پاسخ مسئول صفحه بحث و جدل به سوال دوم
"وقت صرف کردن پای اینترنت و کامپیوتر را چگونه ارزیابی می کنید؟ بیهوده و یا در خدمت مبارزه.؟"
ضمن تشکر فراوان از همه دوستان و کاربرانی که فعالانه با این صفحه ی بحث و جدل برخورد کرده و نظراتشان را ارسال می کنند، عرض می کنم که این سوال را کاربری کرده بود که به نظر میرسد هوادار فعال سازمان مجاهدین باشد. آنچه من از این سوال و توضیحات ایشان فهمیدم اینکه گویا نشستن پای کامپیوتر و کار با اینترنت، چه خواندن، شنیدن، دیدن و چه نوشتن، نشان دادن، و گفتن، همه اینها در واقع نوعی سرگرمی هستند؛ چیزی شبیه دیدن یک فیلم سینمایی پرحادثه و یا یک مسابقه فوتبال و یا شنیدن یک قطعه موزیک و یا یک آهنگ زیبای آرامش بخش. بنابراین خوبست آدم فقط بخش کمی از وقتش را صرف تفریح و سرگرمی کرده و بقیه را به حکم وظیفه انقلابی در خدمت مبارزه با رژیم جنایتکار آخوندی بگذارد و به قول ایشان در میدان عمل.
"من پیشنهاد میکنم بیشتر وقت خود را صرف فعالیتهای عملی کنید تا نظر (نظری). نمیگویم نظر نه! میگویم شماها که اینقدر علاقمند به بحث هستید چرا در میدان عمل یعنی روی زمین کمتر دیده میشوید بیتشر پای اینترنت هستید؟"
البته تعدادی از دوستان و کاربران وارد بحث شده و پاسخهایی دادند و ضمن آنها اشاراتی به نکات مثبت کار با کامپیوتر و استفاده از اینترنت کردند. نکاتی که درجای خود بسیار مهم هستند و توجه به آنها کاملا ضروری است. اما من میخواهم خدمت کاربر محترم سوال کننده (آقای آرمین) عرض کنم که اگر منظور شما از "عمل" یعنی حضور و فعال بودن در میدان مبارزه است باید بدانید که شما کاملا در اشتباهید اگر فکر میکنید ماهایی که به قول شما بیشتر پای اینترنت هستیم و ... در میدان عمل نیستیم. کامپیوتر و "میدان اینترنت" هم یکی از میدانهای مبارزه جدی و موثر با رژیم آخوندی است. این میدان، میدان مبارزه تبلیغاتی است. برای روشن تر شدن بحث، با عذرخواهی از مقایسه، عرض می کنم که حرف شما مثل این است که مثلا یک نفر به آخوندی بگوید که چرا وقت خودت را در منبر رفتن تلف می کنی. بیا در میدان عمل و مثلا همراه حزب اله به دفاتر نیروهای انقلاب حمله کن. "میدان اینترنت" و تلویزیون و هر رسانه دیگری، میدان جنگ تبلیغاتی با رژیم آخوندی است. اگر قانونمندیهای این جنگ را بدانیم و بخوبی از این ابزار استفاده کنیم، مطمئن باشید که علاوه بر خنثی کردن حملات تبلیغاتی آخوندها، ضربات مهلکی هم به آنها خواهیم زد. اگر چه که با مبارزه تبلیغات تنها نمیتوان آخوندها را سرنگون کرد. کما اینکه با مبارزه دیپلوماتیک تنها هم نمیتوان. همه این مبارزات در کنارهم ضروری هستند.
"وقت صرف کردن پای اینترنت و کامپیوتر را چگونه ارزیابی می کنید؟ بیهوده و یا در خدمت مبارزه.؟"
ضمن تشکر فراوان از همه دوستان و کاربرانی که فعالانه با این صفحه ی بحث و جدل برخورد کرده و نظراتشان را ارسال می کنند، عرض می کنم که این سوال را کاربری کرده بود که به نظر میرسد هوادار فعال سازمان مجاهدین باشد. آنچه من از این سوال و توضیحات ایشان فهمیدم اینکه گویا نشستن پای کامپیوتر و کار با اینترنت، چه خواندن، شنیدن، دیدن و چه نوشتن، نشان دادن، و گفتن، همه اینها در واقع نوعی سرگرمی هستند؛ چیزی شبیه دیدن یک فیلم سینمایی پرحادثه و یا یک مسابقه فوتبال و یا شنیدن یک قطعه موزیک و یا یک آهنگ زیبای آرامش بخش. بنابراین خوبست آدم فقط بخش کمی از وقتش را صرف تفریح و سرگرمی کرده و بقیه را به حکم وظیفه انقلابی در خدمت مبارزه با رژیم جنایتکار آخوندی بگذارد و به قول ایشان در میدان عمل.
"من پیشنهاد میکنم بیشتر وقت خود را صرف فعالیتهای عملی کنید تا نظر (نظری). نمیگویم نظر نه! میگویم شماها که اینقدر علاقمند به بحث هستید چرا در میدان عمل یعنی روی زمین کمتر دیده میشوید بیتشر پای اینترنت هستید؟"
البته تعدادی از دوستان و کاربران وارد بحث شده و پاسخهایی دادند و ضمن آنها اشاراتی به نکات مثبت کار با کامپیوتر و استفاده از اینترنت کردند. نکاتی که درجای خود بسیار مهم هستند و توجه به آنها کاملا ضروری است. اما من میخواهم خدمت کاربر محترم سوال کننده (آقای آرمین) عرض کنم که اگر منظور شما از "عمل" یعنی حضور و فعال بودن در میدان مبارزه است باید بدانید که شما کاملا در اشتباهید اگر فکر میکنید ماهایی که به قول شما بیشتر پای اینترنت هستیم و ... در میدان عمل نیستیم. کامپیوتر و "میدان اینترنت" هم یکی از میدانهای مبارزه جدی و موثر با رژیم آخوندی است. این میدان، میدان مبارزه تبلیغاتی است. برای روشن تر شدن بحث، با عذرخواهی از مقایسه، عرض می کنم که حرف شما مثل این است که مثلا یک نفر به آخوندی بگوید که چرا وقت خودت را در منبر رفتن تلف می کنی. بیا در میدان عمل و مثلا همراه حزب اله به دفاتر نیروهای انقلاب حمله کن. "میدان اینترنت" و تلویزیون و هر رسانه دیگری، میدان جنگ تبلیغاتی با رژیم آخوندی است. اگر قانونمندیهای این جنگ را بدانیم و بخوبی از این ابزار استفاده کنیم، مطمئن باشید که علاوه بر خنثی کردن حملات تبلیغاتی آخوندها، ضربات مهلکی هم به آنها خواهیم زد. اگر چه که با مبارزه تبلیغات تنها نمیتوان آخوندها را سرنگون کرد. کما اینکه با مبارزه دیپلوماتیک تنها هم نمیتوان. همه این مبارزات در کنارهم ضروری هستند.
No comments:
Post a Comment