Wednesday, November 22, 2006

در مرز انفجار

در مرز انفجار
نگاه هفته -
پنجشنبه 2 آذر 1385 [2006.11.23]
roozonline
مهرداد شيبانيm.shaibani@roozonline.
comهفته پاياني آبان ماه 1385 با تصويب قطعنامه پارلمان اروپا عليه نقض
حقوق بشر در ايران آغاز شد و با تصويب قطعنامه مشابهي در سازمان ملل به پايان رسيد.
هاشمي رفسنجاني که در حال حاضر چهره اي بيشتر"تشريفاتي" است و در صورت عدم انتخاب در مجلس خبرگان،عملا از صحنه کنار گذاشته خواهد شد، در نماز جمعه بين دو قطعنامه به سرنوشت "مشت آهنين" هشدار داد و گفت: "سرانجام همان است که صدام گرفتارش شد."
اما سياست مشت آهنين در داخل و دستکش مخملين در خارج طبق برنامه دقيقي که روشن است از مرکزيت يک حزب پنهان موبه مو ابلاغ و توسط بدنه "طالبان ايراني" اجرا مي شود، ادامه يافت.
در طول هفته منصور اصانلو، رئيس سنديکاي کارگران شرکت واحد، بعد از ضرب و شتم در خيابان دستگيرشد و حکم 4 سال زندان عيسي سحرخيز را هم به او ابلاغ کردند.
در پايان هفته مقامات قضايي خبر از موج جديد اعدام ها دادند که به بهانه مبارزه با "فحشاء و فساد" در راه است. پرونده هم به "قاضي" سعيد مرتضوي سپرده شده است که در آغاز قصه اعدام 7 نفر را دارد که به جرم تکثير"سي دي هاي غيراخلاقي" دستگير شده اند و دري نجف آبادي ـ دادستان کل جمهوري اسلامي ـ آنها را مفسد في الارض خوانده است.
پرونده جديد اعدام ها در حالي باز شد که عبدالله رمضان زاده، سخنگوي دولت خاتمي و قائم مقام کنوني جبهه مشارکت اعلام کرد: "جامعه به مرزهاي انفجار" رسيده است. او از "کساني که دستي در قدرت دارند" خواست "فکري براي مشکلات اقتصادي، کارگران، پايين آمدن نرخ سرمايه گذاري و بحران خطرناکي که در راهست" بکنند. و در همين حال بهاي نفت که از آغاز پاييز روند نزولي بي سابقه اي راشروع کرده است،به 53 دلار در بشکه رسيد.و درست در همين روزها خبر رسيد که منوچهر متکي، وزير خارجه جمهوري اسلامي ، هر چقدر قيمت گاز را در هندوستان پايين آورد، طرف هندي تن به معامله نداد. بانک هاي چيني رد اعتبارات بانک هاي ايران را آغاز کردند.اجاره و بهاي مسکن که از شهريور گذشته صعود حيرت آوري را آغاز کرده است در فاصله 3 ماه 50 در صد افزايش يافت.
در همين حال، سيد حسن نصرالله رهبر حزب الله لبنان در مصاحبه اي اعلام کرد که هزينه بازسازي لبنان توسط رهبر جمهوري اسلامي تامين شده است. و هفته نامه اشپيگل خبر داد که جمهوري اسلامي 418 ميليون دلار بودجه براي برنامه محرمانه اتمي را به نام ديگري در بودجه عمومي کشور تصويب کرده است.
اين هفته، سرنوشت حضور در انتخابات مجلس خبرگان معلوم شد. شخصيت هاي سياسي ملي ـ مذهبي و اصلاح طلبان درون حکومتي اعلام کردند که در اين انتخابات شرکت نخواهند کرد. اين اولين بار است که بخشي از حاکميت جمهوري اسلامي رسما درانتخابات شرکت نمي کند. انتخاباتي که رقابت در آن به دو گروه محافظه کار محدود شده است: محافظه کاران سنتي که هنوز هاشمي رفسنجاني و حسن روحاني را در فهرست خود دارند و طرفداران مصباح يزدي که آماده برداشتن خيز بلند ديگري براي رساندن او به رهبري هستند که به گفته محسن رضائي از مرحله رهنمود وارد مرحله اجرا شده است: "با ابلاغ چشم‌انداز بيست ساله و سياست‌هاي كلي اصل 44، دوران محدود شدن رابطه مقام معظم رهبري با دولت‌ و مجلس به رهنمود، پايان يافته و ايشان از اين پس، مديريت راهبردي خود را در چهارچوب قانون اساسي در نظام اعمال خواهند كرد."
تصميم گيري درباره انتخابات شوراها به هفته آينده موکول شد و اصلاح طلبان اين هفته گفتند در صددند اگر مانند مجلس خبرگان همه نامزدهاي آنان رد صلاحيت نشوند، در انتخابات شرکت کنند.
در سياست خارجي، " مشت آهنين" که راه را براي فشردن دست "دشمن" با دستکش مخملين باز مي کند، در قالب تهديد فعال بود. محمود احمدي نژاد اين هفته گفت: "درمساله اتمي آماده برداشتن گام آخر هستيم." و سيمور هرش، خبرنگار نيويورکر در مصاحبه با شبکه تلويزيوني سي ان ان خبرداد: "ايران آماده اولين آزمايش اتمي مي شود." فرمانده كل سپاه پاسداران هم در ستاد لشکر هشت زرهي نجف اشرف از آمادگي براي جنگ هاي احتمالي آينده سخن به ميان آورد.
بيژن زنگنه قاطعانه اعلام کرد: "تصميم گيري 1+5 قاطع ،جدي و حاد نخواهد بود." پشتگرمي وزير سابقه نفت حتما به موضع روسيه است که بار ديگر مخالفت خود را با تحريم جمهوري اسلامي اعلام داشت. آمريکا هم اطمينان داد که تحريم عملي خواهد شد؛ و براي نخستين باراعلام کرد که جمهوري اسلامي به سلاح هاي بيولوژيک دسترسي دارد.
اواسط هفته، وليد معلم وزيرخارجه سوريه به بغداد رفت تا زمينه عادي سازي روابط دو کشور فراهم شود. محمود احمدي نژاد هم از جلال طالباني و بشار اسد دعوت کرد تا براي پايان دادن به خشونت ها در عراق به تهران بيايند.
آيا آمريکا در مذاکرات مخفي مکرر سرانجام با جمهوري اسلامي به توافق رسيده است که در ازاي پايان خشونت ها در عراق به "طالبان ايراني" تضمين امنيتي بدهد و بقاي آنها را تامين کند؟

اعمال فشار نمادين بر تهران

اعمال فشار نمادين بر تهران
گزارش نوول ابزرواتوراز؛ - پنجشنبه 2 آذر 1385 [2006.11.23]
roozonline
به نقل از منابع ديپلماتيک، 35 کشور عضو آژانس بين المللي انرژي اتمي روز چهارشنبه به اين توافق رسيدند که هيچ گونه کمک يا حمايت فني از رآکتور اراک به عمل نياورند.
دو مقام ديپلماتيک که نخواستند نامشان فاش شود اظهار داشتند روز پنج شنبه قرار بود خلاصه سه روز مذاکرات کميته اي برخاسته از آژانس اتمي به شوراي حکام ارسال شود؛ اين مذاکرات به دنبال صدها درخواست ازسوي کشورهاي عضو به منظور ارائه کمک هاي فني و تکنيکي انجام شده است. اين دو ديپلمات همچنين افزودند: "تاکنون هيچ تصميمي در مورد درخواست ايران براي رآکتور اراک اتخاذ نشده است."
يک ديپلمات اروپايي خاطرنشان کرد که اين توافق موقت نشان مي دهد که درخواست تهران به طور کامل رد شده است، اما ديپلمات ديگري [از يک کشور درحال توسعه] در اين خصوص مي گويد: "اين مسأله هنوز روي ميز مذاکره است و امکان دارد در جلسه بعدي کميته مورد بررسي قرار گيرد. مطمئناً رد نشده است."
اگر اختلاف نظرات فعلي مربوط به جزئيات فني باشند، مي توان اذعان داشت که جوّ موجود در جلسات اين کميته تا چه حد متشنج است. درخواست هاي مربوط به کمک هاي فني معمولاً بدون هيچگونه بحث و مشاجره اي به تصويب مي رسند، ولي ترس از اينکه تهران برنامه غيرنظامي و صلح آميزي را دنبال نمي کند موجب شده تا در نشست هاي اين کميته مناقشات ديپلماتيک رخ دهد.
به علاوه، تهران از آژانس اتمي براي 7 پروژه ديگر نيز درخواست کمک فني کرده که البته مشاجره بر سر اين پروژه ها کمتر از پروژه رآکتور آب سنگين اراک است. يکي از اين درخواست ها به بسط و گسترش توان هسته اي براي مصارف پزشکي مربوط مي شود و درخواست ديگر مربوط به مرکز هسته اي بوشهر است که توسط روس ها ساخته شده.
درخصوص رآکتور اراک، تهران مي خواهد اطمينان حاصل کند که اين رآکتور براي محيط زيست خطري دربر ندارد. بنابراين حتي اگر کميته آژانس اتمي نيز درخواست تهران را رد کند، اين مسأله هيچ تأثيري بر روند پيشرفت ساخت اين رآکتور و جاه طلبي هاي هسته اي تهران مبني بر غني سازي اورانيوم نخواهد داشت. ولي ازطرف ديگر مي تواند تا زماني که شوراي امنيت سازمان ملل بر مسأله اعمال تحريم و مجازات به توافق نرسيده است، به مثابه يک "اعمال فشار نمادين" درنظر گرفته شود.
منبع: نوول ابزرواتور، 22 نوامبر 2006
مترجم: علي جواهرفروشalijava_rooz
@yahoo.es

بمباران ايران در سال آينده

بمباران ايران در سال آينده
فرانس پرس گزارش مي دهد: -
پنجشنبه 2 آذر 1385 [2006.11.23]
roozonline
به گفته کارشناسان از واشنگتن، ايالات متحده ترجيح مي دهد گزينه نظامي عليه تهران را [به جاي گزينه ديپلماتيک] در سال 2007 اتخاذ و طي آن تأسيسات هسته اي ايران را بمباران کند.
جان پايک، مدير مرکز تحليلي مطالعات امنيت جهاني [Global Security] به فرانس پرس اظهار داشت: "فکر مي کنم که اين کار عملي خواهد شد." به گفته او، ايالات متحده مي تواند در تابستان سال آينده تأسيسات سلاح هاي کشتارجمعي ايران را بمباران کند، ولي اين عمليات محدود خواهد بود و به حمله عليه خاک ايران منجر نخواهد شد.
سيمور هرش، روزنامه نگار امريکايي در اين هفته فرضيه اي را اعلام کرد مبني بر اينکه بازهاي دولت بوش به همراه ديک چني در رأس خود، هميشه آماده اند تا به ايران حمله کنند و مي توانند به راحتي از مصوبات کنگره که از ماه ژانويه توسط دموکرات ها اداره خواهد شد شانه خالي کنند.
جوزف سيرينسيونه، کارشناس در مرکز تحقيقاتي پيشرفت براي آمريکا که مرکزي با ايده هاي نزديک به دموکرات هاست، معتقد است که دولت امريکا مي تواند گزينه نظامي عليه ايران را انتخاب کند.
او در مصاحبه اي به گزارشگر فرانس پرس اظهار داشت: "چنين گزينه اي واقع بينانه نيست، ولي اين دليل نمي شود که ما آن را انتخاب نکنيم. البته پس از انتخابات احتمال وقوع آن کمتر شده، ولي همچنان بر قوت خود باقي است."
وي در ادامه مي افزايد: "اگر به آنچه که دولت بوش انجام مي دهد نگاه کنيد، خواهيد ديد که به شکلي اجتناب ناپذير درحال پيشروي به سوي يک مقابله نظامي است." به گفته او، هيچ چيز نمي تواند منجر به يافت راه حل هاي ديگر شود، حتي مذاکره با تهران بر سر مسأله عراق که مي تواند درنهايت منجر به مذاکره درخصوص برنامه هسته اي اين کشور و نقش آن در منطقه شود.
به گفته او، دولت بوش همچنان مصر است که "بايد حکومت ايران را سرنگون کرد". وي مي افزايد: "البته برنامه هسته اي ايران دليل محکمي است، ولي همچنين اين ايده وجود دارد که قدرت نظامي امريکا مي تواند براي تغيير کامل در خاورميانه مورد استفاده قرار گيرد."
با کناره گيري دونالد رامسفلد، وزير دفاع امريکا، مي توان اذعان داشت که بازهاي دولت بوش يکي از مهره هاي اصلي خود را ازدست دادند. سيرينسيونه دراين مورد مي گويد: "ولي به هرحال با بودن ديک چني، آنها همچنان در رأس دولت بوش خواهند ماند."
اين کارشناس نومحافظه کاران را به دامن زدن به گزينه نظامي محکوم مي کند. در مقاله اي که روز يکشنبه در روزنامه لوس آنجلس تايمز منتشر شد، جوشوا موراوچيک، کارشناس نومحافظه کار امريکايي در انستيتو امريکن اينترپرايز، به يادآوري گزينه نظامي و حمله به ايران پرداخت.
او مي نويسد: "ما بايد ايران را بمباران کنيم. راه هاي ديپلماتيک و اعمال تحريم به هيچ کار نمي آيد. اکنون تنها با دو گزينه روبرو هستيم: يا بايد خود را آماده کنيم که با ايران هسته اي که به سلاح هاي اتمي نيز مجهز شده زندگي کنيم يا بايد با متوسل شدن به زور و اقدامات نظامي از دستيابي آن به سلاح جلوگيري نماييم."
ازطرف ديگر، دولت اسراييل نيز همچنان واشنگتن را مجبور مي کند که قاطعانه تر با ايران برخورد کند. افرايم سنه، معاون وزير دفاع اسراييل، هفته گذشته اعلام کرد گزينه حمله بازدارنده عليه ايران را نبايد فراموش کرد.
اينها تهديداتي هستند که به نظر نمي رسد رييس جمهور احمدي نژاد را نگران کرده باشند. وي روز دوشنبه اظهار داشت که اسراييل درحال حاضر قادر نيست به سايت هاي اتمي ايران حمله کند و اظهارات اسراييلي ها را صرفاً "جنگ رواني" دانست.
منبع: فرانس پرس، 22 نوامبر 2006
مترجم: علي جواهرفروشalijava_rooz@yahoo
.es

Sunday, November 19, 2006

از جمعه تا جمعه در ایران 83


از جمعه تا جمعه در ایران 83))
سلامی چو بوی خوش آشنا

خفتگان رهبری
با نزدیک شدن زمان انتصابات مجلس خبرگان که مردم به آن ,, مجلس خفتگان ,, رهبری لقب داده اند, باندهای مختلف رژیم مدتی است که دست به ,, افشاء گری و همچنین ,,حذف ,, یکدیگر از صحنه ی این شعبده بازی زده اند. ,,خفتگان رهبری ,, قرار است امسال در 24 آذر برگزار شود و بر سیاق قانون اساسی دیکتاتوری مذهبی, وظیفه ی ,, تعین و یا عزل رهبر ,, و یا تعیین جمعی ,, سه تا پنج نفر از مراجع ,, برای رهبری نظام آخوندی را عهده دار است. ترس و وحشت رژیم از ,, قوه ی قهر و بایکوت ,, مردم و مقاومت مردمی از این نمایش دجال گرایانه را میتوان بخوبی در نمایشات جمعه رژیم رویت نمود. آخوند حائريِ شيرازي, نماينده خامنه اي در شيراز می گوید :,, اختلاف در همه زمينه‌ها خطرناك است اما اختلاف در موضوع ولايت فقيه خطرناك‌تر خواهد بود… اگر اين‌گونه اختلاف‌ها باشد نيازي به دشمن نداريم. هنوز بحث‌هاي انتخابي بودن يا انتخابي نبودن ولي امر مطرح است.... “.بنابر گزارشات منتشره, تصیمیم نهائی برای خذف باندهای درونی از سوی ,, ولی فقیه ,, با برگزاری ,, آزمون حق صلاحیت ,, انجام گرفته است . یعنی تمامی مخالفین ,, رهبر ,, در درون نظام آخوندی باید اینبار از ,, صافی ,, بنام آزمون ,, علمی , کتبی ,, بگذرند. آخوند محمد يزدي عضو شوراي نگهبان رژيم در این رابطه میگوید: ” ممكن است برخي از اعضاي فعلي مجلس خبرگان, شرايط لازم براي اجتهاد را از دست داده باشند يا دچار انحرافات مختلف شده باشند و يا شوراي‌ نگهبان در زمان احراز صلاحيت آنها به هر دليلي دچار اشتباه شده باشد, بنابراين حق تجديد نظر براي شوراي‌نگهبان محفوظ است. دعوت از نامزدهاي انتخابات ...خبرگان براي شركت در آزمون علمي كتبي, مهمترين راه احراز صلاحيت آنان براي شوراي‌نگهبان است و شركت نكردن در اين آزمون به معناي انصراف تلقي مي‌شود“.
خامنه ئی که خود یک شبه و با همکاری و زد وبند با رفسنجانی پس از مرگ خمینی به قدرت رسید, بخوبی از ,, عدم مقبولیت ,, در جامعه و همچنین میزان ,, تنفر مردم ,, از خود اطلاع دارد, اکنون کمر بر آن بسته تا با این انتصابات ,, آخرین مانع ,, را برای هرچه بیشتر مستحکم تر کردن پایه های حکومت مستبد خود از راه برداشته و حکومتی کاملا یکدست و بدون هرگونه ,, خلائی ,, به کرسی بنشاند. وجود مجلسی یکدست, دولتی فرمانبردار که تماما از پاسداران و نیروهای سرکوبگر رژیم تشکیل شده و قوه ی قضائیه ی مطیع و حرف شنو تائیدی بر این مدعاست که ولی فقیه تنها و تنها به تمامی قدرت سیاسی بسنده میکند و نه یک کلمه کم و یا بیش. کار تصفیه درونی باندها تا بدانجا رسیده که نزدیکترین عوامل ,, خودی ,, در درون رژیم و افرادی همچون رفسنجانی و خاتمی که به اندازه ی قامت نظام آخوندی در جنگ و ترور و خون ریزی و جنایت شریک ,, دست اول ,, آن بوده اند, نیز بصدا درآمده و فریادشان به آسمان هفتم رسیده است . رفسنجانی که از یکسو خود را تنها رقیب اصلی خامنه ئی میداند, با موانع بسیاری روبرو می باشد. بزرگترین آن همان وجود ,, هرم و ساختار پیچیده ی قدرت ,, از یک سو و همچنین عدم ,, مشروعیت و صلاحیت ,, وی در حوزه های علمیه از سوی دیگر می باشد که خود به چالشی بزرگ برای وی تبدیل گردیده اند. در این رابطه روزنامه ی کارگران وابسته به باند وی در رابطه با ,, انتصابات ,, پیش رو از جمله می نویسد: : ”به‌اين ترتيب صحنه رقابت انتخاباتي در حوزه انتخابات خبرگان رهبري اکنون شامل تنها دو طيف از يک جناح يعني محافظه کاران خواهد بود که عبارتند از جامعتین وابسته به جناح سنتی محافظه کار و «حوزه و دانشگاه»”. در خبری دیگر مهرداد بال‌‏افكن از عناصر باند خاتمي در این رابطه می گوید : ,, در اصفهان رد صلاحيتها گسترده بوده است. اكثر اين ردصلاحيت‌‏ها با استناد به بند" د" ماده 26 قانون انتخابات مبني بر عدم التزام به اسلام, ولايت فقيه و قانون اساسي و بند" ح" ماده 29 مربوط به وابستگان به احزاب و سازمان‌‏ها و گروهك‌‏هاي غيرقانوني صورت گرفته است.اين در حالي است كه در بين ردصلاحيت شدگان افرادي هستند كه 27 سال رييس شوراي تامين استان بوده‌‏اند و يا سال‌‏ها سابقه فرماندهي در سپاه را داشته‌‏اند. يكي از ردصلاحيت شدگان 9 سال سابقه معاونت سياسي، امنيتي استانداري را در كارنامه دارد، يكي ديگر فرماندار چندين شهر بوده است.,,
قدرت نمائی پوشالی
وضعیت بحرانی رژیم حکایت سوت زدن آن آدم ترسو در تاریکی را دارد. از یک سو با مطالبات و خواسته های دمکراتیک مردم روبرو است و از سوی دیگر در بحرانها ی مختلف منطقه ئی و بین المللی مانند پرونده ی اتمی , عراق, تروریسم دولتی و صدور انقلاب گیر کرده است. تمامی عوامل یاد شده راه بدانجا برده اند تا آخوندها ,, هر چند وقت یکبار ,, برای آنکه ,, چرت و رخوت نیروهای وارفته خود ,, را بدر کنند, دست به برگزاری نمایشات نظامی و قدرت نمائی های پوشالی میزنند. بی بی سی در این رابطه میگوید: ,, این سومین تمرین نظامی ایران طی سال جاری محسوب می شد و با توجه به شرایط متشنجی که پیرامون برنامه هسته ای ایران در منطقه ایجاد شده و نگرانی هایی که در داخل ایران به همین دلیل احساس می شود، مانور اخیر می باید ضمن کمک به افزیش روحیه داخلی آمادگی رزمی و ظرفیت پاسخ متقابل ایران را بعنوان عامل باز دارنده در برابر نیروهای مهاجم فرضی، بنمایش بگذارد.,,
هفته ی گذشته رژیم در پی مانور نیروهای آمریکائی در منطقه ی خلیج فارس, در یک قدرت نمائی پوشالی و برای تقابل دست به برگزاری مانورنظامی زد تا بدینوسیله ,, قدرت ,, این نظام الهی و ملکوتی را به رخ جهانیان و طرف مقابل بکشاند. علی فدوی جانشین نیروی دریایی سپاه پاسدران در رابطه با این مانور می گوید: «با شلیک راکتهای جدید و مینهای دورپرتاب، بخشی از توانمندی جمهوری اسلامی ایران در ساخت انبوه این سلاحها به نمایش گذاشته ... در مراحل آینده دومین رزمایش نیروی دریایی و زمینی سپاه پاسدران انقلاب اسلامی با انواع سلاحهای سبک و سنگین، شناورهای موشک انداز، راکت انداز، اژدر انداز و مین ریز، اقتدار جمهوری اسلامی ایران را در پهنه خلیج فارس و دریای عمان به نمایش خواهد گذاشت.,, به گزارش خبرگزاری ها, رژیم آخوندی ادعا کرده که در این مانور برای نخستین بار ,, موشک بالستیک شهاب 3 , را به آزمایش گذاشته است. اینکه این موشک تا چه شعاعی قدرت عمل داشته, هنوز بر هیچ ناظری روشن نیست. کارشناسان نظامی بر این باورند که شهاب 3 کپی همان موشک ,, نو دونگ 3,, ساخت کره ی شمالی می باشد. این موشک ساخت کره شمالی نیز خود کپی دیگری از موشک های اسکاد ساخت شوروی سابق می باشند که مدتهای مدیدی است از دور و رقابت های تسلیحاتی در سطخ بین المللی خارج شده اند. اخیرا روزنامه های چاپ روسیه در رابطه با ,, دروغ پردازی های رژیم ,, در زمینه های نظامی به یکی سخنان پاسدار شمخانی اشاره ئی کوتاه کرده اند. شمخانی به هنگام برگزاری این نمایش نظامی گفته بود که ما برای نخستین بار برای بالا بردن برد و شعاع عملیاتی این موشک, از سوخت جامع بجای سوخت مایع استفاده کرده ایم. روسها که خود پدر و سازنده ی اصلی این نوع سلاحها می باشند, سخنان وی را به ,, تعارف و مبالغه ,, تشبیه نموده و معتقدند که این امر ,, به هیچ وجه امکان پذیر نمی باشد,,,.
این کپی برداری ها فقط به قطعات و سلاحهای اسقاطی ساخت کره و یا شوروی سابق بشنده نمی کنند, بلکه شامل سلاحهای از دور خارج شده ی غربی, بویژه ساخت آمریکا را نیز در بر میگرند. نمونتا باید به ,, جنگنده های صاعقه ,, که رژیم آخوندی مدعی ,,ابداع و اختراع ,, آن است اشاره کنیم. بر اساس اخبار منتشره ,, صاعقه ,, نام مستعار همان جنگنده ی ساخت آمریکا بنام ,, اف ای تایگر 2 ,, می باشد که در اواخر دهه ی هفتاد میلادی این کشور تعدادی از آنها را به رژیم شاه فروخته بود. همچنین مقامات روسیه معتقدند که ,, اژدرهای ,, آزمایشی در مانور دریایی اخیر نیز پس از فروپاشی اتحاد شوروی از ,, قزاقستان ,, به رژیم فروخته شده است. این اژدرها فاقد کاربرد کیفی در جنگ های دریائی بوده و از ظرفیت بسیار ,, ناقض و فرسوده ئی ,, در دریا برخوردار می باشند. کیفت نازل سلاحهای ارائه شده از سوی رژیم در نمایش قدرت اخیر و همزمانی اجرای آن با ,, نشست های شورای امنیت ملل متحد در خصوص پرونده های اتمی ,, آخوندی, القاء و بیان نوعی ,, باجگیری ,, دیکتاتوری مذهبی از جامعه بین الملل است. بیانی که برای بسیاری از ما ایرانیان آشنا است , زیرا ما بخوبی میدانیم که اساسا ظرفیت و توان نظامی و, تکنولوژی و علمی دیکتاتوری مذهبی بدلیل مجموعه عقب ماندگی های تاریخی , فرهنگی اش در حدی نیست که بتواند در موقعتی باشد که چنین سلاحهائی را ,, طراحی و تولید ,, نماید. بی بی سی در رابطه با ,, بی بضاعتی ,, دیکتاتوری مذهبی در زمینه ی نظامی میگوید: ,, با توجه به بضاعتهای محدود صنعتی ايران که در هر حال فراتر از بضاعتهای سایر کشورهای در حال توسعه نیست، انتظار طراحی و تولید هواپیماهای جت جنگنده مدرن، خارج از قابلیتهای تکنولوژیکی ايران بشمار می رود چنانکه در تولید محصول صنعتی کمتر پیچیده ای نظیر خودرو سواری نیز علی رغم چهل سال تجربه مونتاژ و تولید، ایران همچنان نیازمند طراحی و دریافت قطعات وارداتی است.,,

هفته ی خوبی برایتان آرزو مندم مهرداد هرسینی

مداخلات ايران در تشکيلات القاعده

مداخلات ايران در تشکيلات القاعده
ادعاي فرانس پرس:
roozonline
تهران قصد دارد موقعيت سيف العدل، يکي از فعالين طرفدار ايران را در نزد القاعده ارتقا<بخشد و جايگاه وي را به شخصيت شماره 3 اين سازمان تروريستي ترفيع دهد. روزنامه ديلي تلگراف در همين مورد گزارش مي دهد که درحال حاضر رييس جمهور احمدي نژاد در تلاش است با متقاعد کردن مسؤولين القاعده، موقعيت سيف العدل را به شخصيت شماره 3، يعني بعد از اسامه بن لادن و ايمن الظواهري ارتقا دهد. به گفته ديلي تلگراف، سرويس هاي اطلاعاتي غربي معتقدند ايران تلاش مي کند نسل جديدي از سران القاعده را روي کار آورد؛ کساني که با توجه به سلامت ناپايدار بن لادن، در آينده بتوانند کنترل شبکه را برعهده گيرند. سيف العدل، شخصيتي طرفدار دولت ايران، متولد مصر و 46 ساله، در اواخر سال 2001 به دنبال مداخله ائتلاف بين المللي در افغانستان از اين کشور فرار کرد و از آن تاريخ در اقامتگاهي تحت نظارت ايران سکني گزيده است. سيف العدل، سرهنگ سابق نيروهاي ويژه مصر، در سال هاي 1980 به عضويت گروه القاعده درآمد تا در افغانستان عليه نيروهاي شوروي مبارزه کند. وي جزو 22 نفري است که ازسوي سازمان اف بي آي تحت تعقيب اند و نام او در ليستي که پس از حمله تروريستي 11 سپتامبر 2001 عليه ايالات متحده منتشر شد، به چشم مي خورد. ديلي تلگراف همچنين مي نويسد که وي به همراه دو پسر بن لادن به نام هاي سعد و محمد در تهران زندگي کرده است. اگر سران القاعده سيف العدل را به عنوان شخصيت شماره 3 در تشکيلات خود بپذيرند و همچنين ديگر مسؤولين طرفدار دولت تهران را در سازمان خود جذب کنند، دولت ايران نيز به نوبه خود تجهيزات و آموزش هاي لازم را براي آنها تأمين خواهد کرد. ازطرف ديگر، قابل ذکر است که پاسداران انقلاب اسلامي رزمندگان القاعده را در پايگاه هايي آموزش مي دهند که در گذشته توسط ديگر گروه هاي نظامي اسلام گرا، مانند شبه نظاميان شيعه حزب الله لبنان استفاده مي شده است. يکي از مسؤولين سرويس هاي اطلاعاتي غربي به ديلي تلگراف اظهار داشت: "روابط بين ايران و القاعده بسيار بيشتر از تأمين تجهيزات است." منبع: فرانس پرس، 16 نوامبر 2006 مترجم: علي جواهرفروش

مصباح قصد دارد رهبر ايران بشود- ساندی تلگراف

مصباح قصد دارد رهبر ايران بشود
گزارشي از ساندي تلگراف:
- دوشنبه 29 آبان 1385 [2006.11.20]
roozonline
کالين فريمن و کي بيوکي، تهرانيک روحاني اولترا محافظه کار ايراني که با هر نوع گفتگويي با غرب مخالف است، پيشتاز رسيدن به مقام رهبري کشور است. اين حرکت ممکن است ايران را هر چه بيشتر به سوي بي پروايي سياسي سوق دهد. آيت الله محمد تقي مصباح يزدي، 71ساله که طرفدار عمليات استشهادي عليه اسرائيل است، براي جانشيني آيت الله علي خامنه اي بزرگ، 67 ساله به عنوان رهبر کشور اسلامي، تبليغ مي کند.
او که حتي از نظر بسياري از دوستان روحاني اش هم تندرو محسوب مي شود، در حکومت اسلامي ايران جزو شخصيت هاي حاشيه اي محسوب مي شد، تا اينکه سال گذشته محمود احمدي نژاد، دوست بنيادگرايش، از او به عنوان الگوي عقيدتي اش ياد کرد. بسياري ازايراني ها او را با عنوان "استاد تمساح" هم مي شناسند که در کاريکاتوري او را در حال ريختن اشک تمساح براي روزنامه نگاران اصلاح طلب زنداني، به تصوير کشيده بود.آقاي مصباح يزدي و طرفدارانش سعي مي کنند تا با حضورشان در انتخابات ماه آينده مجلس خبرگان، متشکل از 86 روحاني که مسئول انتخاب جانشين آيت الله خامنه اي را دارند که گفته مي شود سلامتي اش در وضع خوبي نيست، حلقه سياست هاي بنيادگرايانه شان را تنگ تر کنند.
مخالفان آنها، گروهي متشکل از محافظه کاران ميانه رو به رهبري هاشمي رفسنجاني، رئيس جمهور اسبق، و اعضاي جنبش اصلاحات که روز به روز بيشتر در حاشيه قرار مي گيرند، هستند که براي اجتناب از آنچه که هر دو گروه بيم دارند تا منجر به تندروي سياسي بشود، با هم متحد شده اند.
انتخاب شدن آقاي مصباح يزدي به عنوان رهبر، ضربه شديد به کوشش هاي غرب است که مي خواهد ايران را وادار به متوقف کردن برنامه هاي اتمي و حمايت از نيروهاي نظامي در لبنان و عراق و فلسطين بکند. با اينکه او هرگز در ميان جمع از اين مقوله سخن نگفته است، اما از ايران داراي فن آوري هسته اي حمايت مي کند.
علي انصاري، متخصص مسائل ايران در موسسه سلطنتي امور بين الملل، مي گويد: "مصباح يزدي يک راست افراطي و بسيار خودکامه است. او حتي به دموکراسي اعتقادي ندارد. رسيدن او به قدرت باعث ايراني با قوانين به مراتب سخت تر و تندرو تري مي شود. اين خبر خوشي براي غربي ها نيست."
انتخابات مجلس خبرگان رهبري، هر هشت سال يک بار انجام مي شود و اين مجلس قدرت انتخاب و نظارت و خلع رهبرکه در واقع در راس قدرت است را دارد. با وجود اينکه آيت الله خامنه اي که از سال 1989 رهبر ايران است و تا آخر عمر هم در اين سمت باقي مي ماند، اما تقريبا بديهي است که مجلس خبرگاني که در ماه آينده اعضاي آن مشخص مي شوند، جانشين او را تعيين خواهند کرد.
حضور کانديدا ها با اين شکايت که انتخاب بعضي ها به نفع تندرو ها بوده است، انتخابات را خدشه دار کرده است. شوراي نگهبان، نهاد تندرو و محافظه کاري که کانديدا ها را انتخاب مي کند، متهم است که روحانيون اصلاح طلب را از شرکت در انتخابات، محروم کرده است. نزديک به نيمي از پانصد نفري که ثبت نام کرده بودند، رد صلاحيت شده اند.
مهدي کروبي، روحاني اصلاح طلب، در نامه اي که به شوراي نگهبان نوشته است اين شورا را به بي عدالتي و قضاوت نادرست متهم کرده است و در نامه اش گفته است که اين موضوع موجب مي شود که مردم نسبت به مقامات و روحانيت دچار بي اعتمادي بشوند. عدم برابري کانديداهاي اصلاح طلبان، موجب اين ترس مي شود که فقط تعداد کمي از طرفداران سرخورده شان، با وجود اينکه اين موضوع منجر به پبروزي رقباي تندرويشان مي شود، به پاي صندوق هاي راي بروند.
مداخله هاي پي درپي سياسي در انتخابات باعث شده است که ايراني ها گمان کنند که راي آنها بي ارزش است و اين همان رفتاري است که بسياري از اصلاح طلبان معتقدند منجر به پيروزي احمدي نژاد در انتخابات سال گذشته شد.
آقاي انصاري مي گويد: "بسياري از اصلاح طلبان شوق خود را از دست داده اند و اين درحالي است که تندرو ها اميدوارند که حضور چشمگير طرفدارانشان را برنامه ريزي کنند."
آقاي مصباح يزدي که در انتخابات مجلس خبرگان کانديدا شده است، مرتبا با آقاي احمدي نژاد ديدار مي کند. احمدي نژاد، پيشنهاد رئيس جمهور شدنش را از سوي مصباح به فتوا يا دستور الهي تبديل کرده بود.
کاريکاتوريستي که تصوير او را با عنوان "استاد تمساح" کشيده بود، به سرنوشت همان روزنامه نگاردچار شد. اين کاريکاتوريست خودش هم به زندان افتاد.
منبع: ساندي تلگراف، 19 نوامبر 2006

Saturday, November 18, 2006

سگولن رويال و ايران

سگولن رويال و ايران
گزارش ليبراسيون در مورد لويي گوتيه - یکشنبه 28 آبان 1385 [2006.11.19]
اختلاف هاي موجود بين سه کانديداي حزب سوسياليست فرانسه، به ويژه درخصوص مسأله اروپا و ايران، بيش از پيش مشخص شده است. خانم سگولن رويال، 53 ساله، که در تاريخ 16 نوامبر در انتخابات حزب سوسياليست برگزيده شد [براي شرکت در انتخابات رياست جمهوري سال 2007]، اظهار داشت: "من مي خواهم که اروپا مجدداً روي پاي خود بايستد. بايد اروپا را از نو ساخت."
سه کانديداي حزب سوسياليست درخصوص ترکيه براين عقيده اند که اين کشور براي وارد شدن به اتحاديه اروپا داراي معيارهاي لازم و کافي نيست و هنوز 10 تا 15 سال زمان نياز دارد که خود را به سطح ديگر کشورهاي اروپايي برساند.او برخلاف لوران فابيوس [نخست وزير سابق و عضو حزب سوسياليست] و دومينيک اشتراوس کان [وزير سابق اقتصاد و عضو حزب سوسياليست] که براساس چارچوب پيمان منع گسترش اتمي خواستار دستيابي ايران به انرژي اتمي هستند، به مخالفت با اين مسأله پرداخته است. به همين علت خانم ميشل اليوت ماري، وزير دفاع فرانسه، در بيانيه اي او را مؤاخذه و اعلام کرده است که مخالفت مطلق خانم رويال با اين مسأله نشان از نسنجيدگي او دارد.
خانم رويال در اين ارتباط اظهار داشت: "من با ديدگاهي بسيار محتاطانه به اين مسأله نگاه مي کنم و معتقدم بسيار بهتر خواهد بود اگر ايران براي توليد اورانيوم غني شده از همکاري هاي بين المللي مثلاً با روسيه سود ببرد." به نظر مي رسد خانم رويال در ديدگاه خود توجه چنداني به پيمان هاي بين المللي ندارد و ايده او بيش از هرچيز نشأت گرفته از ماهيت واقعي حکومت ايران است.
او در ادامه افزود: "از آنجا که در حکومت ايران هيچ تحولي ايجاد نشده، اين رويکرد بسيار محتاطانه تر است." البته اين مسأله باعث نمي شود که خانم رويال [مانند آقاي اشتراوس کان] در صورت رسيدن به منصب رياست جمهوري فرانسه، رييس جمهور احمدي نژاد را پذيرا نشود. ولي ازطرف ديگر، آقاي فابيوس حاضر نيست شخصيتي را که آرزوي محو اسراييل را در سر مي پروراند، بپذيرد.
خانم سگولن رويال درخصوص برنامه هسته اي ايران همچنين اظهار داشت: "ايران پيمان منع گسترش اتمي را به امضاء رسانده و اين پيمان طبيعتاً دستيابي به انرژي هسته اي- نظامي را ممنوع و مردود مي شمارد. ولي در اين پيمان همچنين آمده است که دستيابي به انرژي صلح آميز هسته اي نيز بايد تحت کنترل و نظارت کامل انجام شود. درحال حاضر ايران حاضر نيست درخصوص نظارت بر روند دستيابي به انرژي صلح آميز هسته اي همکاري کند و به همين دليل است که من گفتم و در اينجا باز هم تکرار مي کنم که مخالف با برنامه دستيابي ايران به اين انرژي هستم."
او همچنين افزود: "فعاليت هاي غني سازي براي مصارف صلح آميز به ايران اجازه خواهد داد بر کليه فنآوري هاي غني سازي اورانيوم تسلط و مهارت يابد و اگر دستيابي به اين فن ها و فنآوري ها کنترل نشوند، مطمئناً اين برنامه به تدريج به سوي مصارفي با ابعاد نظامي منتهي خواهد شد. وظيفه کنوني ما در برابر کشوري که آرزوي محو اسراييل را دارد و همچنين اجازه نمي دهد از مراکز هسته اي اش بازرسي و نظارت به عمل آيد، اين است که مسؤوليت پذير باشيم و نگذاريم به چنين فنآوريي دست يابد."
ازطرف ديگر، دومينيک اشتراوس کان نيز روز چهارشنبه در شبکه آرتي ال اظهار داشت سگولن رويال زماني که درخصوص پرونده ايران به بحث پرداخته مرتکب "اشتباه" شده است.
با اينکه مخالفت هايي در اين خصوص با خانم سگولن رويال به عمل آمد، ولي اظهارات او مبني بر موضع قاطع فرانسه در برابر ايران کاملاً به حق و درست بود، زيرا اين مسأله از مسايل بسيار پراهميت براي امنيت ماست. درحال حاضر، ديگر هيچ کس به اظهارات و سخنان مقامات ايراني اطمينان ندارد.
اکنون بايد مذاکرات بسيار شفافي را با اين کشور آغاز کرد؛ مذاکراتي که در دو رويکرد خلاصه مي شوند: "دستيابي به فنآوري صلح آميز هسته اي در صورت انجام نشدن يک بازرسي کامل منتفي است" و "توانايي يافتن براي توليد اورانيوم غني شده که در هيچ مرکزي کاربرد نداشته باشد نيز منتفي است." براي توجيه اين دو رويکرد اشاره به همين نکته کافي است: پروژه هاي ساخت نيروگاه هاي هسته اي حداقل تا 10 سال آينده عملياتي خواهند شد.
مطمئناً با اتخاذ چنين رويکردهايي، در مذاکرات با ايران بسيار قاطع ظاهر مي شويم و درعين حال راه پيشرفت هسته اي اين کشور نيز بسته نخواهد شد. ازطرف ديگر، دو گشايش جديد نيز ممکن خواهد بود: پذيرش برنامه تحقيقاتي ايران در زمينه انرژي صلح آميز هسته اي به شرط نظارت کامل آژانس اتمي؛ توليد اورانيوم غني شده به ميزان ضعيف توسط يک کنسرسيوم بين المللي جهت استفاده در مراکز هسته اي آينده.
در صورت انجام اين تمهيدات، مطمئناً مي توان يک همکاري سريع را با اين کشور آغاز کرد. منطق رويارويي و مقابله به هيچ وجه کارآمد نيست و صرفاً شرايط را پر تنش تر خواهد کرد.
نبايد فراموش کرد که قاطعيت شرط اوليه يک مذاکره موفق است...
منبع: ليبراسيون، 17 نوامبر 2006
مترجم: علي جواهرفروش

Friday, November 17, 2006

در جستجوی ریشه های فرازمینی حیات زمین


در جستجوی ریشه های فرازمینی حیات زمین

آندرو تامپسونکارشناس علمی بی بی سی در جولای 2001، باران قرمز اسرار آمیزی در یک منطقه وسیع از جنوب هندوستان بارید که برخی از دانشمندان آن را منشا احتمالی حیات در کره زمین می دانند.در حالی که مردم محلی معتقد بودند این باران نشانه پیش بینی شده پایان جهان است، مقامات رسمی توضیح دادند که این باران ناشی از گرد و غبار صحراهای عربستان است.اما دکترگادفری لوئیس دانشمندی که در این منطقه حاضر بود می گوید این واقعه چیزی بیش از یک رخداد غیرعادی بود.وی نه تنها کشف کرد سلولهای زیستی کوچکی در این باران وجود داشته است بلکه به این دلیل که ظاهرا حاوی دی ان ای که اجزای تشکیل دهنده حیات بر روی زمین است، نبودند، وی را برآن داشت تا معتقد شود این سلولها شکلی از حیات فرازمینی در خود دارند.دکتر لوئیس می گوید: "این ادعای بحث برانگیز مبتنی بر امکان منشای حیات بر روی زمین از خارج از کره زمین است. می دانم که ادعای بزرگی است اما همه آزمایشات از این ادعا حمایت می کنند."مطالعات وی زنجیره ای از واکنش های دانشمندان در سراسر جهان که نسبت به ماهیت این سلولها تردید داشتند را برانگیخت.دلیل اصلی آنکه ادعای دکتر لوئیس بلافاصله از سوی جوامع علمی رد نشد آن بود که با نظریه دو دانشمند بریتانیایی که در دهه شصت میلادی ارائه شده بود و هنوز هم مورد بحث است، هماهنگی داشت.
کشف فضایی
سر فرد هویل و پرفسور چاندرا ویکراماسینگه پیشگامان نظریه "حیات فرازمینی" هستند که مبتنی بر آن است که منشای حیات بر روی زمین از سیاره ای دیگر است.آنها معتقد بودند که حیات در ابتدا بر روی یک ستاره دنباله دار به زمین آمد. در طول دهه های گذشته این فرضیه با جدیت بیشتری مورد بررسی قرار گرفته است.سازمان فضایی آمریکا(ناسا)، در حال حاضر علاقه بیشتری برای یافتن وجود حیات در سایر کرات نشان می دهد.یک روبوت زیر دریایی برای جستجو در اقیانوس های یکی از اقمار مشتری(ژوپیتر) طراحی شده است که در حال حاضر در مرحله آزمایش در دریاچه ای در تکزاس است.یافتن حیات در منظومه شمسی می تواند فرضیه حیات فرازمینی را تقویت کند.بخش دیگری از ناسا در حال مطالعه بر روی باکتریهایی در روی زمین است که می توانند در شرایط کاملا متفاوتی به حیات خود ادامه بدهند.یافتن چنین باکتریهایی می تواند موید آن باشد که میکرو ارگانیزم ها می توانند در شرایط دشوار سفر در فضا بر روی یک شهاب به حیات خود ادامه دهند.پرفسور ویکراماسینگه توضیح می دهد: "باکتریها بایستی در برابر سرمای شدید فضا، خلاء، تابش اشعه ماورای بنفش، اشعه های کیهانی و اشعه ایکس مقاومت کنند."وی ادامه می دهد: "به نظر عجیب می رسد ولی باکتریها در برابر همه این شرایط مقاوم هستند، تا آنجا که ما می دانیم باکتریها مطمئنا در این شرایط به حیات خود ادامه می دهند، من باکتریها را ذاتا فضانورد می دانم."
از یک سیاره دیگرتابستان گذشته، برنامه Horizon در بی بی سی گزارشی اختصاصی از سفر پرفسور ویکراماسینگه به هند برای آنکه شخصا در باره باران سرخ بررسی کند، پخش کرد.او با دکتر لوئیس ملاقات کرد و با یکدیگر با مردمی که شاهد این باران بودند گفتگو کردند.او همچنین تحقیق دکتر لوئیس در باره آنکه بارش باران سرخ در دمای سیصد درجه سانتیگراد نیز می تواند رخ دهد، را مطالعه کرد، مطالعه بنیادینی که نشانگر آن است که میکرو ارگانیسم های فضایی ممکن است در دمای بسیار بالا نیز به حیات خود ادامه دهند.همه این شواهد پرفسور ویکراماسینگه را بر آن داشته است تا باران سرخ را نوعی از حیات فرا زمینی بداند.او می گوید" "پیش ازسفرم به هند در مورد اینکه باران سرخ واقعا نشانه ای از حیات فرازمینی باشد تردید بسیاری داشتم؛ اما حالا معتقدم که حیات بر روی زمین از فضا آمده است."با این که بسیاری از دانشمندان با شک و تردید به این موضوع می نگرند ولی اگر ویکراماسینگه و لوئیس حق داشته باشند، این نشانه ها می توانند قوی ترین مدارک اثبات نظریه حیات فرازمینی باشند.این امر همچنین می تواند نشانگر آن باشد که حیات در ابتدا از سیاره دیگری آغاز شده است و سپس در روی زمین به اشکال مختلفی تغییر شکل یافته و از این قرار انسان ماهیتی فرازمینی دارد.

راهيان خلافت

راهيان خلافت
نگاه هفته - مهرداد شيباني
m.shaibani@roozonline.com - پنجشنبه 25 آبان 1385 [2006.11.16]
roozonline
هفته اي که در آغاز آن دمکرات هاي آمريکا انتخاباتي را بردند که به روال معمول، "پيروزي" جمهوري اسلامي تبليغ شد و در پايانش خبر رسمي کشف پلاتونيوم در ايران از محتواي "جشن کامل اتمي" احمدي نژاد پرده برداشت، يک بار ديگر از هدف جانشيني خلافت به جاي جمهوري سخن به ميان آمد.
آيت الله طاهري اصفهاني که از برگشت جمهوري به خلافت گفت و هشدار داد: "مي خواهند خلافت را احياء کنند" از روحانيوني است که بايد يکي يکي کنار گذاشته مي شدند تا "سلطنت اسلامي" که همان خلافت باشد؛ جانشين "نظام سلطنتي" شود که سه دهه قبل با هدف استقرار جمهوري در ايران برچيده شد.
دولت کودتايي محمود احمدي نژاد که جاده صاف کن اين تبديل و تبادل تاريخي است، همچنان مسير برنامه ريزي شده اي را با دقت و شدت دنبال مي کند که مرکز آن سلطه بر "شوراها" و "مجلس خبرگان" است که در آنها بايد افراد"انتصابي" به شکل" انتخابي" سرنوشت "بدنه" و "راس" هرم سياسي را در اختيار بگيرند.
ستاد"حاميان امام اول و دوم انقلاب"با پشتيباني بالاترين راس هرم قدرت سياسي، شوراي نگهبان، سپاه پاسداران و دولت در اين هفته کار"تصفيه" داوطلبان حضور در مجلس خبرگان و شوراهاي شهر را به پايان بردند. همه اخبار موجود نشان دهنده حذف حساب شده داوطلبان به شکلي است که اقليت ناچيزي از افراد"غيرخودي" باقي بمانند و اکثريت مطلق حذف شوند.به اين ترتيب هم نتيجه انتخابات دلخواه راهيان خلافت است و هم در تبليغ مي توانند از وجود"دمکراسي" و"حضور سلايق گوناگون" بهره برداري کنند.
اظهارات متعدد اصلاح طلبان درون حکومتي، چهره هاي شاخص ملي ـ مذهبي و نامه مهدي کروبي به روشني تمام از تکرار"انتخاباتي" خبر مي دهد که اولين الگوي آن برکشيدن دولت احمدي نژاد بود. انتخاباتي که در آن شوراها به فرماندهان سابق سپاه سپرده خواهد شد و پيروان "امام دوم" مجلس خبرگان را در اختيار خواهند گرفت تا بتوانند دوام موروثي خلافت را تدارک ببينند؛ امري که زمزمه آن از مدت ها پيش در جامعه ايران شنيده مي شود.
براي رسيدن به اين هدف، سرکوب در داخل و تلاش براي گرفتن "تضمين امنيتي" در خارج اين هفته هم ادامه داشت. نيروي انتظامي، اعتراض کارگران گرسنه بندر ديلم را به خون کشيد. خبر از ادامه سرکوب انجمن هاي اسلامي دانشجويان رسيد، کنترل پوشش در دانشگاه ها به ميان آمد، دو سايت داخلي انتخاب و ادوار نيوز هم فيلتر شدند. آش چنان شور شد که حتي دبيرکل حزب موتلفه اسلامي هم در مشهد به صدا در آمد و از يکدست کردن کامل نيروهاي سياسي ابراز نگراني کرد. ناظران امور ايران هشدار اين حزب سنتي را که تاکنون يکي از ستون هاي محافظه کاران مذهبي ايران بوده است، احساس هراس آن از حذف در روند کنوني ارزيابي مي کنند.
"طالبان ايراني" که با مشت آهنين، هر انديشه منتقدي را درداخل ايران سرکوب مي کنند، با برنامه دقيقي در حال محو تدريجي همه آثار باستاني ايران هستند. دولتي که به طور غيررسمي "عيد فطر" را سه روزه کرد تا مقدمات جانشيني آن را به جاي عيد نوروز فراهم آورد، آب به روي پاسارگاد گشوده و ويراني ميدان نقش جهان را تدارک ديده، اکنون در فکر عبور دادن راه آهن از تخت جمشيد است.نقشه اي که اين هفته افشا شد.
سرکوب در داخل با مشت آهنين، برنامه موازي دستکش مخملي در خارج را هم اين هفته دنبال کرد. در آستانه انتخابات آمريکا، دولت احمدي نژاد با اصرار از مجلس خواست طرح انگشت نگاري از آمريکايي ها را از دستور کار خارج کند. اعضاي مجلس که علت را نمي دانستند، اندکي بعد متوجه شدند هياتي براي مذاکره مخفي در آمريکا به سر مي برد.آمريکايي که در انتخابات آن جمهوريخواهان باختند و"ملت ايران" به گفته رهبر جمهوري اسلامي پيروز شد. شادماني، به ويژه وقتي دونالد رامسفلد استعفا داد، مقامات،ائمه جمعه و تريبون هاي رسمي را چنان در بر گرفت که پايان "عصر بوش" را اعلام کردند. محمد علي حسيني، سخنگوي وزارت خارجه ، گفت که ايران آماده مذاکره با آمريکاست" منوط به دريافت درخواست رسمي در اين زمينه". خانم کوندوليزا رايس با لبخندي سرد به اين درخواست جوابي منفي داد. دو روز بعد ريچارد هاوس که اکنون معلوم شده طرف مذاکره مخفيانه با احمدي نژاد در آمريکا بوده است گفت: "اعلام پايان دوران بوش يک خوش خيالي شتاب زده است." اخبار بعدي نشان داد که رابرت گيتس، رئيس اسبق سازمان سيا و جانشين رامسفلد اساسا به توصيه کوندوليزا رايس و براي هماهنگي کامل بين وزارت خارجه و دفاع آمريکا انتخاب شده است. روزنامه نيويورک تايمز هم از "استراتژي گيتس" براي فروپاشي اقتصاد ايران خبر داد.
در روزهاي پاياني هفته ايراني گزارش محمد البرادعي، رئيس آژانس بين المللي انرژي اتمي، منتشر شد که از کشف پلاتونيوم در تاسيسات اتمي ايران خبر مي داد و محمود احمدي نژاد هم از برپايي جشن بزرگ هسته اي شدن کامل در آينده نزديک سخن گفت. دو خبري که يکديگر را تکميل مي کنند و جمهوري اسلامي را رسما در مسير دستيابي به سلاح اتمي قرار مي دهند.
اين اخبار شادماني تندروهاي آمريکا را برانگيخت که خواستار تحريم فوري جمهوري اسلامي شدند. درخواستي که وزير خارجه فرانسه هم آن را تکرار کرد. توني بلر، نخست وزير انگلستان گفت: "ايران دو گزينه را پيش روي دارد، يا در جهت کمک به غرب گام بردارد و يا اينکه به طور فزاينده به انزواي بين المللي کشيده شود."
يوشکا فيشر هم که اکنون مقام رسمي ندارد، در يک سخنراني درباره روابط ايران و اروپا سخن گفت و هشداري تاريخي داد: "در آغاز قرن گذشته آلمان قدرت رهبري کننده اروپا بود، اما در پيش گرفتن تصميمات نادرست ما به فاجعه اي کامل انجاميد." او به زبان ديپلماتيک سرنوشت هيتلر و آلمان بعد از او را به مقامات جمهوري اسلامي يادآور شد.
عصر چهارشنبه که هفته ايراني براي راقم اين سطور به پايان مي رسد، دو رويداد مهم مرتبط با هم در جريان است: گروه 1+ 5در جلسه ديگري براي تصميم گيري درباره تحريم جمهوري اسلامي شرکت مي کند. اخبار حاکي از آن است که روسيه هنوزمانع تصويب قطعنامه پيشنهادي است که حسن روحاني آن را" بسيار تند" خواند. ولاديمير پوتين هم در مسکو مشغول مذاکره با جرج بوش است.مذاکره اي که به درخواست پوتين و در فرودگاه مسکو انجام مي شود و احتمال دارد در آن به نوشته روزنامه روسي "کامر سنت" پرونده هسته اي ايران با توافق آمريکا در زمينه عضويت روسيه در سازمان تجارت جهاني مبادله شود."
آيا سفر ناگهاني علي لاريجاني که در آخرين لحظه به جاي منوچهر متکي به مسکو مي رود تا ولاديمير پوتين را ملاقات کند براي جلوگيري از اين معامله است؟

Tuesday, November 14, 2006

بوش در پي انزواي ايران

بوش در پي انزواي ايران
همزمان با تاکيد بلر بر نقش ايران در خاورميانه جديد - وحيد ثابتيان -
سه شنبه 23 آبان 1385 [2006.11.14]
roozonline
دو روز بعد از اعلام نتيجه انتخابات آمريکا و در حالی که مقامات تهران انتظار داشتند پيروزی دموکرات ها در انتخابات مياندوره ای تغييرات عمده ای در سياست های غرب و به خصوص آمريکا در مورد ايران ايجاد کند، جورج بوش رييس جمهور آمريکا و بزرگ ترين متحد وی تونی بلر رييس دولت بريتانيا در نطق های جداگانه ای از ايران ياد کردند و هر کدام به زبانی ضمن انتقاد و تاکيد بر انزواي ايران، احتمال مذاکره با جمهوری اسلامی را رد نکردند.
جورج بوش که بعد از ديدار يک ساعته اش با اولمرت نخست وزير اسرائيل سخن می گفت درپاسخ به نگراني هاي نخست وزير اسراييل، خواستار انزواي جهاني ايران تا زمان فروگذاردن آنچه "جاه طلبي هاي هسته اي" ناميده، شده است.
جورج بوش پس از اين ديدار گفت که خطر ايران دنيا راتهديد مي کند و فراتر از اسراييل و خاورميانه است. بوش گفت که آمريکا و اسراييل اعتقاد دارند که که ايران روي برنامه سلاح هسته اي کار مي کند.
در همین رابطه تونی بلر، نخست وزیر انگلیس نیز خواستار آن شد تا جامعه بین المللی برای پیشبرد روند صلح خاورمیانه با ایران و سوریه به گفتگو بپردازد. بلر نتیجه جنگ عراق را برای آوردن صلح به خاورمیانه مساله ای محوری دانست و اظهار داشت، جهان باید برای سوریه و ایران روشن سازد که چطور می توانند به این روند کمک کنند.
نخست وزير بريتانيا که در ضیافت سالانه لرد مايور شهردار لندن سخن می گفت اشاره کرد که اتحاد بريتانيا با آمریکا و عضویتش در اتحادیه اروپا، مناسب ترين سياست ها برای این کشور است و توجيه ضدآمریکایی بودن و یا تردید داشتن نسبت به اروپا را نمی داند. سياستی که نه تنها احمقانه است، بلکه مسیری است در جهت عکس منافع وافعی مردم بريتانيا.
با توجه به اظهارنظرهای جورج بوش و تونی بلر - در شرايطي که فرانسه خواستار يک مقابله همگانی با حکومت ايران شده - کارشناسان سياست بين المللی اظهار نظر کرده اند که تلاش براي استفاده از نفوذ ايران و سوريه براي حل بحران عراق وهمچنين فلسطين واسراييل، افزايش يافته و از سوي ديگر چنين می نمايد که با پيروزي دموکرات ها در آمريکا، مسوولان ايراني اميدوار شده اند که با کمک روسيه و چين بتوانند همچنان در موضوع خود برای حفظ فن آوری هسته ای باقی بمانند.
طي ماه هاي گذشته عبدالعزيز حکيم روحاني بلند پايه شيعه عراقي، به عنوان ميانجي از ايران خواسته بود که بر سر مساله امنيت در عراق با آمريکا به گفت و گوبنشيند. در آن زمان، مقامات آمريکايي گفتند که تنها حاضرند درخصوص مساله هسته اي گفت وگو کنند و نه موضوعات ديگر، اگرچه مقامات ايراني تصريح کردند که علاقه مندهستند درخصوص همه مسائل مبتلابه به گفت وگو بپردازند. همزمان با مجادلاتی بدون نتيجه بين دو طرف، پرونده هسته اي ايران از آژانس بين المللي انرژي اتمي راهي شوراي امنيت سازمان ملل شد، تاعملا گفت و گو بر سرعراق پيش ازآغاز آن خاتمه يافته تلقي شود.
بوش در ديدار اخير با المرت تاکيد کرد که جاه طلبي هاي هسته اي ايران موردعلاقه دنيا نيست واگر ايران سلاح اتمي به دست بياورند به طرز وحشتناکي بي ثبات کننده خواهد بود.
رييس جمهور آمريکا راه حلی ديپلماتيک نيز براي مواجهه با ايران تجويز کرده است و آن تحريم از طريق سازمان ملل براي متوقف کردن برنامه غني سازي اورانيوم است. ديپلمات هاي پنج کشور عضو دائم شوراي امنيت طي هفته هاي گذشته در سازمان ملل درخصوص راه هاي رسيدن به توافقي درخصوص پيش نويس قعطنامه اي که تحريم را براي ايران به ارمغان خواهد آورد در حال گفت و گو هستند تا بدين وسيله ايران را متقاعد کنند که برنامه هسته اي خود را متوقف کند. با مخالفت روسيه و چين با بخش هاي عمده اي ازاين پيش نويس عملا انتشار قعطنامه متوقف مانده و همزمان ايران نيز پذيرفته که طرح روسيه برای غنی سازی اورانيوم در خاک آن کشور را روی ميز بگذارد.
بوش گفته است که اگر ايراني ها به برنامه شان ادامه دهند وبه جلو بروند، براي ايران عواقبي خواهد داشت: "اميد من اين است که افراد عاقلي در ميان دولتمردان ايراني باشند که تشخيص بدهند تحريم منجر به منافع ملي کشورشان نمی شود". مقامات ايراني طي هفته هاي گذشته بارها تاکيد کردند که تحريم روي وضعيت زندگي مردم تاثيري نمي گذارد وحاضر نيستند به خاطر تحريم برنامه غني سازي اورانيوم را متوقف کنند. بوش همچنين گفت اگر ايراني ها خواستار گفت وگو هستند، ما راه را به انها نشان داده ايم. اشاره او به درخواست براي تعليق غني سازي اورانيوم است که به عنوان پيش شرط هر گونه مذاکره اي بين کشورهاي اروپايي وايران طي ماه هاي گذشته قرار گرفته است.
ديدار بوش والمرت دومين ديدارشان پس از خارج شدن آريل شارون از صحنه است. المرت دراين ديدار بار ديگر با استناد به سخنان محمود احمدي نژاد درخصوص اسراييل، تصريح کرد: "هدف نهايي تهران، پاک کردن اسراييل ازروي نقشه جغرافيايي است." او که با "ان بي سي" سخن مي گفت، از همه دنيا خواست براي فشار به ايران براي متوقف کردن برنامه هسته اي اش نيروهاي خود را جمع کنند. نخست وزير اسراييل همچنين درديدار باکاندوليزا رايس، گفته است که ايران براي نابودي اسراييل اقدام مي کند و به همين جهت اعتقاد ندارند که برنامه هسته اي ايران تنها براي توليد انرژي باشد. المرت به "ان بي سي" گفته است که او هيچ مخالفت واعتراضي با مذاکره آمريکا وايران براي يافتن راه حلي درخصوص مساله هسته اي ندارد: " هرگونه مصالحه اي که ايران را از دنبال کردن توانايي هاي هسته اي بازدارد و براي پرزيدنت بوش قابل قبول باشد، براي من هم قابل قبول است. ما به دنبال جنگ نيستيم. ما به دنبال مواجهه نيستيم. ما به
دنبال خروجي اين مذاکرات هستيم."

Saturday, November 11, 2006

روابط ايران و امريكا در پی پيروزی دموكرات‌ها

روابط ايران و امريكا در پی پيروزی دموكرات‌ها
دويچه وله: دموكرات‌های آمريكا با پيروزی چشمگيرشان
در انتخابات ميان‌دوره‌ای، كنترل مجلس نمايندگان آمريكا را در دست گرفتند. اين پيروزی با احتمال بالا می‌رود كه شامل مجلس سنا نيز بشود. نارضايتی از سياست خارجی دولت بوش، بويژه نحوه مديريت بحران عراق، نقش بسزايی در شكست جمهوری‌خواهان و پيروزی دموكرات‌ها داشت. اما علاوه‌بر عراق، ايران و برنامه‌ی اتمی اين كشور نيز يكی از مشغله‌های جدی سياست خارجی دولت جورج بوش بود. حال پرسش اين است كه تغيير آرايش قوا در قوه مقننه‌ی ايالات متحده‌ی آمريكا چه تاثيری در روابط اين كشور با ايران، و چالش مركزی ميان دو كشور، يعنی برنامه‌‌ی هسته‌ای ايران برجای خواهد گذاشت؟ اين پرسش را با شماری‌ از صاحب‌نظران ايرانی در داخل و خارج از كشور در ميان گذاشتيم.مريم انصاری ابراهيم يزدى: سیاست خارجی آمریکا تغییر چندانی نخواهد داشتدكتر ابراهيم يزدى، دبيركل نهضت آزادى ايران معتقد است سیاست خارجی آمریکا تابع یک سلسله تعریف‌هایی‌ست که از منافع و مصالح و امنیت ملی آمریکا گرفته می‌شود و چیزی فراتر از رییس جمهور یا ترکیب کنگره یا سنای آمریکاست."بنابراین سیاست خارجی آمریکا علی الاصول تغییر چندانی نخواهد داشت، اگرچه نگاه دمکراتها با نگاه جمهوریخواهان نسبت به روابط بین‌المللی متفاوت هست. مهم همین تفاوتهایی‌ست که در نگرش این دو وجود دارد. هر دو یک نگاه نسبت به منافع ملی آمریکا دارند، اما به تعبیر برژنسکی جمهوریخواهان به دنبال سلطه و سیطره جهانی هستند، در حالیکه دمکراتها خواهان رهبری جهان هستند، با یک معانی و مصادیق و پیامدهای کاملا متفاوت."آقای يزدى می‌گويد در سياست آمريكا نسبت به ايران تفاوتهای بسیار جدی ایجاد نمی‌شود."مگر آنکه ایران با درایت و با حسن استفاده از تغییری که در آمریکا صورت گرفته است برای تغییر در بعضی از روشهای خود اعلام آمادگی كند. درست است که مبانی سیاست خارجی با آن توضیحی که من دادم عوض نمی‌شود، اما این رفراندومی که در این انتخابات در آمریکا شد، در واقع رفراندومی علیه رفتار و عملکرد آمریکا در افغانستان و بخصوص در عراق بود."دكتر ابراهيم يزدى معتقد است ایران می‌تواند از این فرصت استفاده نمايد و سعی كند از راه دیپلماسی مسايل را حل و فصل کند." اما اینکه آیا ایران این آمادگی را دارد، معلوم نیست. ولی به نظر من در میان دمکراتها هم کسانی هستند که به شدت علاقمند برخورد با ایران هستند و کسانی هم هستند که معتقدند باید با ملایمت و دپیلماسی حرکت کرد. از این نظر این جریان جدید، یعنی دمکراتها، با اروپایی‌ها هم‌آوازتر خواهند بود در برخورد دیپلماتیک با ایران." رضوان مقدم: پيروزی دموكرات‌ها اتفاقی مثبت بودخانم رضوان مقدم فعال حقوق زنان می‌گويد با اینکه تجربه‌ی نشان داده است که آمریکا اصولا از یک سیاست کلی پیروی می‌کند،" ولی من خودم این تغییر را مثبت ارزیابی می‌کنم و فکر می‌کنم با روی کار آمدن دمکراتها این امکان وجود دارد که آمریکا در سیاستگذاری‌های خودش به مردم و حکومت ایران بصورت جدای از هم نگاه بکند و سیاستگذاری‌هایش در حقیقت به‌گونه‌ای باشد که این تفکیک را قائل بشود. اما، می‌دانیم که سیاستگذاری‌هایی که صورت خواهد گرفت، قاعدتا به نحوه‌ی برخورد حکومت ایران هم برمی گردد. یعنی چیزی‌ست کاملا دوجانبه و از هم تاثير می‌گیرد. ولی در مجموع، همانطور که گفتم، به نظر من می‌شود گفت که اتفاق مثبتی هست." قاسم شعله‌سعدى: مشکل عمده‌ی روابط دو كشور، ایران استدكتر قاسم شعله سعدى نمايند سابق مجلس و استاد دانشگاه بر اين نظر است كه طى حدود سه دهه گذشته با وجود آنكه هم در حكومت آمريكا و هم ايران جناح‌هاى مختلفى از میانه‌رو گرفته تا اصلاح‌طلب تا محافظه‌کار روى كار آمدند، اما مشکل روابط با ایران حل نشده است. "من خیلی خوشبین نیستم که با این تحول فعلی هم یک تحول جدی در روابط ایران و آمریکا بوجود بیاید. مشکل عمده‌ی روابط ایران و آمریکا اصلا ایران است، نه آمریکا. یعنی آقای خامنه‌ای اعلام کرده که اگر کسی دم از مذاکره با آمریکا بزند یا الفبای سیاست را نمی‌داند یا الفبای غیرت. لذا هر لحظه که ایران آمادگی خودش را برای مذاکره با آمریکا و بهبود روابط اعلام کند، فوری این سوال مطرح می‌شود که بگویند آیا حالا اینهایی که می‌خواهند مذاکره کنند و روابطی که الان برقرار بشود، الفبای سیاست و غیرت را می‌دانند یا نه!"قاسم شعله سعدى معتقد است كه ایران با اين سياست خود را در بن‌بست قرار داده است. او درعين حال باور ندارد كه در سیاست خارجی آمريكا تفاوت عمده‌ای حاصل ‌شود."زیرا سیاست خارجی آمریکا براساس منافع ملی آنها شکل گرفته است. چندان تفاوتی در بين احزاب جمهوریخواهان و دمکراتها نیست و اگر هم تفاوتی باشد، فقط در شیوه و ابزار برخورد است. از طرفی دیگر، بطور سنتی دمکراتها با اسراییلی‌ها روابط نزدیکتری دارند و لذا اگر قدرت کنگره به نفع دمکراتها افزایش پیدا بکند، در اینصورت دست بالا را اسراییلی‌ها پیدا خواهند کرد."به عقيده آقای شعله سعدى دربرخورد به مناقشه هسته‌اى ایران مطلقا تفاوتی بین دمکراتها و جمهوریخواهان نیست، زیرا ایران اتمی را هیچکدام از آنها تحمل نخواهند کرد. او می‌گويد كه دمکراتها بطور سنتی نسبت به حقوق بشر حساسیت بیشتری دارند و یکی از اتهامات ایران نقض حقوق بشر است."لذا در مجموع ممکن است از ابزارهایی که کاخ سفید در اختیار داشته، یعنی اکثریت کنگره را که در اختیار داشته، این ابزار یک‌مقداری ضعیف شده باشد، اما کماکان رییس جمهور آمریکا سیاست خارجی را تعیین می‌کند و راجع به بحث ایران، مسئله‌ای اتمی‌اش، هیچ فرقی ندارد، بخصوص که این مذاکرات هم دوباره به بن‌بست منجر شد و همه‌ راههای دیپلماتیک که از اول اعلام شده بود برای حل مسئله‌ی اتمی ایران متاسفانه دارد با شکست مواجه می‌شود." دكتر زيبا كلام: انتظار تحول قابل‌توجهى در روابط ایران و آمریکا نمی‌توان داشت دكتر صادق زيبا كلام معقتد است كه نه در کوتاه مدت و نه در بلند مدت نمی‌توان انتظار تحول قابل توجهى بین روابط ایران و آمریکا داشت، زيرا در خصوص بسیاری از مسایل اساسی در رابطه با ایران، كه مهمترینش بحث برنامه‌های هسته‌ای ایران و بلاخص غنی‌سازی است، جمهوریخواه‌ها و دمکراتها خیلی با هم تفاوت ندارند. بعلاوه براى دمکراتها به دلیل نگرش سياسى و ایدئولوژیك ‌شان بیشتر بحثهایی مثل حقوق بشر و آزادیهای سیاسی و بحث اقلیت‌ها مطرح هست." بنابراین از این بابتها ممکن است حتا ما شاهد فشارهای بیشتر واشنگتن روی جمهوری اسلامی ایران باشیم. فقط جایی که شاید بشود یکمقداری سفیدی و نور در انتهای تونل دید این است که در خصوص عراق از حالا به بعد آمریکایی‌ها به سمت اینکه برنامه‌ریزی بکنند و بتدریج از عراق بیایند بیرون، خواهند رفت. بخاطر این مسئله آمریکایی‌ها لاعلاج مجبور هستند که از ایران کمک بگیرند، ولی چون پلاتفرم دمکراتها این بوده که با جنگ عراق مخالف بودند و می‌خواستند به شکل آبرومندانه‌ای از عراق بیایند بیرون، شاید به خاطر این یک نزدیکی بین ما و آمریکایی‌ها در خصوص مسئله‌ی عراق صورت بگیرد. اما، همانطور که گفتم، در خصوص بحث اتمی دمکراتها هم همچنان خیلی جدی و اساسی مخالف برنامه‌های هسته‌ای ایران هستند و ای بسا که نفوذ یا لابی صهیونیست‌ها و یهودی‌ها در حزب دمکرات، همانطور که می‌دانید، حتا از جمهوریخواه هم قویتر است. بنابراین از این بابت فشارهای بیشتری را ما در آینده باید شاهد باشیم." مرضيه لنگرودى: مردم آمريكا به صلح رای دادندخانم مرضيه مرتاضى لنگرودى از فعالان ملى مذهبى بر اين عقيد است كه با روى كار آمدن دمكراتها حساسیت‌ها روی پرونده‌ی هسته‌ای و موارد نقض حقوق بشر در ایران نه تنها کم نشود، بلکه بیشتر هم بشود." اما دو نکته را مایلم در رابطه با مناسبات دو کشور بگویم و آن اینکه در رابطه با مسایل درونی جامعه ایران باید توجه داشت که حل این مسایل و معادلات داخلی ایران با توجه به نیروهای داخلی و بدنه اجتماعی مردمی در ایران باید صورت بگیرد. تحولات درونی آمریکا و جابجایی قدرت در آن تاثیر تعیین‌کننده‌ای در ایجاد توسعه سیاسی یا تحقق دمکراسی در ایران نمی‌تواند داشته باشد. نکته دیگر این است، استقبال وسیعی که مردم و زنان آمریکایی از این انتخابات اخیر نشان داده‌اند، در واقع نمایانگر بیزاری مردم از جنگ و جنگ‌افروزان بود و همینطور نمایانگر همدستی ناگفته و نانوشته‌ی مردم دنیا در پشتیبانی از صلح و همزیستی مسالمت‌آمیز ملتها."او می‌گويد تجربه‌ی افغانستان و عراق نشان داده است، برای آنكه اصل دمکراسی در جامعه‌اى تحقق پیدا بکند، کلیت آینده‌ی سیاسی و موجودیت و استقلال ملی هر جامعه‌‌ای لازم و ضروری‌ است." و اگر قرار باشد که آمریکا یا هر کشوری بواسطه‌ی قدرتش در مسایل داخلی کشورهای دیگر قدرت نظامی اعمال كند یا نیروی نظامی وارد بکند یا از طریق خشونت بخواهد مسایل آنجا را حل بکند، جز آنکه خشونت را افزایش بدهد و خشونتی ایجاد کند که زمینه‌های حداقلی تحقق هر گونه صلح و دمکراسی را از بین ببرد، کار دیگری نمی‌کند. از این جهت که مردم آمریکا با روی کار آوردن دمکراتها، هرچند سیاستهای کلی آمریکا به نظر من با هم فرق نمی‌کند، به صلح رای داده‌اند، من به آنها تبریک می‌گوییم." عطريان‌فر: ممكن است دمکراتها كمی با احتیاط‌ تر عمل بکنند محمد عطريان‌فر عضو شوراى مركزى حزب كارگزاران می‌گويد معمولا سیاست خارجی آمریکا چه در حوزه مدیریت جمهوریخواهها و چه در حوزه مدیریت دمکراتها، از یک مبناى واحد و مشترکی برخوردار است. بخصوص در حوزه سیاستهای خاورمیانه آمریکا." از این جهت من تصور می‌کنم چندان تفاوتی بین دیدگاههایی که جمهوریخواهها در گذشته اعمال می‌کردند و آنچه در آینده احتمالا دمکراتها بخواهند اعمال بکنند هم در حوزه مباحث عربی خاورمیانه و هم در حوزه مباحث اخیری که در منطقه عراق و ایران و همچنین در افغانستان جاری هست، تفاوت چشمگیری بین سیاستهای آنها نیست."آقای عطريان‌فر معتقد است كه با اين حال در بخشی از سیاستهای تبلیغاتی و موضعگیری‌های مقامات ارشد آمریکا شاهد تفاوتهایی خواهيم بود." لذا در گذشته هم آنچه ما شاهد بودیم از موضعگیری‌ آقای بوش و از موضع جمهوریخواهها واقعا سیاستهای تند و افراطی و خشن را معمولا در سیاستهای تبلیغاتی‌شان ابراز می‌کردند، به نظر می‌آید در این زمینه کمی دمکراتها با احتیاط‌ تر عمل بکنند و شاید کسانی که تمایلاتی نسبت به ایران دارند و علاقه دارند در حوزه سیاست خارجی آمریکا، در این زمینه بتوانند نقش موثرتری ایفا بکنند و بتوانند کمی از خشونت تبلیغاتی آمریکا علیه ایران بکاهند." داريوش همايون: همه چيز بستگی به روش حکومت ایران دارد و بالاخره آقاى داريوش همايون می‌گويد:"روی کار آمدن دمکراتها به معنی تصرف کرسی‌های بیشتری در مجلس نمایندگان و سنا و تسلط یافتن آنها دراین دو مجلس، خب، آنها را شریک سیاستگذاری‌های حکومت آمریکا می‌کند و نه به آن درجه‌ای که فکر می‌کنیم، برای اینکه بهرحال رییس جمهوری اختیارات خیلی زیادی دارد. ولی بی‌تاثیر نیست در سیاستهای آمریکا. بیشترین تاثیر را هم فکر می‌کنم در سیاستهای داخلی خواهد داشت و به مقدار زیاد در عراق خود حکومت آمریکا هم به فکر افتاده بود که استراتژی و هدفهاى را در این کشور تغییر بدهد و آمدن دمکراتها خب اینکار را تسریع می‌کند."به عقيده او مسلما تحولات در عراق تاثیر مستقیم در وضع ایران و رابطه آمریکا و ایران خواهد داشت. ولی اینها همه به روش حکومت ایران بستگی دارد و اگر حکومت ایران تصمیم داشته باشد به هر بها و به هر صورت به سلاح هسته‌ای دسترسی پیدا بکند، تغییرات در سیاست آمریکا اثر چندانی نخواهد داد." من فکر می‌کنم هنوز بسیار زود است که ما ببینیم که دمکراتها اصلا چه راه‌حلهایی برای مسایلی مثل بمب اتمی ایران، برنامه اتمی ایران، تسلیحات اتمی ایران و همچنین بیرون آمدن از تنگنای عراق دارند. برای اینکه دمکراتها هم تا کنون پیام روشنی در این زمینه نداده‌اند. این است که فعلا باید بسنده بکنیم به این که ممکن است بهرحال روش دولت آمریکا در مسایل بین‌المللی و بحرانهایی که با آن روبه‌روست تا حدی تعدیل بشود که خب این علائم‌اش پیش از انتخابات اخیر هم آشکار شده بود."
منبع : ایران امروز

کاهش فشار واشنگتن، افزایش فشار تل آویو

اولمرت: ایران باید هزینه سنگینی بپردازد
کاهش فشار واشنگتن، افزایش فشار تل آویو وحید ثابتیان - یکشنبه 21 آبان 1385 [2006.11.12]
درحالی که انتظار می رود با تسلط دموکرات ها برکنگره وسنای آمریکا، موضع نئومحافظه کاران برای افزایش فشار برایران ویا احتمال حمله نظامی کاهش یابد، ایهوداولمرت نخست وزیر اسراییل گفته است که ایران اگر بخواهد به برنامه هسته ای خود ادامه دهد باید هزینه جدی بپردازد. به گفته اولمرت تا وقتی ایران ازتلافی جامعه بین المللی درهراس نباشد برنامه اش را متوقف نخواهد کرد.
او گفته است که جامعه بین المللی باید برای ایران روشن کند که اگر دست ازبرنامه هسته ای خود برندارد هزینه گزافی خواهد پرداخت. اولمرت درادامه تلاش های اسراییل برای منزوی ساختن ایران وصدور قعطنامه ای به منظور پایان بخشیدن به برنامه غنی سازی ایران روز یکشنبه به واشنگتن سفر کرد تابا مقامات آمریکایی درخصوص برخورد با ایران مذاکره کند. اولمرت که طی هفته های گذشته کوشیده بود مقامات روسی را در خصوص حمایت از پیش نویس طرح تحریم شورای امنیت سازمان ملل قانع کند، این بار راهی واشنگتن شده تا بعد ازتغییروتحولاتی که درفضای سیاسی آمریکا به وقوع پیوسته است، از وجود فشار روی ایران اطمینان خاطر کسب کند.
طی ماه های گذشته، احتمال حمله نظامی اسراییل ویا آمریکا به مراکز هسته ای ایران، یکی ازگمانه زنی های جدی ای بوده که دربرخی مطبوعات آمریکایی مورد توجه قرار گرفته است. مقامات اسراییلی بارها اعلام کرده اند توانایی آن را دارند که تاسیسات هسته ای ایران را بدون آنکه تلفات غیرانسانی داشته باشد مورد هدف قرار دهند. مقامات اسراییلی پیش ازاین ازایران به عنوان اولین خطر امنیت ملی این کشور یاد کرده بودند.
المرت گفته است که اسراییل از هرگونه اقدام ومصالحه ای که برنامه هسته ای ایران را متوقف کند حمایت می کند. واشنگتن پست به نقل ازالمرت گفته است که با این حال، بعید می داند مقامات ایرانی به چنین کاری تن دردهند، مگرآنکه دلیل بسیار خوبی برای ترس از نتایج دنبال کردن برنامه هسته ای خود دردست داشته باشند.
المرت درمصاحبه خود از اینکه اسراییل درصورتی که اقدامات جامعه بین المللی با شکست مواجه شود، خود دست به اقدام خواهد زد خودداری کرده است. ابراهیم اسنه، وزیر دفاع اسراییل نیزهفته گذشته تصریح کرده است که آخرین ملجاء اسراییل استفاده ازاقدام نظامی برای متوقف کردن ایران برای دستیابی به دانش هسته ای خواهدبود.المرت درجواب خبرنگاری که پرسیده است گزینه مورد نظر اسراییل درصورت ادامه برنامه هسته ای ایران چه خواهد بود گفته است ترجیح می دهد در مورد گزینه اسراییلی حل مساله ایران صحبت نکند. او بلافاصله تصریح کرده است که اسراییل گزینه های زیادی دارد.
طی هفته های گذشته بشاراسد رییس جمهوری سوریه نیز که کشورش به مانند ایران زیر فشار دیپلماتیک شدیدی ازجانب آمریکا واسراییل قرار دارد، ازعلاقه به گفت وگو با اسراییل سخن گفته بود. موضوعی که به گفته اولمرت، به صورت جدی بیان نشده است. سوریه متحد اصلی ایران درمنطقه به شمار می رود. مقامات غربی واسراییلی ایران را طی ماه های گذشته متهم کردند که از طریق سوریه برای گروه حزب الله درلبنان مهمات وراکت ارسال می کند.
ایران، اولین موضوع گفت و گو در برنامه سفر اولمرت به واشنگتن قلمداد شده است. او دراین سفر به دیدار بوش خواهد رفت که هم اکنون در متزلزل ترین وضعیت خود طی سالهای گذشته به سر می برد
.

پيروزی دموکرات ها؛ دلخوشی تازه تهران

پيروزی دموکرات ها؛ دلخوشی تازه تهران
متن گزارش برژينسکی – گيتس درباره ايران اميد معماريان - حميد احدی
o.memarian@roozonline.com
- یکشنبه 21 آبان 1385 [2006.11.12]
roozonline
يک روز بعد از پيروزی دموکراتها در انتخابات مياندوره ای مجلسين آمريکا، امامان جمعه و رسانه های حکومتی و هوادار دولت، در تبليغاتی هماهنگ شکست جمهوری خواهان را پيروزی ايرانيان خوانده و با تمام نيرو به مانور بر آن مشغولند، اما ورای اين تبليغات کارشناسان سياسی به بررسی اسناد و داده ها و از جمله خواست های دموکرات های آمريکا انگشت نهاده و می کوشند از آن ميان استخراج کنند که آيا مساله ايران و تغيير حکومت و حمله نظامی به طور کلی از دستور حکومت آمريکا خارج می شود يا نه.
در اولین واکنش به پيروزی دموکرات ها در انتخابات مياندوره ای آمريکا، روزنامه کيهان که معمولا نظر بالاترين تصميم گيرندگان جمهوری اسلامی را منعکس می کند نوشت اين پيروزی از نظر ما نه بدان دليل مهم است که دموکرات ها فرقی با جمهوری خواهان دارند بلکه هر عاملی که جامعه آمريکا را فشل کند به سود ماست و اينک که دو حزب با يکديگر درگير خواهند شد فرصتی است برای نفس کشيدن ديگران.
در دومين روز رسانه ملی و امامان جمعه سرمشق ديگری را تکرار کردند. همان که رييس جمهور احمدی نژاد نيز در سخنرانی برای جوانان ياخچی آباد گفت اين نتيجه نشان می دهد که مردم آمريکا هم به جان آمده اند و سياست های جنگ طلبانه بوش شکست خورده است. اما حسين شريعتمداری مدير روزنامه کيهان با عنوان "کابوی در آخر خط" برای هزارمين بار در سال های اخير سقوط حکومت آمريکا را قطعی دانست و نوشته آن چه در انتخابات مياندوره ای کنگره آمريکا رخ داد فراتر از از محدوده دو حزب بود. به نظر وی تغييراتي كه پيش از اين به گونه اي كمرنگ در اسپانيا، ايتاليا و اخيراً در انگليس، نشانه هايي از آن بروز كرده بود و در آمريكاي لاتين علائم آشكارتر آن ديده مي شود، حكايت از آن دارند كه دوران سلطه «كابوي» های تندرو چه دموكرات و چه جمهوريخواه آن، بر جهان در حال طي شدن است و اين يكي ديگر از صدها، بلكه هزاران نشانه عصر خميني است. عصري كه با ظهور خميني كبير آغاز شد.
در اين ميان کسانی مانند محمد امامی کاشانی، امام جمعه موقت تهران از ياد بردند که دموکرات ها گرچه با حمله نظامی به ايران و گشودن جبهه نظامی تازه ای برای آمريکا قبل از حل ماجرای عراق مخالفند اما در امور مربوط به دموکراسی، مقابله با تروريستم و ناامنی بر جمهوری خواهان پيشی دارند. آقای امامی کاشانی گفت "در حزب جمهوريخواه بوش گوشها کر بود و صداها را نمی ‌شنيد، آنها نه صدای دنيا را می ‌شنيدند و نه صدای مردم آمريکا را، در نهايت اين بی ‌اعتناييها کار خود را کرد و حتی يک مشت الفاظ دروغين آنها مثل دموکراسی، مقابله با تروريسم و مقابله با نا امنی هم کاری برايشان نکرد".
اما آن چه از ديد کارشناسان سياسی ايران و اروپا پنهان نبوده، تغيير وزير دفاع و انتخاب رابرت گيتس به جای رونالد رامزفيلدست که باعث شده است بسياری از نشريات جناح راست در ايران همين موضوع را نشانه پايان جنگ عراق و دوران جنگ طلبان ديده اند. امری که برای اثبات آن راهی دراز بايد پيموده شود.
دکتر ابراهيم يزدی وزير خارجه دوم جمهوری اسلامی [در دولت بازرگان] در رابطه با همين تحليل ها گفته است دولت آمریکا به همراه دولت های اروپایی در چهار موضوع با ایران اختلاف دارند که عبارتند از؛ فعالیت های هسته ای، نقض مستمر حقوق بشر، مخالفت با صلح خاورمیانه و حمایت از تروریسم. که اين بين هر دو حزب مشترک است و آن ها مواضع مشترکی عليه ايران دارند.
دبيرکل نهضت آزادی که به علت سال های طولانی اقامت در آمريکا و فعاليت های سياسی، با بافت و ترکيب سياست خارجی آن کشور و عملکرد عوامل موثر در آن آشناست تاکيد خود را بر گزارشی گذاشته که دو سال پیش شورای روابط خارجی آمریکا [ که گروهی فوق حزبی است و چند ماه پيش از روی الگوی آن نهادی به عنوان سياست های راهبردی خارجی با عضويت چند وزير با سابقه در ايران راه اندازی شد] به یک گروه 22 نفره سفارش داد تا زیر نظر برژینسکی[ دبير شورای امنيت ملی دولت کارتر و درگير در انقلاب ايران و گروگان گيری]، رابرت گیتس [ رييس سازمان سيا که افتضاح ايران – کنترا در دوران رونالد ريگان در زمان وی رخ داد] اوضاع ایران و راهکارهای بهتر ايالات متحده برای تعامل با تهران را بررسی کنند.
اين گزارش [ که "روز"
همراه شماره امروز خود آن را منعکس می کند تا خوانندگان علاقه مند و پی گير بتوانند به اين سند دسترسی داشته باشند ] در تهران ترجمه شده و در اختيار مقامات تصميم گيرنده هست، از آن جهت در دو روز گذشته در تهران دست به دست می گردد که رابرت گيتس از جانب جورج بوش به عنوان جانشين رمزفيلد معرفی شده است. در گزارش هفتاد صفحه ای این گروه، مسائل ایران در ابعاد گوناگون با توجه به همان چهار موضوع مورد اختلاف بررسی شده و در نهایت به صورت توصیه های مشخصی برای تدوین کنندگان سیاست خارجی آمریکا در آمده است. گمان اين که رابرت گيتس امکان خواهد داشت در وزارت دفاع خود گزارش مزبور را مو به مو به اجرا بگذارد گرچه بيش از اندازه خوش بينانه است اما سرخط روشنی است که از آن تهران می کوشد سياست آينده آمريکا را اندازه گيری کنند و مهم تر از همه اين که مطمئن شوند در دو سال باقی مانده جمهوری خواهان حرکت تندی عليه نظام جمهوری اسلامی به وقوع نخواهد پيوست. اما نکته مهم تر همان است که دکتر يزدی بر آن انگشت می نهد. هنوز معلوم نيست دموکرات ها که اکثريت هر دو مجلس را در اختيار گرفته اند بگذارند رابرت گيتس رييس سابق سيا و درگير افتضاح ايران – کنترا به شغل مهم وزارت دفاع منصوب شود. چه بسا اينک بهترين موقع باشد که دموکرات ها آمدن و قدرت خود را به رخ افکارعمومی بکشانند و جای رمزفيلد را به شخصيتی آرام تر از گيتس بسپارند.
در گزارش گيتس – برژيتسکی، قطع کامل غنی سازی اورانیوم توسط ایران مورد تاکيدست اما به موازات آن ادامه ساخت نیروگاه هسته ای بوشهر توسط روسیه، با شرط تحویل سوخت هسته ای توسط مسکو و برگشت زباله های آن مورد تایید گرفته است. تجدیدنظر در سیاست های فعلی آمریکا توصیه شده است، و تاکید شده که تلاش آمریکا برای سرنگونی رژیم ایران از راه حمله نظامی از خارج موفقیت آمیز نیست.
پرونده هسته ایهمزمان با اعلام ننيجه انتخابات مياندوره ای آمريکا، ايران سفر منوچهر متکی را به مسکو به هم زد و به جايش علی لاريجانی را که خود گفته همه کار پرونده هسته ای دست من است، به مسکو فرستاد که در عين حال با ولاديمير پوتين هم ديداری کند که می تواند تحولی در روند پرونده هسته ای باشد.
اتخاذ ابتکار عمل گفت وگو بین روسیه وایران نیز در چنین شرایطی، برای استفاده از ظرفیت های تحولات اخیر، حائز اهمیت فراوانی به شمار می رود. مقامات ایرانی اتخاذ تصمیم نهایی و موافقت با هر پیشنهادی را طی ماه های گذشته تا پایان انتخابات آمریکا به تعویق انداختند تا پس ازمشخص شدن نتایج این انتخابات، گزینه ای که بیشترین منافع را به دنبال دارد و کمترین فشار سیاسی اقتصادی را به کشوروارد می کند، برگزينند با فرض اين که مسکو هم با چنين روشی موافقت کامل دارد.
بعد از ديدار لاريجانی و پوتين، لاوروف وزیر امورخارجه روسیه اظهار امیدواری کرد که درجریان دیدار دورروزه لاریجانی از مسکو، بحران هسته ای ایران مسیر دیگری را بپیماید. در همين زمان بود که گفته شد طرح مشارکت روسيه در طرح غنی سازی اورانيوم هنوز روی ميزست. همان طرحی که تاکنون بارها از روی ميز به سبد رفته و باز با افزايش فشارهای آمريکا به روی ميز بازگشته است. همزمان با اين بازگشت که به نوعی پيروزی مسکو به حساب می آید که منتظر اين فرصت مانده بود اعلام گرديد که در پروژه بزرگ ديگری هم سهم مسکو پيش بينی شده است. طرح پروژه گاز ايران به پاکستان و هند که آمريکا با توافق هائی با دهلی آن را عملا بی حاصل کرد، بعد از ديدار وزيران انرژی هند و روسیه اعلام شد که با حضور روسيه بنياد می گيرد و ايران هم موافقت دارد.
اين همه باعث شد که در تهران کسانی جمله سه ماه قبل یک کارشناس مسائل ايران و آمريکا را به ياد آورند که گفته بود افتادن در تله مسکو دامی است که آمريکا برای تهران پهن کرده است. آيا سرانجام ايران با علم بر اين که دام است ناگزير شد به طرح تن بدهد.
هر چه هست هم پيروزی دموکرات ها و هم گفتگوهای لاريجانی در مسکو مقامات ايران را اميدوار تر و صدای آن ها را بلند تر کرد. فضای غالب می گويد هم امکان مذاکره با آمريکا و هم معامله با روسيه برای ايران بازست

Friday, November 10, 2006

وقاحت مردسالارانه علیه هنرپیشه سریال تلویزیونی نرگس،

وقاحت مردسالارانه،
علیه هنرپیشه سریال تلویزیونی نرگس

سهراب سلیمانی

چند سالی است که سی دی فیلم های سکسی و پورنو دختران ایرانی تحت عنوان دختر فلان و بهمان شهر مدام پخش می شود اما اینبار مورد مشابه سر و صدای بسیار بیشتری درست کرده و به یک موضوع اجتماعی تبدیل شد و بحث فراوانی را در میان مردم دامن زده و حتی به روزنامه ها و رادیو ها هم کشیده شده است.
داستان از این قرار است که فیلم همخوابگی یک دختر و پسر در سطح وسیع با این شایعه که دختر یکی از بازیگران ردیف اول سریال نرگس است در محلات مختلف در تیراژ وسیع فروخته و کپی می شود. دختری که در فیلم بازی می کند و یا مخفیانه از او فیلم گرفته شده شباهت بسیار زیادی با زهرا ابراهیمی بازیگر سریال نرگس دارد که در آن نقش دختر شوکت یعنی هنرپیشه اصلی سریال که مردی است بسیار توطئه گر را بازی می کرد زهرا نقش دختر شوکت را بازی می کرد. کارگردان این فیلم بشدت این موضوع را تکذیب کرده و خود دختر نیز همینطور. اما جمهوری اسلامی دستور داده که کلیه سریال های آتی که این بازیگر در آن بازی می کند فعلا پخشش متوقف شود. و با این کار به نوعی تائید کرده که زهرا ابراهیمی در واقع همان دختری است که در فیلم بازی کرده این امر باعث شده که زهرا از فرط ناراحتی دست به خود کشی بزند و به بیمارستان منتقل بشود اگر چه از مرگ نجات پیدا می کند.
در کافی نت ها مرتب این سی دی را برای کپی می آورند و در بسیاری جا ها به قیمت پنج هزار تومان و بعضا ده هزار تومان فروش می رود. چند روز پیش در یک کافی نت شاهد بودم که یک مرد میان سال سی دی را آورد و به مسئل کافی نت گفت نگاه نکن و تکثیر کن. با طرف کمی بحث شد. اما مرد میانسال کماکان مصر بود که دختر همان بازیگر است و اشکالش چیست وقتی که تمام بازیگران بایستی برای استخدام با کارگردان هم بستر شوند چنین فیلمی را اجازه پخش ندهند!! بحث های یک نفر دیگر که می گفت بابا این ظلم و جنایتکاری در حق زهرا ابراهیمی است تاثیری نداشت.
بهرحال این واقعه عمق ماهیت ارتجاعی رژیم را نشان داد بجای اینکه بیایند و در رسانه ها حرف های زهرا را پخش کنند و بگویند که این فیلم دروغی بیش نیست عملا علیه او کار کردند. دختر را بدبخت کردند.
در همین رابطه مقاله ای در روزنامه ایران در تاریخ ده آبان درج شده است. رادیو فردا هم در این مورد خبر داد.
بسیاری از مردان دنبال فیلم هستند تا عقده های روانی را فروکش کنند و بقولی حال کنند. کسی که این فیلم بیست دقیقه ای را دیده بود می گفت که فیلم دو قسمت دارد در قسمت اول بنظر دختر نمی داند که دوربین دارد فیلمبرداری می کند و در قسمت دوم متوجه دوربین است و در این قسمت در یک جا بشدت گریه می کند معلوم نیست که فیلم در چه شرایطی تهیه شده بیشتر بنظر می آید که دختر و پسر برای پول در آوردن این فیلم را درست کرده اند و بعدا کسی دیگر و یا خودشان این شایعه را راه انداخته اند که دختر زهرا ابراهیمی است تا فیلم بیشتر به فروش برسد.
آبان 1385
منبع : پیک ایران

Wednesday, October 25, 2006

رییس جمهوری که بچه بیشتری می خواهد

رییس جمهوری که بچه بیشتری می خواهد
امید معماریان
o.memarian@roozonline.com
۴ آبان ۱۳۸۵
roozonline
محمود احمدی نژاد، روزیکشنبه گذشته درنشست مشترک اعضای دولت ومجلس گفت "اعتقادی به شعار دوبچه کافی است ندارد" ودیگر آنکه "کشورهای غربی چون با افزایش جمعیت به قدرت ایران افزوده می شوند با آن مخالف هستند."
روایت توطئه دشمن برای کاهش جمعیت مسلمانان از طریق برنامه تنظیم خانواده وکاهش تولد درایران توسط رییس جمهوری ایران، حرف تازه ای نیست. پیش ازاین دراوائل انقلاب وقتی یکی ازرهبران بلند پایه انقلاب برسیاست های کنترل جمعیت با همین استدلال تاخت وآن را کنار گذاشت، چنان برمهندسی اجتماعی ایران تاثیر گذاشت که رشد جمعیتی بالای 5/3 ونزدیک به چهار درصد را به ارمغان آورد تا آنجا که جمعی ازجمعیت شناسان در اوائل سالهای دهه شصت به دیدار آیت الله خمینی رفتند وفغان سردادند که با چنین سیاستی ره به ترکستان خواهند برد. پس ازاین دیدار و توصیه های جانبی که برای تغییر این دیدگاه صورت گرفت، بار دیگر برنامه تنظیم خانواده شتابان وپرقدرت تر ازپیش از سرگرفته شد. با این وجود جمعیت شناسان معتقدند بین 60 تا 80 سال طول خواهد کشید که تاثیرات چنین تصمیم نابجایی مرتفع شود وایران تازه به جایی بازگردد که بود.
محمود احمدی نژاد، که مهندسی شهرسازی پیشه اش است، باردیگر دست روی مهندسی اجتماعی می گذارد وسخنی می گوید که امروز همه زوایایش برمردم ایران آشکار است: جمعیت جوان کشورکه محصول زادوولدکنترل نشده جنون آمیز سالهای آغازین دهه شصت است، هم اکنون درهرم جمعیتی کشور، به مثابه گلوله ای برجسته بیرون زده است وهرجا که می رسد با خود بحران می آفریند. این گلوله جمعیتی، سالها قبل درآغازحرکت خود بحران شیرخشک رابه ارمغان آورد و هنگامی که به سالهای نخستین مدرسه رسید، بحران کمبود کلاس های آموزشی را و پس ازآن نیز به جلو وجلو آمد ومانند گلوله برفی که از تپه ای به پایین سر می خورد، برحجم وصدای پرهیبتش افزوده شد تا به امروز که کسر بزرگی ازآن، درسالهای جوانی به سر می برد ودر رویای تحصیل، کار وازدواج وبه عبارت ساده آینده، دچار کابوس تیره ای شده است. حاصل آن تشویق مردم به ازدیاد جمعیت چه بود؟ آیا توطئه های دشمن خنثی شد؟ آیا درحال حاضر جمعیت کافی برای مباررزه با استبکار وجود دارد؟
نرخ بیکاری بیش از 20 درصدی که دربرخی شهرهای مرزی مانند کرمانشاه از 30 درصد نیز گذشته است، آن هم درمیان جوانان، گسترش سرخوردگی ویاس وناامیدی به دلیل عدم دستیابی به حداقل انتظارات اززندگی که طبق آمارهای سازمان ملی جوانان باعث شده است بیش از 55 درصد ازجوانان ایرانی، حداقل یک بار درزندگی آرزوی مرگ ویا خودکشی کرده باشند، ناامیدی به آینده که خود منشاء بسیاری ازآسیب های اجتماعی است ودهها مساله دیگر که هم اکنون کشور با آن مواجه است، ثمره تصمیمی شد که هم اینک رییس جمهوری ایران بار دیگر ازاحیای آن سخن می گوید.
با این وجود، اگردرتصمیم گیری هایی مانند سیاست های هسته ای ویا تغییرات مداوم در زیر بنای اداری کشور توسط محمود احمدی نژاد، به دلیل بسته بودن فضای نقدو نبودن امنیت برای منتقدانی که از اثرات چنین تصیماتی کاملا آگاه هستند، افکار عمومی چندان به تبعات رویاها واندیشه های رییس جمهوری توجه چندانی نمی کند، اما به جرات می توان گفت که میلیون ها خانواده ایرانی می توانند امروز ثمرات "یک تصمیم فاجعه آمیز" را به عمیق ترین شکلش درک کنند. امروز درکوچه وخیابان از هرکسی درمورد مسائلی که خود ویا جامعه با آن روبروست پرسیده شود، از رشد روزافزود آسیب های اجتماعی، فرار مغزها، بیکاری، فحشای خیابانی وغیرآن، مصرف مواد مخدر، افسردگی و موارد بسیار دیگری ازاین دست سخن خواهد گفت.
محمود احمدی نژاد به مانند دیگر مسائلی که با آن روبروست، همواره به جای پاسخگویی فرار رو به جلو می کند. او به جای اینکه راه حلی برای مسائل یاد شده ارائه بدهد ویا حداقل حرف هایی بزند که مردم امیدوارشوند در برنامه ای دراز مدت این مشکلات کاهش می یابد، از اینکه کشور می تواند جمعیتش به 120 میلیون نفر برسد سخن می گوید، تا همچنان وعده هایی که به مردم داده است، پشت حرف های بی شماری که هیچ سودی برای مردم ندارد گم شود.
تا مردمی که رای خود را به دلیل وعده ووعیدهای اقتصادی وی به صندوق رای انداختند، امروز به جای کاهش بیکاری با اظهارات رییس جمهوری شان درخصوص نابودی اسراییل مواجه شوند و درانتظار حل مسائل دیگرشان، باید درخصوص تعداد کشتار یهودیان درجنگ جهانی دوم ویا انکار هولوکاست، شاهد مبارزطلبی او باشند وبا وجود اینکه عملی شدن وعده های رییس جمهوری نیازمند ارتباط حداکثری با دنیای خارج واستفاده از همه ظرفیت های موجود ملی وبین المللی درداخل وخارج کشوراست، به انزوا بردن وافزایش تهدید های بی سابقه برعلیه کشور را به تماشا بنشینند که نیروهای مسلح را ماهها درحالت آماده باش نظامی برده است.
محمود احمدی نژاد، با فشاری که به جامعه مدنی ومطبوعات ومنتقدان مستقل در خصوص عدم انتقاد آزاد ازدولت وسیاست های خود می آورد، عملا خود را از یک موهبت بزرگ نیز محروم می کند. اگر او نیش مطبوعات وروزنامه نگاران تیزبین را به عنوان تیغی که به جراحی تصمیماتش می پردازد و موجب ارتقا کیفیت ومقبولیتش می شود ویا آنکه پیش ازاجرا درکم خسارت ترین مرحله متوققش می کند قبول می کرد، امروز در یکدستی وفضای ارعابی که دستگاه نظامی – امنیتی اش درست کرده، ساده لوحانه ترین حرف هایی را نمی زد که عملا تازه کار ترین سیاستمداران نیزاز گفتن آن ابا دارند. با این وجود به نظر می رسد، با توجه به فضایی که او درمقابل خود احساس می کند، جامعه باید درانتظار حرف های عجیب وغریب دیگری ازوی نیز باشد. حرف ها وسیاست هایی که معلوم نیست اگر سیاست های جمعیتی گذشته هشتاد سال طول خواهد کشید تا تازه به نقطه قبلی خود بازگردد، آیا فرصتی برای بازگشت برای مردم وسرزمین ایران باقی خواهد گذاشت یانه ؟

رییس جمهوری که بچه بیشتری می خواهد

رییس جمهوری که بچه بیشتری می خواهد
امید معماریان
o.memarian@roozonline.com
۴ آبان ۱۳۸۵
roozonline
محمود احمدی نژاد، روزیکشنبه گذشته درنشست مشترک اعضای دولت ومجلس گفت "اعتقادی به شعار دوبچه کافی است ندارد" ودیگر آنکه "کشورهای غربی چون با افزایش جمعیت به قدرت ایران افزوده می شوند با آن مخالف هستند."
روایت توطئه دشمن برای کاهش جمعیت مسلمانان از طریق برنامه تنظیم خانواده وکاهش تولد درایران توسط رییس جمهوری ایران، حرف تازه ای نیست. پیش ازاین دراوائل انقلاب وقتی یکی ازرهبران بلند پایه انقلاب برسیاست های کنترل جمعیت با همین استدلال تاخت وآن را کنار گذاشت، چنان برمهندسی اجتماعی ایران تاثیر گذاشت که رشد جمعیتی بالای 5/3 ونزدیک به چهار درصد را به ارمغان آورد تا آنجا که جمعی ازجمعیت شناسان در اوائل سالهای دهه شصت به دیدار آیت الله خمینی رفتند وفغان سردادند که با چنین سیاستی ره به ترکستان خواهند برد. پس ازاین دیدار و توصیه های جانبی که برای تغییر این دیدگاه صورت گرفت، بار دیگر برنامه تنظیم خانواده شتابان وپرقدرت تر ازپیش از سرگرفته شد. با این وجود جمعیت شناسان معتقدند بین 60 تا 80 سال طول خواهد کشید که تاثیرات چنین تصمیم نابجایی مرتفع شود وایران تازه به جایی بازگردد که بود.
محمود احمدی نژاد، که مهندسی شهرسازی پیشه اش است، باردیگر دست روی مهندسی اجتماعی می گذارد وسخنی می گوید که امروز همه زوایایش برمردم ایران آشکار است: جمعیت جوان کشورکه محصول زادوولدکنترل نشده جنون آمیز سالهای آغازین دهه شصت است، هم اکنون درهرم جمعیتی کشور، به مثابه گلوله ای برجسته بیرون زده است وهرجا که می رسد با خود بحران می آفریند. این گلوله جمعیتی، سالها قبل درآغازحرکت خود بحران شیرخشک رابه ارمغان آورد و هنگامی که به سالهای نخستین مدرسه رسید، بحران کمبود کلاس های آموزشی را و پس ازآن نیز به جلو وجلو آمد ومانند گلوله برفی که از تپه ای به پایین سر می خورد، برحجم وصدای پرهیبتش افزوده شد تا به امروز که کسر بزرگی ازآن، درسالهای جوانی به سر می برد ودر رویای تحصیل، کار وازدواج وبه عبارت ساده آینده، دچار کابوس تیره ای شده است. حاصل آن تشویق مردم به ازدیاد جمعیت چه بود؟ آیا توطئه های دشمن خنثی شد؟ آیا درحال حاضر جمعیت کافی برای مباررزه با استبکار وجود دارد؟
نرخ بیکاری بیش از 20 درصدی که دربرخی شهرهای مرزی مانند کرمانشاه از 30 درصد نیز گذشته است، آن هم درمیان جوانان، گسترش سرخوردگی ویاس وناامیدی به دلیل عدم دستیابی به حداقل انتظارات اززندگی که طبق آمارهای سازمان ملی جوانان باعث شده است بیش از 55 درصد ازجوانان ایرانی، حداقل یک بار درزندگی آرزوی مرگ ویا خودکشی کرده باشند، ناامیدی به آینده که خود منشاء بسیاری ازآسیب های اجتماعی است ودهها مساله دیگر که هم اکنون کشور با آن مواجه است، ثمره تصمیمی شد که هم اینک رییس جمهوری ایران بار دیگر ازاحیای آن سخن می گوید.
با این وجود، اگردرتصمیم گیری هایی مانند سیاست های هسته ای ویا تغییرات مداوم در زیر بنای اداری کشور توسط محمود احمدی نژاد، به دلیل بسته بودن فضای نقدو نبودن امنیت برای منتقدانی که از اثرات چنین تصیماتی کاملا آگاه هستند، افکار عمومی چندان به تبعات رویاها واندیشه های رییس جمهوری توجه چندانی نمی کند، اما به جرات می توان گفت که میلیون ها خانواده ایرانی می توانند امروز ثمرات "یک تصمیم فاجعه آمیز" را به عمیق ترین شکلش درک کنند. امروز درکوچه وخیابان از هرکسی درمورد مسائلی که خود ویا جامعه با آن روبروست پرسیده شود، از رشد روزافزود آسیب های اجتماعی، فرار مغزها، بیکاری، فحشای خیابانی وغیرآن، مصرف مواد مخدر، افسردگی و موارد بسیار دیگری ازاین دست سخن خواهد گفت.
محمود احمدی نژاد به مانند دیگر مسائلی که با آن روبروست، همواره به جای پاسخگویی فرار رو به جلو می کند. او به جای اینکه راه حلی برای مسائل یاد شده ارائه بدهد ویا حداقل حرف هایی بزند که مردم امیدوارشوند در برنامه ای دراز مدت این مشکلات کاهش می یابد، از اینکه کشور می تواند جمعیتش به 120 میلیون نفر برسد سخن می گوید، تا همچنان وعده هایی که به مردم داده است، پشت حرف های بی شماری که هیچ سودی برای مردم ندارد گم شود.
تا مردمی که رای خود را به دلیل وعده ووعیدهای اقتصادی وی به صندوق رای انداختند، امروز به جای کاهش بیکاری با اظهارات رییس جمهوری شان درخصوص نابودی اسراییل مواجه شوند و درانتظار حل مسائل دیگرشان، باید درخصوص تعداد کشتار یهودیان درجنگ جهانی دوم ویا انکار هولوکاست، شاهد مبارزطلبی او باشند وبا وجود اینکه عملی شدن وعده های رییس جمهوری نیازمند ارتباط حداکثری با دنیای خارج واستفاده از همه ظرفیت های موجود ملی وبین المللی درداخل وخارج کشوراست، به انزوا بردن وافزایش تهدید های بی سابقه برعلیه کشور را به تماشا بنشینند که نیروهای مسلح را ماهها درحالت آماده باش نظامی برده است.
محمود احمدی نژاد، با فشاری که به جامعه مدنی ومطبوعات ومنتقدان مستقل در خصوص عدم انتقاد آزاد ازدولت وسیاست های خود می آورد، عملا خود را از یک موهبت بزرگ نیز محروم می کند. اگر او نیش مطبوعات وروزنامه نگاران تیزبین را به عنوان تیغی که به جراحی تصمیماتش می پردازد و موجب ارتقا کیفیت ومقبولیتش می شود ویا آنکه پیش ازاجرا درکم خسارت ترین مرحله متوققش می کند قبول می کرد، امروز در یکدستی وفضای ارعابی که دستگاه نظامی – امنیتی اش درست کرده، ساده لوحانه ترین حرف هایی را نمی زد که عملا تازه کار ترین سیاستمداران نیزاز گفتن آن ابا دارند. با این وجود به نظر می رسد، با توجه به فضایی که او درمقابل خود احساس می کند، جامعه باید درانتظار حرف های عجیب وغریب دیگری ازوی نیز باشد. حرف ها وسیاست هایی که معلوم نیست اگر سیاست های جمعیتی گذشته هشتاد سال طول خواهد کشید تا تازه به نقطه قبلی خود بازگردد، آیا فرصتی برای بازگشت برای مردم وسرزمین ایران باقی خواهد گذاشت یانه ؟

رییس جمهوری که بچه بیشتری می خواهد

رییس جمهوری که بچه بیشتری می خواهد
امید معماریان
o.memarian@roozonline.com
۴ آبان ۱۳۸۵
roozonline
محمود احمدی نژاد، روزیکشنبه گذشته درنشست مشترک اعضای دولت ومجلس گفت "اعتقادی به شعار دوبچه کافی است ندارد" ودیگر آنکه "کشورهای غربی چون با افزایش جمعیت به قدرت ایران افزوده می شوند با آن مخالف هستند."
روایت توطئه دشمن برای کاهش جمعیت مسلمانان از طریق برنامه تنظیم خانواده وکاهش تولد درایران توسط رییس جمهوری ایران، حرف تازه ای نیست. پیش ازاین دراوائل انقلاب وقتی یکی ازرهبران بلند پایه انقلاب برسیاست های کنترل جمعیت با همین استدلال تاخت وآن را کنار گذاشت، چنان برمهندسی اجتماعی ایران تاثیر گذاشت که رشد جمعیتی بالای 5/3 ونزدیک به چهار درصد را به ارمغان آورد تا آنجا که جمعی ازجمعیت شناسان در اوائل سالهای دهه شصت به دیدار آیت الله خمینی رفتند وفغان سردادند که با چنین سیاستی ره به ترکستان خواهند برد. پس ازاین دیدار و توصیه های جانبی که برای تغییر این دیدگاه صورت گرفت، بار دیگر برنامه تنظیم خانواده شتابان وپرقدرت تر ازپیش از سرگرفته شد. با این وجود جمعیت شناسان معتقدند بین 60 تا 80 سال طول خواهد کشید که تاثیرات چنین تصمیم نابجایی مرتفع شود وایران تازه به جایی بازگردد که بود.
محمود احمدی نژاد، که مهندسی شهرسازی پیشه اش است، باردیگر دست روی مهندسی اجتماعی می گذارد وسخنی می گوید که امروز همه زوایایش برمردم ایران آشکار است: جمعیت جوان کشورکه محصول زادوولدکنترل نشده جنون آمیز سالهای آغازین دهه شصت است، هم اکنون درهرم جمعیتی کشور، به مثابه گلوله ای برجسته بیرون زده است وهرجا که می رسد با خود بحران می آفریند. این گلوله جمعیتی، سالها قبل درآغازحرکت خود بحران شیرخشک رابه ارمغان آورد و هنگامی که به سالهای نخستین مدرسه رسید، بحران کمبود کلاس های آموزشی را و پس ازآن نیز به جلو وجلو آمد ومانند گلوله برفی که از تپه ای به پایین سر می خورد، برحجم وصدای پرهیبتش افزوده شد تا به امروز که کسر بزرگی ازآن، درسالهای جوانی به سر می برد ودر رویای تحصیل، کار وازدواج وبه عبارت ساده آینده، دچار کابوس تیره ای شده است. حاصل آن تشویق مردم به ازدیاد جمعیت چه بود؟ آیا توطئه های دشمن خنثی شد؟ آیا درحال حاضر جمعیت کافی برای مباررزه با استبکار وجود دارد؟
نرخ بیکاری بیش از 20 درصدی که دربرخی شهرهای مرزی مانند کرمانشاه از 30 درصد نیز گذشته است، آن هم درمیان جوانان، گسترش سرخوردگی ویاس وناامیدی به دلیل عدم دستیابی به حداقل انتظارات اززندگی که طبق آمارهای سازمان ملی جوانان باعث شده است بیش از 55 درصد ازجوانان ایرانی، حداقل یک بار درزندگی آرزوی مرگ ویا خودکشی کرده باشند، ناامیدی به آینده که خود منشاء بسیاری ازآسیب های اجتماعی است ودهها مساله دیگر که هم اکنون کشور با آن مواجه است، ثمره تصمیمی شد که هم اینک رییس جمهوری ایران بار دیگر ازاحیای آن سخن می گوید.
با این وجود، اگردرتصمیم گیری هایی مانند سیاست های هسته ای ویا تغییرات مداوم در زیر بنای اداری کشور توسط محمود احمدی نژاد، به دلیل بسته بودن فضای نقدو نبودن امنیت برای منتقدانی که از اثرات چنین تصیماتی کاملا آگاه هستند، افکار عمومی چندان به تبعات رویاها واندیشه های رییس جمهوری توجه چندانی نمی کند، اما به جرات می توان گفت که میلیون ها خانواده ایرانی می توانند امروز ثمرات "یک تصمیم فاجعه آمیز" را به عمیق ترین شکلش درک کنند. امروز درکوچه وخیابان از هرکسی درمورد مسائلی که خود ویا جامعه با آن روبروست پرسیده شود، از رشد روزافزود آسیب های اجتماعی، فرار مغزها، بیکاری، فحشای خیابانی وغیرآن، مصرف مواد مخدر، افسردگی و موارد بسیار دیگری ازاین دست سخن خواهد گفت.
محمود احمدی نژاد به مانند دیگر مسائلی که با آن روبروست، همواره به جای پاسخگویی فرار رو به جلو می کند. او به جای اینکه راه حلی برای مسائل یاد شده ارائه بدهد ویا حداقل حرف هایی بزند که مردم امیدوارشوند در برنامه ای دراز مدت این مشکلات کاهش می یابد، از اینکه کشور می تواند جمعیتش به 120 میلیون نفر برسد سخن می گوید، تا همچنان وعده هایی که به مردم داده است، پشت حرف های بی شماری که هیچ سودی برای مردم ندارد گم شود.
تا مردمی که رای خود را به دلیل وعده ووعیدهای اقتصادی وی به صندوق رای انداختند، امروز به جای کاهش بیکاری با اظهارات رییس جمهوری شان درخصوص نابودی اسراییل مواجه شوند و درانتظار حل مسائل دیگرشان، باید درخصوص تعداد کشتار یهودیان درجنگ جهانی دوم ویا انکار هولوکاست، شاهد مبارزطلبی او باشند وبا وجود اینکه عملی شدن وعده های رییس جمهوری نیازمند ارتباط حداکثری با دنیای خارج واستفاده از همه ظرفیت های موجود ملی وبین المللی درداخل وخارج کشوراست، به انزوا بردن وافزایش تهدید های بی سابقه برعلیه کشور را به تماشا بنشینند که نیروهای مسلح را ماهها درحالت آماده باش نظامی برده است.
محمود احمدی نژاد، با فشاری که به جامعه مدنی ومطبوعات ومنتقدان مستقل در خصوص عدم انتقاد آزاد ازدولت وسیاست های خود می آورد، عملا خود را از یک موهبت بزرگ نیز محروم می کند. اگر او نیش مطبوعات وروزنامه نگاران تیزبین را به عنوان تیغی که به جراحی تصمیماتش می پردازد و موجب ارتقا کیفیت ومقبولیتش می شود ویا آنکه پیش ازاجرا درکم خسارت ترین مرحله متوققش می کند قبول می کرد، امروز در یکدستی وفضای ارعابی که دستگاه نظامی – امنیتی اش درست کرده، ساده لوحانه ترین حرف هایی را نمی زد که عملا تازه کار ترین سیاستمداران نیزاز گفتن آن ابا دارند. با این وجود به نظر می رسد، با توجه به فضایی که او درمقابل خود احساس می کند، جامعه باید درانتظار حرف های عجیب وغریب دیگری ازوی نیز باشد. حرف ها وسیاست هایی که معلوم نیست اگر سیاست های جمعیتی گذشته هشتاد سال طول خواهد کشید تا تازه به نقطه قبلی خود بازگردد، آیا فرصتی برای بازگشت برای مردم وسرزمین ایران باقی خواهد گذاشت یانه ؟

نئوكان‌هاي آمريكا نگران نباشند

نئوكان‌هاي آمريكا نگران نباشند!
احمد زيدآبادي
۴ آبان ۱۳۸۵
roozonline
محافظه كاران جديد در آمريكا نبايد نگران پيشبرد برنامه سياسي خود در ايران باشند، چرا كه در داخل ايران عده‌اي سخت مشغول زمينه‌سازي براي موفقيت آنهايند.
اين عده، به آن چند چهره جنجالي كه نئوكان‌ها دل به آنها خوش داشته‌اند و مقام‌هاي امنيتي ايران نيز آنان را به عنوان پياده نظام آمريكا معرفي مي‌كنند، كمترين شباهتي ندارند و اساسا ظن و گماني هم به آنان نمي‌روند.
به گمان من، عده‌اي كه براي موفقيت سياست محافظه‌كاران جديد آمريكا كمر همت بسته‌اند، در نهادهاي تصميم‌گيري ايران جا خوش كرده‌اند، كه نمونه‌اي از آنها هيئت نظارت بر مطبوعات است.
ظاهرا كار اين هيئت محدود شده است به اينكه در بين جمعي جوان روزنامه‌نگار كه نه داعيه سياسي دارند و نه اصولا دنبال دردسر مي‌گردند، تخم كينه عليه نظام سياسي حاكم بپاشد.
اگر جز اين است چه توجيهي مي‌توان براي توقيف روزنامه بي‌آزار روزگار كه با هر سازي كه زدند، رقصيد، پيدا كرد؟
مسلما، اعضاي هئيت نظارت و بويژه معاون مطبوعاتي وزارت ارشاد كه شهرت بسزايي در سانسور اهل قلم و فرهنگ به هم رسانده است، از اينكه جمع روزنامه‌نگاران بيكار شده، به دليل مزاج ملايم خود سر و صدايي به پا نمي‌كنند، بسيار خوشحال خواهند شد و بالا رفتن از ديوار كوتاه اهل مطبوعات را براي خود بي‌هزينه خواهند يافت، اما اين خوشحالي نتيجه كوته‌بيني است، زيرا در دل و روح تك تك كساني كه از كار حرفه‌اي خويش و آب باريكه‌اي براي امرار معاش خانواده خود محروم شده‌اند، بغض و كينه‌اي نسبت به نظام سياسي ريشه خواهد زد كه در جاي خود بروز خواهد يافت.اگر تصميم‌گيران اين كشور و كساني كه از بد حادثه در جايگاهي مانند هيئت نظارت بر مطبوعات قرار گرفته‌اند، كمترين دركي از تحولات جهان و روانشناسي اجتماعي داشتند، براي حفظ منافع و قدرت خود هم كه شده، به سمت بستن اندك روزنه‌هاي تنفس جامعه حركت نمي‌كردند، اما دريغ كه در بين بسياري از حكومت‌گران، فهم و آگاهي دوران قحطي خود را طي مي‌كند و تلاش فرهيختگان جامعه براي نجات آنها از اين قحطي زدگي نيز جرم تلقي مي‌شود.
در چنين زمانه‌اي بهتر آن است كه خاموش بود تا واقعيت خود روزي به سخن آيد، اما گويا به قول عين‌القضات همداني، اگر گويم نشايد و اگر خاموش گردم هم نشايد!

گزارش گاردين از تهران - افزايش جمعيت براي مقابله با غرب!:

گزارش گاردين از تهران:
افزايش جمعيت براي مقابله با غرب!
رابرت تايت، تهران
۴ آبان ۱۳۸۵
خلاصه:
محمود احمدي نژاد، رئيس جمهور ايران، خواستار افزايش زاد و ولد در ايران شد تا جمعيت اين کشور به 120 ميليون نفر برسد و بتواند در مقابل غرب بايستد؛ اين در حالي است که او اعلام کرد که توانايي اتمي کشور به ده برابر خواهد رسيد.
-->
محمود احمدي نژاد، رئيس جمهور ايران، خواستار افزايش زاد و ولد در ايران شد تا جمعيت اين کشور به 120 ميليون نفر برسد و بتواند در مقابل غرب بايستد؛ اين در حالي است که او اعلام کرد که توانايي اتمي کشور به ده برابر خواهد رسيد.
آقاي احمدي نژاد به نمايندگان مجلس گفت که قصد دارد سياست کنترل جمعيت، که ايرانيان را تشويق مي کند که فقط دو فرزند داشته باشند تغيير بدهد. در اين صورت زنان کمتر کار مي کنند و به "وظيفه اصلي" شان که همان تربيت فرزند است، مي پردازند.
انتقاد هاي او گريبان روحانيون ارشد را که موافق با سياست هاي رسمي کشور مبني بر کنترل جمعيت کشوري که بيش از 70 ميليون نفر جمعيت دارد را هم گرفت. دولت از راه هاي جلوگيري از بارداري مثل عقيم کردن زنان، وازکتومي و جلوگيري طبيعي زوج هاي جوان، حمايت مي کند. همچنين ايران کارخانه توليد کاندوم دارد.
آقاي احمدي نژاد گفت: «من مخالف شعار دو بچه کافي است، هستم. کشور ما ظرفيت زيادي دارد. آنقد ر ظرفيت دارد که بچه هاي زيادي در آن رشد کنند. ظرفيت ايران حتي گنجايش 120 ميليون نفر را دارد. غربي ها با مشکلات زيادي مواجه هستند. زيرا رشد جمعيت شان سير نزولي دارد و آنها نگران اند و از اين بيم دارند که ما با افزايش جمعيت مان بر آنها غلبه کنيم».او اعلام کرد که قصد دارد قانوني را به تصويب برساند که بر اساس آن ساعت کاري زنان مطابق با تعداد فرزندانشان تنظيم شود و زنان بتوانند با حقوق کار تمام وقت، نيمه وقت کار کنند. با اين هشدار، منتقدان واکنش نشان دادند و گفتند که اظهارات رئيس جمهور در حالي که ايران زير فشار تورم و رشد بيکاري که طبق آمار هاي غير رسمي به 25 رسيده است، دارد خرد مي شود، غير منصفانه است.
روزنامه اصلاح طلب اعتماد ملي هشدار داد که ايران براي چنين نظرات غير کارشناسي بايد هزينه هاي گزافي بپردازد. رئيس جمهور غافل از اينکه غلبه بر غرب با افزايش جمعيت ميسر نمي شود و اين برتري بايد در عرصه تکنولوژي، دانش، رفاه و امنيت باشد، چنين اظهاراتي را مطرح کرده است.
اين گفته هاي احمدي نژاد، متاثر از گفته هاي آيت الله روح الله خميني، بعد از انقلاب اسلامي سال 1979 است. اين سياست منجر به انفجار جمعيت شد اما به دليل مشکلات اقتصادي رشد جمعيت از 3.2 در صد در سال 1986 به 1.2 در صد در حال حاضر رسيد که اين روند شباهت زيادي به آمريکا دارد.
به علاوه، آقاي احمدي نژاد در سخنراني ديگري در خارج از تهران اعلام کرد که تلاش هاي غرب براي غلبه بر برنامه هاي اتمي ايران، شکست خورده است. او اعلام کرد: «آنها بايد بدانند که امروز توانايي ملت ما نسبت به چنين روزي در سال گذشته، ده برابر شده است».
اين اظهارات در حالي که شوراي امنيت سازمان ملل متحد در حال تهييه قطعنامه اي براي تحريم محدود ايران به دليل متوقف نکردن غني سازي اورانيوم است، با حمايت مردم مواجه شد. ايران بر صلح آميز بودن برنامه هاي اتمي اش اصرار دارد و آقاي احمدي نژاد هم مجددا اعلام کرد که کشورش آماده گفتگو با غرب درباره برنامه هاي اتمي است.
منبع: گاردين، 24 اکتبر 2006.

Sunday, October 22, 2006

يورش تبليغاتی احمدی نژاد به منقدان

يورش تبليغاتی احمدی نژاد به منقدان
دو جلسه با آمار و ادعاهاي خلاف
حميد احدی
roozonline
در پايان هفته ای که بنا به وعده داده شده رييس جمهور قرار بود بدهکاران بزرگ بانک ها را معرفی کند، وی با حضور در دو جمع از دانشجویان هوادار دولت ، اطلاعات و تحليل هائی ارائه داد که به علت ناهمخوانی با واقعيت ها و آمار ها، با تعجب محافل خبری روبرو شد و پيش بينی می شود که در روزهای آينده موضوع گزارش ها و مقالات رسانه ها خواهد بود.
رييس جمهور دو روز بعد از آن که وزارت ارشاد به روزنامه نگاران شاغل در روزنامه توقيف شده شرق امکان کار در روزنامه ديگری [روزگار] را نداده و احزاب مخالف دولت از داشتن روزنامه محرومند ادعا کرد که رسانه ها در اختيار مخالفان اوست و روزنامه ها تمام سال را عليه دولت تيتر می زنند.
در بخش هائی از گفته های رييس دولت در جمع دانشجويان بسيجی که به گزارش خبرگزاری های هوادار دولت با استقبال حاضران روبرو بود، آمار و ارقامی ارائه شده است که به وضوح با واقعيت های منتشر شده نمی خواند. بار ديگر مافیا وی در حالی که بارها از مافيای نفت سخن گفت و وقتی از وی پرسيده شد که پس چرا اين مافيا را معرفی نمی کند گفت از هر که گفته سئوال کنيد در سخنرانی روز شنبه خود نيز بار ديگر از مافيا سخن گفت منتهی اين بار مافيا را به کل ادارات دولتی تسری داد اما باز بدون بردن نامی از کسی جای انکار باقی گذاشت.متن گفته محمود احمدی نژاد چنين بود: "یک عده می گویند احمدی نژاد ما را می کوبد. من هنوز چیزی به مردم نگفته ام. من هنوز به مردم نگفته ام چه دولتي را تحویل گرفتم. هر گرهی را باز می کنیم یک ردپایی از مافیا را می بینیم. حق ما این بود که یقه کسانی که خوردند و بردند را بگیریم و بگوییم چه کردید"
رييس جمهور در جای ديگر سخنرانی برای دانشجويان بسيجی گفت «می گویند تمام نیروهای انقلاب را کنار گذاشته اید. حالا این 100 نفر شدند تمام نیروهای انقلاب. چرا انقلاب را منحصر در خودتان می بینید. آن جانباز 70 درصد نیروی انقلاب نیست و آن کسی که تا اهواز هم نیامده نیروی انقلاب است. بله 16 سال مدیر بوده اند و نیروی انقلاب شده اند! حالا شما کمی استراحت کنید تا دیگران بیایند.
اين سخنان از آن جا اهميت دارد که بنا به اظهارات رسمی تنها در وزارت کشور بيش از هزار پست تغيير کرده و حدود هزار و پانصد نفر از کسانی که مشغول کار بودند حذف شده اند. تقليل تغيير يافته ها به صد نفر نشانه بی دقتی است.
«سال گذشته ما هزینه های عمرانی را افزایش و مصرف ارز را کاهش دادیم. می گویند:دولت ارز را حیف و میل می کند؟ مگر ما خلاف مصوبه مجلس می توانیم عمل کنیم. ما فقط گفتیم تند تند خرج و جذب می کنیم، که انجام داديم... همیشه غصه مدیران کشور این بود که چرا بودجه عمرانی نسبت به بودجه جاری این قدر کم است. در سال 83 بودجه عمرانی 7/19 درصد بودجه کل بود که ما این بودجه را افزایش دادیم. تمام هزینه ای مصرفی دولت را زیر ذره بین برده ایم. میلیاردها تومان از این هزیته ها کاسته ایم. حالا بگویند دولت کار علمی نمی کندآمار ارائه شده توسط رييس دولت در چند جا نادرست است. هزينه های عمرانی افزايش يافته اما بنا به گزارش رسمی بانک مرکزی مصرف ارز بيش از دو برابر افزايش يافته است. ادعای اين که در سال 83 بودجه عمرانی نوزده و هفت در صد بوده کاملا کذب است و رقم صحيح که باز توسط منابع دولتی ارائه شده است بالاتر از چهل و نه در صد است.
حل مشکلات«یک هماهنگی بی سابقه در دولت وجود دارد. ما معضل 20 ساله کشاورزان را حل کردیم. قبلا کشاورزان که محصولشان را می فروختند، حداقل 8 ماه بعد مبلغش را دریافت می کردند و حتی برخی پرداخت ها تا پنج سال به تاخیر می افتاد. ولی امسال با تلاش و هماهنگی وزیر بازرگانی و وزیر جهاد کشاورزی، کشاورزان به روز که محصولشان را می فروختند، مبلغشان را دریافت می کردند. به اضافه آنها اینکه در متمم بودجه سال 84 یعنی اولین متمم بودجه دولت نهم تمام طلبکاری های کشاورزان از سال 74 تا 83 را ما پرداخت کردیم.»
"حل مشکلات کشاورزان" در حالی که بيش ترين شکايت مردم و سئوال های نمايندگان مجلس درباره عملکرد وزارت بازرگانی و وزارت جهادکشاورزی است و از جمله به گفته نمايندگان گيلان چای کاران و برنج کاران دچار مشکلات اساسی شده اند و باغداران به علت واردات بی رويه با ورشکستگی روبرو گشته اند، از جمله ادعاهای غيرقابل اثبات است.
برنامه ديگر رييس جمهور بنا به نوشته خبرگزاری های وابسته به دولت حضور سرزده وی در جمع دانشجويان امام صادق است که در آن جا دوساعت برای دانشجويان سخن گفته است از جمله تاکيد کرده که " بدون ترديد انتقادپذيرترين دولت پس از انقلاب همين دولت است. هيچ دولتي در يكسال اول به اين مقدار در تيتر اول روزنامه ها تخريب نشده است. سابقه نداشته دولتي مورد تندترين انتقادات قرار بگيرد و عكس العمل هم نشان ندهد. دولت قبل در چهار سال اولش مورد انتقاد قرار نگرفت. من خودم اهل نظر بودم. مقاله مي نوشتم؛ سخنراني مي كردم. امابا اینکه ما بسيار ملاحظه دولت و مسئولين دولت را مي كرديم،يادم هست كوچكترين انتقاد به دولت اينگونه جواب داده مي شد که مي گفتند باند جنايتكار ضد توسعه سياسي و ضد مردم مي خواهد عليه دولت توطئه كند..
آمار انتقادهااين ادعا در حالی که قوه قضاييه در سال های اول دولت اصلاحات نزديک به صد نشريه اصلاح طلب را تعطيل کرد و نود در صد روزنامه ها در دست همفکران احمدی نژاد بود، ناشی از بی دقتی است و اين ادعا که سابقه نداشته دولتی مورد انتقاد قرار گیرد و واکنش نشان ندهد صفتی است که در مورد دولت محمد خاتمی اثبات شده است اما در مورد دولتی که وزارت ارشادش عرصه را بر اهل نظر تنگ کرده و روزنامه های ميانه رو هم تحمل نمی شوند جای تامل دارد.
در بخشی از همين ديدار، احمدی نژاد نکته گوئی مرحوم مدرس درباره عبدالحسين ميرزا فرمانفرمائیان را که در صورت جلسات مجلس ثبت است به نام رضا خان [شاه] نقل می کند و به نوشته خبرگزاری خنده حضار هم بلند می شود.
در پايان روز پرکاری که در هر دو مناسبت آن منقدان متهم به مافيا شدند احمدی نژاد همچنین در ادامه در پاسخ به سوال یکی از دانشجویان که خواستار سعه صدر بیشتر دولت در برابر انتقادات شده بود گفت : من ندیدم کسانی که از دولت انتقاد می کنند ، انگ خاصی بخورند. شما دیده اید؟"
در هر دو اين ديدار ها رييس دولت تاکيد کرد که دولت به لحاظ اطلاع رسانی قوی عمل نمی کند
.
گزارش گاردين از تهران
ضرب الاجل احمدي نژاد به اروپا!
رابرت تايت، تهران
۳۰ مهر ۱۳۸۵
roozonline
محمود احمدي نژاد به دولت هاي اروپايي هشدار داد که حمايت هايشان از اسرائيل را قطع کنند. او همچنين امريکا وانگليس را " دشمنان ايران" خواند که تلاش مي کنند مانع اجراي برنامه هاي اتمي ايران را، که "طبق قوانين شوراي امنيت ملي مشروع است" بشوند.
محمود احمدي نژاد در تجمع روز قدس در ايران و در مقابل حاميان رژيم اسلامي ، درباره مخالفت هاي عقيدتي اش با اسرائيل سخنراني مي کرد. او بار ديگر پيشگويي کرد که اسرائيل بزودي از بين خواهد رفت و در يک هشدار جديد گفت که کشورهاي اروپايي به دليل حمايت از اسرائيل، صدمه بيشتري از آمريکا مي خورند.
احمدي نژاد گفت: "ما به اروپايي ها نصيحت کرديم که آنها از از ما دور اند، اما شما همسايگان کشورهاي منطقه محسوب مي شويد، ما به شما هشدار مي دهيم که اقيانوس اين کشورها در حال طغيان است و اگر طوفاني دربگيرد، فقط به فلسطين محدود نمي شود و شما را هم گرفتار خواهد کرد. اين بستگي به خودتان دارد که خود را از اين جنايت بيرون بکشيد… اين يک ضرب الاجل است. فردا نياييد و شکايت بکنيد".
آقاي احمدي نژاد که سال گذشته خواستار محو اسرائيل ار روي نقشه جهان شده بود و گفته بود که هولوکاست يک افسانه است، تفاومت زيادي بين اروپا و آمريکا قايل نمي شود. بعد از اينکه ايران توقف غني سازي اورانيوم را رد کرد، شوراي امنيت آماده تحريم ايران است. اما آقاي احمدي نژاد شوراي امنيت را به دليل حضور آمريکا و انگليس و حق وتوي دائمي شان، به رسميت نمي شناسد.
او مي پرسد: "اين چه جور شوراي امنيتي است؟ شما مي خواهيد قاضي، هيئت منصفه و دادستان باشيد؟"
اين سخنان احمدي نژاد فضاي شادي را ميان گروهي که با کودکان بادکنک به دستشان جمع شده بودند، به وجود آورد. بسياري از اين کودکان تي شرت هايي به تن داشتند که صحنه اي از جنگ فلسطين و اسرائيل روي آن نقش بسته بود و شوراي شهر تهران آن را اهدا کرده بود.
پرچم هايي هم در ميان مردم پخش شد که به زبان عبري روي آن نوشته بودند "اسرائيل بايد از نقشه جهان حذف شود" . تعدادي از افراد هم محصولاتي مانند کوکاکولا، مک دونالدز، مارکس اند اسپنسر و نستله را به دليل اينکه طرفدار اسرائيل هستند را محکوم کردند. در يک کيوسک هم سي دي هاي تصويري شهداي گروه فلسطيني حماس، که براي عمليات استشهادي عليه اسرائيل آماده مي شدند، به فروش مي رسيد.
منبع: گاردين، 20 اکتبر 2006

Tuesday, October 17, 2006

نامه دولت خاتمى به جرج بوش در زمان سقوط صدام حسین


نامه دولت خاتمى به جرج بوش در زمان سقوط صدام حسین
"آوريل ۲۰۰۳ ميلادی، در شرايطی که تانک های آمريکايی در خيابان های بغداد حرکت می کردند، اين نگرانی در تهران شدت می گرفت که شايد پس از عراق نوبت ايران باشد.
يک ماه بعد، ايران در اقدامی بی سابقه، و با واسطه سوييسی ها، نامه ای برای دولت آمريکا فرستاد که در آن آمادگی خود را برای حل همه اختلاف ها اعلام کرده بود. در اين نامه، ايران نه تنها از کمک به ثبات در عراق و دست برداشتن از حمايت گروه های فلسطينی سخن به ميان آورده بود، بلکه پيشنهاد داده بود برای خلع سلاح حزب الله تلاش کرده و تمام فعاليت های هسته ای خود را شفاف کند."
متن کامل این خبر به نقل از خبرگزاری آریا به شرح زیر است:

"شبکه چهار راديو بی بی سی، در ویژه برنامه ای که در مورد ایران آغاز کرده است، به ماجرای ارسال نامه از سوی ايران برای دولت آمريکا در دوران رياست جمهوری سید محمد خاتمی، و برخی پیشنهادات پرداخت.
به گزارش سرویس رسانه آریا ، شبکه چهار راديو بی بی سی از اواسط ماه سپتامبر پخش ويژه برنامه هايی را در مورد ايران آغاز کرده است. در قسمت دوم اين مجموعه، بخشی به ماجرای ارسال نامه از سوی ايران برای دولت آمريکا در دوران رياست جمهوری محمد خاتمی (در سال ۲۰۰۳ ميلادی - ۱۳۸۲ خورشيدی) و پيشنهاد جمهوری اسلامی برای حل مسالمت آميز اختلافات دو کشور اختصاص دارد؛ پيشنهادی که با پاسخ رد ايالات متحده روبرو شد تا به زبان تهيه کننده برنامه راديو ۴، اين فرصت نيز از دست برود.
آنچه در پی می آيد، برگرفته از اين برنامه راديويی است که صبح روز دوشنبه ۲۵ سپتامبر از شبکه چهار راديوی بی بی سی پخش شد.
آوريل ۲۰۰۳ ميلادی، در شرايطی که تانک های آمريکايی در خيابان های بغداد حرکت می کردند، اين نگرانی در تهران شدت می گرفت که شايد پس از عراق نوبت ايران باشد
يک ماه بعد، ايران در اقدامی بی سابقه، و با واسطه سوييسی ها، نامه ای برای دولت آمريکا فرستاد که در آن آمادگی خود را برای حل همه اختلاف ها اعلام کرده بود.
پيشنهاد ايران
در اين نامه، ايران نه تنها از کمک به ثبات در عراق و دست برداشتن از حمايت گروه های فلسطينی سخن به ميان آورده بود، بلکه پيشنهاد داده بود برای خلع سلاح حزب الله تلاش کرده و تمام فعاليت های هسته ای خود را شفاف کند.
در ازای اين همه، ايران از آمريکا می خواست از رفتار خصمانه خود نسبت به جمهوری اسلامی دست بکشد و در بيانيه ای تصريح کند که ايران جزو محور شرارت نيست.
محمدحسين عادلی که در آن زمان معاون وزير امور خارجه ايران بود می گويد: "آن نامه برای آمريکايی ها فرستاده شد تا نشان دهد که ما آماده گفتگو و حل معضلات هستيم. اين اقدام در راستای سياست های محمد خاتمی بود که می خواست همه راه های مسالمت آميز را بيازمايد."
در آن دوران ارسال نامه و محتوای آن محرمانه بود. اين نامه می توانست نقطه عطفی باشد اما دستگاه سياست خارجی ايالات متحده اجازه داد اين فرصت به سادگی از دست برود.
پاسخ آمريکا
لری ويلکينسون، رئيس دفتر کالين پاول، وزير امور خارجه وقت آمريکا، می گويد: "تنها چيزی که من ديدم گزارشی بود از اينکه چنين نامه ای دريافت شده و پاسخ خجالت آوری که از طريق مقام های سوييسی برای ايران فرستاده شد… چيزی شبيه به اينکه چطور به خود اجازه می دهيد چنين پيشنهاد گستاخانه ای بدهيد… به نظر من، اين از آن لحظاتی بود که بعدها با خود فکر می کنيد و می گوييد باور نمی کنم که چنين کاری کرديم."
آقای ويلکينسون در توضيح اينکه در واشنگتن چه گذشت که منتهی به چنين واکنشی از سوی مقام های آمريکايی شد می گويد: "من فقط می توانم حدس بزنم؛ اما حدسم بايد خیلی نزديک به واقعيت باشد… من فکر می کنم که معاون رئيس جمهور [ديک چنی] در بحث هايی که در مورد رد يا پذيرش اين پيشنهاد انجام می شده، [چيزی شبيه به اين گفته باشد] که 'ما با شر صحبت نمی کنيم' و ماجرا را ختم کرده باشد."
اين زمانی بود که دولت آمريکا به لطف پيروزی سريع در عراق، سرمست غرور بود و در عوض ايرانی ها آسيب پذيرتر از هميشه می نمودند. بنابراين منطق سياستمردان آمريکا اينگونه بود که 'چرا گفتگو؟ وقتی می توان از موقعيت برتر شرايط را بر طرف ديگر تحميل کرد
اما چيزی نگذشت که ورق برگشت و آنچه پيروزی قطعی آمريکا می نمود، رنگی ديگر به خود گرفت. خشونت در عراق بالا گرفت و نفوذ ايران در خاورميانه پررنگ تر از پيش شد."