بسته ايران برای دنيا
نگاه نيويورک تايمز به ابتکار هسته ای تهران

- سه شنبه 10 اردیبهشت 1387 [2008.04.29]
حسين جاسب- هاشم کلانتری ‏راديوی دولتی ايران بدون ذکر جزييات اعلام کرد، اين کشور يک بسته پيشنهادی را، که برای ‏پايان بخشيدن به نگرانی های هسته ای قدرت های بزرگ دنیا آماده ساخته، به روسيه تحويل ‏خواهد داد. ‏ايران از سال 2006 تا کنون و به خاطر سرپيچی از خواست سازمان ملل در توقف فعاليت ‏های مشکوک هسته ای، هدف سه دوره از تحريم های اين سازمان قرار گرفته است. ‏اين تحريم ها از سوی پنج عضو دايم شورای امنيت سازمان ملل- شامل ايالات متحده، بريتانيا، ‏فرانسه، روسيه و چين- و نيز کشور آلمان که روی هم گروه 1+5 نام گرفته اند، مورد ‏پشتيبانی قرار گرفته است. ‏راديوی دولتی ايران با اشاره به سفر والنتين سوبولف، کفيل دبير شورای عالی امنيت ملی ‏روسيه، به ايران گفت: "جمهوری اسلامی ايران بسته پيشنهادی خود را که برای ارايه به ‏گروه 1+5 تهيه شده، در جريان سفر سوبولف به وی تحويل خواهد داد."‏اين راديو افزود گفتگوها ميان سوبولف و مذاکره کننده اصلی هسته ای ايران، سعيد جليلی، از ‏روز دوشنبه آغاز خواهد شد.‏منوچهر متکی، وزير امور خارجه ايران، در ماه جاری گفته بود ايران به زودی يک "افق ‏جديد" را برای کمک به پايان نگرانی و مشکلات بين المللی ارايه خواهد نمود. او از بيان ‏جزييات بيشتر در مورد نظرات موجود در اين بسته خودداری کرد. ‏قدرت های جهانی در پی تقويت بسته پيشنهادی خود برای تجارت و ساير مشوق ها هستند تا ‏جلوی ايران را در غنی سازی اورانيوم بگيرد. غنی سازی در تهيه سوخت هسته ای به کار ‏می رود، و اگر قصد آن وجود داشته باشد، می تواند در تهيه اقلام لازم برای توليد بمب هم به ‏کار گرفته شود.‏جرج بوش، رييس جمهور آمريکا و گوردون براون، نخست وزير بريتانيا، هم اين ماه به تلاش ‏مشترک برای بازداشتن ايران از توسعه بمب هسته ای و احتمالاً از طريق تشديد تحريم ها ‏متعهد شدند. ‏
ايران توقف برنامه هسته ای خود را رد می کند و می گويد بر روی پيشنهاد خود در رفع ‏نگرانی ها کار می کند. ‏
منبع: نيويورک تايمز – 28 آوريل ‏

تشدید تهديدهای نظامی عليه ايران

تشدید تهديدهای نظامی عليه ايران
تحليل لس آنجلس تايمز از لحن تازه نظامیان آمریکا

- سه شنبه 10 اردیبهشت 1387 [2008.04.29]
جولين ای بارنز ‏
مسوولان نظامی ايالات متحده با اعلام اين مطلب که شواهد جديدی از پشتيبانی ايران از ‏حملات عليه نيروهای ايالات متحده به عنوان بخشی از تلاش های اين کشور برای بی ثباتی ‏عراق در دست دارند، دور تازه ای از هشدارها و اتهامات علنی را به سوی ايران روانه کرده ‏اند. ‏
درياسالار مايکل جی مولن، افسر عاليرتبه ايالات متحده و رئيس ستاد مشترک ارتش اين ‏کشور، در یک مصاحبه تلویزیونی ايران را متهم کرد برخلاف وعده هايش برای کاهش ‏جريان انتقال سلاح به سوی جنگجويان عراقی، به افزايش نقل و انتقال تجهيزات دست زده ‏است. ‏
سخنان مولن تنها چند روز پس از اظهارات تند ژنرال پتراوس فرمانده نظامی آمریکا درعراق ‏و رابرت گيتس، وزير دفاع آن کشورايراد شده است. ‏
از اين گذشته، افسران نظامی در عراق قصد دارند شواهدی را که مولن از آنها به عنوان ‏‏"نفوذ شوم" ايران نام برده، به تماشای عموم بگذارند. ‏
مقامات نظامی می گويند اين طور نيست که يک عزم همگانی محکم برای تشديد فشارها عليه ‏ايران بوجود آمده باشد. اما با توجه به سخنان آنها در کنار هم، بروز تغيير در ديدگاه های آنها ‏مشهود است. به نظر می رسد اميدهايی که در سال گذشته برای کاهش دخالت های ايران در ‏امور عراق بوجود آمده بود در حال محو شدن است، و نظامیان به تجديد هشدارها و مطرح ‏کردن دوباره احتمال اقدام نظامی عليه اين کشور رو آورده اند. ‏
مولن گفت هرچند فکر کردن به آغاز يک جنگ سوم در خاورميانه، بعد از عراق و ‏افغانستان، برای نيروهای نظامی ايالات متحده "بی نهايت سنگين" خواهد بود، اما هيچ دشمن ‏بالقوه ای نبايد خيال دست درازی به خود راه بدهد. ‏
او گفت: "من مخصوصاً قابليت هايمان را در نيروهای دريايی و هوايی محفوظ نگه داشته ام. ‏پس اين که آن ها فکر کنند ما از آمادگی عملياتی دور هستيم، يک اشتباه بزرگ خواهد بود."‏
جرج بوش و مقامات دولت وی از سوی مخافان سياسی متهم شده اند که با انتقادات خود به ‏ايران، قصد دارند توجهات را از جنگ فرسايشی عراق منحرف سازند.‏
افسران نظامی در واشنگتن و بغداد اين نظر را رد می کنند که مخاطب انتقادات اخير آنها، ‏هرکسی به جزء رهبران دولت ايران هستند. آنها گفتند اظهاراتشان جنبه نظامی دارد.‏
گيتس و مولن، هر دو بارها اعلام کرده اند که از رويارويی با ايران پرهيز می شود. مولن و ‏ساير مقامات نظامی گفته اند که مشکلات با ايران می تواند و بايد از راههای ديپلماتيک حل و ‏فصل شوند. ‏
ممکن است اظهارات محکم تر عليه ايران، بازتابی از تغيير ماهيت تهديدات موجود در عراق ‏باشد. ايالات متحده موفق به تضعيف القاعده شده و با بسياری از ستيزه جويان سنی سابق، به ‏توافق آتش بس دست يافته است. ‏
با از ميان برداشته شدن همه آن ترديدها، اينک فقط جنگجويان مسلمان شيعه و مورد حمايت ‏ايران باقيمانده اند که جدی ترين خطر را برای ثبات عراق دارند. ‏
ناتان فرير، کارشناس سابق نظامی در عراق و ناظر ارشد در مرکز مطالعات بين المللی و ‏استراتژيک می گويد: "اين يک صف آرايی چالش ها است."‏
او گفت: "قضاوت مستدل نظامی اين است که گروه های شيعه ای که خارج از محدوده کنترل ‏دولت به فعاليت مشغول اند، چالش واقعی را پيش روی پيشرفت بيشتر در برابر عراق قرار ‏داده اند."‏
ايران ارتباط خود با نوری المالکی، نخست وزير عراق، را با دقت بسياری برقرار کرده ‏است، اما در عين حال با جنبشی که تحت رهبری مقتدی الصدر- روحانی تندروی شيعه- می ‏باشد نيز روابط خودحفظ کرده است. ‏
جنگ اخير بصره، در جنوب عراق و بين نيروهای دولتی با گروههای تحت سازماندهی ‏الصدر، از ديد کسانی که در پنتاگون مشغول به کار هستند، تصوير واضحی از قابليت ايران ‏در شعله ور ساختن و پايان بخشيدن به خشونت ها محسوب می شود. بعضی از مقامات نظامی ‏اعتقاد دارند، اين ايران بوده که صدر را برای آتش بس با المالکی متقاعد ساخته است. مولن ‏هم گفت جنگ بصره يک تاکيد آشکار بر نفوذ همه جانبه ايران در عراق بوده است. ‏
او گفت: "من معتقدم که وقايع اخير، مخصوصاً عمليات بصره، نشان داد ايران تا چه حد و تا ‏کجا برای بی ثباتی در عراق پيش رفته است."‏
برخی از کارشناسان اظهارات اخير را به رويکرد جديد ايالات متحده نسبت می دهند. تريتا ‏پارسی، يک انديشمند مسايل خاورميانه و رييس شورای ملی ايران وآمريکا، می گويد خيلی از ‏کشورهای عربی مايلند شاهد موضع سخت تری از سوی ايالات متحده در برابر ايران باشند.‏
ايالات متحده بر عربستان سعودی و ساير کشورهای عربی منطقه فشار وارد کرده تا ‏سفارتخانه هايشان را در عراق بازگشايی کنند. اما پارسی می گويد کشورهای عربی به اين ‏شرط حاظر به حمايت از دولت المالکی شده اند، که ايالات متحده ترتيبات لازم برای کم شدن ‏نفوذ ايران در عراق را فراهم آورد.‏
پارسی گفت: "يکی از خواسته های کشورهای عربی برای همکاری با دولت تحت رهبری ‏شيعه در عراق، اعمال فشار آمريکا بر ايران و اطمينان خاطر از اين است که دولت عراق به ‏دست ايرانی ها نمی افتد."‏
منبع: لوس آنجلس تايمز – 26 آوريل

تحلیلی از اوضاع خاورمیانه

‎‎اوضاع خاورميانه‎‎
احمد زيد آبادي در ادامه به تحليل اوضاع كشور پرداخت و تحول در آن را نه از ناحيه يك سلسله فعاليت هاي ‏دروني ونه لزوما اعمال قدرت از سوي قدرت هاي بزرگ، بلكه ناشي از يك سلسله تحولات درخاورميانه ذكر ‏كرد و گفت: در خاورميانه محوري از قدرت متشكل از ايران، سوريه، لبنان و حماس وجهاد اسلامي شكل ‏گرفته كه درمقابل نيروهاي ميانه رو طرفدار آمريكا در منطقه ايستادگي مي كند. برخي نيز در دوره اي دولت ‏عراق واخيرا گروه مقتدي صدر را بخشي از اين محور ذكر مي كنند. هماهنگي اين محور در اين است كه ‏نسبت به اهداف يكديگر وفادار هستند؛ البته از قبل فعاليت هايي صورت گرفته تا سوريه را ازاين محور خارج ‏كنند، زيرا سوريه اگر از اين محور خارج شود مسايل فلسطين جهت ديگري پيدا مي كند، و دراوضاع لبنان و ‏عراق نيز تحولاتي ايجاد مي شود. ‏
وي در ادامه با اشاره به اينكه هنوز در اين باره نمي توانيم با قطعيت سخن بگوييم گفت: ولي آثاري از اينكه ‏سوري ها دارند از اين محور خارج مي شوند پديدار شده است. ‏
وي با ذكر پيشينه احتمال چرخش در مواضع سوريه گفت: دولت تركيه از يك سال پيش در حال ميانجي گري ‏پنهان ميان سوريه و اسراييل است با اين مبنا كه اسراييلي ها بپذيرند در مقابل مذاكرات با سوريه از جولان ‏عقب نشيني کنند. اسراييلي ها هم انتظار دارند در ازاء اين مسئله، سوريه از محور ايران خارج شود و اين ‏موضوع را به صراحت هم اعلام كرده اند. زيد آبادي با اشاره به اينكه اخيرا مطبوعات سوري اعلام كرده اند ‏طيب اردوغان در تماسي با اسد به وي اعلام كرده كه ايهود باراك نخست وزير اسراييل موافقت خود را با ‏عقب نشيني كامل از جولان در ازاي صلح با سوريه اعلام كرده، گفت: اين خبر پس از انتشار در مطبوعات ‏سوريه، درخبرگزاري ها و نشريات مهم جهان منتشر شد. چند روز پيش هم آقاي بشار اسد هم در گفت وگو با ‏روزنامه الوطن درقطر اعلام كرد كه چنين موضوعي مطرح شده است. ‏
وي با اشاره به اعلام خبر از سوي اسد و عدم تكذيب آن از سوي اسراييل،گفت: حتي دولت اسراييل اعلام ‏كرد كه موضع ما آن چيزي است كه قبلا اعلام كرده ايم. مامتمايل به صلح با سوريه هستيم، ما مي دانيم ‏سوريه از ما چه مي خواهد وفكر مي كنيم سوريه نيز مي داند كه ما از او چه مي خواهيم. ‏
وي نشانه مهم تر راسفر وليد معلم به تهران ذكر كرد وگفت: از صحبت هاي آقاي احمدي نژاد مي توان فهميد ‏كه وليد معلم در ديدار با وي خبرهاي خوبي به تهران نياورده است. بعد آقاي احمدي نژاد در سخنان خود تاكيد ‏كرد كه آمريكا درآستانه فروپاشي است و دارد نابود مي شود و هركشوري كه سرنوشت خود را به سرنوشت ‏آمريكا گره بزند از متلاشي شدن اين كشور آسيب خواهد ديد. مطبوعات غربي هم سخنان آقاي احمدي نژاد را ‏هشدار به سوريه تلقي كرده اند. ‏
زيدآبادي نشانه بعدي را ميانجي گري مصرميان حماس و اسراييل دانست كه براساس خبرهاي العالم اين ‏مذاكرات به نتيجه رسيده؛ به نحوي كه محمود زهار اعلام كرده حماس آتش بس شش ماهه در مورد غزه رابا ‏اسراييل پذيرفته است. وي افزود: حماس موافق آتش بس بود اما مطرح مي كرد كه آتش بس در كرانه باختري ‏ونوارغزه بايد تواما صورت بگيرد. ولي اسراييل برخلاف نوارغزه با آتش بس دركرانه باختري موافق نبود ‏ومطرح مي كرد كه باقطع حملات موشكي اونيز بخش زيادي از تحريم ها ازجمله تحريم هاي اقتصادي نوار ‏غزه را لغو مي كند. ‏
وي آنگاه با اشاره به اينكه اين موضوعي است كه مصري ها اعلام و قرار دادش را مطرح كرده اند گفت: ‏البته اين به معناي آن نيست كه آندو با يكديگر مذاكره قرارداد آتش بس راامضاء كنند،اما: همين كه حماس ‏پذيرفته با اسراييل درنوارغزه آتش بس اعلام كند سازش بزرگي محسوب مي شود. اين سيگنال ها نشان مي ‏دهد حماس با همراهي با سوري ها ديگر نمي خواهند به رفتارگذشته خود ادامه بدهند.‏
‎‎عراق و سياست هاي تازه‏‎‎
زيد آبادي سپس به مسايل جاري عراق پرداخت وگفت: درعراق دولتي كه برسر كار است متهم به اين است كه ‏متحد ايران است و برخي از كشورهاي عربي نيز آن را دست نشانده ايران ذكر كرده اند به اين دليل كه هم ‏حزب الدعوه وهم مجلس اعلا در دوره حكومت صدام حسين درايران بودند وكمك نظامي ومالي دريافت مي ‏كردند و با حكومت مركزي ايران داراي همبستگي سياسي بودند.ولي از زماني كه در عراق به قدرت رسيدند ‏تامين منافع دولت وكشور عراق برهرنوع رابطه مبتني برمذهب و كمك هاي سابق ارجحيت يافته است. ايران ‏نيز براساس اينكه حكومت آمريكا حامي اصلي دولت حاكم برعراق است از مقتدي صدر حمايت به عمل آورد.‏
وي با اشاره با تفسير غرب از آنچه ميان عراق و ايران روي مي دهد گفت: تحليل غرب آن است كه ايران مي ‏خواهد عراق را لبنانيزه كرده، با كمك به حزب الله در لبنان آن را به صورت يك گروه شبه نظامي درآورده ‏وبا وارد كردن آن در فرآيندسياسي لبنان،براساس منافع خود نظم ويا آشوب را در اين كشور برقرار كند.آنان ‏معتقدند ايران مايل است چنين فرآيندي را درعراق ايجاد كند. ‏
وي با اشاره به اينكه گروه مقتدي صدردرانتخابات شركت كرد و 30 كرسي نيز به دست آورد گفت: ولي شبه ‏نظامي هاي مقتدي صدر در شهرهاي شيعه نشين به سرمي برند و از منظر يك ناظر بي طرف، اين ها چيزي ‏از اقتدار حاكميت دولت باقي نگذاشته اند. هر دولتي كه مايل بوده به نحوي منافع خود را تامين كند به ارتش ‏مهدي نفوذكرده و از اينها نيز رفتارهاي عجيبي در شهرهايي مانند كوت، ديوانيه، در بصره و بغداد ـ مثل ‏ربودن آدم ها، برخورد با زن هاي بي حجاب وبريدن سرآنان ـ سرزده است. ‏
وي افزود: آنان در برخي شهرهاي نفتي بر منابع نفتي نيز تسلط دارند و با قاچاق آن منابع درآمد هنگفتي براي ‏خود ايجاد كرده اند.‏
زيد آبادي ديگر رفتار نابهنجار اين گروه هارا دخالت در دواير دولتي و ايجاد هرج مرج درآن ها، تسويه ‏حساب ها با اهل سنت و....ذكركرد و به اين اتهام دخالت ايران درامور عراق از سوي آمريكايي ها پرداخت ‏وگفت: من نمي دانم اين ادعاها تا چه اندازه صحت دارد ولي آنان مي گويند ايران نيروهاي عراقي را در داخل ‏خاك خود هم آموزش مي دهد،و هم براي آنها تسليحات و منابع مالي تامين مي كند تا عراق فاقد امنيت باشد. ‏مذاكرات ميان ايران و آمريكا درعراق نيز عموما برسراين موضوع بوده وآمريكا در اين مذاكرات از موضع ‏متهم با ايران برخورد كرده و گفته شده كه آمريكايي ها اسناد حاوي دخالت ايران در عراق رابا حضور ‏مقامات عراقي ها ارائه كرده اند.‏
وي درادامه به مذاکرات ايران و آمريکا پرداخت وگفت: در ايران برخي علاقمند بودند مذاكرات علاوه بر ‏مسايل عراق شامل مسايل اتمي ايران شود،‌ ولي آمريكايي ها تاكيد داشتند چون مسايل عراق به خودي خود ‏واجد اهميت براي همسايگان عراق است، ايران بايد در اين باره همكاري كند وامتياز گيري براي مسايل ديگر ‏را مردود اعلام كردند. همين امر باعث شد كه ايران به رغم اصرار عراقي ها ازشركت در مذاكرات امتناع ‏كند.‏
‎‎امضاي قرار داد در قم‎‎
وي با ذكر اينكه دولت عراق مصمم شده كه با سپاه مهدي برخورد كند گفت: درگيري هايي در شهر بصره ‏توسط نيروهاي دولتي عليه ارتش مهدي آغاز شد كه بيش از 200 نفركشته وبيش از 600 نفر مجروح باقي ‏گذاشت ولي ايران پادرمياني كرد و سه نفر ازمقام هاي بلندپايه عراقي كه دوتن از آنان شيعه ( از مجلس اعلا ‏وحزب الدعوه ) بودند و درقم يا با خود مقتدي و يا با نماينده اش با حضور نماينده سپاه پاسداران قراردادآتش ‏بس امضاء كردند. براساس اين قرارداد، مقتدي صدر پذيرفت كه نيروهايش را از خيابان جمع کند ولي خلع ‏سلاح را نپذيرفت. ‏
وي در ادامه گفت: ‌امضاء قرارداد آتش بس درايران،‌ در كشورهاي منطقه پخش شد و وجهه دولت را تا اندازه ‏اي خدشه دار كرد و دولت نيز منافع اش را دراين ديد كه به اين آتش بس تن ندهد وجنگ به نحو ديگري آغاز ‏شد.اين بار مطرح كردند كه گروه مقتدي صدر بايد خلع سلاح شود. از اين رو آقاي مالكي عنوان كرد كه سپاه ‏مهدي خطرناك تر از القاعده است و دولت اجازه نمي دهد كه ارتش درارتش و دولت دردولت در عراق حاكم ‏باشد. مقتدي صدر اعلام كرد كه خلع سلاح نمي شويم مگر آنكه مراجع تقليد بگويند. سيستاني نيز به دليل شم ‏سياسي خود مطلقا حاضرنشد وارد اين ماجرا شود وصريحا اعلام كرد كه اين موضوع به دولت مربوط است. ‏اخيرا يكي از نمايندگانش هم اعلام كرد قدرت مشروع فائقه بايد قدرت دولت باشد و نظر مراجع درذيل ‏حاكميت قانون تعريف مي شود. و اين سخن بزرگي در تفكر فقه سياسي شيعه است. به عبارت ديگر مطرح ‏كرده بودكه قانون دولتي، قانون مشروع وعلي الاطلاق است و نظرات مراجع درذيل اين موضوع مطرح مي ‏شوند. از نظر ديگر وقتي دولت مي گويد خلع سلاح بايد صورت بگيرد، بايد مورد توجه واقع شود.‏
زيد آبادي اين تحولات را منجر به مواضع جديد از سوي صدر اعلام كردوگفت: صدر طي بيانيه اي دولت را ‏به جنگ همه جانبه اي تهديد و تاكيد كرد كه تا آزادي عراق به اين جنگ ادامه مي دهد، دولت نيز تهديد ‏متقابل كرد ولي درگيري دولت عراق با سپاه مهدي تا اين لحظه سبب شده كه هم سني ها احساس كنند كه دولت ‏عراق دارد از فرقه گرايي فاصله مي گيرد و هم كشورهاي عربي احساس كردند كه برخورد باارتش مهدي يك ‏نوع فاصله گرفتن جدي از ايران است. بنابراين اجلاسي كه ابتدا درمنامه وسپس در كويت برگزار شد، درواقع ‏همراهي نسبتا خوبي با دولت آقاي مالكي انجام داد وآن را مقابله با نفوذ ايران وفاصله گيري از آن تلقي ‏کرد.آمريكايي هم كه مصرند عرب ها وارد صحنه شوند ودرمقابل نفوذ ايران،‌نفوذ متقابلي ايجاد كنند تا ايران ‏به تدريج عقب رانده شود. ‏
وي افزود: در آخرين اظهار نظري كه آقاي موفق الربيعي درمصاحبه اش با روزنامه الشرق الوسط انجام داد، ‏هم به سوريه و هم به ايران حمله تندي كرد.اوگفت که ايران درعراق سياست پيچيده اي درپيش گرفته تا جايي ‏كه هم به سپاه مهدي كمك مي كند و هم به القاعده. زيد آبادي از مجموعه پيچيده تحولات عراق اين نتيجه را ‏گرفت كه دولت عراق به دليل ضرورت هاي كاري خود به سمتي حركت مي كند كه مي خواهد عربي بودن ‏وتاكيد برماهيت عربي خودرا درميان عرب ها مهمتر از علائق مذهبي اش كه ايران را به آنان نزديك مي كند ‏جلوه بدهد. اين موضوع علاوه برفاصله گرفتن از فرقه گرايي نشان مي دهد كه درخاورميانه جديد گروه هاي ‏اسلام گرا و آن هايي كه از قديم هم با آمريكا ارتباط داشتند، مستعد اين هستند كه به نيروهايي تبديل شوند که ‏نزد آنان علائق ملي بر علائق مذهبي ترجيح دارد.‏
زيد آبادي افزود: همين موضوع مي تواند براي ايران در آينده مشكلاتي به وجود بياورد به دليل آنكه ‏ناسيوناليزم عربي هرگاه در عراق جدي مي شود، به سمت ضديت با ايران تمايل پيدا مي كند. به اين دليل است ‏كه بحث شط العرب و قرارداد 1975، تغيير برخي خطوط مرزي خاكي و... مجددا مطرح شده است.‏
زيد آبادي با اشاره به اينكه علائمي ازآن چيزهايي كه آمريكايي ها ومتحدانش در منطقه به دنبال آن بودند، ‏درحال ظهور است گفت: اگر اين روند پيش برود، ايران به طور كامل منزوي خواهد شد. و اين انزوا در ‏فضاي داخلي بسيار تاثيرگذار خواهد بود به نحوي كه بر اوضاع روحي دولت وطرفدارانش نيز تاثيرتعيين ‏كننده اي خواهد داشت. ‏
وي افزود: تصويري كه مسئولان نظام از جهان ارائه مي دهند متكي براين باور است كه ابرقدرت ها ‏خصوصا آمريكا به دليل بحران مسكن، درحال سقوط وفروپاشي و اسراييل نيز درحال نابودي است، ايران ‏ومتحدانش در خاورميانه دست بالا را دارند به نحوي كه مي توانند نظم اسلامي مورد دلخواهشان را پياده ‏كنند.از اين رو با اتكا براين موقعيت، تصور مي كنند مسايلي مانند گراني و تورم را پشت سر مي گذارند. ‏
زيد آبادي در ادامه با اشاره به اينكه اما اگر هواداران اين طيف، نتوانند درجهان خارج مصاديق سخنان خود ‏را پيداكنند،‌ و اساسا با آنچه مسئولان نظام مي گويند قابل تطابق نباشد،‌ در فضاي سياسي تاثير تعيين كننده اي ‏خواهد داشت و امكان اينكه در نهادهاي اصلي تصميم گيري، تجديد نظرهاي اساسي براي ادامه حكومت داري ‏صورت بگيرد وجود دارد. ضمن آنكه درداخل نيز اين تحولات مي تواند موقعيت آقاي احمدي نژاد را تضعيف ‏كند.‏
زيد آبادي با ذكر اينكه كارنامه اي كه آقاي احمدي نژاد ارائه مي دهد حاكي از آن است كه نزديكترين يارانشان ‏هم به تدريج دارد حوصله شان سر مي رود و بعيد به نظر مي رسد كه وي در دوربعدي انتخابات رياست ‏جمهوري انتخاب شود گفت: اين دست از برخوردهاي رييس جمهور تابع هيچ نوع نظم، بوروكراسي نبوده و ‏تابع يك نوع رفتارو برداشت شخصي از مقولاتي چون روابط بين الملل، سياست خارجي، و اقتصاد وتوسعه ‏است. ‏
وي نمونه اين دست از سياست ها را نقدينگي ناشي از تزريق 150 ميليارد دلاري درآمدهاي نفتي و تورم ‏حاصله از آن دانست گفت: براساس محاسبه اي عنوان مي شود از زماني كه دولتي در ايران شكل گرفته يعني ‏از زمان مادها تا سال 1384،‌ حدود 64 هزارميليارد تومان حجم نقدينگي ايران بوده است، اما دردوره آقاي ‏احمدي نژاد تا كنون اين حجم به 146 هزارميليارد تومان رسيده است كه حدود يك برابر و خرده اي افزايش ‏يافته است و به سان سيل بنيان كني در اقتصاد و جامعه ايران عمل مي كندمانند آن چه درمسكن و سكه و... ‏روي داد. ‏
زيد آبادي در پايان با توجه به خشكسالي به وجود آمده و مديريت سست كشور و آنچه در خاورميانه مي گذرد ‏گفت: شايد در اين مشكلات وفشارها حسن نهفته باشد وآن اينكه بحران ها منجر به آن شود که مسئولان به فكر ‏تغيير باشند و درخلال آن امر منطقي را بپذيرند. من احتمال اينكه در اين شرايط سيستم يك تغيير اساسي در ‏سياست هايش انجام دهد را منتفي نمي دانم كه البته مي تواندبا مصيبت هاي زيادي نيز همراه باشد ولي ‏درنهايت چشم انداز كلان ايران خوشبينانه و مثبت است؛ گرچه براي رسيدن به موقعيت بهتر بايد اين وضعيت ‏را همچنان تحمل كنيم.‏

حمله هسته اي به ايران در صورت لزوم

تحليل ديلي تلگراف از بحران هسته ای ایران

حمله هسته اي به ايران در صورت لزوم

حمله هسته اي به ايران در صورت لزوم
تحليل ديلي تلگراف از بحران هسته ای ایران

- دوشنبه 9 اردیبهشت 1387 [2008.04.28]
‏‏
الاسدير پالمر ‏‏‏‏
يکي از وحشتناکترين اتفاقات ممکن اين است که کنترل يک بمب هسته اي، در اختيار القاعده و يا ساير گروه ‏هاي اسلامي قرار بگيرد. به طور يقين، تروريست هاي اسلامي در پي آن هستند: اسامه بن لادن بيانيه اي با ‏عنوان "بمب هسته اي اسلام" صادر کرده است و در آن تاکيد کرده که کسب بمب هسته اي، "وظيفه" هر ‏مسلمان است تا "دشمنان خدا را با تمام قوا به خاک و خون بکشد."‏
یک مقام ارشد وزارت خارجه فرانسه در موضوع مبارزه با تروريسم هم "هيچ شکي" ندارد که تروريست ‏هاي اسلامي به شدت در پي قطعات جنگ افزارهسته اي هستند. او مي گويد: "مردمي وجود دارند که براي ‏آنها منفجر کردن بمب هسته اي در داخل يک شهر، با جشن پيروزي همراه خواهد بود."‏
هر چند با استانداردهاي امروز، يک بمب هسته اي 10 کيلوتني کوچک تلقي مي شود، اما انفجار اين بمب در ‏داخل يک شهر، همه ساختمان ها را تا فاصله يک سوم مايل از مرکز انفجار نابود مي کند و تمام انسان ها را ‏در دم مي کشد.‏
يک سوم مايل بعدي شهر هم را به ويرانه اي تبديل مي کند که شکلي شبيه برلين در پايان جنگ جهاني دوم و ‏پس از يک سال بمباران بي وقفه متفقين پيدا خواهد کرد.‏
در يک سوم مايل آخر اين حلقه جهنمي هم، ساختمان ها و انسان را به وسيله شعله هاي آتش و اثرات تشعشع ‏خواهد سوخت.‏
با درنظر گرفتن چنين عواقبي، پيداست که بايد جلوي چنين حادثه اي گرفته شود. اما چگونه؟ تهديد و ‏بازداري- اينکه اگر شما در کشور ما يک بمب هسته اي منفجر کنيد، ما هم در کشور شما همين کار را ‏خواهيم کرد. اين راه حل تا کنون جلوي وقوع جنگ هسته اي در ميان کشورها را گرفته است. تنها وقتي که ‏بمب هاي هسته اي به کار گرفته شده اند، زماني بوده که کشور مقابل فاقد اين قدرت بوده است.‏
معذالک، تاثير تهديد و بازدارندگي به اين بستگي دارد که دشمن شما داراي شهرها و جمعيت متمرکزي باشد ‏که بتوان آن را تهديد کرد.‏
مساله اين است که سازمان هاي تروريستي فاقد هر دوي اينها هستند. آنها فقط شامل گروهي از افرادند که يک ‏کشور با تمام جمعيتش، هيچ کنترل و مسووليتي در قبالشان ندارد. به همين دليل، بازدارندگي با شکست مواجه ‏مي شود. اگر تروريست هاي اسلامي بتوانند به يک بمب هسته اي دست پيدا کنند، همه انگيزه هاي لازم را ‏براي استفاده از آن در اختيار دارند تا در يک کشور "دشمن" مانند بريتانيا و ايالات متحده، تا جايي که مي ‏شود خسارت به بار بياورند. در عين حال، ما نمي توانيم از هيچ تهديدي براي توقف آنها استفاده کنيم. ‏
اين به آن معني است که نهايت خواست جامعه انساني بايد اين باشد که از توانايي آنها در بدست آوردن بمب ‏هسته اي جلوگيري کند، زيرا اين تنها راه حفظ کردن خودمان در برابر تروريسم هسته اي است. ‏
يکي از محکم تريم استدلال هاي مخالفان تکثير هسته اي اين است که هرچه کشورهاي بيشتري به بمب دست ‏پيدا کنند، امکان بيشتري وجود دارد که يکي از اين بمب ها به دستان تروريست ها بيفتد. ‏
دنیا خوشحال است که هنوز قابليت ساخت بمب هسته اي فراتر از توان گروه هاي تروريستي است: پس در ‏واقع يک گروه تروريستي بايد بمب هسته اي را از يک دولت تامين کند.‏
وقتي دولت هايي که در تلاش براي بدست آوردن تکنولوژي ساخت بمب هسته اي هستند، به عنوان تامين ‏کننده مالي و آموزشي گروه هاي تروريست اسلامي شناخته مي شوند – کاري که ايران و سوريه در حال ‏انجام آن هستند- نياز به پيشگيري از دراختيار گرفتن قابليت ساخت بمب توسط اين کشورها بي نهايت اهميت ‏پيدا مي کند.‏
براي همين است که اسراييل با "ابزارهاي غير صلح آميز" به انهدام تاسيسات هسته اي سوريه در سپتامبر ‏گذشته مبادرت نمود و جامعه جهاني با آنکه اين اقدام بر خلاف قوانين بين المللي و بدون صدور قطعنامه اي ‏از سوي سازمان ملل صورت گرفته، از اين اقدام تخريبي راضي بود. ‏
در ضمن، براي همين است که ايالات متحده مرتباً به ايران پيام مي فرستد که مخالفتي با تلاش اسراييل در ‏حمله به تاسيسات آماده به کار هسته اي ايران ندارد، و عملاً ممکن است حتي به آن ملحق شود: احتمالاً ارسال ‏اين پيام جزيي از بيانيه رسمي هفته گذشته اسراييل نيز بود که اعلام نمود مرکز احتمالي ساخت بمب هسته اي ‏سوريه با موفقيت بمباران شده است. ‏
مي توان جلوي کشورها را در انتقال تسليحات هسته اي به گروه هاي تروريستي گرفت. يکي از راه هاي آن ‏اني است که اعلام شود که اگر انفجاري در يک شهر آمريکايي رخ بدهد و ماجرا به يکي از کشورها مانند ‏ايران و سوريه ربط پيدا کند، عواقب سختي از سوي آمريکا در انتظار آن کشرو ها خواهد بود.‏
آمريکايي ها در بيان عواقب چنين اقدامي، سکوت نکرده اند. يکي از مقامات ايالات متحده به من گفت: "ما ‏کشور مسوول را کاملاً ويران خواهيم کرد." احتمالاً اين همان چيزي است که هيلاري کلينتون گفت: "اگر ‏ايران حتي به اسراييل، چه برسد به آمريکا، حمله هسته اي کند، ايالات متحده اين کشور را با خاک يکسان ‏خواهد نمود."‏
البته کشورها هميشه نمي توانند دولتمردانشان را کنترل کنند. به نظر مي رسد بعضي از اعضاي دولت ايران، ‏واهمه اي از عواقب اين جهنم نداشته باشند، و حتي از آن استقبال هم مي کنند. بنابراين تنها راه باقيمانده براي ‏دور نگهداشتن سلاح هسته اي از دست تروريست ها، دور نگهداشتن آن از دست دولتهايي است که ممکن ‏است آن را به تروريست ها تحويل دهند.‏
مطمئن باشيد که اگر ايران يک مرکز توليد بمب هسته اي درست کند، اسراييل براي نابودي آن تلاش خواهد ‏نمود. ضمناً مطمئن باشيد اگر اسراييل اينکار را بکند، بقيه دنيا اعتراضي نخواهد کرد.‏
منبع: ديلي تلگراف – 27 آوريل ‏

پاسخ هاي گنگ به سئوال هاي سخت

پاسخ هاي گنگ به سئوال هاي سخت
روياروئي نامطمئن سخنگوي وزارت خارجه با انبوه خبرهاي بد

- دوشنبه 9 اردیبهشت 1387 [2008.04.28]
‏
کوروش سليمي
در حالي که افزايش فشارهاي خارجي، سياست خارجي جمهوري اسلامي را در آخرين سال دولت محمود احمدي ‏نژاد موضوع انتقادهاي آشکار و پنهان نيروهاي داخلي جمهوري اسلامي قرار داده است، سخنگوي وزارت ‏خارجه، در مواجه با خبرنگاران سخت ترين روز خود را گذراند و در مقابل سئوال هاي متعدد به پاسخ هاي ‏غيرشفاف، کوتاه و محتاطانه اکتفا کرد. ‏ به گزارش منابع خبري، دراين نشست از حسيني پرسيده شد: در روزهاي اخير شاهد تناقض آشكار در بحث ‏پرونده هسته اي ايران بوديم. از سويي البرادعي و سخنگوي آژانس اعلام كردند ايران حاضر به پاسخگويي به ‏مطالعات ادعايي شده است، اما از سوي ديگر وزير امور خارجه گفته تهران حاضر نيست به مطالعات ادعايي ‏پاسخ دهد.‏
در برابر اين سئوال سخنگوي دستگاه ديپلماسي دولت نهم، تناقض را بي پاسخ گذاشت و گفت ما "مرحله مداليته و ‏مطالعات ادعايي را پشت سر گذشته ايم، شش موضوع را حل وفصل كرديم و ارزيابي خود را ارائه نموديم. گفت ‏وگوهاي هفته گذشته و هفته جاري هم، در چارچوب همكاري هاي ميان ايران و آژانس بوده است".‏‏ خبرنگاري از حسيني پرسيد: اگر البرادعي در ماه ژوئن در گزارش خود اعلام كند كه گفت وگوهاي ايران و ‏آژانس براي پاسخ به مطالعات ادعايي بوده است در اين صورت؛ ارائه اسناد و ادعاهاي جديد به ايران چگونه در ‏چارچوب همكاري هاي عادي يك عضو با آژانس قرار مي گيرد؟‏ دستيار ويژه وزير امورخارجه پاسخ داد: طرح موضوع مي تواند در چهارچوب همكاري هاي ايران و آژانس ‏صورت گيرد؛ اما اين تنها يك فرض است.‏‏ خبرنگار [احتمالا از روزنامه کيهان] گفت: "اين يك فرض نيست بلكه اظهارات رسمي البرادعي و ديگر مقامات ‏آژانس است" و حسيني جواب داد: درباره آنچه آژانس نسبت به محتواي مذاكرات هفته آينده گفته است از خودشان ‏بپرسيد؛ ما موضع خودمان را مي گوييم و شما تنها موضع ما را بشنويد. ‏
کيهان در گزارش همين سئوال و جواب نوشته: حسيني بررسي موضوعات ادعايي در سفر هاينونن به تهران را ‏تائيد نكرد و در عين حال خبر داد ايران اعلام آمادگي كرده است که اگر آژانس بخواهد موضوعي را مطرح كند، ‏زماني براي طرح و بررسي آن مقرر شود.‏
خبرنگار به سئوال هايش درباره سفر هاينونن به تهران ادامه داده و اين احتمال را مطرح کرده که او اين هفته هم ‏باز گردد و موضوع مذاکراتش هم، مطالعات ادعايي باشد. او سپس از سخنگوي وزارت خارجه خواسته پاسخ ‏اري يا نه بدهد. اما وي جواب داده درخصوص مطالعات ادعايي، ايران ارزيابي خود را به موقع به آژانس منعكس ‏كرده است.‏‏ سخنگوي وزارت خارجه درخصوص توقيف محموله هسته اي نيروگاه بوشهر در مرز ايران و جمهوري ‏آذربايجان هم گفته: طرف روسي براساس مسئوليتي كه دارد تلاش مي كند تا اين محموله به ايران منتقل شود.‏‏ سخنگوي وزارت امور خارجه در پاسخ سئوالي درباره اظهارات مقامات آمريكايي درباره احتمال حرکت نظامي ‏عليه ايران هم گفت: گيتس و چني مسائلي را مطرح كرده اند. اما براين باوريم مقامات آمريكا كه در عراق وامانده ‏اند و در منطقه و در داخل كشورشان با مشكلاتي مواجه اند، بعيد است تصميم داشته باشند خود را وارد يك مهلكه ‏جديد بكنند. خودشان مي دانند پيامدهاي چنين اقدامي براي منطقه و جهان ناگوار است. ‏
‎‎برکناري نماينده ويژه‎‎‏ حسيني وقتي با سئوالي درباره بركناري مهدي صفري، نماينده ويژه ايران در درياي خزر روبرو شد باز هم از ‏پاسخ فرار کرد و گفت در حال حاضر مسئوليت اين كار به عهده آقاي شيخ عطار است. هيچ تغييري در سياست ‏ايران حاصل نشده است؛ آقاي شيخ عطار با توجه به اينكه در كشورهاي مشترك المنافع مسئوليت دارند اين كار را ‏دنبال مي كنند.‏
سخنگوي وزارت خارجه که آشکارا سعي مي کرد از زير سئوال هائي درباره بحرخزر بگريزد درباره نشست ‏اخير كشورهاي حاشيه درياي خزر براي تعيين رژيم حقوقي اين دريا اظهار داشت: اين روندي است كه به طور ‏تدريجي از گذشته ادامه داشته است. در نشست اخير در تهران به توافقاتي دست يافته اند و در باكو نيز اين توافقات ‏پيگيري مي شود.‏
خبرنگاران درباره قطع همکاري بانک هاي سوييس و محدود کردن دارائي هاي ايران و بستن حساب افراد ‏مشخصي از مقامات پرسيدند. جواب اين بود: آنچه كه از سوي برخي كشورها صورت گرفته مرتبط با قطعنامه ‏اخير شوراي امنيت است كه با صدور اعلاميه اي نيز تلاش براي اجراي آن اعلام شده است.‏‏ وي در عين حال گفت اين اقدام سوئيس ارتباطي با همكاري هاي دو كشور در زمينه انرژي ندارد و طرفين در ‏خصوص اجراي توافق گازي صورت گرفته در جريان سفر وزير خارجه اين كشور به تهران جدي هستند.‏
‎‎سوء تفاهم هاي کوچک‏‎‎‏ در اين جلسه هفتگي آزار دهنده که هيچ سئوال و خبر خوشي حتي از سوي روزنامه هاي دولتي مطرح نشد، ‏حسيني درباره اخراج ايران از نمايشگاه دفاعي مالزي با اشاره به بيانيه مطبوعاتي سفارت ايران در ‏كوالالامپور، گفت: حضور طرف ايراني با موافقت و هماهنگي طرف مالزيايي صورت گرفت و طرف ايراني در ‏افتتاحيه و در روز اول اين نمايشگاه حضور داشت.
سخنگو در ادامه گفت: در روز دوم بين طرف شركت كننده ايراني و طرف مالزيايي سوء تفاهم كوچكي بروز كرد ‏كه سفارت ايران بلافاصله براي حل وفصل آن اقدام كرد، ولي متاسفانه با پافشاري مقامات مالزيايي و موضعي كه ‏اتخاذ كردند، مواجه شد.‏‏ حسيني در پاسخ سئوالي درباره احتمال حضور، پنج انگليسي که در عراق گروگان گرفته شده اند در تهران و ‏نگهداري آنان توسط سپاه پاسداران گفت: رسانه هاي صهيونيستي مطالب كذب منتشر مي كند و اين مساله را نيز ‏از منبع موثقي مطرح نكرده است. همه نسبت به بازداشت هاي غيرقانوني، شكنجه ها و انتقال هايي كه كشورهاي ‏غربي به نقاط نامعلوم دارند، آشنا هستند.‏
سئوال ناراحت کننده ديگر براي سخنگوي وزارت خارجه که به گفته خبرنگاران حاضر نامطمئن تر از هميشه بود ‏و بعد از جلسه شايعه تغييرش بر زبان ها افتاد مربوط به گفته هاي مشاور امنيت ملي عراق درباره ايران و سوريه ‏بود که گفت: متاسفم كه اعلام كنم اين روزها شنونده برخي مواضع از سوي برخي دوستان و برادران عراقي ‏هستيم كه منطبق با واقعيت هاي مناسبات ايران و عراق و حمايت هاي بي دريغ ايران از ملت و دولت عراق ‏نيست. اين گونه اظهارات نه نفعي به حال وضعيت جاري عراق دارد و نه تامين كننده منافع ملي اين كشور است. ‏و همين جا بود که اعلام داشت المالکي قرارست به تهران بيايد و برنامه سفر ايشان هم تهيه شده اما زمانش ‏مشخص نيست. درباره دور آتي گفت وگوهاي ايران و آمريكا هم گفت هنوز زمان آن مشخص نيست كه آن را ‏مشخص مي كنيم. ‏
يكي از خبرنگاران پرسيد كه آيا تاييد مي كنيد كه مذاكرات ايران و آمريكا درباره عراق به حالت تعليق درآمده ‏است. وي گفت: مواضع ما در خصوص گفت وگوها هيچ تغييري نكرده و گفت وگوها به خاطر مسائل امنيتي ‏عراق و با حضور دولتمردان عراقي است.‏
چند دقيقه بعد نوشته روزنامه المستقبل مطرح شد مبني بر اينکه ايران پنج هزار سپاهي در لبنان دارد؛در اينجا ‏سخنگو گفت هيچ نيروي سپاهي در آنجا وجود ندارد و آنها مي توانند هر چه از اين نيروها در آنجاست را بيرون ‏كنند. ‏ به نظر خبرنگاران حاضر شايد مشکل ترين بخش اين مصاحبه مطبوعاتي وقتي بود که خبرنگار كيهان درباره ‏احتمال گفت وگوي سوريه و اسرائيل پرسيد و جواب شفاف خواست اما حسيني در جواب به سياست دوران حافظ ‏اسد اشاره کرد و گفت بلندي هاي جولان از سوي رژيم صهيونيستي اشغال شده و بايد بدون هرگونه پيش شرطي ‏به صاحب اصلي اش برگردانده شود و هر قدر كه كشورهاي اسلامي موفق به آزادسازي سرزمين هايشان شوند ‏مايه خرسندي ما نيز خواهد بود، ضمن اينکه نتيجه مقاومت سوريه، قطعا ملت هاي ديگر را نيز به تداوم مقاومت ‏تا آزادي سرزمين هايشان تشويق مي كند.‏
اما پس گرفتن تبليغات هفته گذشته رسانه هاي دولتي هم در مورد اينکه هند توصيه هاي آمريکا را ناديده گرفته و ‏در سفر رييس جمهور ايران به خط لوله صلح مي پيوندد، کار ساده اي نبود گرچه حسيني در پاسخ به سؤالي در ‏اين باره اهميت سفر هند را تکذيب کرد و گفت: البته مقصد اصلي اين سفر سريلانكا است، در حاشيه سفر به ‏سريلانكا رئيس جمهور سفري غيررسمي و چند ساعته به هند و پاكستان خواهد داشت و طبعا موضوع خط لوله ‏صلح از مذاكرات مقامات ايراني با مقامات هندي و پاكستاني خواهد بود. ‏ يک خبرنگار دولتي در پايان جلسه احتمالي در مورد ميانجيگري ايران بين سوريه و سعودي را مطرح کرد که ‏حسيني بدون تکذيب خبر ميانجي گري ايران بين دو کشور عربي که با روحيات و سياست هاي اعراب کاملا ‏مخالف است گفت: ايران آماده است تا در اين زمينه گام هايي را نه به عنوان ميانجي بلكه به عنوان كشوري كه با ‏هر دو طرف روابطي حسنه دارد، بردارد. ‏

خبرهاي مهمي در راه است

خبرهاي مهمي در راه است
مقامات بلندپايه امنيتي روسيه و سعودي و المالکي راهي تهران

- دوشنبه 9 اردیبهشت 1387 [2008.04.28]
‏‏حميد احدي ‏
يک هفته بعد از رزمايش بزرگ نظامي آمريکا در خليج فارس که به طور مشترک با امارات و چند کشور ديگر ‏عربي صورت گرفت، و همزمان با تحول بزرگي در نزديک شدن سوريه به اسرائيل که ايران را از تنها متحد ‏منطقه اي خود محروم مي دارد، حضور ناگهاني دبير شوراي امنيت ملي روسيه در تهران و همزمان با آن سفر ‏نخست وزير عراق و يک مقام عالي امنيتي سعودي براي گفتگو با مقامات ايراني نشان مي دهد که فعل و انفعالاتي ‏جدي در شرف انجام است که احتمالا تغيير سياست هاي جمهوري اسلامي رامي طلبد. ‏
اين تحولات در زماني صورت مي گيرد که بيش ترين فشارهاي بين المللي بر اقتصاد و سياست خارجي کشور ‏وارد مي شود و ديگر پنهان کردني نيست که قطعنامه سوم شوراي امنيت که تهران آن را ورق پاره خواند گام به ‏گام توسط کشورهاي مختلف دنيا اجرا مي شود.‏
هفته گذشته و همزمان با روزهائي که تهران از نزديک شدن مذاکرات و توافق هاي سوريه و اسرائيل به نقطه ‏پاياني با خبر شد، بانک هاي ژاپني نيز به جمع تحريم کنندگان ايران پيوستند. خروج چين از پروژه جاده سوم ‏شمال قطعي شد، محموله تازه هسته اي ايران در مرز آذربايجان توسط مرزبانان آن کشور متوقف گرديد، و ‏حملات لفظي آمريکائي ها شدت گرفت؛ تا جائي که هيلاري کلينتون نامزد رياست جمهوري آمريکا از احتمال ‏حمله به ايران در صورت حمله به اسرائيل خبر داد؛ و در حالي که تهران مقدمات يک برنامه تبليغاتي براي ‏امضاي قرارداد فروش گاز به هند را فراهم مي کرد که قرار بود در جريان سفر محمود احمدي نژاد به دهلي نو ‏امضا شود، آشکار شد که هندي ها با امضاي قرارداد با ترکمنستان به خواست آمريکا تن داده و از قرار دادخط ‏لوله صلح با ايران و فوايد آن چشم پوشيده اند.‏
‎‎سوريه و اسرائيل‎‎
مهم ترين تحول روي داده حل مشکلات سوريه با اسرائيل است که در يک روند ساکت يک ساله بيش تر توسط ‏آلمان دنبال شد اما در نهايت آلمان ها آن را در بغل استانبول مهم ترين متحد خود در منطقه گذاشتند تا هم اعتباري ‏به دولت اردوغان داده باشند هم سوريه بتواند ادعا کند که روند دوستي با ترکيه را دنبال مي کند. اين همان شکلي ‏است که براي گفتگوهاي جمهوري اسلامي با آمريکا طراحي شد که با پيشنهاد و ميانجي گري عراق صورت ‏گرفت.‏
اعلام گفتگوهاي دو کشور، توسط سوريه و يک هفته بعد از آنکه سفير آن کشور در آمريکا اعلام کرد سياست ‏هاي دمشق همه جا هم با تهران هماهنگ و يکسان نيست، به صورت معنادار و حساب شده اي بود. ‏
بشار اسد، رئيس جمهور سوريه، ضمن اعلام اين خبر بدون آنکه مانند دفعات پيش با آن مخالفت کند اظهار داشت ‏اسرائيل براي پس دادن بلندي هاي جولان بايد تضمين کتبي بدهد.‏
تحول معنا دار ديگر که نشان مي دهد براي اجراي اين طرح هماهنگي هاي وسيع تري صورت گرفته، انتشار فيلم ‏و اسناد مربوط به تاسيسات هسته اي سوريه است که در حمله سال قبل هواپيماهاي اسرائيلي ويران شد. عملي که ‏در زمان خود با تکذيب دولت دمشق روبرو شد. دمشق در آن دوران محل بمباران شده را يک انبار متروک ‏نظامي خواند و البته همزمان از اينکه اعراب از آن کشور در جريان تجاوز اسرائيل جانبداري نکرده بودند انتقاد ‏کرد.‏
هفته گذشته چند سناتور آمريکائي از اينکه دولت بوش در جريان حمله بمب افکن هاي اسرائيلي به تاسيسات هسته ‏اي سوريه آن را افشا نکرده انتقاد کرد در حالي که کارشناسان اعلام داشته اند که بي خبرگذاشتن افکارعمومي ‏جهان، مي تواند با توافق دمشق صورت گرفته باشد و بي تفاوتي نسبي آن کشور در جهت توجيه اين نکته باشد که ‏بر ادعاي اوليه خود در تکذيب بمباران تاسيسات هسته اي، باقي بماند.‏
بخش اول پيشنهادهاي گزارش هاميلتون ـ بيکر که دو سال پيش مامور بررسي پي آمدهاي جنگ عراق و سياست ‏هاي دولت بوش بعد از لشکرکشي به منطقه شدند، در بخش راه حل هاي خود، از جمله گفتگو با ايران و سوريه را ‏به دولت بوش در برداشت. کارشناسان معتقدند آن بخش از گزارش هاميلتون که مربوط به سوريه بود جلو رفته و ‏به نتيجه رسيده، و در نتيجه شش ماه بعد از بمباران تاسيسات هسته اي سوريه، آن کشور تفاهم خود را با تل آويو ‏بر سر تخليه جولان تائيد مي کند و براي آن تنها تعهد کتبي ـ و نه تخليه بي قيد و شرط چنان که در سال هاي حافظ ‏اسد معمول بود ـ را کافي مي شمارد. غربي ها ادعا مي کنند که به اين ترتيب دمشق دارد در جهتي مخالف با ‏سياست هاي ايران، متحدترين متحد منطقه اي آن کشور، به تحولي بزرگ تن مي دهد.‏
در آغاز هفته گذشته، سفير سوريه در آمريکا در مصاحبه اي با مجله معتبر نيوزويک، سياست هاي کشورش را ‏متفاوت از سياست هاي ايران خواند و اعلام داشت که در برخي مسائل با جمهوري اسلامي اختلاف دارد.‏عماد ‏‎ ‎مصطفي که سعي داشت گفته هايش به معناي تغيير سياست دمشق تلقي نشود با کلماتي حساب شده، ايران را ‏بهترين "دوست ممکن" سوريه دانست اما گفت دمشق سياست هايي‎ ‎مشابه ايران ندارد‎.‎
‎‎ديدار در تهران‎‎
در آخرين روز هفته به طور ناگهاني خبر سفر دبيرشوراي امنيت ملي روسيه در راس يک هياتي بلندپايه به ‏تهران توسط منابع خبري بين المللي اعلام شد. به دنبال آن خبرگزاري هاي ايراني هم خبر دادند که سوبولف در ‏اين سفر با سعيد جليلي دبير شوراي عالي گفتگو مي کند و با برخي از مقامات مهم ارشد کشور هم ملاقات هائي ‏خواهد داشت. اين سفر امروز دوشنبه آغاز مي شود و در مورد مدت آن و مقامات طرف گفتگوي‎ ‎سوبولوف خبري ‏منتشر نشده است.‏
درست همزمان با حضور سوبولف، سخنگوي وزارت خارجه جمهوري اسلامي هم اعلام كرد كه نوري المالكي ‏نخست وزير عراق به ايران سفر مي كند‎.‎‏ گرچه تاريخ اين سفر اعلام نشده اما گمان مي رود که اين سفر نيز ‏امروز آغاز شود.‏
روابط ايران با دولت المالکي در حساس ترين دوران خود به سر مي برد. آخرين تحول عراق که با درگيري ‏نيروهاي دولتي آن کشور با نيروهاي مقتدا صدر، متحد تندرو تهران صورت گرفت، عملا دولت المالکي را در ‏برابر تهران قرار داده که متهم است از نفوذ خود براي مهار کردن مقتدا استفاده نمي کند؛ ضمن آنکه به نظر ‏بعضي از مقامات عراقي، مقتدا از تهران دستور مي گيرد. کشف يک انبار اسلحه که به ادعاي آمريکائي ها به ‏تازگي از تهران براي تندروهاي آشوبگر عراقي فرستاده شده بعد تازه اين ماجراست که اعلام آن نشان مي دهد ‏دولت المالکي زير فشار شديد آمريکا قرار دارد که روابط خود با متحدتهراني اش راشفاف تر کند. ديگر اين سخن ‏که ما نمي خواهيم وجه المصالحه دعواي تهران و واشنگتن شويم از دهان دولتمردان عراق نمي افتد. آيا همين ‏موقعيت المالکي را وادار نکرده است که نقشي مانند دولت اردوغان بين ايران و آمريکا بازي کند؟ اما نه به ‏صورت وقت کشانه فعلي و گفتگوهائي بي ثمر، بلکه مذاکراتي رو در رو که بغداد مي تواند فقط نقش نماي بيروني ‏آن را بازي کند.‏
دولت ديگري که آماده است چنين نقشي بازي کند اما قبلا اصرار دارد که از رفتار ايراني ها تضمين داشته باشد ‏سعودي است که از جمله اخبار ديگر آن است که دبير شوراي امنيت آن کشور هم فردا به تهران سفر مي کند.‏معاون امنيتي وزير كشور که عملا همعرض دبير شوراي امنيت آن کشورست در حالي به تهران سفر مي کند که ‏روابط رياض با دو کشور شيعه چندان حسنه نيست و در تازه ترين اقدام ها پادشاهي سعودي حاضر به شرکت در ‏اجلاس سران عرب در دمشق نشد اما به پيشنهادش حمايت از ادعاي امارات در مورد سه جزيره دهانه هرمز در ‏سند پاياني اين اجلاس گذاشته شد.‏
‎‎واکنش اول‎‎
تهران در مقابل اين تحولات واکنشي نشان نداده و تنها کيهان روزنامه تندروي صبح تهران در گزارشي با عنوان ‏طعنه آميز "بازي سياسي" نوشته ناظران سياسي دچار شگفتي‎ ‎شدند كه چرا عالي ترين مقام سوري در شرايط ‏جاري موضوع ارتباط‎ ‎غيرمستقيم ميان طرفين را افشا كرد.‏
به نظر کيهان "گويا رئيس‎ ‎جمهوري سوريه قصد داشت با اين بيانات، پيامي را به هم پيمانان خود به شكل‎ ‎آرام ‏منتقل كند تا آنها آمادگي شنيدن خبرهاي بعدي را داشته باشند‎.‎‏"‏
در همين گزارش روزنامه کيهان پيامي را هم به عنوان "نظر يک کارشناس" منتقل کرده و نوشته: "آمريكا مي ‏داند كه‎ ‎سوريه هيچگاه منافع ملي خود را ناديده نمي گيرد و بنابراين، صلح بين رژيم‎ ‎صهيونيستي و سوريه، آن هم ‏پس از پيروزي هاي حزب الله در جنوب لبنان و موفقيت هاي سياسي و نظامي حماس در فلسطين، چندان دست ‏يافتني‎ ‎نيست"‏‎.‎

پيام مقامات نظامي آمريکا به ايران

پيام مقامات نظامي آمريکا به ايران
گزارشي از سانفرانسيسکو کرونيکل - یکشنبه 8 اردیبهشت 1387 [2008.04.27]
لوليتا سي بالدور
مقامات نظامي ايالات متحده روز جمعه مدعي شدند ايران به تشديد حمايت هاي خود از ستيزه جويان عراقي دست زده است. ايران با تجهيز جنگجويان عراقي به سلاح هايي که به تازگي توليد شده اند و نيز با عبوردادن آنان از مرزهاي خود براي آموزش ديدن توسط اعضاي سپاه پاسداران، بر حمايت هاي خود افزوده اند.
دريادار مايک مولن، رييس ستاد مشترک آمريکا، گفت ارتش آمريکا خود را براي ارايه مدارکي آماده مي سازد- نظير تاريخ ثبت شده بر روي مجموعه تسليحاتي که به تازگي کشف شده اند- که نشان مي دهد تجهيزاتي که اخيراً در ايران توليد شده اند، به طور فزاينده اي راهي عراق شده اند.
مولن از ارايه جزييات اين مدارک خودداري کرد، معذالک انتظار مي رود اين اطلاعات تا اوايل هفته آينده از سوي رهبران نظامي اين کشور در عراق فاش شوند. در همين حال، يک مقام ارشد نظامي ديگراعلام کرد اين تجهيزات شامل خمپاره ها، راکت ها، سلاح هاي کوچک، بمب هاي جاده اي و مواد منفجره ضد زره پوش – موسوم به EFP - است که در ماه هاي اخير توسط نيروهاي نظامي کشف شده اند.
اين مقام که به خاطر علني نشدن اطلاعات از ذکر نامش خودداري کرده، گفت تاريخ حک شده بر روي برخي از اين تجهيزات به زمان پس از موافقت اواخر سال گذشته ايران باز مي گردد که بر اساس آن ايران تعهد کرده بود پشتيباني از ستيزه جويان را متوقف کند.
ضمناً اين شواهد شامل اطلاعات بدست آمده از بازداشت شدگاني نيز هست که تحت آموزش اعضاي سپاه قدس ايران قرار گرفته اند. اين موارد همچنين اخبار مربوط به ستيزه جوياني که دستورالعمل لازم براي نحوه آموزش ساير جنگجويان را دريافت نموده اند، را نيز شامل مي شود.
مقامات گفته اند که بخشي از تجهيزاتي که قرار است اطلاعات آنها به اطلاع عموم برسد، مربوط به پشتيباني ايران از ستيزه جويان در جريان جنگ اخير بصره در جنوب عراق است.
مولن از مشاهده مدارکي خبر داده است که "نه تنها بر کشف اخير تسليحات دلالت مي کند، بلکه نشان مي دهد اين تجهيزات به تازگي توليد شده اند."
ضمناً او هشدار داد که آمريکا در صورت لزوم، از قدرت کامل براي حمله به ايران برخوردار است.در عين حال، هم مولن و هم رابرت گيس- وزير دفاع ايالات متحده- تاکيد کرده اند عليرغم اينکه همه گزينه از جمله اقدام نظامي هنوز روي ميز قرار دارند، آنها ترجيح مي دهند از اهرم هاي ديگري براي اعمال فشار بر ايران استفاده کنند.
مسوولان نظامي ايالات متحده در ارتباط با جزييات ادامه تلاش هاي ايران در پشتيباني از تروريسم در عراق، در حال ارسال پيام هايي به تهران و بغداد هستند.
پيامي که به ايران فرستاده مي شود از اين قرار است: ايالات متحده از اقدامات ايران مطلع است و در صورت لزوم اقدام مقتضي را به عمل خواهد آورد. و اما پيام ارسالي به بغداد: اين اميد وجود دارد که رهبران عراق در برابر تاثير منفي همسايه شيعه خود ايستادگي کنند و به تلاش براي کنترل اوضاع کشور خود و سرکوبي تندروهاي شيعه ادامه دهند.
مولن گفت: "وضعيت کنوني همچنان بر استفاده از ساير ابزارهاي ملي، شامل اهرم هاي ديپلماتيک، مالي و فشار بين المللي بر ايران استوار است."
هرچند مولن از فشار سنگين آغاز يک درگيري سوم در منطقه بر روي نيروهاي نظامي کشورش مطلع است، اما به گفته خودش، او آمادگي لازم را در نيروهاي دريايي و هوايي براي انجام عمليات احتمالي نظامي به وجود آورده است.
او گفت: "اينکه فکر کنند ما دور از شرايط عملياتي هستيم، يک اشتباه بزرگ خواهد بود."
مولن اعلام کرد يافته هاي جديد هنوز دخالت مسوولان عاليرتبه دولت ايران را در تاييد روند صعودي حمايت از ستيزه جوياني که مشغول کشتار نيروهاي آمريکايي و عراقي هستند، ثابت نمي کند.
اما به گفته او، ظاهراً سرکردگان سپاه قدس از اين فعاليت ها اطلاع دارند. مولن گفت با توجه به ارتباط مستحکم ميان اين افراد با رهبران تهران، بعيد به نظر مي رسد که "آن ها نيز از موضوع مطلع نباشند."
معذالک مولن اضافه کرد: "من هيچ نشانه اي براي اثبات دست داشتن رهبران عاليرتبه ايران در اين ماجرا، در اختيار ندارم."
مسوولان نظامي ايالات متحده در اين اواخر به ابراز نظرهاي خود بر عليه ايران افزوده اند. اين تاييدي است بر اينکه اعتقاد پيشين بر توقف حمايت هاي ايران از جنگجويان عراقي در سال گذشته، نادرست از آب درآمده است. مولن مي گويد شواهد اخير بر ادامه آموزش هاي ستيزه جويان براي جنگ در عراق دلالت دارد.
او درباره ايران گفت: "من هيچ شواهدي از عقب نشيني آنها نمي بينم. جنگ بصره هم بسياري از حقايق را روشن ساخته است."
او گفت: "ما بايد به فشارها اضافه کنيم، و من انتظار ندارم در آينده بسيار نزديک وارد يک رويارويي با ايران شويم. با اينحال من به مرور زمان نگران شده ام، تنش ها ظرف همين چند سال گذشته رو به افزايش گذاشته است. ايران عکس العملي نشان نمي دهد و به نظر مي رسد آنها از نظر پشتيباني تروريسم، در حال تشديد اقدامات خود هستند."
او گفت ايران روشن ساخته که قصد دارد يک قدرت منطقه اي باشد. به گفته او، ايران ترجيح مي دهد شاهد وجود يک عراق ضعيف باشد تا بتواند بر هر آنچه در آن مي گذرد، تاثير چشمگير داشته باشد.
منبع: سانفرانسيسکو کرونيکل – 25 آوريل

خطر ايران": بهانه ماندن آمريکا در عراق - تفسير آبزرور از کشته شدن معاون مقتدي صدر

"خطر ايران": بهانه ماندن آمريکا در عراق
تفسير آبزرور از کشته شدن معاون مقتدي صدر - دوشنبه 26 فروردین 1387 [2008.04.14]
‏
پيتر بمون
نبرد هاي سنگين ميان نيرو هاي آمريکايي و عراقي از يک سو و جنگجويان وفادار به مقتدي صدر، رهبر ‏شيعه عراق، در حومه فقير نشين بغداد، موسوم به شهرک صدر، 13 کشته بر جاي گذاشت. اين نبردها به ‏دنبال قتل يکي از معاونين مقتدي صدر و در حالي صورت مي گيرد که رهبر روحاني اين گروه از آن ها ‏خواسته است که آرامش را رعايت کنند.‏
نيرو هاي آمريکايي گفتند هر 13 نفر کشته شده ازجنگجويان بوده اند. نيروهاي عراقي اعلام کردند هفت نفر ‏از کشته شدگان افراد غير نظامي بودند.‏
مقتدي صدر آمريکا و متحدين عراقي آن ها را مسئول قتل رياض النوري، رئيس دفتر وي در شهر شيعه نشين ‏نجف، دانسته است. گروهي مسلح در روز جمعه و پس از انجام مراسم نماز جمعه به النوري حمله کردند.‏
اين سلسله از نبردهاي بغداد در زماني اتفاق مي افتد که ژنرال پتراوس، فرمانده نظامي آمريکا در عراق و ‏رايان کروکر، سفير آمريکا در عراق، اين بار ايران را به جاي القاعده تهديد اصلي خوانده اند. ‏اين دو سياستمدار، بنا بر گزارش واشنگتن پست، نظرات رابرت گيتس، وزير دفاع آمريکا را مبني بر دخالت ‏هاي ايران در عراق منعکس مي کنند.‏
بنا بر اين گزارش، تاکيد مجدد بر خطر ايران اکنون به عنوان يکي از توجيهات باقي ماندن سربازان آمريکا ‏در عراق بکار خواهد رفت. در گزارشات اين دونفر به ندرت اسمي از القاعده برده شد، ولي به کرات از ‏خطر ايران ذکري به ميان آمد.‏
به قول يکي ازناظرين با "شکست و عقب نشيني القاعده" اکنون موانع اصلي ديگر در راه آرامش عراق خود ‏را نشان مي دهند و "ايران و شبه نظاميان مسلح شده توسط آن اکنون به مهمترين تهديد براي آرامش عراق ‏تبديل شده اند."‏
ژنرال پتراوس از سوي ديگر از کاهش سربازان آمريکا در عراق سخن گفت و خواستار آن شد که تعداد آن ‏ها تا آخر سال جاري به 120000 نفر برسد. ولي از برنامه اي براي خروج کامل آن ها سخني نگفت.‏پيشنهاد ژنرال پتراوس براي اشغال طولاني مدت عراق، هر چند با تعداد سرباز کمتر، در زماني بيان مي ‏شود که ديپلمات هاي آمريکايي در حال انتقال به محل جديد سفارتخانه اين کشور در بغداد هستند؛ ساختماني با ‏ملاحظات ايمني بالا با هزينه اي معادل 736 ميليون دلار.‏
آقاي کروکر روز جمعه گفت اين سفارتخانه در حد سفارت آمريکا در واتيکان است که بزرگترين سفارتخانه ‏آمريکا در کشور هاي ديگربه شمار مي رود.‏
منبع : آبزرور – 13 آوريل 2008 ‏

مقابله با ايران سرمقاله واشنگتن پست

- دوشنبه 26 فروردین 1387 [2008.04.14]
گزارش پيشرفت کار در عراق، که هفته پيش توسط ديويد پتراوس، فرمانده نظامي آمريکا در عراق و رايان ‏کروکر، سفير آمريکا در عراق به کنگره ارائه شد حکايت از شکست وسيعي داشتند: شکست در مقابله با ‏تهاجم ايران. بنا بر گزارشات پتراوس و کروکر، گروه هاي شبه نظامي و "گروه هاي ويژه" تحت حمايت ‏ايران ، که گزارش آن ها هفت ماه پيش به کنگره ارائه شد، از گروه هايي کوچک و در حاشيه، اکنون به ‏بزرگترين تهديد براي نيروهاي آمريکا و دولت عراق تبديل شده اند. موشک هاي ساخت ايران منطقه سبز ‏بغداد را هدف گرفتند و شبه نظاميان تعليم ديده ايران مقاومت سختي را در مقابل نيروهاي عراقي در شهر ‏بصره به نمايش گذاشتند.‏
اين جنگ "با واسطه" در عراق تنها بخشي از تهاجم ايران در منطقه به حساب مي آيد. اسرائيل نيز در جبهه ‏ديگر به صورت پراکنده در نوار غزه با گروه حماس، که توسط سپاه پاسداران انقلاب اسلامي ايران تعليم ديده ‏اند و تجهيز مي شوند، در جنگ است. در لبنان گروه حزب الله، که مورد حمايت ايران است، هر گونه کوشش ‏دولت لبنان را براي ادراه کشور فلج کرده و در حال مسلح کردن خود به دهها هزار موشک است. ‏
محموداحمدي نژاد، رئيس جمهور ايران نيز روز سه شنبه از تسريع فعاليت هاي هسته اي ايران را خبر داد. ‏وي گفت 6000 سانتريفوژ جديد در واحد غني سازي اين کشور مستقر خواهد شد. اين تعداد سانتريفوژ توان ‏غني سازي اورانيوم ايران را در حد توليد يک بمب هسته اي در ظرف چند ماه، افزايش خواهد داد.‏
فشار دولت بوش براي اجراي يک ديپلماسي چند جانبه در مقابل ايران با گزارش گمراه کننده امنيتي ماه ‏دسامبر، که ادعا مي کرد ايران قسمتي از فعاليت هاي هسته اي خود را متوقف ساخته است، دچار رکود شد. ‏کوشش هاي اسرائيل براي سامان دهي نوار غزه نيز تا کنون به نتيجه نرسيده است و نيرو هاي سازمان ملل ‏در لبنان نيز نتوانسته است اقدام به خلع سلاح حزب الله کند. مذاکره با ايران هم متوقف است وايراني ها تا ‏کنون انجام دور چهارم گفتگو با آمريکا و عراق را رد کرده اند.‏
چه بايد کرد؟ پتراوس و کروکر مي گويند رهبران عراق و بسياري از مردم از حملات اخير موشکي به منطقه ‏سبز توسط گروه هاي تحت حمايت ايران عصباني هستند. اسرائيل اميدوار است با قرارداد صلحي با ميانه رو ‏هاي فلسطيني بتواند غزه را از دست حماس خارج سازد. از ديگاه نظري نوعي اعتراض مردمي در سراسر ‏خاورميانه عليه ماجرا جويي هاي نظامي ايران کاملا قابل تصور است.‏
از طرف ديگر طبيعي است که مقابله با واسطه هاي جنگي ايران در عراق، لبنان، و غزه بايد با نيروي ‏نظامي انجام شود، و اين در حالي است که تلاش هاي ديپلماتيک براي فشار بر ايران براي رها کردن برنامه ‏هسته اي اين کشور نيز بايد ادامه يابد. برخي از ناظرين گزارش اخير پتراوس و کروکر را بهانه اي براي ‏ماندگاري نيرو هاي آمريکا در عراق ارزيابي کرده اند. ولي به هر حال اين دو سياستمدار به تهديدي اشاره ‏مي کنند که دولت بوش از عهده مقابله با آن بر نيامده است.‏
منبع: واشنگتن پست، 13 آوريل 2008 ‏

انتقاد از رهبر از تريبون مجلس

‏"سرنوشت محتوم حکومت ظلم، سرنگوني است" - دوشنبه 26 فروردین 1387 [2008.04.14]
‏
‏نادر کرمي
‏ اكبر اعلمي در جريان آخرين نطق پيش از دستور خود در مجلس هفتم در اظهاراتي مستقيما شوراي نگهبان، آيت ‏الله جنتي و آيت الله خامنه اي رهبر جمهوري اسلامي را مورد خطاب قرار داده و انتقادات صريحي را نسبت به ‏آنها ايراد کرد. ‏
نطق اعلمي پس از آخرين نطق موسوي خوئيني در مجلس ششم پس از برگزاري انتخابات مجلس هفتم، اولين ‏نطقي است که طي آن بالاترين مقام نظام مورد خطاب قرار گرفته و با اشاره به اصول قانون اساسي از امکان ‏برکناري و عزل او سخن به ميان مي آيد. ‏
اعلمي در نطق خود با اشاره به "برابر بودن رهبر در برابر قوانين با سايرين به اين معنا که متناسب با اختياراتي ‏که رهبري خود و اشخاص حقيقي وحقوقي منسوب ايشان در قبال مردم مسئول و پاسخگوي اعمال خويش هستند." ‏گفته است: "طبق اصل 111 قانون اساسي‌اش اگر رهبري آن از انجام وظايف قانوني خود ناتوان شود و يا فاقد ‏يکي از شرايط مذکور در اصول پنجم و يکصد و نهم قانون اساسي گردد، خودبخود معزول و برکنار شود." ‏
اعلمي در اين نطق همچنين با اظهار اينکه "شخصي كه پسرش عضو سازمان مجاهدين خلق بوده و در بهمن سال ‏‏60 در اثر درگيري با پاسداران كشته شده است و عروسش نيز پس از متواري شدن به خارج از كشور در ‏بالاترين رده‌‌هاي سازمان مذكور به فعاليت ادامه مي‌دهد، مجاز نيست تا با قرار گرفتن در رأس نهادي و به كمك ‏همفكرانش از جايگاه خدايي در چشم بر هم زدني فرزندان انقلاب و كشور را به بي‌ديني متهم كند." تلويحا به آيت ‏الله جنتي اشاره مي کند و در بخش ديگري از سخنانش با يادآوري کشتارهاي وسيع پس از انقلاب فرانسه، شوراي ‏نگهبان را با "شوراي گيوتين" مقايسه مي کند. ‏
وي در بخش ديگري از سخنان خود گفت: "سرنوشت محتوم هر حكومت بد و مبتني بر ظلم، سرنگوني است."
متن كامل نطق نماينده مردم تبريز، اسكو و آذرشهر به اين شرح است: ‏ بسم‌الله الرحمن الرحيم
‏ در جايي مي‌خواندم که« آزادي از عدالت زاده و با انديشه سروده مي‌شود با ديوار شعر و با زندان فرياد مي‌شود، ‏با بيگانه باطل و با استبداد تکه‌اي نان مي‌شود. آزادي اگرحق است گرفتني است و اگر هزينه دارد پرداختني است» ‏گرچه اين جمله از من نيست اما سخت به آن پايبندم و نطق امروز هم گواهي است بر صحت اين ادعا:‏
فارغ از نوع و ماهيت حاكميتها، از ديرباز تاكنون عملكرد حكومتها را به حكمراني خوب و بد تقسيم كرده‌اند. در ‏نزد يونانيان مجموعه الهه‌هايي كه مظهر جنگ و ستير، بي‌نظمي، تبعيض، نفاق، رياكاري و امثال آنها بودند ‏حكومت بد را تشكيل مي‌دادند. اين دسته از الهه‌ها فاقد پدر بوده و مستقيماً از ظلمت و تاريكي زاده مي‌شدند. اما پس ‏از آنكه زئوس (خداي خدايان)‌ تنيس را به همسري خود اختيار مي‌كند، ديكه يا الهه عدالت زائيده مي‌شود و به ‏همراه خواهران خود كه آنها نيز نتيجه همين وصلت هستند پايه‌هاي حكومت خوب را پي‌ريزي مي‌كنند. ‏ گرچه اين حكايت افسانه‌اي بيش نيست، اما حكمراني خوب و بد واقعيتي است كه نظريه‌پردازان معاصر و برنامه ‏توسعه ملل (اسكات) و همچنين بانك توسعه آسيا نيز فهرستي از مختصات و ويژگيهاي حكمراني خوب را ‏برشمردند تا از اين طريق بتوان حكمراني خوب را از بد آن تميز داد. ‏ قرآن نيز حكومت را به طاغوت و الله تقسيم كرده و مولا علي به زيبايي آن را به نيك‌كردار و بدكردار تفكيك ‏مي‌كند. پس وجه مشترك بينش اسطوره‌اي يونانيان، ديدگاه اسلام و نظريه‌پردازان معاصر و نيز مدلهاي مؤسسات ‏و نهادهاي بين‌المللي در مورد حكمراني خوب اين است كه لازمه استقرار حكومت خوب معطوف و منحصر به ‏تحقق عدالت و اجتناب از هر گونه ظلم و تعدي است. لذا از اين منظر، شكل و قالب حكومت و اينكه نام حكومت ‏‏«جمهوري اسلامي»، «رژيم شاهنشاهي» و «جمهوري دموكراتيك» و نظاير آن باشد خيلي مهم نيست، مهم آن ‏است كه محصول رويكرد اين حاكميت منطبق بر ظرف و قالب منتخب و لاجرم مطابق با خاستگاه ملت و توأم با ‏انصاف و عدالت باشد. در غير اين صورت مانند آن است كه نام بخيل را احسان يا حاتم طايي و نابينا را چراغعلي ‏نهند. ‏ به اين اعتبار، چه بسا حكومتهايي بودند كه نام اسلام را بعنوان پيشوند و يا پسوند خود اختيار كردند، اما بدليل ‏كارنامه اعمالشان گرفتار لعن و نفرين ابدي ابوالبشر و برعكس، حكومتهايي نيز بوده و هستند كه بدون داشتن ‏پيشوند و پسوند اسلامي فقط به خاطر تأمين رضايتمندي ملت خود و استيفاي حقوق آنان براي هميشه در خاطره‌ها ‏ماندگار شدند و پيوسته از آنان به نيكي ياد مي‌شود. ‏ در واقع آنچه به حكومتها ارزش داده و آن را در زمره حكومتها خوب قرار مي‌دهد، ميزان پايبندي زمامداران و ‏كارگزاران اين حكومتها به تحقق حق و عدالت و دوري از ظلم و تبعيض و رضايتمندي مردم است و اين همان ‏واقعيتي است كه در كلام معصوم نيز تجلي مي‌يابد، آنجا كه مي‌يابد "هيچ اموري اصلاح نخواهد شد مگر اينكه بر ‏محور عدل استوار گردد"، در غير اين صورت دير يا زود به حكم "الملك يبقي مع الكفر و لا يبقي مع الظلم" ‏سرنوشت محتوم هر حكومت بد و مبتني بر ظلم، سرنگوني است. ‏ از آنجا كه حد فاصل ميان حكمراني بد و خوب به فاصله ميان ظلم و عدالت مي‌باشد، پرواضح است كه هر گونه ‏غفلت از اين واقعيت حتي مي‌تواند كساني را كه به گمان انقلابي بودن، عدالت‌خواهي و خود را حقيقت مطلق ‏پنداشتن، تصدي عاليه حقوق در كشور انقلاب‌ديده‌اي نظير ايران را عهده‌دار هستند، به ضدانقلاب و ضد آرمانهاي ‏انقلابي مبدل كرده و بدين وسيله يك انقلاب و نظامي را كه به پشتوانه آراء بيش از 90 درصد شهروندانش حيات ‏يافته است، از درون استحاله و فرجام آن را به فنا و نيستي رهنمون سازد. ‏ تقابل ضد انقلاب مصطلح با انقلابي‌ها امري طبيعي است. اما تاريخ نشان داده است كه انقلابها بيش از آنكه در اثر ‏كارشكني و چالش ضدانقلابها به زانو درآيند، در اثر انديشه و عملكرد انحرافي آن دسته از انقلابيون و ‏زياده‌خواهان و ميراث‌خواراني شكست خورده است كه براي حفظ قدرت و متناسب با كج‌فهمي و ذائقه خويش، ‏شعارهاي انقلاب را استحاله كرده و بعنوان آرمانهاي به خورد نسلي داده‌اند كه اساساً يا انقلاب را نديده‌اند و يا ‏اينكه با آن بيگانه‌اند و جالب اينجاست كه استحاله هر انقلابي با حفظ ظاهري اصول اوليه آن و افزوده شدن تبصره ‏نانوشته "نه براي همه" و الحاق آن به منشور و 10 فرمان آن انقلاب روي داده‌است. ‏ اگر پيش از اين امري خوب و يا بد محسوب مي‌شد، نانوشته "نه براي همه" كه ناشي از اراده صاحبان قدرت ‏است، خوب را بد و بد را خوب تفسير و به نحوي به توجيه رفتارهاي حاكمان مبادرت كرده است و از اين طريق ‏منشاء انحراف همه انقلابها از اصول اوليه‌اي شده است كه دستيابي به آنها موجب و موجد آن انقلاب بوده است. ‏ ‏"جرج ارول" در كتاب طنزآميز خود بنام "مزرعه حيوانات" و "برينتون" در كتاب ارزشمند "كالبدشكافي چهار ‏انقلاب" به خوبي به بررسي اين سنت ناميمون و مشترك همه انقلابها و نتايج حاصل از آن پرداخته است تا شايد ‏براي سايرين درس عبرتي شود. ‏ حال اگر منصفانه به واكاوي اجمالي بايدها و نبايدها انقلاب اسلامي بپردازيم، به وضوح مي‌توان فاصله انقلاب تا ‏زوال و انحطاط احتمالي آن را سنجيد و به معناي واقعي ملتزم و ناملتزم به اسلام و نظام موعود جمهوري اسلامي ‏پي برد، همان عاملي كه به ناحق و جفا دستاويزي براي شوراي نگهبان شده است تا فرزندان مدافعان راستين اين ‏مرز و بوم را از ورود به خانه‌اي كه متعلق به ملت است محروم نمايد. ‏ نظر به اينكه سند نظام جمهوري اسلامي و منشور معتبر انقلاب، "قانون اساسي" است، با وجود الحاق تبصره‌هاي ‏پس از بازنگري به آن بعد از انقلاب، همچنان قابل استناد بوده و لذا مي‌تواند بعنوان يك سنجش و شاخص خوب، ‏كاشف آرمانهاي اوليه انقلاب و تعهدات مهندسين نظام موعود باشد. ‏ به موجب اين سند نظاميکه مردم در سوداي دستيابي به آن انقلاب کردند در وهله نخست بايد مبتني بر ايمان به ‏کرامت و ارزش والاي انسان و آزادي توام با مسئوليت او در برابر خدا باشد که از راه نفي هر گونه ستمگري و ‏ستم‌کشي و سلطه‌گري و سلطه‌پذيري، قسط و عدل و استقلال را در همه زمينه‌ها تامين مي‌کند. در همين پيمان ‏مشترک ميان مردم و حکومت تصريح شده است که براي نيل به اهداف مذکور، دولت به مفهوم حاکميت ملزم به ‏محو هر گونه استبداد و خودکامگي و انحصارطلبي،تامين آزاديهاي سياسي و اجتماعي، مشارکت دادن عامه مردم ‏در تعيين سرنوشت خويش، رفع تبعيضات ناروا، ايجاد امکانات عادلانه براي همه در تمام زمينه‌هاي مادي و ‏معنوي، پي‌ريزي اقتصادي صحيح و عادلانه جهت ايجاد رفاه و رفع فقر و برطرف ساختن هر نوع محروميت در ‏زمينه‌هاي مختلف، در زمينه‌هاي مختلف، تامين حقوق همه جانبه افراد از زن و مرد، ايجاد امنيت قضايي عادلانه ‏براي همه و تساوي عموم در برابر قانون مي‌باشد.‏
طبق اين سند، بانيان انقلاب و نظام تعهد كرده‌اند كه هيچ مقامي حق ندارد بنام حفظ استقلال و تماميت ارضي ‏كشور، آزاديهاي مشروع را هرچند با وضع قوانين و مقررات سلب كند. پذيرفته‌اند كه خدا انسان را بر سرنوشت ‏اجتماعي خويش حاكم ساخته است و هيچكس نمي‌تواند اين حق الهي را از انسان سلب كند. پيمان بسته‌اند كه امور ‏كشور بايد به اتكاء‌ آراء عمومي و از راه انتخابات اداره شود. مردم ايران از هر قوم و قبيله‌اي كه باشند از حقوق ‏مساوي برخوردار شوند. در نظام موعود، نشريات و مطبوعات در بيان مطالب آزادند و تفتيش عقايد ممنوع است ‏و هيچكس را نمي‌توان به صرف داشتن عقيده‌اي مورد تعرض و موآخذه قرار داد. ‏ در نظامي كه من و همفكرانم همچنان به آن التزام عملي داريم، هر نماينده در برابر تمام ملت مسؤول است و حق ‏دارد در همه مسايل داخلي و خارجي كشور اظهار نظر نمايد و نمي‌توان آنها را به سبب اعلام نظراتشان تعقيب و ‏يا توقيف كرد. به موجب اين سند، تشكيل اجتماعات و راهپيمايي‌ها نه در پيروي از دست‌اندركاران حكومتي و ‏براي مجيزه‌گويي و تأييد و توجيه تصميم و عملكرد متصديان امور، بلكه براي اعتراضات مشروع و غيرمسلحانه ‏خود به رفتار حاكمان و مطالبه حقوقشان آزاد است. در نظامي كه اكثريت قابل توجه يك ملت براي ايجاد استقلالش ‏قيام كرده و براي حفظ آن دهها هزار شهيد و جانباز تقديم كرده‌اند، پذيرش ظلم همان قدر قبيح است كه وارد كردن ‏آن. ‏ در نظام دلخواه منتقدين مشفق، وعده‌هاي بنيانگذار اين نظام حجت است. آنجا كه مي‌گويد: "در منطق رژيم گذشته ‏آزادي يعني به زندان كشيدن مخالفان، سانسور مطبوعات و اداره دستگاههاي تبليغاتي بود و در آن منطق، تمدن و ‏ترقي يعني تبعيت تمام شريانهاي مملكت از فرهنگ و اقتصاد و ارتش و دستگاههاي قانونگذاري و قضايي اجرايي ‏از يك مركز واحد محسوب مي‌شد، ما همه اينها را از بين مي‌بريم، در جمهوري اسلامي حتي کمونيستها هم در ‏بيان عقايد خود آزادند و راديو تلويزيون، و مطبوعات نيز مطلقاً‌ آزاد است و دولت حق نظارت بر آنها را ندارد». ‏ در نظامي كه ما به آن ملتزم هستيم، در شرايطي كه يك فرد عادي به دليل انتساب يكي از اعضاي خانواده‌اش به ‏يكي از گروههاي غيرقانوني در هزار توي گزينشها گرفتار شده و اجازه نمي‌يابد حتي بعنوان يك كارگر و كارمند ‏ساده در اداره‌اي مشغول كار شود، به طريق اولي شخصي كه پسرش عضو سازمان مجاهدين خلق بوده و در بهمن ‏سال 60 در اثر درگيري با پاسداران كشته شده است و عروسش نيز پس از متواري شدن به خارج از كشور در ‏بالاترين رده‌‌هاي سازمان مذكور به فعاليت ادامه مي‌دهد، مجاز نيست تا با قرار گرفتن در رأس نهادي و به كمك ‏همفكرانش از جايگاه خدايي در چشم بر هم زدني فرزندان انقلاب و كشور را به بي‌ديني متهم كند. ‏ در نظام مطلوب ما، به حكم النصيحه ائمه المسلمين دعوت به خير و امر به معروف و نهي از منكر بيش از هر ‏چيز بعنوان وظيفه‌اي بر عهده مردم نسبت به دولت بكار گرفته مي‌شود، نه آنكه چند نفر به اعتبار قدرتي كه ناشي ‏از اراده مردم است، همواره با استفاده از همه تريبونهايي كه متعلق به مردم است، يكطرفه موعظه كرده و خود را ‏از پند ديگران بي‌‌نياز بدانند. ‏ در نظام مطلوب و دلخواه ما، براي تحقق آزادي حداكثر فرد و تضمين حقوق اوليه او در اجتماع، همه بايد تن به ‏قانون داده و قانون را بعنوان منشاء بايدها و نبايدها و فصل‌الخطاب بپذيرند. به همين سبب ذيل اصل 107 قانون ‏اساسي حتي رهبري هم در برابر قانون با سايرين يكسان است و اين امر مستلزم آن است كه قانونگذاران نظام با ‏تدوين مدلهاي عادلانه براي ساختار توزيع قدرت، از هرگونه اعمال نفوذ قدرتمندان به نفع خود جلوگيري كنند و ‏براي متصديان مقامات سياسي و اجتماعي به ازاي برخوردارشدن از هرگونه حق و اختياري براي اعمال اقتدار، ‏تكاليف قانوني درنظر گيرند تا در صورت سوء مديريت و تخطي از وظايف قانوني آن، در هر سطحي كه هست ‏او را متهم كرده و با احراز اتهاماتش محكوم به پرداخت غرامت كنند. ‏ برابر بودن رهبر در برابر قوانين با سايرين به اين معناست که متناسب با اختياراتي که رهبري دارد در برابر ‏تعطيل شدن هر يک از اصول مذکور و محروم شدن مردم از حقوق مصرح در قانون اساسي، خود و اشخاص ‏حقيقي وحقوقي منسوب ايشان در قبال مردم مسئول و پاسخگوي اعمال خويش هستند.‏
برابر بودن رهبر در برابر قانون به اين معنا است كه هيچكس فراتر از قانون نيست و از همان حقوق شهروندي ‏برخوردار است كه يك فردي عادي بهره‌مند است، ‏
هر مقامي كه از قانون تخطي كرده و باعث ضايع‌شدن حقي شده است، آن فرد حق دادخواهي و اعلام شكايت دارد ‏و اينان بايد در همان دادگاهي محاكمه شوند كه من و امثال من محاكمه مي‌شويم. همچنان كه علي در اثر شكايت يك ‏يهودي در نزد قاضي‌ منصوبي محاكمه مي‌شود كه افراد عادي محاكمه مي‌شوند. و گرچه حق با علي است اما بر ‏اساس ضوابط موجود چون دليلي براي اثبات ادعايش ندارد محکوم مي‌شود، اين روش و منش حاکم اسلامي است ‏که جرج جرداق مسيحي را بعد از 14 قرن در برابر عظمت و انسانيت علي به کرنش وا مي‌دارد تا آنجا که در ‏کتاب «امام علي صداي عدالت انساني» در وصف اين اسوه انسانيت وعدالت بنويسيد: «چه مي‌شد بر تو اي دنيا، ‏اگر نيروهاي خود راجمع مي‌کردي و در هر زماني يک علي مي‌آوري با عقلش و با زبان و ذوالفقارش». آري ‏التزام ما به اسلام و نظامي است که اگر در آن احتمال دهيم که زمامدار مسلمين ازعدالت خارج گشته و مسير کج ‏را مي‌رود چنانکه معمار انقلاب وعده داده بود مجاز باشيم که استيضاحش نمائيم بدون اينکه متهم به در نورديدن ‏خط قرمزها و ضديت يا عدم التزام به اسلام و نظام شويم. اساساً نظام معهود نظامي است که طبق اصل 111 ‏قانون اساسي‌اش اگر رهبري آن از انجام وظايف قانوني خود ناتوان شود و يا فاقد يکي از شرايط مذکور در اصول ‏پنجم و يکصد و نهم قانون اساسي گردد، خودبخود معزول و برکنار شود.‏
بنابراين هر تفکر مخالف اين معيارها مغاير با آرمان‌هاي انقلاب و خاستگاه نظام معهود و مصداق واقعي ضد ‏انقلاب است که متاسفانه در ارکان برخي از نظام رسوخ کرده است، لذا احتجاج عمده ما به تعبير شوراي نگهبان ‏ناملتزمين به اسلام و نظام با آن دسته از ضد انقلابيون واقعي درون حاکميت که خود را متلزم به اسلام ونظام و ‏انقلابي‌تر از ديگران مي‌پندارند، اين است که تنها راه حفظ انقلاب و پيشگيري از تبديل شدن آن به ضد خود اين ‏است که مجلس به عنوان منحصر به فردترين پايگاه و سخنگاه مردم در درون حاکميت که مي‌توانند از طريق آن و ‏به کمک نمايندگان منتخب خود با حاکميت سخن گفته و به جاي مغازله‌هاي عاشقانه، دولتمردان را براي استيفاي ‏حقوق خود و بازگرداندن به مسير واقعي آرمان‌هاي موعود به چالش فرا بخوانند، واقعاً در اختيار خود آنان باشد و ‏مردم به افراد ريشه‌داري راي دهند که راه خدمت به مردم را هموار مي‌سازند نه حمايت از دولت را، در واقع ‏نمايندگاني قادرند با مشاهده هرگونه انحرافي سر بزنگار گريبان دولتمردان وکارگزاران نظام را گرفته و آنان را ‏وادار به تمکين از آنچه بيان شد بنمايند که با پذيرش هر نوع محروميت و خطر و تهديدي دفاع ازحقوق ملت به ‏شرح مفاد سوگندنامه‌اي که در مجلس ايراد مي‌شود را سرلوحه امور خود قرار داده و بجاي عافيت‌جوئي‌هاي ‏مرسوم، چپاول و چريدن و در نتيجه لکنت زبان گرفتن در برابر صاحب منصبان، زبان به شکوه و انتقاد از آنها ‏بگشايند. ضد انقلابيون درون حاکميت نيز خود بخوبي بر اين امر واقفند که اگر اين تنها تريبون ملت به دست ‏نمايندگان واقعي مردم بيفتد آسايش آنها سلب خواهد شد، لذا بي‌سبب نيست که بر خلاف اصل 62 قانون اساسي که ‏مقرر مي‌دارد مجلس شوراي اسلامي از نمايندگان ملت که به «طور مستقيم» انتخاب مي‌شوند تشکيل مي‌گردد را ‏به انتخابات دو مرحله‌اي و غير مستقيم مبدل مي‌کنند تا با گزينش افراد دلخواه 12 نفر منصوب حاکميت، دامنه ‏انتخابات مردم به دايره تنگ برگزيدگان اوليه شوراي نگهبان محدود شود و بدينوسيله هر که در اين دير مقربتر ‏است جام بلا بيشترش مي‌دهند و به بهانه‌هاي واهي نظير عدم اعتقاد و التزام عملي به اسلام و نظام وحتي قانون ‏اساسي، ‌مهر باطل شد بر پيشاني مي‌زنند، تا مبادا کسي بر رفتارهاي ضد انقلابي رايج آنان و انحرافاتي که در ‏انقلاب ايجاد شده است آگاه گشته و خرده بر آنان بگيرد! و اين همان تفکري است که ابوذر را به برنتابيده و ربذه ‏تبعيدش مي‌کند؟ ‏ من فقط يك جمله آخر را بعنوان مطلب آخر بگوييم. ‏ تاريخ گواهي مي‌دهد كه اگر در انقلاب فرانسه "روبسپير دانتون" را كه همچنان بر اصول اوليه انقلاب و آزادي ‏پافشاري مي‌كرد، به شوراي گيوتون سپرده شد تا بعنوان ضدانقلاب سرش را تيغهاي بي‌رحم گيوتين از تن جدا ‏كند، بنظر مي‌رسد كه امروز شوراي نگهبان و حاميان آشكار و نهان آن، اين مسؤوليت را برعهده گرفتند تا ‏نيروهاي انقلاب را كه به تحقق نظام معهود اصرار مِي‌ورزد، با برچسب ناچسب مخالف اسلام و نظام از صحنه ‏خارج نمايند.‏
گفتني است اکبر اعلمي به دليل اظهارت چندي پيش اش که گفته بود حتي از دولت امام حسين هم انتقاد مي کند به ‏دادگاه احضار شده است و طي روزهاي گذشته از دريافت دو احضاريه ديگر هم سخن به ميان آورده است

وبلاگ ها و آستانه تحمل دولت ايران

وبلاگ ها و آستانه تحمل دولت ايران
نگاه نيويرک تايمز به نتايج يک مطالعه جديد - چهارشنبه 21 فروردین 1387 [2008.04.09]
‏
نيل مک فارکوار ‏
کافي است سري به وبلاگ هاي ايراني بزنيد تا شاهد همه جور انتقادات محکم و غافلگيرکننده عليه دولت ‏جمهوري اسلامي، هم از سوي اصلاح طلبان رقيب و هم محافظه کاران حامي آن باشيد. ‏
يک وبلاگ نويس محافظه کار از فشار تورم بر طبقه متوسط جامعه نوشته، و مي گويد اين وضع دختران را ‏مجبور به تن فروشي مي کند تا کمک حال خانواده شان باشند. برخي ديگر هم که خود را طرفداران محمود ‏احمدي نژاد معرفي مي کنند، دولت را به خاطر وضع نابسامان اقتصادي و چيزي که آنها بازداشت هاي ‏خودسرانه مي نامند، محکوم مي کنند. گروه ديگر هم از نادرست بودن آمارهاي دولت سخن مي گويند. ‏
اينکه کدام وبلاگ فيلتر خواهد شد نيز قابل پيش بيني نيست. حتي بعضي از عنوان هاي مذهبي هم بسته شده ‏اند. دولت وب سايتي را مسدود کرده که وبلاگ نويس آن، به ترويج رسوم شيعه در ازدواج موقت پرداخته ‏است، چيزي که از نظر قانوني به عنوان راه حلي براي خلاصي جوانان از فشارهاي جنسي بدون زير پا ‏گذاشتن قوانين در نظر گرفته شده است. ‏
در مجموع، مطالعه اي که توسط مرکز اينترنت و جامعه برکمن در دانشکده حقوق هاروارد صورت گرفته، ‏نشان مي دهد که وبلاگ هاي ايراني، بازتابي از کيفيت نامعقول، بي ثبات و اغلب رعب انگيز زندگي در ‏جمهوري اسلامي است. قوانين مربوط به چيزهاي مجاز، با عدم صراحت درميزان سخت گيري ها گره ‏خورده است، به همين دليل مردم در حال محک زدن محدوديت ها هستند. ‏
نظير زناني که روسري هايشان را متر مي کنند تا بفمهندند چقدر از موهايشان را مي توانند نشان دهند، يا ‏مردمي که ممنوعيت شرب الکل را با نوشيدن در خانه به استهزاء مي گيرند؛ به نظر مي رسد وبلاگ نويس ‏ها هم در حال محک زدن مي باشند که ببينند تا کجا مي توان پيش رفت. مثل بقيه قانون شکن ها در ايران، ‏برخي هم بهاي آن را مي پردازند. ‏
به گفته ناظران حقوق بشر، 21 وبلاگ نويس يا افرادي که در وب سايت هاي خبري اينترنت و منتقد دولت ‏مشغول به کار بودند، در سال 2004 دستگير شده و برخي از آنها تحت شکنجه قرار گرفته اند. از آن زمان به ‏بعد، بازداشت هاي موقت به دوره هاي حبس در زندان ختم شده است. ‏
مطالعه هاروارد توسط مرکز برکمن در سال گذشته و به پشتيباني مالي وزارت خارجه آمريکا و به عنوان ‏بخشي از طرحي بزرگتر و طولاني مدت تر، براي بررسي اثر ابزار ارتباطي جديد بر دموکراسي و برقراري ‏دمکراسي در چندين کشور به اجرا درآمده است. اين تحقيق در روز يکشنبه به انتشار اطلاعاتي از اينکه چه ‏نوع وبلاگ هايي در ايران به روز مي شود پرداخت. ‏
نتيجه کلي تحقيقات اين بود که "عليرغم تعقيب و آزارهاي دوره اي"، بسياري از ايرانيان مي توانند از وبلاگ ‏براي بيان "نقطه نظرات انتقادي خود به ايدئولوژي حاکم بر جمهوري اسلامي" استفاده کنند.‏
براي مثال، اين مطالعه دريافت که کمتر از يک چهارم وبلاگهايي که براي ايجاد تغيير تلاش مي کنند، شامل ‏آنهايي که توسط افراد خارج از کشور نوشته مي شوند، مسدود شده اند. ضمناً، محافظه کاران طيف هاي ‏مختلف، حضور فعالي در مناظره با رييس جمهور دارند. ‏
آقاي کلي- مدير پروژه برکمن- که اين مطالعه را به همراه بروس اتلينگ منتشر کرده است، مي گويد: "ما ‏نمي دانيم آيا دولت آنقدر که ما فکر کرده ايم، تلاشي نمي کند يا اينکه قادر نيست که وبلاگ ها را مسدود کند. ‏آنها ممکن است اجازه بدهند تا حد خاصي شفافيت آنلاين برقرار باشد زيرا ظاهراً باعث صحه گذاشتن بر ‏مشروعيت و حقانيت سيستم خواهد شد."‏
به نظر مي رسد دولت ايران وب سايت هايي که بايد مسدودکند را دست چين مي کند، اما تحقيق کنندگان خاطر ‏نشان کرده اند که سياست فيلترينگ و تکنيک هاي به کار رفته در آن ناشناخته باقي مانده است. ‏
آقاي کلي بدون اشاره به اتهاماتي که ايرانيان در تبعيد به دولت وارد مي کنند مبني بر اين که به وبلاگ نويس ‏ها پول پرداخته اند و آنها را سازمان دهي مي کند تا به حمايت از جناح خود بپردازند، گفت" احساس ما اين ‏است که دولت ايران وبلاگ ها را در مجموع چيز بدي نمي داند. کاري که آنها مي کنند اين است که صداهاي ‏جوان مذهبي تر را تشويق مي کنند تا هر چه بيشتر، ميخ محافظه کاران را در فضاي اينترنت بکوبند."‏
وبلاگ هايي که مسدود شده اند به موضوعات متنوعي از شعر عاشقانه گرفته تا رمزگشايي کامپيوتري ‏پرداخته بودند. وبلاگ يک زن ايراني که درباره لذت کارکردن در يک محيط آرام و تفکيک نشده با مردان و ‏نيز وبلاگي که در آن اشعار با کلمات بي پروا نوشته بود، بسته شده بودند. ‏
مهرانگيز کار، يک ايراني ناراضي در بوستون، که به مسائل ايران آگاه است گفت در درازمدت اين وبلاگ ‏ها ميزان معيني از تغييرات را به دنبال خواهند آورد. ‏
خانم کار گفت وبلاگ نويس ها اجازه ندارند خود سيستم اسلامي را به چالش بکشند، اما آنها نسبت به ‏نويسندگان روزنامه ها و ساير وسايل ارتباط جمعي، دست بازتري دارند.‏
او گفت: "وبلاگ ها بسيار موثر هستند. آنها گفتگو خلق مي کنند. نه فقط درباره انتخابات و دموکراسي، بلکه ‏درباره سينما، تئاتر، هنر و ادبيات. اين حوزه ها براي دگرگوني جامعه بسيار مهم هستند."‏
منبع: نيويرک تايمز – 6 آوريل ‏

‎حزب الله درجستجوی سلاح - تحلیل ایندیپندنت از وابستگی نظامی شیعیان لبنان به ایران

تحليل اينديپندنت از وابستگي نظامي شيعيان لبنان به ايران - چهارشنبه 21 فروردین 1387 [2008.04.09]
‏‏
رابرت فيسک ‏
اهالي شيعه يک روستاي لبناني، در نواحي سنگلاخي جنوب لبنان و در جريان حملات هوايي اسراييل يا ‏حملات دريايي آنها کشته مي شوند. حزب الله هم آنطور که بايد و شايد، از آنها قدرداني مي کند. اما جسد ‏آخرين جنگجوي شيعه – از خانواده هاشم در اين روستا- مي بايست ماه گذشته با پروازي از ايران، به لبنان ‏بازگردانده مي شد. ‏
او در حسينيه روستا به نام شهيد ملقب شد اما حزب الله حاضر نيست چيز بيشتري از او بگويد. وقتي يک ‏لبناني در جريان تمرينات با شليک گلوله واقعي در جمهوري اسلامي کشته مي شود، مرگ او با سوالات ‏بسياري توام مي شود. به هرحال اين موضوع براي اهالي جنوب رودخانه ليتاني، که هزاران جوان آنجا را ‏براي طي کردن دوره نظامي در ايران ترک کرده اند، راز نهاني نيست. هر ماه 300 مرد را از بيروت به ‏تهران مي برند و اين روند از نوامبر 2006 تا کنون در حال اجراست. در مجموع تعداد 4500 عضو حزب ‏الله براي جلسات سه ماهه تمرينات آتشبار و شليک راکت هاي واقعي به ايران فرستاده شده اند تا هسته جنگ ‏هاي غير منظم تحت آموزش ايران را براي جنگ "آينده" حزب الله با اسراييل تشکيل دهند. ‏
اينکه آيا چنين مقابله اي به وقوع خواهد پيوست، به رفتار جرج بوش بستگي دارد. اگر آمريکا يا نماينده اش- ‏اسراييل- ايران را بمباران کنند، عکس العمل حزب الله سريع و از درون سنگرهاي ساخته شده در منطقه و در ‏حواشي جاده هاي شرقي و جنوبي جزين نخواهد بود. ‏
ماه هاست که سيد حسن نصرالله، رهبر حزب الله لبنان، به اسراييل هشدار مي دهد که اين سازمان يک سلاح ‏جديد "غافلگير کننده" را در زرادخانه اش به خدمت گرفته است. عده کمي در لبنان نمي دانند، منظور همان ‏موشک يا راکت هاي زمين به هوايي هستند که به تازگي توسط ايران ساخته شده اند و ممکن است در نهايت ‏برتري هوايي اسراييل بر لبنان را به چالش بکشند. بيش از 30 سال است که جنگنده بمب افکن هاي اسراييلي، ‏آسمان منطقه را در اختيار خود داشته اند و تا کنون تنها دو هواپيماي خود را از دست داده اند: يکي به خاطر ‏اصابت موشک پرتاب شونده از روي سلاح شانه اي سام -7 توسط فلسطيني ها، و ديگري آتش ضدهوايي ‏سوريه در جريان و بعد از تهاجم سال 1982.‏
ايران بعد از جنگ هشت ساله با عراق، نسل جديدي از سلاح ها را توليد کرد که در ميان آنها، موشک ارتقاء ‏يافته چيني دريا به دريا ديده مي شود- که اسراييل را در جنگ حزب الله عليه اسراييل در سال 2006 تقريباً ‏زمين گيرکرد.‏
آيا در صورت وقوع مقابله اي ديگر، حزب الله خواهد توانست جت هاي اسراييلي را در هوا منهدم کند؟ اين ‏سوال، بحث هاي زيادي را در بين 13000 نيروي قدرتمند سازمان ملل ايجاد کرده که در جنوب لبنان مستقر ‏هستند – و عمدتاً از نيروهاي تحت رهبري ناتو با شرکت فرانسه، اسپانيا، ايتاليا، چين و نيز هند و برخي ‏کشورهاي ديگر- تشکيل يافته اند. آنها ممکن است خود را بين اين دو دشمن، در مخمصه ببينند. ‏
در منطقه عملياتي آنها هيچ جنگجوي حزب الله وجود ندارد. نصرالله به قطعنامه سازمان ملل، که صلح بانان ‏را در سال 2006 به مرز بين اسراييل و لبنان فرستاد، احترام مي گذارد. اما اگر جنگ ديگري دربگيرد، ‏ماموريت سازمان ملل به همراه سربازان اين سازمان در معرض خطر بزرگي قرار مي گيرند. ‏
ممکن است دولت سينيوره هم در منطقه سبز خودش در مرکز بيروت حبس شود. دولت وي حتي از حضور ‏در گردهمايي سران عرب در دمشق هم خوداري کرد. مجلس هم پس از برگزاري 17 جلسه براي انتخاب ‏رييس جمهور منحل شده است. تعدادي از خبرنگاران و نمايندگان برجسته مجلس از سال 2005 تا کنون- که ‏ارتش سوريه لبنان را ترک کرد و ارتش لبنان هنوز در پيچ و تاب بدست گرفتن کنترل اوضاع است- مورد ‏حمله قرار گرفته يا کشته شده اند. به هرحال، حضور نيروهاي امنيتي اسراييل در لبنان ادامه داشته و سوريه، ‏تنها هم پيمان ايران در جهان عرب است. البته، اين به آن معنا نيست که وقوع جنگ اجتناب ناپذير است. ‏
بنابراين مانند سال 2006، آينده لبنان در دستان ايالات متحده و ايران باقي خواهد ماند. اين در حالي است که ‏اسراييل مداوم در بوق جنگ مي دمد، و حزب الله هم همچنان وعده انتقام به ازاي انفحجار اتومبيل افسر سابق ‏امنيتي خود- عماد مغنيه- را مي دهد.اسراييل مرتباً هشدار مي دهد که به حملات پاسخ مي دهد ومي گويد که ‏اين اسرائيل است که "زمان و مکان و ابزار" را انتخاب مي کند. ‏
نصرالله هم در روز 24 مارس با استفاده از ادبيات اسراييلي ها گفت حزب الله "زمان و مکان و ابزار" تلافي ‏مرگ مغنيه تعيين خواهد کرد. ‏
منبع: اينديپندنت – 8 آوريل

منبع : روزآن لاین

دانشجويان بيشتري احضار شدند

دانشجويان بيشتري احضار شدند
روزهاي سخت دانشگاه شيراز - چهارشنبه 21 فروردین 1387 [2008.04.09]
‏

آرش معتمد

به دنبال بالاگيري تنش ها در دانشگاه شيراز، تعداد دانشجويان احضار شده به کميته انضباطي به 28 تن رسيد ‏و اخبار از احضارهاي بيشتر حکايت دارد.‏

‏ به نوشته خبرنامه اميرکبير اسامي دانشجويان احضار شده به شرح زير است: ‏
عباس رحمتي، هادي عسگري، لقمان قديري، اسماعيل جليل وند، کاظم رضايي، محسن گوهري نيا، سعيد ‏کوشکي، عبدالله داووديان، محسن زرين کمر، احسان‌ هاشمي، هادي الم لي، سعيد خسروآبادي، اکبر حسن ‏پور، رحيم سليماني، امين درستي، سجاد فتاحي، سعيد خلعتبري، سعيد آشنايي، سعيد لطفي، مجتبي شيخيان، ‏‏‌رضا فولادي، يونس ميرحسيني، محمد رضا دهقان، هاشم حسين پور، نسيم دالوند، ‌ندا ضيغمي، ناهيد ‏افراسيابي و سحر يزداني.‏
‏ ‏
اين احضار ها در حالي صورت مي گيرد که مسئولين دانشگاه شيراز نه تنها به خواست هاي صنفي ‏دانشجويان بي توجهي نشان داده اند بلکه بر شدت برخوردها با دانشجويان نيز افزوده اند. در اسفند ماه گذشته ‏پس از اتمام تجمع ده روزه دانشجويان که در اعتراض به مشکلات صنفي انجام شده بود ۱۰ تن ديگر از ‏دانشجويان اين دانشگاه مجموعا به ۱۷ ترم محروميت از تحصيل محکوم شدند. همچنين در اسفند ماه در ‏دانشگاه شيراز، علوم پزشکي و باهنر اين شهر مجموعا ۲۱دانشجو بازداشت و پس از مدتي آزاد شدند.‏

دانشجويان دانشگاه شيراز خواستار استعفاي محمد هادي صادقي، رئيس اين دانشگاه هستند. پيش از اين نماينده ‏وزارت علوم با حضور در جمع متحصنين به آنان قول داده بود تا خواسته هايشان مورد بررسي قرار گيرد؛ ‏اما نه تنها اين اتفاق نيفتاده بلکه بر شدت برخوردها نيز افزوده شده است. به گفته دانشجويان مديريت دانشگاه ‏شيراز دوشادوش با نهادهاي امنيتي و در راستاي خاموش کردن صداي دانشگاه ها، در جهت حاکميت ترس ‏بر دانشگاه گام بر مي دارد و به همين علت گفته مي شود احضارها ادامه خواهد داشت

هم وثيقه میدهی و هم اسم همفکرانت را

هم وثيقه میدهی و هم اسم همفکرانت را
بازداشت و تهدید خديجه مقدم - چهارشنبه 21 فروردین 1387 [2008.04.09]
‏‏

شيرين کريمي‏‏

به گزارش سايت تغيير براي برابري، ديروز ماموران پليس‎ ‎امنيت با ورود به منزل خديجه مقدم، فعال جنبش زنان و ‏کمپين يک ميليون امضا و از‎ ‎اعضاي کميته مادران کمپين، او را بازداشت کردند. بازپرس پرونده به خانم مقدم گفته ‏است براي آزادي هم بايد وثيقه بدهد و هم اسامي ديگر اعضاي فعال کمپين را.‏

خديجه مقدم ديروز پس از دستگيري در حاليکه بر دست هاي وي دست بند زده بودند ابتدا به پليس امنيت عشرت آباد ‏منتقل شد. سپس به دنبال يک بازجويي مقدماتي‎ ‎به دادياري امنيت دادگاه انقلاب برده شد و در آنجا نيز مورد بازجويي‎ ‎مجدد قرار گرفت. آنگاه به دستور قاضي سبحاني، براي وي قرار بازداشت موقت و وثيقه صادر شد. بعد از اين دستور ‏خديجه مقدم‎ ‎براي انجام مراحل اداري، دوباره به پليس امنيت برده و سپس به بازداشتگاه وزرا‎ ‎منتقل شد‎.‎

بر اساس گزارش سايت تغيير براي برابري خديجه مقدم درديدار کوتاهي که پيش از انتقال او به بارداشتگاه ميسر شد، ‏از برخورد نامناسب پليس هنگام دستگيري سخن گفت و از جمله اظهار داشت: "ساعت 11 صبح در آپارتمان مان را ‏زدند. من در‎ ‎خانه تنها و مشغول صحبت تلفني با خواهرم بودم در حالي که هنوز لباس خواب برتن‏‎ ‎داشتم. از چشمي در، ‏زني را ديدم. در را نيمه باز کردم. در پاسخ به من اعلام کرد که‎ ‎مامور هستند، از ايشان کارت شناسايي و حکم خواستم ‏اما دو مرد و يک زن با هل دادن در‎ ‎به زور وارد خانه شدند و چنان حمله کردند که نتوانستم هيچ مقاومتي بکنم. حتي ‏براي‎ ‎ورود به ساختمان هم از در پارکينگ آمده بودند! خواهرم هم که از طريق تلفن صداي مرا‏‎ ‎شنيده بود به سرعت ‏خودش را رساند. رفتار بد و زننده اي داشتند بعد از اعتراض هاي من‏‎ ‎و حدود بيست دقيقه جرو بحث، بالاخره حکم را ‏نشان دادند. به من گفتند تا حالا 5 بار‏‎ ‎آمده ايم و نبودي در حالي که من تمام مدت به دليل بيماري همسرم در خانه بودم. ‏به‎ ‎آنها گفتم تا من با خود بازپرس که اين حکم را امضا کرده حرف نزنم با شما نمي آيم و‎ ‎داد هم زدم تا همسايه ها شاهد ‏باشند که مرا مي برند تا اين که راضي شدند که تلفن‏‎ ‎کنم."‏

خديجه مقدم درباره علت بازداشت خود هم گفته است: "اعتراض شان به برگزاري‎ ‎برخي از مهماني ها و نشست ها با ‏اعضاي کمپين در منزل من بود که گفتم حق دارم در‎ ‎خانه خودم عروسي وعزاداري و مهماني... داشته باشم. بازپرس ‏پرونده همچنين خواست که‎ ‎اسامي 7 يا 8 نفر از اعضاي کمپين را که به خانه ام رفت و آمد دارند، به آنان بدهم. در ‏جواب گفتم که اسم کسي را نمي برم چون اين کار را اخلاقي نمي دانم بعد هم کار‏‎ ‎مخفي که نمي کنيم، همه را خودتان ‏مي شناسيد."‏

‏ وي در مورد اتهامش گفت: "اتهامم را‎ ‎تبليغ عليه نظام، تشويش اذهان عمومي و اقدام عليه امنيت ملي اعلام کردند و ‏برايم‎ ‎وثيقه 100 ميليون توماني صادر کردند. گفتم اين ميزان وثيقه را ندارم، پاسخ دادند يک‎ ‎هفته مي روي زندان و بعد ‏هم اسم افراد را مي دهي و هم وثيقه را. در آخر در مورد‎ ‎آخرين دفاع نوشتم که نحوه زندگي من دفاعيه من است و به ‏آنها گفتم اين شماييد که با‎ ‎برخوردهايتان عليه امنيت ملي عمل مي کنيد."‏

در طول سال گذشته اين چندمين باري است که فعالان زن به علت فعاليت در جهت حقوق زنان مورد برخوردهاي ‏امنيتي ـ پليسي قرار مي گيرند. برخي از اين فعالان نيز به قيد وثيقه آزاد هستند و برخي ديگر از آنان از جمله پروين ‏اردلان، ممنوع الخروج هم شده اند. ‏

منبع : روز آن لاین

ادامه اعتراض کارگران در بوشهر و خوزستان -سانسور اخبار کارگري با دستگيري خبرنگاران

سانسور اخبار کارگري با دستگيري خبرنگاران
ادامه اعتراض کارگران در بوشهر و خوزستان - چهارشنبه 21 فروردین 1387 [2008.04.09]

‏شهرام رفيع زاده

به دنبال اعتصاب چندين روزه کارگران اخراج شده از شرکت صنعتي ايران صدرا و تجمع آنان در مقابل ‏استانداري بوشهر نيروي انتظامي علاوه بر سرکوب کارگران، چندتن از آنان و سه خبرنگار محلي را به دليل ‏انعکاس اخبار کارگري بازداشت کرد. ‏

اعتصاب کارگران شرکت ايران صدرا که از هفته اول فروردين آغاز شده پس از آن رخ داد که اين شرکت در ‏آخرين روزهاي سال 86 بيش از 500 تن از کارگران خود را اخراج کرد. به دنبال اين اتفاق شنبه گذشته کارگران ‏معترض از نخستين ساعات بامداد در مقابل اين شرکت دست به اعتصاب زدند و اعلام کردند خواستار بازگشت به ‏کار هستند. اما نه مديران شرکت و نه مديران دولتي در استان بوشهر توجهي به خواسته هاي آنان نکردند. ‏

روز يک شنبه کارگران معترض که خبرگزاري ايرنا تعداد آنان را 300 تن و منابع محلي بيش از 600 تن اعلام ‏کرده اند در مقابل استانداري بوشهر دست به تحصن زدند. آنان با حمل پلاکاردهايي خواستار پاسخ گوئي محمود ‏احمدي نژاد به وعده هاي انتخاباتي خود شدند و شعارهايي بر عليه مديران کارخانه و مقامات محلي سردادند. ‏

اما تجمع کارگران اين بار با دخالت نيروي انتظامي به خشونت کشيده شد. ماموران تعدادي از کارگران را به ‏همراه سه تن از خبرنگاراني که براي پوشش خبري اين اعتراض در محل حاضر بودند، بازداشت کردند. ‏

از ميترا انبارکي خبرنگار هفته نامه اتحاد جنوب، مريم خوييني خبرنگار هفته نامه‎ ‎‏ نصير بوشهر و اسماعيل ‏جعفري يکي ديگر از خبرنگاران محلي به عنوان سه خبرنگار بازداشت شده در تجمع اعتراض آميز کارگران ‏اخراج شده شرکت ايران صدرا نامبرده مي شود. ‏

هفته نامه اتحادجنوب نيز روز گذشته از برخورد نيروي انتظامي با خبرنگاران خبر داد. به نوشته اين هفته نامه ‏‏"نيروهاي انتظامي از انجام وظيفه خبرنگاران جلوگيري کرده اند و قبل از ظهر‏‎ ‎روز يکشنبه و در حالي که ‏تعدادي از خبرنگاران نشريات استان در حال تهيه خبر و گزارش‎ ‎از تجمع اعتراض آميز کارگران شرکت صدرا ‏بودند مورد تعرض پليس قرار گرفته و ضمن ضبط‎ ‎وسايل کار آنان از ادامه حضور آنان در مقابل استانداري ‏جلوگيري شد". ‏

شرکت صنعتي ايران صدر که در بخش کشتي سازي و صنايع دريايي فعاليت مي کند به دليل عدم پرداخت حقوق ‏چند ماهه و اخراج کارگران در ماه هاي اخير بارها با اعتراضات کارگري مواجه بوده است. سهام اصلي اين ‏شرکت متعلق به "شركت سرمايه گذارى بانك ملى ايران"، "شركت سرمايه گذارى توسعه ملى"، "شركت خدمات‎ ‎مديريت سرمايه مدار"، "شركت مديريت سرمايه گذارى بانك ملى ايران"، و "شركت سرمايه گذارى تدبير" است ‏و هيات مديره اي متشکل از نمايندگان اين چند شرکت آن را اداره مي کنند. ‏

خبرگزاري ايرنا در گزارشي از اعتصاب کارگران اخراج شده ايران صدرا، به نقل از يکي از کارگران اين ‏شرکت گزارش کرد که "همه كارگران اخراجي اين شركت بومي استان بوشهر هستند واكثر‏‎ ‎آنان متاهل هستند كه ‏بدليل بيكاري علاوه بر ناتواني در تامين معيشت خانواده در‎ ‎پرداخت اقساط بانكي نيز با مشكل روبرو شده‌اند". ‏

‏ حسين باشي زادگان، رييس سازمان كار واموراجتماعي استان بوشهر هم از بي توجهي مديران اين شرکت به ‏درخواست اين سازمان براي مذاکره در مورد سرنوشت کارگران به رغم 3 بار دعوت آنان خبر داده و همچنين ‏گفته که: "استاندار بوشهر مذاكراتي با وزير صنايع و معادن براي رفع‏‎ ‎اين مشكل انجام داده‌است اما تاكنون نتيجه ‏بخش نبوده است". ‏

به رغم دستگيري هاي روز يک شنبه، هفته نامه نصير بوشهر خبر داده که کارگران معترض روز دوشنبه نيز ‏بارديگر در مقابل استانداري بوشهر تجمع کرده و با برخورد تند نيروي انتظامي مواجه شده اند. پيش از اين ‏صابري، مديرمسئول هفته نامه اتحادجنوب نيز در 15 ارديبهشت 86 به اتهام انتشار گزارشي از "اعتراض جمعي ‏از کارگران و کارمندان کارخانه سيمان دشتستان" محاکمه شده بود. ‏

‎‎انتشار اخبار کارگري ممنوع‏‎‎

مقامات دولتي از يک سال پيش با توقيف خبرگزاري کار ايران(ايلنا) کوشيدند از انتشار اخبار اعتراضات کارگري ‏جلوگيري کنند. اما به دليل گسترش اين اعتراضات اينک نهادهاي امنيتي هم وارد عمل شده و علاوه بر دستگيري ‏کارگران، با بازداشت خبرنگاران و احضار فعالان کارگري تلاش مي کنند آنان را از انتشار هرگونه خبري در ‏اين خصوص باز دارند. ‏

علاوه بر بازداشت سه خبرنگار بوشهر، روز گذشته سايت دسترنج که اخبار کارگران را منتشر مي کند خبر داد ‏که ترابيان و نوروزي گوهري، دو عضو سنديکاي کارگران شرکت واحد صبح سه شنبه پس از حضور در شعبه ‏‏14 پليس امنيت‎ ‎عمومي تهران در ميدان عشرت آباد تهران(ميدان سپاه) و اداي برخي توضيحات راجع به نشريه ‏پيك سنديكا، نشريه داخلي سنديکاي کارگران شرکت واحد براي اداي توضيحات بيشتر به شعبع دوم دادياري ويژه ‏امنيت دادسراي انقلاب در خيابان معلم تهران منتقل شدند. ‏

به گزارش دسترنج‎ ‎‏"پيك سنديكا عنوان نشريه داخلي سنديكاي كارگران شركت واحد است كه از آبان ماه سال 86 ‏تاكنون بصورت ماهيانه در تيراژ پايين (200 نسخه) براي اعضاي سنديکا منتشر مي شود و عمده مطالب آنرا ‏مكاتبات اين تشكل با مقامات مسئول در دستگاه قضايي، آموزش قوانين كار و قانون اساسي، اخبار داخلي شركت ‏واحد و مقالاتي كه بيشتر توسط اعضاي سنديكا نوشته مي شود را شامل مي شود". اين نشريه داخلي که تاکنون 4 ‏شماره آن منتشر شده است. ‏

طي ماه هاي گذشته همچنين ابوالفضل عابديني نصر، خبرنگار سرويس اقتصادي روزنامه بهار خوزستان در ‏جريان اعتصابات کارگري نيشکر هفت تپه دستگير شد و مدت ها در بازداشت به سر برد. اتهام اصلي وي انتشار ‏اخبار اعتراضات کارگران نيشکر هفت تپه بود. دادگاه سرانجام وي را به 6 ماه حبس تعزيري و 6 ماه حبس ‏تعليقي به اتهام "تبليغ عليه نظام و نشر اکاذيب" محکوم کرد. ‏

با اين حال بارديگر هزاران تن از کارگران شرکت نيشکر هفت تپه، در استان خوزستان، روز سه شنبه 20 ‏فروردين 86 دست به اعتصاب زده اند. آنان خواستار پرداخت دستمزد اسفند و پاداش هاي سال گذشته خود ‏هستند

منبع : روز آن لاین

جشن بزرگ هسته اي پوچ درآمد

جشن بزرگ هسته اي پوچ درآمد
با اطلاعات مبهم و سخنان گنگ احمدی نژاد -

چهارشنبه 21 فروردین 1387 [2008.04.09]

آرمين موسي زاده

یک روز بعد از تبلیغات وسیع دولت و صدا و سیما برای برگزاری جشن هسته ای و در حالی که ‏استانداران هم با برنامه های نمایشی گروه هائی را آماده کرده بودند، برخلاف پیش بینی صبح کیهان ‏رييس جمهور احمدی نژاد در حضور يكصد خبرنگار داخلي و خارجي خبری را اعلام داشت که ‏پوششی در رسانه های بین المللی نگرفت و در این جمله خلاصه می شد: "با ساخت و بومي كردن ‏مدرنترين دستگاه سانتريفيوژ سرعت غني سازي در كشورمان پنج برابر شد."
‏
کیهان صبح سه شنبه با عنوان بزرگ غنی سازی با سرعت پنج برابر پاسخ قطعنامه 1803 عملا پیش ‏بینی کرده بود که آغاز راه اندازی نسل تازه سانتریفوژها توسط احمدی نژاد به اطلاع جهان خواهد ‏رسید. اتفاقی که رخ نداد و تیتر روز چهارشنبه کیهان شد: پیروزی هسته ای ایران آغاز فروپاشی ‏سلطه بین المللی؛ که بیش تر به عنوان سرمقاله های کیهان شبیه است تا گزارشی خبری .‏
خبری که کیهان اعلام آن را پیش بینی کرده بود در بیان رییس جمهور در مراسم جشن روز ملي ‏‏"فناوري هسته اي" در تالار همايش هاي بين المللي صدا و سيما تبدیل شد به "مرحله آزمايشگاهي ‏سانتریفوژها ظرف دو الي سه ماه آينده به پايان خواهد رسيد. دستاوردهاي هسته اي به زودي وارد ‏صنعت كشور خواهد شد و آن را متحول خواهد كرد."
‏
در همین حال روز گذشته محمود احمدی نژاد در وب لاگ خود نوشت: "از بازی با کلمات و فريب ‏افكار عمومي بیزارم و به واقعیات زندگی مردم، بیش‎ ‎از تصورات خيالي از پشت ‏درهاي بسته، توجه ‏دارم و خود را در برابر مشکلات‎ ‎واقعی مردم مسئول می دانم. از این رو همراهی با توده ‏های واقعی ‏مردم را‎ ‎به عضویت در حلقه های خاص با دغدغه های خاص ترجیح می دهم.‏"
‏
شش هزار سانتريفيوژ
یک روز پيش از اين مراسم ، محمود احمدي نژاد به مركز هسته اي نطنز رفته و بعد از بازديد از ‏آنجا در گفتگو با اندك خبرنگاران همراه خود از "ورود ایران به مرحله نصب شش هزار دستگاه ‏سانتریفیوژ" به عنوان "نخستین خبرخوش" از "سلسله اخبار خوش هسته ای" که قراراست بعدا اعلام ‏شود، خبر داده بود.
‏
گفتنی است که سال گذشته هم محمود احمدی نژاد از به کار افتادن سه هزار و پانصد سانتزیفوژ خبر ‏داده بود که به فاصله کوتاهی در زبان سخنگویان دولت و وزارت خارجه به "خواهد شد" تبدیل گردید ‏و بعدا در جریان گفتگوهای بین المللی عملا تکذیب شد. به نظر می رسد به راه اندازی شش هزار ‏سانتریفوژ هم عملا همانند خبر قبلی دنبال نخواهد شد.
‏
اما خالی بودن دست رییس دولت از خبرهای خوش مانع از این نشد که وی براساس گزارش مهر،‌ به ‏بهانه آنکه سالروز جشن هسته ای است "به ملت ایران و تمام ملت های آزادی خواه جهان تبریک" ‏نگوید.
‏
خبرهاي خوش ديگر
گفتنی است که احمدي نژاد در بخش پاياني سخنان خود در نطنز اعلام كرد چند "خبر خوش هسته ای ‏دیگر" را سه شنبه اعلام خواهد كرد كه بنابر اعلام خبرگزاري فارس مقصود وی همان "پنج برابر ‏شدن سرعت غني سازي" بود. کیهان روز قبل همین خبر را چهار برابر شدن ذکر کرده بود.‏
‏ ‏
در اين ميان برخي صاحبنظران، دیگر خبرخوش هسته اي را مربوط به همان چیزی مي دانند كه ‏معاون بين‌الملل سازمان انرژي اتمي گفته است. به گفته سعيدي ، "نيروگاه بوشهر پائيز امسال استارت ‏مي‌خورد". گفته می شود این خبر با توجه به تازه ترین سخنان رییس جمهور روسیه در دیدار با همتای ‏آمریکائی خود متوقف مانده است. ولادیمیر پوتین در آن دیدار که آخرین دیدار هر دو رهبر بود کاملا ‏با آمریکا در مساله هسته ای ایران همصدائی کرد و جورج بوش هم از وی به خاطر همکاری ذیقمیتش ‏در مساله هسته ای [ با اشاره به تاخیر در ساخت نیروگاه بوشهر و محدودیت در ارسال سوخت] تشکر ‏کرد.‏

در غیاب یک خبر خوش واقعی به نوشته خبرگزاری ها، غلامرضا آقازاده ، رئيس سازمان انرژي ‏اتمي نيز يك "خبر خوش هسته اي" داده و اعلام داشته "چشم انداز 20 ساله فعاليتهاي هسته اي ‏ايران اكنون ترسيم شده و آماده ارائه است."‏
منبع : روز آن لاین

مک کين و جنگ ايران

مک کين و جنگ ايران

مصاحبه نيوزويک با نامزد رياست جمهوری آمريکا
- سه شنبه 20 فروردین
1387 [2008।04।08]


‏‏
مايکل هيرش ‏
سناتور مک کين در گفتگويی با مايکل هيرش، از مجله نيوزويک درباره رويارويی با ايران، ‏از سر گيری خشونت ها در عراق و مسائلی در این باره به بحث پرداخته است که در زیر می ‏خوانید.‏
هيرش: چرا شما فکر می کنيد اسلام راديکال، "چالش فراگير" اين قرن است؟ چه وقت به ‏اين نتيجه رسيديد؟مک کين: من هميشه نگران اين موضوع بودم. وقتی به خارج از کشور سفر می کردم، شاهد ‏مدرسه های اسلامی بودم، و قطعاً از رشد بنيادگرايی باخبر می شدم. علايم ديگری هم وجود ‏داشت که به جريان بمب گذاری در پادگان نیروهای آمریکا در بيروت (سال 1983) مرتبط ‏بود. فکر نمی کنم هيچ شکی وجود داشته باشد که ماجرای يازدهم سپتامبر، آنرا به طرز ‏دردآوری وارد کشور ما کرده است.‏‏- در سال 1983 شما بر خارج کردن ناوگان دريايی اصرار داشتيد.‏در واقع من اصرار بر خارج کردن آنها داشتم چون می ترسيدم که آنها يک نيروی سمبوليک ‏بدون برنامه ريزی کافی و يا حمايت مناسب زمينی باشند. ‏کنجکاوم بدانم آيا از آن زمان تا کنون، ديدگاه های شما راجع به استفاده از زور کامل تر شده ‏است؟ برخی معتقدند موفقيت نظامی ايالات متحده در جريان جنگ اول خليج فارس، شما را ‏مصمم تر در استفاده از زور در مرزهای خارجی کرده است.‏اينطور فکر نمی کنم. اگر موقعيتی مشابه مورد بيروت امروز اتفاق می افتاد، مطمئنم که من ‏به آن اعتراض می کردم. من قوياً معتقدم که بايد هر کاری که می توانيم بکنيم تا از گسترش ‏اسلام بنيادگرا و يا افزايش نفوذ ايران در خاورميانه جلوگيری کنيم؛ به هرحال بايد يک پيشنهاد ‏عملی برای تامين منافع ملی وامنيتی مان (در توجيه استفاده از نيروی نظامی) وجود داشته ‏باشد. ‏ظاهراً شما در سخنرانی تان در لوس آنجلس، خواستيد هرگونه شبهه ای درباره اينکه ممکن ‏است شما آمريکا را وارد يک جنگ بزرگتر- احتمالاً با ايران- کنيد، برطرف سازيد.‏خيلی هم اينطور نيست. من این را ابتدا در دهه 1990 موقعی که کانديد رياست جمهوری ‏نشده بودم گفتم. من سعی کردم بگویم که بازماندگان جنگ بيش از هر کس دیگر از جنگ ‏متنفر هستند ، زيرا يارانی را از دست داده اند و خوف و نفرت جنگ را از نزديک حس کرده ‏اند. من اين را بارها تکرار می کنم که رويارويی نظامی آخرين گزينه است. ‏‏ در مورد ايران، اگر همه گزينه های ديپلماتيک به بن بست برسد و فشار اقتصادی قادر به ‏توقف برنامه هسته ای آنها نشود، آيا به آغاز جنگ فکر می کنيد؟اگر نخواهم از سوال شما طفره بروم، بايد اينطور بگويم که ما بايد هر گزينه ممکن را امتحان ‏کنيم. من فکر می کنم راه های عملی زيادی وجود دارند که در سفر اخيرم به اروپا، در مورد ‏آنها به عنوان يک راه موثر استفاده از تحريم ها با سارکوزی (رييس جمهور فرانسه) و براون ‏‏(نخست وزير انگلستان) گفتگو کردم. معذالک من صريحاً می گويم که نمی توانيم ايرانی ‏صاحب تسليحات هسته ای را به خاطر عواقب آشکار آن- تکثير در منطقه و تهديد عليه ‏موجوديت اسراييل و ... تحمل کنيم.‏‏- شما در جريان بحث و گفتگو با سارکوزی و براون، آيا در مورد تحريم های احتمالی ‏ديگری به غير از مواردی که اکنون توسط دولت بوش در حال اجراست، صحبت کرديد؟‏خير. ما وارد آن جزييات نشديم... چيزی که من با آنها در ميان گذاشتم، ايده همکاری کشورها ‏با يکديگر به شيوه دوستانه و موثر است به نحوی که ايرانيان را مجاب کند که مسير در اختيار ‏گرفتن تسليحات هسته ای از نظر سياسی و اقتصادی، برای آنها بهای گزافی به همراه خواهد ‏داشت. ‏‏- آيا شما موافقيد که ما ، آن گونه که بوش می گوید، با يک "جنگ عليه ترور" درگير ‏هستيم؟من فکر می کنم اين يک مقابله نظامی، اطلاعاتی، ديپلماتيک و ايدئولوژيک است. از همه ‏مهمتر اينکه، در درازمدت اين يک کشمکش ايدئولوژيک است... در جامعه مسلمان ها هم بين ‏اين مجادله میان بنيادگراها و کسانی که ميانه رو تر هستند وجود دارد. کشمکش ديگر هم ‏ميان همه ارزش هايی که ما بخاطرشان ايستاده ايم از يک سو، و تندروهايی که در برخی ‏نقاط دنياصاحب نفوذ چشمگيری شده اند، وجود دارد. ‏‏- متوجه اين نکته شدم که شما به جای واژه "جنگ" از کلمه "کشمکش" استفاده کرديد.‏من دوست ندارم از کلمه "جنگ" استفاده کنم، خصوصاً وقتی اين يک کشمکش چند جانبه ‏است، و ممکن است اجزای نظامی و تسليحاتی هم داشته باشد. ولی در نهايت، من فکر می کنم ‏مساله همان ايدئولوژی است. ‏‏- شما در سخنرانی خود در لوس آنجلس گفتيد هر کس که قبول ندارد بنيادگرايی اسلامی، ‏چالش فراگير قرن بیست و یکم است به درد کاخ سفيد نمی خورد. آيا اين منصفانه است که ‏ديدگاهی را که شايد چالش های بزرگ ديگری- مانند بحران اعتباری، گرم شدن جهانی و ‏تجدید قدرت روسيه را مهم تر می شمارد، ملامت کنید؟
من آنها را رد نمی کنم. ولی اعتقاد دارم، هيچکس نمی تواند در کاخ سفد بنشيند درحاليکه هيچ ‏تصوری از چالش فراگير قرن 21 نداشته باشد. معتقدم چالش اقتصادی هم عميق و سخت است ‏و ممکن است از زمان جنگ جهانی دوم تا کنون، مشکل ترين چالش در نوع خود باشد. اما من ‏قوياً به اقتصاد آمريکايی اعتماد دارم. من قبول ندارم کسی که در درک ابعاد و عظمت چالش ‏بنيادگرايی بازمانده است، شايسته رياست جمهوری ايالات متحده است.‏
منبع: نيوزويک – 7 آوريل

جنگ اجتناب ناپذير است

جنگ اجتناب ناپذير است

تحليلي از پي آمد برنامه هسته اي ايران - دوشنبه 19 فروردین 1387 [2008.04.07]

‏خاتين اوغلو – عبدالله اف ‏

اگر ايران بدون توجه به خواست جهاني به برنامه غني سازي ادامه دهد، وقوع جنگ به عنوان راه حل نهايي، ‏اجتناب ناپذير خواهد بود. مهران بياتي، يک سياستمدار ايراني در برلين، پيش بيني مي کند: "در آن صورت، ‏جنگ در آينده نزديکي آغاز خواهد شد." ‏

بي بي سي در 4 آوريل گزارش کرد ايران دستگاه هاي سانتريفوژ جديدي را در مرکز هسته اي نطنز مستقر ‏کرده است. ديويد آلبرايت، کارشناس آمريکايي هم به خبرگزاري آسوشيتدپرس گفت ممکن است آنها با ‏سانتريفوژهايشان تا يک سال ديگر به تسليحات هسته اي دست پيدا کنند. ‏

از سوي ديگر، براتي که جنگ را براي ماه هاي آينده پيش بيني مي کند تاکيد دارد که "ممکن است اين حمله ‏نه تنها از سوي ايالات متحده، بلکه با همراهي اسراييل انجام شود." گرچه از نظرش توقف غني سازي ‏اورانيوم در دو هفته آينده منتفي نيست.‏

اين کارشناس روابط بين المللي مي گويد: "اظهارات اخير رهبر مذهبي ايران – علي خامنه اي- در پيام ‏نوروز را مي توان اينطور توصيف کرد: لازم است ايران به نوعي سازش کند. ايران جدي بودن تهديدات ‏جنگي را احساس کرده و ايستادن در برابر نيروهاي خارجي را غيرممکن مي داند." ‏

او درباره اينکه چه کسي ممکن است جنگ را شروع کند، گفت ماهيت عمليات نظامي نيروهاي ناتو بر پايه ‏دفاع گذاشته شده، اما ايالات متحده آمريکا يا هر کشور ديگري ممکن است بدون اجازه جامعه جهاني دسته به ‏حمله عليه ايران بزند. از نظر براتي "ايالات متحده طرح هايي را به طور فعال در اين زمينه تدارک ديده ‏است و نيروهاي خود را در آمادگي براي يک نبرد، به حاشيه جنوبي ايران برده و به طور جدي ايران را ‏تهديد کرده زيرا معتقدست از نظر جامعه جهاني، طرح هاي هسته اي ايران ماهيت منفي دارد." به گفته وي، ‏بعد از اينکه اسراييل به ايران حمله کند، ناتو و ايالات متحده و نيز ساير کشورها براي پشتيباني به نبرد کشيده ‏خواهند شد. ‏

ولادمير مسامد، يک کارشناس موسسه مطالعات آسيا و آفريقا از دانشگاه اروپايي در اورشليم، گفت: "اگر ‏تحريم هاي بين المللي به نتيجه نرسد و بخش نظامي برنامه هسته اي ايران را متوقف نسازد، دنيا لازم است به ‏سياست زور متوسل شود. واضح است که اين راهي براي خروج از بحران نيست و مي تواند منطقه را به ‏نابودي بکشد. اما يافتن راه حل ديگر نيز مشکل است." به گفته اين کارشناس اسراييلي، پس از گزارش ‏سرويس هاي امنيتي ايالات متحده درباره متوقف شدن برنامه تسليحات هسته اي ايران حدود چهار سال پيش، ‏مشکل ما با ايراني که به دنبال سلاح هسته اي است، واردمرحله جديدي شد. او گفت: "از نظر سياسي، ‏اسراييل در اين مرحله با رژيم بنيادگراي احمدي نژاد رو در رو ايستاده است." ‏

به گفته اين کارشناس، اگر دستگاه ديپلماسي بوش چندين سال پيش براي توقف برنامه هسته اي ايران تلاش ‏کرده بود، حالا و امروز فقط به نظاره موضوع مي نشست. ‏

مسامد گفت بعد از تعطيلات نوروز، روزنامه دولتي ايران مقاله اي را درباره تلاش هاي ايالات متحده براي ‏از سرگيري روابط با ايران به چاپ رساند. از نظر مسامد، اکنون زمان مناسبي براي پيش گويي درباره اقدام ‏نظامي آمريکا عليه ايران نيست "در شرايطي که جامعه جهاني نسبت به برنامه هسته اي ايران بي تفاوت ‏است، تهران و احمدي نژاد به تلاش هاي شديد خود براي ذخيره اورانيوم لازم در توليد کلاهک هسته اي، ‏حمايت مالي از تشکل هاي بنيادگرايي و نيز سياست تروريسم بين المللي ادامه مي دهند." ‏

منبع: ترندز نيوز – 5 آوريل

تقويت ايران، حاصل جنگ پنج ساله عراق

تقويت ايران، حاصل جنگ پنج ساله عراق

مصاحبه اوست فرانس با اوليويه روآ - دوشنبه 19 فروردین 1387 [2008.04.07]

‏برونو ريپوش

اليويه روآ، کارشناس مسايل ايران و آسياي ميانه و مشاور منطقه در وزارت خارجه فرانسه در مصاحبه اي با روزنامه "اوست ‏فرانس" به بحث پيرامون خطاهاي دولت بوش در عراق پرداخته و راه حل رفع تنش هاي خاورميانه را، مذاکره با تهران مي داند.‏

‎‎چندي پيش جرج بوش سالروز آغاز جنگ در عراق را جشن گرفت و آن را به عنوان يک "پيروزي بزرگ ‏استراتژيک" قلمداد کرد. به نظر شما اين پيروزي چه بوده است؟‏‎ ‎

بوش در جنگ عليه عراق سه هدف را دنبال مي کرد: 1) آزاد کردن مردم عراق از دست صدام حسين 2) خنثي کردن تسليحات ‏کشتارجمعي عراق 3) از بين بردن حمايت ها نسبت به تروريسم بين المللي. به نظر مي رسد که به دو هدف آخر نرسيده. البته اولين ‏هدف نيز يک بهانه بوده است: اطرافيان نومحافظه کار بوش معتقد بودند که دموکراسي در بغداد به مثابه الگويي براي دولت هاي ‏ايران و سوريه خواهد شد و بدين ترتيب موقعيت اصولگرايان و تندروها متزلزل مي شود. و اينکه دولت هاي دموکراتيک نيز آسان ‏تر مي توانند با اسراييل مذاکره کنند. اين رويکرد بسيار صادقانه، ولي درعين حال ايدئولوژيک بود و به شکست انجاميد.‏

‎‎واشنگتن کاهش خشونت ها در بغداد را يک نتيجه مثبت مي داند...‏‎ ‎

اعزام 30 هزار نيروي کمکي طي 6 ماه اخير نتيجه بخش بوده است. ولي بياييد کمي به عقب بازگرديم: عراق به هيچ وجه به ثبات ‏نرسيده و دموکراتيک و طرفدار غرب نيز نشده. اين جنگ پيامدهاي استراتژيک غيرقابل تصوري داشته است. نکته مهم اين است ‏که عراق ديگر به مثابه يک دولت سني عرب شناخته نمي شود. آن دوران به پايان رسيد. ما اکنون با دو گزينه روبرو هستيم: يا ‏کشور عراق در يک جنگ داخلي تقسيم خواهد شد و از بين خواهد رفت يا دولت آن بر امور کشوري تسلط خواهد يافت، ولي تعداد ‏اعراب در اين دولت بي شک ناچيز خواهد بود [به دليل حضور کردها] و اکثريت آنان را شيعيان متحد ايران تشکيل خواهند داد. ‏اين مسأله چندان خوشايند کشورهاي حوزه خليج فارس و سني هاي اصولگرا نيست. امريکايي ها به طور ناخواسته باعث تشديد ‏اختلاف و تفرقه گرايي بين مردم شده اند و اين موضوع به ايران فرصت داده تا به طرز چشمگيري دامنه نفوذ خود را در عراق ‏گسترش دهد.‏

‎‎چگونه بوش و اطرافيانش تا اين حد راه خود را گم کرده اند؟ چرا کنترل امور از دستشان خارج شده؟‎ ‎

به دليل يکي کردن اصول ايدئولوژيکي و اخلاقي، مانند "جنگ عليه تروريسم" يا "محور شرارت". آنها تمام اشخاص و گروه هايي ‏را که مطلوب شان نبوده در اين "محور" دسته بندي کردند: حماس، حزب الله، دولت ايران، طالبان، القاعده و ... حال آنکه اينها هيچ ‏کدام رويکردهاي مشترکي با يکديگر ندارند. امريکايي ها هيچ وقت نخواسته و نمي خواهند شاهد پيچيده تر شدن واقعيات باشند. ‏

‎‎مک کين، نامزد جمهوري خواه، مي گويد امريکا 100 سال در عراق خواهد ماند. از طرف ديگر، اوباما و کلينتون ‏وعده خروج نيروها از عراق را داده اند. به نظر شما جانشين بوش تا چه حد در اين رابطه قدرت مانور خواهد داشت؟‎ ‎

اوباما و کلينتون گرفتار خواسته هاي رأي دهندگان خود شده اند. مک کين نيز وانمود مي کند که در عراق خواهد ماند تا راه براي ‏القاعده باز نشود. اين واقعاً غيرمنطقي است، زيرا خطر واقعي وقوع يک جنگ داخلي است. خروج نيروها؟ از ديدگاه کارشناسانه و ‏فني، هرگز 130 هزار نفر را از جايي خارج نمي کنند. هيچ کس نمي خواهد شاهد تکرار ماجراي ويتنام باشد: امريکايي ها داراي ‏منافع اقتصادي و متحداني از جمله سعودي ها هستند و به هيچ وجه حاضر نيستند جاي خود را به شخص ديگري بدهند. آنها نمي ‏توانند از عراق خارج شوند.‏

‎‎خروج نيروهاي امريکايي در چه زماني امکان پذير است؟‎ ‎

ارتش و پليس عراق چندان آموزش ديده و با انگيزه نيستند. به علاوه، دولتي به معناي واقعي نيز وجود ندارد: کساني که اکنون زمام ‏امور را در دست دارند يا رهبران قوم هاي مختلف اند يا رؤسا و کارفرمايان بزرگ. در واقع آنان از يک طبقه سياسي برنخاسته ‏اند. اکنون بايد يک دولت مرکزي ساخته شود، درآمد نفت تقسيم و توافقي درخصوص وضعيت شهرهاي چند نژادي، از جمله ‏موصل و کرکوک، يافت شود. مسايل بسياري براي انجام دادن باقي مانده. خروج نيروهاي امريکايي حداقل قبل از 5 سال آينده ‏چندان واقع بينانه به نظر نمي رسد.‏

‎‎‏"جنگ عليه تروريسم" باعث تشديد تنش ها در غزه، لبنان و افغانستان شده. چگونه مي توان اين تنش ها را از ميان ‏برداشت؟‎ ‎

در اين رابطه، القاعده مسأله اصلي نيست. مسأله اصلي ايران است. جنگ لبنان، عراق، مسأله نفت... هيچ کدام حل نخواهد شد، ‏مگر اينکه تهران از انزوا خارج و به عنوان يک شريک شناخته شود. غربي ها با اين موضوع مخالف اند و تا زماني که ايران ‏برنامه هسته اي خود را متوقف نکرده باشد به اين مخالفت ادامه خواهند داد. ولي ايران برنامه خود را متوقف نمي کند، زيرا غربي ‏ها در موقعيتي نيستند که بتوانند عليه آن اعلام جنگ کنند. اکنون غرب به يک تجديدنظر نياز دارد و اين تا زماني که يک دولت ‏روشن بين با عملکردي شفاف در واشنگتن روي کار نيايد، امکان پذير نخواهد بود.‏

منبع: اوست فرانس، 2 آوريل ‏

مترجم: علي جواهري

alijava_rooz@yahoo.es