واکنش به حضور روزافزون ايران در‎ ‎نيکاراگوئه

واکنش به حضور روزافزون ايران در‎ ‎نيکاراگوئه
گزارش سانفرانسيسکو کرونيکل - چهارشنبه 5 دی 1386 [2007.12.26]
تاد بنزمن‏ ‏دومين هليکوپتر نظامي، روزها بر فراز جنگل پرواز کرد و سپس در ميان استقبال ناخوشايند دهها تن از ‏روستائيان عصباني مناطق رامااينديا و کريئول به زمين نشست. روپرت آلن دانکن، رهبر منطقه کريئول، با حدود ‏‏400 نفر جمعيت که در طول خط ساحلي زندگي مي کنند، در ماه مارس با خارجياني که اونيفورم نظامي به تن ‏داشتند، مواجه شد و خواست دليل بازديدهاي هوايي غيرقانوني آنها را بداند.‏‏ ‏
دانکن با عصبانيت به آنها گفت، "اينجا ملک ماست. ما هميشه اينجا زندگي کرديم و شما اجازه نداريد اينجا بياييد." ‏تا وقتي دانکن به طرفدارانش نگفته بود که با ساطور و قمه به جان بالگرد بيفتند، نمي دانستند که اين افراد از ‏جمهوري اسلامي ايران هستند و به آنجا آمده اند تا يک جاي پاي محکم در آمريکاي مرکزي در وسط قلمروي آنها ‏بنا کنند. ‏‏ ‏ايران و متحدانش بعنوان بخشي از شراکت جديدشان با دنيل اورتگا رئيس جمهوري نيکاراگوئه، در نظر دارند به ‏ساخت يک بندر به ارزش 350 ميليون دلار در منطقه مانکي پوينت ‏‎ (Monkey Point)‎‏ بر روي ساحل اقيانوس ‏اطلس کمک کنند و سپس با حفاري يک "کانال خشک" مسير عبور خط لوله، ريل راه آهن و بزرگراه را به ساحل ‏پرجمعيت اقيانوس آرام احداث کنند. ايران پيش از اين نيز يک سفارت در ماناگوآ، پايتخت نيکاراگوئه، تأسيس ‏کرده است. ‏‏ ‏اين در حالي است که جامعه مخالف مانکي پوينت از زمان انتشار اين اخبار تاکنون، به آن بعنوان تهديدي براي ‏زندگي روستايي خود نگريسته است. با اين حال، اگرچه مردم مانکي پوينت احساس تهديد مي کنند، اما با يکديگر ‏بسيار همبستگي دارند. ورود ايران به نيکاراگوئه در حالي صورت مي گيرد که دولت بوش و برخي از متحدان ‏اروپايي اش روابط خصمانه اي با ايران دارند. ‏‏ ‏آنچه که مقامات وزارت امور خارجه آمريکا، مقامات اسبق امنيت ملي اين کشور و محققان مسائل ضدتروريستي ‏را نگران کرده اين است که در صورتي که ايران مورد حمله قرار گيرد، مي تواند با استقرار گروه تروريستي ‏حزب الله و عوامل سپاه پاسداران انقلاب اسلامي، که هم اکنون در آمريکاي لاتين هستند، از نيکاراگوئه به منافع ‏آمريکا و متحدانش ضربه بزند. در واقع تهديدهاي رهبري ايران براي هدف گيري منافع آمريکا در سراسر جهان ‏باعث افزايش تنش ها شده است. ‏‏ ‏جان شيندلر، افسر اسبق و زبده ضدجاسوسي آمريکا و تحليلگر سازمان امنيت ملي اين کشور، مي گويد: "خلاصه ‏کلام اين است که در صورت درگيري با ايران و بمباران اين کشور، مطلقا ً شک ندارم که ايران به فکر حمله اي ‏در سطح جهاني خواهد بود. ايرانيان اين قابليت را دارند، خصوصا ً از آمريکاي جنوبي. حزب الله در سراسر ‏آمريکاي لاتين جبهه دارد. اين مسأله تازه اي نيست، اما يقينا ً موضوعي است که ما تازه به آن توجه کرده ايم."‏‏ ‏تعداد معدودي از ناظران و تحليلگران نيکاراگوئه معتقدند که ايران واقعا ً در نظر دارد هر يک از وعده هاي 500 ‏ميليون دلاري خود را عملي کند و مشخصا ً نياز دارد که با يکي از فقيرترين کشورهاي آمريکاي لاتين روابط ‏تجاري داشته باشد. از سوي ديگر سياستمداران مخالف نيکاراگوئه نيز معتقدند که مي دانند چرا ايران احتمالا ً ‏خواهان برقراري روابط با کشورهاي نفت خيز ونزوئلا و بوليوي است، اما ترديد دارند که آيا واقعا ً ايران آنقدر ‏به موزهاي نيکاراگوئه علاقه مند است که خواهان بازگشت آنها به چرخه سرمايه گذاري است. ‏‏ ‏آنهايي که با ترديد به اهداف ايران در نيکاراگوئه مي نگرند، به مأموريت جديد ديپلماتيک ايران در ماناگوآ اشاره ‏مي کنند. اوليور رول معاون مدير سازمان اطلاعات اف بي آي و امور بين المللي مي گويد: "ايرانيان از سفارت ‏هاي خود براي قاچاق اسلحه استفاده مي کنند و در گذشته نيز از آنها براي گسترش و اجراي طرح هاي خود ‏استفاده کرده اند. ديپلمات ها در رفت و آمد خود مصونيت دارد. سفارت يک مرکز حفاظت شده هم براي جاسوسي ‏و، هر از گاهي، هم براي انجام عمليات هاي ويژه است. بنابراين يک سفارت در ماناگوآ قطعا ً محيطي است که ‏براي دستگاه امنيت ملي ما نگران کننده خواهد بود."‏‏ ‏اما همه رفتن ايران به ماناگوآ را از جمله اهداف شرورانه اين کشور نمي دانند. برخي از تحليلگران سياست ‏خارجي معتقدند که اين اقدام ايران، واکنش منطقي اين کشور براي حمايت از کشورهايي است که با دو دور تحريم ‏هاي شوراي امنيت سازمان ملل بر عليه ايران مخالفت کرده اند و ايران همچنان در نظر دارد براي خنثي کردن ‏دورهاي بعدي تحريم، اين روند را ادامه دهد. پيتر رادمن، عضو ارشد سياست خارجي آمريکا در موسسه ‏بروکينگز مي گويد: "ايران سياست خارجي خود را دارد. ايرانيان فقط تلاش مي کنند نفوذ خود را گسترش دهند. ‏آنها به فعاليت هاي اقتصادي خود همچنان ادامه خواهند داد."‏‏ ‏دنيس جت، رئيس مرکز بين المللي دانشگاه فلوريدا در گينزويل مي گويد: "وقتي واشنگتني وجود داشته باشد که ‏شما را شرور بنامد و پيوسته گزارش هايي از واشنگتن درباره عمليات هاي بمباران منتشر شوند، شما چه کار مي ‏کنيد اگر يک طراح ايراني در زمينه مسائل استراتژيک باشيد؟ ايرانيان در استفاده از ديپلمات ها و مأموريت هاي ‏ديپلماتيک بعنوان مکانيسمي براي ترور سابقه دارند. پس چرا حالا نبايد محاسبه اين چنيني داشته باشند؟"‏‏ ‏منبع: سانفرانسيسکو کرونيکل، 21 دسامبر، 2007‏