همزمان با فشار براي محو نام "گلزار خاوران"
تاييد مرگ يک زنداني سياسي ديگر
احد تجدد
تاييد مرگ يک زنداني سياسي ديگر
احد تجدد
-roozonline- ۱۶ شهریور ۱۳۸۵
تنها يک ماه و نيم بعد از مرگ اکبر محمدي در زندان اوين، ديروز مسوولان قضايي تاييد کردند که وليالله فيض مهدوي ديگر زنداني ايراني در بيمارستان شريعتي تهران درگذشته است.
خبرگزاري "ايلنا" به نقل از مسوولان زندان گزارش کرده که فيض مهدوي روز يكشنبه در حمام بند محل استراحت خود در زندان رجاييشهر كرج به حلقآويز كردن خود اقدام كرده كه در اين امر ناكام مانده و مأموران زندان پس از اطلاع از اين موضوع، وي را به بيمارستان شريعتي تهران منتقل نموده اند، اما وي پيش از ظهر امروز فوت در بيمارستان كرد.
محمد شريف، وكيل مدافع فيض مهدوي در گفتوگو با خبرنگار "ايلنا" گفته است: "روز يكشنبه در مراجعهاي كه به شعبه ششم دادياري اجراي احكام دادگاه انقلاب تهران داشتم، به بنده اعلام شد كه حكم اعدام موكلم به حبس تبديل نشده است. " وي اتهام موكلش را ارتباط با سازمان مجاهدين خلق عنوان كرده و افزوده است: "طبق اظهارات رييس دادگاه بدوي، موكلم زماني كه از عراق به ايران ميآيد به همراه خود مواد منفجره حمل ميكرده كه به همراه اين مواد، بازداشت شده است."
سه روز پيش، بينا داراب زند از فعالان سياسي در ايران که مدت ها در زندان رجائي شهر با فيض مهدوي همبند بوده و از نزديک خبرهاي اعتصاب غداي او را دنبال مي کرده به خبرنگار روز گفته بود: "روز چهارشنبه ولي الله [فيض مهدوي] به من زنگ زد و گفت مسئولان زندان به خواسته هاي من توجهي نميکنند و براي اتمام حجت يک نامه اي مي نويسم و خواسته هايم را رسما اعلام ميکنم و اگر توجهي نکنند دست به اعتصاب غذا خواهم زد." بينا داراب زند ضمن رد اظهارات سهراب سليماني مدير کل زندانهاي استان تهران در مورد"اقدام به خودکشي" فيض مهدوي تاکيد کرده بود: " فيض مهدوي خودکشي نکرده و بعد از9 روز اعتصاب غذا به اين وضع گرفتار شده است."در همين ارتباط، پيشتر کميته دانشجويي دفاع از زندانيان سياسي نيز گزارش کرده بود: "ولي الله فيض مهدوي در حال اغما به بهداري زندان رجايي شهر منتقل شده بود که پزشکان زندان متوجه مي شوند وي دچار ايست قلبي شده که با تلاش آنها قلب وي احيا مي شود، اما پس از دقايقي فيض مهدوي مجددا از حال رفته و دچار سکته مغزي مي شود."بر اساس اين خبر، همبندان فيض مهدوي با وجود تلاش هاي خود مبني بر اطلاع از وضعيت او با بي توجهي مسئولان زندان رجايي شهر مواجه شده اند تا اينکه حراست زندان به ساير زندانيان سياسي اعلام مي کند فيض مهدوي دچار مرگ مغزي شده است. هم اتاقي هاي فيض مهدوي نيز، خبر خودکشي نامبرده را تکذيب کرده و تاکيد کرده بودند: "وقتي ولي الله فيض مهدوي به حال اغما رفت در اتاقش و تخت خودش بود و نه در حمام زندان."
تهديد خانواده هاي ساير قربانيان زنداني
دومين مورد مرگ يک زنداني ايراني دگر در دوره تحمل حبس، در شرايطي اعلام مي شود که به تازگي، مسوولان امنيتي تلاش براي از بين بردن "گلزار خاوران" محل دفن بسياري از کشته شدگان زنداني دهه 60 را شدت بخشيده اند.
اين تلاش، از زماني بيشتر خبر ساز شد که در نيمه هاي مردادماه امسال، همانند چند سال گذشته خانواده هاي قربانيان قتل عام زندانيان سياسي سال1367، با وجود تدابير امنيتي در منطقه خاوران تهران حاضر شدند و نسبت به قربانيان اين قتل عام اداي احترام کردند. امسال نيز همانند سال هاي گذشته، ماموران امنيتي و انتظامي از حضور خانواده ها و جوانان بر مزار کشته شدگان جلو گيري به عمل آوردند و از حاضرين عکس و فيلم گرفتند. همچنين خانواده هاي قربانيان اين کشتار دسته جمعي که در پي اعلام قبلي، روز 10 شهريور قصد حضور در محل دفن کشته شدگان را داشتند، با ممانعت نيروي انتظامي مواجه شدند. برخي گزارش ها از حاضران در اين مراسم حکايت مي کند که پيش از روز 10 شهريور نيزبا تعدادي از خانواده هاي قربانيان تماس گرفته شده و ضمن تهديد، از آنها خواسته شده بود که از حضور در خاوران خودداري کنند.
در گزارش يکي از حاضران در مراسم با اشاره به بازداشت چند نفر آمده: "نيروهاي انتظامي در محل مستقر شده بودند و از ورود جوانان مجرد جلوگيري مي کردند. درب اصلي خاوران را بسته بودند و درب پشت اين «گلزار» را که محل دفن بهائيان است، باز کرده و در ابتدا از شرکت مردم در مراسم جلوگيري کرده و پس از اعتراض و پافشاري آنان، فقط تعدادي را به نوبت به داخل مي فرستادند و تا خروج آنان از ورود بقيه به داخل جلو گيري مي کردند. برخي ازافراد نيروهاي انتظامي و چند تن نيز با لباس شخصي از جمعيت داخل گلزار خاوران و خارج از آن فيلم و عکس مي گرفتند. اين افراد در تمام طول مراسم در محل حضور داشتند و چندين ماشين نيروي انتظامي در خيابان هاي کوچک داخل خاوران پارک شده بود. اما در جريان برگزاري مراسم برخوردي پيش نيامد. فقط در مراحل پاياني مراسم، درگيري هائي با چند نفر پيش آمد و بر اساس گفته يکي از افراد شرکت کننده در مراسم، ماموران انتظامي چند نفر را بازداشت نمودند".
به گفته بسياري ازحاضران در مراسم، برخي از ماموران به خانواده ها اعلام کرده اند که پس از اين تاريخ اجازه حضوردرخاوران را نخواهند داشت و از سال آينده نمي توانند هيچ گونه مراسمي در انجا برگزار کنند.
تلاش براي محو خاوران
در حالي در سال هاي گذشته نيز برگزاري مراسم توسط خانواده هاي قربانيان اعدام هاي 67 همچنان در ميان تدابير امنيتي برگزار مي شد، امسال بر حجم اين تدابير افزوده شد. برخي علت تشديد تدابير امنييتي براي عدم برگزاري اجتماع خانواده هاي اعداميان را، حضور يکي از اعضاي کميته سه نفره زندان اوين درکابينه دولت محمود احمدي نژاد مي دانند.
آذر ماه سال گذشته سازمان ديده بان حقوق بشر در بيانيه اي، ضمن ابراز نگراني درباره دوتن از وزيران دولت محمود احمدي نژاد، درباره مصطفي پورمحمدي وزير کشور دولت نهم آورده بود "مصطفي پور محمدي در سال 1988 نماينده وزارت اطلاعات درهيات سه نفره اي بوده است که در آن دستور اعدام هزاران نفر از زندانيان سياسي صادر شده است. اين کشتار سيستماتيک وبرنامه دار، برطبق قوانين بين المللي حقوق بشر، جنايت عليه بشريت است. علاوه بر اين، به عنوان معاون و قائم مقام صاحب نفوذ وزارت اطلاعات درسال 1998، او مظنون به دادن دستور قتل چندين نويسنده وروشنفکر دگرانديش توسط مسئولين وزارت اطلاعات است".
اين بيانيه در بخش ديگري با استناد به خاطرات آيت الله منتظري که بار ديگر به تاييد دفتر آقاي منتظري نيز رسيده، گسترده و غيرقانوني بودن اين اعدام ها را مورد توجه قرار داده بود. بيانيه سازمان ديده بان حقوق بشر برخي مقامات کشور را به دست داشتن در جنايت عليه بشريت متهم کرد و خواستار رسيدگي به جرايم آنها در دادگاه شد. سازمان ديده بان حقوق بشر در بيانيه خود همچنين از اقدام حکومت براي تغيير و از بين بردن اسناد اين جنايت پرده برداشت و اعلام کرد که خانواده برخي از اين اعداميان به اين سازمان گفته اند از زمان تغيير در دولت در سپتامبر 2005 دولت جديد شروع به تغيير شکل اين منطقه در خاوران کرده وسنگ قبرهايي را که توسط خانواده ها درآنجا گذاشته شده ويران کرده است. آنها گفته بودند که دولت در حال تغيير شکل و نابود کردن محل ياد شده براي از بين بردن هر نوع مدرکي از محل خاک سپاري افراد ياد شده است.
به دنبال اين برنامه ريزي، برخي از خانواده ها در مراسم امسال اعلام کردند که درصورت عملي کردن چنين تهديدي، آنها با عکس قربانيان خود در ميادين اصلي تهران حضور خواهند يافت.
سابقه خاوران
چند روز پس از حمله نيروهاي موسوم به سازمان مجاهدين خلق در سوم مردادماه 1367، آيت الله خميني در نامه اي دستور آغاز اين اعدام هاي دسته جمعي را صادر کرد. درقسمتي از اين نامه آمده بود: "از منافقين خائن به هيچ وجه به اسلام معتقد نبوده و هرچه مي گويند از روي حيله و نفاق آنها است و به اقرار سران آنها از اسلام ارتداد پيدا کرده اند، و با توجه به محارب بودن آنها و جنگ هاي کلاسيک آنها در شمال و غرب و جنوب کشور با همکاري هاي حزب بعث عراق و نيز جاسوسي آنان براي صدام عليه ملت مسلمان ما و با توجه به ارتباط آنان با استکبار جهاني و ضربات ناجوانمردانه آنان از ابتداي تشکيل نظام جمهوري اسلامي تاکنون کساني که در زندان هاي سراسر کشور بر سر موضع نفاق خود پافشاري کرده و مي کنند، محارب و محکوم به اعدام مي باشند و تشخيص موضوع نيز در تهران با راي اکثريت آقايان حجت الاسلام نيري؛ قاضي شرع و جناب آقاي اشراقي دادستان تهران و نماينده اي از وزارت اطلاعات مي باشد. اگرچه احتياط در اجماع است و همينطور در زندان هاي مراکز استان کشور، راي اکثريت آقايان قاضي شرع، دادستان انقلاب و يا داديار و نماينده وزارت اطلاعات لازم الاتباع مي باشد. رحم بر محاربين ساده انديشي است".
پس از اين دستوردر مرداد ماه ۱۳۶۷ چندين هيات سه نفري، مرکب از يک نماينده از دادگاه انقلاب، يک نماينده از دادستاني کل انقلاب و يک نماينده از وزارت اطلاعات تشکيل و درزندان هاي تهران و شهرستان ها مشغول به فعاليت شدند. اين هيات ها به مدت شش ماه هزاران زنداني سياسي را [وابسته به گروه هاي مختلف] که اکثراً قبلاً دادگاهي وبه چند سال حبس محکوم شده بودند، به منظور کشف عقايد ديني و سياسي شان مورد بازجويي قرار دادند و بدون برگزاري دادگاه اعدام کردند. اين درحالي بود که بسياري از زندانيان اعدام شده در سال 67 عضو گروه مجاهدين نبودند و از سويي سالها در زندان بودند و امکان هيچ نوع همکاري با گروه هاي اپوزيسيون بيرون از زندان را نداشتند.
از همين زمان اعدام زندانيان سياسي آغاز شد و بسياري از زندانيان بدون حضور در دادگاه هايي چند دقيقه اي و تنها در حضور کميته اي سه نفره، به اصطلاح محاکمه و اعدام شدند. بسياري از اين اعدام شدگان در گور هايي دسته جمعي که بصورت کانال هايي حفر شده بود در منطقه خاوران تهران مدفون شده اند.
تنها يک ماه و نيم بعد از مرگ اکبر محمدي در زندان اوين، ديروز مسوولان قضايي تاييد کردند که وليالله فيض مهدوي ديگر زنداني ايراني در بيمارستان شريعتي تهران درگذشته است.
خبرگزاري "ايلنا" به نقل از مسوولان زندان گزارش کرده که فيض مهدوي روز يكشنبه در حمام بند محل استراحت خود در زندان رجاييشهر كرج به حلقآويز كردن خود اقدام كرده كه در اين امر ناكام مانده و مأموران زندان پس از اطلاع از اين موضوع، وي را به بيمارستان شريعتي تهران منتقل نموده اند، اما وي پيش از ظهر امروز فوت در بيمارستان كرد.
محمد شريف، وكيل مدافع فيض مهدوي در گفتوگو با خبرنگار "ايلنا" گفته است: "روز يكشنبه در مراجعهاي كه به شعبه ششم دادياري اجراي احكام دادگاه انقلاب تهران داشتم، به بنده اعلام شد كه حكم اعدام موكلم به حبس تبديل نشده است. " وي اتهام موكلش را ارتباط با سازمان مجاهدين خلق عنوان كرده و افزوده است: "طبق اظهارات رييس دادگاه بدوي، موكلم زماني كه از عراق به ايران ميآيد به همراه خود مواد منفجره حمل ميكرده كه به همراه اين مواد، بازداشت شده است."
سه روز پيش، بينا داراب زند از فعالان سياسي در ايران که مدت ها در زندان رجائي شهر با فيض مهدوي همبند بوده و از نزديک خبرهاي اعتصاب غداي او را دنبال مي کرده به خبرنگار روز گفته بود: "روز چهارشنبه ولي الله [فيض مهدوي] به من زنگ زد و گفت مسئولان زندان به خواسته هاي من توجهي نميکنند و براي اتمام حجت يک نامه اي مي نويسم و خواسته هايم را رسما اعلام ميکنم و اگر توجهي نکنند دست به اعتصاب غذا خواهم زد." بينا داراب زند ضمن رد اظهارات سهراب سليماني مدير کل زندانهاي استان تهران در مورد"اقدام به خودکشي" فيض مهدوي تاکيد کرده بود: " فيض مهدوي خودکشي نکرده و بعد از9 روز اعتصاب غذا به اين وضع گرفتار شده است."در همين ارتباط، پيشتر کميته دانشجويي دفاع از زندانيان سياسي نيز گزارش کرده بود: "ولي الله فيض مهدوي در حال اغما به بهداري زندان رجايي شهر منتقل شده بود که پزشکان زندان متوجه مي شوند وي دچار ايست قلبي شده که با تلاش آنها قلب وي احيا مي شود، اما پس از دقايقي فيض مهدوي مجددا از حال رفته و دچار سکته مغزي مي شود."بر اساس اين خبر، همبندان فيض مهدوي با وجود تلاش هاي خود مبني بر اطلاع از وضعيت او با بي توجهي مسئولان زندان رجايي شهر مواجه شده اند تا اينکه حراست زندان به ساير زندانيان سياسي اعلام مي کند فيض مهدوي دچار مرگ مغزي شده است. هم اتاقي هاي فيض مهدوي نيز، خبر خودکشي نامبرده را تکذيب کرده و تاکيد کرده بودند: "وقتي ولي الله فيض مهدوي به حال اغما رفت در اتاقش و تخت خودش بود و نه در حمام زندان."
تهديد خانواده هاي ساير قربانيان زنداني
دومين مورد مرگ يک زنداني ايراني دگر در دوره تحمل حبس، در شرايطي اعلام مي شود که به تازگي، مسوولان امنيتي تلاش براي از بين بردن "گلزار خاوران" محل دفن بسياري از کشته شدگان زنداني دهه 60 را شدت بخشيده اند.
اين تلاش، از زماني بيشتر خبر ساز شد که در نيمه هاي مردادماه امسال، همانند چند سال گذشته خانواده هاي قربانيان قتل عام زندانيان سياسي سال1367، با وجود تدابير امنيتي در منطقه خاوران تهران حاضر شدند و نسبت به قربانيان اين قتل عام اداي احترام کردند. امسال نيز همانند سال هاي گذشته، ماموران امنيتي و انتظامي از حضور خانواده ها و جوانان بر مزار کشته شدگان جلو گيري به عمل آوردند و از حاضرين عکس و فيلم گرفتند. همچنين خانواده هاي قربانيان اين کشتار دسته جمعي که در پي اعلام قبلي، روز 10 شهريور قصد حضور در محل دفن کشته شدگان را داشتند، با ممانعت نيروي انتظامي مواجه شدند. برخي گزارش ها از حاضران در اين مراسم حکايت مي کند که پيش از روز 10 شهريور نيزبا تعدادي از خانواده هاي قربانيان تماس گرفته شده و ضمن تهديد، از آنها خواسته شده بود که از حضور در خاوران خودداري کنند.
در گزارش يکي از حاضران در مراسم با اشاره به بازداشت چند نفر آمده: "نيروهاي انتظامي در محل مستقر شده بودند و از ورود جوانان مجرد جلوگيري مي کردند. درب اصلي خاوران را بسته بودند و درب پشت اين «گلزار» را که محل دفن بهائيان است، باز کرده و در ابتدا از شرکت مردم در مراسم جلوگيري کرده و پس از اعتراض و پافشاري آنان، فقط تعدادي را به نوبت به داخل مي فرستادند و تا خروج آنان از ورود بقيه به داخل جلو گيري مي کردند. برخي ازافراد نيروهاي انتظامي و چند تن نيز با لباس شخصي از جمعيت داخل گلزار خاوران و خارج از آن فيلم و عکس مي گرفتند. اين افراد در تمام طول مراسم در محل حضور داشتند و چندين ماشين نيروي انتظامي در خيابان هاي کوچک داخل خاوران پارک شده بود. اما در جريان برگزاري مراسم برخوردي پيش نيامد. فقط در مراحل پاياني مراسم، درگيري هائي با چند نفر پيش آمد و بر اساس گفته يکي از افراد شرکت کننده در مراسم، ماموران انتظامي چند نفر را بازداشت نمودند".
به گفته بسياري ازحاضران در مراسم، برخي از ماموران به خانواده ها اعلام کرده اند که پس از اين تاريخ اجازه حضوردرخاوران را نخواهند داشت و از سال آينده نمي توانند هيچ گونه مراسمي در انجا برگزار کنند.
تلاش براي محو خاوران
در حالي در سال هاي گذشته نيز برگزاري مراسم توسط خانواده هاي قربانيان اعدام هاي 67 همچنان در ميان تدابير امنيتي برگزار مي شد، امسال بر حجم اين تدابير افزوده شد. برخي علت تشديد تدابير امنييتي براي عدم برگزاري اجتماع خانواده هاي اعداميان را، حضور يکي از اعضاي کميته سه نفره زندان اوين درکابينه دولت محمود احمدي نژاد مي دانند.
آذر ماه سال گذشته سازمان ديده بان حقوق بشر در بيانيه اي، ضمن ابراز نگراني درباره دوتن از وزيران دولت محمود احمدي نژاد، درباره مصطفي پورمحمدي وزير کشور دولت نهم آورده بود "مصطفي پور محمدي در سال 1988 نماينده وزارت اطلاعات درهيات سه نفره اي بوده است که در آن دستور اعدام هزاران نفر از زندانيان سياسي صادر شده است. اين کشتار سيستماتيک وبرنامه دار، برطبق قوانين بين المللي حقوق بشر، جنايت عليه بشريت است. علاوه بر اين، به عنوان معاون و قائم مقام صاحب نفوذ وزارت اطلاعات درسال 1998، او مظنون به دادن دستور قتل چندين نويسنده وروشنفکر دگرانديش توسط مسئولين وزارت اطلاعات است".
اين بيانيه در بخش ديگري با استناد به خاطرات آيت الله منتظري که بار ديگر به تاييد دفتر آقاي منتظري نيز رسيده، گسترده و غيرقانوني بودن اين اعدام ها را مورد توجه قرار داده بود. بيانيه سازمان ديده بان حقوق بشر برخي مقامات کشور را به دست داشتن در جنايت عليه بشريت متهم کرد و خواستار رسيدگي به جرايم آنها در دادگاه شد. سازمان ديده بان حقوق بشر در بيانيه خود همچنين از اقدام حکومت براي تغيير و از بين بردن اسناد اين جنايت پرده برداشت و اعلام کرد که خانواده برخي از اين اعداميان به اين سازمان گفته اند از زمان تغيير در دولت در سپتامبر 2005 دولت جديد شروع به تغيير شکل اين منطقه در خاوران کرده وسنگ قبرهايي را که توسط خانواده ها درآنجا گذاشته شده ويران کرده است. آنها گفته بودند که دولت در حال تغيير شکل و نابود کردن محل ياد شده براي از بين بردن هر نوع مدرکي از محل خاک سپاري افراد ياد شده است.
به دنبال اين برنامه ريزي، برخي از خانواده ها در مراسم امسال اعلام کردند که درصورت عملي کردن چنين تهديدي، آنها با عکس قربانيان خود در ميادين اصلي تهران حضور خواهند يافت.
سابقه خاوران
چند روز پس از حمله نيروهاي موسوم به سازمان مجاهدين خلق در سوم مردادماه 1367، آيت الله خميني در نامه اي دستور آغاز اين اعدام هاي دسته جمعي را صادر کرد. درقسمتي از اين نامه آمده بود: "از منافقين خائن به هيچ وجه به اسلام معتقد نبوده و هرچه مي گويند از روي حيله و نفاق آنها است و به اقرار سران آنها از اسلام ارتداد پيدا کرده اند، و با توجه به محارب بودن آنها و جنگ هاي کلاسيک آنها در شمال و غرب و جنوب کشور با همکاري هاي حزب بعث عراق و نيز جاسوسي آنان براي صدام عليه ملت مسلمان ما و با توجه به ارتباط آنان با استکبار جهاني و ضربات ناجوانمردانه آنان از ابتداي تشکيل نظام جمهوري اسلامي تاکنون کساني که در زندان هاي سراسر کشور بر سر موضع نفاق خود پافشاري کرده و مي کنند، محارب و محکوم به اعدام مي باشند و تشخيص موضوع نيز در تهران با راي اکثريت آقايان حجت الاسلام نيري؛ قاضي شرع و جناب آقاي اشراقي دادستان تهران و نماينده اي از وزارت اطلاعات مي باشد. اگرچه احتياط در اجماع است و همينطور در زندان هاي مراکز استان کشور، راي اکثريت آقايان قاضي شرع، دادستان انقلاب و يا داديار و نماينده وزارت اطلاعات لازم الاتباع مي باشد. رحم بر محاربين ساده انديشي است".
پس از اين دستوردر مرداد ماه ۱۳۶۷ چندين هيات سه نفري، مرکب از يک نماينده از دادگاه انقلاب، يک نماينده از دادستاني کل انقلاب و يک نماينده از وزارت اطلاعات تشکيل و درزندان هاي تهران و شهرستان ها مشغول به فعاليت شدند. اين هيات ها به مدت شش ماه هزاران زنداني سياسي را [وابسته به گروه هاي مختلف] که اکثراً قبلاً دادگاهي وبه چند سال حبس محکوم شده بودند، به منظور کشف عقايد ديني و سياسي شان مورد بازجويي قرار دادند و بدون برگزاري دادگاه اعدام کردند. اين درحالي بود که بسياري از زندانيان اعدام شده در سال 67 عضو گروه مجاهدين نبودند و از سويي سالها در زندان بودند و امکان هيچ نوع همکاري با گروه هاي اپوزيسيون بيرون از زندان را نداشتند.
از همين زمان اعدام زندانيان سياسي آغاز شد و بسياري از زندانيان بدون حضور در دادگاه هايي چند دقيقه اي و تنها در حضور کميته اي سه نفره، به اصطلاح محاکمه و اعدام شدند. بسياري از اين اعدام شدگان در گور هايي دسته جمعي که بصورت کانال هايي حفر شده بود در منطقه خاوران تهران مدفون شده اند.
No comments:
Post a Comment