رقص هسته ای ايران
تحليل وال استريت ژورنال از بازی های ديپلماتيک - دوشنبه 15 مهر 1387 [2008.10.06]
گزارش آژانس بين المللی انرژی هسته ای حداقل بازگوکننده اين نکته است که ايرانی ها بيش از هر زمان ديگر به لحظه تبديل شدن به يک قدرت هسته ای نزديک شده اند. آژانس هسته ای در قالب الفاظی غيرعادی به ناخشنودی و انتقاد از ايران پرداخته؛ از عدم همکاری تهران و مخفی ماندن فعاليت های غيرقانونی نظامی آن کشور در ارتباط با برنامه هسته ای سخن می گويد. محمد البرادعی مديرکل آژانس می گويد پس از شش سال بررسی، «آژانس نتوانسته پيشرفت قابل توجهی» در حل نگرانی های موجود از جاه طلبی تسليحاتی ايران بدست آورد.
بر اساس گزارش آژانس، ايران تا پايان ماه اوت حدود 480 کيلوگرم (1058 پوند) هگزافلورايد اورانيوم «با درجه خلوص» پائين توليد کرده است. گری ميهولين که مسائل ايران را دنبال می کند در نيويورک تايمز نوشت ايران با چنين سرعتی، تا اواسط ژانويه مقدار اورانيوم لازم با خلوص پائين را برای توليد اورانيوم موردنياز يک بمب هسته ای توليد خواهد کرد. از سوی ديگر، ايران اخيراً موشک های دوربرد خود را نيز آزمايش کرده و تلاش می کند در آنها برای بدست آوردن قابليت حمل کلاهک هسته ای، تغييراتی ايجاد کند.
پنج عضو دائم شورای امنيت بعلاوه آلمان بارها اعلام کرده اند حضور يک ايران هسته ای غيرقابل پذيرش خواهد بود. طبيعتاً نشست مجمع عمومی سازمان ملل هم در هفته گذشته و چندين روز پس از انتشار گزارش آژانس هسته ای، به اين موضوع واکنش نشان داد. بديهی بود که کشورهای اروپائی و آمريکا خواهان تصويب دور تازه ای از تحريم ها شوند. چين با اين موضع مخالفت کرد و مطابق انتظار روسيه هم با آن ساز مخالف زد.
شورای امنيت به نوبه خود قطعنامه ای را تصويب کرد که از ايران می خواست به سه قطعنامه قبلی گردن نهد و غنی سازی را متوقف کند. معنی ديگر اين قطعنامه اين بود: «کار را متوقف کنيد... وگرنه ما کاری نخواهيم کرد!» کاندوليزا رايس تصويب اين قطعنامه را «گام بسيار مثبتی» خواند. سرگئی لاوروف همتای روس او نيز که شباهت بسياری به آندره ای گروميکف (وزير امورخارجه سابق و مذاکره کننده اصلی شوروی با آمريکا در زمان جنگ سرد) دارد، در لحن صادقانه تری گفت: «اين تکراری از وضع موجود است.»
ويتالی چورکين سفير روسيه در سازمان ملل اعتقاد داشت اين قطعنامۀ بدون قطعيت، «ذهن همگان را از ماجراجوئی های نظامی به سوی اقدامات سياسی» جلب خواهد کرد. مسأله بالقوه غم انگيز اين است که شکست راه حل های موجود، وقوع يک جنگ را بسيار محتمل می کند. اگر روند هسته ای ايرانی ها با ابزارهای سياسی يا اقتصادی متوقف نشود، بالاخره يک نفر- شايد اسرائيل- تصميم به متوقف نمودن آن از طريق زور خواهد گرفت.
بی تفاوتی شورای امنيت به ايران فرصت ابراز تهديدات تازه تری را داد. يک نماينده ارشد مجلس ايران به خبرگزاری دولتی آن کشور گفت ايران امکان دسترسی آژانس هسته ای به تأسيسات هسته ای شناخته شده خود را کم خواهد کرد. البته مراکز مخفی همچنان دور از دسترس هستند. به نظر می رسيد به او گقته شده بود که چه چيزهائی را بايد بگويد. با اينحال، کشورهای اروپائی که اخيراً دولت بوش را هم در کنار خود می بينند، همچنان اعتقاد دارند می توان ايران را با گفتگو از بمب دور کرد.
تا کنون همه نوع پيشنهادی به ايران داده شده است: از عضويت در سازمان تجارت جهانی گرفته تا ميليون ها دلار کمک غرب و حمايت از بخش انرژی که شامل تأمين رآکتورهای صلح اميز هسته ای می شود. ملاها در ايران، اين رويدادها را به مسخره گرفته اند. در جديد ترين رويداد تحقيرآميز، سوريه به عنوان مشتری تروريست دولتی ايران و صاحب جاه طلبی های هسته ای خاص خود، در هفته جاری تلاش می کند کرسی عضويت در ميان 35 عضو شورای حکام آژانس هسته ای را بدست آورد. آمريکا و اتحاديه اروپا تلاش می کنند افغانستان صاحب اين کرسی شود.هر دو نامزد رياست جمهوری آمريکا می گويند نگران به راه افتادن يک مسابقه تسليحاتی جديد هستند. بهترين راه توقف اشاعه جنگ افزارها- خصوصاً در منطقه آماده انفجار خاورميانه، جديت در مهار ايران از ملحق شدن به باشگاه هسته ای است.
منبع: وال استريت ژورنال- 3 اکتبر
تحليل وال استريت ژورنال از بازی های ديپلماتيک - دوشنبه 15 مهر 1387 [2008.10.06]
گزارش آژانس بين المللی انرژی هسته ای حداقل بازگوکننده اين نکته است که ايرانی ها بيش از هر زمان ديگر به لحظه تبديل شدن به يک قدرت هسته ای نزديک شده اند. آژانس هسته ای در قالب الفاظی غيرعادی به ناخشنودی و انتقاد از ايران پرداخته؛ از عدم همکاری تهران و مخفی ماندن فعاليت های غيرقانونی نظامی آن کشور در ارتباط با برنامه هسته ای سخن می گويد. محمد البرادعی مديرکل آژانس می گويد پس از شش سال بررسی، «آژانس نتوانسته پيشرفت قابل توجهی» در حل نگرانی های موجود از جاه طلبی تسليحاتی ايران بدست آورد.
بر اساس گزارش آژانس، ايران تا پايان ماه اوت حدود 480 کيلوگرم (1058 پوند) هگزافلورايد اورانيوم «با درجه خلوص» پائين توليد کرده است. گری ميهولين که مسائل ايران را دنبال می کند در نيويورک تايمز نوشت ايران با چنين سرعتی، تا اواسط ژانويه مقدار اورانيوم لازم با خلوص پائين را برای توليد اورانيوم موردنياز يک بمب هسته ای توليد خواهد کرد. از سوی ديگر، ايران اخيراً موشک های دوربرد خود را نيز آزمايش کرده و تلاش می کند در آنها برای بدست آوردن قابليت حمل کلاهک هسته ای، تغييراتی ايجاد کند.
پنج عضو دائم شورای امنيت بعلاوه آلمان بارها اعلام کرده اند حضور يک ايران هسته ای غيرقابل پذيرش خواهد بود. طبيعتاً نشست مجمع عمومی سازمان ملل هم در هفته گذشته و چندين روز پس از انتشار گزارش آژانس هسته ای، به اين موضوع واکنش نشان داد. بديهی بود که کشورهای اروپائی و آمريکا خواهان تصويب دور تازه ای از تحريم ها شوند. چين با اين موضع مخالفت کرد و مطابق انتظار روسيه هم با آن ساز مخالف زد.
شورای امنيت به نوبه خود قطعنامه ای را تصويب کرد که از ايران می خواست به سه قطعنامه قبلی گردن نهد و غنی سازی را متوقف کند. معنی ديگر اين قطعنامه اين بود: «کار را متوقف کنيد... وگرنه ما کاری نخواهيم کرد!» کاندوليزا رايس تصويب اين قطعنامه را «گام بسيار مثبتی» خواند. سرگئی لاوروف همتای روس او نيز که شباهت بسياری به آندره ای گروميکف (وزير امورخارجه سابق و مذاکره کننده اصلی شوروی با آمريکا در زمان جنگ سرد) دارد، در لحن صادقانه تری گفت: «اين تکراری از وضع موجود است.»
ويتالی چورکين سفير روسيه در سازمان ملل اعتقاد داشت اين قطعنامۀ بدون قطعيت، «ذهن همگان را از ماجراجوئی های نظامی به سوی اقدامات سياسی» جلب خواهد کرد. مسأله بالقوه غم انگيز اين است که شکست راه حل های موجود، وقوع يک جنگ را بسيار محتمل می کند. اگر روند هسته ای ايرانی ها با ابزارهای سياسی يا اقتصادی متوقف نشود، بالاخره يک نفر- شايد اسرائيل- تصميم به متوقف نمودن آن از طريق زور خواهد گرفت.
بی تفاوتی شورای امنيت به ايران فرصت ابراز تهديدات تازه تری را داد. يک نماينده ارشد مجلس ايران به خبرگزاری دولتی آن کشور گفت ايران امکان دسترسی آژانس هسته ای به تأسيسات هسته ای شناخته شده خود را کم خواهد کرد. البته مراکز مخفی همچنان دور از دسترس هستند. به نظر می رسيد به او گقته شده بود که چه چيزهائی را بايد بگويد. با اينحال، کشورهای اروپائی که اخيراً دولت بوش را هم در کنار خود می بينند، همچنان اعتقاد دارند می توان ايران را با گفتگو از بمب دور کرد.
تا کنون همه نوع پيشنهادی به ايران داده شده است: از عضويت در سازمان تجارت جهانی گرفته تا ميليون ها دلار کمک غرب و حمايت از بخش انرژی که شامل تأمين رآکتورهای صلح اميز هسته ای می شود. ملاها در ايران، اين رويدادها را به مسخره گرفته اند. در جديد ترين رويداد تحقيرآميز، سوريه به عنوان مشتری تروريست دولتی ايران و صاحب جاه طلبی های هسته ای خاص خود، در هفته جاری تلاش می کند کرسی عضويت در ميان 35 عضو شورای حکام آژانس هسته ای را بدست آورد. آمريکا و اتحاديه اروپا تلاش می کنند افغانستان صاحب اين کرسی شود.هر دو نامزد رياست جمهوری آمريکا می گويند نگران به راه افتادن يک مسابقه تسليحاتی جديد هستند. بهترين راه توقف اشاعه جنگ افزارها- خصوصاً در منطقه آماده انفجار خاورميانه، جديت در مهار ايران از ملحق شدن به باشگاه هسته ای است.
منبع: وال استريت ژورنال- 3 اکتبر
No comments:
Post a Comment