دشمن سیاسی یا دشمن مذهبی!
سلامت کاظمی
پنجشنبه ٢ شهريور ١٣٨٥
درگیریهای اخیر اسراییل و حزب‌الله در جنوب لبنان و فضای تبلیغاتی سرسام آوری که جمهوری اسلامی حول آن به راه انداخت و نقش بخش‌هایی از مخالفان نظام در تشدید این فضا، بهانه نوشتن این مقاله است. منافع روحانیون حاکم در دامن زدن به بحران لبنان، به ویژه در شرایطی که نیاز حیاتی به اتمی شدن، از قضا به پاشنه آشیل حیات آنها تبدیل شده، برکسی پوشیده نیست، اما اصالت و حقانیت موضع گیریهای برخی از مخالفان حکومت ــ چه در داخل و چه در خارج کشور ــ در قضیه لبنان مورد تردید است. جنایت‌های اسراییل در بمباران مردم بیدفاع لبنان، از نظر هر انسان نوع دوستی محکوم است، اما، به همین اندازه نیز، افتادن در دام سیاست روحانیون: متمرکز شدن روی دشمن خارجی و فرعی کردن سرکوب داخلی و قلع و قمع آزادی‌ها، نابخشودنی است. بدون نگاهی ولو کوتاه به سابقه تاریخی این سیاست، نمی‌توان مرزهای ظریف مبارزه اصیل ضدامپریالیستی و وظایف انترناسیونالیستی را با دنباله روی از تعزیه‌خوانی‌ها و کفن خون‌آلود پوشیدن‌های روحانیون در عرصه بین المللی و عربی و اسلامی به خوبی تشخیص داد.
حکومت در ایران ــ به طور آشکارتر از زمان صفویه به این سو ــ همواره تحت سیطره دو استبداد درباری و روحانیت شیعی بوده است. اگر چه بخش روحانی آن، تنها در رژیم جمهوری اسلامی به قدرت و حاکمیت مطلقه دست یافت، اما در هیچ دوره‌ای ــ به مثابه دولت سایه! ــ قدرت‌اش از دربار کمتر نبوده و گاهی ــ مثلا در دوران قاجاریه ــ افزون‌تر نیز بوده است. تقابل یا سازش ادامه‌دار بین این دو قدرت تا انقلاب ٢٢ بهمن، از علل اصلی شکل نگرفتن نهاد "دولت ــ ملت" به مفهموم مدرن آن در وطن ما بوده است. این مقوله طی سالهای اخیر به ویژه در دو کتاب ارزشمند "رگ تاک" و "مشروطه ایرانی" به تفصیل مورد بررسی قرار گرفته است. نهاد روحانیت شیعی با اصالت دادن به "دولت امام زمان"، کلیه حکومت‌های سیاسی ـ ولو شیعی مذهب ـ را غاصب نامیده و آنها را در اذهان توده مذهبی نامشروع جلوه داده است. بدین ترتیب چه دوره زمامدار شیعه و خونخواری مثل آقا محمدخان قاجار و چه - تاحدودی - لاییک و مردم دار مثل کریم‌خان زند و حتی دوران مدرن پهلوی‌ها ، پایه‌های حکومت سیاسی از این ناحیه همواره لرزان بوده است. از طرف دیگر نهاد روحانی در برابر دخالت خارجی و دشمن خارجی، موضع سرسختانه‌ای داشته است و در هر دوره‌ای بر استقلال کشور تاکید ورزیده است. (رابطه برخی روحانیون با دول استعماری و وزارت خارجه یاسفارت خانه‌های آنها، استثنا بوده و واقعیت تقابل عمومی آنها با تحدید کنندگان استقلال کشور را خدشه‌دار نمی‌کند). هدف روحانیون از این تقابل، نه ایران دوستی، بلکه – آن چنان که دکتر ماشاءالله آجودانی بررسیده است - "حفظ بیضه اسلام"، "مملکت اسلامی"، "حفظ شریعت اسلام و ملت مسلمان از تعدی و تجاوز کفار" بوده است. و تاسف بار این که: "در اغراق‌های شاعرانه بعدی، از همین عقیده مذهبی برای حفظ بیضه اسلام به عنوان تمایلات ضداستعماری و ضد امپریالیستی تعبیر گردید" (مشروطه ایرانی- چاپ سوم- صفحه ٤٠٢ و ٤٠٣)
به عبارت دیگر بدون یک چنین قلمرو مستقلی، حکومت بلامنازع روحانیون بر توده مذهبی، فاقد موضوعیت بوده و بی‌جهت هم نیست که در ادبیات اسلامی سرنوشت اندولوس افتاده به دست مسیحیان جایگاه سمولیک ویژه‌ای یافته است.
در این که حفظ استقلال وطن - به خصوص در شرایط تهاجم خارجی- بر آزادی تقدم دارد تردیدی نیست. اما هشیاری نسبت به هر نوع سوء استفاده از ایران‌دوستی و استقلال‌طلبی مردم، نیز عین وطن پرستی است. (به یاد بیاوریم افزایش وحشنتاک اختناق و اعدام‌ها در طول جنگ ٨ ساله با عراق را).
نگاهی ژرف به تاریخ معاصر نشان میدهد که راهبران و مراجع "سیاسی" شیعی، با عمده کردن دشمن خارجی (مثل مطلق کردن نقش انگلیس در روی کار آوردن رضاشاه، و سرپوش گذاشتن بر توانایی‌های فردی، وطن پرستی و خدمات او و نیز مطلق کردن وابستگی فرزند او به آمریکا)، بیش از هر عامل دیگری به نهادیزه شدن و قوام و دوام مفهوم دولت – ملت در ایران لطمه اساسی زده‌اند. از آنجا که دخالتهای استعماری و امپریالیستیی نیز در میهن ما واقعیت داشته ، همسویی شعارهای روحانیت با انقلابیون و وطن‌پرستان و آزادیخواهان حقیقی، به مقبولیت و مشروعیت هر چه بیشتر شعارهای استقلال‌طلبانه آنها دامن زده است. بدین ترتیب، نهاد روحانی در نوسان آونگی قدرت در ایران، از یک سو با غاصب خواندن نهاد حکومت سیاسی و متزلزل ساختن آن نزد ملت "منتظر ظهور"، و ازسوی دیگر با شعار مردم پسند استقلال و مبارزه با دشمن خارجی، همواره در تعادل قوا دست بالا را از آن خود ساخته است. فراموش نکنیم که پافشاری آیت‌الله خمینی بر لغو کاپیتولاسیون- که دل روشنفکران و چپ ایران را نیز ربوده بود!- شاه بیت مطالبات او از شاه و مظهر یک چنین سیاستی بود. به همین قیاس نیز، تقدم شعار استقلال بر آزادی را در شعار معروف قیام ٢٢ بهمن "استقلال ، آزادی، جمهوری اسلامی" نباید تصادفی انگاشت.
در مورد تقریبا سه دهه دوران جمهوری اسلامی - که سن اغلب ما‌ها به مشاهده عینی آن از نزدیک قد میدهد!- نقش تعیین کننده این سیاست: سو استفاده از تقدم استقلال بر آزادی، را در سخنان و تبلیغات آیت‌الله خمینی و تیمی از روحانیون ورزیده دنباله‌رو ایشان و تظاهرات و آکسیون‌های حکومتیان و بسیج‌های مردمی علیه آمریکا- و نیز علیه اسراییل به عنوان "مولود" آن- به روشنی دیده‌ایم. تسخیر سفارت آمریکا که سقوط تاسف‌بار دولت بازرگان را به دنبال داشت (و اصلا از اهداف آن بود)، حبس ابد ناجوانمردانه آقای امیرانتظام، به عنوان سمبل و پرچمی برافراشته از این سیاست نان و آبدار روحانیون حاکم، مطلق جلوه دادن نقش آمریکا در تجاوز عراق به ایران، وعده فتح قدس از طریق کربلا، به پرچم آمریکا پیچیدن اجساد برخی از مبارزان تیرباران شده (به شهادت موثق سایر زندانیان و خانواده‌ها) و... همگان نمادهایی از این سیاست بوده است. در واقع همان موقع که پرچم‌های آمریکا و اسراییل در تظاهرات هیجان‌انگیز "استقلال" به آتش کشیده میشد، خاکستر" آزادی" سوخته شده در لابه لای آن، از نظرها پنهان میماند.
اما، اگر چه شعارهای "ضد امپریالیستی و ضد صهیونیستی" در دوران اولیه انقلاب و در شرایط هیجانی ساقط شدن رژیم "وابسته" به آن و به خصوص با "این همانی" کردن توسط نیروهای چپ و انقلابی، از جاذبه و دینامیسم سیاسی برخوردار بود، به تدریج توسط حکومت در عداد شعارهای مذهبی درآمد و تا به امروز حتی جزو "تعقیبات" نمازهای یومیه و "دعاهای" نماز جمعه و هر منبر و زیارتگاهی تبدیل شده است. هم چنان که "الهم العن آل ابی سفیان و.." و "بر هر سه خلیفه به ناحق لعنت"، و کل قتله امام حسین در دعاها و نوحه‌های شیعیان باقی مانده است. (کم نیستند روایاتی که گفته شده وقتی امام زمان ظهور کند، یک تن از بنی امیه را زنده نخواهد گذاشت. در حالی که بعد از ١٤ قرن بعید است که ماهرترین شجره شناسان، بتوانند یکی از بازماندگان آنها را شناسایی کنند! البته نواندیشان دینی تلاش میکنند این قبیل روایات را سمبولیک جلوه دهند، در حالی که زمان تولید اغلب این روایات بسیار نزدیک به فاجعه کربلا بوده و به عنوان یک واقعیت، برای تسلای دل دوستداران امامان بیان می‌شده است).
بنابراین بخشی از اپوزیسیون باید مراقب باشد که ، موضع گیری سیاسی‌اش در برابر سیاست‌های آمریکا و اسراییل با اوراد مذهبی روحانیون علیه "دشمن خارجی" یک کاسه نگشته و مورد بهره برداری سرکوب کنندگان آزادی در ایران واقع نشود. از این هم نباید غفلت کند که حکومت ایران پرونده اتمی را هم آشکارا ضمیمه استقلال‌طلبی‌اش کرده و فضای تبلیغاتی هیستریکی علیه حمله نظامی آمریکا به ایران به راه انداخته و به نحو موفقیت آمیزی تعدادی از مخالفان و سایتها و ستون‌ها را به همنوایی و "این همانی" با خود واداشته است. (البته آمریکا هنوز حمله نکرده ولی – نقدا- پیکر پاک و بدون سلاح اکبر محمدی در مظلومیت کامل در روستایش به خاک سپرده شد!)
باید از این دوستان پرسید، انبوهی جنایت سیاسی و نقض حقوق بشر در گوشه و کنار دنیا صورت می‌گیرد، چرا به اندازه یک هزارم قضیه لبنان و فلسطین به آن پرداخته نمی‌شود؟ به عنوان مثال (و بدون این که در این بحث طرفیتی داشته باشم)، چرا کشتار مردم "مسلمان" خواهان استقلال چچن و یا کشتار بومیان آفریقا توسط "مسلمانان" جنگجوی، وارد ادعیه و شعارهای جمعه رژیم و مقاله‌های مخالفان آن نشده و دنبال گیری نمی‌شود؟ سوال اصلی‌تر نیز این است که از چه تاریخی، فلسطین (که حق استقلال دارد و مردم بی پناهش نیزهمواره قربانی جنایات اسراییل بوده‌اند) این طور وارد ادعیه ما و اساسنامه‌های مبارزاتی ما شده است؟ دل مشغولی من این است که این نحوه مبارزه مذهبی با "امپریالیسم و صهیونیزم"، در دورانی که همه چیز و حتی شیوه‌های سیاسی و مبارزاتی در حال مدرن شدن است، ما را از درک سیاست‌های واقعی و عملی ، اتخاذ سیاست‌های کارساز برای رسیدن به آزادی در ایران، یارگیری‌های جدید منطقه‌ای و بین‌المللی بازدارد و به سردرگمی‌ها ، درجا زدن‌ها و دوگانگی استراتژیکی و تاکتیکی اپوزیسیون (در سیاست داخلی علیه حکومت ایستادن و در سیاست خارجی در کنارش!) تداوم بخشد. در حالی که دستگاه‌های تبلیغاتی حکومت باشعار و دعای الهم العن الاسراییل!! ، فضای کشور را از کمک‌های میلیونی دولت به جنوب لبنان، اهدای کمک‌های مردمی ایرانیان، نامگذاری تعدادی از خیابان‌ها به اسم شیخ حسن نصرالله و حتی خبر نفرت‌انگیز مراجعه والدین تعدادی از نوزادان به اداره سجل و احوال و تغییر نام آنها به نصرالله (مشابه اوایل انقلاب که روح الله می‌گذاشتند و من تازه دارم کم کم جواب این معمای ٥٠ ساله زندگی‌ام را می‌گیرم که تحت چه شرایطی نام کودکان زیبای میهنم: اسکندر، چنگیز، هلاکو، تیمور و ...شده است )، بخشی از اپوزیسیون همین نظام، برای مقاومت "حزب‌الله" در جنوب لبنان، دسته گل و تبریک می‌فرستد و از مالیده شدن دماغ آمریکا و اسراییل در جنوب لبنان سرحال می‌آید! اپوزیسیونی که یک سرش در "داخل کشور" تیرباران میشود یا با اعتصاب غذا جانش را در راه آزادی می‌گذارد، و یک سرش در "خارج کشور"، برای تظاهرات ایرانیان در برابر سفارت اسراییل در کشورهای اروپایی فراخوان صادر میکند!
حکومت فقها در مبارزه جویی‌اش با اسراییل هدف‌های چندگانه‌ای را به خصوص در کادر "صدور انقلاب اسلامی" دنبال میکند، اما باید در کانونش، همان سیاست لولو ساختن دشمن خارجی را دید که با تکیه به یهودستیزی تاریخی و عقیدتی‌اش، به خوبی آن را به عنوان مکمل "شیطان بزرگ" و حتی مهم‌تر از آن جاانداخته و تعدادی از ما را هم "سرکار" آن گذاشته است! آیا وقت آن نرسیده که بخشی از اپوزیسیون، شعارهای رنگ و رو رفته میراث جنگ سرد را همراه با شعارهای مفاتیحی جمهوری اسلامی یک جا از ذهن و ادبیات سیاسی‌اش پاک کرده و متناسب با شرایط سیاسی و اجتماعی و فرهنگی وطن خودش، به تعیین هدف و شیوه‌ها وشعارهای متناسب برای آن - و در صورت لزوم – به جبهه بندی‌های بین المللی و منطقه‌ای تازه تری برای آن بپردازد؟
هدفم از این نوشته فقط یک موضعگیری و اظهارنظر سیاسی نیست. دلم می‌خواهد اگر حقیقتی درآن نهفته است، روشن اندیشان آزادی خواه میهنم به ویژه در غربت (که دست‌شان در اظهارنظر بازتر است) به وضوح بخشیدن هر چه بیشتر به آن و به تصحیح و تقویت آن بپردازند، چه بسا این کار، به یگانگی بیشتری بین مخالفان حکومت و مشتاقان و پویندگان آزادی درایران انجامیده، و به سهم خود، از میزان تشتت و تفرقه آزار دهنده درمیان اپوزیسیون بکاهد. می‌دانم که این کار سخت است، در شرایطی که در برابر هر نغمه‌ای از این دست، دستگاه‌های تبلیغاتی حکومت، اجساد تکه پاره شده کودکان بی‌گناه لبنانی را جلو چشم همه میگذارند (و البته هیچ وقت هم از نشان دادن اجساد کودکان اسراییلی خبری نیست!) پرداختن به مسایلی که به نفع اسراییل و آمریکا و علیه فلسطین (به مثابه ناموس سیاسی جمهوری اسلامی و بخشی از مخالفان‌اش) جلوه کندَ، آسان نیست
Thursday, August 24, 2006
دشمن سیاسی یا دشمن مذهبی!
دشمن سیاسی یا دشمن مذهبی
Wednesday, August 23, 2006
پاسخ منفي رژيم آخوندي به بسته مشوق ها و ضرورت و فوريت اعمال تحريمهاي همه جانبه
پاسخ منفي رژيم آخوندي به بسته مشوق ها و ضرورت و فوريت اعمال تحريمهاي همه جانبه
سه ماه بعد از ارائه مشوقهاي 6كشور, روز گذشته پاسدار علي لاريجاني دبير شوراي عالي امنيت رژيم آخوندي. با جواب منفي رسمي و رد كردن تعليق غني سازي اورانيوم به نمايندگان ديپلماتيك 6كشور, بار ديگر از نيات پليد رژيم آخوندي براي دست يابي به سلاح اتمي پرده برداشت.آقاي محمد محدثين مسئول كميسيون خارجه شوراي ملي مقاومت, در اين رابطه گفت: اين پاسخ طولاني ضمن استقبال از امتيازهاي ارائه شده از سوي 6كشور خواستار امتيازهاي بيشتر از اين كشورها شده و از پاسخ دادن به خواستهاي جامعه بين المللي و بويژه تعليق غني سازي اورانيوم سر باز زده است.پاسخ رژيم آخوندي به بسته مشوقها, از يك سو وقاحت رژيم آخوندي در بهره برداري از سياست مماشات را منعكس نموده و از سوي ديگر تصميم اين رژيم به دست يابي به بمب اتمي به مثابه تضمين استراتژيك بقايش را بر ملا ميكند. رژيم دجالانه تلاش ميكند با اعلام آمادگي براي مذاكره, همچون دو دهه گذشته جامعه جهاني را بفريبد و براي تكميل پروژه هاي اتمي اش وقت بخرد.در حاليكه سردمداران رژيم آخوندي از خامنه اي و احمدي نژاد و ... بر ادامه پروژه هاي اتمي و ادامه غني سازي تاكيد ميكنند لاريجاني روز گذشته به نمايندگان 6كشور گفت:« ... عليرغم جوسازيها در مورد نسبت دادن خريد زمان، هر چه سريعتر نمايندگان كشورهاي 1+5به ميز مذاكره بر گردند و در همه مسائل مطروحه در بسته پيشنهادي اعم از مساله هسته اي و همكاريهاي درازمدت اقتصادي و فني و همكاريهاي امنيتي در مسيري تفاهم آميز به نتيجه برسيم....».محمد سعيدي, معاون اموربين الملل و برنامه ريزي سازمان انرژي اتمي و عضو هيات مذاكره كننده رژيم آخوندي روز گذشته گفت:« ما فکر مي کنيم که اساسا ديگر تعليق موضوعيتي براي پيش شرط شدن ندارد، بحث تعليق شايد در گذشته ها مي توانست مطرح شود اما امروز با توجه به اينکه جمهوري اسلامي ايران اين فن آوري را در اختيار دارد تعليق ديگر موضوعيت ندارد و آنچه که ما از ابتدا مطرح کرده ايم اين است که تعليق چنانچه به عنوان پيش شرط مذاکرات نباشد ما آماده مذاکره هستيم».مسئول كميسيون خارجه شورا گفت رژيم آخوندي با دست يابي به سلاح اتمي راه را براي ايجاد يك امپراطوري جهاني اسلامي هموار مي كند. بيجهت نيست كه همزمان با جواب منفي به مشوقهاي 6كشور, خامنه اي رهبر رژيم آخوندي روز سه شنبه به مناسبت عيد بعثت به تشكيل حكومت اسلامي در همه كشورهاي اسلامي فراخون داد وگفت,«تشكيل حكومت اسلامي ... علاج همه دردها و رنجهاي امروز جهان اسلام » است.در حاليكه پاسخ منفي رژيم به مشوقها نشان ميدهد كه تنها بدنبال«خريد زمان» است, ضرورت وفوريت اعمال تحريمهاي همه جانبه به منظور ممانعت از دست يابي اين رژيم به بمب اتمي دو چندان ميشود.
دبيرخانة شوراي ملي مقاومت ايراناول شهريور 1385(23 اوت 2006 )
سه ماه بعد از ارائه مشوقهاي 6كشور, روز گذشته پاسدار علي لاريجاني دبير شوراي عالي امنيت رژيم آخوندي. با جواب منفي رسمي و رد كردن تعليق غني سازي اورانيوم به نمايندگان ديپلماتيك 6كشور, بار ديگر از نيات پليد رژيم آخوندي براي دست يابي به سلاح اتمي پرده برداشت.آقاي محمد محدثين مسئول كميسيون خارجه شوراي ملي مقاومت, در اين رابطه گفت: اين پاسخ طولاني ضمن استقبال از امتيازهاي ارائه شده از سوي 6كشور خواستار امتيازهاي بيشتر از اين كشورها شده و از پاسخ دادن به خواستهاي جامعه بين المللي و بويژه تعليق غني سازي اورانيوم سر باز زده است.پاسخ رژيم آخوندي به بسته مشوقها, از يك سو وقاحت رژيم آخوندي در بهره برداري از سياست مماشات را منعكس نموده و از سوي ديگر تصميم اين رژيم به دست يابي به بمب اتمي به مثابه تضمين استراتژيك بقايش را بر ملا ميكند. رژيم دجالانه تلاش ميكند با اعلام آمادگي براي مذاكره, همچون دو دهه گذشته جامعه جهاني را بفريبد و براي تكميل پروژه هاي اتمي اش وقت بخرد.در حاليكه سردمداران رژيم آخوندي از خامنه اي و احمدي نژاد و ... بر ادامه پروژه هاي اتمي و ادامه غني سازي تاكيد ميكنند لاريجاني روز گذشته به نمايندگان 6كشور گفت:« ... عليرغم جوسازيها در مورد نسبت دادن خريد زمان، هر چه سريعتر نمايندگان كشورهاي 1+5به ميز مذاكره بر گردند و در همه مسائل مطروحه در بسته پيشنهادي اعم از مساله هسته اي و همكاريهاي درازمدت اقتصادي و فني و همكاريهاي امنيتي در مسيري تفاهم آميز به نتيجه برسيم....».محمد سعيدي, معاون اموربين الملل و برنامه ريزي سازمان انرژي اتمي و عضو هيات مذاكره كننده رژيم آخوندي روز گذشته گفت:« ما فکر مي کنيم که اساسا ديگر تعليق موضوعيتي براي پيش شرط شدن ندارد، بحث تعليق شايد در گذشته ها مي توانست مطرح شود اما امروز با توجه به اينکه جمهوري اسلامي ايران اين فن آوري را در اختيار دارد تعليق ديگر موضوعيت ندارد و آنچه که ما از ابتدا مطرح کرده ايم اين است که تعليق چنانچه به عنوان پيش شرط مذاکرات نباشد ما آماده مذاکره هستيم».مسئول كميسيون خارجه شورا گفت رژيم آخوندي با دست يابي به سلاح اتمي راه را براي ايجاد يك امپراطوري جهاني اسلامي هموار مي كند. بيجهت نيست كه همزمان با جواب منفي به مشوقهاي 6كشور, خامنه اي رهبر رژيم آخوندي روز سه شنبه به مناسبت عيد بعثت به تشكيل حكومت اسلامي در همه كشورهاي اسلامي فراخون داد وگفت,«تشكيل حكومت اسلامي ... علاج همه دردها و رنجهاي امروز جهان اسلام » است.در حاليكه پاسخ منفي رژيم به مشوقها نشان ميدهد كه تنها بدنبال«خريد زمان» است, ضرورت وفوريت اعمال تحريمهاي همه جانبه به منظور ممانعت از دست يابي اين رژيم به بمب اتمي دو چندان ميشود.
دبيرخانة شوراي ملي مقاومت ايراناول شهريور 1385(23 اوت 2006 )
خبرگزاري مهر به نقل از يک "منبع آگاه":دومين خبر خوش هسته اي در راه است۲
خبرگزاري مهر به نقل از يك منبع آگاه اعلام کرد: "خبر جديدي از موفقيت بزرگ و جديد دانشمندان جوان كشورمان در حوزه فناوري هسته اي طي روزهاي آينده اعلام خواهد شد."
به گفته اين منبع: "اين موفقيت از نظر علمي بسيار با اهميت است كه متخصصان اتمي كشورمان در ادامه برنامه هاي تحقيقاتي و پژوهشي به آن دست يافته اند."
منبع خبرگزاري محافظه کار مهر از بيان جزئيات بيشتر در اين زمينه خودداري کرده و يادآور ي نموده كه خبر اين موفقيت بزرگ علمي توسط يكي از مقامات بلندپايه كشور به طور رسمي اعلام خواهد شد.
منبع ذکر شده در خصوص تاثير احتمالي اين خبر در روند بررسي پاسخ ايران توسط كشورهاي 1+5 به خبرگزاري مهر گفته است: "موفقيت ياد شده در راستاي يك پروژه تحقيقاتي- علمي درازمدت است و براساس زمان پيش بيني شده به نتيجه رسيده است، گرچه اعلام آن تاكيد ديگري بر تسلط جمهوري اسلامي ايران به حوزه هاي مختلف دانش هسته اي و به عبارتي تقويت جايگاه ايران به عنوان يك كشور هسته اي است."
لازم به ذکر است که پيش از اين احمدي نژاد در 22 فروردين ماه سال جاري و در مشهد خبر" تسلط ايران به چرخه كامل سوخت هسته اي" را به عنوان نخستين "خبر خوش هسته اي" اعلام كرده بود. خبري که انتشار ان، افزايش فشار جهاني بر پرونده هسته اي ايران را به همراه داشت.
روايت لوموند از:
پيچيدگي رويکرد امريکا نسبت به ايران
کورين لنه
۲ شهریور ۱۳۸۵
roozonline
کاندوليزا رايس، وزير امور خارجه امريکا، نامه محمود احمدي نژاد را که در تاريخ هشتم ماه مي ارسال شده بود، رد کرد و درحالي که نامه هنوز به دريافت کننده آن [جرج بوش] نيز نرسيده بود.
اين بار وزير امور خارجه امريکا از ايراد هرگونه تفسير يا نظري خودداري مي کند. اکنون کاخ سفيد در عکس العمل هاي خود رويکرد متفاوتي را اتخاذ کرده و منتظر نتيجه نهايي تحليل کارشناسان است. ولي بحران لبنان که در ماه ژوئيه آغاز شد، مسايل را کمي پيچيده کرده است.
شيمون پرز، نخست وزير اسراييل، در سفر خود به ايالات متحده به هدف جمع آوري کمک هاي بشردوستانه براي قربانيان اسراييلي به بحث پيرامون اين تقارن پرداخت: "خاوير سولانا، مذاکره کننده اتحاديه اروپا، در روز 11 ژوئيه در انتظار دريافت پاسخ دولت تهران درخصوص برنامه اتمي بود. وي نسبت به پاسخ منفي تهران بي تفاوت ظاهر شد و در تاريخ 12 ژوئيه حزب الله حملات خود را آغاز کرد."
اين عقيده که بين برنامه هسته اي ايران و درگيري ناگهاني ماه ژوئيه در لبنان ارتباطاتي وجود دارد، در واشنگتن بسيار مورد قبول است. برخي از کارشناسان در اين مورد اظهار نگراني مي کنند. کنت پولاک، يکي از عوامل سابق سازمان سيا و يکي از محققين فعلي مرکز تحقيقاتي بروکينگز مي گويد: "اکنون مسايل بسيار پيچيده شده اند و اعتقاد بر اين است که حکومت جمهوري اسلامي عامل شماره يک در ايجاد ناثباتي در منطقه است و تلاش مي کند تا فاصله بين شيعه و سني را افزايش دهد. ايران قصد دارد تلاش هاي امريکا در عراق را پست جلوه دهد..."
وي مي افزايد: "اين برداشت اشتباه وجود دارد که ايران در حال پيشروي است و بايد هرطور شده آن را متوقف کرد و همچنين بايد به خاطر خاورنزديک وارد يک مقابله بزرگ شويم. اين ديدگاه بي نهايت خطرناک است."
هفته گذشته [بين 14 تا 19 اوت]، رييس جمهور بوش تعدادي از محققين را براي صرف ناهار دعوت کرده بود. به نقل از نيويورک تايمز، او از ناسپاسي شيعيان عراق که به حمايت از حزب الله لبنان در بغداد به تظاهرات پرداخته بودند، اظهار تأسف کرد. او در اظهارات خود مدام به وقوع يک "خطر بزرگ" اشاره مي کند و تأکيد دارد که پس از جنگ لبنان، اکنون بايد هرطور شده امکان دستيابي ايران به سلاح اتمي را ازبين برد. او براي اعمال مجازات و تحريم، حال از هرگونه که باشد، روي شوراي امنيت حساب کرده است.
آيا کشورهاي بزرگ در اين رابطه به اجماع خواهند رسيد؟ کارشناسان معتقدند که جنگ لبنان موجب شد تا چنين اتفاق نظري سست شود. آقاي پولاک در اين خصوص مي گويد: "دولت امريکا موفق شده بود تا متحدان خود را به وجود خلوص نيت در سياست هاي خود متقاعد کند، ولي حمايت بي چون و چرا از اسراييل مجدداً ديپلماسي گاوچراني امريکا را به همگان ثابت کرد."
به گفته ري تاکيه [Ray Takeyh]، يکي از اعضاي مجمع روابط خارجي، اکنون قدرت مانور براي ايالات متحده کاهش يافته. او اضافه مي کند: "با توجه به همسايگي عراق، هيچ ديواري وجود ندارد تا بتوان به وسيله آن جلوي ايران را گرفت. درحال حاضر نمي دانيم آيا ايران هنوز درخصوص برعهده گرفتن مسؤوليت هاي منطقه اي مستقيم يا دريافت ضمانت هاي امنيتي علاقه مند هست يا خير. آيا هنوز کسي پيدا مي شود که تهديدهاي امريکا را جدي بگيرد؟"
در ماه مي، خانم رايس بحث مذاکرات مستقيم بين تهران و واشنگتن را مطرح کرد. جيم ولش، از برنامه تحقيقات و استراتژيک در مرکز فنآوري ماساچوست مي گويد: "در بخش هاي مديريتي هر دو کشور اختلافاتي درخصوص مذاکرات مستقيم وجود دارد. کاندوليزا رايس با مطرح کردن اين مسأله مورد مخالفت هاي شديدي قرار گفت."
بيل کريستول، يک نوکان و سردبير مجله ويکلي استاندارد از اين پس کاندوليزا رايس را در زمره افرادي قرار مي دهد که مصالحه و سازش را ستايش مي کنند. در نظر او [کريستول]، استراتژي به کار گرفته شده توسط وزارت امور خارجه، به گام آزمايشي خود نزديک مي شود.
او مي افزايد: "اروپايي ها مجدداً وارد مذاکراتي خواهند شد که انتهاي آن مشخص نيست. به واقع اکنون رييس جمهور بوش بايد تصميمات بسيار مشکلي اتخاذ کند."
منبع: لوموند، 24 اوت 2006
مترجم: علي جواهرفروش
پيچيدگي رويکرد امريکا نسبت به ايران
کورين لنه
۲ شهریور ۱۳۸۵
roozonline
کاندوليزا رايس، وزير امور خارجه امريکا، نامه محمود احمدي نژاد را که در تاريخ هشتم ماه مي ارسال شده بود، رد کرد و درحالي که نامه هنوز به دريافت کننده آن [جرج بوش] نيز نرسيده بود.
اين بار وزير امور خارجه امريکا از ايراد هرگونه تفسير يا نظري خودداري مي کند. اکنون کاخ سفيد در عکس العمل هاي خود رويکرد متفاوتي را اتخاذ کرده و منتظر نتيجه نهايي تحليل کارشناسان است. ولي بحران لبنان که در ماه ژوئيه آغاز شد، مسايل را کمي پيچيده کرده است.
شيمون پرز، نخست وزير اسراييل، در سفر خود به ايالات متحده به هدف جمع آوري کمک هاي بشردوستانه براي قربانيان اسراييلي به بحث پيرامون اين تقارن پرداخت: "خاوير سولانا، مذاکره کننده اتحاديه اروپا، در روز 11 ژوئيه در انتظار دريافت پاسخ دولت تهران درخصوص برنامه اتمي بود. وي نسبت به پاسخ منفي تهران بي تفاوت ظاهر شد و در تاريخ 12 ژوئيه حزب الله حملات خود را آغاز کرد."
اين عقيده که بين برنامه هسته اي ايران و درگيري ناگهاني ماه ژوئيه در لبنان ارتباطاتي وجود دارد، در واشنگتن بسيار مورد قبول است. برخي از کارشناسان در اين مورد اظهار نگراني مي کنند. کنت پولاک، يکي از عوامل سابق سازمان سيا و يکي از محققين فعلي مرکز تحقيقاتي بروکينگز مي گويد: "اکنون مسايل بسيار پيچيده شده اند و اعتقاد بر اين است که حکومت جمهوري اسلامي عامل شماره يک در ايجاد ناثباتي در منطقه است و تلاش مي کند تا فاصله بين شيعه و سني را افزايش دهد. ايران قصد دارد تلاش هاي امريکا در عراق را پست جلوه دهد..."
وي مي افزايد: "اين برداشت اشتباه وجود دارد که ايران در حال پيشروي است و بايد هرطور شده آن را متوقف کرد و همچنين بايد به خاطر خاورنزديک وارد يک مقابله بزرگ شويم. اين ديدگاه بي نهايت خطرناک است."
هفته گذشته [بين 14 تا 19 اوت]، رييس جمهور بوش تعدادي از محققين را براي صرف ناهار دعوت کرده بود. به نقل از نيويورک تايمز، او از ناسپاسي شيعيان عراق که به حمايت از حزب الله لبنان در بغداد به تظاهرات پرداخته بودند، اظهار تأسف کرد. او در اظهارات خود مدام به وقوع يک "خطر بزرگ" اشاره مي کند و تأکيد دارد که پس از جنگ لبنان، اکنون بايد هرطور شده امکان دستيابي ايران به سلاح اتمي را ازبين برد. او براي اعمال مجازات و تحريم، حال از هرگونه که باشد، روي شوراي امنيت حساب کرده است.
آيا کشورهاي بزرگ در اين رابطه به اجماع خواهند رسيد؟ کارشناسان معتقدند که جنگ لبنان موجب شد تا چنين اتفاق نظري سست شود. آقاي پولاک در اين خصوص مي گويد: "دولت امريکا موفق شده بود تا متحدان خود را به وجود خلوص نيت در سياست هاي خود متقاعد کند، ولي حمايت بي چون و چرا از اسراييل مجدداً ديپلماسي گاوچراني امريکا را به همگان ثابت کرد."
به گفته ري تاکيه [Ray Takeyh]، يکي از اعضاي مجمع روابط خارجي، اکنون قدرت مانور براي ايالات متحده کاهش يافته. او اضافه مي کند: "با توجه به همسايگي عراق، هيچ ديواري وجود ندارد تا بتوان به وسيله آن جلوي ايران را گرفت. درحال حاضر نمي دانيم آيا ايران هنوز درخصوص برعهده گرفتن مسؤوليت هاي منطقه اي مستقيم يا دريافت ضمانت هاي امنيتي علاقه مند هست يا خير. آيا هنوز کسي پيدا مي شود که تهديدهاي امريکا را جدي بگيرد؟"
در ماه مي، خانم رايس بحث مذاکرات مستقيم بين تهران و واشنگتن را مطرح کرد. جيم ولش، از برنامه تحقيقات و استراتژيک در مرکز فنآوري ماساچوست مي گويد: "در بخش هاي مديريتي هر دو کشور اختلافاتي درخصوص مذاکرات مستقيم وجود دارد. کاندوليزا رايس با مطرح کردن اين مسأله مورد مخالفت هاي شديدي قرار گفت."
بيل کريستول، يک نوکان و سردبير مجله ويکلي استاندارد از اين پس کاندوليزا رايس را در زمره افرادي قرار مي دهد که مصالحه و سازش را ستايش مي کنند. در نظر او [کريستول]، استراتژي به کار گرفته شده توسط وزارت امور خارجه، به گام آزمايشي خود نزديک مي شود.
او مي افزايد: "اروپايي ها مجدداً وارد مذاکراتي خواهند شد که انتهاي آن مشخص نيست. به واقع اکنون رييس جمهور بوش بايد تصميمات بسيار مشکلي اتخاذ کند."
منبع: لوموند، 24 اوت 2006
مترجم: علي جواهرفروش
فرانس پرس: آيا ايران در سياره اي ديگري قرار دارد؟
فرانس پرس:
آيا ايران در سياره اي ديگري قرار دارد؟
آيا ايران در سياره اي ديگري قرار دارد؟
roozonline
۲ شهریور ۱۳۸۵
به دنبال پاسخ علي لاريجاني، مسؤول مذاکرات پرونده اتمي ايران، مبني بر اينکه جمهوري اسلامي آماده است تا از روز 23 اوت [مطابق با اول شهريور ماه] به طور جدي مذاكرات را آغاز نمايد، ايالات متحده هشدار داد که اين پاسخ به هيچ وجه رضايت بخش نبوده و هر چه سريع تر براي تصويب تحريم هاي اقتصادي عليه ايران در شوراي امنيت اقدام خواهد کرد.
خانم دانا پرينو، معاون مطبوعاتي کاخ سفيد نيز اعلام کرد دولت امريکا يک نسخه از پاسخ ايران را دريافت نموده و آن را بررسي خواهد کرد. وي همچنين اضافه کرد: "به گفته رييس جمهور بوش، دستيابي ايران به سلاح هسته اي در قالب برنامه هاي صلح آميز غني سازي، يک اشتباه بزرگ و جبران ناپذير براي منطقه و جهان خواهد بود."
جان بولتون، سفير امريکا در سازمان ملل نيز اظهار داشت: "زمان بسيار مهم است. مقامات ايراني دو ماه و نيم فرصت داشتند تا پبشنهادهاي کشورهاي بزرگ را بپذيرند. ولي پس از ماهها بازي با کلمات، اکنون مي بايست پاسخ نهايي خود را آماده مي کردند. حال بايد ببينيم آيا به واقع براي رعايت تعهدات بين المللي خود آماده شده اند يا خير."
اکثر ناظران و کارشناسان امر انتظار شنيدن پاسخي مبهم از سوي ايران را داشتند. تريتا پارسي، کارشناس و نويسنده کتابي درخصوص ايران، ايالات متحده و اسراييل مي گويد: "ممکن است مقامات ايراني مذاکراتي را که منجر به تعليق موقت در فعاليت هاي غني سازي شود بپذيرند، ولي اينکه تعليق يک شرط ابتدايي براي انجام مذاکرات باشد را مطمئناً نخواهند پذيرفت."
او همچنين با اشاره به خطرات احتمالي در اعمال تحريم عجولانه و نسنجيده عليه تهران مي افزايد: "حتي اگر پاسخ ايران براي ايالات متحده مأيوس کننده باشد، باز نبايد آن را به مثابه پايان خط مذاکرات به حساب آورد. امريکا درصورت تحريم ايران در سراشيبي لغزنده اي قرار خواهد گرفت که به ناچار آن را به سوي مقابله با ايران هدايت خواهد کرد، زيرا هيچ يک از متحدين امريکا نظر مساعدي روي اعمال تحريم ندارند."
جيمز مارش، استاد مرکز فنآوري ماساچوست، معتقد است شتاب امريکايي ها براي اعمال مجازات و تنبيه عليه تهران مي تواند منجر به شکسته شدن ائتلاف ناپايدار فعلي بين پنج عضو دائمي شوراي امنيت شود. او اضافه مي کند: "اگر به سخنان و نظرات مقامات ايراني توجه کنيد مي بينيد که آنها قصد دارند رابطه بين اروپايي ها و امريکايي ها را برهم زنند. ابراز هرگونه علاقه اي توسط تهران براي ازسرگيري مذاکرات به مثابه يک دليل و مشوق براي چيني ها، روس ها و حتي در برخي حالات براي اروپايي ها خواهد بود تا از مناقشاتي که به بحران هاي سياسي ختم مي شوند دوري کنند که در اين مرحله همان صدور رأي موافق روي تحريم و مجازات است."
ازطرف ديگر فرانسوا ژره، رييس مرکز تحليل هاي استراتژيک در فرانسه، درخصوص روند پبشرفت برنامه هسته اي ايران مي گويد: "اين برنامه در يک سال اخير بسيار کند پيش رفته است. دولت تهران با عملياتي کردن تنها 100 سانتريفوژ مطمئناً از يک برنامه صنعتي [50000 سانتريفوژ] بسيار دور است و با اين وضعيت 5 سال زمان لازم است تا يک بمب ساخته شود. با مستقر کردن مهندسين و ناظرين بين المللي مي توان روند پبشرفت اين برنامه را کنترل نمود."
او همچنين درخصوص اعمال تحريم عليه دولت تهران اظهار داشت: "در ابتدا، کشورهاي بزرگ بايد با يکديگر به توافق برسند. به علاوه، مجازات هاي اقتصادي ممکن و عملي نخواهند بود، زيرا چين و روسيه اين گونه مجازات ها را اجرا نخواهد کرد و اين مسأله صرفاً موجب دوري و فاصله گرفتن هر چه بيشتر قدرت هاي بزرگ از يکديگر خواهد شد."
برنارد هورکاد، يکي از محققين مرکز ملي مطالعات و تحقيقات فرانسه نيز مي گويد: "آنها [مسؤولين ايراني] اکنون دانش لازم براي ساخت يک بمب اتمي را دارند. اگر آنها را به حال خود رها کنيم، دستيابي به بمب و نيروي نظامي اتمي بسيار ساده تر خواهد بود، ولي برعکس اگر ايران را در جوامع بين الملل وارد کنيم، مي توانيم بر کليه رفتار و اقدامات آن نظارت داشته باشيم. اکنون اينگونه به نظر مي رسد که ايران در سياره ديگري قرار دارد. هيچ راهي براي اعمال فشار نيست و تنها راه حل ممکن، به رسميت شناختن ايران به عنوان يک قدرت منطقه اي و دادن مسؤوليت هاي منطقه اي به آن است."
وي در پايان مي افزايد: "اکنون تنها امريکايي ها هستند که مي توانند اين بحران را فيصله دهند. از اين ديدگاه، فرانسه نيز مي تواند به عنوان واسطه اي بين تهران و واشنگتن عمل کند."
منبع: فرانس پرس، 23 اوت 2006
مترجم: علي جواهرفروش
به دنبال پاسخ علي لاريجاني، مسؤول مذاکرات پرونده اتمي ايران، مبني بر اينکه جمهوري اسلامي آماده است تا از روز 23 اوت [مطابق با اول شهريور ماه] به طور جدي مذاكرات را آغاز نمايد، ايالات متحده هشدار داد که اين پاسخ به هيچ وجه رضايت بخش نبوده و هر چه سريع تر براي تصويب تحريم هاي اقتصادي عليه ايران در شوراي امنيت اقدام خواهد کرد.
خانم دانا پرينو، معاون مطبوعاتي کاخ سفيد نيز اعلام کرد دولت امريکا يک نسخه از پاسخ ايران را دريافت نموده و آن را بررسي خواهد کرد. وي همچنين اضافه کرد: "به گفته رييس جمهور بوش، دستيابي ايران به سلاح هسته اي در قالب برنامه هاي صلح آميز غني سازي، يک اشتباه بزرگ و جبران ناپذير براي منطقه و جهان خواهد بود."
جان بولتون، سفير امريکا در سازمان ملل نيز اظهار داشت: "زمان بسيار مهم است. مقامات ايراني دو ماه و نيم فرصت داشتند تا پبشنهادهاي کشورهاي بزرگ را بپذيرند. ولي پس از ماهها بازي با کلمات، اکنون مي بايست پاسخ نهايي خود را آماده مي کردند. حال بايد ببينيم آيا به واقع براي رعايت تعهدات بين المللي خود آماده شده اند يا خير."
اکثر ناظران و کارشناسان امر انتظار شنيدن پاسخي مبهم از سوي ايران را داشتند. تريتا پارسي، کارشناس و نويسنده کتابي درخصوص ايران، ايالات متحده و اسراييل مي گويد: "ممکن است مقامات ايراني مذاکراتي را که منجر به تعليق موقت در فعاليت هاي غني سازي شود بپذيرند، ولي اينکه تعليق يک شرط ابتدايي براي انجام مذاکرات باشد را مطمئناً نخواهند پذيرفت."
او همچنين با اشاره به خطرات احتمالي در اعمال تحريم عجولانه و نسنجيده عليه تهران مي افزايد: "حتي اگر پاسخ ايران براي ايالات متحده مأيوس کننده باشد، باز نبايد آن را به مثابه پايان خط مذاکرات به حساب آورد. امريکا درصورت تحريم ايران در سراشيبي لغزنده اي قرار خواهد گرفت که به ناچار آن را به سوي مقابله با ايران هدايت خواهد کرد، زيرا هيچ يک از متحدين امريکا نظر مساعدي روي اعمال تحريم ندارند."
جيمز مارش، استاد مرکز فنآوري ماساچوست، معتقد است شتاب امريکايي ها براي اعمال مجازات و تنبيه عليه تهران مي تواند منجر به شکسته شدن ائتلاف ناپايدار فعلي بين پنج عضو دائمي شوراي امنيت شود. او اضافه مي کند: "اگر به سخنان و نظرات مقامات ايراني توجه کنيد مي بينيد که آنها قصد دارند رابطه بين اروپايي ها و امريکايي ها را برهم زنند. ابراز هرگونه علاقه اي توسط تهران براي ازسرگيري مذاکرات به مثابه يک دليل و مشوق براي چيني ها، روس ها و حتي در برخي حالات براي اروپايي ها خواهد بود تا از مناقشاتي که به بحران هاي سياسي ختم مي شوند دوري کنند که در اين مرحله همان صدور رأي موافق روي تحريم و مجازات است."
ازطرف ديگر فرانسوا ژره، رييس مرکز تحليل هاي استراتژيک در فرانسه، درخصوص روند پبشرفت برنامه هسته اي ايران مي گويد: "اين برنامه در يک سال اخير بسيار کند پيش رفته است. دولت تهران با عملياتي کردن تنها 100 سانتريفوژ مطمئناً از يک برنامه صنعتي [50000 سانتريفوژ] بسيار دور است و با اين وضعيت 5 سال زمان لازم است تا يک بمب ساخته شود. با مستقر کردن مهندسين و ناظرين بين المللي مي توان روند پبشرفت اين برنامه را کنترل نمود."
او همچنين درخصوص اعمال تحريم عليه دولت تهران اظهار داشت: "در ابتدا، کشورهاي بزرگ بايد با يکديگر به توافق برسند. به علاوه، مجازات هاي اقتصادي ممکن و عملي نخواهند بود، زيرا چين و روسيه اين گونه مجازات ها را اجرا نخواهد کرد و اين مسأله صرفاً موجب دوري و فاصله گرفتن هر چه بيشتر قدرت هاي بزرگ از يکديگر خواهد شد."
برنارد هورکاد، يکي از محققين مرکز ملي مطالعات و تحقيقات فرانسه نيز مي گويد: "آنها [مسؤولين ايراني] اکنون دانش لازم براي ساخت يک بمب اتمي را دارند. اگر آنها را به حال خود رها کنيم، دستيابي به بمب و نيروي نظامي اتمي بسيار ساده تر خواهد بود، ولي برعکس اگر ايران را در جوامع بين الملل وارد کنيم، مي توانيم بر کليه رفتار و اقدامات آن نظارت داشته باشيم. اکنون اينگونه به نظر مي رسد که ايران در سياره ديگري قرار دارد. هيچ راهي براي اعمال فشار نيست و تنها راه حل ممکن، به رسميت شناختن ايران به عنوان يک قدرت منطقه اي و دادن مسؤوليت هاي منطقه اي به آن است."
وي در پايان مي افزايد: "اکنون تنها امريکايي ها هستند که مي توانند اين بحران را فيصله دهند. از اين ديدگاه، فرانسه نيز مي تواند به عنوان واسطه اي بين تهران و واشنگتن عمل کند."
منبع: فرانس پرس، 23 اوت 2006
مترجم: علي جواهرفروش
از ديد فيگارو:-چند نتيجه گيري از يک جنگ
از ديد فيگارو:
چند نتيجه گيري از يک جنگ
پير روسلن
۲ شهریور ۱۳۸۵
roozonline
ايران پس از جنگ عليه حزب الله که به شکلي ناشيانه ازسوي نيروهاي اسراييلي آغاز شد، اکنون خود را در جايگاه قدرت مي بيند و درخصوص پرونده هسته اي سازش ناپذيرتر از گذشته ظاهر مي شود.
تهران روز گذشته پاسخ خود را درخصوص پيشنهاد کشورهاي 5 + 1 ارائه کرد: مشوق هاي اقتصادي، سياسي و امنيتي پيشنهاد شده، به اين شرط که فعاليت هاي غني سازي تا تاريخ 31 اوت متوقف شوند. مقامات ايراني اين شرط اوليه را رد کردند و خواستار ازسرگيري مذاکرات و ارائه يک "فرمول جديد" شدند تا امکان انجام اين گونه فعاليت ها را ميسر سازد.
با متوقف نکردن فعاليت هاي غني سازي، اکنون اين احتمال وجود دارد که شوراي امنيت تحريم ها و مجازات هايي را عليه دولت تهران تصويب کند. درحالي که با توجه به عدم هماهنگي روسيه و چين با کشورهاي غربي، احتمال به زانو درآوردن تهران بسيار کم است.
"سريال هسته اي ايران" تقريباً به همان جايي رسيد که قبل از تابستان قرار داشت، البته با اندکي تفاوت: جنگ لبنان به مدت 34 روز نظاره گر اختلافات بين حزب الله و اسراييل از يک طرف و ايران و ايالات متحده از طرف ديگر بود. به نظر مي رسد از اين درگيري که هيچ جناحي از آن پيروز خارج نشد، هر دو رقيب نتايج متفاوتي گرفته باشند؛ نتايجي مهم براي ادامه درگيري هاي خود.
در نظر جرج بوش [اظهارات روز دوشنبه]، حمله عليه اسراييل نشان دهنده اين است که قطعاً بايد ايران را از دستيابي به بمب هسته اي بازداشت. خواست ايالات متحده در مورد پايان گرفتن خصومت هاي خاورنزديک، صرفاً به اين طريق عملي مي شد که اسراييل توان نظامي حزب الله را از بين ببرد و در نتيجه امکان مقابله به مثل ايران را درصورت حمله به تأسيسات هسته اي اين کشور به صفر برساند. با توجه به اين ديدگاه، تمايل ايالات متحده براي خنثي کردن نيروي حزب الله کماکان به قوت خود باقي است.
از ديد جمهوري اسلامي، اينکه متحدان شيعه اش در لبنان توانستند در برابر بمباران هاي اسراييل تا زمان صدور آتش بس مقاومت کنند، يک پيروزي بزرگ، به ويژه در بين افکار عمومي اعراب، محسوب مي شود. اين موفقيت به موفقيت هاي ديگري نيز افزوده شد: تشکيل يک قدرت شيعه در عراق و پيروزي اسلام گرايان حماس در انتخابات مجلس فلسطين که منجر به تقويت موضع استراتژيک ايران خواهد شد و جاه طلبي هاي دولتمردان آن را در نظر کشورهاي غربي توجيه خواهد کرد.
جنگ لبنان پارامترهاي پرونده هسته اي ايران را تغيير نداده، ولي شرايط رواني آن را متحول کرده است. ديگر مذاکرات و مباحثات به مثابه يک اقدام ديپلماتيک نظري به حساب نمي آيند، بلکه از اين پس به تشديد نگراني هاي ناشي از وضعيت منطقه دامن خواهند زد.
بدين طريق وضعيت لبنان و استقرار نيروهاي بين المللي صرفاً با پذيرش يک فرضيه ممکن به نظر مي رسد: مقابله نظامي با ايران و حمله به تأسيسات هسته اي اين کشور؛ رويکردي که چشم پوشي از آن توسط ايالات متحده کمي بعيد به نظر مي رسد.
منبع: فيگارو، 23 اوت 2006
مترجم: علي جواهرفروش
چند نتيجه گيري از يک جنگ
پير روسلن
۲ شهریور ۱۳۸۵
roozonline
ايران پس از جنگ عليه حزب الله که به شکلي ناشيانه ازسوي نيروهاي اسراييلي آغاز شد، اکنون خود را در جايگاه قدرت مي بيند و درخصوص پرونده هسته اي سازش ناپذيرتر از گذشته ظاهر مي شود.
تهران روز گذشته پاسخ خود را درخصوص پيشنهاد کشورهاي 5 + 1 ارائه کرد: مشوق هاي اقتصادي، سياسي و امنيتي پيشنهاد شده، به اين شرط که فعاليت هاي غني سازي تا تاريخ 31 اوت متوقف شوند. مقامات ايراني اين شرط اوليه را رد کردند و خواستار ازسرگيري مذاکرات و ارائه يک "فرمول جديد" شدند تا امکان انجام اين گونه فعاليت ها را ميسر سازد.
با متوقف نکردن فعاليت هاي غني سازي، اکنون اين احتمال وجود دارد که شوراي امنيت تحريم ها و مجازات هايي را عليه دولت تهران تصويب کند. درحالي که با توجه به عدم هماهنگي روسيه و چين با کشورهاي غربي، احتمال به زانو درآوردن تهران بسيار کم است.
"سريال هسته اي ايران" تقريباً به همان جايي رسيد که قبل از تابستان قرار داشت، البته با اندکي تفاوت: جنگ لبنان به مدت 34 روز نظاره گر اختلافات بين حزب الله و اسراييل از يک طرف و ايران و ايالات متحده از طرف ديگر بود. به نظر مي رسد از اين درگيري که هيچ جناحي از آن پيروز خارج نشد، هر دو رقيب نتايج متفاوتي گرفته باشند؛ نتايجي مهم براي ادامه درگيري هاي خود.
در نظر جرج بوش [اظهارات روز دوشنبه]، حمله عليه اسراييل نشان دهنده اين است که قطعاً بايد ايران را از دستيابي به بمب هسته اي بازداشت. خواست ايالات متحده در مورد پايان گرفتن خصومت هاي خاورنزديک، صرفاً به اين طريق عملي مي شد که اسراييل توان نظامي حزب الله را از بين ببرد و در نتيجه امکان مقابله به مثل ايران را درصورت حمله به تأسيسات هسته اي اين کشور به صفر برساند. با توجه به اين ديدگاه، تمايل ايالات متحده براي خنثي کردن نيروي حزب الله کماکان به قوت خود باقي است.
از ديد جمهوري اسلامي، اينکه متحدان شيعه اش در لبنان توانستند در برابر بمباران هاي اسراييل تا زمان صدور آتش بس مقاومت کنند، يک پيروزي بزرگ، به ويژه در بين افکار عمومي اعراب، محسوب مي شود. اين موفقيت به موفقيت هاي ديگري نيز افزوده شد: تشکيل يک قدرت شيعه در عراق و پيروزي اسلام گرايان حماس در انتخابات مجلس فلسطين که منجر به تقويت موضع استراتژيک ايران خواهد شد و جاه طلبي هاي دولتمردان آن را در نظر کشورهاي غربي توجيه خواهد کرد.
جنگ لبنان پارامترهاي پرونده هسته اي ايران را تغيير نداده، ولي شرايط رواني آن را متحول کرده است. ديگر مذاکرات و مباحثات به مثابه يک اقدام ديپلماتيک نظري به حساب نمي آيند، بلکه از اين پس به تشديد نگراني هاي ناشي از وضعيت منطقه دامن خواهند زد.
بدين طريق وضعيت لبنان و استقرار نيروهاي بين المللي صرفاً با پذيرش يک فرضيه ممکن به نظر مي رسد: مقابله نظامي با ايران و حمله به تأسيسات هسته اي اين کشور؛ رويکردي که چشم پوشي از آن توسط ايالات متحده کمي بعيد به نظر مي رسد.
منبع: فيگارو، 23 اوت 2006
مترجم: علي جواهرفروش
Tuesday, August 22, 2006
بحران های فراگیر رژیم و مفسّر سیاسی سردرگم
بحران های فراگیر رژیم و مفسّر سیاسی سردرگم
رژیم ضد یشری و ضد ایرانی حاکم بر ایران در اوج بحرانهای داخلی و بین المللی و در بزنگاه ارجاع پرونده
هسته ایش به شورای امنیت ملل متحد آنهم پس از 3 سال موش و گربه بازی با مماشات گران غارتگر، جنگی را به مردم لبنان تحمیل کرد که از همان نوع جنگهای " نعمت اللهی" در مقابل عراق به مدت 6 سال بعد از اخراج عراق از اراضی ایران بود.
اینکه باعث و بانی این جنگ 33 روزه در لبنان رژیم حاکم بر ایران بود، هم مقامات ریز و درشت تمامی جناحهای حکومتی به آن اعتراف و افتخار میکنند، هم احزاب و شخصیتهای لبنانی آن را تأیید میکنند و هم همه طرفهای درگیری. تکذیب یا تحریف و امّا و اگر در این مورد فقط بر بی اعتباری مدعا می افزاید.
رژیم وامانده در بحرانهای لاعلاج با این جنگ اخیر با هدف درجه یک انحراف افکار عمومی از بحران هسته ای داخلی به بحرانهای جنگی منطقه ای، اهداف دیگری نظیر کسب رهبری مبارزات ضد اسرائیلی و سرگرم کردن اپوزیسیون را هم دنبال میکرد.
وزارت اطلاعات رژیم در سایتهای خود از جمله دیدبان و اینترلینک از اینکه اپوزیسیون به دام اهداف رژیم نیافتاده خشم خود را نشان میدهد و مینویسد مجاهدین علیه تجاوزات رژیم صهیونیستی موضع گیری نکردند و آنها را همکار صهیونیستها می خواند. شورای ملّی مقاومت با هشیاری کامل و طبق آنچه از ان انتظار میرفت و شایسته بود، حمله به شهروندان لبنانی را محکوم و تمام مسئولیت آن جنگ را به حقّ به گردن رژیم آخوندی انداخت.
مواضع مقاومت ایران علیه رژیم فاشیستی حاکم بر ایران در طی 27 سال گذشته روشن و قاطع و بی رودربایستی و مستقل بوده و همین خط مشی یاعث درخشندگی و تابناکی آن شده و آن را از کورانهای بس خطرناک عبور داده است. طوری که حتیّ دخالتهای قدرتهای جهانی در امور مقاومت ایران باعث انحراف از این خط مشی و مبارزه با فاشیسم مذهبی حاکم بر میهن نکرده است. گر چه بسیاری آرزوی چنین انحرافی را داشتند. یادمان نرفته که مأ موران پوششی وزارت اطلاعات رژیم در اروپا از اینکه مجاهدین جواب حملات نیروهای آمریکائی را نداده اند و به سمت آنها شلیک نکرده اند آنها را سرزنش میکردند و سازشکار با امپریالیسم
می خواندند.
آینکه آخوندها بخواهند مقاومت ایران را دنبال نخود سیاه بفرستند و از مبارزه علیه خودشان منحرف سازند، هیچ جای تعجّب ندارد ولی تعجّب از آن ا فراد و یا نیروهائی است که از یکطرف یکخط در میان فراخوان ِ اتحاد میدهند و از طرف دیگر مجاهدن را فرا میخوانند که نیروی خود را برای مبارزه علیه امپریالیسم و صهیونیسم و ارتجاع تقسیم کند بدون ابنکه مشخّص سازد آن اتحاد را علیه رژیم می خواهد یا علیه امپریالیسم؟
یکی از این آقایان تحلیلگر بنام کورش عرفانی (جهانگیر افشاری) مینویسد که عربده های انقلابی گری ضدّ آخوندیمان گوش دنیای حقیرمان را پر کرده و به عمق جنایات اسرائیلیها نمی اندیشیم، یا می نویسد به چه حقّی باید به شنیدن روزانه خبر کشته شدن چند فلسطینی عادت کرده باشیم، آیا گوشهایمان به این فریادهای جگر سوز جلوی دوربینها خو گرفته؟ مگر"جنگجوی حزب الله" و " طالبان افغانی" انسان نیستند که بخواهیم با این اتیکتهای ساخته.....و بسیاری عبارات و مقولات دیگر.
از این نوع روضه خوانیها که عملی در ورایش نیست هیچ آبی برای هیچکسی، نه حزب اللهی نه طالبانی و نه مردم ستمدیده ایران گرم نشده و نخواهد شد. در ثانی این مفسّر و تحلیلگر از کجا میداند که کسی در ذهنش به عمق جنایات اسرائیلیها می اندیشد یا نمی اندیشد؟ و اصولن اندیشیدن بدون عمل مشخّص در مورد یک فاجعه چه دردی از مصیبت زدگان را دوا و درمان میکند؟ آیا شما هم به مصیبتها و فجایع و سرکوب و ناراحتی و رنج و مشقـّت مردم ایران فقط اندیشه میکنید؟ یا دهانتان از گفتن حلوا واقعن شیرین میشود؟ و اگر فقط می اندیشید چند واحد از اندیشه خود را صرف مردم ایران میکنید؟ و چند واحد صرف طالبانی افغانستان و چند واحد به اندیشیدن به حزب الله لبنان و فقرای آمریکای لاتین و محرومان بنگلادش و زندانیان گوانتانامو و بچه های خیابانی برزیل و قربانیان خشونت در عراق و و و
از چند واحدی که صرف اندیشیدن به مردم سرکوب شده ایران میکنید چند واحد برای آنها آب گرم میشود؟ لطفن جواب این سوالات را به اطلاع خوانندگان برسانید.
ولی متأسفّم که ستیزه جویان فلسطینی را با جنگجوی حزب الله و طالبانی افغانی در یک ردیف آورده اید و برای همه آنها به صورت همه با هم اشک اندیشه میریزید. چگونه حزب الله لبنان را که به دستور وزارت اطلاعات مخالفین رژیم را ترور میکند و فقط به دستور خامنه ای دست به اسلحه میبرد و شلیک میکند با ستیزه جوی فلسطینی که آگاهانه و مستقل مبارزه میکند، یکی میدانید؟ مگر نمی دانید که رژیم برای ترور یاسر عرفات تروریست اعزام کرد و یک سنت به سازمان الفتح کمک مالی نکرد، ولی به حزب الله میلیونها دلار کمک میکند. اگر همه تحلیلگران مثل شما اندیشه میکردند که فاجعه بود.
شما حزب الله لبنان را نیروی ملّی لبنانی میدانید که در عین حال و بنا به نوشته خودتان و همچنین مدارک موجود به دستور رژیم ایران مخالفین حکومت فاشیستی را در اینجا و آنجا به گستاخی تمام ترور میکند و فعالین مقاومت و کسانی را که جنایات رژیم را افشا میکنند مورد تهدید قرار میدهند. آنها خود مرا در آستانه عملیات پلیس فرانسه علیه مقاومت تهدید به ربودن فرزندم کردند.
حال شما که حزب الله لبنان را یک نیروی ملّی میدانید این معادله پیش می آید که مخالفین رژیم که مورد ترورحزب الله قرار گرفته اند نمی توانند نیروها و افراد ملّی باشند، زیرا یک نیروی ملی اصولن نمیتواند یک نیروی ملی دیگر را حذف و ترور کند، لذا از این منظر و از دیدگاه شما رژیم حاکم نیرو و یک جریان ملی و در نتیجه مردمی است. ولی اگر مخالف این استدلال هستید باید بنابراین معتقد باشید که یک نیرو هم میتواند ملی باشد و هم در خدمت یک حکومت فاشیستی حاکم بر کشوری دیگر تا حدّ کشتار مخالفین آن حکومت. اگر این معادله را بپذیرید 2 اشکال پیش میاید که یکی باطل است و یکی ممکن. اینکه منافع خلقها با هم فرق دارد. مثلن دموکراسی و آزادی و نان، آب و مسکن به نفع مردم ایران نیست و برایشان ضرر دارد مثل سیل و زلزله است ولی برای مردم یک کشور دیگر چیز خوبی است و باید داشته باشند. خوب این باطل است.
وجه دیگر این استدلال که نیروهای ملی میتوانند همدیگر را ترور کنند و با فاشیست هم همکاری کنند قبل از هر کس خود شما را زیر سوال میبرد. شما خود را به عنوان یک نیروی ملی معرفی کرده اید، طبق این معادله شما هم نظیر حزب الله لبنان که می گویید یک جریان ملی است و یا فاشیست هم همکاری میکند با رژیم همکاری میکنید. اندیشه بفرمایید تأکید میکنم طبق معادله ای که از نوشته های شما بیرون کشیدم این را می نویسم، مگر اینکه معتقد باشید هر 2 استدلالات بالا که از نوشتار شما منتج شده باطل و حزب الله لبنان طبق اخبار و اسناد شواهد از جانب دیگر نیروها و افراد یک نیروی وابسته به فاشیست حاکم بر ایران است. اگر معتقد به این حقـیقـت شدید آنگاه مبارزات ضد صهیونیستی حزب الله آن معنا و مفهوم مبارزات خلق قهرمان فلسطین را در نگاه شما از دست میدهد و پی میبرید که رژیم برای منافع خودش حزب الله را وارد عمل کرده.
شما می نویسید:"...حزب الله به دلیل بافت ایدئولوژیک خود برخی ژستهای سختگیرانه مذهبی را در مورد مسائل فرهنگی و اخلاقی مانند موزیک و حجاب ارائه داده است، اما نباید فراموش کرد که حزب الله لبنان با حزب الله ایران متفاوت است". آیا ترورهای مخالفین رژیم فاشیستی ژست بود یا واقعیت؟ یا باید این ژستها را مردم لبنان هم مثل مردم ایران با پوست و گوشت خود تجربه کنند؟ آیا ژستهای خمینی در فرانسه را فراموش کردید؟ آیا شما موزیک را غیر انسانی می پندارید که مخالفین آنرا نیروی ملی قلمداد می دانید؟ آیا شما هم حجاب را یک مسئله اخلاقی میدانید؟ فراموش نکنید که جمله بالا از شما است و نه از حزب الله.
در مورد طالبان، آیا میدانید آنها چه موجوداتی هستند؟ شما که در تحلیلهای خود اسمی از جریانی یا نیرویی می آورید در موردشان تحقیق کرده اید؟ آنطور که از نوشته شما بر می آید لاجوردی قصاب تهران هم یک انسان بود. آیا میدانید طالبان تلویزیون را به حالت اعدام با طناب از درخت آویزان میکردند؟ دوربین عکاسی و عکس را حرام میدانستند؟ آیا خبر دارید که اگر زن افغانی هنگام راه رفتن سینه اش از زیر چادر و برقه تکان می خورد سینه اش را میبریدند و اگر کفشهایش در بر خورد با زمین صدا میداد با ترکه به پاهای او میزدند؟ آیا میدانید طالبان معتقد است که موی زیر بغل مرد نباید از طول دانه گندم درازتر باشد، آنرا در خیابان با یگ دانه گندم در دست مورد کنترل قرار میدادند و اگر درازتر میبود با ترکه کتک میزدند؟ آیا میدانید که طالبان ماندن دختر دم بخت در خانه پدر را گناه میدانند و صاحبان خانه هائی که دختر دم بخت دارند باید از سر در این منازل پرچم سفید آویزان کنند تا خواستگاران برای بردن دختر مراجعه کنند. اغلب خواستگاران خود اعضای طالبان هستند که در صورت مخالفت پدر با ازدواج آنها کشته میشود. یا آنها ریش مردم را در مشت میگرفتند، اگر ریش از آنطرف مشت بیرون نمی زد به جرم کوتاه بودن ریش مرد بد بخت را با ترکه میزدند. شگفتی اینجا است که آنها علاقه زیادی به پسران برای همخوابگی داشتند. بسیاری از پسران مورد تجاوزات جنسی آنها قرار میگرفتند. حالا هم که از حکومت ساقط شده اند، در مناطق تحت کنترل 200 مدرسه را تعطیل کرده اند. در زمان حکومت طالبان دختران از درس خواندن محروم بودند و زنانی که مخفیانه در منازل خود به دختران درس میدادند اعدام میشدند.
لطفن نیاندیشید که بنده با این نوشتار حمله آمریکا به افغانستان را می خواهم توجیه کنم، بروید و در این مورد افغانستانیها را بپرسید و همچنین نظر مردم ایران را در مورد حزب الله لبنان. طبق اطلاعاتی که از مردم کوچه و بازار و در تاکسی و صف گوشت و نان میرسد، آنها به خون این گروه تشنه هستند و بیش از آنها به خون رژیم جنایتکار که برای حفظ قدرت مافیائی خود سرمابه مردم محروم ایران را به آنها میدهد.
از تمام نوشته آقای کورش عرفانی پریشان فکری و سر در گمی پدیدار است و لذا تحلیلها و تفسیرهای ایشان بی اعتبار و فاقد ارزش استناد ی می شوند. ایشان مینویسند:"رواج مظلوم کشی در اپوزیسیون ایران". خیلی جالب است. این چه اپوزیسیونی است که هم در اپوزیسیون است هم مظلوم کش. هم مورد ظلم و بی عدالتی قرار گرفته و هم مظلومان را میکشد. عجب آشفته بازاریست!!! "مظلوم ِ مظلوم کش!" ، "رواج مظلوم کشی در مظلومان ایران". ممکن است ولی امّا آقای کورش عرفانی اعتقادی به تحت ظلم و بی عدالتی بودن اپوزیسیون ندارند! در این صورت، قضیه و مسئله فرق میکند و صغری و کبری نتیجه باطل میدهد، یعنی این اپوزیسیون بوده که در حاکمیت بوده (مظلوم کشی) و این حرف در اساس و بالطبع باطل است.
بقیه عبارات و تولیدات اندیشه ای آقای عرفانی بر همین سیاق بی منطقی استوار است و فقط روی کاغذ میتوانند مستقر شوند، به عمل که در آیند از هم می پاشند و با هم تصادم میکنند و متضاد هستند. به این جمله زیبا و در عین حال خالی بندی فلسفی دقّـت بفرمایید:"قانونمندی ذاتی انقلابی گری در این است که همیشه، در هر کجا و به هر بهائی در کنار ستمدیدگان باشیم: در ایران، در لبنان، در فلسطین، در افغانستان و...."
تا اینجا، کار ِ انقلابی گری در نگاهِ ایشان یعنی اندیشیدن، اندیشه ای که باید بین ایران و لبنان و فلسطین و افغانستان
- ایشان کم لطفی کرده و اندیشیدن به کشورهای دیگر را ننوشته اند - تقسیم شود. اگر برای ظرفیت اندیشه انسان فقط برای امور اندیشیدن به مصیبتهای کشورها یک عدد فرضی 100 به عنوان واحد قائل شویم و حدّ اقل ِ کشورهای مصیبت زده را 50 فرض کنیم که البته خیلی بیشتر از این است، سهم اندیشیدن به مردم محروم ایران می شود 2 واحد. مطمئنن این سهم بسیار ناچیز است و مردم صاحبان این نوع اندیشه را نخواهند بخشید.
اجازه بدهید موضوع را کمی بازتر کنم. شما به جای 100 واحد اندیشیدن به مردم ایران برای رفع ظلم و ستم از آنها فقط 2 واحد صرف این کار و عمل می کنید. در عالم ذهنی خودتان رعایت عدالت را کرده و 2 واحد هم به مقاومت ایران می زنید(مصروف میکنید)، یعنی رژیم خونخوار و فاشیستی حاکم 98 واحد از ضربات کوبنده اندیشه و توجهّاتِ شما در امان می ماند. به عبارت دیگر شما 98 واحد به رژیم فرصت و فرجه دور ماندن از ضربات اندیشه خود را داده اید.
و شما از اپوزیسیون، که به خاطر مظلوم کشی در دستگاه فکری شما اصلن معلوم نیست اپوزیسیون باشد! می خواهید که نمونه و مثال شما را پیروی کند و 98 واحد از انرژی خود را به دیگر کشورهای تحت ستم مصروف دارد! به عبارت دیگر از مخالفین رژیم می خواهید 98 واحد به رژیم فرصت و فرجه دور ماندن و در امان ماندن از ضربات مقاومت را بدهند و وقتیکه مخالفین از راه اصولی و صد در صد ضدّ ِ فاشیستی خودشان منحرف نمی شوند، می نویسید:"اپوزیسیون مستبد و غیر دموکراتیک ایران از پس رژیم استبدادی جمهوری اسلامی بر نیامده است." یا" اپوزیسیون ایرانی کاریکاتوری بیش نیست و کمترین قدرتی برای تغییر اوضاع در ایران را ندارد".
نمی دانم چطور شد ناگهان به صحرای کربلا زدید و خودتان را از اپوزیسیون جدا کردید و دیگران را اپوزیسیون خطاب میکنید. اگر دیگران اپوزیسیون هستند، شما چه هستید؟ علت دوام و بقای تاکنونی رژیم استبدای آیا صرف 2 واحد از اندیشه شما برای آن است یا مماشات و غارتگریهای کشورهای اروپائی و آمریکا، که به درخواست رژیم نام مقاومت را در لیست تروریستی گذاشته اند؟ یا هر دو؟ مگر غیر از این است که مقاومت ایران دست اتحاد فکری و عملی به شرط اینکه طرفدار جدائی دین از دولت و مخالف استبداد سلطنتی و ولایت فقیهی باشند به سوی همه دراز کرده. حتی به سمت کسانی که 2 واحد علیه رژیم انرژی میگذارند. ولی از مخالفین نخواهید که آنها 98 واحد به رژیم فرصت و امتیاز نفس کشیدن بدهند.
این را مطمئن باشید که رژیم مافیائی فاشیستی آخوندها هیچ گریزی از سرنگونی محتوم ندارد و به دست توده های ستمدیده و مقاومت سازمانیافته آنها به زباله دانی تاریخ خواهد پیوست و خورشید آزادی و مهر تابان دموکراسی در سرزمینمان خواهد درخشید و زمستان سرد خواهد رفت و روسیاهی برای ذغال میماند.
مرگ بر رژیم ولایت فقیه.
زنده باد خلق
درود بر رزمندگان آزادی خلق
مهسا کشاورز
هلند
22 اگوست 2006
رژیم ضد یشری و ضد ایرانی حاکم بر ایران در اوج بحرانهای داخلی و بین المللی و در بزنگاه ارجاع پرونده
هسته ایش به شورای امنیت ملل متحد آنهم پس از 3 سال موش و گربه بازی با مماشات گران غارتگر، جنگی را به مردم لبنان تحمیل کرد که از همان نوع جنگهای " نعمت اللهی" در مقابل عراق به مدت 6 سال بعد از اخراج عراق از اراضی ایران بود.
اینکه باعث و بانی این جنگ 33 روزه در لبنان رژیم حاکم بر ایران بود، هم مقامات ریز و درشت تمامی جناحهای حکومتی به آن اعتراف و افتخار میکنند، هم احزاب و شخصیتهای لبنانی آن را تأیید میکنند و هم همه طرفهای درگیری. تکذیب یا تحریف و امّا و اگر در این مورد فقط بر بی اعتباری مدعا می افزاید.
رژیم وامانده در بحرانهای لاعلاج با این جنگ اخیر با هدف درجه یک انحراف افکار عمومی از بحران هسته ای داخلی به بحرانهای جنگی منطقه ای، اهداف دیگری نظیر کسب رهبری مبارزات ضد اسرائیلی و سرگرم کردن اپوزیسیون را هم دنبال میکرد.
وزارت اطلاعات رژیم در سایتهای خود از جمله دیدبان و اینترلینک از اینکه اپوزیسیون به دام اهداف رژیم نیافتاده خشم خود را نشان میدهد و مینویسد مجاهدین علیه تجاوزات رژیم صهیونیستی موضع گیری نکردند و آنها را همکار صهیونیستها می خواند. شورای ملّی مقاومت با هشیاری کامل و طبق آنچه از ان انتظار میرفت و شایسته بود، حمله به شهروندان لبنانی را محکوم و تمام مسئولیت آن جنگ را به حقّ به گردن رژیم آخوندی انداخت.
مواضع مقاومت ایران علیه رژیم فاشیستی حاکم بر ایران در طی 27 سال گذشته روشن و قاطع و بی رودربایستی و مستقل بوده و همین خط مشی یاعث درخشندگی و تابناکی آن شده و آن را از کورانهای بس خطرناک عبور داده است. طوری که حتیّ دخالتهای قدرتهای جهانی در امور مقاومت ایران باعث انحراف از این خط مشی و مبارزه با فاشیسم مذهبی حاکم بر میهن نکرده است. گر چه بسیاری آرزوی چنین انحرافی را داشتند. یادمان نرفته که مأ موران پوششی وزارت اطلاعات رژیم در اروپا از اینکه مجاهدین جواب حملات نیروهای آمریکائی را نداده اند و به سمت آنها شلیک نکرده اند آنها را سرزنش میکردند و سازشکار با امپریالیسم
می خواندند.
آینکه آخوندها بخواهند مقاومت ایران را دنبال نخود سیاه بفرستند و از مبارزه علیه خودشان منحرف سازند، هیچ جای تعجّب ندارد ولی تعجّب از آن ا فراد و یا نیروهائی است که از یکطرف یکخط در میان فراخوان ِ اتحاد میدهند و از طرف دیگر مجاهدن را فرا میخوانند که نیروی خود را برای مبارزه علیه امپریالیسم و صهیونیسم و ارتجاع تقسیم کند بدون ابنکه مشخّص سازد آن اتحاد را علیه رژیم می خواهد یا علیه امپریالیسم؟
یکی از این آقایان تحلیلگر بنام کورش عرفانی (جهانگیر افشاری) مینویسد که عربده های انقلابی گری ضدّ آخوندیمان گوش دنیای حقیرمان را پر کرده و به عمق جنایات اسرائیلیها نمی اندیشیم، یا می نویسد به چه حقّی باید به شنیدن روزانه خبر کشته شدن چند فلسطینی عادت کرده باشیم، آیا گوشهایمان به این فریادهای جگر سوز جلوی دوربینها خو گرفته؟ مگر"جنگجوی حزب الله" و " طالبان افغانی" انسان نیستند که بخواهیم با این اتیکتهای ساخته.....و بسیاری عبارات و مقولات دیگر.
از این نوع روضه خوانیها که عملی در ورایش نیست هیچ آبی برای هیچکسی، نه حزب اللهی نه طالبانی و نه مردم ستمدیده ایران گرم نشده و نخواهد شد. در ثانی این مفسّر و تحلیلگر از کجا میداند که کسی در ذهنش به عمق جنایات اسرائیلیها می اندیشد یا نمی اندیشد؟ و اصولن اندیشیدن بدون عمل مشخّص در مورد یک فاجعه چه دردی از مصیبت زدگان را دوا و درمان میکند؟ آیا شما هم به مصیبتها و فجایع و سرکوب و ناراحتی و رنج و مشقـّت مردم ایران فقط اندیشه میکنید؟ یا دهانتان از گفتن حلوا واقعن شیرین میشود؟ و اگر فقط می اندیشید چند واحد از اندیشه خود را صرف مردم ایران میکنید؟ و چند واحد صرف طالبانی افغانستان و چند واحد به اندیشیدن به حزب الله لبنان و فقرای آمریکای لاتین و محرومان بنگلادش و زندانیان گوانتانامو و بچه های خیابانی برزیل و قربانیان خشونت در عراق و و و
از چند واحدی که صرف اندیشیدن به مردم سرکوب شده ایران میکنید چند واحد برای آنها آب گرم میشود؟ لطفن جواب این سوالات را به اطلاع خوانندگان برسانید.
ولی متأسفّم که ستیزه جویان فلسطینی را با جنگجوی حزب الله و طالبانی افغانی در یک ردیف آورده اید و برای همه آنها به صورت همه با هم اشک اندیشه میریزید. چگونه حزب الله لبنان را که به دستور وزارت اطلاعات مخالفین رژیم را ترور میکند و فقط به دستور خامنه ای دست به اسلحه میبرد و شلیک میکند با ستیزه جوی فلسطینی که آگاهانه و مستقل مبارزه میکند، یکی میدانید؟ مگر نمی دانید که رژیم برای ترور یاسر عرفات تروریست اعزام کرد و یک سنت به سازمان الفتح کمک مالی نکرد، ولی به حزب الله میلیونها دلار کمک میکند. اگر همه تحلیلگران مثل شما اندیشه میکردند که فاجعه بود.
شما حزب الله لبنان را نیروی ملّی لبنانی میدانید که در عین حال و بنا به نوشته خودتان و همچنین مدارک موجود به دستور رژیم ایران مخالفین حکومت فاشیستی را در اینجا و آنجا به گستاخی تمام ترور میکند و فعالین مقاومت و کسانی را که جنایات رژیم را افشا میکنند مورد تهدید قرار میدهند. آنها خود مرا در آستانه عملیات پلیس فرانسه علیه مقاومت تهدید به ربودن فرزندم کردند.
حال شما که حزب الله لبنان را یک نیروی ملّی میدانید این معادله پیش می آید که مخالفین رژیم که مورد ترورحزب الله قرار گرفته اند نمی توانند نیروها و افراد ملّی باشند، زیرا یک نیروی ملی اصولن نمیتواند یک نیروی ملی دیگر را حذف و ترور کند، لذا از این منظر و از دیدگاه شما رژیم حاکم نیرو و یک جریان ملی و در نتیجه مردمی است. ولی اگر مخالف این استدلال هستید باید بنابراین معتقد باشید که یک نیرو هم میتواند ملی باشد و هم در خدمت یک حکومت فاشیستی حاکم بر کشوری دیگر تا حدّ کشتار مخالفین آن حکومت. اگر این معادله را بپذیرید 2 اشکال پیش میاید که یکی باطل است و یکی ممکن. اینکه منافع خلقها با هم فرق دارد. مثلن دموکراسی و آزادی و نان، آب و مسکن به نفع مردم ایران نیست و برایشان ضرر دارد مثل سیل و زلزله است ولی برای مردم یک کشور دیگر چیز خوبی است و باید داشته باشند. خوب این باطل است.
وجه دیگر این استدلال که نیروهای ملی میتوانند همدیگر را ترور کنند و با فاشیست هم همکاری کنند قبل از هر کس خود شما را زیر سوال میبرد. شما خود را به عنوان یک نیروی ملی معرفی کرده اید، طبق این معادله شما هم نظیر حزب الله لبنان که می گویید یک جریان ملی است و یا فاشیست هم همکاری میکند با رژیم همکاری میکنید. اندیشه بفرمایید تأکید میکنم طبق معادله ای که از نوشته های شما بیرون کشیدم این را می نویسم، مگر اینکه معتقد باشید هر 2 استدلالات بالا که از نوشتار شما منتج شده باطل و حزب الله لبنان طبق اخبار و اسناد شواهد از جانب دیگر نیروها و افراد یک نیروی وابسته به فاشیست حاکم بر ایران است. اگر معتقد به این حقـیقـت شدید آنگاه مبارزات ضد صهیونیستی حزب الله آن معنا و مفهوم مبارزات خلق قهرمان فلسطین را در نگاه شما از دست میدهد و پی میبرید که رژیم برای منافع خودش حزب الله را وارد عمل کرده.
شما می نویسید:"...حزب الله به دلیل بافت ایدئولوژیک خود برخی ژستهای سختگیرانه مذهبی را در مورد مسائل فرهنگی و اخلاقی مانند موزیک و حجاب ارائه داده است، اما نباید فراموش کرد که حزب الله لبنان با حزب الله ایران متفاوت است". آیا ترورهای مخالفین رژیم فاشیستی ژست بود یا واقعیت؟ یا باید این ژستها را مردم لبنان هم مثل مردم ایران با پوست و گوشت خود تجربه کنند؟ آیا ژستهای خمینی در فرانسه را فراموش کردید؟ آیا شما موزیک را غیر انسانی می پندارید که مخالفین آنرا نیروی ملی قلمداد می دانید؟ آیا شما هم حجاب را یک مسئله اخلاقی میدانید؟ فراموش نکنید که جمله بالا از شما است و نه از حزب الله.
در مورد طالبان، آیا میدانید آنها چه موجوداتی هستند؟ شما که در تحلیلهای خود اسمی از جریانی یا نیرویی می آورید در موردشان تحقیق کرده اید؟ آنطور که از نوشته شما بر می آید لاجوردی قصاب تهران هم یک انسان بود. آیا میدانید طالبان تلویزیون را به حالت اعدام با طناب از درخت آویزان میکردند؟ دوربین عکاسی و عکس را حرام میدانستند؟ آیا خبر دارید که اگر زن افغانی هنگام راه رفتن سینه اش از زیر چادر و برقه تکان می خورد سینه اش را میبریدند و اگر کفشهایش در بر خورد با زمین صدا میداد با ترکه به پاهای او میزدند؟ آیا میدانید طالبان معتقد است که موی زیر بغل مرد نباید از طول دانه گندم درازتر باشد، آنرا در خیابان با یگ دانه گندم در دست مورد کنترل قرار میدادند و اگر درازتر میبود با ترکه کتک میزدند؟ آیا میدانید که طالبان ماندن دختر دم بخت در خانه پدر را گناه میدانند و صاحبان خانه هائی که دختر دم بخت دارند باید از سر در این منازل پرچم سفید آویزان کنند تا خواستگاران برای بردن دختر مراجعه کنند. اغلب خواستگاران خود اعضای طالبان هستند که در صورت مخالفت پدر با ازدواج آنها کشته میشود. یا آنها ریش مردم را در مشت میگرفتند، اگر ریش از آنطرف مشت بیرون نمی زد به جرم کوتاه بودن ریش مرد بد بخت را با ترکه میزدند. شگفتی اینجا است که آنها علاقه زیادی به پسران برای همخوابگی داشتند. بسیاری از پسران مورد تجاوزات جنسی آنها قرار میگرفتند. حالا هم که از حکومت ساقط شده اند، در مناطق تحت کنترل 200 مدرسه را تعطیل کرده اند. در زمان حکومت طالبان دختران از درس خواندن محروم بودند و زنانی که مخفیانه در منازل خود به دختران درس میدادند اعدام میشدند.
لطفن نیاندیشید که بنده با این نوشتار حمله آمریکا به افغانستان را می خواهم توجیه کنم، بروید و در این مورد افغانستانیها را بپرسید و همچنین نظر مردم ایران را در مورد حزب الله لبنان. طبق اطلاعاتی که از مردم کوچه و بازار و در تاکسی و صف گوشت و نان میرسد، آنها به خون این گروه تشنه هستند و بیش از آنها به خون رژیم جنایتکار که برای حفظ قدرت مافیائی خود سرمابه مردم محروم ایران را به آنها میدهد.
از تمام نوشته آقای کورش عرفانی پریشان فکری و سر در گمی پدیدار است و لذا تحلیلها و تفسیرهای ایشان بی اعتبار و فاقد ارزش استناد ی می شوند. ایشان مینویسند:"رواج مظلوم کشی در اپوزیسیون ایران". خیلی جالب است. این چه اپوزیسیونی است که هم در اپوزیسیون است هم مظلوم کش. هم مورد ظلم و بی عدالتی قرار گرفته و هم مظلومان را میکشد. عجب آشفته بازاریست!!! "مظلوم ِ مظلوم کش!" ، "رواج مظلوم کشی در مظلومان ایران". ممکن است ولی امّا آقای کورش عرفانی اعتقادی به تحت ظلم و بی عدالتی بودن اپوزیسیون ندارند! در این صورت، قضیه و مسئله فرق میکند و صغری و کبری نتیجه باطل میدهد، یعنی این اپوزیسیون بوده که در حاکمیت بوده (مظلوم کشی) و این حرف در اساس و بالطبع باطل است.
بقیه عبارات و تولیدات اندیشه ای آقای عرفانی بر همین سیاق بی منطقی استوار است و فقط روی کاغذ میتوانند مستقر شوند، به عمل که در آیند از هم می پاشند و با هم تصادم میکنند و متضاد هستند. به این جمله زیبا و در عین حال خالی بندی فلسفی دقّـت بفرمایید:"قانونمندی ذاتی انقلابی گری در این است که همیشه، در هر کجا و به هر بهائی در کنار ستمدیدگان باشیم: در ایران، در لبنان، در فلسطین، در افغانستان و...."
تا اینجا، کار ِ انقلابی گری در نگاهِ ایشان یعنی اندیشیدن، اندیشه ای که باید بین ایران و لبنان و فلسطین و افغانستان
- ایشان کم لطفی کرده و اندیشیدن به کشورهای دیگر را ننوشته اند - تقسیم شود. اگر برای ظرفیت اندیشه انسان فقط برای امور اندیشیدن به مصیبتهای کشورها یک عدد فرضی 100 به عنوان واحد قائل شویم و حدّ اقل ِ کشورهای مصیبت زده را 50 فرض کنیم که البته خیلی بیشتر از این است، سهم اندیشیدن به مردم محروم ایران می شود 2 واحد. مطمئنن این سهم بسیار ناچیز است و مردم صاحبان این نوع اندیشه را نخواهند بخشید.
اجازه بدهید موضوع را کمی بازتر کنم. شما به جای 100 واحد اندیشیدن به مردم ایران برای رفع ظلم و ستم از آنها فقط 2 واحد صرف این کار و عمل می کنید. در عالم ذهنی خودتان رعایت عدالت را کرده و 2 واحد هم به مقاومت ایران می زنید(مصروف میکنید)، یعنی رژیم خونخوار و فاشیستی حاکم 98 واحد از ضربات کوبنده اندیشه و توجهّاتِ شما در امان می ماند. به عبارت دیگر شما 98 واحد به رژیم فرصت و فرجه دور ماندن از ضربات اندیشه خود را داده اید.
و شما از اپوزیسیون، که به خاطر مظلوم کشی در دستگاه فکری شما اصلن معلوم نیست اپوزیسیون باشد! می خواهید که نمونه و مثال شما را پیروی کند و 98 واحد از انرژی خود را به دیگر کشورهای تحت ستم مصروف دارد! به عبارت دیگر از مخالفین رژیم می خواهید 98 واحد به رژیم فرصت و فرجه دور ماندن و در امان ماندن از ضربات مقاومت را بدهند و وقتیکه مخالفین از راه اصولی و صد در صد ضدّ ِ فاشیستی خودشان منحرف نمی شوند، می نویسید:"اپوزیسیون مستبد و غیر دموکراتیک ایران از پس رژیم استبدادی جمهوری اسلامی بر نیامده است." یا" اپوزیسیون ایرانی کاریکاتوری بیش نیست و کمترین قدرتی برای تغییر اوضاع در ایران را ندارد".
نمی دانم چطور شد ناگهان به صحرای کربلا زدید و خودتان را از اپوزیسیون جدا کردید و دیگران را اپوزیسیون خطاب میکنید. اگر دیگران اپوزیسیون هستند، شما چه هستید؟ علت دوام و بقای تاکنونی رژیم استبدای آیا صرف 2 واحد از اندیشه شما برای آن است یا مماشات و غارتگریهای کشورهای اروپائی و آمریکا، که به درخواست رژیم نام مقاومت را در لیست تروریستی گذاشته اند؟ یا هر دو؟ مگر غیر از این است که مقاومت ایران دست اتحاد فکری و عملی به شرط اینکه طرفدار جدائی دین از دولت و مخالف استبداد سلطنتی و ولایت فقیهی باشند به سوی همه دراز کرده. حتی به سمت کسانی که 2 واحد علیه رژیم انرژی میگذارند. ولی از مخالفین نخواهید که آنها 98 واحد به رژیم فرصت و امتیاز نفس کشیدن بدهند.
این را مطمئن باشید که رژیم مافیائی فاشیستی آخوندها هیچ گریزی از سرنگونی محتوم ندارد و به دست توده های ستمدیده و مقاومت سازمانیافته آنها به زباله دانی تاریخ خواهد پیوست و خورشید آزادی و مهر تابان دموکراسی در سرزمینمان خواهد درخشید و زمستان سرد خواهد رفت و روسیاهی برای ذغال میماند.
مرگ بر رژیم ولایت فقیه.
زنده باد خلق
درود بر رزمندگان آزادی خلق
مهسا کشاورز
هلند
22 اگوست 2006
Monday, August 21, 2006
از جمعه تا جمعه در ایران (71)
سلامی چو بوی خوش آشنا
بحران در راه است؟
آخرین مواضع رژیم آخوندی در زمینه ی اتمی و تنش با جامعه ی بین الملل , جملگی سخن از آخرین تحولات و سمت و سو های نهائی علیه پرونده ی اتمی دیکتاتوری مذهبی دارند. در نخستین قدم مجلس ارتجاع در این هفته ضمن رد قطعنامه ی شورای امنیت ملل متحد که در آن از رژیم آخوندی خواستار توقف بلاشرط غنی سازی اتمی شده بود, یکبار دیگر بر شیپور باج خوهی از جامعه ی بین الملل دمید. شورای امنيت سازمان ملل متحد در 31 ژوئيه (9 مرداد) با تصويب قطعنامه 1696 از دیکتاتوری مذهبی خواست يا برنامه غنی سازی اورانيوم را متوقف کند يا تهديد تحريم های اقتصادی و سياسی را بپذيرد. عضو كميسيون امنيت مجلس رژيم در این زمینه میگوید,, .... تا زماني كه تصميم شوراي امنيت در جهت محدود ساختن منافع ملي ايران باشد بايد كليه‌ي بازرسي‌ها به كشور ما ممنوع شود. به ازاي هر گامي كه ما نسبت به منافع خود و استفاده. از انرژي هسته‌يي عقب‌نشيني كنيم، غربيها10 قدم جلو خواهند آمد. همچنین یکی دیگر از نمایندگان آخوندی از كازرون نيز گفت, در قضيه‌ي انرژي هسته‌يي محور و خط قرمز براي ما غني‌سازي است، يعني ما تحت هيچ شرايطي و به هيچ شكلي تعليق غني‌سازي را نمي‌پذيريم.,,
دومین موضعگیری به پاسدار احمدی نژاد بر میگردد که در مصاحبه ئی با روز نامه ی هندو چاپ دهلی تقریبا مضامین مشابهی را اعلام و افزود که ,, آنها از این اشتباهشان پشیمان خواهند شد ,,. آخرین آن نیز در پایان هفته از زبان سخنگوی وزارت خارجه ی رژیم آخوندی اعلام گردید. وی میگوید: ,, تعلیق غنی سازی اورانیوم به هیچ وجه در دستور کار تهران نیست و حکومت ایران قطعنامه شورای امنیت را نمی پذیرد با این حال به مجموعه مشوق های پیشنهادی اروپا پاسخ خواهد داد. اینکه بعضی ها مذاکره را منوط به اجرای قطعنامه شورای امنیت می کنند، کاری بی اساس است و اگر جمهوری اسلامی می خواست بر اساس پیش شرط کار را دنبال کند، پیش از این می کرد. ,,
در کنار این مواضع رژیم دست به یکسری آزمایشات موشکی جدید نیز بعنوان ,, نک و فلفل ,, مارجاجوئی هایش زده است. رژیم اعلام کرده که در يك رزمايش نظامى بزرگ، موشك جديد زمین به زمین ,, صاعقه ,, را برد بین 80 تا 250 کیلومتر آزمايش كرد.رادیو فردا در این رابطه میگوید: ,, نظير چنين مانورى در ماه آوريل نيز در آبهاى جنوب ايران برگزار شده بود كه از ديد ناظران جهانى، خطر اين را گوشزد می‌كرد كه ايران در صورت گسترده تر شدن مناقشه اتمى میتواند مانع از رفت و آمد كشتى ها در خليج فارس شود. ,,
رویداد های اخیر و مواضع مجدد اعلام شده ی آخوندی از زبان دو قوه ی مجریه و مقننه ی دیکتاتوری مذهبی جملگی نشان دهنده آن است که آخوندها به قطع به سمت تنش دیگری در منطقه قدم گذاشته و میخواهند ایران را به ورطه ی ماجراجوئی دیگری بکشانند. این ماجراجوئی شاید به مانند آخرین آن در لبنان باشد, امری که به باور بسیاری از کارشناسان ,, دست گرمی بین تهران و غرب ,, بود. روح حاکم بر قطعنامه ی اخیر شورای امنیت ملل متحد هما بند ناف ماده ی 41 عطف به بند 7 منشور ملل متحد می باشد. این بند یک درب ورودی دارد و جندین درب خروجی و دست سیاست گذاران آن را برای هرگونه تحلیلی باز گذاشته است. گرچه فعلا سخن از ,, تحریمات بازرگانی و اقتصادی ,, علیه رژیم در میان است, اما همین بند استفاده از زور علیه طرف خاطی را به هیچ وجه نفی نمی کند. شاید این همان چیزی است که ولی فقیه و دستگاه سیاسی و نظامی آن بیشترین حساب را روی آن باز کرده است . تمامی علائم و شواهد و همچنین آمادگی های نظامی رژیم به این سو سمت و دارند. یعنی در نهان رژیم رویاروئی روز بروز قطعی و نزدیکتر میگردد.
روزنامه ی کیهان که متعلق به باند ولی فقیه است در آخرین ارزیابی خود که بصورت یادداشتی آن را بچاپ رسانده است وضعیت را چنین پیش بینی میکند: ,, گویی طرفین هر دو منتظر اتفاقی غیرمنتظره اند که به یکباره باید رخ دهد و همه چیز را دگرگون کند. معنای وضعیت شبه ساکن فعلی به یک اعتبار می تواند این باشد که هر دو طرف به نقطه ای رسیده اند که آن را خط قرمز خود تلقی می کنند و قصد فراتر رفتن هم ندارند و این یعنی دیپلماسی عادی به بن بست رسیده است. در چنین حالتی دو اتفاق می تواند بیفتد: ۱-لابی ها فعال می شوند و دیپلماسی پنهان جان می گیرد و
۲-طرفین اهرم های خود را برای تولید حداکثر فشار ممکن بر روی طرف مقابل فعال می کنند.,,
آخوند شده بیچاره
شاید این مناسب ترین پاسخ به وحشگری های رژیم در روزهای اخیر علیه مردم میهنمان باشد. از روز دوشنبه گزمه های ارتجاع ضمن هجوم به خانه های مردم در نقاط مختلف تهران و شهرهای بزرگ کشور , دیکتاتور یکبار دیگر آن روی اصلی چهره ی مخوف و ضعف و زبونی اش در مقابل خواسته ها و حقوق طبیعی مردم را به نمایش گذاشتند. ماموران آخوندی بهمراه موج موج از بسیجی ها و پاسداران که به آنها رژیم لقب ,, نیروهای انتظامی ,, میدهد, پس از دستور قصاب مطبوعات و دادستان فعلی تهران , سعید مرتضوی , دور جدیدی از جنگ ماهواره ئی علیه مردم را بجریان انداختند.
,, دادستان تهران در آن جلسه كه سالاركيا معاون دادستان تهران، سردار طلايي فرمانده نيروي انتظامي تهران بزرگ، سردار باطني جانشين فرمانده نيروي انتظامي تهران بزرگ، سردار عليپور فرمانده پليس امنيت، سردار روزبهاني مديركل مفاسد اجتماعي، جعفرزاده سرپرست دادسراي جنايي، بختياري سرپرست دادسراي ارشاد،نماينده سازمان اطلاعات استان تهران، سليماني مديركل زندان‌هاي استان تهران، زرگر رئيس ستاد امر به معروف و نهي از منكر، دادستان شهرستان كرج، اسلامشهر، هشتگرد و نماينده بسيج تهران نيز حضور داشتند هدف از اجراي برنامه‌هاي اين روزها را تشريح كرد و گفت: بعضي از افراد جامعه كه ماهواره‌هاي خود را بر پنجره‌هاي مشرف به بزرگراه‌ها و محل تردد مردم نصب ميكنند، قصد هنجارشكني در سطح جامعه دارند و جلوگيري از اين اقدام غيرقانوني و ناهنجار در اولويت است. ,,
بنابر اخبار رسیده این هجوم و خانه گردی ها نه تنها در تهران, بلکه از شهرهای بزرگ ایران نیز گزارش شده اند. از جمله در استانهای اصفهان, گلستان, گیلان و خراسان و بویژه خطه ی مناطق غربی و مرزی کشور.
دور تازه جمع آوری تجهيزات ماهواره ای در حالی آغاز شده که پيشتر سعيد مرتضوی، دادستان تهران، از 'اولويت جلوگيری' از نصب آنتن های ماهواره ای در ساختمان های 'مشرف به بزرگراه ها' خبر داده و گفته بود افرادی که آنتن های ماهواره را مشرف به "محل تردد مردم نصب می كنند قصد هنجارشكنی در جامعه دارند."
بی بی سی در این رابطه میگوید: ,, بر اساس قوانين ايران "توليد، ورود، انبار، نصب، فروش و استفاده از گيرنده و تجهيزات ماهواره ممنوع بوده و متخلف مشمول مجازات قانونی خواهد بود." اما به رغم اين منع قانونی در سال های گذشته شمار بينندگان شبکه های تلويزيونی ماهواره ای در ايران افزايش قابل ملاحظه ای داشته و به نظر می رسد پليس ايران هنوز راه کارآمدی برای اجرای اين قانون پيدا نکرده است.,,
رژیم در کنار تمامی این بگیر و ببند ها خط ایجاد اختلال بروی امواج ماهواره ئی را نیز هزینه میکند. تلاش بر آن است تا صدائی بر خلاف خواسته ی دیکتاتور در داخل نه شنیده و نه تصویری از آن رویت شود. در کنار سانسور گسترده ی مطبوعات و بگیر و ببند های رسانه ئی , حک و فیلتر گذاری های اینتر نتی, بگیر و ببند ها علیه زنان آزاده ی میهن, بویژه با آغاز فصل گرما, سرکوب دانشجویان و کارگران و همچنین این آخرین اقدام دولت پاسدار احمدی نژاد, جملگی سخن از روبه وخامت گذاشتن شدید وضعیت رسانه ئی و خبر رسانی و وضعیت مردم در ایران دارند.
روزنامه ی دولتی اعتماد ملی در این رابطه میویسد: ,, بعد از طرح‌هاي ويژه برخورد با بدحجابي و اماكن تفريحي در فصل تابستان، امروز نوبت جمع‌آوري تجهيزات ماهواره‌اي است. با نزديك شدن به ششمين ماه سال جديد مي‌توان مجموعه طرح‌هاي جديدي را كه از نگاه مردم <ضربتي> و از نگاه مسوولان <دائمي> ناميده شده است، فهرست و اثرات آن بر حسن امنيت شهروندان را بررسي كرد. شهروندان تهراني نزديك به يك هفته است كه در بعضي مناطق شهر صبح‌ها با ميهمانان ناخوانده‌اي مواجه مي‌شوند كه با لباس سبز پررنگ سوار بر ميني‌بوس، براي اجراي عمليات هدايت‌شده پله‌هاي ساختمان‌هاي محل زندگي‌شان را بالا مي‌روند تا آنچه را كه خلاف قانون ناميده ميشود، جمع‌آوري و استفاده‌كنندگان را براي پاسخگويي به مراجع قضايي معرفي كنند. ,,
هفته ی خوبی برایتان آرزومندم مهرداد هرسینی
سلامی چو بوی خوش آشنا
بحران در راه است؟
آخرین مواضع رژیم آخوندی در زمینه ی اتمی و تنش با جامعه ی بین الملل , جملگی سخن از آخرین تحولات و سمت و سو های نهائی علیه پرونده ی اتمی دیکتاتوری مذهبی دارند. در نخستین قدم مجلس ارتجاع در این هفته ضمن رد قطعنامه ی شورای امنیت ملل متحد که در آن از رژیم آخوندی خواستار توقف بلاشرط غنی سازی اتمی شده بود, یکبار دیگر بر شیپور باج خوهی از جامعه ی بین الملل دمید. شورای امنيت سازمان ملل متحد در 31 ژوئيه (9 مرداد) با تصويب قطعنامه 1696 از دیکتاتوری مذهبی خواست يا برنامه غنی سازی اورانيوم را متوقف کند يا تهديد تحريم های اقتصادی و سياسی را بپذيرد. عضو كميسيون امنيت مجلس رژيم در این زمینه میگوید,, .... تا زماني كه تصميم شوراي امنيت در جهت محدود ساختن منافع ملي ايران باشد بايد كليه‌ي بازرسي‌ها به كشور ما ممنوع شود. به ازاي هر گامي كه ما نسبت به منافع خود و استفاده. از انرژي هسته‌يي عقب‌نشيني كنيم، غربيها10 قدم جلو خواهند آمد. همچنین یکی دیگر از نمایندگان آخوندی از كازرون نيز گفت, در قضيه‌ي انرژي هسته‌يي محور و خط قرمز براي ما غني‌سازي است، يعني ما تحت هيچ شرايطي و به هيچ شكلي تعليق غني‌سازي را نمي‌پذيريم.,,
دومین موضعگیری به پاسدار احمدی نژاد بر میگردد که در مصاحبه ئی با روز نامه ی هندو چاپ دهلی تقریبا مضامین مشابهی را اعلام و افزود که ,, آنها از این اشتباهشان پشیمان خواهند شد ,,. آخرین آن نیز در پایان هفته از زبان سخنگوی وزارت خارجه ی رژیم آخوندی اعلام گردید. وی میگوید: ,, تعلیق غنی سازی اورانیوم به هیچ وجه در دستور کار تهران نیست و حکومت ایران قطعنامه شورای امنیت را نمی پذیرد با این حال به مجموعه مشوق های پیشنهادی اروپا پاسخ خواهد داد. اینکه بعضی ها مذاکره را منوط به اجرای قطعنامه شورای امنیت می کنند، کاری بی اساس است و اگر جمهوری اسلامی می خواست بر اساس پیش شرط کار را دنبال کند، پیش از این می کرد. ,,
در کنار این مواضع رژیم دست به یکسری آزمایشات موشکی جدید نیز بعنوان ,, نک و فلفل ,, مارجاجوئی هایش زده است. رژیم اعلام کرده که در يك رزمايش نظامى بزرگ، موشك جديد زمین به زمین ,, صاعقه ,, را برد بین 80 تا 250 کیلومتر آزمايش كرد.رادیو فردا در این رابطه میگوید: ,, نظير چنين مانورى در ماه آوريل نيز در آبهاى جنوب ايران برگزار شده بود كه از ديد ناظران جهانى، خطر اين را گوشزد می‌كرد كه ايران در صورت گسترده تر شدن مناقشه اتمى میتواند مانع از رفت و آمد كشتى ها در خليج فارس شود. ,,
رویداد های اخیر و مواضع مجدد اعلام شده ی آخوندی از زبان دو قوه ی مجریه و مقننه ی دیکتاتوری مذهبی جملگی نشان دهنده آن است که آخوندها به قطع به سمت تنش دیگری در منطقه قدم گذاشته و میخواهند ایران را به ورطه ی ماجراجوئی دیگری بکشانند. این ماجراجوئی شاید به مانند آخرین آن در لبنان باشد, امری که به باور بسیاری از کارشناسان ,, دست گرمی بین تهران و غرب ,, بود. روح حاکم بر قطعنامه ی اخیر شورای امنیت ملل متحد هما بند ناف ماده ی 41 عطف به بند 7 منشور ملل متحد می باشد. این بند یک درب ورودی دارد و جندین درب خروجی و دست سیاست گذاران آن را برای هرگونه تحلیلی باز گذاشته است. گرچه فعلا سخن از ,, تحریمات بازرگانی و اقتصادی ,, علیه رژیم در میان است, اما همین بند استفاده از زور علیه طرف خاطی را به هیچ وجه نفی نمی کند. شاید این همان چیزی است که ولی فقیه و دستگاه سیاسی و نظامی آن بیشترین حساب را روی آن باز کرده است . تمامی علائم و شواهد و همچنین آمادگی های نظامی رژیم به این سو سمت و دارند. یعنی در نهان رژیم رویاروئی روز بروز قطعی و نزدیکتر میگردد.
روزنامه ی کیهان که متعلق به باند ولی فقیه است در آخرین ارزیابی خود که بصورت یادداشتی آن را بچاپ رسانده است وضعیت را چنین پیش بینی میکند: ,, گویی طرفین هر دو منتظر اتفاقی غیرمنتظره اند که به یکباره باید رخ دهد و همه چیز را دگرگون کند. معنای وضعیت شبه ساکن فعلی به یک اعتبار می تواند این باشد که هر دو طرف به نقطه ای رسیده اند که آن را خط قرمز خود تلقی می کنند و قصد فراتر رفتن هم ندارند و این یعنی دیپلماسی عادی به بن بست رسیده است. در چنین حالتی دو اتفاق می تواند بیفتد: ۱-لابی ها فعال می شوند و دیپلماسی پنهان جان می گیرد و
۲-طرفین اهرم های خود را برای تولید حداکثر فشار ممکن بر روی طرف مقابل فعال می کنند.,,
آخوند شده بیچاره
شاید این مناسب ترین پاسخ به وحشگری های رژیم در روزهای اخیر علیه مردم میهنمان باشد. از روز دوشنبه گزمه های ارتجاع ضمن هجوم به خانه های مردم در نقاط مختلف تهران و شهرهای بزرگ کشور , دیکتاتور یکبار دیگر آن روی اصلی چهره ی مخوف و ضعف و زبونی اش در مقابل خواسته ها و حقوق طبیعی مردم را به نمایش گذاشتند. ماموران آخوندی بهمراه موج موج از بسیجی ها و پاسداران که به آنها رژیم لقب ,, نیروهای انتظامی ,, میدهد, پس از دستور قصاب مطبوعات و دادستان فعلی تهران , سعید مرتضوی , دور جدیدی از جنگ ماهواره ئی علیه مردم را بجریان انداختند.
,, دادستان تهران در آن جلسه كه سالاركيا معاون دادستان تهران، سردار طلايي فرمانده نيروي انتظامي تهران بزرگ، سردار باطني جانشين فرمانده نيروي انتظامي تهران بزرگ، سردار عليپور فرمانده پليس امنيت، سردار روزبهاني مديركل مفاسد اجتماعي، جعفرزاده سرپرست دادسراي جنايي، بختياري سرپرست دادسراي ارشاد،نماينده سازمان اطلاعات استان تهران، سليماني مديركل زندان‌هاي استان تهران، زرگر رئيس ستاد امر به معروف و نهي از منكر، دادستان شهرستان كرج، اسلامشهر، هشتگرد و نماينده بسيج تهران نيز حضور داشتند هدف از اجراي برنامه‌هاي اين روزها را تشريح كرد و گفت: بعضي از افراد جامعه كه ماهواره‌هاي خود را بر پنجره‌هاي مشرف به بزرگراه‌ها و محل تردد مردم نصب ميكنند، قصد هنجارشكني در سطح جامعه دارند و جلوگيري از اين اقدام غيرقانوني و ناهنجار در اولويت است. ,,
بنابر اخبار رسیده این هجوم و خانه گردی ها نه تنها در تهران, بلکه از شهرهای بزرگ ایران نیز گزارش شده اند. از جمله در استانهای اصفهان, گلستان, گیلان و خراسان و بویژه خطه ی مناطق غربی و مرزی کشور.
دور تازه جمع آوری تجهيزات ماهواره ای در حالی آغاز شده که پيشتر سعيد مرتضوی، دادستان تهران، از 'اولويت جلوگيری' از نصب آنتن های ماهواره ای در ساختمان های 'مشرف به بزرگراه ها' خبر داده و گفته بود افرادی که آنتن های ماهواره را مشرف به "محل تردد مردم نصب می كنند قصد هنجارشكنی در جامعه دارند."
بی بی سی در این رابطه میگوید: ,, بر اساس قوانين ايران "توليد، ورود، انبار، نصب، فروش و استفاده از گيرنده و تجهيزات ماهواره ممنوع بوده و متخلف مشمول مجازات قانونی خواهد بود." اما به رغم اين منع قانونی در سال های گذشته شمار بينندگان شبکه های تلويزيونی ماهواره ای در ايران افزايش قابل ملاحظه ای داشته و به نظر می رسد پليس ايران هنوز راه کارآمدی برای اجرای اين قانون پيدا نکرده است.,,
رژیم در کنار تمامی این بگیر و ببند ها خط ایجاد اختلال بروی امواج ماهواره ئی را نیز هزینه میکند. تلاش بر آن است تا صدائی بر خلاف خواسته ی دیکتاتور در داخل نه شنیده و نه تصویری از آن رویت شود. در کنار سانسور گسترده ی مطبوعات و بگیر و ببند های رسانه ئی , حک و فیلتر گذاری های اینتر نتی, بگیر و ببند ها علیه زنان آزاده ی میهن, بویژه با آغاز فصل گرما, سرکوب دانشجویان و کارگران و همچنین این آخرین اقدام دولت پاسدار احمدی نژاد, جملگی سخن از روبه وخامت گذاشتن شدید وضعیت رسانه ئی و خبر رسانی و وضعیت مردم در ایران دارند.
روزنامه ی دولتی اعتماد ملی در این رابطه میویسد: ,, بعد از طرح‌هاي ويژه برخورد با بدحجابي و اماكن تفريحي در فصل تابستان، امروز نوبت جمع‌آوري تجهيزات ماهواره‌اي است. با نزديك شدن به ششمين ماه سال جديد مي‌توان مجموعه طرح‌هاي جديدي را كه از نگاه مردم <ضربتي> و از نگاه مسوولان <دائمي> ناميده شده است، فهرست و اثرات آن بر حسن امنيت شهروندان را بررسي كرد. شهروندان تهراني نزديك به يك هفته است كه در بعضي مناطق شهر صبح‌ها با ميهمانان ناخوانده‌اي مواجه مي‌شوند كه با لباس سبز پررنگ سوار بر ميني‌بوس، براي اجراي عمليات هدايت‌شده پله‌هاي ساختمان‌هاي محل زندگي‌شان را بالا مي‌روند تا آنچه را كه خلاف قانون ناميده ميشود، جمع‌آوري و استفاده‌كنندگان را براي پاسخگويي به مراجع قضايي معرفي كنند. ,,
هفته ی خوبی برایتان آرزومندم مهرداد هرسینی
تاثیرحوادث اخیر لبنان درتعادل قوا ونتایج احتمالی آن درمنطقه
تاثیرحوادث اخیر لبنان درتعادل قوا ونتایج احتمالی آن درمنطقه
"امروز حزب اله خط مقدم دفاع از امت اسلامی و همه ملتهای این منطقه است." ـ علی خامنه ای 2 اگست 2006
"تمامی موشک ها و راکت ها برای حزب اله لبنان یا از سوی ایران و یا از جانب سوریه ارسال می شود."
" این وظیفه جامعه جهانی است که با تهران برخورد کند." شیمون پرز
حوادث اخیر لبنان اساساً بدنبال ترور رفیق حریری و خروج ارتش سوریه از لبنان و ظاهراً به بهانه ربوده شدن 2 سرباز اسرائیلی توسط حزب اله لبنان بوجود می آید. پیش درآمد جنگ با حزب اله لبنان ، حمله اسرائیل به نوار غزه بود. اسرائیل از روز 28 جون بدنبال ربوده شدن یکی از سربازانش توسط شبه نظامیان فلسطینی، جهت گوشمالی و کنار نگه داشتن حماس از درگیریهای طراحی شده با حزب اله لبنان، به نوار غزه حمله میکند وبا کشیدن دامنه جنگ به خاک لبنان تا زمان برقراری آتش بس موجب تخلیه نواحی مرزی لبنان ـ اسرائیل از حزب اله میگردد. دریک آتش بس شکننده موسوم به قطعنامه1701 قرار است نیروهای مسلح لبنان به همراه نیروهای چند ملیتی در جنوب لبنان کنترل اوضاع را بدست گیرند که ضمن حفاظت ازمردم لبنان از بی ثبات کردن منطقه توسط گروههای مسلحی چون حزب اله ممانعت کنند. جنگ اخیرابهامات وسئوالات بسیاری را بوجود آورده که تنها زمان قادر به روشن کردن ودادن پاسخ مکفی به این ابهامات و سئوالات خواهد بود.
بلافاصله بعد از برقراری آتش بس دو طرف تخاصم و حامیان آنها اعلام پیروزی کردند. بطور خاص دریکطرف حزب اله و ایران، و در طرف دیگر اسرائیل و آمریکا.در این میان کاسه از آش داغتری ایران و آمریکا در اعلام پیروزی تائیدی بود بر آنکه گوئی حزب اله لبنان و اسرائیل به نیابت از ایران و آمریکا در نبردی خونین یکدیگر را به چالش کشیده اند. در این رابطه استمرار حضور مسلح و سازمان یافته حزب اله در لبنان ، پیروزی جمهوری اسلامی ایران وخلع سلاح حزب اله بمنزله پیروزی آمریکا می باشد.انهدام قابل ملاحظه قدرت نظامی وبهم ریختگی تشکیلاتی حزب اله، فروکش کردن جشن وپایکوبی سپاه و بسیج در ایران ووحشت سردمداران رژیم ایران که در مصاحبه ها و سخنرانی ها مخفی شدنی نیست، خبر ازناکامی آخوندها در جنگ لبنان میدهد. حزب اله لبنان نیزبعد از چند روزپخش شیرینی باید پاسخگوی این همه خرابی باشد. حزب اله و رهبریش چگونه قادر خواهند بود آلت دست ملایان قرار گرفتنشان را در نزدهواداران خود ومردم لبنان توجیه کنند؟ آیا در جریان اجرای قطعنامه 1701 باید منتظر درگیری بین نیروهای مسلح لبنان و حزب اله و نهایتاًَ ترد و تضعیف وشاید هم خلع سلاح حزب اله بود؟ آیا تضعیف جریان واپسگرا حزب اله در لبنان به تقویت جریانات پیشرو ومترقی خواهد انجامید؟...... نزدیک شدن به پایان مهلت تعیین شده برای تعلیق غنی سازی هسته ای واعمال تحریمهای بین المللی میتواند به مانند دور قبل جنگ نیابتی دیگری مثلاً در عراق را دامن بزند ، جنگی درجهت خلع سلاح یا حداقل تضعیف وبهم زدن تعادل جریانات وابسته به رژیم ایران ، ( بقایای سپاه بدر و مقتدا صدرو....) را در بر داشته باشد. دراین راستا گزارش نیویورک تایمز مبنی بربی اعتمادی جرج بوش نسبت به موثربودن نوری المالکی نخست وزیر عراق وتدابیرامنیتی اخیر در عراق وبویژه در بغداد حاکی از یک آماده سازی برای یک تقابل دیگر ولی اینبار در عراق را دارد. رژیم جمهوری اسلامی در نگرانی از تحولات منطقه، سلسله مانورهائی تحت عنوان " ضربت ذوالفقار" تدارک دیده که قصد آن صرفاً یک قدرتنمائی ولو پوشالی می باشد. قابل توجه اینکه درست چند روز قبل از به پایان رسیدن مهلت توقف غنی سازی رژیم دست به این مانورها وموشک پرانی ها میزند، ماجراجوئی هائی که میتواند عواقب شومی را بهمراه داشته باشد. جدا از تمامی نگرانیهای بجا ومحتمل، ظاهراً دستان آشوب آفرین این رژیم قرون وسطائی نزد مردم عراق ولبنان رو شده و دیگرنه حنای ضد آمریکائی اش رنگی دارد ونه اشک تمساحش برای خلق فلسطین و آزادی قدس. خلع اید از جمهوری اسلامی ایران در عراق ولبنان، پیش شرط خلع اید از این رژیم قرون وسطائی در ایران خواهد بود. با این تفاوت که در ایران حرف آخر را به دلائل متعدد داخلی و بین المللی مردم ایران باید بزنند . البته 27 سال مقاومت ومبارزه خونباروبی وقفه توسط اقشار و طبقات مختلف مردم ایران بر علیه بنیاد گرائی اسلامی ودیکتاتوری مذهبی نوید بخش آمادگی تاریخی این ملت برای رقم زدن سرنوشت خویش می باشد.
مجید آریا
"امروز حزب اله خط مقدم دفاع از امت اسلامی و همه ملتهای این منطقه است." ـ علی خامنه ای 2 اگست 2006
"تمامی موشک ها و راکت ها برای حزب اله لبنان یا از سوی ایران و یا از جانب سوریه ارسال می شود."
" این وظیفه جامعه جهانی است که با تهران برخورد کند." شیمون پرز
حوادث اخیر لبنان اساساً بدنبال ترور رفیق حریری و خروج ارتش سوریه از لبنان و ظاهراً به بهانه ربوده شدن 2 سرباز اسرائیلی توسط حزب اله لبنان بوجود می آید. پیش درآمد جنگ با حزب اله لبنان ، حمله اسرائیل به نوار غزه بود. اسرائیل از روز 28 جون بدنبال ربوده شدن یکی از سربازانش توسط شبه نظامیان فلسطینی، جهت گوشمالی و کنار نگه داشتن حماس از درگیریهای طراحی شده با حزب اله لبنان، به نوار غزه حمله میکند وبا کشیدن دامنه جنگ به خاک لبنان تا زمان برقراری آتش بس موجب تخلیه نواحی مرزی لبنان ـ اسرائیل از حزب اله میگردد. دریک آتش بس شکننده موسوم به قطعنامه1701 قرار است نیروهای مسلح لبنان به همراه نیروهای چند ملیتی در جنوب لبنان کنترل اوضاع را بدست گیرند که ضمن حفاظت ازمردم لبنان از بی ثبات کردن منطقه توسط گروههای مسلحی چون حزب اله ممانعت کنند. جنگ اخیرابهامات وسئوالات بسیاری را بوجود آورده که تنها زمان قادر به روشن کردن ودادن پاسخ مکفی به این ابهامات و سئوالات خواهد بود.
بلافاصله بعد از برقراری آتش بس دو طرف تخاصم و حامیان آنها اعلام پیروزی کردند. بطور خاص دریکطرف حزب اله و ایران، و در طرف دیگر اسرائیل و آمریکا.در این میان کاسه از آش داغتری ایران و آمریکا در اعلام پیروزی تائیدی بود بر آنکه گوئی حزب اله لبنان و اسرائیل به نیابت از ایران و آمریکا در نبردی خونین یکدیگر را به چالش کشیده اند. در این رابطه استمرار حضور مسلح و سازمان یافته حزب اله در لبنان ، پیروزی جمهوری اسلامی ایران وخلع سلاح حزب اله بمنزله پیروزی آمریکا می باشد.انهدام قابل ملاحظه قدرت نظامی وبهم ریختگی تشکیلاتی حزب اله، فروکش کردن جشن وپایکوبی سپاه و بسیج در ایران ووحشت سردمداران رژیم ایران که در مصاحبه ها و سخنرانی ها مخفی شدنی نیست، خبر ازناکامی آخوندها در جنگ لبنان میدهد. حزب اله لبنان نیزبعد از چند روزپخش شیرینی باید پاسخگوی این همه خرابی باشد. حزب اله و رهبریش چگونه قادر خواهند بود آلت دست ملایان قرار گرفتنشان را در نزدهواداران خود ومردم لبنان توجیه کنند؟ آیا در جریان اجرای قطعنامه 1701 باید منتظر درگیری بین نیروهای مسلح لبنان و حزب اله و نهایتاًَ ترد و تضعیف وشاید هم خلع سلاح حزب اله بود؟ آیا تضعیف جریان واپسگرا حزب اله در لبنان به تقویت جریانات پیشرو ومترقی خواهد انجامید؟...... نزدیک شدن به پایان مهلت تعیین شده برای تعلیق غنی سازی هسته ای واعمال تحریمهای بین المللی میتواند به مانند دور قبل جنگ نیابتی دیگری مثلاً در عراق را دامن بزند ، جنگی درجهت خلع سلاح یا حداقل تضعیف وبهم زدن تعادل جریانات وابسته به رژیم ایران ، ( بقایای سپاه بدر و مقتدا صدرو....) را در بر داشته باشد. دراین راستا گزارش نیویورک تایمز مبنی بربی اعتمادی جرج بوش نسبت به موثربودن نوری المالکی نخست وزیر عراق وتدابیرامنیتی اخیر در عراق وبویژه در بغداد حاکی از یک آماده سازی برای یک تقابل دیگر ولی اینبار در عراق را دارد. رژیم جمهوری اسلامی در نگرانی از تحولات منطقه، سلسله مانورهائی تحت عنوان " ضربت ذوالفقار" تدارک دیده که قصد آن صرفاً یک قدرتنمائی ولو پوشالی می باشد. قابل توجه اینکه درست چند روز قبل از به پایان رسیدن مهلت توقف غنی سازی رژیم دست به این مانورها وموشک پرانی ها میزند، ماجراجوئی هائی که میتواند عواقب شومی را بهمراه داشته باشد. جدا از تمامی نگرانیهای بجا ومحتمل، ظاهراً دستان آشوب آفرین این رژیم قرون وسطائی نزد مردم عراق ولبنان رو شده و دیگرنه حنای ضد آمریکائی اش رنگی دارد ونه اشک تمساحش برای خلق فلسطین و آزادی قدس. خلع اید از جمهوری اسلامی ایران در عراق ولبنان، پیش شرط خلع اید از این رژیم قرون وسطائی در ایران خواهد بود. با این تفاوت که در ایران حرف آخر را به دلائل متعدد داخلی و بین المللی مردم ایران باید بزنند . البته 27 سال مقاومت ومبارزه خونباروبی وقفه توسط اقشار و طبقات مختلف مردم ایران بر علیه بنیاد گرائی اسلامی ودیکتاتوری مذهبی نوید بخش آمادگی تاریخی این ملت برای رقم زدن سرنوشت خویش می باشد.
مجید آریا
"دين سياسي" و جعل حديث
۳۰- مرداد ۱۳۸۵
"دين سياسي" و جعل حديث
حسين باستاني
h.bastani@roozonline.com
۳۰ مرداد ۱۳۸۵
در روز پنجشبنه 19 مرداد 85، و در شرايطي که تيترهاي اصلي ترين روزنامه بنيادگرايان ايران، کيهان، به اخبار مربوط به لبنان اختصاص يافته بود، اين روزنامه در ستون"با پيامبر اعظم" - که به نقل احاديث اختصاص دارد - ادعاي عجيبي را به چاپ رسانيد. کيهان نوشت:
"اين بار، كلامي كه از رسول خدا (ص) نقل مي كنيم درباره رخداد آن روزهاي صدر اسلام نيست. كلام پيامبر خدا (ص) درباره رخدادي است كه همين روزها اتفاق افتاده... از رسول الله (ص) است و در جلد 9 بحارالانوار صفحه 283 آمده است، «ابن عساكر» از منابع معتبر اهل سنت نيز همين حديث را به همين شكل نقل كرده است: مردي بر دروازه هاي قدس نبرد مي كند، داراي بصيرت و بينش عميق است، خدا به دست او دشمن را شكست مي دهد. او از من است و من از او هستم. نام او «نصر» است و از اين روي «نصر» ناميده مي شود كه خدا او را نصرت- پيروزي- مي دهد..."
روزنامه کيهان، سپس بر مبناي "حديث" نقل شده آورده بود:
"آيا مقاومت شگفت انگيز حزب الله لبنان به رهبري سيدحسن نصرالله و نبرد جانانه آنان با چهارمين ارتش مجهز جهان آن هم به عنوان يك نيروي مقاومت و بدون برخورداري از ارتش كلاسيك، نيروي هوايي، دريايي و سلاح هاي پيچيده و مدرن، همان نصرت الهي نيست كه نصرالله را حمايت و هدايت مي كند؟... چند ماه قبل، ولي امر مسلمين جهان كه امير بلندآوازه و شجاع لبنان بر دستان او بوسه زده بود، به صراحت و بي ابهام خبر داد كه خاورميانه بزرگ در حال شكل گيري است، اما نه با محوريت آمريكا، بل با محوريت ايران اسلامي... اليس الصبح بقريب؟... آيا صبح پيروزي نزديك نيست؟"
البته من شخصاً متخصص احاديث اسلامي نيستم. اما با همان ميزان آشنايي کلي که با کتاب "بحار الانوار" داشتم، برايم اندکي عجيب بود که در اين کتاب مذهبي، چنين مطلبي درج شده باشد. به ويژه آنکه: 1- اساساً بحارالانوار محل درج اين قبيل "پيش گويي" ها نيست. 2- در صورت وجود چنين روايتي در بحارالانوار، قاعدتاً اين روايت بايستي بسيار مشهور مي شد و بسيار عجيب به نظر مي رسيد که لازم باشد کيهان آن را تازه در سال 1385 به شيعيان معرفي کنند.
به هر ترتيب، براي ارضاي حس کنجکاوي خودم، با برخي دوستان تماس گرفتم و پي گير تهيه جلد نهم بحارالانوار شدم. تا اينکه ...
چندي پيش، در آرشيو روزنامه کيهان، دنبال مطلبي مي گشتم. در گوشه اي از يکي از صفحات کيهان، توضيحي "5 خطي" ديدم که داستان شگفت انگيز "پيش گويي" ذکر شده در اين روزنامه را برايم مشخص کرد. با هم، عين اين توضيح را مرور مي کنيم:
" روز پنجشنبه 19/5/85 در ستون «با پيامبر اعظم (ص)» به حديثي از قول رسول اكرم (ص) و به نقل از جلد 9 بحارالانوار اشاره شده بود با اين مضمون كه «مردي بر دروازه هاي قدس نبرد مي كند كه داراي بصيرت و بينش عميق است، خدا به دست او دشمن را شكست مي دهد. نام او نصر است و...» درپي درج اين مطلب برخي از علما و روحانيون در تماس با كيهان ابراز داشته اند كه اين حديث را در آدرس ياد شده نديده اند و نسبت به صحت آن ترديد داشته و بعضا آن را اساسا ناصحيح دانسته اند. اميد است اين توضيح جبران مافات كرده باشد."
به همين راحتي! روزنامه اي که با بودجه عمومي يک کشور "اسلامي" منتشر مي شود، روايتي که تصادفاً به طور کامل متناسب با تيتر اولش در همان روز است [تيتراول کيهان: "سيدحسن نصرالله اسراييل را به ستوه اورده است"] را به پيامبر اسلام و به صفحه 283 يک کتاب مذهبي شيعه [به همين دقت!] نسبت مي دهد. بعد، وقتي روحانيون با اين روزنامه "اصولگرا" تماس گرفته و نسبت به اين "جعل حديث" اعتراض مي کنند، کيهان با درج توضيحي چند خطي در گوشه اي از صفحات خود، بدون کوچک ترين عذرخواهي، اظهار تاسف، يا توضيحي، "جبران مأفات" مي نمايد! و داستان به خوبي و خوشي تمام مي شود.
ما هفته پيش، با يادآوري موارد اطلاع رساني غلط رسانه هايي چون کيهان به مسوولان حکومتي، مستنداتي را در مورد نقش اين اطلاعات غلط در موضع گيري هاي حساب نشده برخي مقامات ايراني ذکر کرديم. اما اکنون به نظر مي رسد که کار از اطلاع رساني غلط در مورد وقايع سياسي گذشته و به "جعل روايات مذهبي – سياسي" هم رسيده است.
به راستي، اگر بر فرض يک روزنامه غربي در جهت منافع سياسي دولت متبوع خود يک حديث جعلي را به پيامبر اسلام نسبت مي داد، آيا محافظه کاران ايراني، در "واجب القتل" اعلام کردن عاملان اين کار، ترديدي به خود راه مي دادند؟
roozonline
۳۰ مرداد ۱۳۸۵
در روز پنجشبنه 19 مرداد 85، و در شرايطي که تيترهاي اصلي ترين روزنامه بنيادگرايان ايران، کيهان، به اخبار مربوط به لبنان اختصاص يافته بود، اين روزنامه در ستون"با پيامبر اعظم" - که به نقل احاديث اختصاص دارد - ادعاي عجيبي را به چاپ رسانيد. کيهان نوشت:
"اين بار، كلامي كه از رسول خدا (ص) نقل مي كنيم درباره رخداد آن روزهاي صدر اسلام نيست. كلام پيامبر خدا (ص) درباره رخدادي است كه همين روزها اتفاق افتاده... از رسول الله (ص) است و در جلد 9 بحارالانوار صفحه 283 آمده است، «ابن عساكر» از منابع معتبر اهل سنت نيز همين حديث را به همين شكل نقل كرده است: مردي بر دروازه هاي قدس نبرد مي كند، داراي بصيرت و بينش عميق است، خدا به دست او دشمن را شكست مي دهد. او از من است و من از او هستم. نام او «نصر» است و از اين روي «نصر» ناميده مي شود كه خدا او را نصرت- پيروزي- مي دهد..."
روزنامه کيهان، سپس بر مبناي "حديث" نقل شده آورده بود:
"آيا مقاومت شگفت انگيز حزب الله لبنان به رهبري سيدحسن نصرالله و نبرد جانانه آنان با چهارمين ارتش مجهز جهان آن هم به عنوان يك نيروي مقاومت و بدون برخورداري از ارتش كلاسيك، نيروي هوايي، دريايي و سلاح هاي پيچيده و مدرن، همان نصرت الهي نيست كه نصرالله را حمايت و هدايت مي كند؟... چند ماه قبل، ولي امر مسلمين جهان كه امير بلندآوازه و شجاع لبنان بر دستان او بوسه زده بود، به صراحت و بي ابهام خبر داد كه خاورميانه بزرگ در حال شكل گيري است، اما نه با محوريت آمريكا، بل با محوريت ايران اسلامي... اليس الصبح بقريب؟... آيا صبح پيروزي نزديك نيست؟"
البته من شخصاً متخصص احاديث اسلامي نيستم. اما با همان ميزان آشنايي کلي که با کتاب "بحار الانوار" داشتم، برايم اندکي عجيب بود که در اين کتاب مذهبي، چنين مطلبي درج شده باشد. به ويژه آنکه: 1- اساساً بحارالانوار محل درج اين قبيل "پيش گويي" ها نيست. 2- در صورت وجود چنين روايتي در بحارالانوار، قاعدتاً اين روايت بايستي بسيار مشهور مي شد و بسيار عجيب به نظر مي رسيد که لازم باشد کيهان آن را تازه در سال 1385 به شيعيان معرفي کنند.
به هر ترتيب، براي ارضاي حس کنجکاوي خودم، با برخي دوستان تماس گرفتم و پي گير تهيه جلد نهم بحارالانوار شدم. تا اينکه ...
چندي پيش، در آرشيو روزنامه کيهان، دنبال مطلبي مي گشتم. در گوشه اي از يکي از صفحات کيهان، توضيحي "5 خطي" ديدم که داستان شگفت انگيز "پيش گويي" ذکر شده در اين روزنامه را برايم مشخص کرد. با هم، عين اين توضيح را مرور مي کنيم:
" روز پنجشنبه 19/5/85 در ستون «با پيامبر اعظم (ص)» به حديثي از قول رسول اكرم (ص) و به نقل از جلد 9 بحارالانوار اشاره شده بود با اين مضمون كه «مردي بر دروازه هاي قدس نبرد مي كند كه داراي بصيرت و بينش عميق است، خدا به دست او دشمن را شكست مي دهد. نام او نصر است و...» درپي درج اين مطلب برخي از علما و روحانيون در تماس با كيهان ابراز داشته اند كه اين حديث را در آدرس ياد شده نديده اند و نسبت به صحت آن ترديد داشته و بعضا آن را اساسا ناصحيح دانسته اند. اميد است اين توضيح جبران مافات كرده باشد."
به همين راحتي! روزنامه اي که با بودجه عمومي يک کشور "اسلامي" منتشر مي شود، روايتي که تصادفاً به طور کامل متناسب با تيتر اولش در همان روز است [تيتراول کيهان: "سيدحسن نصرالله اسراييل را به ستوه اورده است"] را به پيامبر اسلام و به صفحه 283 يک کتاب مذهبي شيعه [به همين دقت!] نسبت مي دهد. بعد، وقتي روحانيون با اين روزنامه "اصولگرا" تماس گرفته و نسبت به اين "جعل حديث" اعتراض مي کنند، کيهان با درج توضيحي چند خطي در گوشه اي از صفحات خود، بدون کوچک ترين عذرخواهي، اظهار تاسف، يا توضيحي، "جبران مأفات" مي نمايد! و داستان به خوبي و خوشي تمام مي شود.
ما هفته پيش، با يادآوري موارد اطلاع رساني غلط رسانه هايي چون کيهان به مسوولان حکومتي، مستنداتي را در مورد نقش اين اطلاعات غلط در موضع گيري هاي حساب نشده برخي مقامات ايراني ذکر کرديم. اما اکنون به نظر مي رسد که کار از اطلاع رساني غلط در مورد وقايع سياسي گذشته و به "جعل روايات مذهبي – سياسي" هم رسيده است.
به راستي، اگر بر فرض يک روزنامه غربي در جهت منافع سياسي دولت متبوع خود يک حديث جعلي را به پيامبر اسلام نسبت مي داد، آيا محافظه کاران ايراني، در "واجب القتل" اعلام کردن عاملان اين کار، ترديدي به خود راه مي دادند؟
roozonline
Sunday, August 20, 2006
بحث و جدل پیرامون، پیشنهادات وانتقادات در میزگرد سایتهای مخالف رژیم( 2
بحث و جدل پیرامون، پیشنهادات وانتقادات در میزگرد سایتهای مخالف رژیم( 2)
در جواب مختصر به سوال اول،یعنی قانونمند دانستن مبارزه، تنها در حد حوصله بحث این گونه گفتیم که : مبارزهء قانونمند همانا ، به کار گیری راه حلهای مناسب، با توجه به واقعیتهای موجود در پیرامون خود است .ولاغیر. زیرا درغیر اینصورت به قول ما لرها به جای آوردن عسل از کوه ،هس هس (نفس نفس زدن از خستگی) را در بهترین حالتش به ارمغان خواهیم آورد . در مسیر پر فراز و نشیب مبارزه با توجه به اینکه بسیار مشکل و نفس گیر، آنهم با رژیمی که تکیه مطلق برجهل و خرافات کل تاریخ دارد . منِ به سهم خود ، به عنوان مثال در کنار شما مبارزان و پیشتازان راه آزادی و برابری،در صورتی میتوانم نیروئی مفید ومؤثر در رزممان ،علیه دشمن مشترکمان باشم ،که از شما به عنوان همرزمانم، در هر مقطع و شرائط مشکل در طول زمان مبارزه نظم وانضباط مبارزاتی را در کنار عدل، با هم شاهد باشم .
سوال دومی که قرار بر بررسی آن را با جویندگان راه حقیقت در این بخش مقاله داشتم و باید به آن پرداخت این است که؛ آیا یکی از کلمات سیاسی،اجتماعی به نام تقصیر (خطا ،گناه ، بی مبالاتی)که شناختش از فتوحات بزرگ تمدن و پیشرفت است را هیچگاه عمیقا ،مورد بررسی قرار داده ایم ؟
قبل از طرح و بررسی سوال فوق الذکر با شما همرزمان و همراهان خوبمان باید، در خصوص سوال مربوط به تقصیر یادآور بشوم که، اگر تعریف و جایگاه تقصیر را خوب متوجه نشویم ودر موضع گیریهای گوناگون در قبال شخص اعم از حقیقی یا حقوقی و یا سایتها و سازمانهای سیاسی به ظاهر مخالف تاکتیکی ما، محور قضاوتهایمان منافع شخصی و...... باشد ، قطعا در عمل به شعار اصل بر برائت است دچار اشتباهات جبران ناپذیری خواهیم شد. توجه و عنایت خاصی باید داشته باشیم که؛ جبران لطمه وارده از عدم توجه به این قاعده( اصل بر برائت) از توان همگی ما خارج است، سود این بی توجهی (عدم اعتماد در بین مبارزان و مردم ) قطعامستقیم ،متوجه و عاید دشمن مشترکمان که همانا دیکتاتوری مذهبی حاکم بر ایران است خواهد شد.
مسئله و سوال دوم ، یعنی مسئله تقصیر را با توجه به گستردگیش در علم حقوق و اهمیت این موضوع در زمان مبارزه و در فرایند تبادل نظر ، در طول این مسیر با تبیین مفهوم واژه تقصیر ،با بررسی منصفانه و در عین حال علمی شروع میکنیم .باشد که؛ با همرزمان و هم راهانمان در این فضای آلوده به سم عدم اعتماد ، که خواسته و آنتی تزخشم انقلابی خلق در زنجیر ایران است، گسترش داده شده مستقیم دست رژیم حکم برایران در طول قریب به سه دهه گذشته در بین مردم و نیروهای سرنگونی طلب بوده و هست . با واقعیت اندیشی و حقیقت گوئی به زدودن این سم خطرناک ساخته رژیم استبداد دینی به تدارک یک میدان گسترده درک متقابل، میان همه مبارزان وآزادخواهان سرنگونی طلب برویم .(1)
تقصیر در فرهنگ نامه ها،لغتنامه ها و ترمینولوژیهای مختلف حقوقی، تا جائی که امکان دسترسی به منابع مرجع در این دوران آوارگی در غربت و تبعید داشته ام ، مجموعا تقصیر عبارت میشود از : داشتن توانائی در راستای انجام عملی که از مبادرت به آن خودداری کنی . این معنی لغت تقصیر ،در مخالف و تضادآشکار با کلمه قصور است ، زیرا قصور عبارت است از : خودداری از انجام کاری با عجز از انجام آن کار را میگویند . در این راستا دانشمندان علم حقوق آمده اند، به تفکیک جهل به اشکال جهل تقصیری و جهل قصوری مبادرت نموده اند. (بررسی این موارد با توجه به گستردگی آن در حوصله و ظرفیت این مقاله نمیباشد و ضرورت کاربردی هم نخواهد داشت)
در اصطلاحات جدید علم حقوق، تقصیر را به جای faute بکار میبرند .و در زبان فارسی روشن ترین معنی لغوی برای تقصیر ، کوتاهی کردن و سستی کردن در انجام کاری است (2)
در حقوق فرانسه تکلیف همگی را در برخورد با مبحث تقصیر روشن نموده است وبا آوردن شرط وجود قرارداد ، که تخلف ناشی از تعهد ، خواه از روی عمد و یا غیر عمدی باشد ، تقصیر را متوجه فاعل عمل میکند .در نقد این گونه سیستم حقوقی(رومی ژرمنی) باید گفت ؛ علی الا صول شرط تحقق مسئولیت (اعم از قراردادی و یا غیر قراردادی ) صرف وجود وارد آمدن خسارات اعم از مادی یا معنوی کافی میباشد، تا فاعل عمل را ملزم به پاسخگوئی نماید، که این خود همان معنی و مفهوم واقعی واژه و عنصر تقصیر میشود.
در خصوص این دو موضع گیری تاریخی میتوان عنصر تقصیر را بهتر متوجه شد ،زیرا انسانهای ترسو ومحتاط یا به قول و تعبیر خودشان معقول ،اما غیر متعارف با روح و جوهر مبارزه با دشمن خونخوار آن هم از نوع دینی و خرافی اش،هیچگاه چنگ در چنگ نشده اند .در صف مبارزه بودن و توانائی انجام کارهائی را هم داشته ای و هم زمان از بعضی کارها با توجه به قانون مبارزه منع شده ای ،نقض غیر منطقی واصولی تعهدات در مقابل خلق و تاریخ ، از فریب اعتماد خلقهای تحت ستم ایران گرفته تا هر شخص دیگر در هر کجای دنیا را ، مبحث و مسئله تقصیر به سهولت میتواند مورد ارزیابی و قضاوت قرار داد.ضمنا این طیف عافیت طلب آمده اند با شعار، دموکراسی و پایه اصلیش یعنی تحمل مخالف ، خطوط قرمز میان دشمن جلاد و خلق ستمدیده به پیشتازی فرزندان راستینش را مخدوش و کمرنگ جلوه میدهند . (مثال بارز و مشخص این موضوع عدم توجه حزب دموکرات کردستان ایران به عمق اخطارها ، توطئه ها و خطرها در جریان تحولاتی که منجر به حوادثی مانند، میکونوس و .... گردید)
بااشاره ای به دو موضع گیری بسیار مهم و تاریخی، در سرفصلها و بزنگاههای تاریخی سه دهه گذشته ، بیش از بیش به حساسیت مسئله انجام وظایف انقلابی اشخاص و سازمانهای سیاسی و یا عدم انجام وظایف انقلابی ،بیشتر واقف شده و پی خواهیم برد .زیرا مفهوم موافقی که از تقصیر استنباط میشود این است که؛ اگر شخص و اشخاصی در زمانهای مختلف از ،انجام وظایف و رسالتهای محوله سرباز زنند ، دقیقا این سستی در انجام وظیفه ، تقصیر را متوجهشان خواهد کرد .
الف ــ موضع گیری به موقع و اخطار قابل توجه چریک فدائی خلق خانم اشرف دهقان، در اردیبهشت سال 1358 (رژیم خمینی بورژوازی وابسته به امپریالیسم و امتداد رژیم شاه است) در خصوص انجام وظیفه انقلابی و پیشتازی خویش، که به دور از هر گونه مصلحت اندیشی و فرار از واقعیت، انجام گرفت.(کتاب بذر های ماندگار این چریک قهرمان هم سند دیگری از صداقت تاریخی و هوشیاری انقلابی اوست)
ب ــ موضع گیریهای به موقع دیگری که نشان از شناخت دشمن مشترک خلق و فهم عمیق از وجود یک خطر مهم و تاریخی(با توجه به حساسیت بسیار زیاد داخلی و بین المللی ) پیشتاز محبوب ومبارز، مجاهد خلق آقای مسعود رجوی بود .اولین آن ،تشکیل شورای ملی مقاومت در 30 تیر 1360، به همراه اشخاص و نیروهای مختلف با ایدئولوژی و دیدگاههای دیگر انجام پذیرفت .دومین آن ،افشاگری وتحلیل درست ایشان و همرزمانشان در سالهای 1368 زمان به صحنه آمدن خر مهره رژیم رفسنجانی و سال 1376 ، در مقابل ترفند ارتجاعی ، استعماری آن زمان به نام اصلاحات و رفرم خاتمی،که مسئول شورا آن ضرب المثل مشهور را « افعی کبوتر نمی زاید و ، کس نخارد پشت من، جز ناخن انگشت من » یادآوری کردند.البته اهمیت این موضوع را در توجه بیشتر به گستردگی این توطئه و حمایت روشنفکر و مبارز نماهای درونی و بیرونی و صاحبان منافع بین المللی در سطح داخلی و خارجی که وجود داشت و کماکان نیز آثار و رگه هائی از آن موجود دارد ،باید بررسی کرد.
برای شناخت اهمیت و ضرورت مبحث تقصیر، چه در زمان کنونی مبارزه و جنگ مستقیم با رژیم دیکتاتور ،مذهبی و فاشیستی آفت الله های حاکم بر ایران ،و چه بعد از سرنگونی و یافتن قدرت تعقل مقابله با مشکلات خاص و غیر قابل انکار آن زمان ، به بررسی تاریخی بسیار مختصری از فلسفه تاریخی این عنصر و واژه کلیدی میپردازم .
در طول دوران تاریخ گذشته ،مبحث و موضوع تقصیر هم، به مانند قدرتهای رنگارنگ بزرگ وکوچک در شرق و غرب جهان ، دارای فراز و نشیبها ،اوج و انحطاط ،شکوفائی و..... بوده وهست . مثلا در ابتدای تاریخ نوشته شده میتوان قدرت و هژمونی تفکر رابطه سببیت را در مسئله مسئولیت اشخاص دید . اما تاریخ نویسان قدرت نفوذ تفکرات یونانی رادر دوران پایانی جمهوری روم ، از دوران شروع اوج و قدرت گرفتن تفکر مبتنی بر تقصیر به حساب آورده اند، که اوج شکوفائی این دوران رشد، به اواخر قرن هیجدهم میرسد .مسئولیتها در اواخر قرن هیجدهم در قوانین بیشتر کشورها ئی که سیستم حقوقی روم ژرمنی داشتند ، با تاثیر از تفکرات و اندیشه های دوما ، بر اساس تقصیر مبتنی گردید .یکی از اصول پایه ای که در قرن نوزدهم در هر دو سیستم حقوقی کامن لا( ننوشته) و حقوق رومی ژرمنی ،تثبیت گردید و مورد قبول گسترده ای واقع گردید ، اصل «عدم وجود مسئولیت بدون تقصیر» بود .(3)
استاد ممتاز و رئیس وقت دانشکده حقوق دانشگاه هاروارد و پیشگام مطلق دانش پژوهی حقوقی آقای جیمز بار ایمز (James barr ames 1846 --1910) میگوید : " بسیار خوشحالم که ، معیار اخلاقی رفتار معقول [تقصیر]جایگزین معیار غیر اخلاقی اقدام به ضرر دیگری [رابطه سببیت] گردیده شده است " هولمز با قطعیت و اطمینان میگوید "حقوق به طور کلی،مسئولیت را بوسیله قابلیت سرزنش تعیین می نماید" (4)
پله نییول مجله انتقادی مشهور فرانسوی نیز در ضمینه تقصیر به شیوائی خاصی اینگونه مینویسد : " هر جا که مسئولیت بدون تقصیر رخ دهد ؛ این حکم در حقوق مدنی همانند این است که در حقوق کیفری بیگناهی را مجازات کنند"(5)
حال با هم به یک پرسش کلیدی میپردازیم و ابتدا من در حد ظرفیت این مقاله ،و همراهان عزیز و مبارز در صورت تمایل، در مقالات دیگر به این سوال جواب میدهیم . سوال این است که : چرا اعمال و رفتارهای اشخاصی را در پیرامون خود با توجه به، صحنه جنگ تمام عیار با دشمن خونخوار مردم ایران(رژیم ملاهای حاکم) اعمال آنان را قابل سرزنش و انتقاد شدید دانسته و آنان را ، تقصیر کار ویا حتی عمل و نوع نگرششان را اشتباه مطلق میدانیم ؟
مختصر و مفید این سوال را، من اینگونه فهم میکنم ،اگر اصل حق آزادی انسانها ، در همه ابعادش مورد رعایت واقع شود ، زیربنای محکمی را در تمام بحث فوق الذکر ،یعنی تقصیر بدست آورده ایم. زیرا که پایه ای ترین و اصولی ترین ارزش اخلاقی ، اجتماعی و سیاسی انسان از ابتدای تاریخ حق آزادی بوده ، هست و خواهد بود ،و زیر ساخت تمامی ارزشهای مورد احترام بشریت نیز همین آزادی است . در این دوران سخت مبارزه که مملو از توطئه های ارتجاع و صاحبان منافع کلان در سطح بین المللی است ، مبارزان راه آزادی و اصولا انسان ، تنها با داشتن قدرت و اختیار که دو شرط اساسی در تحقق آزادی هستند، خواهند توانست بهترین تئوری و راهکار عملی را با توجه به واقعیت موجود ،در راه پیشبرد و به ثمر رسیدن مبارزه ارائه نمایند .(به نظر من تلاش برحق و کوشش شبانه روزی اعضاء و هواداران سازمان مجاهدین خلق ایران برای خنثی کردن وخروج نام این سازمان از لیستهای دیکتاتور پسند تروریستی اروپا و آمریکا، میتواند مثال مشخصی در اثبات این قاعده باشد) زیرا مهیاو در دسترس بودن ،ابتدائی ترین امکانات برای هر انسان ،مانند؛ قدرت و اختیار آن هم در سرزمینهای مدعی مهد آزادی و دموکراسی، به انسان فرصت و توان طرح و برنامه مشخص داشتن و از میان آلترناتیوهای گوناگون ، ایده آل خود را انتخاب کردن را میدهد . زیرا ضرورت عینی و مشخص بررسی دقیق مسئله تقصیر این است که؛ شخص فاعل قدرت و امکان برابر در گزینش و پیگیری هدفها و درک دقیق دنیای اطراف خود را داشته باشد .زیرا در این صورت میتوان فاعل امری خطا را به چگونه و چرای عمل زیانبارش به شخص و اجتماع ، در استفاده و یا سوء استفاده از حقوقش ، یا بررسی تقصیراتش بتوان مورد سوال ،سرزنش، نکوهش و...... قرار داد،و حتی بتوان خطاکار را به دفاع از خویش فراخواند . (6) مطلب قابل تذکر اینکه ،منظور من مشمول نکوهش بودن اشخاص و سازمانها ی سیاسی خطاکار در زمان مبارزه از لحاظ اخلاقی نمیباشد ، بلکه مشمول سرزنش بودن به دلیل نداشتن تناسب بین تقصیر عمل خطاکار، با معیار و اصول شناخته شده زمان مبارزه با دشمنی ضد بشر و مشترک است.
یدی لرستانی Yadi lorestani
2006 -07- 10 تیرماه__ 1385
yadif2000@yahoo.se
(1) طرح جبهه همبستگی ارائه شده توسط شورای ملی مقاومت ایران ،از موارد مهمی است که باید به منزلۀ یکی از پایه های قدرتمند در برخورد به موقع ،در شرائط ابهامها و آشفتگیها دانست. عمده ترین و مشخص ترین دلیلش همانا ؛ گره های کور کلاف مبارزه پیش روی،خلق ستمدیده ، مبارزان و آزادیخواهان بوده است که سالها با دندانهای تهمت و افتراء ، ستیز حاشیه ای وتفرقه افکنانه و طرد و تحریم دیگران،توسط بخشی از شخصیتهای سیاسی و علمی مختلف و حتی بعضی سازمانهای سیاسی ، کوچکترین گره ای باز نشده و قطعا در آینده نیز اگر راه رفته را مجددا تجربه کنند ، گره ای باز نخواهد شد.
(2) لغتنامه ع ـ دهخدا چاپ 1343 دانشگاه تهران ص 843 ) ــ ترمینولوژی حقوقی ج ـ لنگرودی. فرهنگ لغات حقوقی ــ الف ـ سـپهونــد ـ 1355
(3)نخستین بار در آمریکا در دعوای براون علیه کندال(Brown.v.Kendal) اصل مسئولیت مبتنی بر تقصیر رسما مورد پذیرش قرار گرفت .(حقوق آکسفورد ــ ص.52 )
(4)هولمز ، حقوق کامن لا ــ ص. 108
(5) مجله پله نییول ــ پاریس 1962 ـ 122,n ـ 78. p
(6) مقاله بررسی حقوقی در خصوص ، آیا اعتیاد جرم است یا حکومت دیکتاتوری .در آرشیو سایتهای زیر ،این مقاله جهت تحقیق و مطالعه پژوهشگران موجود میباشد .
طلیعه سپیده دمان ــ کانون هنرمندان در تبعید ــ
آفتـابکـاران ــ دیــدگـاه ــ ایـــران لــیبرتــی
http://www.iranianartistsinexile.org/index.php?option=com_content&task=view&id=18&Itemid=47
در جواب مختصر به سوال اول،یعنی قانونمند دانستن مبارزه، تنها در حد حوصله بحث این گونه گفتیم که : مبارزهء قانونمند همانا ، به کار گیری راه حلهای مناسب، با توجه به واقعیتهای موجود در پیرامون خود است .ولاغیر. زیرا درغیر اینصورت به قول ما لرها به جای آوردن عسل از کوه ،هس هس (نفس نفس زدن از خستگی) را در بهترین حالتش به ارمغان خواهیم آورد . در مسیر پر فراز و نشیب مبارزه با توجه به اینکه بسیار مشکل و نفس گیر، آنهم با رژیمی که تکیه مطلق برجهل و خرافات کل تاریخ دارد . منِ به سهم خود ، به عنوان مثال در کنار شما مبارزان و پیشتازان راه آزادی و برابری،در صورتی میتوانم نیروئی مفید ومؤثر در رزممان ،علیه دشمن مشترکمان باشم ،که از شما به عنوان همرزمانم، در هر مقطع و شرائط مشکل در طول زمان مبارزه نظم وانضباط مبارزاتی را در کنار عدل، با هم شاهد باشم .
سوال دومی که قرار بر بررسی آن را با جویندگان راه حقیقت در این بخش مقاله داشتم و باید به آن پرداخت این است که؛ آیا یکی از کلمات سیاسی،اجتماعی به نام تقصیر (خطا ،گناه ، بی مبالاتی)که شناختش از فتوحات بزرگ تمدن و پیشرفت است را هیچگاه عمیقا ،مورد بررسی قرار داده ایم ؟
قبل از طرح و بررسی سوال فوق الذکر با شما همرزمان و همراهان خوبمان باید، در خصوص سوال مربوط به تقصیر یادآور بشوم که، اگر تعریف و جایگاه تقصیر را خوب متوجه نشویم ودر موضع گیریهای گوناگون در قبال شخص اعم از حقیقی یا حقوقی و یا سایتها و سازمانهای سیاسی به ظاهر مخالف تاکتیکی ما، محور قضاوتهایمان منافع شخصی و...... باشد ، قطعا در عمل به شعار اصل بر برائت است دچار اشتباهات جبران ناپذیری خواهیم شد. توجه و عنایت خاصی باید داشته باشیم که؛ جبران لطمه وارده از عدم توجه به این قاعده( اصل بر برائت) از توان همگی ما خارج است، سود این بی توجهی (عدم اعتماد در بین مبارزان و مردم ) قطعامستقیم ،متوجه و عاید دشمن مشترکمان که همانا دیکتاتوری مذهبی حاکم بر ایران است خواهد شد.
مسئله و سوال دوم ، یعنی مسئله تقصیر را با توجه به گستردگیش در علم حقوق و اهمیت این موضوع در زمان مبارزه و در فرایند تبادل نظر ، در طول این مسیر با تبیین مفهوم واژه تقصیر ،با بررسی منصفانه و در عین حال علمی شروع میکنیم .باشد که؛ با همرزمان و هم راهانمان در این فضای آلوده به سم عدم اعتماد ، که خواسته و آنتی تزخشم انقلابی خلق در زنجیر ایران است، گسترش داده شده مستقیم دست رژیم حکم برایران در طول قریب به سه دهه گذشته در بین مردم و نیروهای سرنگونی طلب بوده و هست . با واقعیت اندیشی و حقیقت گوئی به زدودن این سم خطرناک ساخته رژیم استبداد دینی به تدارک یک میدان گسترده درک متقابل، میان همه مبارزان وآزادخواهان سرنگونی طلب برویم .(1)
تقصیر در فرهنگ نامه ها،لغتنامه ها و ترمینولوژیهای مختلف حقوقی، تا جائی که امکان دسترسی به منابع مرجع در این دوران آوارگی در غربت و تبعید داشته ام ، مجموعا تقصیر عبارت میشود از : داشتن توانائی در راستای انجام عملی که از مبادرت به آن خودداری کنی . این معنی لغت تقصیر ،در مخالف و تضادآشکار با کلمه قصور است ، زیرا قصور عبارت است از : خودداری از انجام کاری با عجز از انجام آن کار را میگویند . در این راستا دانشمندان علم حقوق آمده اند، به تفکیک جهل به اشکال جهل تقصیری و جهل قصوری مبادرت نموده اند. (بررسی این موارد با توجه به گستردگی آن در حوصله و ظرفیت این مقاله نمیباشد و ضرورت کاربردی هم نخواهد داشت)
در اصطلاحات جدید علم حقوق، تقصیر را به جای faute بکار میبرند .و در زبان فارسی روشن ترین معنی لغوی برای تقصیر ، کوتاهی کردن و سستی کردن در انجام کاری است (2)
در حقوق فرانسه تکلیف همگی را در برخورد با مبحث تقصیر روشن نموده است وبا آوردن شرط وجود قرارداد ، که تخلف ناشی از تعهد ، خواه از روی عمد و یا غیر عمدی باشد ، تقصیر را متوجه فاعل عمل میکند .در نقد این گونه سیستم حقوقی(رومی ژرمنی) باید گفت ؛ علی الا صول شرط تحقق مسئولیت (اعم از قراردادی و یا غیر قراردادی ) صرف وجود وارد آمدن خسارات اعم از مادی یا معنوی کافی میباشد، تا فاعل عمل را ملزم به پاسخگوئی نماید، که این خود همان معنی و مفهوم واقعی واژه و عنصر تقصیر میشود.
در خصوص این دو موضع گیری تاریخی میتوان عنصر تقصیر را بهتر متوجه شد ،زیرا انسانهای ترسو ومحتاط یا به قول و تعبیر خودشان معقول ،اما غیر متعارف با روح و جوهر مبارزه با دشمن خونخوار آن هم از نوع دینی و خرافی اش،هیچگاه چنگ در چنگ نشده اند .در صف مبارزه بودن و توانائی انجام کارهائی را هم داشته ای و هم زمان از بعضی کارها با توجه به قانون مبارزه منع شده ای ،نقض غیر منطقی واصولی تعهدات در مقابل خلق و تاریخ ، از فریب اعتماد خلقهای تحت ستم ایران گرفته تا هر شخص دیگر در هر کجای دنیا را ، مبحث و مسئله تقصیر به سهولت میتواند مورد ارزیابی و قضاوت قرار داد.ضمنا این طیف عافیت طلب آمده اند با شعار، دموکراسی و پایه اصلیش یعنی تحمل مخالف ، خطوط قرمز میان دشمن جلاد و خلق ستمدیده به پیشتازی فرزندان راستینش را مخدوش و کمرنگ جلوه میدهند . (مثال بارز و مشخص این موضوع عدم توجه حزب دموکرات کردستان ایران به عمق اخطارها ، توطئه ها و خطرها در جریان تحولاتی که منجر به حوادثی مانند، میکونوس و .... گردید)
بااشاره ای به دو موضع گیری بسیار مهم و تاریخی، در سرفصلها و بزنگاههای تاریخی سه دهه گذشته ، بیش از بیش به حساسیت مسئله انجام وظایف انقلابی اشخاص و سازمانهای سیاسی و یا عدم انجام وظایف انقلابی ،بیشتر واقف شده و پی خواهیم برد .زیرا مفهوم موافقی که از تقصیر استنباط میشود این است که؛ اگر شخص و اشخاصی در زمانهای مختلف از ،انجام وظایف و رسالتهای محوله سرباز زنند ، دقیقا این سستی در انجام وظیفه ، تقصیر را متوجهشان خواهد کرد .
الف ــ موضع گیری به موقع و اخطار قابل توجه چریک فدائی خلق خانم اشرف دهقان، در اردیبهشت سال 1358 (رژیم خمینی بورژوازی وابسته به امپریالیسم و امتداد رژیم شاه است) در خصوص انجام وظیفه انقلابی و پیشتازی خویش، که به دور از هر گونه مصلحت اندیشی و فرار از واقعیت، انجام گرفت.(کتاب بذر های ماندگار این چریک قهرمان هم سند دیگری از صداقت تاریخی و هوشیاری انقلابی اوست)
ب ــ موضع گیریهای به موقع دیگری که نشان از شناخت دشمن مشترک خلق و فهم عمیق از وجود یک خطر مهم و تاریخی(با توجه به حساسیت بسیار زیاد داخلی و بین المللی ) پیشتاز محبوب ومبارز، مجاهد خلق آقای مسعود رجوی بود .اولین آن ،تشکیل شورای ملی مقاومت در 30 تیر 1360، به همراه اشخاص و نیروهای مختلف با ایدئولوژی و دیدگاههای دیگر انجام پذیرفت .دومین آن ،افشاگری وتحلیل درست ایشان و همرزمانشان در سالهای 1368 زمان به صحنه آمدن خر مهره رژیم رفسنجانی و سال 1376 ، در مقابل ترفند ارتجاعی ، استعماری آن زمان به نام اصلاحات و رفرم خاتمی،که مسئول شورا آن ضرب المثل مشهور را « افعی کبوتر نمی زاید و ، کس نخارد پشت من، جز ناخن انگشت من » یادآوری کردند.البته اهمیت این موضوع را در توجه بیشتر به گستردگی این توطئه و حمایت روشنفکر و مبارز نماهای درونی و بیرونی و صاحبان منافع بین المللی در سطح داخلی و خارجی که وجود داشت و کماکان نیز آثار و رگه هائی از آن موجود دارد ،باید بررسی کرد.
برای شناخت اهمیت و ضرورت مبحث تقصیر، چه در زمان کنونی مبارزه و جنگ مستقیم با رژیم دیکتاتور ،مذهبی و فاشیستی آفت الله های حاکم بر ایران ،و چه بعد از سرنگونی و یافتن قدرت تعقل مقابله با مشکلات خاص و غیر قابل انکار آن زمان ، به بررسی تاریخی بسیار مختصری از فلسفه تاریخی این عنصر و واژه کلیدی میپردازم .
در طول دوران تاریخ گذشته ،مبحث و موضوع تقصیر هم، به مانند قدرتهای رنگارنگ بزرگ وکوچک در شرق و غرب جهان ، دارای فراز و نشیبها ،اوج و انحطاط ،شکوفائی و..... بوده وهست . مثلا در ابتدای تاریخ نوشته شده میتوان قدرت و هژمونی تفکر رابطه سببیت را در مسئله مسئولیت اشخاص دید . اما تاریخ نویسان قدرت نفوذ تفکرات یونانی رادر دوران پایانی جمهوری روم ، از دوران شروع اوج و قدرت گرفتن تفکر مبتنی بر تقصیر به حساب آورده اند، که اوج شکوفائی این دوران رشد، به اواخر قرن هیجدهم میرسد .مسئولیتها در اواخر قرن هیجدهم در قوانین بیشتر کشورها ئی که سیستم حقوقی روم ژرمنی داشتند ، با تاثیر از تفکرات و اندیشه های دوما ، بر اساس تقصیر مبتنی گردید .یکی از اصول پایه ای که در قرن نوزدهم در هر دو سیستم حقوقی کامن لا( ننوشته) و حقوق رومی ژرمنی ،تثبیت گردید و مورد قبول گسترده ای واقع گردید ، اصل «عدم وجود مسئولیت بدون تقصیر» بود .(3)
استاد ممتاز و رئیس وقت دانشکده حقوق دانشگاه هاروارد و پیشگام مطلق دانش پژوهی حقوقی آقای جیمز بار ایمز (James barr ames 1846 --1910) میگوید : " بسیار خوشحالم که ، معیار اخلاقی رفتار معقول [تقصیر]جایگزین معیار غیر اخلاقی اقدام به ضرر دیگری [رابطه سببیت] گردیده شده است " هولمز با قطعیت و اطمینان میگوید "حقوق به طور کلی،مسئولیت را بوسیله قابلیت سرزنش تعیین می نماید" (4)
پله نییول مجله انتقادی مشهور فرانسوی نیز در ضمینه تقصیر به شیوائی خاصی اینگونه مینویسد : " هر جا که مسئولیت بدون تقصیر رخ دهد ؛ این حکم در حقوق مدنی همانند این است که در حقوق کیفری بیگناهی را مجازات کنند"(5)
حال با هم به یک پرسش کلیدی میپردازیم و ابتدا من در حد ظرفیت این مقاله ،و همراهان عزیز و مبارز در صورت تمایل، در مقالات دیگر به این سوال جواب میدهیم . سوال این است که : چرا اعمال و رفتارهای اشخاصی را در پیرامون خود با توجه به، صحنه جنگ تمام عیار با دشمن خونخوار مردم ایران(رژیم ملاهای حاکم) اعمال آنان را قابل سرزنش و انتقاد شدید دانسته و آنان را ، تقصیر کار ویا حتی عمل و نوع نگرششان را اشتباه مطلق میدانیم ؟
مختصر و مفید این سوال را، من اینگونه فهم میکنم ،اگر اصل حق آزادی انسانها ، در همه ابعادش مورد رعایت واقع شود ، زیربنای محکمی را در تمام بحث فوق الذکر ،یعنی تقصیر بدست آورده ایم. زیرا که پایه ای ترین و اصولی ترین ارزش اخلاقی ، اجتماعی و سیاسی انسان از ابتدای تاریخ حق آزادی بوده ، هست و خواهد بود ،و زیر ساخت تمامی ارزشهای مورد احترام بشریت نیز همین آزادی است . در این دوران سخت مبارزه که مملو از توطئه های ارتجاع و صاحبان منافع کلان در سطح بین المللی است ، مبارزان راه آزادی و اصولا انسان ، تنها با داشتن قدرت و اختیار که دو شرط اساسی در تحقق آزادی هستند، خواهند توانست بهترین تئوری و راهکار عملی را با توجه به واقعیت موجود ،در راه پیشبرد و به ثمر رسیدن مبارزه ارائه نمایند .(به نظر من تلاش برحق و کوشش شبانه روزی اعضاء و هواداران سازمان مجاهدین خلق ایران برای خنثی کردن وخروج نام این سازمان از لیستهای دیکتاتور پسند تروریستی اروپا و آمریکا، میتواند مثال مشخصی در اثبات این قاعده باشد) زیرا مهیاو در دسترس بودن ،ابتدائی ترین امکانات برای هر انسان ،مانند؛ قدرت و اختیار آن هم در سرزمینهای مدعی مهد آزادی و دموکراسی، به انسان فرصت و توان طرح و برنامه مشخص داشتن و از میان آلترناتیوهای گوناگون ، ایده آل خود را انتخاب کردن را میدهد . زیرا ضرورت عینی و مشخص بررسی دقیق مسئله تقصیر این است که؛ شخص فاعل قدرت و امکان برابر در گزینش و پیگیری هدفها و درک دقیق دنیای اطراف خود را داشته باشد .زیرا در این صورت میتوان فاعل امری خطا را به چگونه و چرای عمل زیانبارش به شخص و اجتماع ، در استفاده و یا سوء استفاده از حقوقش ، یا بررسی تقصیراتش بتوان مورد سوال ،سرزنش، نکوهش و...... قرار داد،و حتی بتوان خطاکار را به دفاع از خویش فراخواند . (6) مطلب قابل تذکر اینکه ،منظور من مشمول نکوهش بودن اشخاص و سازمانها ی سیاسی خطاکار در زمان مبارزه از لحاظ اخلاقی نمیباشد ، بلکه مشمول سرزنش بودن به دلیل نداشتن تناسب بین تقصیر عمل خطاکار، با معیار و اصول شناخته شده زمان مبارزه با دشمنی ضد بشر و مشترک است.
یدی لرستانی Yadi lorestani
2006 -07- 10 تیرماه__ 1385
yadif2000@yahoo.se
(1) طرح جبهه همبستگی ارائه شده توسط شورای ملی مقاومت ایران ،از موارد مهمی است که باید به منزلۀ یکی از پایه های قدرتمند در برخورد به موقع ،در شرائط ابهامها و آشفتگیها دانست. عمده ترین و مشخص ترین دلیلش همانا ؛ گره های کور کلاف مبارزه پیش روی،خلق ستمدیده ، مبارزان و آزادیخواهان بوده است که سالها با دندانهای تهمت و افتراء ، ستیز حاشیه ای وتفرقه افکنانه و طرد و تحریم دیگران،توسط بخشی از شخصیتهای سیاسی و علمی مختلف و حتی بعضی سازمانهای سیاسی ، کوچکترین گره ای باز نشده و قطعا در آینده نیز اگر راه رفته را مجددا تجربه کنند ، گره ای باز نخواهد شد.
(2) لغتنامه ع ـ دهخدا چاپ 1343 دانشگاه تهران ص 843 ) ــ ترمینولوژی حقوقی ج ـ لنگرودی. فرهنگ لغات حقوقی ــ الف ـ سـپهونــد ـ 1355
(3)نخستین بار در آمریکا در دعوای براون علیه کندال(Brown.v.Kendal) اصل مسئولیت مبتنی بر تقصیر رسما مورد پذیرش قرار گرفت .(حقوق آکسفورد ــ ص.52 )
(4)هولمز ، حقوق کامن لا ــ ص. 108
(5) مجله پله نییول ــ پاریس 1962 ـ 122,n ـ 78. p
(6) مقاله بررسی حقوقی در خصوص ، آیا اعتیاد جرم است یا حکومت دیکتاتوری .در آرشیو سایتهای زیر ،این مقاله جهت تحقیق و مطالعه پژوهشگران موجود میباشد .
طلیعه سپیده دمان ــ کانون هنرمندان در تبعید ــ
آفتـابکـاران ــ دیــدگـاه ــ ایـــران لــیبرتــی
http://www.iranianartistsinexile.org/index.php?option=com_content&task=view&id=18&Itemid=47
کيهان: سیلی دوم بعد از سیلی جنگ لبنان در راه استفردا، روز پاسخ ايران به اروپا
کيهان: سیلی دوم بعد از سیلی جنگ لبنان در راه است
فردا، روز پاسخ ايران به اروپا
حميد احدی
۳۰ مرداد ۱۳۸۵
خلاصه:
يک روز مانده به زمان اعلام شده برای پاسخ ايران به بسته پيشنهادی اروپا، در حالی که نيروهای ارتش ايران موشک دوربرد جديدی را به آزمايش گذاشتند که دو برابر برد موشک های حزب الله لبنان گزارش شده است، ناظران معتقدند به احتمال دولت ايران موافقت کلی خود را با بسته پيشنهادی اعلام خواهد داشت با اين توضيح که برای بررسی جزئیات مذاکرات ايران و سه کشور اروپا از سر گرفته شود.
-->
يک روز مانده به زمان اعلام شده برای پاسخ ايران به بسته پيشنهادی اروپا، در حالی که نيروهای ارتش ايران موشک دوربرد جديدی را به آزمايش گذاشتند که دو برابر برد موشک های حزب الله لبنان گزارش شده است، ناظران معتقدند به احتمال دولت ايران موافقت کلی خود را با بسته پيشنهادی اعلام خواهد داشت با اين توضيح که برای بررسی جزئیات مذاکرات ايران و سه کشور اروپا از سر گرفته شود. به گفته اين ناظران تهران احتمالا اميدوارست به اين ترتيب چين و روسيه امکان يابند که از تصميم گيری شورای امنيت برای اعمال تحريم عليه ايران جلوگيری کنند و يک بار ديگر همه چيز موکول به مذاکراتی شود که کشاندن آن به زمان های طولانی تر کار چندان مشکلی نخواهد بود.
گرچه سخنگوی وزارت خارجه شب گذشته با تکرار نوشته روز قبل کيهان اعلام داشت که فضای مثبت تهران در مورد بسته پیشنهادی عوض شده است، اما ناظران معتقدند پاسخ ايران به ترتيبی خواهد بود که تصميم گيری شورای امنيت درباره تحريم ها را غيرممکن کند و از جمله فرصت دهد تا گروه کار که بر ايجاد فضای گفتگو بين تهران و واشنگتن کار می کنند بتوانند وظيفه خود را به سامان برسانند. گروهی که اعتقاد دارتد اگر گرد و خاک های تبليغاتی را از صورت مساله هسته ای و روابط ايران و آمريکا پاک کنيم، مواضع دو طرف تا اندازه زيادی به هم نزديک است. و اگر اراده ای برای پايان دادن به اين دوران در واشنگتن وجود داشته باشد، ايران آماده است که با آن حرکت هم اروپا و روسيه را تنبيه کند و هم موفقيت بزرگ تبليغاتی تازه ای نصيب دولت احمدی نژاد کند که توانسته است بدون کاستن از ارتفاع شعارهای خود، مشکل سياست خارجی را از سرچشمه [ایالات متحده] حل کند.
آخرين روز مرداد ماه را، چهل روز پيش محمود احمدی نژاد رييس جمهور به عنوان زمانی که نظر ايران درباره بسته پيشنهادی اروپا اعلام خواهد شد، بيان کرد. در حالی که آمريکا و اروپا اصرار داشتند که در زمان تعيين شده توسط شورای امنيت پاسخ ايران روشن شود. بخشی از تحليلگران بين المللی با برخاستن آتش جنگ در لبنان، که طرف اصلی آن حزب الله بود که از ديد جهانی ساخته ايران است، نظر دادند که ايران برای اعلام نظر و تعيين سياست آينده هسته ای خود در قبال تهديدهای شورای امنيت، در انتظار روشن شدن نتيجه جنگ لبنان می ماند و اين را با حزب الله هماهنگ کرده است. به نظر اين دسته از تحليلگران تهران منتظر بود تا حاصل تحول بزرگی که قرار بود در صحنه درگيری مسلمانان با اسرائيل اتفاق افتد، روشن شود و از جمله اینکه با اين جنگ تا چه اندازه صحنه سياسی به نفع جمهوری اسلامی، به عنوان حامی و بنيادگذار شناخته شده حزب الله لبنان، تغيير می کند.
روز يکشنبه، دو روز مانده به زمان تعيين شده، روزنامه های تندرو کيهان و جمهوری اسلامی در يک تبليغات هماهنگ گمانه زنی کردند که بعد از سيلی محکمی که در لبنان به گوش آمريکا خورد این کشور اينک بايد منتظر دومين سيلی باشد که در پاسخ هسته ای ايران نهفته است. اين نظر گروهی از مشاوران سياسی رهبری جمهوری اسلامی است که اصرار دارند جنگ اخير لبنان را بزرگ تر از آنکه هست جلوه دهند و از لابه لای خطوط رسانه های جوامع آزاد دلايلی گرد آورند که نشان دهد پيدا شدن موشک هائی که برای اولين بار امنيت شهرهای اسرائيل را به خطر انداخت، آمريکا و متحدانش را متوجه خطرات احتمالی درگيری با ايران خواهد کرد.
جدی تر از تصوربا اين همه نظرسنجی های یک ماه گذشته مقامات عالی رتبه ايرانی و گفتگوهايشان با همتايان چينی و روسی نشان داد که توجه و تاکيد جهانی بر تعليق غنی سازی اورانيوم بيش از حدی است که بتوان بدون پاسخ گوئی به آن از اجماع جهانی درباره تحريم شورای امنيت جلوگيری کرد، از همين روست که احتمال داده می شود پاسخ ايران چنين تنظيم شده باشد که به اين خواست هم پاسخی مبهم بدهد و يا به مذاکراتی منوطش گرداند که در راه است.
آن چه تهران را نگران می دارد همان است که معاون وزارت خارجه چين هم سه هفته قبل در تهران کوشيد آن را روشن کند. اينکه آمريکا در مقابل مهلت های چند باره ای که به گفتگوهای ايران و اروپا داد، در اين مرحله اعضای شورای امنيت را قانع کرده باشد که تنها پاسخ صريح ايران به خواست تعيين شده جامعه بين المللی شورا را از بحث درباره تحريم ها بازدارد. اگر چنين امری که سولانا نيز دو ماه پيش تلاشی برای فهماندن آن به تهران به کار برد، صحت داشته باشد و روس ها و چينی ها هم از پيش متعهد شده باشند که تنها با پاسخ مثبت صريح و شفاف و بدون ابهام ايران به درخواست تعليق کامل همه فعاليت های مربوط به غنی سازی راضی شوند و باب مذاکرات را بگشايند، در آن صورت بايد گفت هفته آينده هفته مهم و پر حادثه ای خواهد بود. هفته ای که ايران را با نمايشی که از آمادگی رزمی خود با رزمايش سراسری ارتش ايجاد کرده، و با تبليغات وسيعی که درباره پيروزی خود در جنگ لبنان برپا داشته ، در مقابل واکنش تند نومحافظه کاران آمريکائی قرار خواهد داد که اين بار اجماع موثری هم با خود دارند. تهران اميدوارست که چنين اتفاقی نيفتد.
همين ابهام هاست که حتی فضای تهران را برای بازگفتن برنامه فردا در ابهام قرار داده و آصفی در پاسخ به این سئوال كه آیا پاسخ ایران به بسته ۱۵ فردا ارائه خواهد شد،می گويد البته سه شنبه در ایران تعطیل است، اما ما روزهای تعطیل هم كار می كنیم و این پاسخ هم می تواند روز سه شنبه ارائه شود و هم اینكه امكان دارد در این روز به دلیل تعطیلی ارائه نشود. آيا پاسخ ايران به بسته پيشنهادی هم مانند همين پاسخ خواهد بود. آيا دنيا آن را می پذيرد؟
فردا، روز پاسخ ايران به اروپا
حميد احدی
۳۰ مرداد ۱۳۸۵
خلاصه:
يک روز مانده به زمان اعلام شده برای پاسخ ايران به بسته پيشنهادی اروپا، در حالی که نيروهای ارتش ايران موشک دوربرد جديدی را به آزمايش گذاشتند که دو برابر برد موشک های حزب الله لبنان گزارش شده است، ناظران معتقدند به احتمال دولت ايران موافقت کلی خود را با بسته پيشنهادی اعلام خواهد داشت با اين توضيح که برای بررسی جزئیات مذاکرات ايران و سه کشور اروپا از سر گرفته شود.
-->
يک روز مانده به زمان اعلام شده برای پاسخ ايران به بسته پيشنهادی اروپا، در حالی که نيروهای ارتش ايران موشک دوربرد جديدی را به آزمايش گذاشتند که دو برابر برد موشک های حزب الله لبنان گزارش شده است، ناظران معتقدند به احتمال دولت ايران موافقت کلی خود را با بسته پيشنهادی اعلام خواهد داشت با اين توضيح که برای بررسی جزئیات مذاکرات ايران و سه کشور اروپا از سر گرفته شود. به گفته اين ناظران تهران احتمالا اميدوارست به اين ترتيب چين و روسيه امکان يابند که از تصميم گيری شورای امنيت برای اعمال تحريم عليه ايران جلوگيری کنند و يک بار ديگر همه چيز موکول به مذاکراتی شود که کشاندن آن به زمان های طولانی تر کار چندان مشکلی نخواهد بود.
گرچه سخنگوی وزارت خارجه شب گذشته با تکرار نوشته روز قبل کيهان اعلام داشت که فضای مثبت تهران در مورد بسته پیشنهادی عوض شده است، اما ناظران معتقدند پاسخ ايران به ترتيبی خواهد بود که تصميم گيری شورای امنيت درباره تحريم ها را غيرممکن کند و از جمله فرصت دهد تا گروه کار که بر ايجاد فضای گفتگو بين تهران و واشنگتن کار می کنند بتوانند وظيفه خود را به سامان برسانند. گروهی که اعتقاد دارتد اگر گرد و خاک های تبليغاتی را از صورت مساله هسته ای و روابط ايران و آمريکا پاک کنيم، مواضع دو طرف تا اندازه زيادی به هم نزديک است. و اگر اراده ای برای پايان دادن به اين دوران در واشنگتن وجود داشته باشد، ايران آماده است که با آن حرکت هم اروپا و روسيه را تنبيه کند و هم موفقيت بزرگ تبليغاتی تازه ای نصيب دولت احمدی نژاد کند که توانسته است بدون کاستن از ارتفاع شعارهای خود، مشکل سياست خارجی را از سرچشمه [ایالات متحده] حل کند.
آخرين روز مرداد ماه را، چهل روز پيش محمود احمدی نژاد رييس جمهور به عنوان زمانی که نظر ايران درباره بسته پيشنهادی اروپا اعلام خواهد شد، بيان کرد. در حالی که آمريکا و اروپا اصرار داشتند که در زمان تعيين شده توسط شورای امنيت پاسخ ايران روشن شود. بخشی از تحليلگران بين المللی با برخاستن آتش جنگ در لبنان، که طرف اصلی آن حزب الله بود که از ديد جهانی ساخته ايران است، نظر دادند که ايران برای اعلام نظر و تعيين سياست آينده هسته ای خود در قبال تهديدهای شورای امنيت، در انتظار روشن شدن نتيجه جنگ لبنان می ماند و اين را با حزب الله هماهنگ کرده است. به نظر اين دسته از تحليلگران تهران منتظر بود تا حاصل تحول بزرگی که قرار بود در صحنه درگيری مسلمانان با اسرائيل اتفاق افتد، روشن شود و از جمله اینکه با اين جنگ تا چه اندازه صحنه سياسی به نفع جمهوری اسلامی، به عنوان حامی و بنيادگذار شناخته شده حزب الله لبنان، تغيير می کند.
روز يکشنبه، دو روز مانده به زمان تعيين شده، روزنامه های تندرو کيهان و جمهوری اسلامی در يک تبليغات هماهنگ گمانه زنی کردند که بعد از سيلی محکمی که در لبنان به گوش آمريکا خورد این کشور اينک بايد منتظر دومين سيلی باشد که در پاسخ هسته ای ايران نهفته است. اين نظر گروهی از مشاوران سياسی رهبری جمهوری اسلامی است که اصرار دارند جنگ اخير لبنان را بزرگ تر از آنکه هست جلوه دهند و از لابه لای خطوط رسانه های جوامع آزاد دلايلی گرد آورند که نشان دهد پيدا شدن موشک هائی که برای اولين بار امنيت شهرهای اسرائيل را به خطر انداخت، آمريکا و متحدانش را متوجه خطرات احتمالی درگيری با ايران خواهد کرد.
جدی تر از تصوربا اين همه نظرسنجی های یک ماه گذشته مقامات عالی رتبه ايرانی و گفتگوهايشان با همتايان چينی و روسی نشان داد که توجه و تاکيد جهانی بر تعليق غنی سازی اورانيوم بيش از حدی است که بتوان بدون پاسخ گوئی به آن از اجماع جهانی درباره تحريم شورای امنيت جلوگيری کرد، از همين روست که احتمال داده می شود پاسخ ايران چنين تنظيم شده باشد که به اين خواست هم پاسخی مبهم بدهد و يا به مذاکراتی منوطش گرداند که در راه است.
آن چه تهران را نگران می دارد همان است که معاون وزارت خارجه چين هم سه هفته قبل در تهران کوشيد آن را روشن کند. اينکه آمريکا در مقابل مهلت های چند باره ای که به گفتگوهای ايران و اروپا داد، در اين مرحله اعضای شورای امنيت را قانع کرده باشد که تنها پاسخ صريح ايران به خواست تعيين شده جامعه بين المللی شورا را از بحث درباره تحريم ها بازدارد. اگر چنين امری که سولانا نيز دو ماه پيش تلاشی برای فهماندن آن به تهران به کار برد، صحت داشته باشد و روس ها و چينی ها هم از پيش متعهد شده باشند که تنها با پاسخ مثبت صريح و شفاف و بدون ابهام ايران به درخواست تعليق کامل همه فعاليت های مربوط به غنی سازی راضی شوند و باب مذاکرات را بگشايند، در آن صورت بايد گفت هفته آينده هفته مهم و پر حادثه ای خواهد بود. هفته ای که ايران را با نمايشی که از آمادگی رزمی خود با رزمايش سراسری ارتش ايجاد کرده، و با تبليغات وسيعی که درباره پيروزی خود در جنگ لبنان برپا داشته ، در مقابل واکنش تند نومحافظه کاران آمريکائی قرار خواهد داد که اين بار اجماع موثری هم با خود دارند. تهران اميدوارست که چنين اتفاقی نيفتد.
همين ابهام هاست که حتی فضای تهران را برای بازگفتن برنامه فردا در ابهام قرار داده و آصفی در پاسخ به این سئوال كه آیا پاسخ ایران به بسته ۱۵ فردا ارائه خواهد شد،می گويد البته سه شنبه در ایران تعطیل است، اما ما روزهای تعطیل هم كار می كنیم و این پاسخ هم می تواند روز سه شنبه ارائه شود و هم اینكه امكان دارد در این روز به دلیل تعطیلی ارائه نشود. آيا پاسخ ايران به بسته پيشنهادی هم مانند همين پاسخ خواهد بود. آيا دنيا آن را می پذيرد؟
رزمايش بزرگ با تبليغات وسيع - موشک تازه ای آزمايش شد
رزمايش بزرگ با تبليغات وسيع
موشک تازه ای آزمايش شد
امید معماریان
o.memarian@roozonline.com
۳۰ مرداد ۱۳۸۵
خلاصه:
تنها نزدیک به یک هفته پس از آتش بس میان اسراییل ولبنان، ارتش ایران با آغاز مانور "ضربت ذوالفقار" که به ادعای فرماندهان نظامی به آزمایش تجهیزات موشکی جدیدی پرداخت که به منظور ارايه‌ي دستاوردهاي نظامي جديد و تاكتيك‌هاي نوين متناسب با شرايط محيطي و تهديد بيروني كشور است. این دومین مانور بزرگ نیروهای نظامی طی سه ماه گذشته است که حاکی از نگرانی های جدی مسئولین ایرانی در تفسیر تهدید های خارجی ای است که می تواند از حالت تهدید خارج وبه صورت عملی دربیاید.
-->
تنها نزدیک به یک هفته پس از آتش بس میان اسراییل ولبنان، ارتش ایران با آغاز مانور "ضربت ذوالفقار" که به ادعای فرماندهان نظامی به آزمایش تجهیزات موشکی جدیدی پرداخت که به منظور ارايه‌ي دستاوردهاي نظامي جديد و تاكتيك‌هاي نوين متناسب با شرايط محيطي و تهديد بيروني كشور است. این دومین مانور بزرگ نیروهای نظامی طی سه ماه گذشته است که حاکی از نگرانی های جدی مسئولین ایرانی در تفسیر تهدید های خارجی ای است که می تواند از حالت تهدید خارج وبه صورت عملی دربیاید.
فرماندهان نظامی و مديران سياسی جمهوری اسلامی اميدوارند پس از تغييری که شليک موشک ها به صحنه آخرين جنگ اعراب و اسرائيل داد و شگفتی ها که آفريد، دنيا به مانور های و آمادگی های نظامی جمهوری اسلامی بيش تر اهميت بدهد و آن را در محاسبات خود در نظر آورد.
دراین مانور نظامی اخير آن چه قرارست موضوع توجه جهانی باشد ده موشک کوتاه برد زمین به زمین است که هدف هائی را در فواصل 80 تا 250 کیلومتر گفته شده که به آتش می کشد. بر اساس اطلاعات پخش شده روز یکشنبه در دومين روز مانوربزرگ ارتش، موشک صاعقه در بیابان های کاشان آزمايش شد.
خبرگزاری آسوشیتدپرس نوشته است که مقامات نظامی ایران تصریح نکرده اند که موشک های یاد شده قابلیت حمل کلاهک هسته ای را با خود دارا هستند یانه؟ ایران همواره اعلام کرده است که مانورهای نظامی را به صورت دوره ای برگزار می کند. سردار آشتیانی سخنگوی ارتش هفته گذشته اعلام کرد که ایران باید دربرابر تهدیدات بیگانگان آماده باشد. به گفته وی از آن جا که سراسر ايران می تواند هدف دشمن باشد مانور هم سراسری است.
اورشلیم پست درخبری در خصوص این مانور نوشت: " ایران پیش از این به موشک شهاب 3 مجهز بود که می تواند کلاهک هسته ای را با خود نیزحمل کند. یکی از نسخه های به روزشده این موشک می تواند بیش از 2000 کیلومتر را بپیماید که به معنای دسترسی به اسراییل ونیروهای آمریکایی درخاورمیانه است." به نوشته این روزنامه سال گذشته علی شمخانی وزیر دفاع پیشین ایران تصریح کرد که ایران به سوخت جامد مورد نیاز در موشک های شهاب 3 دست پیداکرده است که پیشرفتی برای صنایع نظامی به شمار می رود.
اورشلیم پست همچنین نوشته است که ایران پس از دهه ها اعتماد به خرید سلاح های خارجی، به بالا بردن صنایع نظامی خودبرای ساخت اسلحه تکیه کرده است. از سال 1992 ایران تانک، نفر بر وموشک در کارخانجات نظامی خود توليد می کند.
مقامات ارتش ایران در برنامه های تلویزیونی ای که به پوشش اخبار این مانور می پردازند، از بومی بودن دانش نظامی به کار گرفته شده دراین مانور سخن می گویند. به گفته مقام های ارتشی موشک های یاد شده، همه با دانش بومی ساخته شده است. این درحالی است که برخی رسانه های غربی موشک های آزمايش شده را فرزندان اصيل کرده شمالی می دانند که در ايران پرورش يافته و تغييراتی پذيرفته اند.
با این وجود سقوط یک هواپیمای نظامی به دلایل فنی که به گفته مقام های ارتش جزو مانور نبوده است، توجه زیادی را در رسانه های خارجی به خود جلب کرده است. این هواپیما که تلاش داشته به صورت اضطراری فرود بیاید، دچار حریق شد و آتش گرفت. کارشناسان نظامی آمريکائی و اروپائی معمولا به جز در مورد موشک ها و پرتاب شونده ها بقيه ادعاهای ايران در مورد تجهيزات نظامی را جدی نمی گيرند چرا که به نظر آن ها کاربردن تجهيزات نظامی مستلزم هماهنگی و نظم و مديريتی است که معمولا ايران بدان دست ندارد و بزرگ ترين جلوه آن هم سقوط های مداوم هواپيماهائی است که نشان از ناهماهنگی نهادها و سيستم های در کار می دهد. به گفته اين کارشناسان مانورهای مداومی که به صورت کار مداوم در ايران در آمده است جز دادن روحيه به مردم تمرين هماهنگی است که معمولا هم به نتيجه مطلوب نمی رسد گرچه که هموازه در خبرها از موفقيت های بزرگ رزمايش ها گزارش داده می شود.
مقام های ارتشی ديروز نيز در همان حالی از موفقیت آمیز بودن مانور خبر دادند که از ارتباط دادن سقوط هواپیمایی که آن را آموزشی نامیده اند به مانور، گلایه کرده اند.
پیش از این درآخرین مانور نیروهای نظامی ایران که ماه آوریل ومارس گذشته در خلیج فارس برگزارشد، رسانه های خبری جهان از مستهلک بودن تجهیزات نظامی ایران ودور بودن از دانش فنی روز دنیا نوشتند و مانورهای ایران رابیشتر به بلوف نظامی شبیه دانستند. موضوعی که خشم مقامات نظامی ایرانی را برانگیخت. ایران دراین مانور موشک هایی را آزمایش کرد که می توانست از دید رادار دور بماند.
استانهاي سيتان و بلوچستان، كرمان، خرسان رضوي، گلستان، سمنان، آذربايجان غربي، آذربايجان شرقي، كردستان، كرمانشاه، همدان، لرستان و خوزستان از جمله مناطقی هستند که در آنها برنامه های تاکتیکی مانور انجام شده است.
۳۰ مرداد ۱۳۸۵
خلاصه:
تنها نزدیک به یک هفته پس از آتش بس میان اسراییل ولبنان، ارتش ایران با آغاز مانور "ضربت ذوالفقار" که به ادعای فرماندهان نظامی به آزمایش تجهیزات موشکی جدیدی پرداخت که به منظور ارايه‌ي دستاوردهاي نظامي جديد و تاكتيك‌هاي نوين متناسب با شرايط محيطي و تهديد بيروني كشور است. این دومین مانور بزرگ نیروهای نظامی طی سه ماه گذشته است که حاکی از نگرانی های جدی مسئولین ایرانی در تفسیر تهدید های خارجی ای است که می تواند از حالت تهدید خارج وبه صورت عملی دربیاید.
-->
تنها نزدیک به یک هفته پس از آتش بس میان اسراییل ولبنان، ارتش ایران با آغاز مانور "ضربت ذوالفقار" که به ادعای فرماندهان نظامی به آزمایش تجهیزات موشکی جدیدی پرداخت که به منظور ارايه‌ي دستاوردهاي نظامي جديد و تاكتيك‌هاي نوين متناسب با شرايط محيطي و تهديد بيروني كشور است. این دومین مانور بزرگ نیروهای نظامی طی سه ماه گذشته است که حاکی از نگرانی های جدی مسئولین ایرانی در تفسیر تهدید های خارجی ای است که می تواند از حالت تهدید خارج وبه صورت عملی دربیاید.
فرماندهان نظامی و مديران سياسی جمهوری اسلامی اميدوارند پس از تغييری که شليک موشک ها به صحنه آخرين جنگ اعراب و اسرائيل داد و شگفتی ها که آفريد، دنيا به مانور های و آمادگی های نظامی جمهوری اسلامی بيش تر اهميت بدهد و آن را در محاسبات خود در نظر آورد.
دراین مانور نظامی اخير آن چه قرارست موضوع توجه جهانی باشد ده موشک کوتاه برد زمین به زمین است که هدف هائی را در فواصل 80 تا 250 کیلومتر گفته شده که به آتش می کشد. بر اساس اطلاعات پخش شده روز یکشنبه در دومين روز مانوربزرگ ارتش، موشک صاعقه در بیابان های کاشان آزمايش شد.
خبرگزاری آسوشیتدپرس نوشته است که مقامات نظامی ایران تصریح نکرده اند که موشک های یاد شده قابلیت حمل کلاهک هسته ای را با خود دارا هستند یانه؟ ایران همواره اعلام کرده است که مانورهای نظامی را به صورت دوره ای برگزار می کند. سردار آشتیانی سخنگوی ارتش هفته گذشته اعلام کرد که ایران باید دربرابر تهدیدات بیگانگان آماده باشد. به گفته وی از آن جا که سراسر ايران می تواند هدف دشمن باشد مانور هم سراسری است.
اورشلیم پست درخبری در خصوص این مانور نوشت: " ایران پیش از این به موشک شهاب 3 مجهز بود که می تواند کلاهک هسته ای را با خود نیزحمل کند. یکی از نسخه های به روزشده این موشک می تواند بیش از 2000 کیلومتر را بپیماید که به معنای دسترسی به اسراییل ونیروهای آمریکایی درخاورمیانه است." به نوشته این روزنامه سال گذشته علی شمخانی وزیر دفاع پیشین ایران تصریح کرد که ایران به سوخت جامد مورد نیاز در موشک های شهاب 3 دست پیداکرده است که پیشرفتی برای صنایع نظامی به شمار می رود.
اورشلیم پست همچنین نوشته است که ایران پس از دهه ها اعتماد به خرید سلاح های خارجی، به بالا بردن صنایع نظامی خودبرای ساخت اسلحه تکیه کرده است. از سال 1992 ایران تانک، نفر بر وموشک در کارخانجات نظامی خود توليد می کند.
مقامات ارتش ایران در برنامه های تلویزیونی ای که به پوشش اخبار این مانور می پردازند، از بومی بودن دانش نظامی به کار گرفته شده دراین مانور سخن می گویند. به گفته مقام های ارتشی موشک های یاد شده، همه با دانش بومی ساخته شده است. این درحالی است که برخی رسانه های غربی موشک های آزمايش شده را فرزندان اصيل کرده شمالی می دانند که در ايران پرورش يافته و تغييراتی پذيرفته اند.
با این وجود سقوط یک هواپیمای نظامی به دلایل فنی که به گفته مقام های ارتش جزو مانور نبوده است، توجه زیادی را در رسانه های خارجی به خود جلب کرده است. این هواپیما که تلاش داشته به صورت اضطراری فرود بیاید، دچار حریق شد و آتش گرفت. کارشناسان نظامی آمريکائی و اروپائی معمولا به جز در مورد موشک ها و پرتاب شونده ها بقيه ادعاهای ايران در مورد تجهيزات نظامی را جدی نمی گيرند چرا که به نظر آن ها کاربردن تجهيزات نظامی مستلزم هماهنگی و نظم و مديريتی است که معمولا ايران بدان دست ندارد و بزرگ ترين جلوه آن هم سقوط های مداوم هواپيماهائی است که نشان از ناهماهنگی نهادها و سيستم های در کار می دهد. به گفته اين کارشناسان مانورهای مداومی که به صورت کار مداوم در ايران در آمده است جز دادن روحيه به مردم تمرين هماهنگی است که معمولا هم به نتيجه مطلوب نمی رسد گرچه که هموازه در خبرها از موفقيت های بزرگ رزمايش ها گزارش داده می شود.
مقام های ارتشی ديروز نيز در همان حالی از موفقیت آمیز بودن مانور خبر دادند که از ارتباط دادن سقوط هواپیمایی که آن را آموزشی نامیده اند به مانور، گلایه کرده اند.
پیش از این درآخرین مانور نیروهای نظامی ایران که ماه آوریل ومارس گذشته در خلیج فارس برگزارشد، رسانه های خبری جهان از مستهلک بودن تجهیزات نظامی ایران ودور بودن از دانش فنی روز دنیا نوشتند و مانورهای ایران رابیشتر به بلوف نظامی شبیه دانستند. موضوعی که خشم مقامات نظامی ایرانی را برانگیخت. ایران دراین مانور موشک هایی را آزمایش کرد که می توانست از دید رادار دور بماند.
استانهاي سيتان و بلوچستان، كرمان، خرسان رضوي، گلستان، سمنان، آذربايجان غربي، آذربايجان شرقي، كردستان، كرمانشاه، همدان، لرستان و خوزستان از جمله مناطقی هستند که در آنها برنامه های تاکتیکی مانور انجام شده است.
Saturday, August 19, 2006
بعد از آن مرداد گران
بعد از آن مرداد گران
خشم تو خفته در خاکستر تابستان...
(قتل عام تابستان)
مرداد بود و گرما بیداد میکرد...
آفتاب تموز بر انجیر میتابید و به میوه های آن رنگ و طعم میداد...
مرداد را در مازندران فصل انجیر پزان نیز مینامند. چرا که آفتاب در این فصل بقدری با سخاوت است که با گرمای بی دریغش موجب رنگ گرفتن و رسیدن انجیر میگردد... اما انجیر دار(درخت انجیر به زبان مازندرانی) شهر من قایمشهر ماجرا های دیگری غیر از رسیدن و طعم گرفتن انجیر را به یاد دارد... مرداد برای انجیر دار شهر من یاد آور رسیدن انجیر نیست... انجیر دار شهر من نیز تنها دیگر انجیر هایی به رنگ و سرخی خون میدهد... طعم انجیر هایش هم فرق دارد... آخر انجیر دار شهر من یک انجیر دار معمولی نبود...
در پای انجیر دار شهر من خونهای پاک و عزیزی ریخته شد...
بار اول تابستان سال 60 بود که یک شب حدود نیمه های شب انجیر دار ما با صدای موتور و هم همه عده ای از خواب شبانه بیدار شد... انجیر دار صدای عده ای را شنید که نعره های مستانه میزدند و چهره های کریه انباشته از ریش داشتند... انجیر دار بیچاره عده ای را هم دیده بود که دست بسته و چشم بسته اما پر غرور و سر افراشته به سویش میامدند...
اینها کی هستند؟؟ چرا به سمت من میایند؟؟ چرا چند نفری را با دستها و چشمهای بسته به سمت من میاورند و برای چی اینها رو به ردیف کنار من به خط کردند؟؟؟ تازه داشت چیزهایی دستگیر انجیر دار میشد که یکی از اونهایی که ریش و چهره ایی کریه تر از همه داشت فرمان داد که با تمام قدرت گاز موتورها را فشار دهند تا صدای موتورها هر صدای دیگری را خفه کند... تعدادی از موجودات ریشدار و کریه المنظر که پاسدار نامیده میشدند گاز موتورها را گرفته بودند و چند نفر دیگر با تفنگهای ژ-3 به سوی آدمهایی که دستها و چشمهایشان بسته بود نشانه رفتند... آن پاسداری که از همه کریه تر بود، نامش امرالله نوروزیان بود و فرمان داد... آماده... هدف... آتش... و لحظاتی بعد پاسدار شاهین مقدم، محمد قادری (معروف به ممد سه گوش) ، پاسدار حافظی جویباری و تعدادی شغال دیگر ماشه های تفنگهایشان را کشیدند تاچند جوان رعنا ناله کنان در خون خود بغلتند... آری اینها اولین سری های فرزندان آگاه و غیور خلقمان بودند که در پای درخت انجیر در کنار شهر قایمشهر در جاده شیرگاه به خون غلتیدن... اما این تازه شروع ماجرا بود... شب بعد و شبهای بعد این ماجراها با دست اندرکاری گروههای دیگر پاسداران اسلامی به اجرا در میامد. پاسدار هرزه و اوباش معروف شهرمان مختار اسماعیلی(فرمانده کمیته) ، گرزین، پاسدار موحدی و سیروس ابویی نیز از چهره های بد نام این جنایات هولناک بوده اند...
هر چند که این اعمال سالها ادامه داشت و با وجودی که پاسداران اسلام بارها محل اعدام را تغییر دادند اما
انجیر داردر بین زندانیان سیاسی قایمشهرهمواره نشان و سمبل خون عزیزان ما بود که بر زمین ریخته شده بود...
بار دیگر در سال 67 انجیر دار شهرمان شاهد یک نسل کشی دیگر بود... اما این بار میخوام از انجیر دار بپرسم که ای انجیر دار صبور و رنج کشیده... ای انجیر دار که شاهد ده ها مورد تیرباران و اعدام عزیزان ما بودی... به یاد داری که در سال 67 چند تا از عزیزانمان را در کنار تو به گلوله بستند؟؟؟ و یا اونها را از شاخه های تو آویزان کردند؟؟؟
انجیر دار عزیز آخر حتما میدانی که اینبار پاسداران اسلام دیگر حتی به خانواده های دوستانم هم نگفتند که کی و به چه شکلی آنها را اعدام کردند!
حتی به کسی نگفتند که آنها را کجا دفن کردند!
انجیر دار صبور! آیا تو در میان آن اعدامیها حسین صارمی را هم دیدی؟؟ حسین خیلی پسر خنده رو و شادی بود. حتما از صدای خنده های اون اونرو به یاد داری... کمی فکر کن... حسین براستی که عاشق بود... در آخرین روزهایی که من با حسین هم بند بودم حسین چندین بار با تمام احساس این شعر را برایم زمزمه میکرد...
اگر آن ترک شیرازی بدست ارد دل ما را
به خال هندویش بخشم سر و دست و تن و پا را
اگر کس چیز میبخشد از آن خویشتن بخشد
نه چون حافظ که میبخشد سمرقند و بخارا را...
آری حسین از آن خویشتن بخشید... حسین جان عزیزش را در راه ترک شیرازی اش بخشید...
انجیر دار عزیز آیا مولا جبلی رو دیدی که آوردند؟ حتما پای تو اونرو هم به دار آویختند... مولا آزاد شده بود و فقط برای پاره ای توضیحات دوباره احظار شده بود...
مولا وجودش سرشار از عشق و محبت به همنوعش بود... اون واقعا مولا بود... مولای عاشقان و منادی مهر ورزی بود...مولا را اگر بدرستی تعریف کنم، خود عشق بود... مولا اصلا در وجودش ذره ای خشونت یافت نمیشد... همواره آروم و متین و خنده رو بود... آخر چطور میشود که چنین انسانی را بدار آویخت؟؟
آخر به چه جرمی؟؟؟ به جرم تنها مهر ورزیدن و عشق به دیگران؟؟؟ آری بدون شک این بزرگترین جرم و گناه از نظر اسلامگرایان میباشد...
انجیر دار صبور! تو بهرام گرایئلی را ندیدی؟ شاید محمودمزریجی را دیده باشی؟؟اون بچه گنبد کاوس بود...
و یا شاید مهدی موسوی را شناخته باشی؟؟؟
انجیر دارشاهد... کمی بیشتر فکر کن ببین که احمد غلامی را بیاد میاوری؟؟
انجیر دار میدونی که منیره ، خواهر احمد هم بدار آویخته شد؟فریده روحانی هم همینطور...
رجب توکلی و محمود قلی پور را چطور؟ اونها هم سر بدار شدند...
اونها حتی حسین کلانتری و مهدی ایلکا را هم بدار آویختند...
وای جنگل را بیابان میکنند...
هیچ حیوانی به حیوانی نمیدارد روا...
آنچه این نا مردمان با جان انسان میکنند...
انجیر دار، یادت باشه که سینه تو مخزن اسرار فراوان هست. امیدوارم که یک روزی بتوانم پای صحبتها و درد دل تو بنشینم...
من اما این را مطمئنم که تو هرگز اون جنایتها را فراموش نخواهی کرد و تا ابد اون جنایتکاران را نخواهی بخشید... همانطور که خوانواده های داغدار اون سرافرازان سربدار نخواهند بخشید...
مسعود ابراهیم نژاد
افزايش تعداد زندانيان سياسي در کشورفقط زندان هاي تهران پر نيست
افزايش تعداد زندانيان سياسي در کشور
فقط زندان هاي تهران پر نيست...
حسن زارع زاده اردشير zarezade@gmail.com
۲۹ مرداد ۱۳۸۵
خلاصه:
در حالي که خبر مرگ اکبر محمدي در پي اعتصاب غذا در زندان اوين و اخباري از وضعيت احمد باطبي، علي اکبر موسوي خوئيني، رامين جهانبگلو و تعدادي ديگر از زندانيان سياسي در روزهاي اخير موجي از نگراني را در بين خانواده هاي آنها و نهادهاي حقوق بشري رقم زده است، گزارش ها از ديگر نقاط کشور حکايت از وضعيت نامناسب زندانيان سياسي در شهرستان ها دارد.
-->
در حالي که خبر مرگ اکبر محمدي در پي اعتصاب غذا در زندان اوين و اخباري از وضعيت احمد باطبي، علي اکبر موسوي خوئيني، رامين جهانبگلو و تعدادي ديگر از زندانيان سياسي در روزهاي اخير موجي از نگراني را در بين خانواده هاي آنها و نهادهاي حقوق بشري رقم زده است، گزارش ها از ديگر نقاط کشور حکايت از وضعيت نامناسب زندانيان سياسي در شهرستان ها دارد.
آذربايجان
با اينکه نزديک به سه ماه از تجمعات اعتراض آميز در شهر هاي مختلف آذربايجان گذشته است اما هنوز تعدادي زيادي از فعالان سياسي، مطبوعاتي و فرهنگي در زندان هاي تبريز، اردبيل، اروميه و ... به سر مي برند. بنا به گزارش هاي تشکل هاي مدافع حقوق زندانيان سياسي از داخل کشور و خانواده هاي بازداشت شدگان، اکثر اين زندانيان از روند برخوردهاي صورت گرفته ناراضي هستند و مي گويند روند دادرسي به صورتي ناعادلانه در جريان است؛ و آنها از حق داشتن وکيل مدافع در زمان تحقيقات و مدت بازداشت محروم اند و حتي بازجويي ها در بسياري موارد همراه با فحاشي و ضرب و شتم صورت گرفته است.
در حالي که عده زيادي با قرار وثيقه و ضمانت تا روز تشکيل دادگاه از زندان و بازداشتگاه هاي اطلاعات آزاد شده اند، مقامات قضائي استان هاي آذربايجان شرقي، غربي و اردبيل خبر از صدور احکام جديد داده اند. از اين رو نگراني ها نسبت به افزايش قابل توجه زندانيان سياسي بيشتر شده است.
به گزارش واحد خبر کميته دانشجويي دفاع از زندانيان سياسي، نام نزديک به ۶۵۰ نفر در کامپيوتر زندان تبريز در ارتباط با اعتراضات اخير در اين شهر به عنوان زنداني سياسي ثبت شده اند. جدا از اين آمار عده زيادي نيز در بازداشت گاه هاي اطلاعات به سر برده اند که نام آنها در سيستم سازمان زندانها ثبت نشده است.
در حال حاضر از اين افراد، چنگيز بخت آور و دکتر احمد رضايي [حيدر اوغلو] که تا چندي پيش در زندان اوين و سپس در بازداشتگاه اداره اطلاعات تبريز به سر برده اند به همراه ۱۳ نفر ديگر در زندان تبريز و در بند جديدي به نام بند سياسي نگهداري مي شوند که از سه ماه قبل ايجاد شده است. اسامي اين 13 به شرح زير است :۱- محمد حسن هرگلي [حسن دمير چي] ۶۵ ساله، به اتهام ارتباط با تجزيه طلبان و اغتشاش در نظم عمومي محاکمه و به يک سال حبس تعزيري و ۵۰ ضربه شلاق محکوم شده است. وي آموزشگاه موسيقي آذربايجان را مديريت مي کرد که از سه ماه پيش پلمپ شده است. ۲- علي گلکار، به اتهام اغتشاش در نظم عمومي و چاپ و پخش اعلاميه محاکمه و به ۷ ماه زندان و ۷۰ ضربه شلاق محکوم شده است.۳- مهدي بابايي [اوختاي]۴- علي حسين تهمتن، به اتهام اغتشاش در نظم عمومي محاکمه و به ۶ ماه حبس و ۵۰ ضربه شلاق محکوم شده است.۵- حسن بهاري خواجه، وي به اتهام اغتشاش در نظم عمومي و تبليغ عليه نظام محاکمه و به ۸ ماه زندان به صورت ۵ سال تعليقي و ۷۴ ضربه شلاق محکوم شده است.۶- مسلم جواد پور، وي به اتهام اغتشاش در نظم عمومي محاکمه و به ۶ ماه زندان و ۵۰ ضربه شلاق محکوم شده است.۷- يوسف صبري، وي به اتهام اغتشاش در نظم عمومي زنداني و هنوز محاکمه نشده است.۸- محمد حسين ديوبندي، وي به اتهام اغتشاش در نظم عمومي محاکمه و به يکسال زندان و پرداخت سيصد هزار جريمه نقدي محکوم شده است.۹- سليمان [احمد] حيدري، وي به اتهام اغتشاش در نظم عمومي محاکمه و به ۷ ماه زندان و ۵۰ ضربه شلاق محکوم شده است.۱۰- اميد اربابي، وي به اتهام اغتشاش در نظم عمومي محاکمه و به ۵ ماه و ۱ روز زندان و ۵۰ ضربه شلاق محکوم شده است.۱۱- صمد پيوندي ۱۲- حسين اصلي ۱۳- تقي اکبري، وي محاکمه و به شش ماه زندان و تحمل ۵۰ ضربه شلاق محکوم شده است.
همچنين از ميان زندانيان سياسي و مطبوعاتي اين منطقه هنوز دو تن به نام هاي صالح کامراني و حسن راشدي در زندان اوين به سر مي برند.
اين تنها زندان هاي تبريز نيست که از زندانيان مملو شده، ديگر زندان هاي آذربايجان از جمله اردبيل و اروميه نيز تعداد قابل توجهي از زندانيان سياسي را در خود جاي داده اند که به بخشي از آنها اشاره مي شود:
اردبيل: عباس لساني، بهروز عليزاده، عليرضا يوسفي، حسين بالازاده، رحيم ترقي، رضا تدين، بخشعلي روحي بخش، عقيل آذردخت، رحيم رضائي، حيات حسن پور
زنجان: رضا عباسي، مرند : صاحبعلي خدابخش، اروميه : ابراهيم معيني، مغان : نادر ولي پور، نقده : عيسي يگانه، مياندوآب : سمندعلِي محمدِي، يونس آقايان، عباداله قاسم زاده، مهدِي قاسم زاده.
کردستان و غرب کشور
شهرهاي کردستان و مناطق غرب نشين وضعيتي بهتر از آذربايجان ندارند. در اين مناطق نيز به طور دائم تعدادي بازداشت و زنداني مي شوند.
روز چهارشنبه گذشته، يک جوان مهابادي به نام "هيمن رحيمي" توسط نيروهاي امنيتي دستگير و روانه بازداشتگاه شد. همچنين طي روز هاي گذشته در روستاي "سرچنار" از توابع مياندوآب، پنج شهروند کرد به نامهاي" جسيم ديانت"، "سيد رزگار دل کام"، "رحيم جهانگيري"، "امير عمربيل" و "انور عمربيل" به اتهام فعاليت حزبي دستگير شدند. در بوکان سه نفر به نامهاي"رضا قادري" و دو برادر از خانواده" منصور بيگ" به اتهام تبليغ بر ضد دولت، بازداشت شدند. در کامياران، دادگاه عمومي و انقلاب يک فعال سياسي به نام "منصور سيفي" را در رابطه با اعتراضات مدني مردم کامياران در تابستان گذشته و شرکت در اعتراضات خياباني به سه سال زندان محکوم کرد.
همچنين حسين محمدي، شاهو ملکي، شاهو رحماني و کاوه جوانمردي در سقز و سنندج و علي رمضاني و ابراهيم کريمي دو جوان 17 و 18 ساله در پيرانشهر از جمله دستگير شدگان در روزهاي اخير هستند.
دو نفر نيز درشعبه دوم دادگاه انقلاب اسلامي سننـــدج به زندان محکوم شدند. کاوه جوانمـرد فعال اجتماعي به اتهام اقدام عليه امنيت ملي، به تحمل 5 سال حبس تعزيري محکوم شد. او درجريان اعتراضات تابستــان گذشتۀ در کردستان، مدتي را دربازداشت بسربرده وبا قرار وثيقه آزاد شده بود. همين شعبه يک فعال سياسي ديگر به نام سهراب جلالي را به تحمل دوسال حبس درزندان کاشمر محکوم کرد.
از سوي ديگرپيمان نودينيان، عضوهيأت مديرۀ انجمن صنفي معلمان استان کردستان شاخۀ سننــدج ازسوي دادگاه تخلفات اداري سازمان آموزش وپرورش، به اتهام تحريک معلــمان به اعتصاب، دفاع اززندانيــان سياسي و برگزاري تجمع روزمعلم، به 5 سال تبعيد دراستان کهکيـلويه وبويراحمد محکوم کرد.
محمد صديق کبودوند از سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان مي گويد: "متاسفانه وضعيت زندانيان کرد اصلا مطلوب نيست. از جمله يکي از اعضاي سازمان ما به نام سامان رسول پور به دو سال حبس محکوم و به شهر اردبيل تبعيد شده است. او عليرغم اينکه بيش از 8 ماه است که در زندان به سر مي برد هنوز حتي يک روز هم به مرخصي نيامده است."
در طي ماه هاي گذشته به دليل حجم برخوردهاي صورت گرفته با فعالان سياسي، حقوق بشري و فرهنگي و روزنامه نگاران در استانهاي شمال غربي و غرب کشور، نهادهاي حقوق بشر با نگراني بيشتري روند نقض حقوق بشر در ايران را پي گرفته اند. سازمان عفو بين الملل از جمله اين نهاد هاست که از جمهوري اسلامي خواسته است روند سرکوب فعالان ناراضي را متوقف نمايد. اين نهادها، وزارت اطلاعات و قوه قضائيه را متهم مي کنند که روند دادرسي عادلانه را در برخورد با متهمان ناديده مي گيرند.
فقط زندان هاي تهران پر نيست...
حسن زارع زاده اردشير zarezade@gmail.com
۲۹ مرداد ۱۳۸۵
خلاصه:
در حالي که خبر مرگ اکبر محمدي در پي اعتصاب غذا در زندان اوين و اخباري از وضعيت احمد باطبي، علي اکبر موسوي خوئيني، رامين جهانبگلو و تعدادي ديگر از زندانيان سياسي در روزهاي اخير موجي از نگراني را در بين خانواده هاي آنها و نهادهاي حقوق بشري رقم زده است، گزارش ها از ديگر نقاط کشور حکايت از وضعيت نامناسب زندانيان سياسي در شهرستان ها دارد.
-->
در حالي که خبر مرگ اکبر محمدي در پي اعتصاب غذا در زندان اوين و اخباري از وضعيت احمد باطبي، علي اکبر موسوي خوئيني، رامين جهانبگلو و تعدادي ديگر از زندانيان سياسي در روزهاي اخير موجي از نگراني را در بين خانواده هاي آنها و نهادهاي حقوق بشري رقم زده است، گزارش ها از ديگر نقاط کشور حکايت از وضعيت نامناسب زندانيان سياسي در شهرستان ها دارد.
آذربايجان
با اينکه نزديک به سه ماه از تجمعات اعتراض آميز در شهر هاي مختلف آذربايجان گذشته است اما هنوز تعدادي زيادي از فعالان سياسي، مطبوعاتي و فرهنگي در زندان هاي تبريز، اردبيل، اروميه و ... به سر مي برند. بنا به گزارش هاي تشکل هاي مدافع حقوق زندانيان سياسي از داخل کشور و خانواده هاي بازداشت شدگان، اکثر اين زندانيان از روند برخوردهاي صورت گرفته ناراضي هستند و مي گويند روند دادرسي به صورتي ناعادلانه در جريان است؛ و آنها از حق داشتن وکيل مدافع در زمان تحقيقات و مدت بازداشت محروم اند و حتي بازجويي ها در بسياري موارد همراه با فحاشي و ضرب و شتم صورت گرفته است.
در حالي که عده زيادي با قرار وثيقه و ضمانت تا روز تشکيل دادگاه از زندان و بازداشتگاه هاي اطلاعات آزاد شده اند، مقامات قضائي استان هاي آذربايجان شرقي، غربي و اردبيل خبر از صدور احکام جديد داده اند. از اين رو نگراني ها نسبت به افزايش قابل توجه زندانيان سياسي بيشتر شده است.
به گزارش واحد خبر کميته دانشجويي دفاع از زندانيان سياسي، نام نزديک به ۶۵۰ نفر در کامپيوتر زندان تبريز در ارتباط با اعتراضات اخير در اين شهر به عنوان زنداني سياسي ثبت شده اند. جدا از اين آمار عده زيادي نيز در بازداشت گاه هاي اطلاعات به سر برده اند که نام آنها در سيستم سازمان زندانها ثبت نشده است.
در حال حاضر از اين افراد، چنگيز بخت آور و دکتر احمد رضايي [حيدر اوغلو] که تا چندي پيش در زندان اوين و سپس در بازداشتگاه اداره اطلاعات تبريز به سر برده اند به همراه ۱۳ نفر ديگر در زندان تبريز و در بند جديدي به نام بند سياسي نگهداري مي شوند که از سه ماه قبل ايجاد شده است. اسامي اين 13 به شرح زير است :۱- محمد حسن هرگلي [حسن دمير چي] ۶۵ ساله، به اتهام ارتباط با تجزيه طلبان و اغتشاش در نظم عمومي محاکمه و به يک سال حبس تعزيري و ۵۰ ضربه شلاق محکوم شده است. وي آموزشگاه موسيقي آذربايجان را مديريت مي کرد که از سه ماه پيش پلمپ شده است. ۲- علي گلکار، به اتهام اغتشاش در نظم عمومي و چاپ و پخش اعلاميه محاکمه و به ۷ ماه زندان و ۷۰ ضربه شلاق محکوم شده است.۳- مهدي بابايي [اوختاي]۴- علي حسين تهمتن، به اتهام اغتشاش در نظم عمومي محاکمه و به ۶ ماه حبس و ۵۰ ضربه شلاق محکوم شده است.۵- حسن بهاري خواجه، وي به اتهام اغتشاش در نظم عمومي و تبليغ عليه نظام محاکمه و به ۸ ماه زندان به صورت ۵ سال تعليقي و ۷۴ ضربه شلاق محکوم شده است.۶- مسلم جواد پور، وي به اتهام اغتشاش در نظم عمومي محاکمه و به ۶ ماه زندان و ۵۰ ضربه شلاق محکوم شده است.۷- يوسف صبري، وي به اتهام اغتشاش در نظم عمومي زنداني و هنوز محاکمه نشده است.۸- محمد حسين ديوبندي، وي به اتهام اغتشاش در نظم عمومي محاکمه و به يکسال زندان و پرداخت سيصد هزار جريمه نقدي محکوم شده است.۹- سليمان [احمد] حيدري، وي به اتهام اغتشاش در نظم عمومي محاکمه و به ۷ ماه زندان و ۵۰ ضربه شلاق محکوم شده است.۱۰- اميد اربابي، وي به اتهام اغتشاش در نظم عمومي محاکمه و به ۵ ماه و ۱ روز زندان و ۵۰ ضربه شلاق محکوم شده است.۱۱- صمد پيوندي ۱۲- حسين اصلي ۱۳- تقي اکبري، وي محاکمه و به شش ماه زندان و تحمل ۵۰ ضربه شلاق محکوم شده است.
همچنين از ميان زندانيان سياسي و مطبوعاتي اين منطقه هنوز دو تن به نام هاي صالح کامراني و حسن راشدي در زندان اوين به سر مي برند.
اين تنها زندان هاي تبريز نيست که از زندانيان مملو شده، ديگر زندان هاي آذربايجان از جمله اردبيل و اروميه نيز تعداد قابل توجهي از زندانيان سياسي را در خود جاي داده اند که به بخشي از آنها اشاره مي شود:
اردبيل: عباس لساني، بهروز عليزاده، عليرضا يوسفي، حسين بالازاده، رحيم ترقي، رضا تدين، بخشعلي روحي بخش، عقيل آذردخت، رحيم رضائي، حيات حسن پور
زنجان: رضا عباسي، مرند : صاحبعلي خدابخش، اروميه : ابراهيم معيني، مغان : نادر ولي پور، نقده : عيسي يگانه، مياندوآب : سمندعلِي محمدِي، يونس آقايان، عباداله قاسم زاده، مهدِي قاسم زاده.
کردستان و غرب کشور
شهرهاي کردستان و مناطق غرب نشين وضعيتي بهتر از آذربايجان ندارند. در اين مناطق نيز به طور دائم تعدادي بازداشت و زنداني مي شوند.
روز چهارشنبه گذشته، يک جوان مهابادي به نام "هيمن رحيمي" توسط نيروهاي امنيتي دستگير و روانه بازداشتگاه شد. همچنين طي روز هاي گذشته در روستاي "سرچنار" از توابع مياندوآب، پنج شهروند کرد به نامهاي" جسيم ديانت"، "سيد رزگار دل کام"، "رحيم جهانگيري"، "امير عمربيل" و "انور عمربيل" به اتهام فعاليت حزبي دستگير شدند. در بوکان سه نفر به نامهاي"رضا قادري" و دو برادر از خانواده" منصور بيگ" به اتهام تبليغ بر ضد دولت، بازداشت شدند. در کامياران، دادگاه عمومي و انقلاب يک فعال سياسي به نام "منصور سيفي" را در رابطه با اعتراضات مدني مردم کامياران در تابستان گذشته و شرکت در اعتراضات خياباني به سه سال زندان محکوم کرد.
همچنين حسين محمدي، شاهو ملکي، شاهو رحماني و کاوه جوانمردي در سقز و سنندج و علي رمضاني و ابراهيم کريمي دو جوان 17 و 18 ساله در پيرانشهر از جمله دستگير شدگان در روزهاي اخير هستند.
دو نفر نيز درشعبه دوم دادگاه انقلاب اسلامي سننـــدج به زندان محکوم شدند. کاوه جوانمـرد فعال اجتماعي به اتهام اقدام عليه امنيت ملي، به تحمل 5 سال حبس تعزيري محکوم شد. او درجريان اعتراضات تابستــان گذشتۀ در کردستان، مدتي را دربازداشت بسربرده وبا قرار وثيقه آزاد شده بود. همين شعبه يک فعال سياسي ديگر به نام سهراب جلالي را به تحمل دوسال حبس درزندان کاشمر محکوم کرد.
از سوي ديگرپيمان نودينيان، عضوهيأت مديرۀ انجمن صنفي معلمان استان کردستان شاخۀ سننــدج ازسوي دادگاه تخلفات اداري سازمان آموزش وپرورش، به اتهام تحريک معلــمان به اعتصاب، دفاع اززندانيــان سياسي و برگزاري تجمع روزمعلم، به 5 سال تبعيد دراستان کهکيـلويه وبويراحمد محکوم کرد.
محمد صديق کبودوند از سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان مي گويد: "متاسفانه وضعيت زندانيان کرد اصلا مطلوب نيست. از جمله يکي از اعضاي سازمان ما به نام سامان رسول پور به دو سال حبس محکوم و به شهر اردبيل تبعيد شده است. او عليرغم اينکه بيش از 8 ماه است که در زندان به سر مي برد هنوز حتي يک روز هم به مرخصي نيامده است."
در طي ماه هاي گذشته به دليل حجم برخوردهاي صورت گرفته با فعالان سياسي، حقوق بشري و فرهنگي و روزنامه نگاران در استانهاي شمال غربي و غرب کشور، نهادهاي حقوق بشر با نگراني بيشتري روند نقض حقوق بشر در ايران را پي گرفته اند. سازمان عفو بين الملل از جمله اين نهاد هاست که از جمهوري اسلامي خواسته است روند سرکوب فعالان ناراضي را متوقف نمايد. اين نهادها، وزارت اطلاعات و قوه قضائيه را متهم مي کنند که روند دادرسي عادلانه را در برخورد با متهمان ناديده مي گيرند.
قبح خيلي چيزها ريخته است
مرداد ۱۳۸۵
قبح خيلي چيزها ريخته است
اميدمعماريان
قبح خيلي چيزها ريخته است
اميدمعماريان
o.memarian@roozonline.com
۲۹ مرداد ۱۳۸۵
خلاصه:
فرمانده پليس تهران اعلام کرده که دليل جمع آوري گسترده آنتن هاي ماهواره اي، فراواني وشکسته شدن قبح آنها درجامعه است. يعني با آنکه استفاده از اين وسيله ارتباطي با جريمه همراه است ومردم مي دانند که در صورت اينکه پليس آنها را جمع آوري کندبا مشکل برخورد مي کنند، باز ميزان استنفاده آنقدر زياد است که پليس و مجلس وديگر نهادهاي موازي وغيرموازي دست به دست هم مي دهند تا اين خواست عمومي مردم را سرکوب کنند، ناديده بگيرند ويا به شکلي درآوردند که خود مي خواهند. هرسه شکل گفته شده، يک معني مي دهد.
--->
فرمانده پليس تهران اعلام کرده که دليل جمع آوري گسترده آنتن هاي ماهواره اي، فراواني وشکسته شدن قبح آنها درجامعه است. يعني با آنکه استفاده از اين وسيله ارتباطي با جريمه همراه است ومردم مي دانند که در صورت اينکه پليس آنها را جمع آوري کندبا مشکل برخورد مي کنند، باز ميزان استنفاده آنقدر زياد است که پليس و مجلس وديگر نهادهاي موازي وغيرموازي دست به دست هم مي دهند تا اين خواست عمومي مردم را سرکوب کنند، ناديده بگيرند ويا به شکلي درآوردند که خود مي خواهند. هرسه شکل گفته شده، يک معني مي دهد.
به خاطر دارم روزي درجلسه اي، محمد هاشمي که سالها رياست صدا وسيما را درزمان رياست جمهوري برادر به عهده داشت، ازمداخله دولت براي کنترل سليقه مردم سخن مي گفت و براي اينکه مساله روشن شود مثالي زد. هاشمي گفت "ما ميدانيم که مثلا اگر خانم گوگوش بيايد در اتوبان قم کنسرت بگذارد، دوميليون نفر مي روند به استقبالش، اما ما که نمي گذاريم. "من متعجب ازاين سخن گفتم که پس شما که متولي بخشي از سياست هاي فرهنگي در جمهوري اسلامي هستيد، در طي بيست ساله گذشته چه کار مي کرديد که هنوز بعد از اين همه سال براي خانم گوگوش دوميليون نفر به استقبال خواهند رفت؟ او پاسخي داد در حد همه پاسخ هايي که ما مي شنويم از تهاجم فرهنگي ودشمن وباقي قضايا. اگرچه عددي که او ارائه کرد اندکي با واقعيت همخواني نداشت؛ چرا که براي چنين کنسرتي احتمالا بيش از آن خواهند آمد که هاشمي گفت. اما سياست برخورد با ماهواره هم زيربنايش همين سياست کلي است که "مي دانيم که سليقه مردم اين است که از ماهواره استفاده کنند،" ولي "ما" نمي گذاريم.
با همين رويکرد است که اداره نظارت بر مطبوعات وديگر بخش هايي که به کنترل مطبوعات مي پردازند ويا علاقه دارند بپردازند، از انتشار آزاد اخبار واطلاعات نگراني دارند. چون گمان مي کنند آنها هستند که مي دانند چه چيزي خوب است که مردم بدانند وچه چيزي خوب نيست. نگاه کنيد به مميزي کتاب در وزارت ارشاد، ويا صدا وسيما ويا حتي اداره موسيقي واين ميل تمام نشدني به زمام کنترل سلايق مردم. شوراي نگهبان هم در مقياسي ديگر با همين فلسفه کار مي کند در بخش سياسي ماجرا. چون اين مردم نيستند که مي دانند چه کسي را بايد انتخاب کنند، بلکه آن12 مرد هستند که به 70 ميليون مي گويند خوب کيست وبد چسيت؟ اما آيا اينکه آنها "نگذارند" با اينکه آنها مي توانند يکي است؟
طي بيست وهفت بعد از انقلاب، بارها چنين روش هاي کنترل سلايق مردم آزموده شده ونتيجه خود را پس داده است. اما اگر دراول انقلاب نه مردم کاملا مي دانستند انقلاب ازآنها چه مي خواهد ونه انقلاب مي دانست با مردم چه کند، امروز هم مردم مي دانند که حکومت از آنها چه مي خواهد وهم تقريبا حکومت مي داند مردم چه مي خواهند. مردم کار خود را مي کنند، دولت هم کار خود را. هر روز مردم درکار خود ماهرتر مي شوند ودولت هم مجبور مي شود عقب تر برود.
جمع آوري آنتن هاي ماهواره اي به صورت خيابان به خيابان وخانه به خانه، به روشني تصوير مي کند که آنچه دولت مي گويد ومي پسندد مورد، پسند وعلاقه مردم نيست وآنچه مردم مي پسندند به مذاق دولت خوش نمي آيد. اين درحالي است که دولت در تمام اين سالها ابزارهاي مختلفي را هم به صورت نهادي، هم به صورت سياستي وهم به صورت اجرايي در اختيار داشته است. هزاران نفر هم اکنون در نهادهاي مختلف ياد شده شغلشان کنترل سلايق مردم وجلوگيري از دسترسي مردم به اطلاعات، آگاهي و اخبار وديگر مضامين ديگر زندگي است. به اين ماجرا مي توان لباس پوشيدن مردم را هم اضافه کرد. مقامات دولتي حتي انتخاب لباس توسط شهروندان را هم برنمي تابند ودر پي تعبيه سياست هايي براي اينکه در لباس پوشيدنشان هم دخالت کنند هستند. ماجراي جمع کردن مانتوهايي که درميان زنان ودختران محبوبيت دارند دراوائل تابستان يکي از نمونه هاي چنين رويکردي است. به اين ترتيب هزاران نفر دراين حرفه هستند که نظر حمکرانان را بر نظر مردم تفوق دهند و دراين کار علي رغم بي توفيقي اصرار هم مي ورزند. بدين سان دولتي که قرار بود پول نفت را به درخانه ها بياورد، خانه به خانه ماهوارهايشان را جمع مي کند.
اما به نظر من حرف آخر را پيش از همه رييس پليس تهران زده است. "قبح استفاده از ماهوار شکسته شده است." موضوعي که به ساير مثال هاي آمده نيز قابل تعميم است. اين قبح شکسته شده است وبه هيچ عنوان هم قابل ترميم نيست. سياست هاي اجباري کنترل روش زندگي مردم که لباس دين هم برتن کرده است، سالهاست که کمتر خريداري دارد. اگرچه زحمت مردم براي مخفي کردن روش زندگي خود از دولت زيادتر شده است، اما تغييري در نظر مردم وارد نکرده است. رهآورد چنين رويکردي در کمترين خود، بي اعتمادي مردم به حکومتي است که براي آنها از لباس پوشيدن تا انتخاب کساني که براي اداره حکومت به آنها اعتقاد دارند دستور العمل بايد ونبايد تهيه مي کند.
شکسته شدن قبح درزبان فارسي معني ديگري هم دارد. بدين معنا که مردم ديگر احترام حکومت رانگه نمي دارند وآن مي کنند که مي خواهند. به همين جهت سخن رييس پليس تهران بسيار درخورد توجه است. سالهاست که وضع چنين بوده است. با اين وجود هر آن که مسئولان کشور عزم آن مي کنند سلايق مردم را به صورت علني همسان با خود کنند ويا به تعبير محمد هاشمي نگذارند آنگونه که مردم مي خواهند زندگي کنند، موضوع عريان تر از هر زمان ديگري خود را نشان مي دهد. براستي قبح استفاده از ماهواره ريخته است. قبح خيلي چيزها ريخته است. جايي خواندم احترام را مي توان کلاه کرد وبرسرگذاشت ويا کفش کردو زير پا. حکومتي که از احترام کلاه نسازد، زير پايش خواهد انداخت.
۲۹ مرداد ۱۳۸۵
خلاصه:
فرمانده پليس تهران اعلام کرده که دليل جمع آوري گسترده آنتن هاي ماهواره اي، فراواني وشکسته شدن قبح آنها درجامعه است. يعني با آنکه استفاده از اين وسيله ارتباطي با جريمه همراه است ومردم مي دانند که در صورت اينکه پليس آنها را جمع آوري کندبا مشکل برخورد مي کنند، باز ميزان استنفاده آنقدر زياد است که پليس و مجلس وديگر نهادهاي موازي وغيرموازي دست به دست هم مي دهند تا اين خواست عمومي مردم را سرکوب کنند، ناديده بگيرند ويا به شکلي درآوردند که خود مي خواهند. هرسه شکل گفته شده، يک معني مي دهد.
--->
فرمانده پليس تهران اعلام کرده که دليل جمع آوري گسترده آنتن هاي ماهواره اي، فراواني وشکسته شدن قبح آنها درجامعه است. يعني با آنکه استفاده از اين وسيله ارتباطي با جريمه همراه است ومردم مي دانند که در صورت اينکه پليس آنها را جمع آوري کندبا مشکل برخورد مي کنند، باز ميزان استنفاده آنقدر زياد است که پليس و مجلس وديگر نهادهاي موازي وغيرموازي دست به دست هم مي دهند تا اين خواست عمومي مردم را سرکوب کنند، ناديده بگيرند ويا به شکلي درآوردند که خود مي خواهند. هرسه شکل گفته شده، يک معني مي دهد.
به خاطر دارم روزي درجلسه اي، محمد هاشمي که سالها رياست صدا وسيما را درزمان رياست جمهوري برادر به عهده داشت، ازمداخله دولت براي کنترل سليقه مردم سخن مي گفت و براي اينکه مساله روشن شود مثالي زد. هاشمي گفت "ما ميدانيم که مثلا اگر خانم گوگوش بيايد در اتوبان قم کنسرت بگذارد، دوميليون نفر مي روند به استقبالش، اما ما که نمي گذاريم. "من متعجب ازاين سخن گفتم که پس شما که متولي بخشي از سياست هاي فرهنگي در جمهوري اسلامي هستيد، در طي بيست ساله گذشته چه کار مي کرديد که هنوز بعد از اين همه سال براي خانم گوگوش دوميليون نفر به استقبال خواهند رفت؟ او پاسخي داد در حد همه پاسخ هايي که ما مي شنويم از تهاجم فرهنگي ودشمن وباقي قضايا. اگرچه عددي که او ارائه کرد اندکي با واقعيت همخواني نداشت؛ چرا که براي چنين کنسرتي احتمالا بيش از آن خواهند آمد که هاشمي گفت. اما سياست برخورد با ماهواره هم زيربنايش همين سياست کلي است که "مي دانيم که سليقه مردم اين است که از ماهواره استفاده کنند،" ولي "ما" نمي گذاريم.
با همين رويکرد است که اداره نظارت بر مطبوعات وديگر بخش هايي که به کنترل مطبوعات مي پردازند ويا علاقه دارند بپردازند، از انتشار آزاد اخبار واطلاعات نگراني دارند. چون گمان مي کنند آنها هستند که مي دانند چه چيزي خوب است که مردم بدانند وچه چيزي خوب نيست. نگاه کنيد به مميزي کتاب در وزارت ارشاد، ويا صدا وسيما ويا حتي اداره موسيقي واين ميل تمام نشدني به زمام کنترل سلايق مردم. شوراي نگهبان هم در مقياسي ديگر با همين فلسفه کار مي کند در بخش سياسي ماجرا. چون اين مردم نيستند که مي دانند چه کسي را بايد انتخاب کنند، بلکه آن12 مرد هستند که به 70 ميليون مي گويند خوب کيست وبد چسيت؟ اما آيا اينکه آنها "نگذارند" با اينکه آنها مي توانند يکي است؟
طي بيست وهفت بعد از انقلاب، بارها چنين روش هاي کنترل سلايق مردم آزموده شده ونتيجه خود را پس داده است. اما اگر دراول انقلاب نه مردم کاملا مي دانستند انقلاب ازآنها چه مي خواهد ونه انقلاب مي دانست با مردم چه کند، امروز هم مردم مي دانند که حکومت از آنها چه مي خواهد وهم تقريبا حکومت مي داند مردم چه مي خواهند. مردم کار خود را مي کنند، دولت هم کار خود را. هر روز مردم درکار خود ماهرتر مي شوند ودولت هم مجبور مي شود عقب تر برود.
جمع آوري آنتن هاي ماهواره اي به صورت خيابان به خيابان وخانه به خانه، به روشني تصوير مي کند که آنچه دولت مي گويد ومي پسندد مورد، پسند وعلاقه مردم نيست وآنچه مردم مي پسندند به مذاق دولت خوش نمي آيد. اين درحالي است که دولت در تمام اين سالها ابزارهاي مختلفي را هم به صورت نهادي، هم به صورت سياستي وهم به صورت اجرايي در اختيار داشته است. هزاران نفر هم اکنون در نهادهاي مختلف ياد شده شغلشان کنترل سلايق مردم وجلوگيري از دسترسي مردم به اطلاعات، آگاهي و اخبار وديگر مضامين ديگر زندگي است. به اين ماجرا مي توان لباس پوشيدن مردم را هم اضافه کرد. مقامات دولتي حتي انتخاب لباس توسط شهروندان را هم برنمي تابند ودر پي تعبيه سياست هايي براي اينکه در لباس پوشيدنشان هم دخالت کنند هستند. ماجراي جمع کردن مانتوهايي که درميان زنان ودختران محبوبيت دارند دراوائل تابستان يکي از نمونه هاي چنين رويکردي است. به اين ترتيب هزاران نفر دراين حرفه هستند که نظر حمکرانان را بر نظر مردم تفوق دهند و دراين کار علي رغم بي توفيقي اصرار هم مي ورزند. بدين سان دولتي که قرار بود پول نفت را به درخانه ها بياورد، خانه به خانه ماهوارهايشان را جمع مي کند.
اما به نظر من حرف آخر را پيش از همه رييس پليس تهران زده است. "قبح استفاده از ماهوار شکسته شده است." موضوعي که به ساير مثال هاي آمده نيز قابل تعميم است. اين قبح شکسته شده است وبه هيچ عنوان هم قابل ترميم نيست. سياست هاي اجباري کنترل روش زندگي مردم که لباس دين هم برتن کرده است، سالهاست که کمتر خريداري دارد. اگرچه زحمت مردم براي مخفي کردن روش زندگي خود از دولت زيادتر شده است، اما تغييري در نظر مردم وارد نکرده است. رهآورد چنين رويکردي در کمترين خود، بي اعتمادي مردم به حکومتي است که براي آنها از لباس پوشيدن تا انتخاب کساني که براي اداره حکومت به آنها اعتقاد دارند دستور العمل بايد ونبايد تهيه مي کند.
شکسته شدن قبح درزبان فارسي معني ديگري هم دارد. بدين معنا که مردم ديگر احترام حکومت رانگه نمي دارند وآن مي کنند که مي خواهند. به همين جهت سخن رييس پليس تهران بسيار درخورد توجه است. سالهاست که وضع چنين بوده است. با اين وجود هر آن که مسئولان کشور عزم آن مي کنند سلايق مردم را به صورت علني همسان با خود کنند ويا به تعبير محمد هاشمي نگذارند آنگونه که مردم مي خواهند زندگي کنند، موضوع عريان تر از هر زمان ديگري خود را نشان مي دهد. براستي قبح استفاده از ماهواره ريخته است. قبح خيلي چيزها ريخته است. جايي خواندم احترام را مي توان کلاه کرد وبرسرگذاشت ويا کفش کردو زير پا. حکومتي که از احترام کلاه نسازد، زير پايش خواهد انداخت.
دين در دوران مدرن به كجا مي رود؟
۲۹ مرداد ۱۳۸۵
دين در دوران مدرن به كجا مي رود؟
دكتر عبدالكريم سروش
۲۹ مرداد ۱۳۸۵
خلاصه:
سنت و مدرنيته دو مغالطه بزرگ دوران‌اند – نه سنت هويتي است واحد و نه مدرنيته. نه دين گوهر ثابتي دارد، نه تاريخ و هر كدام از اينها را كه واجد ذات و ماهيتي بدانيم، دچار مغالطه‌اي شده‌ايم كه جز خاك افشاندن در چشم داوري، ثمري و اثري ندارد.
--->
سنت و مدرنيته دو مغالطه بزرگ دوران‌اند – نه سنت هويتي است واحد و نه مدرنيته. نه دين گوهر ثابتي دارد، نه تاريخ و هر كدام از اينها را كه واجد ذات و ماهيتي بدانيم، دچار مغالطه‌اي شده‌ايم كه جز خاك افشاندن در چشم داوري، ثمري و اثري ندارد.
سئوال از اينكه مدرنيته با دين چه ميكند، سئوالي است به‌غايت ابهام‌آلود و اغتشاش‌آفرين و عين افتادن در مغالطه يادشده. ابتدا بايد به شيوه فيلسوفان تحليلي سئوال را بكاويم تا راه براي يافتن پاسخ هموار شود. مدرنيته نه روح دارد و نه ذات. مدرنيته چيزي نيست جز علم مدرن، فلسفه‌هاي مدرن، هنر مدرن، سياست مدرن، اقتصاد مدرن، معماري مدرن و امثال آنها و وقتي مي‌پرسيم مدرنيته با دين چه ميكند؟ درحقيقت ده‌ها سئوال را بر هم ريخته‌ايم و طالب پاسخ واحد شده‌ايم كه امري است دست‌نيافتني. بايد بپرسيم علم جديد با دين چه ميكند؟ فلسفه‌هاي جديد با دين چه ميكنند؟ سياست جديد با دين چه ميكند و قس علي هذا. و حكم هر كدام را جداگانه به‌دست آوريم. در ميان آوردن قصه "عقلانيت جديد" هم دردي را دوا نمي‌كند كه چون بالاخره عقلانيت جديد همان است كه در علم و فلسفه و اخلاق و هنر جديد پديدار شده است و لذا دوباره به همان جاي اول برمي‌گرديم. تازه دين هم مصداق واحدي ندارد، غرض‌مان اسلام است يا مسيحيت يا بوديزم يا اديان ديگر؟
پس سئوال مشخص في‌المثل اين است كه علم مدرن با دين اسلام [يا مسيحيت] چه ميكند؟ وقتي به اين‌جا مي‌رسيم، افق سئوالي و البته افق پاسخ روشن ميشود. به تجربه تاريخي بنگريم تا ببينيم علم جديد، في‌المثل با مسيحيت چه كرده است. پاسخ پيداست. علم جديد به بي‌اعتباري يا كم‌اعتباري مسيحيت انجاميد.
نزاع كليسا و علم جديد در قرون پانزدهم و شانزدهم ميلادي، نزاعي بس سرنوشت‌ساز بود و سبب شد تا مسيحيت فروتن شود و پاي در گليم خود كشد، و حد خود را بشناسد و مدعيان انسان‌شناسي و جهان‌شناسي و خداشناسي خود را سامان موجه‌تري بدهد و همزيستي با علم را آغاز كند و در يك كلام "دين‌تر" شود، يعني به كاركرد اصلي دين كه همانا تنظيم رابطه دروني مخلوق و خالق است، نزديك‌تر گردد.
اينكه علم جديد با اسلام چه خواهد كرد، سئوالي است تاريخي و پاسخي حدسي و فرضي دارد. مسلمانان هنوز اين مواجهه را نيازموده‌اند و از اينكه در معركه آن نزاع نيفتاده‌اند، نبايد ذوق‌زده باشند.
از اندوه ديگران "لا حول گويندشادي كنان".ز نقص تشنه لبي دان به عقل خويش مناز / دلت فريب، گر از جلوه سراب نخورد
همين نزاع علم و دين كه به بي‌اعتباري و كم‌تواني مسيحيت و كليسا انجاميد، سبب‌ساز سكولاريزم هم گرديد.يعني براي كليسا و نهاد دين، قدرتي و پشتوانه‌اي باقي نماند تا در صحنه قدرت و سياست، بازيگر بماند.سياست، عرصه زورآزمايي قدرتمندان است و همين كه يكي از بازيگران از توان و نفس افتاد، خودبه‌خود از آوردگاه قدرت بيرون خواهد رفت و جاي خود را به ديگري خواهد داد.
سكولاريزم، نه به فرمان و توصيه كسي مي‌آيد و نه به فرمان و توصيه كس ديگري مي‌رود؛ نتيجه قهري توانايي و ناتواني بازيگران عرصه قدرت است و اين سرنوشتي بود كه براي مسيحيت به ناچار رقم زده شد.
از ياد نبريم اتفاق مهم ديگري در مسيحيت را؛ يعني دوپاره شدن آن را به پروتستانيزم و كاتوليسيزم در آغاز دوران جديد، كه آن هم در تضعيف ولايت كليسا نقش عظيمي داشت. مسلمانان، در آغاز تاريخ خود، اين دوپاره شدن را تجربه كردند و از آن پس كمابيش به دو شاخه تسنن و تشيع ثابت ماندند و ضعف و قوتي را موجب نشدند. فلسفه‌هاي مدرن نيز در چالش با دين، دست كمي از علم نداشتند. با اين تفاوت كه تاثيرات علم ملموس‌تر بود و تاثيرات فلسفه نامحسوس. فضاي استبدادي ممالك اسلامي، هيچ‌گاه به مواجهه طبيعي و آزاد اين رقيبان، مجال و رخصت نداد و قوت اسلام در اين آوردگاه هم، نهفته و نا معلوم ماند. و همين موجب توهم استغنايي شد كه دامن مسلمانان را هنوز كه هنوز است، رها نكرده است.
هنوز هم پاره‌اي از ناآزمودگان و سنت‌گرايان مي‌پندارند فلسفه اسلامي، اشرف واصح فلسفه‌هاي موجود است و فيلسوفان مدرن، مغالطه‌گراني و گمراهي بيش نيستند كه "چون نديدند حقيقت، ره افسانه زدند".
سياست جديد كه از دروازه مشروطيت به مدينه اسلام ايراني درآمد، نه مسبوق به ورود علم جديد بود، نه فلسفه جديد، و لذا ديني كه قوت و ضعفش را حد آن دو آوردگاه امتحان نكرده بود، و حد خود را نشناخته بود، به مصاف سياست رفت و نتيجه‌اش جز ناكامي و نامرادي و نقص و ناتمامي چه مي‌توانست باشد؟ نتيجه‌اش نه سكولاريزم سكولار بود و نه تئوكراسي تئوكرات. و هر چه پس از آن زاده شود، كودك ناقص‌الخلقه و ناتمامي بود كه عبرت خلايق شد و اين مثل بر حجله عالم فاش كرد كه "طفل نازادن به از شش‌ماهه افكندن.
باري، بر صاحب قلم كمابيش – در حد طاقت بشري – آشكار است كه تجربه اسلام در دوران مدرن چندان متفاوت با تجربه مسيحيت و يهوديت نخواهد بود، يعني برخلاف پندار و كوشش سنت‌گرايان كه رجعتي خام و ناممكن به گذشته را خواستارند، و البته آن را در جامه‌اي از الفاظ پرطمطراق مي‌پوشانند و سرحلقه آنان كه روزگاري از دفتر فرح پهلوي با تلسكوپ اشراق به دنبال امر قدسي در آسمان حكمت خالده مي‌گشت، اينك پرمدعا‌تر از هميشه به مدد مداحان و شاگردان ديرين خود به ميدان آوازه‌جويي پا نهاده است. آري برخلاف پندار اين سنت‌گرايان و ساكنان حجره‌هاي تحجر اگر اسلام نسبتي متوازن ميان معرفت و هويت را ساماني خردپسندانه ندهد، گرفتار سنت‌پرستان وهويت‌گرايان بي‌معرفت و بي‌حقيقتي خواهد شد كه با بنيادگرايي كور، دمار از روزگار حقيقت برخواهند آورد.
تجربه تاريخي مسيحيت چنين مي‌گويد كه علم و فلسفه و هنر و تكنولوژي و سياست جديد، ابتدا دين را به گرداب ناتواني و نارسايي خواهند افكند و پشتوانه ايماني و تجربي را از آن خواهند ستاند و نامه اعمال نيك و بدش را در برابرش خواهند گشود، و پس از آن است كه مرحله دوم يعني مرحله تفسيرهاي تازه فرامي‌رسد و دردمندان، در پرتو دستاوردهاي جديد بشري به بازفهمي مواريث ديني دست همت خواهند گشود. و راهي را كه دين همواره مي‌پيموده، يعني مدد گرفتن آن از فرضيات غيرديني، دنبال خواهند كرد و با اجتهادات جديد، باب تطبيق و تطابق را بازخواهند كرد. پس از اين است كه وارد مرحله سوم مي‌شويم؛ خواستاري رجعت به خلوص پيشين و دست شستن از ورزش‌ها وچالش‌هاي فكري و غنودن در بستر مواريث سنتي و دم زدن از هويت مظلوم و منقرض پيشين، و مرثيه سرودن براي مآثر و مفاخر گذشته، و خرم و قذح كردن بيشه‌ها و انديشه‌هاي مدرن است. اين حركت رجعي دو صورت فعال و منفعل دارد؛ سنت‌گرايي انفعالي آن و بنيادگرايي [كه بهتر است آن را هويت‌گرايي بي‌معرفت بخوانيم]، صورت فعال و مهاجم آن است. ظهور بدعت‌ها و ابداع‌ها را بايد مرحله چهارم مواجهه دين و مدرنيته بدانيم.
فرقه‌هاي جديد ديني كه مسيحيت آن را آزموده است و در اسلام و تشيع هم در دوران اخير سابقه دارد، بي‌نسبت با ورود و ظهورتجدد در عرصه ديانت نيست و همواره خوف آن بوده است كه پاره‌اي از بدعت‌ها، اجتهاد و پاره‌اي از اجتهادات، بدعت خوانده شوند و خشك و تر به يك آتش بسوزند. گمان ندارم كه هيچ يك از ناظران خردمند، مشابهت تجربه مسيحيت را با اسلام به عين عيان مشاهده نكرده باشند و دست كم در حوزه‌هاي يادشده بر صحت آن گواهي ندهند.
آنچه امروز تحت عنوان بازانديشي سنت يا فعال كردن سنت از آن ياد ميشود، اولا معناي محصلي ندارد، ثانيا روش روشني ارايه نمي‌دهد. چه معنا دارد كه به بازانديشي علم و طبيعيات قديم [كه جزيي از اجزاي سنت است] رو آوريم و به فعال كردن آن دست بگشاييم؟ آنهم با كدام روش؟
همين‌طور فعال كردن فلسفه قديم كه پيدا نيست چه معنا و مبنا و روش و فايده‌اي دارد؟ اينها همه الفاظ تهي و عبارات نينديشيده‌اي است كه امروزه كرارا و تقليدا در ميان ما جاري است و حاصلي و كاركردي ندارد. اگر غرض فعال كردن سنت ديني است، بايد اين را به تصريح به زبان آوريم و آنگاه معين كنيم غرض از دين، هويت ديني است يا معرفت ديني. فعال كردن هويت بي‌معرفت، جز بنياد نهان بنيادگرايي خشن، عاقبتي و نتيجه‌اي ندارد و فعال كردن معرفت ديني هم جز در پرتو انديشه‌هاي مدرن راهي و روشي ندارد.
در مصاف اين بازفهمي و بازتفسيري است كه دين، قوت دروني خود را چنان‌كه هست، نشان خواهد داد، و ماندني بودن و نبودنش آشكار خواهد شد و آنگاه است كه يا به انزواي دينداري معيشت‌انديشانه خواهد رفت و به عادتي از عادات زندگي بدل خواهد شد و يا الهام‌بخش معرفت‌انديشان و تجربت‌انديشان خواهد گشت و ذهن و روان آنان را سيراب خواهد كرد. گر چه همين تجربه ايماني را هم معرفت‌انديشي آرام نخواهد گذاشت و "سبب‌داني" به قول مولانا دست در خون حيرت خواهد برد و راه قرب را كم راهرو خواهد كرد.
آنها كه خواستار بازگشت و احياي تمدن اسلامي‌اند، فراموش نكنند كه آن تمدن جسمي بود دربردارنده روحي. و روح ديرخفته اسلام را تنها در آوردگاه‌هاي معرفتي مي‌توان بيدار كرد و دل بستن به جسمي فربه و روحي رنجور، يادآور حكايت سليماني است مرده و تكيه‌زده بر عصايي موريانه‌خورده.
وصال دولت بيدار ترسمت ندهند/ كه خفته‌اي تو در آغوش بخت خواب‌زده
۲۹ مرداد ۱۳۸۵
خلاصه:
سنت و مدرنيته دو مغالطه بزرگ دوران‌اند – نه سنت هويتي است واحد و نه مدرنيته. نه دين گوهر ثابتي دارد، نه تاريخ و هر كدام از اينها را كه واجد ذات و ماهيتي بدانيم، دچار مغالطه‌اي شده‌ايم كه جز خاك افشاندن در چشم داوري، ثمري و اثري ندارد.
--->
سنت و مدرنيته دو مغالطه بزرگ دوران‌اند – نه سنت هويتي است واحد و نه مدرنيته. نه دين گوهر ثابتي دارد، نه تاريخ و هر كدام از اينها را كه واجد ذات و ماهيتي بدانيم، دچار مغالطه‌اي شده‌ايم كه جز خاك افشاندن در چشم داوري، ثمري و اثري ندارد.
سئوال از اينكه مدرنيته با دين چه ميكند، سئوالي است به‌غايت ابهام‌آلود و اغتشاش‌آفرين و عين افتادن در مغالطه يادشده. ابتدا بايد به شيوه فيلسوفان تحليلي سئوال را بكاويم تا راه براي يافتن پاسخ هموار شود. مدرنيته نه روح دارد و نه ذات. مدرنيته چيزي نيست جز علم مدرن، فلسفه‌هاي مدرن، هنر مدرن، سياست مدرن، اقتصاد مدرن، معماري مدرن و امثال آنها و وقتي مي‌پرسيم مدرنيته با دين چه ميكند؟ درحقيقت ده‌ها سئوال را بر هم ريخته‌ايم و طالب پاسخ واحد شده‌ايم كه امري است دست‌نيافتني. بايد بپرسيم علم جديد با دين چه ميكند؟ فلسفه‌هاي جديد با دين چه ميكنند؟ سياست جديد با دين چه ميكند و قس علي هذا. و حكم هر كدام را جداگانه به‌دست آوريم. در ميان آوردن قصه "عقلانيت جديد" هم دردي را دوا نمي‌كند كه چون بالاخره عقلانيت جديد همان است كه در علم و فلسفه و اخلاق و هنر جديد پديدار شده است و لذا دوباره به همان جاي اول برمي‌گرديم. تازه دين هم مصداق واحدي ندارد، غرض‌مان اسلام است يا مسيحيت يا بوديزم يا اديان ديگر؟
پس سئوال مشخص في‌المثل اين است كه علم مدرن با دين اسلام [يا مسيحيت] چه ميكند؟ وقتي به اين‌جا مي‌رسيم، افق سئوالي و البته افق پاسخ روشن ميشود. به تجربه تاريخي بنگريم تا ببينيم علم جديد، في‌المثل با مسيحيت چه كرده است. پاسخ پيداست. علم جديد به بي‌اعتباري يا كم‌اعتباري مسيحيت انجاميد.
نزاع كليسا و علم جديد در قرون پانزدهم و شانزدهم ميلادي، نزاعي بس سرنوشت‌ساز بود و سبب شد تا مسيحيت فروتن شود و پاي در گليم خود كشد، و حد خود را بشناسد و مدعيان انسان‌شناسي و جهان‌شناسي و خداشناسي خود را سامان موجه‌تري بدهد و همزيستي با علم را آغاز كند و در يك كلام "دين‌تر" شود، يعني به كاركرد اصلي دين كه همانا تنظيم رابطه دروني مخلوق و خالق است، نزديك‌تر گردد.
اينكه علم جديد با اسلام چه خواهد كرد، سئوالي است تاريخي و پاسخي حدسي و فرضي دارد. مسلمانان هنوز اين مواجهه را نيازموده‌اند و از اينكه در معركه آن نزاع نيفتاده‌اند، نبايد ذوق‌زده باشند.
از اندوه ديگران "لا حول گويندشادي كنان".ز نقص تشنه لبي دان به عقل خويش مناز / دلت فريب، گر از جلوه سراب نخورد
همين نزاع علم و دين كه به بي‌اعتباري و كم‌تواني مسيحيت و كليسا انجاميد، سبب‌ساز سكولاريزم هم گرديد.يعني براي كليسا و نهاد دين، قدرتي و پشتوانه‌اي باقي نماند تا در صحنه قدرت و سياست، بازيگر بماند.سياست، عرصه زورآزمايي قدرتمندان است و همين كه يكي از بازيگران از توان و نفس افتاد، خودبه‌خود از آوردگاه قدرت بيرون خواهد رفت و جاي خود را به ديگري خواهد داد.
سكولاريزم، نه به فرمان و توصيه كسي مي‌آيد و نه به فرمان و توصيه كس ديگري مي‌رود؛ نتيجه قهري توانايي و ناتواني بازيگران عرصه قدرت است و اين سرنوشتي بود كه براي مسيحيت به ناچار رقم زده شد.
از ياد نبريم اتفاق مهم ديگري در مسيحيت را؛ يعني دوپاره شدن آن را به پروتستانيزم و كاتوليسيزم در آغاز دوران جديد، كه آن هم در تضعيف ولايت كليسا نقش عظيمي داشت. مسلمانان، در آغاز تاريخ خود، اين دوپاره شدن را تجربه كردند و از آن پس كمابيش به دو شاخه تسنن و تشيع ثابت ماندند و ضعف و قوتي را موجب نشدند. فلسفه‌هاي مدرن نيز در چالش با دين، دست كمي از علم نداشتند. با اين تفاوت كه تاثيرات علم ملموس‌تر بود و تاثيرات فلسفه نامحسوس. فضاي استبدادي ممالك اسلامي، هيچ‌گاه به مواجهه طبيعي و آزاد اين رقيبان، مجال و رخصت نداد و قوت اسلام در اين آوردگاه هم، نهفته و نا معلوم ماند. و همين موجب توهم استغنايي شد كه دامن مسلمانان را هنوز كه هنوز است، رها نكرده است.
هنوز هم پاره‌اي از ناآزمودگان و سنت‌گرايان مي‌پندارند فلسفه اسلامي، اشرف واصح فلسفه‌هاي موجود است و فيلسوفان مدرن، مغالطه‌گراني و گمراهي بيش نيستند كه "چون نديدند حقيقت، ره افسانه زدند".
سياست جديد كه از دروازه مشروطيت به مدينه اسلام ايراني درآمد، نه مسبوق به ورود علم جديد بود، نه فلسفه جديد، و لذا ديني كه قوت و ضعفش را حد آن دو آوردگاه امتحان نكرده بود، و حد خود را نشناخته بود، به مصاف سياست رفت و نتيجه‌اش جز ناكامي و نامرادي و نقص و ناتمامي چه مي‌توانست باشد؟ نتيجه‌اش نه سكولاريزم سكولار بود و نه تئوكراسي تئوكرات. و هر چه پس از آن زاده شود، كودك ناقص‌الخلقه و ناتمامي بود كه عبرت خلايق شد و اين مثل بر حجله عالم فاش كرد كه "طفل نازادن به از شش‌ماهه افكندن.
باري، بر صاحب قلم كمابيش – در حد طاقت بشري – آشكار است كه تجربه اسلام در دوران مدرن چندان متفاوت با تجربه مسيحيت و يهوديت نخواهد بود، يعني برخلاف پندار و كوشش سنت‌گرايان كه رجعتي خام و ناممكن به گذشته را خواستارند، و البته آن را در جامه‌اي از الفاظ پرطمطراق مي‌پوشانند و سرحلقه آنان كه روزگاري از دفتر فرح پهلوي با تلسكوپ اشراق به دنبال امر قدسي در آسمان حكمت خالده مي‌گشت، اينك پرمدعا‌تر از هميشه به مدد مداحان و شاگردان ديرين خود به ميدان آوازه‌جويي پا نهاده است. آري برخلاف پندار اين سنت‌گرايان و ساكنان حجره‌هاي تحجر اگر اسلام نسبتي متوازن ميان معرفت و هويت را ساماني خردپسندانه ندهد، گرفتار سنت‌پرستان وهويت‌گرايان بي‌معرفت و بي‌حقيقتي خواهد شد كه با بنيادگرايي كور، دمار از روزگار حقيقت برخواهند آورد.
تجربه تاريخي مسيحيت چنين مي‌گويد كه علم و فلسفه و هنر و تكنولوژي و سياست جديد، ابتدا دين را به گرداب ناتواني و نارسايي خواهند افكند و پشتوانه ايماني و تجربي را از آن خواهند ستاند و نامه اعمال نيك و بدش را در برابرش خواهند گشود، و پس از آن است كه مرحله دوم يعني مرحله تفسيرهاي تازه فرامي‌رسد و دردمندان، در پرتو دستاوردهاي جديد بشري به بازفهمي مواريث ديني دست همت خواهند گشود. و راهي را كه دين همواره مي‌پيموده، يعني مدد گرفتن آن از فرضيات غيرديني، دنبال خواهند كرد و با اجتهادات جديد، باب تطبيق و تطابق را بازخواهند كرد. پس از اين است كه وارد مرحله سوم مي‌شويم؛ خواستاري رجعت به خلوص پيشين و دست شستن از ورزش‌ها وچالش‌هاي فكري و غنودن در بستر مواريث سنتي و دم زدن از هويت مظلوم و منقرض پيشين، و مرثيه سرودن براي مآثر و مفاخر گذشته، و خرم و قذح كردن بيشه‌ها و انديشه‌هاي مدرن است. اين حركت رجعي دو صورت فعال و منفعل دارد؛ سنت‌گرايي انفعالي آن و بنيادگرايي [كه بهتر است آن را هويت‌گرايي بي‌معرفت بخوانيم]، صورت فعال و مهاجم آن است. ظهور بدعت‌ها و ابداع‌ها را بايد مرحله چهارم مواجهه دين و مدرنيته بدانيم.
فرقه‌هاي جديد ديني كه مسيحيت آن را آزموده است و در اسلام و تشيع هم در دوران اخير سابقه دارد، بي‌نسبت با ورود و ظهورتجدد در عرصه ديانت نيست و همواره خوف آن بوده است كه پاره‌اي از بدعت‌ها، اجتهاد و پاره‌اي از اجتهادات، بدعت خوانده شوند و خشك و تر به يك آتش بسوزند. گمان ندارم كه هيچ يك از ناظران خردمند، مشابهت تجربه مسيحيت را با اسلام به عين عيان مشاهده نكرده باشند و دست كم در حوزه‌هاي يادشده بر صحت آن گواهي ندهند.
آنچه امروز تحت عنوان بازانديشي سنت يا فعال كردن سنت از آن ياد ميشود، اولا معناي محصلي ندارد، ثانيا روش روشني ارايه نمي‌دهد. چه معنا دارد كه به بازانديشي علم و طبيعيات قديم [كه جزيي از اجزاي سنت است] رو آوريم و به فعال كردن آن دست بگشاييم؟ آنهم با كدام روش؟
همين‌طور فعال كردن فلسفه قديم كه پيدا نيست چه معنا و مبنا و روش و فايده‌اي دارد؟ اينها همه الفاظ تهي و عبارات نينديشيده‌اي است كه امروزه كرارا و تقليدا در ميان ما جاري است و حاصلي و كاركردي ندارد. اگر غرض فعال كردن سنت ديني است، بايد اين را به تصريح به زبان آوريم و آنگاه معين كنيم غرض از دين، هويت ديني است يا معرفت ديني. فعال كردن هويت بي‌معرفت، جز بنياد نهان بنيادگرايي خشن، عاقبتي و نتيجه‌اي ندارد و فعال كردن معرفت ديني هم جز در پرتو انديشه‌هاي مدرن راهي و روشي ندارد.
در مصاف اين بازفهمي و بازتفسيري است كه دين، قوت دروني خود را چنان‌كه هست، نشان خواهد داد، و ماندني بودن و نبودنش آشكار خواهد شد و آنگاه است كه يا به انزواي دينداري معيشت‌انديشانه خواهد رفت و به عادتي از عادات زندگي بدل خواهد شد و يا الهام‌بخش معرفت‌انديشان و تجربت‌انديشان خواهد گشت و ذهن و روان آنان را سيراب خواهد كرد. گر چه همين تجربه ايماني را هم معرفت‌انديشي آرام نخواهد گذاشت و "سبب‌داني" به قول مولانا دست در خون حيرت خواهد برد و راه قرب را كم راهرو خواهد كرد.
آنها كه خواستار بازگشت و احياي تمدن اسلامي‌اند، فراموش نكنند كه آن تمدن جسمي بود دربردارنده روحي. و روح ديرخفته اسلام را تنها در آوردگاه‌هاي معرفتي مي‌توان بيدار كرد و دل بستن به جسمي فربه و روحي رنجور، يادآور حكايت سليماني است مرده و تكيه‌زده بر عصايي موريانه‌خورده.
وصال دولت بيدار ترسمت ندهند/ كه خفته‌اي تو در آغوش بخت خواب‌زده
Subscribe to:
Posts (Atom)