Wednesday, August 13, 2008

برای معاون دانشگاه زنجان که میخواست به یک دانشجو تجاوز کند ، صیغه محرمیت درست کرده و اورا آزاد کردند . وردعوض اش دانشجویی را که باعث افشای او شده بود

سورنا هاشمی دانشجویی که باعث افشای معاون دانشگاه زنجان شد دستگیر شد و معاون متجاوز آزاد شد


صيغه نامه براي متهم، دستگيري شاکيان


باز خواني پرونده واقعه دانشگاه زنجان - پنجشنبه 24 مرداد 1387 [2008.08.14]
شيرين معتمد
سورنا هاشمي، همان دانشجويي که در فيلم معروف افشاي رسوايي اخلاقي معاون دانشگاه زنجان حضور ‏دارد و مانع فرار معاون دانشجويي از صحنه ي جرم مي شود، روزسه شنبه توسط دادگاه انقلاب زنجان ‏بازداشت شد تا اين پرونده ي جنجالي و کم سابقه وارد مرحله ي جديدي بشود. سورنا در حالي بازداشت شد که ‏حسن مددي با يک صيغه نامه محرميت از اتهامات تبرئه شد و به تهران آمد تا به احتمال زياد يکي از پست ‏هاي کليدي وزارت کشوري را اشغال کند که وزير آن با اتهام جعل مدرک روبه روست.‏
سورنا هاشمي متولد 1364،عضو انجمن اسلامي دانشجويان دانشگاه زنجان و دانشجوي روانشناسي اين ‏دانشگاه است. پيش از هاشمي که حضوري آشکار تر از همه در آن فيلم جنجالي دارد، بهرام واحدي دبير ‏انجمن اسلامي دانشجويان زنجان و سه فعال دانشجويي ديگر اين دانشگاه به نامهاي حسن جنيدي ، آرش ‏رائيجي و پيام شکيبا بازداشت شده بودند. گزارش زير به بررسي ابعاد مختلف پرونده ي دانشگاه زنجان و ‏بازداشت سورنا هاشمي،بهرام واحدي و ديگر فعالين دانشجويي دانشگاه زنجان اختصاص دارد.‏
‎‎اخلاقي يا غير اخلاقي؟‎‎
ماجرا از يک فيلم چند دقيقه اي آغاز شد، فيلمي که ًمعاونت دانشجويي دانشگاه زنجان- دکتر مددي- را در ‏موقعيت فراهم آوردن مقدمات تعرض جنسي به يک دختر دانشجو نشان مي داد. بلافاصله پس از پخش خبر ‏اين ماجرا، اعتراضات گسترده ي دانشجويي در دانشگاه زنجان آغاز شد و شدت اعتراضات رييس دانشگاه را ‏وادار به عذر خواهي از دانشجويان کرد. رييس دانشگاه نه تنها تقصير معاون خويش را پذيرفت بلکه بابت ‏چنين انتصابي ابراز تاسف هم کرد؛ حتي روزنامه ي کيهان نيز ضمن خط و نشان کشيدن براي دانشجويان ‏معترض، لزوم برخورد با "مسئول خاطي" را ياد آور شد. ‏
مسعود بهنود دو روز پس از ماجراي زنجان در باره ي اين واقعه نوشت: "آن چه پريروز در زنجان اتفاق ‏افتاد، بايد از خوابمان بيدار کند. نه دفعه‎ ‎اولي است که يک صاحب مقام دست به دامن يک ‏دختر زده است، نه ‏مخصوص ايران‎ ‎است، و نه رياکاري در امثال معاون دانشگاه زنجان يا آن فرمانده نيروي‎ ‎انتظامي ‏خلاصه ‏شده است که خود را متعبد و مومن، دلخون و فدائي نهي از‎ ‎منکر نشان دهند اما چون به پنهان مي روند آن ‏کار ‏ديگر مي کنند. سابقه اين‎ ‎تزوير اگر از همان زمان حافظ شروع شده باشد هم دست کم ششصد سال تاريخ‎ ‎رياکاري است....در فيلمي که در يوتيوب هست، بدون آنکه کار ما‎ ‎باشد داوري، که قضاوت کار قاضي است ‏و کار هر کس نيست، اينکه ‏شخصي که در‎ ‎مقام معاون دانشگاه تا يک لحظه پيش هارت و هورت مي کرد و ‏براي دانشجوها خط‎ ‎و نشان مي کشيد حالا ‏در برابر بچه ها مانند جوجه اي به دام افتاده و هي‎ ‎به در و ديوار ‏مي زند، براي آن موبايل است‎.‎‏"‏
سعيد قاسمي نژاد از اعضاي گروه دانشجويان ليبرال نيز در برابر کساني که انتشار اين فيلم را مذموم مي ‏دانستند نوشت: "چگونه مي توان اقدام يک عده دانشجو در افشاي سوءاستفاده ي يک مدير دولتي از موقعيتش ‏جهت ارضاي نامشروع نيازهاي جنسي اش از طريق اجبار يک دختر مستاصل و درمانده در پيچ و خم کميته ‏ي انضباطي را غير اخلاقي دانست؟" به عقيده ي اين فعال دانشجويي: "افشاي سوء استفاده ي مقامات از ‏قدرتشان در هر رده اي که باشند نه تنها غير اخلاقي نيست بلکه اتفاقا کاملا اخلاقي و در راستاي وظايف ‏شهروندي افراد است." قاسمي نژاد اضافه کرد: "عده اي مي خواهند تصور خود از ان قضيه را به زور بر ‏تن واقعيت کنند و به اين ترتيب بر مبناي ذهنيات شخصي و سفسطه بافي و نه با تکيه بر دلايل موجه اقدام ‏دانشجويان را تخطئه کنند."‏
سعيد قاسمي نژاد همچنين در گفتگو با خبرنگار روز اظهار داشت: "شما نمي توانيد به دموکراسي معتقد باشيد ‏و در عين حال مخالف مقابله با سوءاستفاده ي افراد از قدرت باشيد در بزرگترين کشورهاي دموکراتيک هم ‏البته در مقياسي بسيار بزرگتر رسوايي هايي مشابه واترگيت براي نيکسون يا مونيکا گيت براي بيل کلينتون ‏بدون هيچ مسامحه اي توسط شهرونداني که در قبال حفظ حدود و ثغور قدرت سياسي احساس مسئوليت مي ‏کردند و سوءاستفاده از قدرت را موجب انهدام دموکراسي مي دانستند افشا شده است." ‏
به اعتقاد وي: "در اين مورد خاص هم به نظر مي رسد افرادي مثل بهرام واحدي و سورنا هاشمي تنها به ‏وظيفه ي اخلاقي خود به عنوان شهروندان مسئول عمل کرده اند وگرنه مي توانستند خيلي ساده از کنار اين ‏قضيه بگذرند و اجازه دهند رييس کميته ي انصباطي به ظلم و تعدي خود در حق دختران دانشجو ادامه دهد." ‏به عقيده ي قاسمي نژاد: "دانشجويان دانشگاه زنجان ترجيح داده اند مسئولانه و بر اساس شجاعت دموکراتيک ‏عمل کنند و اين البته قابل تقدير است نه مستوجب تقبيح" ‏
‎‎قانوني يا غير قانوني؟‎‎
آيا اقدام دانشجويان دانشگاه زنجان غير قانوني بوده است؟‏
‏ يک استاد حقوق جزاي دانشگاه به شرط محفوظ ماندن نامش در اين مورد به خبرنگار روز مي گويد : "تحقق ‏جرم حداقل محتاج دو عنصر است يک عنصر مادي و يک عنصر معنوي، عنصر مادي همان فعل مجرمانه ‏است و عنصر معنوي شامل قصد مجرمانه است. من فيلم را چند بار به دقت مشاهده کردم و در اين فيلم هيچ ‏نشانه يا حتي اماره اي از عمل مجرمانه ي دانشجوياني که وارد اتاق مي شوند ديده نمي شود،بلکه ظن قوي بر ‏فراهم آوردن مقدمات يا باصطلاح حقوقدانان جزايي «شروع به جرم» توسط معاون دانشجويي مزبور ديده مي ‏شود که البته قضاوت در اين مورد مستلزم انجام تحقيقات دقيق و مستقلي است که متاسفانه در ساختار قضايي ‏کنوني اميدي به انجام آنها نيست؛ به هر حال موضوع بحث ما دانشجويان حاضر در فيلم هستند که هيچ عمل ‏مجرمانه اي انجام نمي دهند ضمن اينکه با توجه به اوضاع و احوال و با توجه به خرد مستقل قضايي مي توان ‏استنباط کرد که اين دانشجويان هيچ قصد مجرمانه اي(چه عام و چه خاص) براي اشاعه ي منکر تشويش ‏اذهان عمومي، اقدام عليه امنيت ملي و از اين قبيل جرائم را ندارند و اساسا انگيزه ي شان شرافتمندانه و خير ‏خواهانه است، بدين ترتيب مسلم اين است که در اين قضيه در مورد عمل دانشجويان هم عنصر مادي و هم ‏عنصر معنوي جرم مخدوش است و با توجه به (اصل برائت و قاعده ي درء) نمي توان حکم به مجرميت آنها ‏داد مگر اينکه دليل محکمه پسندي در تحقيقات مستقل به دست آيد که بنده بنا به سوابق و شواهد اميدي به انجام ‏يک دادرسي عادلانه و تحقيق اصولي در اين مورد ندارم."‏
محمد علي دادخواه و امير رييسيان، وکلاي سورنا هاشمي و بهرام واحدي و چند تن از دانشجويان ديگر ‏زنجاني نيز معتقدند موکلين شان در اين پرونده هيچ جرمي مرتکب نشده اند و اساسا هيچ مستندي براي مجرم ‏بودن اين دانشجويان ارائه نشده است. رييسيان معتقد است: حتي با کشدار ترين تفاسير قضايي نيز نمي توان ‏اتهاماتي نظير اشاعه ي فحشا و منکر يا اقدام عليه امنيت ملي را به سورنا هاشمي و ديگر متهمين پرونده ايراد ‏کرد. محمد علي دادخواه هم نسبت به روند رسيدگي به اين پرونده معترض و معتقد است قواعد معمول ‏دادرسي در مورد موکلينش رعايت نشده. همان طورکه رييسيان هم مي گويد اساسا مشخص نيست سورنا ‏هاشمي را بر اساس چه قرار و تصميم قضايي بازداشت کرده اند.‏
‎‎نحوه بازداشت سورنا هاشمي و ديگران‎‎
براساس گزارش هاي پايگاههاي خبري ادوارنيوز و خبرنامه ي امير کبير که به منابع دانشجويي نزديک ‏هستند "در پي هجوم روزگذشته نيروهاي امنيتي به منزل سورنا هاشمي، وي خود را به دادگاه‏‎ ‎انقلاب زنجان ‏معرفي کرد. و دادگاه زنجان قرار نيابت به دادسراي تهران را‏‎ ‎نپذيرفت‎.‎امروز صبح، سورنا هاشمي، خود را ‏به دادگاه انقلاب زنجان معرفي کرد و براساس اخبار رسيده، اتهام وارده به وي، برانگيختن و تشويش اذهان ‏عمومي عليه امنيت ملي بوده است. به غير از مدعي العموم، دکتر مددي(معاون خاطي دانشگاه زنجان) و خانم ‏تبريزي (همسر دکتر مددي) و دختر قرباني حادثه از دانشجويان دانشگاه زنجان شکايت کرده اند، اما هنوز ‏هيچ اطلاعي از دليل شکايت آنها در دست نيست.از وضعيت بهرام واحدي، دبير انجمن اسلامي دانشجويان ‏دانشگاه زنجان و پيام شکيبا، عضو سابق انجمن اسلامي دانشگاه زنجان، حسن جنيدي و آرش رائيجي اطلاعي ‏در دست نيست و دادستان زنجان همچنان حاضر به هيچ نوع اظهار نظري در اين رابطه نيست."‏
در اين مورد امير رييسيان که به همراه محمد علي دادخواه وکالت سورنا هاشمي،بهرام واحدي و چند تن ديگر ‏از دانشجويان در گير در اين پروند را بر عهده دارد به "ادوار نيوز" گفته است: "به دنبال احضار و همچنين ‏تلاش ماموران براي بازداشت‏‎ ‎سورنا هاشمي، موکلش به دليل اينکه خود را بي گناه مي داند با مراجعه به‏‎ ‎دادگاه خود را معرفي کرد" رييسيان ادامه داد: "هيچ قرار بازداشتي به وکلاي‎ ‎هاشمي ابلاغ نگرديده و در ‏صورت صدور چنين قراري، نامتناسب است"‏‎.‎
همچنين به گزارش خبرنامه اميرکبير دکتر دادخواه وکيل دانشجويان بازداشتي‎ ‎دانشگاه زنجان گفته است: ‏‏"بازداشت بايد با دلايل موجه و قانوني باشد و با توجه‏‎ ‎به قانون آيين دادرسي کيفري که آمره است و هيچ کس ‏نمي تواند از آن عدول‏‎ ‎کند قبلا به متهم ابلاغ شود و پس از ابلاغ مبادرت به جلب وي شود، متهم‏‎ ‎بايد بتواند در ‏بدو ورود از ملاقات وکيل، پدر و مادر خود و ديگر نزديکان‎ ‎خانوادگي بهره مند گردد و هر نوع اخذ اعلام و ‏اقرار به جبر با توجه به‎ ‎صراحت قانون اساسي از درجه اعتبار و موضع استناد خارج است. از سوي ديگر‎ ‎برابر مصوبات شوراي انقلاب فرهنگي مقرر بود که تخلفات دانشجويي از طريق‎ ‎کميته انضباطي مورد ‏پيگيري و رهيابي قرار گيرد و بدوا پرونده به مراجع‎ ‎کيفري ارسال نگردد‏‎"‎‏.‏
‎‎هاشمي: جاي شاکي و متهم دارد عوض مي شود‏‎‎
اما داستان بازداشت اين فعال دانشجويي دانشگاه زنجان با يک ابتکار جالب توجه همراه شد. سورنا هاشمي در ‏حاليکه به دليل حمله ي نيروهاي امنيتي به منزلش در روز دوشنبه بازداشتش پس از مراجعه به دادگاه را در ‏روز سه شنبه قطعي مي ديد در تماسي با خبرنگار ادوار نيوز مصاحبه اي انجام داد که به عقيده ي تحليگران ‏مي تواند نقش عمده اي در جلوگيري از تحريف ماجراي رسوايي اخلاقي دانشگاه زنجان و جلوگيري از ‏تحقق سناريوي از پيش تعيين شده ي بازجويان داشته باشد. هاشمي در اين مصاحبه خصوصا بر اين نکته ‏پافشاري مي کند که "مواضع واقعي اش همين هاست که در کمال آزادي و با اختيار کامل خارج از زندان و ‏در مصاحبه با ادوار نيوزبيان مي کند و انتشار هرگونه اعترافات احتمالي به نقل از وي در آينده و در تضاد ‏با محتواي اين مصاحبه کذب محض و حاصل فشار هاي زندان خواهد بود." هاشمي همچنين صراحتا از اقدام ‏دانشجويان زنجاني دفاع مي کند و آن را يک کار جمعي در دفاع از شأن انساني دانشجويان مي داند: "افشاي ‏رسوايي اخلاقي زنجان تنها حاصل همبستگي دانشجويان بود و هيچ فرد‎ ‎مشخصي را نمي توان مسئول آن ‏دانست. اقدام دانشجويان نه تنها قابل دفاع که‎ ‎حتي افتخار آميز هم بود‎.‎‏"‏
اين عضو انجمن اسلامي دانشگاه زنجان همچنين طي مصاحبه اش، ساعتي پيش از بازداشت ضمن اشاره به ‏تلاش ماموران امنيتي براي بازداشت وي گفته است: "من و دوستانم در دانشگاه زنجان هر کاري که کرديم در ‏جهت جلوگيري از‏‎ ‎اقدامات غيرقانوني و غير اخلاقي معاون دانشگاه بوده است که با سوءاستفاده‏‎ ‎از موقعيت ‏خود به عنوان معاون دانشجويي و رييس کميته ي انضباطي به اقدامات‏‎ ‎زشت و خلاف شأن دانشگاه و دانشجو ‏مبادرت مي کرد."‏
‏ سورنا هاشمي در ادامه‏‎ ‎مي گويد: " براي من خيلي عجيب است که عليرغم اينکه در روزهاي اول پس از ‏واقعه،‎ ‎مسئولين دانشگاه تقصير معاون دانشگاه را پذيرفتند و حتي بابت عمل زشت وي،‎ ‎رييس دانشگاه ‏رسما ًعذر خواهي کرد چگونه حالا نظرها تغيير کرده و در واقع‎ ‎جاي شاکي و متهم در اين پرونده دارد ‏عوض مي شود‏‎"‎‏.‏
اين فعال دانشجويي همچنين گفته: "به نظر مي رسد عده اي بنا دارند که با برخورد و مجازات افرادي که به‏‎ ‎گمانشان در افشاي رسوايي اخلاقي معاون دانشگاه زنجان نقش داشتند کاري کنند‏‎ ‎که ديگر هيچ دانشجويي در ‏برابر سوء استفاده ها و اقدامات خلاف قانون و‎ ‎اخلاق مسئولين دانشگاهها مقاومت نکند وگرنه اگر بنا بر ‏حاکميت قانون‎ ‎ومقابله با فساد بود بايد از ما تشکر هم مي کردند نه اينکه حکم بازداشتمان‎ ‎را صادر کنند‎"‎‏.‏سورنا هاشمي در پايان اين گفتگو مي گويد:‏‎ ‎‏"من هيچ کار خلاف قانوني نکرده ام و از آنجايي که اين روزها ‏تنور اتهام‎ ‎ارتباط با خارج براي فعالين دانشجويي داغ است بايد بگويم که هر گز با هيچ‎ ‎گروه و نيروي ‏خارجي يا مستقر در خارج از کشور ارتباط نداشته و ندارم.‏‎ ‎مواضع واقعي من و واقعيت حادثه ي زنجان ‏همين است که در اين مصاحبه مي گويم‎ ‎و در حاليکه هر لحظه احتمال بازداشتم وجود دارد صراحتا مي گويم ‏که هر گونه‎ ‎اقراري خلاف آنچه در اين مصاحبه و در کمال آزادي و اختيار گفته ام اعلام‎ ‎شود که در زندان از ‏من گرفته شده دروغ و کذب محض است و در اثر فشارهاي‎ ‎زندان اخذ شده، به هر حال اميدوارم همه چيز ‏مطابق قانون پيش بود و مجرم‎ ‎اصلي اين قضيه که معاون دانشجويي دانشگاه زنجان است نتواند از چنگال ‏قانون‎ ‎و عدالت فرار کند.‏‎"‎
‎‎تلاش براي انحراف پرونده و سرکوب دانشجويان‎‎
از همان روزهاي ابتدايي پس از رسوايي اخلاقي دانشگاه زنجان و به دنبال اظهارات محمد مهدي زاهدي، ‏وزير علوم - که به رغم عذر خواهي رييس دانشگاه زنجان و اعتراف روزنامه ي کيهان به خطاکاري مدير ‏مربوطه، انگشت اتهام را به سوي دانشجويان افشاگر گرفت- و بعد از آن اظهارات ضد و نقيض دادستان ‏زنجان، بسيار ي از تحليگران با توجه به تجارب قبلي، احتمال ايجاد انحراف در مسير رسيدگي قضايي به اين ‏پرونده را مطرح کردند. اکنون با بازداشت بهرام واحدي، پيام شکيبا، حسن جنيدي ، آرش رائيجي و سورنا ‏هاشمي و انتشار خبر هنوز کاملا تاييد نشده ي شکايت دختر حاضر در فيلم از سورنا هاشمي و بهرام واحدي، ‏نگرانيها در مورد ايجاد انحراف و قلب واقعيت در اين پرونده افزايش يافته است. ‏
رشيد اسماعيلي، از فعالين دانشجويي در اين مورد به خبر نگار روز مي گويد: "اگر اين خبر صحت داشته ‏باشد ، با توجه به نوع برخوردي که با اين دانشجويان صورت گرفته از هم اکنون مي توان پيش بيني کرد که ‏اين پرونده هم فرجام تاسف آور و رسوايي مانند پرونده هايي چون کوي دانشگاه، خوابگاه طرشت علامه، ‏قتلهاي زنجيره اي، ترور سعيد حجاريان و امثالهم خواهد داشت." ‏
به عقيده ي اسماعيلي: "متاسفانه در اين موارد قوه ي قضاييه کوچکترين استقلالي ندارد و همه ي تصميمات ‏از جاهاي ديگر به قضات ديکته مي شود. نوع برخورد با اين دانشجويان بيانگر وجود يک اراده ي قوي ‏امنيتي براي معکوس کردن واقعيت در اين پرونده است." ‏
اين فعال سياسي مي افزايد: "دانشجوياني نظير سورنا هاشمي هزينه ي شجاعت خود در دفاع از شأن و ‏کرامت انسان را مي دهند. اما اين اقدامات براي حاکميت تنها حکم مسکن را دارد و اصل درد را دوا نمي کند، ‏اصل درد همان فساد و تباهي ايست که سراسر اين ساختار را گرفته و ديگر هم قابل لاپوشاني نيست." ‏اسماعيلي افزود: "به رغم اين سرکوبها و بگير و ببندها هميشه افرادي وجود دارند که موي دماغ افراد فاسد و ‏ظالم بشوند."‏
عليرضا موسوي عضو شوراي مرکزي انجمن اسلامي دانشگاه علامه و دانشجوي محروم از تحصيل اين ‏دانشگاه نيز براين عقيده است که: "رسوايي زنجان از آنجا که به خاطر بازتاب گسترده اش حتي خيلي بيشتر ‏از قضيه ي سردار زارع چهره ي مدعي اخلاق حاکميت را ملکوک کرده است براي دولت محمود احمدي ‏نژاد بسيار پر هزينه شد." وي معتقد است: "حاکميت براي رفع و رجوع اين رسوايي و انتقام از عاملين افشاي ‏اين رسوايي به هر کاري دست خواهد زد."‏
با اين حال مهرداد بزرگ، ديگر فعال دانشجويي دانشگاه تهران تاکيد دارد: "افکار عمومي به خوبي با اين ‏شگردها آشناست و ديگر خيلي وقت است که فريب اين شيوه ها را نمي خورد". به عقيده ي اين فعال ‏دانشجويي: "سورنا هاشمي و دوستانش کاري که مي بايست را انجام داده اند و ديگر اين تلاشهاي برخي ‏نهادها اقدامات بي نتيجه اي خواهد بود که به هيچ وجه نمي تواند واقعيت ماجرا را پنهان کند و ديگر پرده ‏براي مردم برافتاده است؛ حتي اگر اين 5 دانشجو مدتي هم در بازداشتگاهها متحمل فشار شوند و در بدترين ‏حالت زير شکنجه اعترافاتي هم از آنها گرفته شود."‏
عسل اخوان، فعال دانشجويي محروم از تحصيل دانشگاه علامه هم معتقد است: "اينگونه اقدامات حاکميت نمي ‏تواند از ابعاد اين رسوايي بکاهد و فقط قضيه را بيشتر لوث مي کند و بار گناهان خاطيان را مي افزايد." به ‏عقيده ي اخوان: "مصاحبه ي سورنا هاشمي پيش از بازداشت بيانگر همه ي آن واقعيتهايي است که حالا ديگر ‏به هيچ قيمت قابل کتمان نيستند." اخوان مي افزايد: "تلاشها براي انحراف اين پرونده خصوصا با نزديکي اول ‏مهر و حساسيت و آگاهي جامعه نسبت به اين مسئله با شکست مواجه خواهد شد و کسي دروغ سازي ها و ‏حقيقت سوزي ها را باور نخواهد کرد و اين کارها بيشتر براي فريب دادن بدنه ي قليل اجتماعي گروههاي ‏موسوم به اصولگراست."‏
بايد به انتظار نشست و ديد که آيا پيش بيني آن دسته از دانشجويان که سناريوي تحريف رسوايي اخلاقي معاون ‏دانشجويي دانشگاه زنجان را از اکنون در پيشگاه افکار عمومي محکوم به شکست مي دانند محقق مي شود يا ‏نه؟
‏ ‏

Tuesday, August 12, 2008

گفتگو با سورنا هاشمی دانشجوی بازداشت شده ساعتی پیش از بازداشت:در پرونده رسوایی اخلاقی معاون دانشگاه زنجان،جای شاکی و متهم عوض شده است


گفتگو با سورنا هاشمی دانشجوی بازداشت شده ساعتی پیش از بازداشت:در پرونده رسوایی اخلاقی معاون دانشگاه زنجان،جای شاکی و متهم عوض شده است
ادوارنیوز: سورنا هاشمی عضو انجمن اسلامی دانشگاه زنجان که ظهر سه شنبه ،و به دنبال معرفی خود به دادگاه انقلاب زنجان بازداشت شد، ساعتی قبل از معرفی خود در گفتگو با ادوارنیوز با اشاره به بازداشت دانشجویان دانشگاه زنجان و همچنین تلاش ماموران امنیتی برای دستگیری وی و با تاکيد بر اينکه آنچه اينجا در کمال آزادي و اختيار مي گويم بيانگر مواضع و عقايد واقعي من است گفت: از آنجایی که کوچکترین کار خلاف قانونی انجام نداده ام نگرانی از این بابت ندارم و خودم شخصا به دادگاه انقلاب مراجعه خواهم کرد". وی افزود: " من و دوستانم در دانشگاه زنجان هر کاری که کردیم در جهت جلوگیری از اقدامات غیرقانونی و غیر اخلاقی معاون دانشگاه بوده است که با سوءاستفاده از موقعیت خود به عنوان معاون دانشجویی و رییس کمیته ی انضباطی به اقدامات زشت و خلاف شأن دانشگاه و دانشجو مبادرت می کرد" سورنا هاشمی در ادامه گفت: " برای من خیلی عجیب است که علیرغم اینکه در روزهای اول پس از واقعه، مسئولین دانشگاه تقصیر معاون دانشگاه را پذیرفتند و حتی بابت عمل زشت وی، رییس دانشگاه رسما ًعذر خواهی کرد چگونه حالا نظرها تغییر کرده و در واقع جای شاکی و متهم در این پرونده دارد عوض می شود" عضو انجمن اسلامی دانشگاه زنجان اضافه کرد: "به نظر می رسد عده ای بنا دارند که با برخورد و مجازات افرادی که به گمانشان در افشای رسوایی اخلاقی معاون دانشگاه زنجان نقش داشتند کاری کنند که دیگر هیچ دانشجویی در برابر سوء استفاده ها و اقدامات خلاف قانون و اخلاق مسئولین دانشگاهها مقاومت نکند وگرنه اگر بنا بر حاکمیت قانون ومقابله با فساد بود باید از ما تشکر هم می کردند نه اینکه حکم بازداشتمان را صادر کنند. افشای رسوایی اخلاقی زنجان تنها حاصل همبستگی دانشجویان بود و هیچ فرد مشخصی را نمی توان مسئول آن دانست. اقدام دانشجویان نه تنها قابل دفاع که حتی افتخار آمیز هم بود." هاشمی در پایان گفت: "من هیچ کار خلاف قانونی نکرده ام و از آنجایی که این روزها تنور اتهام ارتباط با خارج برای فعالین دانشجویی داغ است باید بگویم که هر گز با هیچ گروه و نیروی خارجی یا مستقر در خارج از کشور ارتباط نداشته و ندارم، مواضع واقعی من و واقعیت حادثه ی زنجان همین است که در این مصاحبه می گویم و در حالیکه هر لحظه احتمال بازداشتم وجود دارد صراحتا می گویم که هر گونه اقراری خلاف آنچه در این مصاحبه و در کمال آزادی و اختیار گفته ام اعلام شود که در زندان از من گرفته شده دروغ و کذب محض است و در اثر فشارهای زندان اخذ شده، به هر حال امیدوارم همه چیز مطابق قانون پیش بود و مجرم اصلی این قضیه که معاون دانشجویی دانشگاه زنجان است نتواند از چنگال قانون و عدالت فرار کند"

Monday, August 11, 2008

مردم: پس پول ها کجا می رود؟ -نگاه فايننشيال تايمز به بحران قطع برق در ايران

مردم: پس پول ها کجا می رود؟
نگاه فايننشيال تايمز به بحران قطع برق در ايران - سه شنبه 22 مرداد 1387 [2008.08.12]
‏
نجمه بزرگمهر ‏
برای اغلب ايرانی ها قطعی برق در اين اواخر، يادآور کمبود شديد انرژی است که تقريباً به ‏مدت يک دهه پس از انقلاب اسلامی 1979 تحمل کردند. ‏قطعی برق که در تابستان جاری دست کم دو ساعت در روز ادامه داشته است، دمای هوا را ‏تا گرمای 50 درجه هم رسانده و زندگی و کار را مختل کرده است. ‏صف های طولانی در مقابل جايگاه های بنزين و بانک ها تشکيل شده و توليد کارخانجات، ‏شرکت های خصوصی و سازمان های مختلف تحت تأثير قرار گرفته است.‏سه دهه پيش قطع برق به عنوان جزئی از زندگی روزمره مردم پذيرفته شده بود اما ايرانی ها ‏اکنون می پرسند چگونه است بااينکه رکورد درآمد نفت شکسته شده و به 54 ميليارد دلار در ‏شش ماهه اول سال جاری رسيده، بااينحال اثرات آن بر استاندارد زندگی مردم اينقدر ناچيز ‏بوده است؟درصورتيکه که قيمت ها در همين حد باقی بماند، درآمد ايران با دراختيار داشتن دومين منابع ‏عظيم نفت و گاز دنيا ممکن است در سال جاری به 120 ميليارد دلار برسد. اين تقريباً ‏دوبرابر درآمد سال گذشته است.‏اقتصاددانان و سياستمداران اصلاح طلب، بحران برق را شاهدی از ناتوانی دولت در هدايت ‏درآمد نفت به سوی توسعه زيرساخت های کشور می بينند. ‏چهار سال پيش مجلس تحت کنترل اکثريت محافظه کار، اولین قدم عوامفريبانه خود را برای ‏مجبور کردن دولت اصلاح طلب به ثابت نگه داشتن بهای کالاهای اساسی و خدماتی نظير ‏برق، بنزين و آب برداشت. ‏توضيح رسمی هم اين بود که اين اقدام به کاهش تورم کمک می کند. اين درحالی بود که ‏اصلاح طلبان اعتقاد داشتند به مردم دو گزينه قيمت های پائينتر و يا دعوت به دموکراسی ‏بيشتر داده شده است. ‏محمود احمدی نژاد رئيس جمهور ايران هم از همان موضع سود برد و انتخابات سال بعد را ‏با وعده رفاه همگانی برنده شد. ‏محمد خوش چهره، نماينده سابق مجلس که از حاميان اقدام مجلس در ثابت نگهداشتن بهای ‏برق بود، حالا می گويد قرار بر اين بوده که ثابت نگهداشتن قيمت ها برای مدت کوتاهی باشد ‏و دولت را به عنوان مسؤول ادامه آن سرزنش می کند. ‏او گفت: «ادامه ثابت ماندن قيمت ها يک اشتباه بود و خود يکی از عوامل کم کاری در سرمايه ‏گذاری در بخش برق بوده است.»‏دولت از خشکسالی به عنوان عامل اصلی کمبود برق ياد می کند، اما کارشناسان با رد اين ‏ادعا می گويند 90 درصد از ‏‎38,000‎‏ مگاوات برق توليدی کشور در نيروگاه های حرارتی- ‏و نه آبی- توليد می شوند. رسانه های ايران هم ادعا می کنند توليد برق در حال حاضر 15 ‏درصد کمتر از ميزان مصرف آن است. ‏کارشناسان امور برق اعتقاد دارند تحريم های بين المللی عليه برنامه هسته ای ايران نيز با ‏پرخطر نشان دادن سرمايه گذاری (در اين کشور) در بروز اين مشکل نقش داشته است. تأمين ‏قطعات يدکی ديگر مثل گذشته آسان نيست. ‏آنها می گويند توسعه و نوسازی نيروگاه های برق با سرعت کم، و نيز افزايش مصرف سالانه ‏تا حد ميانگين 10 درصد، عوامل اصلی عقب ماندگی در اين بخش است.‏
وزارت نيروز عمدتاً درنتيجه سياست عدم افزايش هزينه (های خدماتی)، با کمبود ‏‎20,000‎‏ ‏ميليارد ريالی در بودجه روبرو است.‏
محمد احمديان معاون وزير نيرو به يک روزنامه ايرانی گفت که دولت برای تأمين يارانه سال ‏پيش، ‏‎100,000‎‏ ميليارد هزينه کرده است. ‏
تحليلگران ترديد دارند در آينده نزديک تحولی در بخش برق بوجود آيد. ضمناً آنها هشدار می ‏دهند بحران فعلی می تواند به تشديد تورم منجر شود. نرخ تورم درحال حاضر 4/26 درصد ‏است که به بالا رفتن بهای تمام شده اقلام ساخت داخل انجاميده است.‏
منبع: فايننشيال تايمز- 11 اوت ‏

استقرار نيروهاي بسيج در پمپ بنزين ها

استقرار نيروهاي بسيج در پمپ بنزين ها
همزمان با عضوگيري هاي جديد - سه شنبه 22 مرداد 1387 [2008.08.12]
آرش سيگارچي
همزمان با انتشارخبر جذب دو ميليون عضو جديد در پايگاه هاي نيروي مقاومت بسيج توسط مسئولان اين نهاد شبه نظامي، ‏يک مقام نيروي انتظامي خبرداد که از نيروهاي بسيجي تحت عنوان "پليس ياران بسيجي" براي "نظم بخشيدن به پمپ ‏بنزين ها" استفاده خواهد شد. اين درحالي است که در ادامه محدوديت سازي هاي نيروي انتظامي ، از اين پس در ‏استخرهاي زنانه و تالارهاي عروسي هم نگهبانان زن حضور خواهند داشت.‏
سرهنگ ‌هادي هاشمي ، رييس پليس راهنمايي و رانندگي تهران بزرگ، همان مقام نيروي انتظامي است که از استفاده ‏از"پليس ياران بسيجي" براي انضباط در پمپ بنزين‌ها خبرداده است. وي درباره تجمع خودروها در پمپ‌بنزين‌ها و بروز ‏ترافيك گفته است: "در اين زمينه جلساتي را در ستاد سوخت داشتيم و مقرر شد تا با همكاري شركت نفت تهران براي نظم ‏بخشيدن به پمپ بنزين‌ها از پليس ياران بسيجي استفاده كنيم كه اين اقدام تا 10 روز ديگر انجام مي‌شود." ‏
وي با بيان اينكه تعداد پمپ‌بنزين‌ها در شهر تهران يك دوم نياز واقعي است، گفت: "هم اكنون پمپ‌هاي بنزين بيش از 2 ‏برابر استاندارد زير بار هستند و باتوجه به اينكه در 3 دهه گذشته هيچ اقدامي براي ايجاد جايگاه پمپ بنزين در تهران نشده ‏است اين موضوعات باعث افزايش صفوف طولاني در پمپ بنزين شده است."‏
بحران تجمع در پمپ بنزين ها در هفته هاي اخير و با اعلام نارضايتي هايي از سوي مردم پيش آمده است. به همين علت ‏چند هفته پيش غلامعلي حداد عادل ، رييس مجلس هفتم و نماينده فعلي تهران در تذکري مکتوب در مورد رسيدگي به علت ‏انتظار طولاني رانندگان در صف پمپ بنزين که موجب اتلاف وقت و نارضايتي گسترده مردم شده است به وزير نفت تذکر ‏داد‎.‎
اينک در شرايطي نيروي انتظامي از استقرار پليس ياران بسيجي در پمپ بنزين ها خبر مي دهد که پيش از اين و همزمان با ‏سهميه بندي بنزين در خرداد سال گذشته ، اعتراضات گسترده اي صورت گرفت که در پي آن به نزديک به بيست پمپ ‏بنزين خساراتي وارد شد. اما در روزهاي اخير بار ديگر به دلايل مختلف تراکم حضور خودرو در پمپ بنزين ها بيشتر ‏شده است. قطعي برق و مشکل کمبود بنزين از سوي شهروندان به عنوان دليل اين تراکم مطرح شده اما مسوولان وزارت ‏نفت اين موضوع را تکذيب کرده اند. ‏
‎‎نگهبان زن در استخر‎ ‎اما در خبري ديگر که خبرگزاري مهر آن را منعکس کرده، سرهنگ محمد حسيني ، رييس مرکز انتظامي نيروي انتظامي ‏از بکارگيري نگهبانان زن در استخرهاي زنانه و تالارهاي عروسي خبرداده است. وي گفته است: "به منظور حفظ امنيت ‏زنان در داخل تالارهاي عروسي و استخرهاي زنانه، نگهبان محله زن در اختيار اين اماکن قرار مي گيرد. در حال حاضر ‏بنا به درخواست مسئولان تالارهاي عروسي واستخرهاي زنانه ، نگهبان محله زن جهت جلوگيري از فيلم برداري به وسيله ‏تلفن همراه در تالارهاي عروسي واستخرهاي زنانه مستقر مي شوند."‏
وي با اعلام اينکه نگهبان محله زن در اماکن مورد رفت و آمد زنان به کارگرفته مي شود ، اظهار داشت: "280 نفر نگهبان ‏محله زن جهت حفظ امنيت بانوان در استخرها، پاساژها، تالارهاي عروسي و پارک زنان در شهرهاي تهران ، گيلان و قم ‏به کار گرفته شده است.در قم بنا به درخواست برگزار کنندگان مجالس عروسي ، نگهبان محله زن در مقابل تالارها مستقر ‏مي شوند که تلفن همراه دوربين دار زنان را تحويل مي گيرند و پس از پايان مجلس عروسي تلفن آنان باز پس داده مي ‏شود."‏
حسيني هدف از اين اقدام را افزايش احساس امنيت بانوان در مجالس عروسي و استخرهاي زنانه دانست و گفت: "با اين ‏اقدام امکان سوء استفاده از تصويرهاي استخرهاي زنان و يا تالارهاي عروسي به صورت چشمگير کاهش يافته است."‏
رئيس مرکز انتظامي ناجا همچنين از بکارگيري نگهبان محله زن در خطوط تندرو اتوبوسراني تهران ( ‏BRT‏) خبر داد و ‏تاکيد کرد: "به جهت افزايش آمار سرقت کيف زنان در اين خطوط ، تصميم گرفته شده در هر ايستگاه اين خطوط دو نگهبان ‏محله زن به کار گرفته شود. استفاده از نگهبان زن در اين خطوط باعث کاهش 70 درصدي سرقت وکيف قاپي زنان شده ‏است و طي يک ماه گذشته 12 سارق زن که اقدام به سرقت کيف زنان کرده بودند ، دستگير شدند. در حال حاضر امنيت ‏داخل پارک زنان توسط نگهبان محله زن تامين مي شود.‏‎ ‎
‎‎دو ميليون بسيجي جديد‎ ‎همزمان با اعلام خبر بکارگيري نيروهاي بسيجي در پمپ بنزين ها ، روز گذشته فرمانده نيروي مقاومت بسيج کشور ‏خبرداد: "در راستاي تحقق ارتش بيست‌ ميليوني، امسال نيز حدود دو ميليون عضو جديد به بسيج خواهند پيوست."‏
به گزارش خبرگزاري فارس ، حسين طائب ديروز در همايش توجيهي طرح تعالي سپاه افزود: "تا پايان سال گذشته، بالغ بر ‏‏12 ميليون و 500 هزار نفر در سراسر كشور عضو بسيج بودند كه اين تعداد پايان امسال به 14 ميليون و 500 هزار نفر ‏خواهد رسيد. براساس پيش‌بيني‌هاي انجام شده تا پايان تابستان افزون ‌بر 5 ميليون بسيجي در سراسر كشور در برنامه‌هاي ‏اين نهاد شامل طرح تعالي و نشاط و اردوهاي هجرت 3 شركت مي‌كنند."‏
طائب با بيان اينكه "اعتبارات برنامه‌هاي تابستاني بسيج از طريق مشاركت‌هاي مردمي تأمين مي‌شود"، اضافه كرد: "امسال ‏موفق شديم اعتبارات مصوب بسيج را افزايش دهيم و براين اساس اعتبارات پايگاه‌هاي مقاومت در سراسر كشور نيز ‏افزايش پيدا مي‌كند." ‏
فرمانده نيروي مقاومت بسيج كشور همچنين به اجرايي شدن طرح تحول و تعالي در سپاه پاسداران اشاره و تصريح كرد: ‏‏"اين اقدام با فراهم كردن زمينه هم‌افزايي توان نيروها، ظرفيت‌هاي نيروهاي بسيج و سپاه را افزايش خواهد داد تا هر دو ‏نيرو زير نظر فرماندهي واحد عمل كنند. "‏
در حالي فرمانده بسيج کشور از رقم چهارده ميليون بسيجي در کشور سخن گفته است که در ابتداي دهه شصت آيت الله ‏خميني با تاييد تشکيل بسيج ، خواستار ارتش بيست ميليوني ايرانيان شده بود؛ آرزويي که هنوز تحقق پيدا نکرده است. ‏‏"نيروي مقاومت بسيج" که معمولا به آن "بسيج" گفته مي شود مجموعه اي از نيروهاي کادر و داوطلب است که با دستور ‏آيت الله خامنه اي در ماه هاي اخير رسما جزو نيروهاي سپاه پاسداران شده است. بسيج در سالهاي اخير تلاش زيادي کرده تا ‏نيروهاي بيشتري را جذب فعاليت هاي خود کند و حتي در اين ارتباط بر فعاليت هاي خود در مدارس و دانشگاه ها افزوده ‏است. ‏
نقش بسيج در سال هاي پس از جنگ بيشتر معطوف به تامين امنيت داخلي مي شد. با بروز ناآرامي هايي در اوايل سال هاي ‏‏۷۰ در چند شهر و نقش بسيج در سرکوب آن، گروهي از فرماندهان سپاه، از جمله محمد علي جعفري، فرمانده فعلي سپاه ‏پاسداران که در آن هنگام فرمانده نيروي زميني سپاه بود، مامور تشکيل گردان هاي ويژه عاشورا و الزهرا از بسيجيان ‏شدند‎.‎‏ جعفري از جمله سياست ها و برنامه هاي بسيج را "مقابله با تهديدهاي داخلي" دانسته بود

هم تحريم جدي شد هم واکنش

هم تحريم جدي شد هم واکنش
تامين امنيت درآمدهاي نفتي - سه شنبه 22 مرداد 1387 [2008.08.12]
‏‏نادر ايراني
در واکنش به دستورالعمل اتحاديه اروپا مبني بر اجرايي كردن دور جديد تحريم ها عليه ايران، روزنامه ‏سرمايه خبرداد که دولت ايران به شرکت ملي نفت دستور داده درآمد نفت را فقط در «بانک هايي خاص» ‏‏ که توسط بانک مرکزي ايران گزينش شده اند، واريز کند. دستوري که برخي ازناظران اقتصادي آن را به ‏معناي برخوردهاي جدي تر تلقي کرده اند. ‏
روزنامه سرمايه در همين ارتباط مي نويسد: «براساس ابلاغ معاون اول رييس جمهوري، از اين پس شرکت ‏ملي نفت مکلف است ۱۰۰ درصد وجوه حاصل از صادرات نفت خام را به حساب هاي معرفي شده از طرف ‏بانک مرکزي به نمايندگي از طرف خزانه داري کل کشور، در بانک هاي خارج از کشور واريز کند.»و«اين ‏تصميم به دليل گسترش دور جديد تحريم ها عليه ايران گرفته شده تا از بلوکه شدن منابع مالي ايران در بانک ‏هاي خارجي جلوگيري شود.» ‏
براساس گفت وگوي يك مقام آگاه با سرمايه «بسياري از بانک هاي خارجي رسماً مبادلات مالي خود با ايران ‏را قطع کرده اند و روز به روز نيز بر دامنه گسترش آن افزوده مي شود. از جمله، در حال حاضر، برخي ‏بانک هاي چيني نيز مبادلات مالي با ايران را قطع کرده اند.» اين تصميم درحالي گرفته شده است كه حجت ‏الله غنيمي فرد قبل از بركناري غيرمترقبه خود از سمت مديريت امور بين الملل شركت ملي نفت ايران در ‏اواخر فروردين ماه سال جاري گفته بود كه درآمد نفتي ايران درسال 1386 به 79 ميليارد دلار رسيد. مجموع ‏درآمدهاي نفتي ايران در سال 1385 معادل 60 ميليارد دلار و درسال 1384 معادل 45ميليارد و 615 ‏ميليون دلار بوده است.به عبارت ديگر ايران از سال 1384 تا پايان سال 1386 معادل 184 ميليارد دلار ‏درآمد نفتي داشته است از اين رو بسيار طبيعي مي نمايد كه سخنگوي دولت ايران، غلامحسين الهام در روز ‏يکشنبه هفته گذشته به خبرگزاري دولتي جمهوري اسلامي، ايرنا، اعلام كند كه «ايران براي مقابله با تحريم ‏هاي تازه آماده است.» ‏
در ادامه الهام تاكيد كرده كه «ايران برنامه هسته اي خود را تغيير نخواهد داد و مي تواند در هر شرايطي خود ‏را اداره کند.» اين سخنان درحالي مطرح مي شود كه اتحاديه اروپا از کشورهاي عضو خود خواسته است ‏نسبت به فعاليت هاي نهاد هاي مالي، بانک هاي ايراني و به ويژه بانک صادرات در حوزه اختياري خود ‏‏«هوشيار» باشند. اتحاديه اروپا در سال جاري از ادامه فعاليت بانک ملي در اين اتحاديه جلوگيري کرد و ‏شعب اين بانک را در هامبورگ، پاريس و لندن بست.گوردون براون، نخست وزير بريتانيا، در جريان ‏ديداري با جرج بوش، رييس جمهوري آمريکا، خبر داده بود که اتحاديه اروپا روند تحريم هاي جديد را با ‏هدف ضربه زدن به صادرات نفت و گاز ايران آغاز خواهد کرد. يک مقام وزارت خزانه داري آمريکا ‏نيزگفته بود: «در صورتي که ايران غني سازي اورانيوم را متوقف نکند، احتمالا تحريم ها عليه بانک هاي ‏اين کشور تشديد خواهد شد». معاون وزير خزانه داري آمريکا درباره رويکرد کشورش درقبال مناقشه هسته ‏اي ايران نيزگفته بودكه: «اگر ايران غني سازي را متوقف نكند، ما تلاش هاي ديپلماتيک را تشديد کرده و ‏درباره تحريم هاي جديد مذاکره خواهيم کرد».‏
رابرت کيمت با اشاره به اينکه سه بانک بزرگ ايران تاکنون مورد تحريم قرار گرفته اند، گفته است: «در ‏تحريم هاي جديد، بانک هاي بيشتري را مورد تحريم قرار خواهيم داد.»‏
‏ ديمتري مدودف، رييس جمهوري روسيه هم گفته بود که تصميم اتحاديه اروپا براي اعمال تحريم هاي جديد ‏عليه ايران به تشديد تنش ها بر سر برنامه هسته اي تهران منجر مي شود. قبل از اتحاديه اروپا کميته امور ‏بانکي سناي آمريکا به اتفاق آراء طرح گسترش تحريم هاي ايران را تصويب کرد.اين لايحه با ۱۹ راي موافق ‏در برابر دو راي مخالف، مانع صدور کالا و فناوري هاي پيشرفته و حساس به ايران مي شود و تحريم هاي ‏فعلي اعمال شده بر صنعت نفت ايران را تشديد خواهد کرد.‏

بازی خطرناک ایران

بازی خطرناک ایران
واشنگتن تایمز و بحران هسته ای - سه شنبه 22 مرداد 1387 [2008.08.12]
‏

فرانک ریشتر

ایران بدنبال سلاح اتمی است که می تواند تهدیدی برای اسرائیل باشد. اما چه خواهد شد اگر رفتار ‏خصمانۀ ایران تنها بلوفی بزرگ برای بالا بردن بهای نفت باشد؟ سلاح های اتمی باعث ارتقای امنیت ‏ملی ایران نخواهند شد، بلکه آن را تضعیف خواهند کرد. درک صرف اینکه یک کشور تلاش می کند ‏به تسلیحات اتمی دست پیدا کند، آن را به هدف دیگر کشورها تبدیل خواهد کرد. صدام حسین با تلاش ‏بسیار این راه را انتخاب کرد.‏

اگر ایران زرادخانۀ اتمی داشت، اسرائیل، آمریکا و فرانسه بلافاصله تهران را با موشک های هسته ‏ای هدف می گرفتند. در سال 2006، ژاک شیراک رئیس جمهور وقت فرانسه هشدار داد که هرگونه ‏حملۀ تروریستی گسترده به فرانسه با واکنش اتمی این کشور روبرو خواهد.‏

ایرانیان در سال 2003 به استفاده از سانتریفیوژهای آلوده به باقیماندۀ اورانیوم بسیار غنی شده ‏اعتراف کردند. ایران مدعی شد که منشأ این اورانیوم در تجهیزات بدست آمده از پاکستان بوده است. ‏هرگونه تجهیزات هسته ای که توسط تروریست ها بکار گرفته شود، احتمالا ً منشأ آن به کشورهای ‏عضو شبکۀ هسته ای عبدالقدیرخان به ویژه پاکستان، لیبی، کره شمالی و ایران برمی گردد.‏

اما پاکستان متحد آمریکاست، لیبی از برنامه های هسته ای خود صرفنظر کرده است، و کره شمالی با ‏داشتن هزاران توپخانه که درست در فاصلۀ 35 مایلی سئول واقع شده اند، برای حمله بسیار خطرناک ‏است. اما مرکز شهر تهران مناسب ترین موقعیت را از نظر سیاسی برای هرگونه اقدام تلافی جویانۀ ‏هسته ای دارد و ایرانیان به این موضوع واقفند. ‏

ایران هیچ نیازی به بازدارندۀ اتمی ندارد. حملات آمریکا به عراق و افغانستان دو همسایۀ متخاصم ‏ایران یعنی صدام و طالبان را نابود کرده است. ایران هسته ای زنگ خطری برای عراق، عربستان ‏سعودی و مصر خواهد بود. اما این کشورها می توانند به ائتلاف رسمی آمریکا که هدف آن ایجاد چتر ‏هسته ای آمریکاست، بپیوندند. بدین ترتیب، ایران در محاصرۀ پایگاههای دائمی آمریکا و نظامیان ‏عرب آموزش دیده توسط آمریکایی ها قرار خواهد گرفت. ‏

در صورتی که عربستان سعودی و مصر باور کنند که ایران سلاح های اتمی دارد، این احتمال وجود ‏دارد که آنها نیز هسته ای شوند. واشنگتن اخیرا ً پیش نویس قراردادی را با ریاض امضاء کرد که به ‏سعودی ها کمک می کند انرژی هسته ای غیرنظامی داشته باشند. ‏

در صورتی که اسرائیل مورد اصابت سلاح های اتمی ایران قرار گیرد، ایران با 75 الی 200 ‏کلاهک اتمی اسرائیل نابود خواهد شد. حملۀ اتمی ایران به اسرائیل میلیون ها نفر از مسلمانان منطقه ‏را در معرض باران گستردۀ رادیواکتیو قرار خواهد داد. معمولا ً بمب های اتمی نسل اول به مراتب ‏بیش از کلاهک های پیشرفته هسته ای رادیواکتیو ساطع خواهند کرد. شهروندان عرب اسرائیل و ‏فلسطینیان مردمانی فقیر هستند و خیلی بعید است در قیاس با اسرائیلی های یهود به پناهگاه دسترسی ‏داشته باشند. ‏

تبادل آتش هسته ای میان ایران و اسرائیل می تواند مکان های مقدس مسلمانان در قم و اورشلیم را به ‏خطر بیندازد. ایرانیان همچنین نگرانند که مقامات اسرائیلی احتمالا ً از حملۀ هسته ای ایران بعنوان ‏بهانه ای برای نابودی مکان های مقدس مسلمانان در اورشلیم استفاده کنند و آن را به گردن ایران ‏بیندازند. در صورتی که این باور ایجاد شود که مکان های مقدس اسلامی در اورشلیم توسط مسلمانان ‏ایران نابود شده اند، رهبران یهودی اسرائیل می توانند خواهان بازسازی یک معبد یهودی جدید بر ‏روی تمپل مونت (کوه معبد) شوند. بدین ترتیب، ایران و مسلمانان شیعه تا ابد شرمندۀ جهان اسلام ‏خواهند بود.‏

در حال حاضر آیت الله خامنه ای همان بازی خطرناکی را می کند که زمانی صدام کرد. هر دوی آنها ‏جامعۀ بین الملل را در خصوص اهداف کشورشان و قابلیت های مربوط به سلاح های اتمی به بازی ‏گرفته اند. در گذشته صدام و اکنون خامنه ای معتقد است که اگر نگرانی های جامعه بین الملل را ‏برانگیزد، به دستاوردهای سیاسی و اقتصادی دست یافته است. اما خامنه ای مانند صدام بیش از حد ‏درگیر این بازی بسیار خطرناک شده است. ‏

جان اف کندی رئیس جمهور آمریکا در سخنرانی افتتاحیۀ خود در سال 1961 به دیکتاتورهای جهان ‏سوم هشدار داد:"آنهایی که بدنبال سواری گرفتن از خطر هستند، ممکن است قربانی خطر شوند." این ‏هشداری است که تاکنون آخوندهای حاکم بر ایران نادیده گرفته اند.‏

منبع: واشنگتن تایمز، 10 اوت ‏

افزايش نارضايتي در تهران

افزايش نارضايتي در تهران
گزارش لوتان از وضعیت کشور - سه شنبه 22 مرداد 1387 [2008.08.12]
‏‏
استفان بوسار
جمهوري اسلامي عليرغم منابع عظيم هيدروکربن در شرايط سختي گرفتار شده و تورم به وجود آمده باعث گرديده تا طبقه محروم ‏جامعه بيش از پيش در تنگنا قرار گيرد. ‏
مهدي قديمي، 62 ساله، در دکان فرش فروشي خود در بازار تهران پذيرايمان مي شود. او با نگاهي نوستالژيک به پدر خود اشاره ‏مي کند که قبل از انقلاب توليدي پارچه خود در اراک را ترک کرده و به تهران آمده. او با اشاره به اينکه سالهاست تخته هاي فرش ‏در دکانش خاک مي خورند و تعداد ارباب رجوع بسيار کاهش يافته مي گويد: "من تجارت فرش را با ايتاليا، آلمان و امريکا شروع ‏کردم، ولي امروز وضعيت اقتصادي در اين کشورها به مانند گذشته نيست و علاوه بر آن، تحريم هاي بسياري عليه ايران اعمال ‏شده. من نسبت به اين موضوع کاملاً بدبين ام، مگر اينکه انگلستان از دخالت در امور ايران دست بکشد و امريکا هم مجدداً به مانند ‏گذشته رفتار کند." انگلستان؟ به نظر مي رسد که مهدي قديمي در اشاره به دوره مورد نظر اشتباه کرده. لندن مدتهاست که علم خود ‏را از جمهوري اسلامي خارج کرده. ‏
گويا اظهارات ستيزه جويانه رييس جمهور محمود احمدي نژاد عليه اسراييل و يهوديان چندان بر ذهنيت اين دکان دار تأثير نداشته ‏است. اما مهدي قديمي مي گويد: "اميدوارم که يهوديان بازگردند. آنها کاسب هاي خوبي هستند. نقش آنها قبل از انقلاب بسيار ‏پررنگ بود و اگر روزي نمي آمدند، بازار کساد بود." او قصد بازنشسته کردن خود را ندارد و همچنان به فروش فرش هايي که ‏اکثراً در ايران بافته شده اند مشغول است. ولي او ادويه تند نيز از کره جنوبي و ژاپن وارد مي کند و با حالتي طعنه آميز مي گويد: ‏‏"البته اين عمامه ها از انگلستان وارد شده اند."‏
پرس و جو از بازاري ها هميشه براي پي بردن به روح اقتصادي کشور مفيد است. برخي از آنان معتقدند که تهران به لطف کسب و ‏کار آنها همچنان به عنوان پايتخت باقي مانده، وگرنه تاکنون شهر ديگري مانند تبريز، اصفهان يا شيراز به عنوان پايتخت انتخاب ‏شده بود. از زمان رياست جمهوري محمود احمدي نژاد، شخصيت فوق محافظه کار، بي شک شاهد افزايش قابل توجهي در فروش ‏بازار بوده ايم؛ تا جايي که طي سال جاري در حدود 6 درصد افزايش يافته، ولي اين ميزان بيش از هر چيز بر اساس مصارف ‏خانگي که از اين پس بسيار ناچيز خواهد بود محاسبه شده است. طي يک سال اخير قيمت ها به شکلي بي رويه افزايش داشته؛ به ‏عنوان مثال اکنون اجاره يک آپارتمان 140 متري کمتر از 2000 دلار تقريباً غيرممکن شده. قيمت مواد شوينده و برنج نيز به ‏ترتيب 250 و 300 درصد افزايش داشته است. ‏
ايمان فهيمي در دانشگاه مريلند در ايالات متحده تحصيل مي کند. او پنج سال پيش ايران را ترک کرده، ولي هر از گاهي بازمي ‏گردد. او با صراحت مي گويد: "سرمايه گذاري در زمينه اي غير از مسکن با شکست مواجه خواهد شد. تا چند سال پيش براي ‏خريد يک قطعه زمين تا 3000 دلار کفايت مي کرد، ولي امروز قيمت همان زمين به 250 هزار دلار رسيده." او در ادامه مي ‏افزايد: "اشتباه شاه در اين بود که مي خواست کشور را مدرنيزه و غربي کند، ولي متأسفانه اختلافات فرهنگي را محاسبه نکرده ‏بود."‏
قيمت هر کيلو گوشت تقريباً 15 دلار است و براي طبقه زيرمتوسط جامعه به يک ماده غذايي غيرقابل خريد تبديل شده. اين يکي از ‏مشکلات بزرگ ايران است که طبقه محروم درآمد بسيار ناچيزي دارد و طبقه مرفه از هرگونه امکاناتي برخوردار است. در محله ‏مرفه نشين الهيه، صاحب يک فروشگاه لوازم ورزشي دريايي از وضعيت فروش بسيار راضي و خشنود است و قصد بزرگ کردن ‏فروشگاه را دارد. او مي گويد: "ما يک سال پيش اين فروشگاه را باز کرديم و جت اسکي، تخته موج و قايق مي فروشيم. گاهي ‏قيمت قايق ها به 350 هزار دلار نيز مي رسد. فروش بسيار رضايت بخشي داريم." ‏
يک ديپلمات اروپايي که در تهران مستقر است در خصوص اختلاف طبقاتي در ايران مي گويد: "زماني که شاهد گشايش ايران به ‏سوي جامعه بين الملل باشيم، قبل از هر چيز به يک مصالحه و آشتي در سطح ملي نياز است. مطمئناً بدون يک تلاش جمعي چنين ‏مصالحه اي امکان پذير نخواهد بود." تناقضي که در اين خصوص وجود دارد چيست؟ عليرغم تورم 25 درصدي که برخي آن را ‏بيش از 30 درصد برآورد مي کنند، تعداد فست فودها و فروشگاه هاي صوتي تصويري روز به روز افزايش مي يابد. امين، يک ‏دامپزشک ايراني که بين تهران و تورنتو در تردد است، در تهران از هر عمل آب مرواريد که روي سگ ها انجام مي دهد 150 ‏دلار دريافت مي کند، درحالي که همين عمل در کانادا 1500 دلار عايد او خواهد کرد. او مي گويد: "در ايران بسيار به ندرت مي ‏توان سگي را در خيابان ديد. طبق قانون اسلام، اين حيوان نجس محسوب مي شود و به همين دليل سلامت آنها را چندان جدي نمي ‏گيرند."‏
در قبال گلايه هاي مردم، تدابيري که توسط رييس جمهور احمدي نژاد به دليل ناديده گرفتن وعده هاي انتخاباتي اتخاذ مي شوند، باز ‏هم خشم بيشتري را دامن مي زنند. اقتصاد ايران که به ميزان 80 درصد دولتي شده موجب قطع يارانه ها گرديده. اين عدم ‏تخصيص يارانه حوزه هاي مختلفي را در برمي گيرد: برق، مسکن، مواد غذايي، بذر کشاورزي. پيش بيني مي شود که اصلاحات ‏فعلي به افزايش ارزش افزوده و ماليات هاي مختلف منتهي خواهد شد. ‏
اکنون جمهوري اسلامي به لطف درآمدهاي نفتي موفق شده بدهي هاي خارجي خود را به 24 ميليارد دلار محدود کند. ازسوي ‏ديگر، قطع برق در تابستان امسال بسيار افزايش يافته و گاهي تا چهار ساعت ادامه مي يابد. برخي از مغازه داران، به ويژه قنادي ‏ها، با مشکل روبرو شده اند. بمب ساعتي ديگري که در ايران شنيده مي شود، معضل بيکاري است که ميزان آن در ميان جوانان ‏زير 25 سال به 30 درصد مي رسد. ‏
ايمان فهيمي دراين رابطه مي گويد: "در ايران والدين تا قبل از ازدواج فرزندان شان به آنها کمک مالي مي کنند و اگر چنين کمکي ‏از سوي آنها تأمين نشود، از نظر اجتماعي وجهه خوبي ندارد. جوانان نيز با حقوق زير 200 دلار راضي به کار نمي شوند. در ‏ايران کنترل 30 درصد مسايل به عهده خودمان است و 70 درصد باقيمانده از دست ما خارج است." ‏
منبع: لوتان، 9 ژوئيه ‏مترجم: علي جواهري

Sunday, August 10, 2008

محمود درویش" درگذشت



"محمود درویش" درگذشت
"محمود درویش" شاعر مبارز فلسطینی دیروز (شنبه) پس از انجام یک عمل جراحی قلب در بیمارستانی در تگزاس آمریکا درگذشت.محمود عباس (ابومازن) رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین در پیامی ضمن تسلیت درگذشت این شاعر، سه روز را در کشورش عزای عمومی اعلام کرد.عباس گفت: مرگ شاعر بزرگی چون محمود درویش، کسی که عاشق فلسطین بود و از جمله پیشگامان فرهنگ مدرن این کشور به شمار می آمد و یک شخصیت درخشان بود، ضایعه ای بزرگ در عرصه های سیاسی، فرهنگی و ملی ما به حساب می آید.وی افزود: واژه ها قادر نیستند ژرفای اندوه ما را بیان کنند. محمود، امیدوارم خدا به ما برای از دست دادن تو کمک کند.شب گذشته و به محض مخابره خبر درگذشت درویش از هوستون آمریکا، بسیاری از مردم رام الله با چشمانی اشکبار و شمع هایی در دست به خیابان های تاریک این شهر ریختند و علاقه شان را به شاعر ملی خود ابراز کردند.همچنین شبکه های تلویزیونی فلسطین برنامه های عادی خود را قطع کردند و به پخش فیلم ها و تصاویری از این شاعر مقاومت پرداختند.بر اساس خواسته قلبی درویش، پیکر او به رام الله منتقل و در همان جا به خاک سپرده خواهد شد. او از سال 1990 در شهر West Bank آمریکا اقامت داشت.به گزارش مهر به نقل از رویترز، درویش که به طور افراطی سیگا رمی کشید پیش از این نیز دو بار تحت مراقبت های پزشکی و درمان قلب قرار گرفته بود.محمود درویش در سال 1941 در البروه روستای شرقی عکا متولد شد. در سال 1948 پس از اشغال فلسطین به وسیله صهیونیستها و زمانی که مجبور به مهاجرت شد و تجربه آوارگی تاثیرات عمیقی بر زندگی اش گذاشت. درویش پس از فارغ التحصیلی از دبیرستان حیفا مهاجرت کرد. در سال 1970 به مدت یک سال تحصیلاتش را در دانشگاهی در مسکوی شوروی سابق پی گرفت و سپس به قاهره مهاجرت کرد.مقارن این ایام به عنوان شاعر مدتی را در حبس به سر برد بعدها فعالیتهای سیاسی اش را پی گرفت و آشکارا به ارائه اشعار اعتراضی اش پرداخت. از آثارش می توان به کتابهای زیر اشاره کرد: گنجشک های بی بال (1960)، برگهای زیتون (1964)، عاشقی از فلسطین (1966)، تحت بیگانه 1999، دیوان محمود درویش، دیواریه 2000 و موقعیت محاصره (2002). درویش همچنین برنده جایزه هایی چون ابن سینا، جایزه لوتس از انجمن نویسندگان آفریقا - آسیایی، جایزه هنرهای حماسی فرانس و مدال آثار ادبی و جایزه آزادی فرهنگی از بنیاد لبنان و همین اواخر نیز (نوامبر 2003) جایزه ناظم حکمت شده بود.وی در سال 1961 فعالیتش را به عنوان روزنامه نگار آغاز کرده و تا مدتی روزنامه الاتحاد را سردبیری کرد. در سال 1971 فلسطین اشغالی را ترک گفته و به بیروت عزیمت کرد. او به عنوان سردبیر مجله ماهانه شئون فلسطینیه و سردبیر ارشد گاهنامه فرهنگی ادبی الکرمل چندی به کار مشغول بوده است. درویش سرودن را از زمانی که در مدرسه در حال تحصیل بود شروع کرده بود و نخستین مجموعه آثارش در سال 1960 منتشر شد یعنی زمانی که تنها نوزده سال داشت. با دومین مجموعه اش برگ های زیتون (اوراق الزیتون) 1964 به عنوان یکی از شاعران پیشرو شعر مقاومت شناخته شد.

بازگشت شیری بدون خورشید بر سردر مجلس



بازگشت شیری بدون خورشید بر سردر مجلس
سرمایه : دو مجسمه شیر و خورشید که زمان انقلاب از سردر مجلس حذف و قطعه قطعه شده بود. روز پنجشنبه 17 مردادماه در سکوت خبری به جایگاه قبلی خود بازگشت. یکی از کارمندان کتابخانه مجلس با اعلام این خبر از حذف نشان خورشید از پشت مجسمه های شیر می گوید: «شیرهای شمشیر به دست بعد از مرمت به جایگاه اولیه خود بازگشته اند ولی در عملیات مرمت جای خالی خورشید در این مجسمه حذف شده است.» این کارشناس قدیمی کتابخانه مجلس معتقد است: «به احتمال زیاد تصور شده که شیر و خورشید، نماد رژیم پهلوی است و به همین دلیل از بدنه مجسمه جدا شده است.»در مجلس هفتم نصب این مجسمه ها به نظر هیات رئیسه مجلس وابسته بود و سال گذشته نیز غلامعلی حداد عادل رئیس پیشین مجلس با نصب مجسمه ها موافقت کرد اما نصب مجسمه ها امسال اتفاق افتاد.مجسمه شیر های مجلس 99 سال قدمت دارند و به عنوان نماد قاجاریه و نشانه میانه پرچم در سال 1285 شمسی همزمان با انتقال نمایندگان مجلس از عمارت مدرسه نظام به ساختمان بهارستان در دو طرف لوحه ماده تاریخ مشروطه (عدل مظفر) بر سردر اصلی نصب شدند. این دو شیر به صورت حجمی سه بعدی در اندازه هایی بزرگ تر از حد طبیعی روبه روی هم قرار داشتند. در دست هر یک شمشیری فلزی و بر پشتشان علامت خورشید قرار داشت. این مجسمه ها طی 72 سال حضورشان در دروازه اصلی خانه مشروطه شاهد حوادث بزرگ و عظیم و حضور نمایندگان ملت در این سردر بودند. در جریان به توپ بستن مجلس آسیبی به آنها نرسید. از حوادث مهمی که در پای این دو شیر رخ داد، می توان به حضور زنان ایران برای اعتراض به اولتیماتوم روس ها در مجلس دوم، سخنرانی دکتر محمد مصدق بر دوش مردم در 30 تیر 1331 شمسی، ترور حسنعلی منصور نخست وزیر رژیم پهلوی به دست محمد بخارایی زیر سردر مجلس اشاره کرد.حالا بعد از 30 سال غیبت این مجسمه ها بار دیگر شیرها به مقر اصلی شان بازگشته اند هر چند بدون نشان خورشید در پشت سرشان

حمله نظامي به مراکز هسته اي، به کجا مي کشد

حمله نظامي به مراکز هسته اي، به کجا مي کشد
آنتي وار و احتمال بي نتيجه بودن طرح هاي عليه ايران - دوشنبه 21 مرداد 1387 [2008.08.11]
‏
جيم لوب
بر اساس گزارش منتشر شدۀ روز جمعه توسط هستۀ بانفوذ متفکران مسائل تکثير و گسترش سلاح هاي اتمي در ‏آمريکا، حملۀ نظامي به تأسيسات اصلي هسته اي ايران توسط آمريکا يا اسرائيل احتمالا ً تنها قابليت تهران را براي ‏توليد سوخت مورد نياز سلاح اتمي به تأخير خواهد انداخت.‏
نتيجۀ گزارش 15 صفحه اي مؤسسۀ علوم و امنيت بين المللي بر اين اساس است که بسياري از مسائل مربوط به کل ‏برنامۀ غني سازي اورانيوم ايران ناشناخته هستند و در صورتي که تأسيسات اصلي شناخته شدۀ ايران در چنين حمله اي ‏نابود شوند، معلوم نيست با چه سرعتي غني سازي اورانيوم ايران از سر گرفته شود.‏
در اين گزارش آمده است، "بدون در دست داشتن اين اطلاعات بعيد است حمله بتواند غني سازي ايران توسط ‏سانتريفيوژها را به طور قابل ملاحظه اي به تأخير اندازد." بر اساس اين گزارش،" تصميم ايران براي پراکندگي و ‏مخفي نگه داشتن تعدادي از سايت هاي اصلي اين کشور مانع از ارائۀ يک تصوير کلي از مجموعۀ سانتريفيوژهاي آن ‏مي شود. با توجه به اينکه اين دستگاههاي سانتريفيوژ از نوع قطعه اي و قابل تکثير هستند، نتيجه مي گيريم که بعيد ‏است حمله به برنامۀ هسته اي ايران بتواند به طور قابل ملاحظه اي در توانايي ايران براي بازسازي برنامۀ غني سازي ‏خود خلل ايجاد کند."‏
علاوه بر اين، در اين گزارش آمده است، جنبه هاي منفي اين حمله – از جمله اين احتمال که به يک جنگ فراگير خواهد ‏انجاميد که به آنسوي مرزهاي ايران کشيده خواهد شد – نشان مي دهند که گزينۀ نظامي بايد از دستور کار خارج شود، ‏به ويژه به اين خاطر که تهديد پي در پي اقدام نظامي توسط آمريکا و اسرائيل اين امر را غيرممکن تر مي کند که ايران ‏نظام بازرسي هاي بيشتر و سفت و سخت آژانس بين المللي انرژي اتمي را بپذيرد.‏
بر اساس اين گزارش، "تأکيد بر واکنش نظامي به اين مناقشه اين تأثير را بدنبال دارد که ايران را از دادن اجازۀ ‏بازرسي هاي مؤثرتر آژانس اتمي، امري که براي رسيدن به يک راه حل ديپلماتيک دربارۀ برنامۀ هسته اي ايران ‏ضروري است، دلسرد خواهد کرد. همانگونه که انتظار مي رود، ايران نگران است که شفاف سازي بيشتر از سوي اين ‏کشور باعث شود نظاميان آمريکايي و اسرائيلي به اطلاعات بهتري دربارۀ برنامۀ هسته اي ايران دست پيدا کنند."‏
بنا بر گزارش مؤسسۀ علوم و امنيت بين المللي به رياست ديويد البرايت بازرس اسبق تسليحاتي آژانس اتمي،"وقت آن ‏رسيده است که گزينۀ نظامي کنار گذاشته شود و در عوض براي پايان دادن به قابليت هاي روزافزون تسليحات اتمي ‏ايران بر رويکردهاي قابل قبول ديپلماتيک تمرکز شود."‏
اين گزارش در بحبوحۀ حدس و گمان هاي مداوم دربارۀ حملۀ آمريکا و اسرائيل به سايت هاي هسته اي شناخته شدۀ ‏ايران، از جملۀ نيروگاه غني سازي نطنز و تأسيسات فرآوري اورانيوم اصفهان، قبل از برکناري جرج بوش از قدرت ‏منتشر مي گردد. ‏
در همين حال ايهود باراک وزير دفاع اسرائيل در ديدار 10 روز گذشتۀ خود با مقامات بلندپايۀ آمريکا تأکيد کرد که ‏واشنگتن هنوز در حال بررسي حملۀ احتمالي به ايران است. بلافاصله پس از سفر باراک به واشنگتن، ژنرال گابي ‏آشکنازي فرماندۀ ارتش اسرائيل به واشنگتن سفر کرد و در سخنان خود خاطر نشان کرد که اقدام بازدارندۀ نظامي بر ‏پيشرفت هر چه بيشتر برنامۀ غني سازي ايران ارجح است. ‏
گفته مي شود که پنتاگون به شدت با اقدام نظامي بر ضد ايران مخالف و معتقد است که اين اقدام باعث بي ثباتي بيشتر ‏منطقه اي خواهد شد که هم اکنون نظاميان خستۀ آمريکايي در آن به دو جنگ مشغولند. درياسالار مايکل مولن فرماندۀ ‏ستاد مشترک ارتش آمريکا در سفر خود به اسرائيل در ماه ژوئن اين پيام را شخصا ً به آشکنازي منتقل کرد و علنا ً ‏خواستار "گفتگوي" واشنگتن با جمهوري اسلامي گرديد. ‏
در گزارش مؤسسۀ علوم و امنيت بين المللي آمده است، قياس بين حملات سابق بازدارندۀ اسرائيل به تأسيسات هسته اي ‏همسايگان ايران و حمله به سايت هاي اتمي ايران "بسيار گمراه کننده" است و هرگونه تلاشي براي نابودي برنامۀ هسته ‏اي ايران مستلزم "حملات متعدد به بسياري از سايت ها" خواهد بود.‏
منبع: آنتي وار، 9 اوت‏

ايران، آمريکا و جهان پس از جنگ سرد

ايران، آمريکا و جهان پس از جنگ سرد
تحليل ديلي ستار از بحران هسته اي - دوشنبه 21 مرداد 1387 [2008.08.11]
‏رامي خوري
تلاش هاي ديپلماتيک بين المللي به رهبري آمريکا و اروپا در خصوص مسأله هسته اي ايران جالب ترين و مهم ترين ‏حرکت سياسي دنياي امروز است. از آنجا که برخي مسائل حساس به موضوع هسته اي ايران گره خورده اند، آنچه که ‏دربارۀ ايران اتفاق مي افتد، تعيين کنندۀ روابط قدرت در سال هاي آتي در آنسوي خاورميانه خواهد بود. اين مسائل ‏دربرگيرندۀ انرژي جهان، اعتبار و تأثير شوراي امنيت سازمان ملل، محدوديت هاي تحريم هاي سياسي و اقتصادي، ‏توانايي قدرت هاي منطقه در ناديده گرفتن قدرت هاي بزرگ جهاني، تعامل منافع جهاني و منافع اسرائيل و غرب، ‏انسجام اروپاي سياسي و روح و نص صريح قوانين بين المللي، معاهدات و کنوانسيون هاست.‏
از ژست سياسي داخلي در ايران، آمريکا، اسرائيل و اروپا که بگذريم، سه موضوع اصلي مسأله برانگيز است: حق ‏ايران براي توليد فناوري هسته اي در جهت مقاصد صلح آميز؛ نگراني هاي اسرائيل در خصوص تهديد بالفعل بمب ‏اتمي ايران، تهديدي که اسرائيل هرگز اجازه نخواهد داد اتفاق بيفتد؛ و نگراني هاي غرب دربارۀ قدرت نظامي و قابليت ‏هاي هسته اي ايران و همچنين نفوذ سياسي و افراطي اين کشور در سراسر خاورميانه. ‏
با توجه به گفتگوهايي که با مقامات اسبق و کنوني آمريکا دربارۀ موضوع هسته اي ايران داشتم، تصور من اين است ‏که در حال حاضر زمان عامل اصلي است. بيش از يک سال است که واشنگتن تصميم گرفته تلاش کند مسائل مورد ‏مناقشه با ايران را به طور ديپلماتيک حل کند، اما در عين حال از تهديد حملۀ نظامي به ايران صرفنظر نکرده است. ‏
فرستادن مرد شمارۀ 3 وزارت خارجۀ آمريکا به مذاکرات گروه 1+5 با ايران که ماه گذشته در ژنو برگزار شد، نشانۀ ‏محکمي است دال بر اينکه آمريکا راه حل صلح آميز سياسي را ترجيح مي دهد. اين يکي از چيزهايي است که ايرانيان ‏به شدت آرزوي آن را داشتند – نشستن پشت ميز مذاکره با آمريکا در شرايط يکسان. اما اين اقدام بدون در نظر گرفتن ‏فرصت بيشتر براي گفتگو و يا حتي نوشيدن يک فنجان چاي با تأکيد ائتلاف 1+5 بر تعليق روند غني سازي ايران در ‏سطوح فعلي و يا افزايش تحريم ها اساسا ً خنثي گرديد. ايران خواستار مذاکرات بيشتر شد، اما گروه 1+5 ظرف چند ‏روز تصميم گرفت که اين پيشنهاد ايران قابل قبول نيست و طرح هاي خود را براي اعمال تحريم هاي تازه بر ايران ‏اعلام کرد.‏
اما موضوع جالب توجه که در واشنگتن بسيار روشن است، اين است که آمريکا طرح هايي را در پيش گرفته که نشان ‏مي دهند اين کشور مايل به ادامۀ مذاکره با ايران است. در حال حاضر بنظر مي رسد احتمال اينکه آمريکا در تهران ‏دفتر حفاظت از منافع باز کند، بالاست. بنظر مي رسد آمريکا دريافته که تحريم ها و تهديدها تغيير سياست هاي تهران ‏را که هدف واشنگتن است، بدنبال نخواهند داشت. اما ديپلماسي قوي، مستمر و چندجانبه مي تواند به ايران امکان دهد ‏بدون ساخت بمب اتم انرژي هسته اي توليد کند، به ويژه اگر اين ديپلماسي با بهبود روابط دو جانبۀ ايران و آمريکا ‏همراه گردد. ‏
نگراني اصلي واشنگتن اين است که اسرائيل دچار ترس و واهمه شود و در ماههاي آتي خود به تنهايي به ايران حمله ‏کند و بدين ترتيب، منطقه و يا شايد جريان ارسال انرژي به جهان را در ورطه اي هولناک فرو ببرد. در همين حال ‏شول مفاز معاون نخست وزير اسرائيل هفتۀ گذشته در واشنگتن خاطر نشان کرد، اين احتمال وجود دارد که روزي ‏ايران از سلاح هاي اتمي خود نه فقط بر ضد اسرائيل، بلکه عليه آمريکا و اروپا نيز استفاده کند. اين نوع هراس افکني ‏اسرائيل، در واشنگتن رايج و معمولا ً مؤثر است. اما درک آمريکا و اسرائيل از تهديد ايران دقيقا ً يکسان نيست و يک ‏موضوع نادر است. بايد در ماههاي آينده شاهد باشيم که آيا ديدگاه آمريکا يا ديدگاه اسرائيل تعيين کنندۀ سياست واشنگتن ‏است.‏
اين رقص سياسي ماهها ادامه خواهد داشت، چرا که ايران تا زمان برکناري دولت بوش از قدرت در ماه ژانويه هيچ ‏اقدام مفيدي انجام نخواهد داد. با اين وجود، آمريکا نمي خواهد مذاکرات و يا تبادل پيشنهادات متوقف گردد. بنابراين، ‏رويکرد دولت بوش در سال جاري راه حلي بدست نخواهد داد، اما در عوض گزينه هاي سياسي دولت بعدي آمريکا را ‏گسترش خواهد داد. به گمانم ايران به اين موضوع پي برده است و در ماههاي آتي به قدر کافي دست بعمل خواهد زد. ‏نتيجۀ اين امر ايجاد يک رابطۀ جديد قدرت ميان ايران، آمريکا، اسرائيل و اروپا خواهد بود و احتمالا ً جهان پس از ‏جنگ سرد در آستانۀ بازنشستگي است.‏
منبع: ديلي استار، 9 اوت‏

ادامه كشمكش درباره مدرك جعلي وزير كشور

ادامه كشمكش درباره مدرك جعلي وزير كشور
واكنش احمدي‌نژاد: كاغذپاره كه مهم نيست - دوشنبه 21 مرداد 1387 [2008.08.11]
پريسا حاتمي
در حالي كه منتقدان دولت در مجلس همچنان بر ادامه بررسي‌ها درباره مدرك دكتراي ادعايي علي كردان تاكيد ‏دارند، احمدي‌نژاد در مراسم معارفه وزير كشور، مدرك داشتن يا نداشتن وي را بي‌اهميت دانست و گفت: "مگر ‏خدمتگذاري به اين كاغذپاره‌ها نياز دارد؟"‏
همزمان مسئولان وزارت كشور نيز در حاشيه اين مراسم، تصوير مدرك كردان را در اختيار خبرنگاران گذاشتند ‏كه نشان مي‌داد مدرك ادعايي كردان، "دكتراي افتخاري" است نه واقعي، و موضوع تحقيق آن هم "پژوهشي در ‏حوزه حقوق تطبيقي" است، نه "رساله‌اي درباره تعليم و تربيت در اسلام" كه به گفته حسينيان در جلسه علني ‏مجلس، كردان پيش‌تر در گفت‌وگو با وي و حجت السلام فاكر ادعا كرده بود.‏
اين در حالي بود كه يك روز پيش از اين مراسم، سايت "الف" منتسب به احمد توكلي در پاسخ به اطلاعيه روابط ‏عمومي وزارت كشور، گزارش داده بود كه: "فردي به نام استفان پرينگل يا استيفن پرينگل يا اسامي مشابه با ‏عنوان مدير يا کارمند بخش خاورميانه يا بين الملل يا عناوين مشابه در دانشگاه آکسفورد وجود ندارد." همچنين ‏توكلي ديروز در مصاحبه با خبرنگاران پارلماني اعلام كرد تحقيقات درباره صحت مدرك ادعايي وزير كشور ‏احمدي‌نژاد ادامه دارد و افزود: "اين امكان وجود دارد مدرك ارايه شده اعتبار نداشته باشد." وي همچنين ‏خاطرنشان كرد: "كردان ليسانس ندارد و آنطور كه مي‌گويند وي مستقيما مدرك فوق‌ليسانس را از دانشگاه آزاد ‏گرفته است."‏
در برابر اين حملات، احمدي‌نژاد در مراسم معارفه كردان، ادعاهاي مخالفان وي را "تهمت" دانست و ضمن ‏‏"كاغذپاره" خواندن مدرك تحصيلي، افزود: "اين‌قدر در اين سرزمين انسان‌هاي والا زندگي مي‌كنند و بالاترين ‏مقام و عزت را دارند كه دنبال اين كاغذ پاره‌ها نيستند." وي همچنين از كردان خواست كه حضورش در همه‌جاي ‏كشور محسوس باشد، و افزود: "اگر مثلا در وزارت نفت 12 الي 14 ساعت كار مي‌كردند، اكنون 36 ساعت در ‏دو شبانه روز كار كنند."‏
‎‎ادامه چالش با لاريجاني‎‎
علي كردان كه در بيشتر سال‌هاي دوره رياست لاريجاني بر سازمان صداوسيما، معاون اداري و مالي وي بود و ‏به همين جهت اتهاماتي نيز از سوي نهادهاي نظارتي به وي وارد شده بود، پس از معرفي به مجلس با حمايت ‏قاطع لاريجاني مواجه شد؛ امري كه چندان باب ميل مخالفان كردان در مجلس نبود و به بروز چالش بين رئيس و ‏گروهي از نمايندگان مجلس انجاميد.‏
اوج اين چالش در صحن علني مجلس و در زماني روي داد كه بنا بود نمايندگان مخالف در خصوص صلاحيت ‏وزير پيشنهادي كشور سخنراني كنند. در اين زمان، نمايندگان طيف اصولگراي تحول‌خواه، درخواست غيرعلني ‏شدن جلسه را به دليل طرح مسائل امنيتي مطرح كردند، اما لاريجاني برخلاف آيين‌نامه داخلي مجلس و بدون اينكه ‏اين درخواست را به راي بگذارد، با تندي با نمايندگان پيشنهاد دهنده برخورد كرد و به آنها گفت: "مردم محرم ‏هستند؛ هرچه مي‌خواهيد بگوييد."‏
به اين ترتيب اگرچه مخالفان نتوانستند همه آنچه را در نظر داشتند، بيان كنند تا مانع راي اعتماد به علي كردان ‏شوند؛ اما چالش پايان نيافت و در اين راستا 17 نماينده اين طيف در نامه‌اي سرگشاده به لاريجاني، وي را به ‏‏"تخلف، نقض آيين‌نامه و عملكرد جانبدارانه" متهم كردند و خواستار "تدبير" وي براي "جبران گذشته" شدند.‏اين نمايندگان علاوه بر غيرقانوني دانستن غيرعلني نشدن جلسه، نحوه راي‌گيري براي وزيران پيشنهادي را نيز ‏خلاف آيين‌نامه دانسته‌اند. از اين رو به نظر مي‌رسد "جبران" مورد نظر نمايندگان امضاكننده، راي‌گيري مجدد ‏براي اين سه وزير باشد؛ موضوعي كه در پايان يادداشت جنجالي حسين شريعتمداري در هفته گذشته نيز بر آن ‏تاكيد شده بود.‏
با اين حال توكلي در مصاحبه ديروز خود، همانند يكي دو عضو ديگر هيات رئيسه مجلس تصريح كرد كه هيچ راه ‏آيين‌نامه‌اي براي راي‌گيري مجدد براي وزير وجود ندارد: "ساختار قانوني براي اينكه مجلس راي خود را تصحيح ‏كند، نداريم."‏
اما سايت وابسته به توكلي دو روز قبل در يك يادداشت تحليلي، با انتقاد شديد از عملكرد لاريجاني و غيرقانوني ‏دانستن نحوه اخذ راي اعتماد براي وزير كشور، تاكيد كرده بود: "آقاي دکتر لاريجاني در حمايت از وزير ‏پيشنهادي دولت، نص صريح قانون را زير پا گذاشت و به مخالفان نامزد وزارت کشور اجازه نداد دلايل و شواهد ‏خود درباره فرد معرفي شده را در جلسه غير علني در اختيار نمايندگان قرار دهند. آقاي دکتر لاريجاني روز ‏گذشته نه تنها حق مجلس در استماع نظرات مخالفان و تصميم گيري درست را ضايع کرد، بلکه به رييس جمهور ‏محترم اجازه داد در اقدامي بي سابقه در تاريخ جمهوري اسلامي از رهبر انقلاب براي گرفتن راي مورد نظرش ‏هزينه کند."‏
اشاره اين سايت اصولگرا به نكته‌اي بود كه حتي صداي حسين شريعتمداري را نيز درآورد و باعث شد كه وي ‏احمدي‌نژاد را به دروغ‌گويي و انتساب نقل قول ناصحيح به رهبر جمهوري اسلامي متهم كند. هرچند شريعتمداري ‏يك روز بعد پس از توضيحات ميانجي‌گرانه دفتر رهبري، از احمدي‌نژاد عذرخواهي كرد، اما باز هم تاكيد داشت ‏كه احمدي نژاد از نقل قول رهبري براي جلب حمايت نمايندگان از كردان سوء استفاده كرده است.‏
بدين ترتيب كشمكش بين كردان و حاميانش در دولت و مجلس با مخالفانش در مجلس در حالي ادامه دارد كه وي ‏از ديروز رسما به عنوان وزير كشور مشغول به كار شده است، هر چند نمايندگان مخالف همچنان صحت مدرك ‏تحصيلي، صلاحيت و نحوه راي‌گيري براي وزارت او را زير سؤال مي‌برند.‏

اعتراض هاي مکرر اروپا به تهران در رابطه به صدور احکام قضايي سنگين

اعتراض هاي مکرر اروپا به تهران
در اعتراض به صدور احکام قضايي سنگين - دوشنبه 21 مرداد 1387 [2008.08.11]
‏‏
شهرام رفيع زاده
صدور پي در پي احکم قضايي سنگين در ايران، طي هفته ها و روزهاي اخير اعتراض نهادهاي داخلي و بين ‏المللي حقوق بشر را برانگيخته است. در همين ارتباط، اتحاديه اروپا طي دو - سه هفته اخير با انتشار بيانيه هايي ‏متعدد به موارد متعدد نقض حقوق بشر در ايران اعتراض کرده است.‏
افزايش اعدام ها، صدور احکام سنگسار و بازداشت هاي خودسرانه از جمله موارد اعتراض اتحاديه اروپا در ‏بيانيه هاي اخير را تشکيل مي دهند.‏
در آخرين نمونه از واکنش هاي صورت گرفته نسبت به احکام قضايي اخير، اتحاديه اروپا در ابتداي هفته جاري ‏با صدور بيانيه اي نسبت به اعدام همزمان ده نفر به حکم دادگاه هاي ايران در هفته پيش اعتراض کرد. اين ‏اتحاديه، همچنين مراتب نگراني خود را در خصوص در دستور قرار گرفتن طرح موسوم به "امنيت رواني" در ‏مجلس ايران که امکان گسترش صدور احکام اعدام و تسري آن به وبلاگ نويسان را فراهم مي آورد، ابراز نمود.‏
اين اتحاديه با يادآوري دو برابر شدن تعداد موارد صدور اعدام در ايران در سال 2007 نسبت به سال ماقبل آن، ‏مخالفت خود با اجراي مجازات در ايران را مورد تاکيد مجدد قرار داد.‏
اين بيانيه در حالي صادر مي شود که ده روز پيش از آن نيز، اتحاديه اروپا اعدام همزمان 29 نفر در تهران را به ‏شدت محکوم کرده و اجراي چنين احکامي را "مخالف کرامت انساني" دانسته بود.‏
در واکنشي جداگانه، سه روز پس از اعدام ناگهاني يعقوب مهرنهاد دبير انجمن جوانان صداي عدالت، سرپرست ‏روزنامه مردمسالاري و وبلاگ نويس در اتحاديه اروپا ، پنج شنبه 17 مرداد اتحاديه اروپا در بيانيه اي با ابراز ‏نگراني از نقض حقوق بشر در مناطق‎ ‎کردنشين ايران خواهان لغو حکم اعدام پنج فعال کرد شد‎.‎‏ فرانسه، که ‏رياست دوره اي اتحاديه اروپا را بر عهده دارد، در اين بيانيه با ابراز نگراني از صدور حکم اعدام براي اين ‏فعالان کرد، از جمهوري اسلامي خواست که احکام اعدام صادر شده را لغو کند و در عين حال براي متوقف ‏کردن مجازات اعدام تلاش کند. ‏
فرزاد کمانگر، فرهاد وکيلي، علي حيدريان،هيوا بوتيمار،و انور حسين پانوهي پنج تني هستند که در استان ‏کردستان در معرض خطر اعدام قرار دارند.‏
اتحاديه اروپا، دو هفته پيش از آن در بيانيه اي ديگر خواستار لغو حکم سنگسار 8 زن و يک مرد در ايران شد. ‏اين اتحاديه تاکيد کرد که مقامات جمهوري اسلامي "نسبت به دادن يک مهلت قانوني براي تعويق مجازات سنگسار ‏تعهد داده است و بايد به استانداردها و قوانين بين المللي در خصوص رعايت حقوق بشر متعهد باشد." در بيانيه ‏مزبور، همچنين آمده بود: "اتحاديه اروپا از دولت و مجلس ايران مي خواهد تا از اجراي مجازات بي رحمانه و ‏منسوخ شده سنگسار به عنوان شيوه اي براي مجازات مجرمان جلوگيري کنند." در اين بيانيه لغو کليه احکام ‏سنگسار به عنوان يکي از خواسته هاي اتحاديه اروپا از جمهوري اسلامي مطرح شده بود.‏
لازم به ذکر است که چند روز پس از انتشار اين بيانيه سخنگوي قوه قضائيه طي کنفرانس خبري گفت: "احکامي ‏که در مورد سنگسار صادر شده موقوف الاجرا است." علي رضا جمشيدي در عين حال از عفو دو تن از ‏محکومان به مجازات سنگسار توسط رهبر جمهوري اسلامي خبر داد و گفت: "مجازات اين دو نفر به ۱۰ سال ‏حبس تغيير کرده و در دو مورد ديگر حکم سنگسار به شلاق تبديل شده است."‏
اعدام نوجوانان يکي ديگر از مواردي بود که اتحاديه اروپا، دو روز پيش از صدور بيانيه مربوط به سنگسار، ‏طي بيانيه اي خواستار توقف و لغو آن در ايران شد. پيش از آن نيز وقتي در آخرين اوايل مرداد رسانه هاي داخلي ‏از قرار گرفتن بهنود شجاعي و محمد فدايي دو نوجوان محکوم به اعدام در فهرست اعداميان خبر دادند، اتحاديه ‏اروپا با انتشار بيانيه اي از مقامات جمهوري اسلامي خواست تا اجراي حکم اعدام محمد فدايي و بهنود شجاعي ‏را لغو کند.‏
اين در حالي است که بنابر اعلام کمپين بين المللي حقوق بشر در ايران،خطر اعدام بيش از 114 نوجوان محکوم ‏به اعدام در زندان هاي ايران را تهديد مي کند.‏
در يک واکنش جديد ديگر، اتحاديه اروپا پنج شنبه گذشته طي بيانيه اي از مقامات جمهوري اسلامي خواست تا ‏آرش و کاميار علايي دو پزشکي که فعاليت ها شان در ايران براي‎ ‎مبارزه با اچ آي وي و ايدز شهرت بين المللي ‏دارد را آزاد کنند. در اين بيانيه فرانسه که رياست دوره اي اتحاديه اروپا را بر عهده دارد، تاکيد کرد که اين دو ‏برادر فعال در مبارزه با ايدز خودسرانه دستگير شده و بايد آزاد شوند.‏
کاميار و آرش علايي دو پزشک، که با تاسيس انيستيو پارس در ايران براي مبارزه با ايدز تلاش مي کردند، اوايل ‏تيرماه در تهران بازداشت شدند اما حسن حداد معاون امنيت دادستاني تهران شنبه 12 مرداد بيش از يک ماه پس ‏از بازداشت؛اين دو برادر را به "تلاش براي براندازي" متهم کرد.‏

وعده زنان، جلو مجلس

وعده زنان، جلو مجلس
شیرین عبادی در مصاحبه با روز: اعتراضمان به لایحه دولت باقی است - دوشنبه 21 مرداد 1387 [2008.08.11]
‏
آسيه اميني
یکی از واکنش هایی که از زمان ارائه لایحه حمایت از خانواده به مجلس صورت گرفت و بازتاب های رسانه ای بسیار ‏داشت، واکنش شیرین عبادی برنده جایزه صلح نوبل بوده است. شیرین عبادی اظهار داشته بود که در صورت مطرح شدن ‏این لایحه در صحن علنی مجلس، در مقابل مجلس تجمع خواهد کرد. آغاز هفته جاری روزنامه های ایران خبر از احتمال ‏مطرح شدن این لایحه در صحن علنی مجلس را داده اند. در همین باره با شیرین عبادی به گفت و گو نشستیم.‏
‎‎خانم عبادی، شما گفته بودید که در صورت مطرح شدن این لایحه به صحن علنی مجلس در مقابل مجلس تجمع ‏خواهید کرد. این روزها در همه محافل جنبش زنان، سخن از ورود این لایحه به صحن علنی مجلس است. آیا شما همچنان ‏بر سر حرف خود هستید؟‎ ‎
هنوز هم بر همین عقیده ام که زنان ایرانی از جمله اینجانب باید در قبال لایحه ای که باعث تزلزل بنیاد خانواده خواهد شد، ‏موضع گیری کرده و با انتقادات سازنده سعی کنیم مانع از تصویب لایحه شویم. یکی از راه های جلب توجه نمایندگان برای ‏مخالفت با مواد لایحه پیشنهادی، تجمع زنان هنگام طرح مساله در مقابل مجلس شورای اسلامی است.‏
‎‎آیا این اتفاق قریب الوقوع است؟‎ ‎
در توضیح پروسه تصویب هر قانون باید بگویم که هر طرح یا لایحه پیشنهادی یک بار در شور اول تصویب می شود و با ‏تصویب آن نمایندگان به کلیات لایحه رای می دهند، بدون اینکه وارد تک تک مواد آن شوند. گاهی نیز در شور اول، کلیات ‏لایحه رد می شود و اساسا به شور دوم نمی رسد.‏
بنابراین اگر این لایحه در روز چهار شنبه یا در یکی از روزهای هفته آینده که نمی دانیم چه روزی است، مطرح شود، تازه ‏در دستور جلسه قرار خواهد گرفت که به صحن علنی بیاید و به تک تک مواد آن رسیدگی شود. شخصا امیدوارم که ‏نمایندگان محترم مجلس، بویژه زنان نماینده و فراکسیون اقلیت، بتوانند به مطرح نشدن لایحه در شور اول، رای بدهند و ‏آراي منفی در حدی باشد، که مانع از طرح در شور دوم شود.‏
اگر لایحه در شور اول تصویب شود، در نوبت قرار می گیرد تا تک تک مواد آن از جمله مواد 23 و 25، که معایب ‏فراوان دارد و فتاوی شرعی علیه آن صادر شده، مورد گفت و گو و رای گیری قرار گیرد. در آن هنگام چون نوبت ‏رسیدگی مشخص می شود و مذاکرات از طریق رادیو پخش می شود، بنابراین دقیقا می توان فهمید که چه موقع شروع به ‏بحث و گفت و گو و رای گیری در مورد مواد می شود. آن موقع است که بحث تجمع ، تحقق خواهد پذیرفت. یعنی در ‏صورتی که این لایحه برای "بررسی و تصویب"، به صحن علنی بیاید، تجمع اعتراضی صورت خواهد گرفت.‏
‎‎آیا از گروه های مدنی، بویژه فعالان زن برای این تجمع دعوت می کنید؟‎ ‎
شکل و شیوه تجمع با بررسی شرایط و شور و مشورت با کلیه گروه های زنان و علاقه مند به مسائل زنان اعلام خواهد شد. ‏هر نوع اقدامی در این زمینه بایستی با همدلی همگان صورت گیرد تا به نتیجه برسد.‏
‎‎مهمترین خواسته شما و فعالان زن درارتباط با این لایحه چیست؟‎ ‎
بسیاری از مواد این لایحه مشکل دارد و بایستي اصلاح شود. مشکل لایحه منحصر به دو ماده 23 و 25 نیست. از دیدگاه ‏حقوقی ، مسائل دیگری نیز مطرح می شود که اهمیت آن کمتر از تسهیل تعدد زوجات نیست. از جمله به سرنوشت کودکان ‏ناشی از ازدواج موقت بی توجهی شده. وقتی که به مردی اجازه می دهند بدون ثبت در دفاتر ازدواج زنی را صیغه کند، ‏اثبات رابطه نسب بسیار دشوار خواهد بود. از سوی دیگر، مردی که چند همسر دارد، معمولا بین کودکانی که مادرشان ‏یکی نیست، اختلافات شدیدی پیش می آید. اینها را به عنوان نمونه گفتم تا مشخص شود که اشکال کار خیلی بیش از اینهاست ‏و این لایحه بدون کارشناسی تهیه شده و جالب آن است که حتا مخالف اسلام هم هست و فتاوی صادر شده در مورد این ‏لایحه این ادعا را ثابت می کند.‏
‎‎خانم عبادی ، یکی از اتفاقاتی که بعد از ارائه لایحه به مجلس رخ داده، ائتلاف گروه های مختلف زنان در ‏مخالفت و اعتراض به آن بوده است. ائتلافی که در چند سال اخیر کمتر شاهد آن بوده ایم. دلیلی این همبستگی چیست؟‎ ‎‎‎
مهمترین قوانین مربوط به زنان، قانون خانواده است. به عنوان مثال، ممکن است برای بسیاری از زنان هرگز پیش نیاید که ‏بخواهند در دادگاه شهادت دهند تا متوجه این تبعیض ناروا شوند که شهادت دو زن معادل با شهادت یک مرد است. یا ممکن ‏است برای خیلی از زنان پیش نیاید که بخواهند پاسپورت بگیرند و به خارج از ایران سفر کنند تا مواجه شوند با قانونی که ‏بایستی طبق آن از همسر خود اجازه خروج از کشور بگیرند. اما قوانین ناظر بر ازدواج و خانواده مربوط به همه زنان ‏خواهد بود. زیرا به طور معمول، همه دختران ازدواج کرده و تحت سیطره قانون قرار خواهند گرفت. بنابراین بسیار مهم ‏است که چه قانونی روابط زناشویی را تنظیم کند و چون در لایحه مذکور در روابط خانوادگی به زن ستم زیادی شده و بنیاد ‏خانواده سست گردیده، بنابراین همه زنان، صرف نظر از پایگاه اقتصادی و اجتماعی یا دیدگاه های سیاسی شان با این قانون ‏مخالفند و از این جهت باید به نویسندگان این لایحه آفرین گفت . زیرا قانونی نوشته اند که باعث همدلی همه زنان ایران شده ‏و همه یکصدا با آن مخالفند.‏
‎‎اما در خبرها آمده که برخی از نمایندگان زن با این لایحه موافقند؟‎ ‎
تصور من این است که موافقت آنها جنبه سیاسی داشته و صرفا برای حفظ پایگاه اجتماعی شان است. وگرنه همان زنی که ‏با این لایحه موافق است، اگر فردا به منزل برود و در را باز کند و ببیند که هووی جوانی در خانه اش نشسته است، مسلما ‏به شوهر خود نمی گوید دستت درد نکند!‏
زنانی که با این لایحه موافقت کرده اند باید بدانند که عمر نمایندگی چهار سال است. اما یک عمر بایستی با همسر خود ‏زندگی کنند. بنابراین بهتر است منافع یک عمر را به مزایای چهار سال نمایندگی ترجیح ندهند
.‏

خوردن گوشت کانگورو برای حفظ محیط زیست



خوردن گوشت کانگورو برای حفظ محیط زیست
بی بی سی : پژوهشگران استرالیایی می گویند خوردن گوشت کانگورو به جای گوشت گاو و گوسفند، می تواند بطور قابل ملاحظه ای در جلوگیری از انتشار گازهای گلخانه ای موثر باشد.گاز متان که گاوها و گوسفندان با بادگلو (آروغ) و باد معده خود تولید می کنند، حتی از دی اکسید کربن هم بیشتر به محیط زیست آسیب می رساند. اما بر اساس یافته های جدید، به دلیل تفاوت دستگاه گوارش کانگوروها با گاوها و گوسفندان، بادگلو و باد معده کانگوروها، گاز متان تولید نمی کند. دکتر جورج ویلسون از اداره حیات وحش استرالیا، با توجه به این یافته ها، توصیه می کند که دامداران به جای گاو و گوسفند بهتر است کانگورو پرورش دهند. او می گوید ساختار سلولی اندام گوارش این جانواران کیسه دار، با گاوها و گوسفندان متفاوت است.دامهایی مانند گوسفند و گاو، یازده درصد آلودگی های کربی استرالیا را تولید می کنند و در سال های گذشته، تلاش های زیادی برای حل این مشکل انجام شده است. اکنون دکتر ویلسون معتقد است که جواب این معما، ممکن است کانگورو باشد. او می گوید: "گوشت کانگورو مزه عالی دارد، بی شباهت به گوشت گوزن نیست، فقط طعم آن قدری متفاوت است". در مزارع و دامداری های کشور پهناور استرالیا، درحال حاضر سی میلیون کانگورو پرورش داده می شود.اما دکتر جورج ویلسون آرزو دارد که پرورش این نوع جانور، به گونه قابل ملاحظه ای افزایش یابد تا گوشت کانگورو بتواند جای گوشت سایر دام ها را در سفره خانواده ها بگیرد

اندزه‌گیری ضربان قلب با موس


اندزه‌گیری ضربان قلب با موس
خبرگزاری ایسکانیوز: موس بی‌سیم از سوی شرکت ایسوز طراحی شده است که با داشتن حسگر، ضربان قلب کاربر خود را کنترل می‌کند تا وی را نسبت به سلامتش مطلع سازد. به گزارش روز شنبه گروه علمی پژوهشی باشگاه خبرنگاران دانشجویی ایران "ایسکانیوز" موس Vit W1 دارای حسگر ضربان نبض است که اطلاعات جمع‌آوری شده را به صورت بی‌سیم به رایانه ارسال می‌کند و سپس از نرم افزار از پیش نصب شده‌ای در رایانه استفاده می‌کند که با استفاده از شکلک‌های گرافیکی نشان می‌دهد کاربر به مراقبت پزشکی نیاز دارد یا نه. بر اساس این گزارش این موس بی‌سیم دارای پنج دکمه، حساسیت 1200 دی پی آی و گیرنده‌ی یو اس بی کوچک است اما در حال حاضر هنوز زمان عرضه یا قیمت این موس مشخص نشده است
.

Saturday, August 09, 2008

وقت کشی در پرونده هسته ای به نفع ایران تحلیل بوستون کلوب از تاکتیک روسیه و چین

وقت کشی در پرونده هسته ای به نفع ایران
تحلیل بوستون کلوب از تاکتیک روسیه و چین - یکشنبه 20 مرداد 1387 [2008.08.10]
‏‏
جاشوآ گلیس
مذاکره با ایران یکبار دیگر به بن بست رسیده است. رژیم جمهوری اسلامی اخیرا ً بستۀ مشوق هایی ‏را که آمریکا، روسیه، چین، انگلیس، فرانسه و آلمان با هدف ترغیب تهران برای توقف برنامۀ غنی ‏سازی هسته ای ارائه دادند، نپذیرفت. سازمان های اطلاعاتی نگرانند که ایرانیان بزودی به "نقطۀ" ‏حساس "بی بازگشت" یعنی دستیابی به دانش فنی ساخت سلاح اتمی برسند. این نگرانی سیل شایعاتی ‏را برانگیخته است که اسرائیل یا آمریکا قبل از اینکه ایران بتواند به این نقطه برسد، به این کشور ‏حمله خواهند کرد.‏
در چنین فضایی جامعۀ بین الملل هر چه در توان دارد بکار خواهد بست تا ایران را وادار به سازش ‏کند. بدین ترتیب، کشورهای پیشرفته حق دارند اعمال فشار بر دولت ایران را افزایش دهند. اما در این ‏میان دو کشور چین و روسیه نه تنها این تلاش ها را تضعیف می کنند، بلکه در عمل از تحریم های ‏دیگر کشورها بر ضد ایران سود می برند.‏
همزمان با عقب نشینی شرکت های اروپایی از انجام سرمایه گذاری در ایران به تبع تحریم های کنونی ‏اتحادیۀ اروپا، روس ها و چینی ها با شادمانی برای پر کردن این فضاهای خالی سودآور قدم جلو می ‏گذارند. در واقع، چین و روسیه از تلاش های دیگر دولت ها به منظور به تعویق انداختن فاجعه ای که ‏ایران هسته ای بدنبال خواهد داشت، سود می برند.‏
روس ها و چینی ها رسما ً اعلام کرده اند که از تحریم های شدیدتر بر ضد ایران حمایت نمی کنند چرا ‏که به کارایی آنها اعتقادی ندارند. با این وجود، این دو کشور به طور غیررسمی اذعان دارند که ‏هرگونه تحریمی که مانع از سرمایه گذاری تجاری آنها شود، نمی تواند ایرانیان را از دنبال کردن ‏هدف نهایی آنها برای دستیابی به سلاح های اتمی باز دارد. بدین ترتیب، روس ها و چینی ها نقشه ‏کشیده اند تا از شرایط متزلزل و خطرناک حاکم بر خاورمیانه نهایت استفادۀ اقتصادی را ببرند.‏
تهران به اسرائیل و آمریکا دربارۀ حمله به ایران هشدار داده و اعلام کرده است که این اقدام باعث ‏خواهد شد ایران دشمنان خود را به "آتش بکشد." این قبیل اظهارات در حالی صورت می گیرد که ‏نظام رهبری ایران بیش از پیش خواهان نابودی اسرائیل است. با این وجود، دو صد گفته چون نیم ‏کردار نیست. ایران اخیرا ً شماری از موشک های خود را که قابلیت حمل سلاح های کشتار جمعی و ‏هدف گیری اهداف دور مانند اسرائیل و اروپای شرقی را دارند، آزمایش کرد و بدین ترتیب، موقعیت ‏را بعنوان یک کشور طرد شده از سوی جامعۀ بین الملل تقویت نمود. ‏
جالب اینکه روسیه و چین هیچ یک تمایلی ندارند شاهد ظهور ایران هسته ای باشند. اما در عین حال ‏از ادامۀ فشار بر ایران سر باز می زنند. بدترین حالت این رویکرد این است که می تواند تضمین کند ‏که راه حل دیپلماتیکی وجود نخواهد داشت و حملۀ نظامی به ایران اجتناب ناپذیر خواهد بود.‏
در صورتی که آمریکا و دیگر طرف های شرکت کننده در مذاکرات بتوانند ثابت کنند که به محض ‏اینکه توافقی با ایران صورت بگیرد، منافع بیشتر اقتصادی عاید روسیه و چین خواهد شد، این احتمال ‏وجود دارد که این دو کشور تحریک شوند از تحریم های شدیدتر بر ضد ایران حمایت کنند. این امر ‏مستلزم تدابیر سازندۀ قدرت های غربی است، اما در عین حال لازم است روس ها و چینی ها نیز ‏درک کنند که از خاتمۀ درگیری با ایران به مراتب بیشتر عایدشان خواهد شد.‏
در صورت وقوع حملۀ نظامی به ایران، پیامدهای آن فاجعه بار خواهد بود: اسرائیلی ها لت و پار ‏خواهند شد؛ ایرانیان به خون کشیده خواهند شد؛ آمریکایی ها می مانند که باید این غائله را سر و ‏سامان دهند؛ و روس ها و چینی ها عقب خواهند نشست و یکبار دیگر با بردن منافع خود خواهان ‏دیپلماسی خواهند بود.‏
منبع: بوستون گلوب، 9 اوت‏

تا ديرنشده رفراندوم را برگزاركنيد - مصاحبه با دكتر محمد ملكي در بيستمين سالگرد کشتار


تا ديرنشده رفراندوم را برگزاركنيد
مصاحبه با دكتر محمد ملكي در بيستمين سالگرد کشتار 67: - یکشنبه 20 مرداد 1387 [2008.08.10]
‏
نادر ايراني
در بيستمين سالگرد کشتار زندانيان سياسي با دكتر محمد ملكي، اولين رئيس دانشگاه تهران پس از انقلاب ‏گفت و گو کرده ايم. دکتر ملکي ضمن تاکيد بر اينکه سکوت روشنفکران در برابر اعدام هاي سال 60 به ‏کشتار 67 انجاميد،بر اين باور است که اگر نظام جمهوري اسلامي اصلاح نشود به سرنوشت صدام حسين، ‏عمرالبشيرو كارادزيچ دچار خواهد شد. مصاحبه با وي در پي مي آيد.‏
‎‎امسال بيستمين سالگرد كشتار زندان سياسي در سال 1367 است؛شما خود درابتداي دهه 60 جزو ‏زندانيان سياسي بوديد. چگونه دستگير شديد؟ اتهام شما چه بود؟‏‎ ‎
من از 12 تير1360 دستگير شدم وتا اوايل شهريور 1365 درزندان بودم. يعني زماني كه فاجعه تابستان سال ‏‏1367 اتفاق افتاد درزندان نبودم. در 12 تير نيمه شب به منزل من ريختند و من را دستگير كردند و حدود ‏‏5سال وچند ماهي درزندان بودم. بر اساس آنچه در اين مدت برمن گذشت و درجريانات بازجويي ومحاكمه اي ‏كه انجام شد، به اين نتيجه رسيدم كه سعي حاكميت در اين است كه براي من اتهاماتي را مطرح كند. مثلا مي ‏گفتند شما كانديداي مجاهدين خلق در انتخابات مجلس دوره اول بوديد. درحالي كه انتخابات مجلس دوره اول ‏درسال 1358 برگزارشدو درآن سال همه گروه ها آزاد بودند تا جايي كه مي توانستند براي انتخابات كانديدا ‏معرفي كنند. من را هم خيلي از گروه ها كانديدا كرده بودند از جمله مجاهدين خلق.‏‏ ‏
‎‎درآن زمان سمت شما چه بود؟‎ ‎
در آن زمان رييس دانشگاه تهران بودم؛ اما از قبل از انقلاب با توجه به فعاليت هايي كه داشتم ، همه گروه ها ‏و جناح ها من را مي شناختند. ‏
‎‎آيا شما وابستگي گروهي هم داشتيد؟‎ ‎
خير به همين دليل قبل از اينكه انتخابات آغاز بشود ، نامه اي به روزنامه هاي كيهان واطلاعات نوشتم و درآن ‏تاكيد كردم كه من هيچ گونه وابستگي به گروه ها ندارم و به طور مستقل در انتخابات شركت مي كنم. با اين ‏وجود يكي از بهانه ها اين بود. البته مانند شرايط كنوني كه وقتي برخي افراد را دستگير مي كنند، بهانه هايي ‏هم مي تراشند و اورا مخالف امنيت ملي و... معرفي مي كنند ،‌ درآن شرايط نيز به من چنين اتهاماتي زدند. ‏
‎‎اتهام اصلي شما همين بود؟‎ ‎
نه؛اتهام اصلي كه بعدها متوجه آن شدم اين بود كه بعد ازاينكه دانشگاه دراوايل سال 1359 مورد هجوم قرار ‏گرفت و حكومت برنامه بستن دانشگاه ها را اجرا كرد ، من به شوراي عالي دانشگاه تهران ودانشگاه هاي ‏ديگري كه وجود داشت مخالفت خود را اعلام كردم . در آن جا نيز تاكيد كردم كه بستن دانشگاه اصلا به ‏صلاح مملكت و كشورنيست. اين مخالفت به صور مختلف ادامه داشت تا اينكه در اسفند سال 1359 و ‏فروردين سال 1360 مقاله اي نوشتم به نام " انقلاب فرهنگي ، يا كودتاي فرهنگي". بعدها متوجه شدم ‏فشارهايي كه به من وارد مي كردند به دليل نوشتن اين مقاله بوده است. ‏
‎‎شرايط زندان چگونه بود؟‎ ‎
بسيار وحشتناك. اگر بخواهم درباره آن شرايط توضيح بدهم بايد كتاب ها نوشته شود. فقط مي توانم بگويم چه ‏از نظر تعداد دستگير شدگان و چه از نظر اعدام ها وضعيت بي سابقه بود. به عنوان نمونه اوايل كه من را به ‏زندان اوين منتقل كرده بودند، ما را به بند شماره 2 بردند. در اوين 4 بند وجود داشت كه درزمان شاه ساخته ‏شده بود. اين ساختمان ها دو طبقه هستند . من در اتاق شماره 6 درطبقه دوم ،و بند دو بودم. يک اتاق 5در6. ‏در اين فضا معمولا 10 تا 12 نفر زنداني رانگاه مي داشتند. اما در آن دوران گاه زندانياني كه در اين اتاق ها ‏بودند به 80 تا 85 نفر مي رسيد. آن قدر جمعيت زياد بود كه شب ها براي خواب يك عده مجبور بودند كنار ‏ديوار بايستند تا يك عده بتوانند در وسط اتاق به صورت كتابي بخوابند. بعد از مدتي آن عده بيدار مي شدند و ‏مي ايستادند و آن هايي كه ايستاده بودند مي خوابيدند. ‏
‎‎چقدر زمان هواخوري داشتيد؟‎ ‎
اصلا زمان هواخوري وجود نداشت. به عبارت ديگر تازماني كه من دربند دوزندان اوين بودم فقط يك بار، آن ‏هم براي اينكه پتوها خيلي كثيف شده بودند و بايد آن ها را مي تكاندند ، همه را به حياط بردند تا بچه ها ‏پتوها را بتكانند وآن ها را تميز كنند. ‏
‎‎يعني بعد از چه مدتي شما را به حياط بردند؟‎ ‎
بعد از سه ماه ما را براي تكاندن پتوها به حياط بردند.‏
‎‎نحوه بردن به دستشويي چگونه بود؟‎ ‎
دستشويي بسيار وضع بدي داشت. روزي چهار بار اجازه مي دادند كه اين 80 نفر به دستشويي بروند.حداکثر ‏‏20 تا 25 دقيقه زمان داشتيم كه هم وضو بگيريم ، هم توالت برويم؛ يا اگر ظرفي كثيف است آن را بشوريم. ‏گاهي هم كه لازم بود يك حمامي بگيريم. به قول آقايان حمام واجب شرعي. من چيزي مي گويم ،شما هم چيزي ‏مي شنويد . حالا فکر کنيد چگونه مي شود درعرض 20 تا 25 دقيقه ، اين تعداد آدم هم دستشويي بروند و هم ‏اگر امكان داشت حمام كنند! ‏
‎‎از اتاق شما هم كسي را براي اعدام بردند؟‎ ‎
در اتاقي كه من بودم ، روزي چند بار درباز مي شد و يك عده اي كه صورت خود را پوشانده بودند و تنها ‏چشم هايشان معلوم بود ، مي آمدند و برخي افراد را شناسايي مي كردند. بچه هاي زنداني نام اين افراد را ‏كوكلوس كلان ها گذاشته بودند. اين ها مي آمدند ومي گفتند مثلا توبيا ، توبيا ، توبياو... افرادي كه اين گونه ‏انتخاب مي شدند ديگر برنمي گشتند. آنها را براي اعدام مي بردند. ‏
‎‎براي اعدام چه زماني انتخاب شده بود؟‎ ‎
معمولا شب ها افراد اعدام مي شدند. بخصوص درزمستان سال 1360 كار اعدام زنداني ها شب ها و دريك ‏ساعت مشخصي انجام مي گرفت وچون بند 2 نزديك تپه محل اعدام ها بود، بچه ها هرروز منتظر بودند ‏زمان بردن زنداني ها براي اعدام فرا برسد. از اين رو كمي اتاق را ساكت مي كردند تا بتوانند گوش كنند و ‏ببينند كه چه كسي را براي اعدام مي برند. در اين زمان ها ناگهان صداي سرود مي آمد . بچه هايي كه به ‏صورت دسته جمعي براي اعدام مي بردند ، سرود مي خواندند. بعد از سرود چند دقيقه اي سكوت برقرار مي ‏شد و ما حدس مي زديم كه داريم دارند چشم هاي اعدامي ها را مي بندند و بعد از چند دقيقه ناگهان صداي ‏رگبارگلوله به گوش مي رسيد. اين صدا شبيه اين بود كه ناگهان مقدار زيادي تيرآهن را از روي تريلي بر ‏زمين بريزند. بعد چند دقيقه سكوت برقرار مي شد. سپس صداي تير به گوش مي رسيد. اين تير همان تير ‏خلاص بودتا مطمئن شوند كه اعدامي مرده است. در اين زمان بچه ها تعداد تيرهاي خلاص را مي شمردند. ‏شايد باوركردني نباشد ولي شب هايي مي شد كه در دو نوبت 200 تا 300 تير خلاص را زنداني ها شمارش ‏مي كردند. هرشب از اتاق ها مثلا اگر 10 نفر مي بردند بلافاصله 12 نفر در روز بعد به همان اتاق اضافه ‏مي كردند. زماني شد كه من را به زندان آموزشگاه منتقل كردند . ‏
‎‎شرايط بازجويي از شما چگونه بود؟‎ ‎
بعد از بازجويي هاي مقدماتي كه از من به عمل آوردند، ديگر تا آذرهمان سال سراغ من نيامدند. به عبارت ‏ديگر تا 5ماه با من كاري نداشتند. اما وقتي به زندان آموزشگاه منتقل شدم كه يك زندان تازه ساز بود من را ‏احضار كردند . در آن زمان من 50 سال سن داشتم. به قول خودشان من جزو شخصيت ها بودم . اغلب آقايان ‏ازجمله آقاي لاجوردي سوابق من را به ويژه قبل از انقلاب به خوبي مي شناختند. به همين دليل من را به ‏شعبه شش فرستادند. خودشان مي گفتند كه اين شعبه مخصوص شخصيت ها است. ازجمله كساني كه در اين ‏شعبه حضور داشت دكتر نراقي وديگر شخصيت ها بودند. شعبه شش دركنار شعبه هفت قرار داشت. شعبه ‏هفت مخصوص مجاهدين خلق بود و معروفيت خاصي داشت.كسي اگربه آن شعبه مي رفت ديگر به سادگي ‏برنمي گشت. زماني كه من را به بازجويي بردند حوادثي براي من به وقوع پيوست كه در مخيله ام نمي ‏گنجيد. چون اين حوادث در نظامي روي مي داد كه مي خواست براساس اسلاميت و مسلماني به بقاي خودش ‏ادامه دهد. اين نظام ،‌نظامي بود كه با آن همه مبارزه وبدبختي كشيدن ها، زندان ها واعدام ها و خون دل ‏خوردن ها مبارزين در قبل از انقلاب به وجود آمده بود. از اين رو فكر نمي كرديم كه درزندان هاي اين نظام ‏جديد چنين حوادثي اتفاق بيفتد؛ آن هم براي فردي چون من كه رييس دانشگاه تهران بودم. سال ها سمت ‏استادي در دانشگاه داشتم . همچنين يكي از كساني بودم كه درانقلاب نقش چشمگيري داشته است. همه آقايان ‏هم من را مي شناختند. از اين رو تصور نمي كردم كه با بنده چنين رفتاري كنند. ‏
‎‎آيا شما مورد شكنجه يا ضرب وشتم واقع شديد؟‎ ‎
الان هم كه دارم براي شما اين موضوع را تعريف مي كنم شايد شما هم اين نحوه برخورد را باور نكنيد. من ‏آنچه را كه مي گويم ، يعني رفتاري را كه با خود من انجام شده است حاضرم درهردادگاهي اثبات كنم. ‏بازجوي من فردي به نام آقاي كمالي بود. البته اين اسم مستعار بود. اين آدم به معناي واقعي لمپن بود. از حرف ‏زدن اين فرد گرفته تا راه رفتن و ... همه از شخصيتي لمپن حكايت مي كرد. حالا چرا چنين فردي را براي ‏بازجويي كساني گمارده بودند كه به قول خودشان جزوشخصيت ها بودند من سردرنياوردم وفلسفه چنين كاري ‏بايد از خود مسئولان سوال شود. به محض اينكه من به اتاق بازجويي رفتم او جز با مشت ولگد و فحش هاي ‏بسيار ركيك وناموسي رفتار ديگري نداشت. دائما به او اعتراض مي كردم كه چرا فحش به بستگان من مي ‏دهي، ولي او كماكان به رفتار خودش ادامه مي داد. ‏
‎‎از نظر آنان شما چيزي را پنهان مي كرديد؟‎ ‎
او سوال مي كرد ومن هم جواب مي دادم . من درزندگي ام هيچگاه دروغ نگفته ام. همان چيزي كه بود را بيان ‏مي كردم و مي نوشتم. بعداز هربار جواب دادن، بلافاصله دست مرا مي گرفت ومي برد به داخل اتاق شكنجه ‏كه به اصطلاح من راتعزير كند. اين اتاق هم درهمان طبقه قرار داشت. بارها من را برروي تخت خواباندند و ‏هر بار صدشلاق به كف پاي من زدند. يك بار من را از سقف آويزان كردند. يكي از كارهايي كه مي كردند ‏اين بود كه دستبند به دست شخص مي زدند ومانند گوسفند او را آويزان مي كردند. البته همه اين كارها ‏درحالت چشم بسته انجام مي شد. زيرا برروي چشم هايمان چشم بند قرار داشت. من اصلا باور نمي كردم كه ‏بخواهند من را آويزان بكنند. قد من كوتاه است . من را به روي صندلي بردند تا من را آويزان بكنند. من از ‏زير چشم بند ديدم كه دردوراتاق بيش از ده نفر ديگر نيز آويزان بودند. اما خيلي از اين افراد چون قدشان بلند ‏بود و كنار ديوار بودند ،‌يا پايشان را به ديوار تكيه مي دادند ويا چون قدشان بلند بود پايشان به زمين مي رسيد ‏وسعي مي كردند برروي نوك پا فشارها را تحمل كنند. ولي زماني كه صندلي را از زير پاي من كشيدند چون ‏وسط اتاق بودم ، و قدمن هم كوتاه بود، درد وحشتناكي برمن مستولي شد. ‏
‎‎از آويزان شدن چه صدماتي برشما وارد شده است؟‎ ‎
با اينکه 27 سال از آن ماجرا مي گذرد، هنوز اين جاي زخمي كه در مچ من قابل مشاهده است جاي دستبندي ‏است كه براثر فشار، دست من را زخم كرد .دست من ماه ها زخم بود. در آن شرايط سعي مي كردم همه ‏فشارها را به دست راستم منتقل كنم ، ولي دردستم درد شديدي احساس مي كردم تا جايي كه بيهوش مي شدم. ‏بعد من را به تخت مي بستند و آب به صورتم مي پاشيدند وسعي مي كردند من را به هوش بياورند. بازجوها ‏فكر مي كردند مرده ام. بعد از آنكه به هوش مي آمدم كماكان درد زيادي دردستان خود احساس مي كردم. به ‏هر حال از 27 سال وضعيت دست راست من بهبودي پيدا نكرده است. به محض آنكه كمي هوا سرد مي شود ، ‏دستم درد شديدي مي گيرد. ‏
‎‎علت اين درد شديد چيست؟‎ ‎
اخيرا كه بيمارشده وبه بيمارستان رفته بودم، خانم دكتري كه متخصص اعصاب بود هنگامي كه مشاهده كرد ‏من دائما دست راست خود را مالش مي دهم ، پرسيد چرا اين كار را مي كني ؟ گفتم دست من درد مي كند. و ‏ماجرا را برايش تعريف كردم. گفت كه بيا من يك آزمايش عصب از دستت بكنم. هنوز هم مدارك پزشكي اين ‏ماجرا وجود دارد. پس از معاينه پزشكي ايشان گفت كه قسمتي از اعصاب دست شما پاره شده و بعد از آن ‏ديگر ترميم نشده است. ضمن آنكه استخوان تو شكسته و به مرور زمان جوش خورده است . لذا دست شما ‏دچار پارگي عصب است.‏
‎‎چه مدت اين نوع رفتار با شما ادامه داشت؟‎ ‎
اين رفتار تازماني ادامه داشت كه من را به دادگاه بردند. به عبارت ديگر براي اولين بار من را درآذرماه ‏براي بازجويي و اواخر بهمن به دادگاه بردند و اين دست از رفتارها هرروز با من انجام مي شد. گاهي من را ‏به اتاق شكنجه مي فرستادند و در طي روزهم كه بازجويي مي شدم چك ولگد وفحش وناسزا بود كه برسرم ‏آوار مي شد. بارها سرمن را به ديوار اتاق بازجويي كوبيدند . گاهي اوقات آنقدر توي گوشم مي زدند كه حتي ‏كمك بازجوبه بازجو مي گفت كه آخر چرا اينجوري مي زني . من نمي دانستم كه اين سياه بازي است يا ‏واقعيت . ولي به هرحال اين سخني بود كه از زبان كمك بازجو شنيدم. يك بارهم در اتاق شكنجه آنقدر مرا ‏كتك زدند كه حالم به اوج وخامت رسيد. به همين دليل حتي نگذاشتند من به بند برگردم ومن را درهمانجا نگاه ‏داشتند تا حالم خوب شود. آن شب يكي از همكاران دانشگاهي من به نام دكتر جعفر شعارهم درآن جا بود. پسر ‏او عضو مجاهدين خلق بود.‏
‎‎شما گفتيد كه اواخر بهمن ماه شما را به دادگاه بردند، در طي اين مدت كه شما را شكنجه مي کردند ‏از شما چه مي خواستند؟‎ ‎
آنچه كه به طور مشخص از من مي خواستند اين بود كه يك روز بازجو برروي كاغذ نوشت كه شما ملاقات ‏هاي هفتگي خودتان را با مسعود رجوي بنويسيد و بگوييد كه چه مطالبي بين شما رد وبدل مي شد؟ من هم به ‏حق نوشتم كه من درتمام عمرم 5مرتبه مسعود رجوي را ديده ام. چون كانديداي رياست جمهوري بود و مي ‏خواست در دانشگاه ادبيات سخنراني بكند مانند همه كساني كه آمدند ودردانشگاه سخنراني كردند مانند آيت ‏ودكتر سامي و... ،‌من مانند همه سخنراني ها در سخنراني مسعود رجوي هم حاضر شدم. چون رييس دانشگاه ‏بودم وبراي اينكه اتفاقي نيفتد همه سخنراني ها را از نزديك نظارت مي كردم. وظيفه من نيز اين بود كه درآن ‏جا حاضر باشم . چون آن ها مهمان دانشگاه بودند. من يك مرتبه ايشان را درآن جا ديدم يكي دوبار هم ايشان ‏را در زمين چمن دانشگاه ديدم كه آن هم باز به دليل نظارت برمراسم بود و يك بار هم درعروسي يكي از ‏اعضاي مجاهدين خلق بود به نام يعقوبي. او من را دعوت كرد . در آن مراسم نيز آقاي بازرگان و همه ‏بزرگان و مقامات هم حضور داشتند . درآن جا نيز مسعود رجوي را ديدم. لذا نوشتم كه من به غير از مواردي ‏كه ذكر كردم ديگر مسعود رجوي را نديدم. بعد از اينكه اين موارد را مي گفتم يا مي نوشتم بلافاصله شكنجه ‏ها شروع مي شد كه تو داري دروغ مي گويي. يا اينكه مي گفتند كه پس تو چرا از طرف آن ها كانديدا شدي ؟ ‏پس توهم يكي از رهبران سازمان بوده اي . درصورتي كه من اصلا درآن زمان با سازمان ارتباطي نداشتم. ‏خود آقاي خامنه اي وحتي آقاي رفسنجاني هم مي دانستند كه اصلا من ارتباطي با سازمان نداشتم. حتي آن ‏زمان كه آقايان افتخارشان اين بود که با سازمان ارتباط دارند و...به من انتقاد مي كردند كه تو چرا به ‏تشكيلات وارد نمي شوي ؟ من هم مي گفتم كه من طرفدار شريعتي هستم و شريعتي هم همواره به من مي گفت ‏كه سعي كنيد در يك قالب قرار نگيريد. چون اگر دريك قالبي قرار بگيريد مجبور هستيد شكل آن را به خودتان ‏بگيريد. بنا براين من از دور نظارت مي كردم . دانشجويي اگر دستگير مي شد تلاش مي كردم كه دانشجو آزاد ‏شود و به دانشگاه برگردد.البته يك سازمان ديگري نيز وجود داشت به نام سازمان يا انجمن استادان متعهد. ‏دائما فشار مي آوردند كه تو عضو گروه استادان متعهد هستي . من هم واقعا عضو اين گروه از استادان نبودم. ‏
‎‎استادان متعهد وابستگي جرياني به سازمان مجاهدين خلق داشتند؟‎ ‎
بله آن ها وابستگي جرياني به سازمان داشتند. ولي من عضو آن ها نبودم تا اينكه چند نفر از آنان دستگير شدند ‏و طي بازجويي ها از آن ها سوال شده بود كه فلاني ـ يعني من ـ داراي چه وابستگي هستم كه آنها گفته بودند ‏او هيچگونه وابستگي ندارد. اسناد ومداركي كه بعدها از آن جريان به دست آورده بودند حاكي از آن بود كه ‏من چنين عضويتي نداشتم. ‏
‎‎چه زماني شما را دادگاهي كردند؟‎ ‎
درزندان آموزشگاه، يك روز صبح زود كه من را براي بازجويي بردند، بازجوي من محكم زد توي گوشم و ‏شروع كرد به دادن فحش هاي ركيك وتهديد كردن كه فلان مي كنيم و... . كه من گفتم بابا من چه كاركرده ام و ‏اين ادامه داشت تا ساعت 10كه ناگهان دست من را گرفت و گفت بيا برويم. من را برد به نزديكي يك اتاق . ‏درآن جا چشم بند من را برداشت وگفت بروتو. وقتي داخل اتاق شدم ، ديدم كه اتاق نسبتا بزرگي است و ‏تعدادي از زندانيان نشسته اند . يك ميز درجلو قرار داشت و يك تريبوني وجود داشت كه به من گفتند پشت اين ‏تريبون قرار بگير. از چند تا دانشجويي كه من نمي دانستم تا آن زمان به چه دليل درآن جا حضور دارند ‏پرسيدم قضيه چيست ؟ آنان هم گفتند كه اينجا دادگاه است. من درآن جا وارفتم كه آخراين چه دادگاهي است كه ‏خود من از آن خبري ندارم.‏
‎‎آيا وكيل داشتيد؟‎ ‎
‏ خير اصلا از وكيل خبري نبود. دردهه 60 كشتاري كه صورت گرفت ، حتي دريك مورد متهمين با وكيل ‏حاضر نمي شدند. بعد دوربين فيلمبرداري آوردند تا ازمن وقتي تواب ساختند ، آن را به نمايش بگذارند تا ‏بگويند كه ملكي را هم خردش كرديم. ‏
‎‎چه كسي رييس دادگاه بود؟‎ ‎
آقاي محمدي گيلاني. زماني كه وارد دادگاه شدم بعد از چند دقيقه ايشان وارد دادگاه شد. ايشان را من قبل از ‏انقلاب مي شناختم. خيلي با من صميمي بود. بعد هم آقاي لاجوردي، سپس بازجو وكمك بازجو وارد جلسه ‏دادگاه شدند. ابتدا قرآن خوانده شد .‏
‎‎رفتار آقاي گيلاني در دادگاه چگونه بود؟‎ ‎
در اين جا بايد بگويم كه رفتار آقاي گيلاني با بنده در دادگاه بسيار انساني بود. من اين را درارتباط با خودم مي ‏گويم. آقاي لاجوردي به دستور آقاي گيلاني، رييس دادگاه شروع كردوكيفرخواست را خواند. شايد از موارد ‏معدود دادگاهايي بود كه حاكم شرع اش آيت الله محمدي گيلاني بود ودادستاني آن را شخص لاجوردي به عهده ‏مي گرفت. جالب آن است كه به جاي دوتا قاضي هم بازجو وكمك بازجو حضور داشتند. من بعدها فهميدم كه ‏حضور بازجو وكمك بازجو به آن دليل بوده است كه من نتوانم به خوبي از خودم دفاع كنم. چون بلايي ‏برسرمن آورده بودند كه حضور آنان مي توانست دفاع من را تحت الشعاع قرار دهد كه البته خوشبختانه چنين ‏نشد. ‏
‎‎كيفرخواست چند صفحه بود و چه مواردي را شامل مي شد؟‎ ‎
كيفرخواست چهل صفحه بود .بعد از قرائت كيفرخواست توسط دادستان من گفتم كه اين كيفرخواست را نديده ‏ام تا بتوانم از خودم دفاع كنم. آقاي گيلاني گفت كه مگر كيفرخواست به شما داده نشده است؟ گفتم من اصلا تا ‏اين لحظه نمي دانستم دادگاهي وجود دارد. بعد آقاي گيلاني رو كرد به آقاي لاريجاني گفت كه مگر شما ‏كيفرخواست را به متهم نداده ايد؟ لاجوردي هم گفت كه خير شفاهي تفهيم اتهام كرديم. آقاي محمدي اينبار گفت ‏كه آقا يعني چه كه شفاهي تفهيم اتهام كرديم. بلافاصله كيفرخواست را به ايشان بدهيد بخواند تا بتواند از ‏خودش دفاع بكند. ديگر ظهر شده بود واذان مي گفتند. آقاي محمدي گيلاني براي نماز جلسه را تعطيل كرد ‏وجلسه را به شنبه يا دوشنبه بعد موكول كرد. نكته جالبي كه بعدها من به آن آگاه شدم اين بودكه وقتي آقاي ‏محمدي مي خواست از كنار من عبور كند و جلسه دادگاه را ترك كند به من گفت كه آقاي دكتر شما نياز به ‏پولي نداريد تا من به شما قرض بدهم؟ من گفتم نه متشكرم. ايشان هم رفت. حالا كيفرخواست را چگونه به من ‏دادند وچگونه داخل اتاقي فرستادند كه اصلا چشم من به درستي متن را نمي ديد بماند. آخر گفتم آقا ‏كيفرخواست نمي خواهم ، آنچه كه درذهن من باقي مانده است براساس آن جواب مي دهم. ‏
‎‎درجلسه دوم چه گذشت؟‎ ‎
درجلسه دوم يك عده از تواب ها را آوردند و آن هاعليه من شهادت دادند. در اين جلسه هم وقتي كه آقاي ‏محمدي گيلاني از كنار من عبور مي كرد برگشت به من گفت كه پول نمي خواهي به شما قرض بدهم.؟ من ‏اين بار هم گفتم نه من پول قرض نمي خواهم. اين را هم بگويم كه هروقت جلسه دادگاه تشكيل مي شد من را به ‏اتاق بازجويي مي بردند وتا مي خوردم من را مي زدند. بخصوص جلسه دوم چون يك عده را آورده بودند ‏عليه من شهادت بدهند آقاي محمدي گيلاني رييس دادگاه به من گفتند كه شما جوابي نداريد درمقابل اظهارات ‏صورت گرفته دردادگاه بدهيد؟ من هم درجواب گفتم كه اين ها بچه اند ومجبورشان كرده اند كه بيايند اينجا ‏چيزهايي را بگويند. از جمله اين افراد سه نفرخانم بودند كه عليه من شهادت دادند. من درآن جا صريحا اظهار ‏كردم : آقاي محمدي گيلاني من از اين بچه ها هيچ گله اي ندارم، اين ها مجبورند ، من از خدا مي خواهم از ‏اين جوانان بگذرد، من هم از اين جوانان مي گذرم. اين صحبت من براي اين بچه ها تكان دهنده بود. اين ها ‏منتظر بودند كه من بگويم اين ها دروغ مي گويند ودغل مي كنند. بعد از جلسه دوم كه اين اتفاق افتاد ، من را ‏تا ساعت 8 شب كتك مي زدند. بازجو به من مي گفت : بلبل زباني مي كني؟ چرت وپرت مي گويي ؟ جلسه ‏بعد اگر خفه خون نگيري ، پدرت را در مي آوريم و....خلاصه در طي سه جلسه اي كه من را به دادگاه بردند، ‏قبل وبعد از هرجلسه ، تا آن جايي كه امكان داشت ، كتك مي زدند. درجلسه سوم كه بيرون آمدم جوانكي كه ‏دكتر بود به من گفت كه چرا چشم ات خوني است؟ گفتم مشت بازجو خورده است. به تدريج چشم من كم سوو ‏بينايي آن كم شد. ‏
‎‎آيا با خانواده هيچ ملاقاتي داشتيد؟‎ ‎
‏7 الي 8 ماهي كه از بازداشت من مي گذشت ، من هيچ ملاقاتي با خانواده ام نداشتم. يك بار ملاقات به من ‏دادند آن هم شايد به دليل 22 بهمن بود. من در آن ملاقات به همسرم رساندم كه چشم من ناراحت است. ايشان ‏هم فهميد. ‏
‎‎در اين باره چه كسي بيشتر كمك كرد؟‎ ‎
يكي از كساني كه دنبال كار من بود وواقعا ازمسئله رنج مي برد ، آيت الله منتظري بودند. خانم من موضوع را ‏به اطلاع آقاي منتظري رساندند وايشان هم اقدام كردند و قرار شد كه من را يك روز بعدازظهر پيش يكي از ‏چشم پزشكان دانشگاه تهران ببرند. اين امر با فشار آقاي منتظري ميسر شد. ايشان درآن زمان قائم مقام ‏رهبري بود. بالاخره ما را سوارماشين كردند امادر راه به بهانه اينكه بنزين ماشين تمام شده است ، من را ‏دوباره به زندان برگرداندند. ‏
‎‎آيا آيت الله منتظري اقدام دوباره اي صورت دادند؟‎ ‎
بله ايشان مجددا فشار آوردند ومن را نزد چشم پزشك بردند. چشم پزشك هم آنزمان گفت كه ديگر رگ چشم ‏چپ ات پاره شده ونمي توان براي تو كاري انجام داد. بعد هم كه از زندان آمدم به بهترين دكترها دراين زمينه ‏مراجعه كردم و آنان هم اعلام كردند كه ديگر براي چشم ات نمي توانيم كاري بكنيم.البته حدود دوسال پيش ، ‏نزد يك چشم پزشك به نام اسماعيل زاده رفتم و ايشان با روش ليزيك تا اندازه اي بينايي را به من برگردانده ‏است به اين معنا كه قبل از اين كه عمل ليزيك برروي چشم من انجام شود من نمي توانستم كسي راكه ‏روبروي من نشسته است تشخيص بدهم كه دست وسر وپايش كجاست ولي الان اين تشخيص براي من ‏ميسرشده است. ‏
‎‎آيا آقاي منتظري در مورد پرونده شما هم به طور خاص اقدامي كردند؟‎ ‎
‏ براثراعتراض هاي آقاي منتظري قرار شده بود کساني كه محكوم به اعدام مي شوند ، پرونده شان به قم ‏ارسال شود. درآن جا آقاي منتظري شورايي ايجاد كرده بودند كه به اين دست از پرونده ها رسيدگي مي كرد. ‏اين رسيدگي هم مبتني براين امر بود كه حكم اعدام با جرم شخص اعدامي متناسب هست يا نيست. اين شورا ‏هم به اين دليل ايجاد شده بود كه تعداد افراد اعدامي روز به روز افزايش مي يافت. يك روزي من را از زندان ‏آموزشگاه خواستند . چون زمان خواستن زماني بود كه معمولا اعدامي را فرا مي خواندند من فكر كردم كه ‏بايد براي اعدام بروم. با بچه ها خداحافظي كردم . من را به طبقه اي كه آقاي گيلاني قرار داشت بردند. من ‏فكر كردم كه حالا بايد وصيت بكنم. يكي از پاسدارها آمد ومن را به يكي از اتاق ها برد ودرآن جا چشم بند من ‏را برداشت. ديدم آقاي مكلا آن جا نشسته است. اومن را شناخت . ديدم كه برروي ميزش پرونده من قرار ‏دارد. اين آقا به من گفت :شما به دوباراعدام محكوم شده ايد و من از قم آمده ام كه به اين موضوع رسيدگي ‏كنم. ما پرونده شما را بررسي كرديم و هرچه مطالعه كرديم چيزي نديديم كه اعدام را تاييد كند. وي تاكيد ‏كردكه حتي مقاله من را هم مطالعه كرده وآن چيزي نبوده كه به خاطرش حكم مرگ صادر شود و الان آمده تا ‏موضوع را از نزديك با من درميان بگذارد. وي گفت كه قرار بوده كه آقاي محمدي هم حضور داشته باشد ‏ولي چون ملاقاتي با آقاي خميني داشته به پيش ايشان رفته است. ‏
‎‎بنابراين شما دو بار به اعدام محكوم شده ايد؟‎ ‎
بله من به دوباراعدام محكوم شدم. آقاي لاجوردي دركيفرخواست تقاضاي اشد مجازات را كرده بود. اين كلمه ‏را هم چندبار دركيفرخواست مطرح كرده بود. پرونده من هم به همين دليل به قم رفته بود. فرداي آن روز ‏دومرتبه من را احضار كردند و من را به اتاقي بردند وچشم بند من را درآنجا برداشتند. ديدم كه درآن جا آقاي ‏محمدي گيلاني نشسته است. بعد از احوالپرسي مفصل گفت كه بچه ها چطور هستند. من گفتم كه من در اينجا ‏هنوز نتوانسته ام با بچه ها ملاقاتي داشته باشم. چون بعد از ملاقاتي كه به مناسبت 22 بهمن به من داده بودند ‏ديگر به من ملاقاتي نداده اند. گفت چطور چنين چيزي ممكن است. خيلي ناراحت شد وتلفن را برداشت و با ‏منزل تماس گرفت. گفت من محمدي گيلاني هستم .نمي دانم خانم ام چه مي گفت كه او گفت خانم كمي حوصله ‏داشته باشيد. عصباني نباشيد. بعد به خانم من گفت كه روزبعد بيايد تا با من ملاقات كند. به خانم من گفت كه ‏سرپيچ توبه بايستد ويك كاغذ دستش بگيرد تا او بفهمد كه همسرم است تا او را سوار كند وبه اوين براي ‏ملاقات نزد من بياورد. اين كار هم شد. در آن ملاقات آقاي محمدي به من گفت كه من فكر مي كردم تو ‏اصطلاحات آخوندي را بلد هستي . چون بستگانت آخوند هستند وخودت هم با آخوند ها سروكار داشته اي . ‏گفتم يعني چي ؟‌گفت زماني كه دردادگاه هي مي آمدم و مي گفتم كه مي خواهي به شما پول قرض بدهم به اين ‏معنا بود كه از نظرمن كه حاكم شرع هستم تو نه محاربي و نه منافقي و... چون با اين دست از آدم ها نمي ‏شود معامله اي انجام داد. درحالي كه من مي خواستم با تو معامله اي انجام بدهم و از اين طريق اين ندا را به ‏تو بدهم. به ايشان گفتم كه يك آقايي از قم آمده و گفته كه تو دو بار حكم اعدام داشته اي و...آقاي محمدي گفت ‏كه ديگر اين ها مشكلاتي است كه من با آن ها دست به گريبان هستم ونمي توانم درباره آن ها صحبت كنم. ‏مشكلاتي است كه من دارم و بايد آن ها راحل كنم. ‏
‎‎آيا با خانواده تان ملاقات كرديد؟‎ ‎
بله اين ملاقات انجام شد و آقاي محمدي هم به همسرم گفتند كه ايشان تا ماه مبارك رمضان پيش شما خواهند ‏بود. به همان نشاني آن ماه رمضان گذشت ، ماه رمضان بعدي هم گذشت و يك روز درآموزشگاه من ‏راخواستند و گفتند به 10 سال زندان محكوم شده اي. ‏
‎‎بالاخره شما چه زماني آزاد شديد؟‎ ‎
بعداز اين من را دوباره به قزلحصار فرستادند و بعد مجددا به اوين، قزلحصار و بعد به حسين آباد فرستادند. ‏آقاي محمدي بعدها به همسرم گفته بود كه من حكم 10 سال را به 5 سال تبديل كردم. چون در مورد كساني كه ‏مخل امنيت تشخيص داده مي شدند لاجوردي براساس اختياراتش مي توانست تا 10 سال محكوم كند. يعني اين ‏حكم مربوط به آقاي گيلاني نبود. او من را به 5 سال محكوم كرد. من 5سال و 2ماه بيشتر درزندان بودم و به ‏دليل فعاليت هاي بسيار زياد آيت الله منتظري كه چند بار پيش آقاي خميني رفته بود آزاد شدم. ‏
‎‎در ارتباط با مسايل زندان و آن چه درابتداي دهه 60 درزندان ها مي گذشت آيا شما با كسي ‏صحبت كرده ايد ؟ به عبارت ديگر آيا مسايل زندان را در افكار عمومي مطرح كرده ايد؟‎ ‎
يك نكته اي را بايد اين جا عرض كنم وآن اين است كه آن زمان كسي كه از زندان آزاد مي شد اين گونه نبود ‏كه كاري با او نداشته باشند. اوايل هفته اي يك بار ، بعد شد دوهفته يك بار، سپس ماهي يك بار ، بعد سه ماه ‏يك بار به مدت چند سال افراد را احضار و با اوسوال و جواب مي كردند. اين موضوع تا چند سال ادامه ‏داشت. شخص بايد مي رفت وتوضيح مي داد كه طي اين مدت كجا بوده ، چه مي كرده ، با چه كساني تماس ‏داشته و به كجا مي رفته. از اين رو دائما زير نظر بوديم. ولي من از آن جا كه حالم بسيار بد بود ومريض ‏احوال بودم ، كليه هايم براساس آن شلاق ها ناراحت شده بود وگاهي كليه هايم خون ريزي مي كردند، سعي ‏كردم در هرفرصتي كه به دست مي آورم، مسايل را مطرح كنم.ابتدا اين مسايل را بااطرافيان و دوستان خود ‏مطرح كردم. اما اوضاع به گونه اي بود كه آنان نيز مسايلي راكه درزندان ها گذشته بود باور نمي كردند. ‏
براي روشن شدن مسئله دراين جا مايلم موضوعي را مطرح كنم. من وقتي از زندان بيرون آمدم ، يکي از ‏دوستانم به نام آقاي منصوريان كه عضو نهضت آزادي ايران است، دفتري نزديك دانشگاه داشت. بعد از ‏آزادي از زندان به دفتر آقاي منصوريان رفتم و گوشه هايي از آنچه راكه برسرمن رفته بود براي ايشان ‏تعريف كردم. به عبارت ديگر يك شماي كلي از اوضاع زندان را براي ايشان تعريف كردم. درآخر ديدم كه ‏ايشان يك لبخندي زد به نحوي كه فهميدم آنچه را كه برايش تعريف كرده ام باور نكرده است. اين موضوع ‏گذشت. تا اينكه حادثه سال 1369 اتفاق افتاد. اين حادثه هم از آن جا نشات مي گرفت كه نامه اي را 30 نفر از ‏گروه هاي ملي – مذهبي و نهضت آزادي و ... به نام جمعيت دفاع از حاكميت ملي امضاء كرده بودند.به دنبال ‏اين نامه 90 نفر را دستگير كردند. اين موضوع دراوايل رياست جمهوري آقاي هاشمي رفسنجاني روي داد. ‏درآن زمان من را نيز دستگير و خيلي هم اذيت كردند. بعد از اينكه آقاي منصوريان نيز آزاد شد ، من براي ‏ديدن ايشان به منزلش رفتم. گفت فلاني من مي خواهم چيزي به شما بگويم و از اين طريق از شما عذرخواهي ‏وطلب بخشش بكنم. گفتم موضوع چيست ؟ گفت آن روزي كه شما به دفتر آمديد و گفتيد كه درزندان ها چگونه ‏رفتار مي كنند، من دردلم گفتم مگر چنين چيزهايي امكان دارد كه درزندان جمهوري اسلامي اتفاق بيفتد؟ به ‏همين دليل باور نكردم. اما الآن كه من را گرفتند و زندان بردند ، فهميدم كه چقدر اين ها بي رحمند و چه ‏بلايي برسرما آوردند. من به ايشان گفتم كه الان كه سال 1369 است ، برگرديد تا ببينيد در ابتداي دهه 60 چه ‏اتفاقاتي روي داده است. مي خواهم بگويم كه كسي باور نمي كرد كه چنين حوادثي درزندان ها روي داده باشد. ‏از اين مرحله بود كه من به تدريج مسايل زندان ها را دررسانه ها مطرح كردم .‏
‎‎اين مسايل را درچه قالب هايي مطرح مي كرديد؟اصولا اين مسايل را براي اولين بار چه كسي ‏مطرح كرد؟‎ ‎
چند نمونه اش درنامه هايي است كه به برخي از مسئولان نوشتم. بعد ازآنكه آقاي هاشمي رفسنجاني دوره ‏رياست جمهوري اش به پايان و آقاي خاتمي به قدرت رسيد، مسايلي در شهرداري پيش آمد وعده اي از ‏معاونين شهرداري را دستگير كردند. اين ها اعلام كردند كه ما را درزندان شكنجه داده اند.آقاي كروبي در ‏ارتباط با اين سخنان گفته بود كه: " لازم به يادآوري است كه اخبار رسيده از طرف اين افراد جدا قلب وروح ‏هر انساني را مي آزارد، ولازم است كه شديدا به چنين اعمال وحركاتي برخورد جدي صورت بگيرد " . بعد ‏از آن من درنامه اي خطاب به آقاي كروبي نوشتم كه آيا شما يادتان هست كه دراواخر سال 1360 به همراه ‏آقاي فهيم كرماني و آقاي شجوني به زندان اوين آمديد، چون دربيرون شايع شده بود كه درزندان ها شكنجه ‏مي دهند و ... از اين رو شما از مجلس مامور شديد كه به زندان بياييد ودرباره اين شايعات تحقيقات وبازرسي ‏صورت بدهيد . درهمان زمان يك آقايي به نام شركت راكه نزديك به 90 سال سن داشت به جرم اينكه 100 يا ‏‏200 تومان به مجاهدين خلق كمك كرده بود دستگير كرده بودند. درهمان زندان بچه هاي 14 و 15 سال هم ‏بودند . آقاي لاجوردي هم حضور داشت. آقاي شجوني به آقاي لاجوردي گفت كه آقا اين ها چي هستند كه اين ‏جا جمع كرده اي ،‌ آيا همه اين ها تروريست هستند؟ درآن نامه اين موضوع را نوشته ام كه "آقاي لاجوردي ‏گفت كه براي ما فرقي نمي كند ، اين ها وابسته به يك جريان هستند ، كسي كه آدم كشته است و كسي كه ‏روزنامه خوانده ، يا 100 تومان كمك مالي كرده است ، جرم اش يكسان است و همه مجرم وخيانتكارند". در ‏اين نامه به كروبي نوشته ام كه آقا شما اين مسايل را درزندان از نزديك مشاهده كرديد ، چه گزارشي داديد؟ ‏وبعد چرا سكوت كرديد؟ چرا مجلس هيچ عكس العملي نشان نداد؟ شما آن مسايل را ديديد. ‏
‎‎اين نامه درچه زماني نگاشته شده است؟‎ ‎
اين نامه را در تاريخ 12-12-1376 من به آقاي كروبي نوشتم . در اين نامه براي اولين بار نوشتم : "‌جناب ‏آقاي كروبي آيا جنابعالي و دوستانتان به راستي ازآنچه كه درزندان ها ودر دادگاه هاي حكومت اسلامي در ‏‏19 سال گذشته اتفاق افتاد بي اطلاع بوديد ؟ باور نمي كنم . " ‏
‎‎آيا اين نامه نگاري ها ادامه يافت؟ به كداميك از مسئولان مملكتي نامه نوشتيد؟‎ ‎
من در اين زمان چندنامه هم به آقاي خاتمي نوشتم . يكي آن نامه اي بود كه درآن تاكيد كردم كه من ازراي ‏خود نمي گذرم. درآن نامه نوشتم كه راي دوم خرداد نه بزرگ به حاكميت ، خشونت وحذف بود. همچنين ‏دراين نامه دائما تاكيد كردم كه برويد ببينيد در سال 1360 چه اتفاقاتي افتاده است ؟ و براي اولين بار در اين ‏نامه ها به اعدام هاي سال 1367 نيز اشاره كردم. درهمان زمان آقاي حبيب الله عسگراولادي مسلمان در ‏روزنامه صبح امروز درتاريخ سه شنبه 21 ارديبهشت 1378 نوشته بود: "اگر دفعات هواخوري يك زنداني ‏كم شد نبايد آن را شكنجه تعبير كرد كه سند براي سازمان هاي حقوق بشر درخارج از كشور ساخته شود " . ‏من اين جمله را گرفتم و سپس خطاب به آقاي عسگراولادي، آنچه راكه برسرخودم آمده بود، بيان كردم. در آن ‏نامه نوشتم: "جناب آقاي عسگر اولادي اگر به زعم شما آن ها كه شكنجه شدن شهرداران را در بوق كرده اند ‏و كم شدن هواخوري زنداني را شكنجه مي دانند، شما ودوستان عضوموتلفه چه چيز را شكنجه مي دانيد؟ آيا ‏آنچه سال ها در زندان هاي جمهوري اسلامي صورت گرفت ، شكنجه نيست؟ آيا براي گرفتن اعتراف با كابل ‏به جان زنداني افتادن و تا دم مرگ اورا زدن شكنجه نيست؟ آيا با دستبند زنداني را چون لاشه گوسفند ساعت ‏ها آويزان كردن شكنجه نيست؟ آيا با چشمان بسته ودست وپاي باز 24 ساعت متهم را رو به ديوار نگاه داشتن ‏شكنجه نيست؟ آيا با مشت به چشم متهم كوبيدن كه موجب خونريزي چشم و نابينايي او گردد شكنجه نيست ؟ آيا ‏روزهاي متوالي متهم را درسلول هاي انفرادي 209 ساخت اسراييل انداختن شكنجه نيست؟ آيا متهم را سال ها ‏زير اعدام و بلاتكليف نگاه داشتن شكنجه نيست؟ آيا با مشت ولگد به جان متهم افتادن وتا بيهوشي كامل ‏اورازدن، شكنجه نيست؟ آيا سرمتهم را بارها وبارها به ديواركوبيدن شكنجه نيست؟ آيا ركيك ترين فحش ها را ‏نثارمتهم كردن شكنجه نيست؟ آيا بازجويي از ساعت 12 شب تا صبح ومانع خواب زنداني شدن شكنجه نيست؟ ‏آيا به متهم اجازه ملاقات ندادن شكنجه نيست؟ آيا 80 زنداني را دريك سلول 5 در6 روي هم ريختن شكنجه ‏نيست؟ آيا يك استاد دانشگاه را ماه ها در سلول سارقين مسلح وميان آن ها انداختن شكنجه نيست؟ و صدها آياي ‏ديگر". البته نامه هاي ديگري هم وجود دارد ولي يك نامه هم به خانم شيرين عبادي درتاريخ 05-06-1383 ‏نوشته ام. در آن جا ذكر كرده ام كه: "سركار خانم شيرين عبادي برنده جايزه صلح نوبل ورياست محترم ‏كانون مدافعان حقوق بشر 1- ازجنايات دهه 60 و احكام دادگاه هاي چند دقيقه اي وشكنجه ها واعدام هاي آن ‏دوران اطلاعي داريد ؟ مي دانيد كه درهيچ يك از اين دادگاه هاي غيرقانوني نه وكيلي وجود داشت و نه حق ‏دفاعي ، من به عنوان يكي از ده ها هزارقربانيان اين دادگاه ها از شما مي پرسم اولا چرا تاكنون در اين باره ‏سكوت كرده ايد ، ثانيا به عنوان يك برنده جايزه صلح نوبل و رييس كانون مدافعان حقوق بشرو... اين سكوت ‏را تا كي ادامه خواهيد داد؟ آيا اين سكوت به دليل رعايت خط قرمزهاي موجود است ؟ اگر چنين است واي ‏برشما." چون خانم عبادي در اولين سخنراني خود اعلام كرده بود كه ما يك خط قرمز هايي داريم وآن قوانين ‏مملكتي است. من دراين نامه به ايشان اعلام كرده ام كه اين قوانين اگر خلاف همه اصول انساني وقوانين ‏حقوق بشري باشد ، شما چه خط قرمزي داريد؟ 2- درمردادماه سال 1367 حادثه اي دراين كشور اتفاق افتاد ‏كه مي توان آن را جزو كم نظيرترين جنايت بشري دانست واين كار تنها با يك فرمان صورت گرفت . امروز ‏كه بيش از پيش عظمت اين جنايت برملا گرديده ( درپرانتزنوشته ام كه به كتاب خاطرات آيت الله منتظري ‏مراجعه كنيد) در اين زمينه چه اقدامي كرده و يا خواهيد كرد؟ 3- شما به عنوان يكي از مدافعان حقوق زن ‏بايد مطلع باشيد كه دردهه 60 به تعداد زيادي از دختران زنداني ابتدا تجاوز شد وپس از اين عمل شنيع ‏وكثيف، آن هم به نام اسلام ومسلماني آن ها را اعدام كردند ( آقاي منتظري دريكي ازنامه هايش به اين مسئله ‏اشاره مي كند) شما كه دردفاع از خانم زهرا كاظمي گفتيد كه حاضريد تا پاي جان از حقوق بشري آن زن دفاع ‏كنيد ، درزمينه اين تجاوزات چه كرده يا خواهيد كرد؟" موضوع تجاوز به زنان درصفحه 622 و623 ‏خاطرات آقاي منتظري منتشرشده است.‏
‎‎آيا براثراين نامه نگاري ها گرفتاري هاي ديگري براي شما ايجاد شده است؟‎ ‎
من براثر اين نامه نگاري ها محكوم به 7سال زندان و 5سال محروميت از فعاليت هاي اجتماعي هستم. البته ‏حكم را به دلايل خاصي هنوز اجرا نكرده اند. ‏
‎‎اين حكم درچه زماني داده شده است؟‎ ‎
اين حكم زماني كه من را به همراه ملي ـ مذهبي ها دستگير كردند صادر شد. با اين همه گرفتاري ها من سعي ‏كرده ام كه افشاگري كنم و آنچه رااتفاق افتاده حداقل به اطلاع مردم خودمان برسانم.‏
‎‎موضوع كشتارسال 1367 راذكركرديد ، اما نظام سياسي ايران مطرح مدعي شد که اين اعدام ها ‏به دليل عمليات فروغ جاويدان مجاهدين خلق ايران درمرزها صورت گرفته زيرا ارتباط زندانيان با بيرون و ‏اسناد همراهي با عمليات فروغ جاويدان به دست آمده است. اين موارد تا چه اندازه صحت دارد؟‎ ‎
من فرض مي كنم كه تمام آنچه كه دستگاه مي گويد كه اين ها ارتباط داشتند و مي خواستند با عمليات فروغ ‏جاويدان و به قول آقايان مرصاد همراهي كنند ، همه اين مسايل درست باشد. اما آيا اين ها مي تواند دليلي باشد ‏براي اينكه عده اي هزاران زنداني را كه دارند زنداني خود را مي گذرانند اعدام بكنند؟ فرمان اعدام اين ها هم ‏از سوي آقاي خميني صادرشد. عين فرمان هم دركتاب آقاي منتظري آمده است. اين فرمان درپاسخ به سوال ‏آقاي اردبيلي است كه مي گويد هرچه زودتر اين كار را انجام بدهيد. ببينيد دركجاي قرآن ودركجاي اسلام آمده ‏است كه حتي اگر كسي هم منافق هم باشد بايد او را كشت . درسوره منافقين تنها يك جا مي گويد كه وقاتلهم ‏الله، خدا شما را بكشد. ‏
‎‎اين موضوع را از نظر استراتژي با آن حركت حضرت علي در جنگ با خوارج تشبيه مي كنند ‏كه پس از شكست خوارج ، 4000 نفر از آنان را دريك روز گردن زد.‏‎ ‎
اولا اين حرف را من از آقاي دكتر بهشتي نقل مي كنم كه زماني كه مخالفين روي اين مساله تكيه مي كردند ، ‏ايشان مي گفتند : آقا اين مزخرفات چيست كه مي گوييد. مگر مي شود كه درچند ساعت 4000 نفر را گردن ‏زد. لذا اين روايت را ايشان قويا رد كردند. اما اگر درجنگ خوارج كشته شده باشند كه اين مسئله ديگري ‏است. ما مي دانيم كه درجنگ با خوارج ، اولا يك عده ترك جنگ كردند ، وبه محض آنكه عده اي ديگر اسلحه ‏را زمين گذاشتند علي فرمود كه ديگر با آن ها كاري نداشته باشيد. حتي درتمام روايات هست وخود آقايان ‏بارها گفته اند كه علي دستور داد كه حتي حقوق آنها را از بيت المال قطع نكنند و حق آنان پرداخته شود. اما ‏يك نكته ديگري كه بارها اين آقايان درمنابر به ما گفته اند برخورد پيامبر با منافق است. حال فرض كنيم كه ‏افرادي منافق باشند. خود منافق هم تعريف دارد. آقايان مي گويند كه هنگامي كه پيامبربه مدينه مهاجرت كرد ‏فردي بود به نام عبدالله ابن ابي . او سردسته منافقين بود. مرتب توطئه مي كرد . اما خود آقايان به نقل از ‏روايات مطرح مي كنندكه اولا پيامبر اورا نكشت ،‌ وزماني هم كه مرد ، پيامبر برجنازه او نماز خواند. ‏برخورد پيامبر با منافق اين چنين بوده است. با كدام منطق و به چه دليلي آقاي خميني دستور داده اند كه اينها ‏را بكشند.‏
البته آقاي منتظري درخاطرات خود تعداد اين ها را حدود 4000 و خرده اي ذكر كرده است. و متاسفانه در ‏جواب به سوال شما بايد بگويم كه قالب كساني كه در دهه 60 خورشيدي درمصدركار بودند در اين مورد ‏سكوت كرده اند وتازماني كه مسئله افشا شد اصلا موضوع را به روي خود نياوردند. به عبارت ديگر اصلا به ‏اينكه چرا اين كارصورت گرفته اعتراضي نكردند؛ جز آقاي منتظري كه او هم درسال هاي اين موضوع را ‏مطرح كرده است. آيا آقاي خامنه اي كه رييس جمهور بودند از اين مسايل خبرنداشتند. آيا وكلاي مجلس از ‏اين جريانات اطلاعي نداشتند. آيا آن هايي كه امروز به نام اصلاحات دارند حركت مي كنند مانند آقاي كروبي ‏وخاتمي و ... اطلاع نداشتند كه درزندان هاي اين مملكت چه اتفاقي افتاده است؟ اين ها همه مسئول هستند و ‏درآينده بايد جوابگو باشند. ما درزيارتنامه امام حسين مشاهده مي كنيم كه علاوه بر اينکه به كساني كه به امام ‏حسين ظلم كردندو كساني كه ايشان ويارانشان را كشتند لعنت فرستاده مي شود، بلكه بركساني كه درمقابل اين ‏جنايت سكوت كردند و به آن راضي شدند نيز لعنت مي فرستند. ولعن الله امه سمعت به ذلك ورضيت به يعني ‏آن هايي كه اين جريان را شنيدند اما سكوت كردند وبا سكوتشان به اين امر رضايت دادند. به عبارت ديگر ‏عمل اين دسته از افراد را دررديف قاتلان و كشندگان و ظلم كنندگان به امام حسين (ع) قرار مي دهد. اين ها ‏بايد جوابگو باشند امامتاسفانه هنوز هم آقايان ساكت هستند. البته بعد از انتشار اين مسايل توسط آقاي منتظري ‏خوشبختانه موضوع درسطح جهاني مطرح شده است نوشته هاي ايشان مدرك قاطعي براين مسايل به شمار ‏مي رود. چون آقاي منتظري عين دستورات آقاي خميني را درآن جا آورده است. لذا درشرايط كنوني همه ‏مسئول هستند وهمه بايد پاسخگو باشند. ‏
‎‎با توجه به اين همه مسايلي كه ميان روشنفكران و نظام سياسي ايران شكل گرفته است فكر مي كنيد ‏در برابر شرايط كنوني چه بايد كرد؟‎ ‎
ببينيد همه بايد بدانند كه ديگر شرايط مانند سابق نيست كه هركسي كه هركاري كرد ديگر با اوكاري ندارند. ‏الان عمرالبشير براي نسل كشي دردارفو به دادگاه لاهه احضار و محكوم شده است. ميلوسويچ به عنوان ‏جنايتكار جنگي به دادگاه بين المللي رفت ودر آن جا محكوم شد. مي گويند كارادزيچ 8هزار نفرزن ومرد ‏وكودك وپير را كشته است . الان نيز مشغول محاكمه اوبه جرم جنايت عليه بشريت هستند. آن كساني كه به ‏اين اقدامات ادامه مي دهند بايد بدانند روزي سرنوشتشان همين است و دردادگاه جنايت عليه بشريت بايد ‏پاسخگو باشند. من عرض كردم دردهه 60 حتي يك مورد را پيدا نمي كنيد كه محاكمه اي با حضور وكيل ويا ‏حتي براساس قانون اساسي ايران انجام شده باشد. به نظر من اين كشتارهايي كه صورت گرفت و هزاران نفر ‏را دردهه 60 اعدام كردند، بخصوص در سال 1367 ، خيلي عظيم تر از كاري است كه آقاي كارادزيچ و ‏امثال او انجام داده اند. من مطمئن هستم كه چنين روزي براي حسابرسي به اين دست از اعمال فرا خواهد ‏رسيد. آقاي كارادزيچ هم 11 سال مخفي بوده وبا تغيير قيافه با ريش مدت 11 سال طبابت هم مي كرده ، ولي ‏به هرحال گير افتاد. سرنوشت صدام حسين و... نيز از اين دست است. اما پيشنهادي كه من دارم وچند بارهم ‏آن را تكرار كرده ام اين است كه من فكر مي كنم كه به صلاح اين نظام و آقاي خامنه اي است كه ايشان بيايند ‏و نظر مردم را راجع به اين نظام و قانون اساسي بپرسند كه آيا مردم اين قانون اساسي وولايت فقيه آن را ‏قبول دارند ياخير؟ من مي گويم كه مردم ديگر قانون اساسي وولايت فقيه را قبول ندارند. اگر قبول داشته باشند ‏، كه ماحرفي نداريم چون مردم راي داده اند. اما اگر دريك انتخابات آزاد مردم قانون اساسي را قبول نداشتند ‏بايد اجازه بدهند كه مردم خود نوع حكومتي را كه قبول دارند انتخاب كنند. البته مي دانم كه ايشان هيچوقت ‏زيربار چنين پيشنهادي نمي روند. اما من به عنوان كسي كه درگذشته باهم دريك سنگر بوديم و عليه استبداد ‏شاهي مبارزه مي كرديم اين پيشنهاد را مي دهم كه هرچه اين كاررا زودتر انجام بدهند به نفع آن ها است. ‏
‎‎نظام كنوني مردم را از اين مي ترساند كه اگر اوضاع تغيير كند جنگ داخلي ، ناامني مانند عراق ‏و كشت وكشتار خواهد شد . آيا شما اين سخن را قبول داريد؟‎ ‎
ببينيد با توجه به اوضاعي كه اكنون درجهان مشاهده مي كنيم واكثركشورها اعدام را منسوخ كرده اند، اين ‏شايعات كه كشت وكشتار مي شود، ديگر اتفاق نخواهد افتاد. حتي اگر دادگاهي هم برگزارشود ديگر افراد ‏كشته نخواهند شد ، بلكه حداكثر مانند آقاي كارادزيچ به حبس ابد محكوم خواهند شد چون سازمان هاي بين ‏المللي اعدام را منسوخ كرده اند. ‏
‏ ‏