لوس آنجلس تايمز:ايرانجلسي‌‌ها" به گنجي مشكوكند

لوس آنجلس تايمز:
"ايرانجلسي‌‌ها" به گنجي مشكوكند
ترزا واتانابه
۲۴ مرداد ۱۳۸۵
خلاصه:
اكبر گنجي، مدافع دموكراسي در ايران، به كاليفرنيا آمده تا پيامي نه چندان روشن بدهد: ايران را به حال خود بگذاريد.
گنجي در مصاحبه‌ها، گفتگو با محققان و نشست با ستارگان سينما، بر اين نظر اصرار دارد كه مداخله نظامي آمريكا و كمك مالي به مخالفان رژيم ايران فقط به رژيم بهانه مي‌دهد تا آنها را بيشتر سركوب كند.
-->
اكبر گنجي، مدافع دموكراسي در ايران، به كاليفرنيا آمده تا پيامي نه چندان روشن بدهد: ايران را به حال خود بگذاريد.
گنجي در مصاحبه‌ها، گفتگو با محققان و نشست با ستارگان سينما، بر اين نظر اصرار دارد كه مداخله نظامي آمريكا و كمك مالي به مخالفان رژيم ايران فقط به رژيم بهانه مي‌دهد تا آنها را بيشتر سركوب كند.
به گفته او بهترين راه براي دموكراسي در خاورميانه، حل مناقشه اسرائيل- فلسطين، و از ميان بردن فقر، نااميدي و حكومت‌هاي استبدادي است كه اجازه رشد افراطي‌گري را مي‌دهند: "ما بايد رژيم را با چالش‌ها و مبارزات خود عوض كنيم. آمريكا نمي‌تواند اين كار را براي ما انجام دهد.... آمريكا مي‌تواند با افزايش تبادلات فرهنگي، فني و آموزشي به اين امر كمك كند."
گنجي که هم اكنون نماد جهاني آزادي بيان و حقوق بشراست جوايز متعددي بدست آورده. او دعوت كاخ سفيد را نپذيرفت، اما قرار است با پاپ بنديكت شانزدهم و شخصيت‌هاي ديگر جهاني ملاقات نمايد. شان پن، كه سال گذشته براي مشاهده انتخابات به ايران سفر كرده، گنجي را بخاطر "شجاعت و جرات سخنگويي از طرف مردمي كه حق اظهار نظر ندارند" ستود.
اما گنجي با استقبال تمامي ايرانيان مقيم لس‌آنجلس روبرو نشده است، به ويژه آنهايي كه مدافع اقدام تهاجمي براي سرنگوني رژيم ايران هستند. بعضي‌ها نسبت به گنجي بخاطر نقش او در سپاه پاسداران آيت‌الله خميني مشكوك هستند و نظرات اصلاح‌طلبانه او را مورد پرسش قرار مي‌دهند.
روزبه فراهاني‌پور، رئيس حزب جمهوري‌خواه، ترديد دارد كه يك زنداني سياسي بتواند از زندان مقاله بفرستد و پس از آزادي، اجازه سفر به دور دنيا را بگيرد. بعضي ديگر گنجي را به دست داشتن در سركوب مخالفان در ابتداي انقلاب ايران محكوم مي‌كنند.
اما گنجي هرگونه نقض حقوق بشر را تكذيب مي‌كند و مي‌گويد: "من به گذشته خود افتخار مي‌كنم و مي‌توانم از نظر اخلاقي از آن دفاع نمايم." در گردهمايي دانشگاه كاليفرنيا اين پرسش‌ها مطرح شد و بنا به گفته حسين حجازي، مدير راديو ايران، هيچ مدركي براي بدبيني به گنجي وجود ندارد.
در مهماني هاليوود، گنجي هم براي مقاومت در مقابل رژيم ايران مورد ستايش قرار گرفت و هم با پرسش‌هاي سختي براي نظراتش در باره اسرائيل روبرو شد. گنجي حق اسرائيل را به عنوان يك دولت پذيرفت، بمب‌گذاري انتحاري را محكوم كرد، و بشدت از سخنان احمدي‌نژاد در مورد نابودي اسرائيل انتقاد نمود. اما او همچنين خواستار خلع‌سلاح اتمي منطقه، حل عادلانه مشكلات اسرائيل و فلسطين، و مقاومت در مقابل بنياد‌گرايي اسلامي، مسيحي و يهودي شد كه بنظر او عامل مناقشات منطقه‌اي هستند.
گنجي مي‌خواهد خاطرات خود را بنويسد. او وقتي ديد رژيم اسلامي نيز در "قتل و خشونت و بي‌عدالتي" دست كمي از حكومت شاه ندارد نظرش از اين رژيم برگشت. او گفت: "ما قصد ساختن بهشت داشتيم اما جهنم آفريديم."
به نظر خانم نيره توحيدي، استاد دانشگاه كاليفرنيا، فرق گنجي با ديگران نه فقط صراحت كلام و پاي فشاري در انتقاد از حكومت است، بلكه او با دفاع از عدم خشونت، جمهوري سكولار، جدايي دين از سياست و حقوق برابر براي زنان و اقليت‌ها، به انتقاد از سنت‌هاي اسلامي و ايراني نيز مي‌پردازد.
خانم توحيدي مي‌گويد در صورت بازگشت به ايران: "من نگران سلامت او هستم." اما گنجي نگران آنچه كه در ايران منتظر اوست نيست. او مي‌گويد: "اين بهايي است كه بايد براي دفاع از آزادي و دموكراسي بپردازيم و من آماده هستم."
منبع: لس‌آنجلس تايمز- 13 اوت 2006

تفسيري از گاردين

تفسيري از گاردين
چه کسي جنگ را برد؟
۲۴ مرداد ۱۳۸۵
خلاصه:
چه کسي چنگ را آغاز کرد؟ چه کسي در جنگ پيروز شد؟ اين جنگ چه چيزي را تغييير داد؟ اين ها سووالاتي است که وقتي جنگي به پايان مي رسد، مطرح مي شود و پاسخ دادن به آنها کار آساني نيست. بعيد به نظر مي رسد که حزب الله با گروگان گرفتن سربازان اسرائيلي و آغاز حمله، قصد داشت در چنين مقياسي با اسرائيل مقابله کند.
-->
چه کسي چنگ را آغاز کرد؟ چه کسي در جنگ پيروز شد؟ اين جنگ چه چيزي را تغييير داد؟ اين ها سووالاتي است که وقتي جنگي به پايان مي رسد، مطرح مي شود و پاسخ دادن به آنها کار آساني نيست. بعيد به نظر مي رسد که حزب الله با گروگان گرفتن سربازان اسرائيلي و آغاز حمله، قصد داشت در چنين مقياسي با اسرائيل مقابله کند. حزب الله گمان مي کرد که با اين کار مي تواند فشار اسرائيل بر روي حماس را در سرزمين هاي اشغالي را با بمباران کردن ارتش محاصره شده اسرائيل در زمان تبادل گروگان ها، بردارد و به شکل سمبوليک از آنها حمايت کند.
همچنين بعيد به نظر مي رسد که ايران و سوريه با وجود اينکه هميشه در صدد آزار دادن اسرائيل هستند، بخواهند در اين موقعيت در جنوب لبنان ابراز وجود بکنند. پس اين اسرائيل است که در آن زمان مي خواست از موقعيت بدست آمده استفاده کند و خودي نشان بدهد و حزب الله که نماينده دشمن ديرينه اش در منطقه، ايران، است را از بين ببرد.
با در نظر گرفتن اينکه اسرائيل بدون توجه به توافق هاي بدست آمده براي آتش بس در آخر هفته گذشته به حملات خود ادامه داد، آيا مي توان گفت که اين کشور به نتيجه دلخواه خود رسيد يا بهتر بگوييم که خواهد رسيد؟ حزب الله خسارت ديد، اما نابود نشد. تلفات نظامي حزب الله درست به اندازه اسرائيل است و موشکباران شهرها و دهکده هاي اسرائيل توسط حزب الله، همچنان ادامه دارد. اين موقعيتي نيست که در خور باليدن باشد، اما در هر صورت يک موفقيت به حساب مي آيد. اگر حزب الله پيروز اين جنگ باشد، آيا روز گذشته توانست کابينه لبنان را مجاب کند که خلع سلاح اش را که در قطعنامه آتش بس مطرح شده بود، نپذيرد؟ به طور مشخص نتوانست. تعداد کشته شدگان دقيقا مشخص نشده است، اما مسلما رقم آن بالاست. بسياري از تونل هاي مخفي و استحکامات حزب الله کشف و بمباران شده است و بخش مهمي از ذخيره موشک و مهمات اين گروه نظامي مصرف شده است.
اما اين همه مشکلات جدي حزب الله نيست. جامعه مسيحيان و اهل سنت لبنان در زمان حمله اسرائيل به کشورشان از حزب الله حمايت کردند. اما خشم بوه جود آمده در کشور به نظر مي رسد که بعد از اتمام جنگ، افزايش پيدا کند. مسئله اصلي لبنان، روابط اعضاي شيعه پارلمانش است؛ روابطي که بر پايه وعده حمايت مالي و پشتيباني شکل گرفته است. با وجود کمک هاي مالي ايران، لبنان قادر نخواهد بود پول بازسازي خرابي ها را بدست بياورد. حتي اگر بازسازي جنوب لبنان توسط ديگران، دولت مرکزي لبنان، اروپايي ها و موسسات بين المللي انجام شود، کنترل و سرپرستي منطقه مشخص نيست که به دست چه کسي خواهد افتاد و اين امري است که با همکاري سياسي حل خواهد شد.
تنها در يک صورت حزب الله لبنان مي تواند با عملکردش کار را براي تسلط ديگران دشوار کند. گروه نظامي ديگري هم وجود دارد که مي تواند وارد بازي شود. ارتش عادي لبنان که از تعداد زيادي شيعه و نيروهاي فرانسوي زبان تشکيل شده است را هم نبايد ناديده گرفت. امل، حزب بزرگ شيعه ديگر نيز مي تواند نقش مهمي بازي کند. ورود فرانسه به صحنه مي تواند جاي قدرتي را بگيرد که در زمان وقوع بحران در لبنان، به ايران تعلق داشت. اين يکي از عواملي است که بايد توسط حزب الله و متحدانش در تهران و دمشق سنجيده شود. آنها بايد استفاده از توانايي هاي نظامي حزب الله را در آينده در نظر بگيرند، توانايي که بايد ابقا شود و مسلما از نو ساخته خواهد شد.
طنز تلخي که در اين موقعيت وجود دارد اين است که روند محدود کردن عمليات نظامي به دلايل مختلفي در شرف وقوع بود. اين جنگي بود که هرگز نبايد اتفاق مي افتاد و بايد هرچه زودتر تمام شود. ديگر هيچ نيازي به فجيع تر شدن جنگ نيست؛ شکستن آتش بس، يعني مرحله آخري که ارتش اسرائيل برنامه ريزي کرده بود، ممکن است هنوز اتفاق بيافتد.
منبع: گاردين 14 اوت 2006

سئوالي از بلندگوي جنگ - از ايران چه خبر؟:

سئوالي از بلندگوي جنگ:
از ايران چه خبر؟
مريم کاشاني m.kashani@roozonline.com
roozonline
"شوراي امنيت سازمان ملل متحد جمعه شب به اتفاق آرا به قطعنامه اي براي پايان درگيري در لبنان رأي داد و از حزب الله لبنان و ارتش اسرائيل خواست فوراً از عمليات نظامي دست بردارند." اسراييل، اين آتش بس را پذيرفت. حزب الله لبنان هم خبر از پذيرفتن آتش بس داد. لبنان، آتش بس را پذيرفت... و لابد همه به اين دليل که"اين جنگ نابود گر است" اما روزنامه کيهان، ارگان جنگ، هنوز بر طبل جنگ مي کويد.
البته کوبيدن بر طبل جنگ، به معناي عام، و جنگ حزب الله و اسراييل به طور خاص، کار امروز و ديروز کيهان نيست، کار روزهاست، شايد هم سال ها. اما تنها در همين مرداد ماه، که بر اساس اطلاعات موجود، اين نشريه هنوز در خيابان فردوسي تهران منتشر مي شود، و بودجه آن نيز از خزانه ملت و ايران مي رود، حتي يک روز نيست که خبري از ايران، تيتر اول کيهان را به خود اختصاص داده باشد؛ حتي يک روز. صفحه اول کيهان را در روزهاي مرداد، بازخواني مي کنيم:
1 مرداد: نبرد با حزب الله زوال قدرت آمريكاست
2 مرداد: وارد جنگ مي شويم
3 مرداد: هلاكت 30 نظامي وانهدام 6 هلي كوپتر و تانك رژيم صهيونيستي
- اسرائيل: از خونسردي حزب الله كلافه شده ايم
4 مرداد: فرار بزرگ؛ 60 درصد صهيونيست ها گريختند
- حملات موشكي مداوم حزب الله به شهرها و شهرك هاي مهاجرنشين، 60 درصدصهيونيست ها را از فلسطين اشغالي به سوي كشورهاي غربي فراري داد.
5 مرداد: در پي تهديد تازه سيدحسن نصرالله؛ تل آويو تخليه شد
7 مرداد:[6 مرداد جمعه است]: عقب نشيني مرگبار اسرائيل
- مقاومت رزمندگان حزب الله باعث شد تا نظاميان اسرائيلي تلاش براي تصرف مثلث بنت جبيل، مارون الراس و عيترون با شكست مواجه شوند و آنان با تحمل خسارات سنگين از اين منطقه عقب نشيني كنند.به گزارش خبرگزاري ها از بيروت، نظاميان رژيم صهيونيستي ديروز بعد از درگيري هاي سنگين با رزمندگان حزب الله لبنان مواضع خود را تغيير دادند و از مثلث بنت جبيل، مارون الراس و عيترون عقب نشيني كردند... ارتش اسرائيل عقب نشيني نيروهايش را از مواضع خود در مارون الراس "تاكتيك جنگي" دانسته است.
8 مرداد: پيش دستي حزب الله طر ح آمريكا را به هم ريخت
9 مرداد: حزب الله: اسرائيل منتظر انتقام سخت ما باشد
10 مرداد: گزارش اختصاصي كيهان از آخرين تحولات نبرد لبنان؛ تل آويو در انتظار موشك باران
11 مرداد: شكست تازه اسرائيل در 4 محور مرزي لبنان
- در حالي كه خبر انهدام دومين ناوچه اسرائيل در منطقه ساحلي شهر صور در جنوب لبنان، موجي از شادي در ميان مردم لبنان به وجود آورد، ايهود اولمرت، نخست وزير رژيم صهيونيستي براي دلداري و تسلي دادن به خدمه ناوچه هاي ديگر مستقر در سواحل مديترانه از اين ناوچه ها بازديد كرد. گفتني است شكست هاي پي در پي ارتش رژيم صهيونيستي باعث ضعف، درماندگي و نااميدي نيروهاي نظامي اسرائيل شده و مقامات ارشد اين رژيم مي كوشند با حفظ روحيه آنان، خود را ضعيف و ناتوان جلوه ندهند.
12 مرداد [پنجشنبه]: به خاطر حمايت از جنايات رژيم صهيونيستي آمريكا منتظرسيلي سخت باشد
14 مرداد: خاورميانه تغيير نكرد، حزب الله قهرمان شد
15 مرداد: موشك هاي حزب الله در عمق 90 كيلومتري فرود آمد، تل آويو 30 كيلومتر
- 30 كيلومتر ديگر باقي مانده تا تل آويو هدف موشك هاي حزب الله قرار گيرد.
14 مرداد: شليك دقيق حزب الله تلفات سنگين ارتش اسرائيل
16 مرداد[ 15 مرداد تعطيل است]: دفاع از حزب الله برهمه واجب است
17 مرداد[ پنجشنبه]: سيدحسن نصرالله اسرائيل را به ستوه آورده است
19 مرداد: روزهاي سياه براي ارتش اسرائيل جنوب لبنان گورستان صهيونيست ها شد
و حالا که اين داستان، آرامشي نسبي گرفته: "در آخرين ساعات روز جمعه 20 مرداد 85- 11آگوست 2006- شوراي امنيت سازمان ملل همانگونه كه انتظار مي رفت به ياري اسرائيل شكست خورده و تحقيرشده برخاست و با صدور قطعنامه اي تلاش كرد آنچه را اسرائيل در صحنه نبرد يك ماهه با حزب الله لبنان قادر به كسب آن نبوده است، از طريق مفاد اين قطعنامه به رژيم صهيونيستي هديه كند.درباره اين قطعنامه- شماره 1701- كه بايد آن را لكه ننگ ديگري در كارنامه سياه شوراي امنيت سازمان ملل دانست، گفتني هايي هست."
و طبيعي است که در چنين شرايطي، کيهان، به ناچار بنويسد: "سيدحسن نصرالله رهبر بلندآوازه و شجاع حزب الله لبنان قطعنامه شوراي امنيت سازمان ملل را به تمسخر گرفته و با استهزاء اين شورا گفت: آنچه به اسرائيل داده ايد از آنچه مي خواست خيلي بيشتر است."
به ويژه آنکه تحليل هاي آقايان، راه هاي ديگر مي رفته است: "اسرائيل به زودي به جاي آتش بس شكست را خواهد پذيرفت"[ حجت الاسلام محمد محمديان، نماينده مقام رهبري در دانشگاه ها] و" جهان اسلام كاملا با حركت حزب الله همدل و هم صدا"[همان منبع] نبوده است.
البته کيهان، درست در روز پذيرش آتش بس، براي ادامه دادن سريال جنگ، از قول حزب الله مي نويسد: "تا تجاوز هست مقاومت ادامه خواهد داشت."
شايد هم چنين باشد؛ اما از ايران چه خبر؟

آتش جنگ در لبنان خاموش شد

از ساعت ٨ صبح امروز، دوشنبه، آتش جنگ يك ماهه در لبنان خاموش شد. شورای امنيت سازمان ملل بامداد روز شنبه به اتفاق آرا قطعنامه شماره ۱۷۰۱در مورد "لزوم توقف اعمال خصمانه و جنگی" در لبنان را تصويب كرده بود. دولت‌های اسرائيل و لبنان، پذيرفته بودند از بامداد روز دوشنبه، ١٤ اوت به جنگ پايان دهند. ارتش اسرائيل و حزب‌الله لبنان گفته‌اند که مفاد اين قطعنامه را مراعات خواهند کرد.
Mon / 14 08 2006 / 6:34به گزارش بی‌بی‌سی‌، ساعاتی قبل از فرا رسيدن زمان برقراری آتش بس، هواپيماهای اسرائيلی بر فراز بيروت به پرواز در آمدند و با پخش اعلاميه هايی هشدار دادند که در صورتی که خاک اين کشور مجددا هدف حملات حزب الله قرار گيرد، ارتش اسرائيل اين حملات را تلافی خواهد کرد. در اين اعلاميه خطاب به مردم لبنان آمده است که حزب الله يک تشکل لبنانی نيست بلکه در خدمت اهداف سياسی و نظامی سوريه و ايران قرار دارد.در مقابل، از قول رهبران حزب الله گزارش شده است که گفته‌اند که گرچه آتش بس را مراعات می‌کنند اما حق اقدام عليه نيروهای اسرائيلی حاضر در خاک لبنان را برای خود محفوظ می‌دارند.به گزارش خبرنگاران بی‌بی‌سی در منطقه، عمليات متقابل هر دو طرف تا لحظاتی قبل از برقراری آتش بس نيز ادامه داشت و هر دو طرف می‌کوشيدند تا قبل از ترک مخاصمات امتيازات بيشتری را کسب کنند.همچنين، در خلال ساعات شب هواپيماهای نظامی اسرائيلی به هدف هايی در داخل خاک لبنان حمله کردند و سخنگوی ارتش اسرائيل گفته است که در جريان حدود يکصد و هشتاد حمله هوايی، ساختمان ها، تونل های انتقال مهمات و تدارکات و محل های پرتاب موشک متعلق به حزب الله بمباران شد. بسياری از ماموريت های نيروی هوايی اسرائيل در شهر صور در جنوب لبنان و از مناطق تحت نفوذ حزب الله به اجرا در آمد. در مقابل، گروه حزب الله در خلال روز يکشنبه بيش از دويست و پنجاه موشک به سوی مناطق مسکونی شمال اسرائيل پرتاب کرد که خساراتی بر جای گذاشت.آتش بس شکننده و هزينه جنگگرچه دولت های اسرائيل و لبنان قطعنامه آتش بس را مورد قبول قرار داده اند و حزب الله نيز با آن مخالفتی نکرده است، برخی از ناظران گفته اند نسبت به توقف کامل عمليات نظامی اطمينان کامل ندارند.واحدهای زمينی ارتش اسرائيل متشکل از حدود سی هزار نظامی در داخل خاک لبنان مستقر شده اند و در مواردی نيروهای پراکنده حزب الله را در محاصره خود دارند.قرار است نيروی چند مليتی پاسدار صلح و نفرات ارتش لبنان در خلال روزهای آينده به منطقه اعزام و بين نيروهای دو طرف مستقر شوند اما تا آن زمان اين خطر وجود دارد که حوادثی کوچک درگيری مجدد بين حزب الله و ارتش اسرائيل را در پی آورد.همچنين در حاليکه هر دو طرف از پيروزی در جنگ سخن می گويند، مشخص نيست که شرايط مندرج در قطعنامه مصوب شورای امنيت به منزله حل بحران چند ساله در جنوب لبنان باشد.در اين قطعنامه آمده است که حفظ امنيت لبنان تنها در حوزه وظايف نيروهای مسلح تحت امر دولت اين کشور است که می تواند به معنی خلع سلاح حزب الله باشد.نخست وزير اسرائيل گفته است که اين قطعنامه خواست دولت وی را بر آورده کرده و به حضور حزب الله به عنوان دولتی در برابر دولت لبنان خاتمه خواهد داد و افزوده است که به محض استقرار نيروهای لبنانی در نواحی مرزی، ارتش اسرائيل اين مناطق را تخليه خواهد کرد.در عين حال، گرچه دولت لبنان قطعنامه آتش بس را پذيرفته و رهبر حزب الله نيز با آن مخالفتی نکرده اما اين گروه در گذشته همواره با خلع سلاح خود مخالفت کرده است.همزمان، دولت لبنان در گزارشی گفته است که از زمان آغاز عمليات اسرائيل در روز ١٢ ژوئيه که در واکنش به گروگانگيری دو نظامی اسرائيلی توسط حزب الله آغاز شد، بيش از يکهزار نفر از شهروندان لبنانی کشته و صدها هزار نفر آواره شده اند. دولت لبنان خسارات مالی جنگ را حدود دو و نيم ميليارد دلار برآورد کرده است.مقامات اسرائيلی گفته اند که در جنگ لبنان ١٥٢ شهروند اسرائيلی، از جمله ١١٣ نظامی، در اثر پرتاب موشک های حزب الله يا درگيری مستقيم با اين گروه کشته شده اند.اسرائيل تلفات حزب الله را بيش از پانصد نفر اعلام داشته اما اين گروه تنها کشته شدن شصت و هشت تن از نفرات خود را قبول کرده است.۱۸بند قطعنامه‌ی شورای امنيت۱- با توجه به اينكه بحران لبنان تهديدی برای امنيت و صلح جهانی است از حزب‌الله و اسراييل خواسته شده تا اعمال خشونت آميز و خصمانه عليه يكديگر را متوقف كنند. ۲- پس از توقف كامل اعمال خصمانه از اسراييل خواسته شده تا همه نيروهای خود را از جنوب لبنان خارج و به پشت "خط آبی" سازمان ملل منتقل كند، از دولت لبنان نيز خواسته شد تا نيروهای ارتش اين كشور را با هماهنگی نيروهای پاسدار صلح سازمان ملل "يونيفل" همزمان با عقب نشينی اسراييل به جای نيروهای اسراييلی مستقر كند. ٣- با تاكيد بر اهميت گسترش حاكميت دولت لبنان بر همه خاك اين كشور، دولت لبنان بايد بااجرای قطعنامه‌های ۱۵۵۹ ناظر به خلع سلاح شبه نظاميان) و ١٦٨٠ (ناظر به رسميت شناختن حق حاكميت لبنان به وسيله سوريه و ترسيم مرزها ميان دو كشور) و بندهای مربوط به "پيمان طايف" سيطره خود را بر خاك لبنان كامل كند و سلاح و قدرت نظامی غير از سلاح و قدرت دولت لبنان وجود نداشته باشد. ٤- ‪احترام به "خط آبی" (كه سازمان ملل سال ۲۰۰۰ميلادی ميان لبنان و فلسطين اشغالی ترسيم كرد) ضروری است. ٥- پشتيبانی از همه قطعنامه‌های تصويب شده پيشين در شورای امنيت در ارتباط با حاكميت و استقلال دولت لبنان در چارچوب مرزهای بين‌المللی و مطابق پيمان آتش بس سال ١٩٤٩ ميان اين كشور و اسراييل ضروری است. ٦- از جامعه جهانی خواسته شده است تا دولت لبنان را برای بازسازی اين كشور كمك و ياری كند. ٧- از همه طرف‌ها خواسته شده است تا مانع رسيدن كمك به آوارگان نشوند و در راه عبور كمك‌ها از گذرگاه‌های امن و بازگشت آوارگان كارشكنی نكنند. ٨- از اسراييل و لبنان خواسته شده از برقراری آتش بس دايم و ايجاد راه حل دراز مدت براساس مبادی و اصول زير اقدام كنند: الف احترام كامل به "خط آبی" سازمان ملل در جنوب لبنان. ب - اجرای تدابير امنيتی برای جلوگيری از اعمال خصمانه و ايجاد منطقه خالی از سلاح ميان خط آبی و رود ليتانی (۲۰كيلومتری عمق لبنان) و نيز تنها سلاح موجود در اين منطقه بايد سلاح ارتش لبنان و نيروهای يونيفل باشد. ج - اجرای كامل قطعنامه‌های ۱۵۵۹و ١٦٨٠ و خلع سلاح نيروهای شبه نظامی. د - اسراييل بايد نقشه‌های باقی مانده نزد اين رژيم از مناطق مين‌گذاری شده در خاك لبنان را در اختيار دولت لبنان قرار دهد. ٩- دبيركل سازمان ملل از لبنان و اسراييل برای حل درازمدت بحران بر اساس بند هشتم منشور شورای امنيت حمايت كند. ١٠- از دبيركل سازمان ملل خواسته شده است تا با همكاری طرف‌های بين‌المللی و طرف‌های ذی ربط در مورد بندهای قطعنامه‌های ۱۵۵۹و ١٦٨٠ و خلع سلاح و ترسيم مرزهای بين‌المللی لبنان و مناطق مورد اختلاف از جمله كشتزارهای شبعا اقدام و پيشنهادهای خود را ظرف ۳۰روز به شورای امنيت ارايه كند. ١١- تصميم گرفته شد تا نيروهای يونيفل تجهيز شوند و شمار آنان به ۱۵ هزارنفر افزايش يابد. ١٢- در حمايت از خواست دولت لبنان برای گسترش حاكميتش، نيروهای بين- المللی برای كمك به اين دولت در مناطق مختلف مستقر شده و اين اجازه را دارند كه اقدامات لازم را در منطقه استقرار يافته، اتخاذ كنند تا منطقه عملياتی آنان به منطقه‌ای برای بروز اعمال خصمانه تبديل نشود. ١٣- از دبير كل سازمان ملل خواسته شد تا تدابيری را برای تضمين قدرت يونيفل با هدف انجام ماموريت‌های مشخص شده در اين قطعنامه اتخاذ كند و دولت‌های شركت‌كننده بايد از هر نوع كمك به دريغ نكنند. ١٤- از دولت لبنان خواسته شده است تا از ورود سلاح به داخل مرزهای خود جلوگيری كند و از نيروهای يونيفل خواسته شده است تا دولت لبنان را در اين زمينه ياری دهد. ١٥- از همه كشورها خواسته شده است تا گام‌های ضروری برای جلوگيری از فروش سلاح به شهروندان، موسسات، نهادها و گروه‌های لبنانی و آموزش نظامی اين گروه‌ها، بردارند مگر آنچه كه دولت لبنان و يونيفل اجازه داده باشد. ١٦- مدت ماموريت يونيفل تا ۳۱اوت سال ۲۰۰۷ميلادی تمديد می‌شود. ١٧- از دبيركل سازمان ملل خواسته شده است تا طرف يك هفته گزارشی به شورای امنيت درباره اجرای اين قطعنامه ارايه دهد. ١٨- بر ضرورت اهميت تحقق صلح همه‌جانبه در خاورميانه مبتنی بر قطعنامه‌های ٢٤٢ و ۳۳۸شورای امنيت (ناظر به خروج اسراييل از سرزمين‌های اشغال شده اعراب) تاكيد شد

برگرفته از ایران امروز.

انقلاب استراتژيک در خاورميانه:

گزارش فيگارو از:
انقلاب استراتژيک در خاورميانه
roozonline
چهار هفته پس از آغاز جنگ در لبنان و پس از فاجعه قانا که نقطه عطف مهمي، چه از نظر سياسي و چه از نظر رواني، در اين درگيري ها بود، سه عامل استراتژيک بسيار مهم به ذهن خطور مي کند؛ سه عاملي که نه تنها مي توانند در روزها يا هفته هاي آينده شرايط يک راه حل ديپلماتيک را مشخص کنند، بلکه ثبات پايدار را نيز در اين منطقه حساس و حياتي به طور اصولي به وجود آورند.
اولين عامل بي شک ظهور ايران به عنوان يک ابرقدرت منطقه اي خواهد بود. بارها شاهد بوده ايم که ايران، يک کشور غيرعرب، پرچمدار مقاومت هاي ضدصهيونيستي، ضدامريکايي و ضدغربي بوده است. اين ايراني است که امروز خيابان هاي عرب را به وسيله حزب الله پرشور مي کند؛ کاري که نصرالله در سال هاي 60 به اسم "ناسيوناليسم عرب" انجام مي داد، امروز ايران آن را، نه به اسم جامعه عرب بلکه تحت لواي "اسلام اصولگراي شيعه" انجام مي دهد.
مسأله نگران کننده صرفاً پاک کردن اسراييل از روي نقشه جهان [توسط رييس جمهور ايران] نيست، بلکه همچنين دولت هاي عربي است که هنوز طرفدار غرب اند و بدون اينکه خود بدانند روي "بمب ساعتي افکار عمومي" اعراب نشسته اند. درحقيقت، ايران با سرمايه گذاري روي حزب الله، تشکيل اکثريت کادر اين گروه شبه نظامي و مسلح کردن آن به انواع موشک هايي که برخي از آنها حتي از 100 تا 200 کيلومتر برد دارند، خود را در خط اول جنگ عليه اسراييل قرار داده است. جمهوري اسلامي به لطف حزب الله که پس از خروج سوري ها در جنوب لبنان مستقر شده، به واقع از اين پس نقش کشور مقابل اسراييل را در اين درگيري ها بازي مي کند.
اين وضعيت هيچ دست کمي از يک انقلاب استراتژيک واقعي ندارد؛ انقلابي که مي تواند از جنگ امروز با لبنان، جنگ ديگري را به صورت گسترده تر و در مقياس جهاني رقم بزند: رويارويي دو قدرت اتمي، اسراييل فعلي و ايران فردا. به علاوه، شروع خصمانه اين درگيري ها قبل از نشست کشورهاي گروه هشت در سن پترزبورگ، نشان از کشمکش بين جامعه بين الملل و ايران بر سر پرونده هسته اي دارد.
براي هرگونه استراتژي بايد بهايي را پرداخت کرد و مطمئناً ايران برنده بزرگ اين درگيري ها خواهد بود. انتشار اين احساس نفرت انگيز از امريکا و اسراييل که کل جهان اسلام و جهان عرب را لرزاند، حزب الله را از اين جنگ پيروز خارج مي کند و از ايران، پدرخوانده آن نيز، يک برنده سياسي خواهد ساخت. ازاين پس ديگر مسأله خلع سلاح حزب الله و برقراري حاکميت ملي در لبنان جنبه عملي به خود نخواهند گرفت، مگر با ضمانت دولت تهران و نمايندگانش در دمشق و بيروت. ازاين پس، تمامي پايتخت هاي غربي و همچنين مسکو و پکن، مي دانند که فشار بر ايران به منظور صرف نظر کردن از جاه طلبي هاي هسته اي اش، چه بهاي گزافي مي تواند به همراه داشته باشد.
دومين عامل به اسراييل و کليه اشتباهات استراتژيکي آن مربوط مي شود که از زمان شروع اين بحران در عکس العمل هاي دولت اولمرت شاهدش هستيم. عليرغم ديپلماسي فرانسه، بسيار شنيده شد که اقدامات تلافي جويانه اسراييل "نامتناسب" و حتي اشتباه است. در زماني که رييس جمهور محمودعباس و اسماعيل هانيه، نخست وزير حماس، در شرف ازسرگيري مذاکرات با اسراييل، به ويژه به هدف آزادي زندانيان بودند، سرجوخه شاليت در غزه ربوده شد. دو سرباز ديگر اسراييلي نيز در مرز لبنان ربوده شدند و اولين موشک ها نيز چند روز پس از آغاز نشست G8، به شمال اسراييل پرتاب شد.
در هر دو مورد، انجام اقدامات تهديدآميز کاملاً مشهود بود. ولي دولت اسراييل معتقد بود که پاسخ اين تهاجمات را بايد با بمباران هاي سراسري داد، به طوري که بتوان موضع اصولگرايان [حزب الله و حماس] را تضعيف کرد. دومين اشتباه بدون شک وارد شدن فرهنگ امريکايي است که ازاين پس بر نيروهاي مسلح اسراييل حکم مي راند؛ بمباران هاي گسترده و درعين حال از راه دور با پرتاب موشک هاي "هوشمند" راه خوبي است، ولي کاملاً بي اثر در برابر شبه نظاميان و از طرف ديگر، کاملاً مرگبار و مهلک براي مردم غيرنظامي.
نتيجه: اسراييل به همان ميزاني که مورد حمله واقع شد، امروز به مانند جلاد بيرحمي ظاهر شده، ولي تاکنون جنگ اصلي را واگذار کرده: جنگ ظاهري.
سومين اشتباه از جانب حزب الله است: اين گروه شيعه با کمي مقاومت از اين نبرد پيروز خارج مي شود، ولي از طرف ديگر مي بينيم که در صحنه لبنان و حتي در صحنه جهاني نيز حضور خود را نشان مي دهد.
سومين عامل به ايالات متحده مربوط مي شود. اين کشور عليرغم قدرت نظامي و اقتصادي عظيم خود، عليرغم حضور گسترده خود در صحنه هاي ديپلماتيک، از اين پس در خاورنزديک بسيار کم ديده خواهد شد، و حتي مي توان گفت که ديگر به بازي گرفته نمي شود. اين مسأله که خانم رايس نتوانست حتي به بيروت سفر کند، خود نشان دهنده آغاز اين احساس تنفر ضدامريکايي در جهان عرب است. اين خواسته واشنگتن که نيروهاي کمکي اروپايي را تحت لواي سازمان ناتو به منطقه اعزام کند تا حزب الله را خلع سلاح نمايند، درحالي که ازطرف ديگر، دولت امريکا اعلام مي کند که وارد اين بازي نمي شود و هيچ سربازي را نيز اعزام نمي کند، بحث هاي زيادي پشت سر خود دارد؛ اين اختلافات نشان مي دهد که تا چه حد تفاوت سلايق در نزد دولت امريکا و تا چه حد تفاوت روحيه در سطوح فرماندهي وجود دارد، به طوري که حتي قدرت امريکا در سازمان ناتو نيز زير سؤال رفته است. مطمئناً امريکا بهاي زيادي براي شکست خود در عراق متحمل خواهد شد و بهاي بسيار بيشتري را نيز در برابر ايران پرداخت خواهد کرد. ايران اکنون توانسته به مثابه يک رقيب در مقابل ايالات متحده بايستد و وجهه يک "خاورميانه جديد" را به تصوير بکشد، و البته اين بار يک خاورميانه جديد "اسلام گرا".
در اين شرايط، اطلاع يافتن از چگونگي دوران پس از جنگ فوق العاده مشکل مي نمايد. البته يک آتش بس فوري به دلايل بشردوستانه براي هر دو طرف لازم و ضروري است، ولي اين مسأله که يک نيروي چندمليتي تحت پرچم سازمان ملل يا اتحاديه اروپا مدتي را وارد جنوب لبنان شود و حزب الله را خلع سلاح نکند، يک مرهم گذاري بسيار موقت خواهد بود که همه نيز از آن واقفند.
به دنبال تلفات و خسارات عظيم اين جنگ، اين بار به واقع بايد اقدامي انجام داد که طي آن لبنان حاکميت ملي خود را بازيابد و جنوب اين کشور ديگر به عنوان پايگاه نظامي شبه نظاميان تبديل نشود. به دست آوردن اين نتيجه به واسطه اعمال زور و فشار به نظر عملي نمي آيد. آنچه را که نيروي مسلح اسراييل نتوانسته در مدت چهار هفته درگيري به دست آورد، بعيد به نظر مي رسد که يک نيروي بين المللي قادر به انجام آن باشد. پس راه حلي که به نظر عملي مي رسد اين است که با حضور سوريه و ايران به يک توافق همه جانبه بر سر وضعيت لبنان برسيم. طي اين توافق مي توان نيروي بين المللي را انتخاب نمود که مورد خوشايند همه واقع شود. وظيفه جامعه جهاني در اين خصوص، به ويژه اروپا و فرانسه، بي اندازه حائزاهميت است. آنچه که درحال حاضر بسيار نااميد کننده به نظر مي رسد اين است که هنوز شرايط چنين سازشي به وجود نيامده.
و بدتر از آن اينکه تاريخ 22 اوت به سرعت نزديک و مجدداً رويارويي جامعه ملل با جمهوري اسلامي بر سر فعاليت هاي هسته اي آغاز مي شود.
منبع: فيگارو، 10 اوت 2006
مترجم: علي جواهرفروش

از جمعه تا جمعه در ایران

از جمعه تا جمعه در ایران (70)


سلامی چو بوی خوش آشنا
کشتی به گل نشسته از شواهد و قرائن چنین بر می آید که کفگیر دیکتاتوری مذهبی حاکم بر ایران در بلاد لبنان به ته دیگ خورده و سیاست ,, شبیه سازی ,, در این کشور مصیبت زده با تمامی هارت و پورت های ولی فقیه با شکست جدی روبرو گردیده است. آخوند ها برای فرار از عواقب سیاست های هسته ئی اشان دست به بحرانی دیگر در منطقه زدند. رزیم آخوندی قریب دو دهه بود که در وجود خلاء قدرت در این کشور دست به تشکیل نیروی بومی برای استمرار و صدور انقلاب در لبنان زده بود. این کارت قاعدتا تنها کارت برنده ی رژیم در این بخش از منطقه ی خاورمیانه به شمار می آمد و همواره بعنوان اهرمی برای باجگیری از جامعه بین الملل مورد استفاده قرار میگرفت.
رژیم با این اهرم کارخانه ئی بنام ,, کارخانه ی گروگان گیری ,, براه انداخته بود که هر چند وقت یکبار با گروگانگیری مسائل و معطلات دیکتاتوری مذهبی را حل و فصل میکرد. نقطه ی ورود رژیم نیز اینبار از همین زاویه بود و با تصور اینکه میتواند باز با گروگانگیری دست به معامله بر سر ,, پروژه های اتمی اش , بزند, بحران اخیر راه عامدا براه انداخت. به گزارش سایت ایران اسرار جزئیات امر نیز به قرار زیر بود:
,, حسن خميني, نوه خميني با محمل زيارت حرم حضرت زينت در 10 تا 15 تير ماه 85 به دمشق مسافرت كرد. درهمان زمان چند نفر از مسئولين حزب الله با پوش ديدار با احمد خميني نيز به دمشق آمدند. علي لاريجاني دبير شوراي امنيت رژيم در روز 13 تير (4 ژولاي) كه با سولانا قرار بود روي بسته پيشنهادي ملاقات كند و بهانه اينكه پارلمان اروپا خانم مريم رجوي را دعوت كرده به اين مسافرت نرفت, مخفيانه وارد دمشق شد.رحيم صفوي فرمانده سپاه پاسداران و فيروز آبادي رئيس ستاد ستاد كل نيروهاي مسلح نيز مخفيانه به دمشق آمدند و در روز 13 تيرماه در سفارت رژيم در دمشق جلسه اي با حضور حسن اختري سفير ويژه رژيم در دمشق و نماينده خامنه اي تشكيل دادند. در اين جلسه يك ارزيابي نظامي و سياسي از طرح حمله حزب الله به اسرائيل و شروع جنگ بين آنها بعمل آمد و قرار شد كه حزب الله آماده عمليات باشد.علي لاريجاني پس از ملاقاتش در 20 تيرماه 85 (11 ژوئيه 2006) با سولانا (كه سولانا از نتايج آن اظهار تأسف كرد) از بروكسل به دمشق رفت. ابتدا با نايب رئيس جمهور سوريه ملاقات كرد و هماهنگي ها و موافقت هاي با سوريه را انجام داد و سپس در سفارت رژيم در دمشق با يكي از مسئولين حزب الله ملاقات و فرمان شروع جنگ را به وي ابلاغ كرد .,,

در کنار تمامی کمک های مالی, لجستیکی و نظامی آخوندها بر این باور بودند که عنقریب دست نشاندگان آخوندی جنوب این کشور را ضمیمه ی حاکمیت آنان خواهند کرد. طرح خاورمیانه ی اسلامی که رژیم آخوندی از آن سخن به عمل می آورد, ظاهر آلترناتیوی در مقابل ,, خاورمیانه ی بزرگ ,, است که قرار بود تا ,, آبادانی , آزادی و عدالت اجتماعی ,, را در این منطقه ی حساس به مانند آنچه که در حاکمین ننگین آخوندی برپا کرده اند, با توپ و موشک و تانک به ارمغان بیاورند.
از تغذیه ی نظامی سخن به میان آمد, بد نیست تا به گزارشی از روزنامه الحيات در این رابطه استناد کنیم. در این گزارش از جمله آمده است: ,, حزب الله لبنان هزاران فروند موشك از ايران دريافت كرده كه برد برخي از آنها بيش از 150 كيلومتر است . موشكهاي استفاده شده توسط حزب الله در درگيريهاي اخير با اسراييل از نوع شاهين 2، فجر 3، فجر 5 و ام 220 است. بيشتر اين موشكها كه توليد كارخانجات هوا - فضاي ايران است، كه از نقشه و سيستمهاي موشكي روسيه ، آمريكا يا چين نمونه برداري شده و در انبارهاي نيروهاي مسلح ايران پيش ازجنگ با عراق يا همزمان با آن ذخيره شده است.,, با شکست نطامی که نیروهای دست نشانده ی رژیم در لبنان اکنون همین دیکتاتوری است که ,, مزه ی شکست ,, را بهتر از هر جریان دیگری درک کرده و در بدر بدنبال راه حلی برای بیرون آمدن ار بحران ,, خود ساخته ,, است. از گسیل هیئت های مختلف گرفته تا التماس و درخواست از ,, کشور های دوست ,, برای مشارکت در ,, حل و فصل صلح آمیز ,, تمامی علائم ضعف و تشتت در دستگاه دیکتاتوری است. نشست وزیران خارجه ی کشورهای اتحادیه ی عرب و همچنین در کنار آن کشورهای اسلامی جملگی آب سردی بر طرح های آخوندی ریختند و رژیم با سر شکستگی از این اجلاس بیرون آمد. اکنون دیگر کشوری در عالم نیست که انگشت اتهام را بسوی تهران برای راه انداختن بحران لبنان دراز نکرده باشد . تیز ترین مواضع را فؤاد سينيوره، نخست وزير لبنان در مصاحبه با روزنامه فرانسوی زبان لوريان لوژور چاپ بيروت، گرفت. وی به اظهارات وزير امورخارجه رژِیم درباره طرحی که وی برای آتش بس در کشورش داده است بشدت حمله کرد و گفت متکی "از حد و اندازه اش خارج شده است".
فواد سنیوره، نخُست وزیر لُبنان طرح هفت ماده ای برای خاتمه ی جنگ تحمیلی ارائه داده است که خود به بزرگترین چالش برای رژیم آخوندی و نیروهای دست نشانده اش در این کشور تبدیل شده است.بر سیاق این طرح در کنار تقاضای آتش بس فوری و خروج نیروهای اشغالگر از مناطق تحت اشغال خود، خلع سلاح حزب الله و استقرار نیروهای مُسلح دولت لُبنان در جنوب این کشور را شامل میشود. در کنار تمامی اینها قرار است تا نیروهای حافظ صلح در کنار مرزهای لبنان مستقر شوند. تمامی شاهد و قرائن سخن از آن دارند که چرخ قضایا به هر سو که بگردد, دیگر آبی که ریخته شده به جوی باز نخواهد گشت ونیروهای تحت حاکمیت آخوندی باید سلاح هایشان را زمین بگذارند وخود را تسلیم کنند. این درسی است که آخوندها بهتر از هر جریان دیگری در این قضایا گرفته اند و این چنین آخوندها یکبار دیگر در قماری که خود براه انداخته بودند, سرشکسته بیرون آمدند.

یک سده از مشروطه گذشت

شادید بتوان پیدایش جنبش مشروطیت را با اشتباه سیاسی مظفرالدين شاه یعنی بروی کار آوردن عين الدوله بعنوان نخست وزیر در اواخر شهريور 1382 مترتبط نمود. پرچه جنبش از سالین پیش آغاز شده بود و وقایع جنبش تنباکو راه گشائی خود را در جامعه بعمل آورده بود, اما به یقین میتوان نقطه قلیان جامعه را این اشتباه محاسباتی شاه دانست. عين الدوله که در زور گوئی و گردن کشی شهره ی خاص و عام بود, به مجرد گرفتن قدرت, دست به سركوب گسترده ي “ طلبه خانه هاي تهران “ و بستن قرارداد گمركي با روسيه، زد و علاالدوله را به فرمانداري تهران برگزيد. بازاريان و مردم كه بدليل بي كفايتي دربار و عوامل اش سخت از اوضاع مملكت ناراضي بودند، فرصت را غنيمت شمرده و با بستن مغازه ها، بهمراه جمع كثيري در مسجد شاه بست نشستند.
اين تجمع با حمله ي عساكر و گزمه هاي مظفرالدين شاه، بهنگام سخنراني سيد جمال اصفهاني بهم خورد و خود دليل ديگري شد تا در تاريخ 15 ارديبهشت1284 چند هزار تن از مردم تهران اينبار در اعتراض به موسيو “ نوز بلژيكي “وزير گمركات و ايادي وي، در حرم حضرت عبدالعظيم دوباره متحصن گردند. اكنون دامنه ي اعتراضات و تحصنات به سراسر كشور گسترش يافته و شهر ها يكي پس از ديگري به اعتصاب و اعتراض روي مي آورند. در اين ميان علاء الدوله براي نشان دادن اقتدار شاه در روز 20 آذر 1284 شمسي، يكي از تجار خوشنام تهران بنام “ سيد قندي“ را بجرم اينكه حاضر به فروش قند به قيمت ارزان نگرديده بود، در ملاء عام شلاق زد.
احمد كسروي در كتاب “ تاريخ مشروطه ي ايران“ مي نويسد:
“ چگونگي آنكه در اين روزها در تهران و ديگر شهرها قند گران شده و بهاي آن از پنج قران به هفت قران بالا رفته بود و انگيزه ي آن، پيش آمد جنگ ميان روس با ژاپن بود. علاء الدوله حكمران تهران كه مردي گردنكش و سختگيري مي بود، خواست بازرگانان قند فروش را به كاستن بهاي آن وادارد، و اين كار را با زور و دژ رفتاري پيش برد. در اين ميان حاجي سيد هاشم قندي رت كه يكي از بازرگانان بزرگ قند و خود مرد سالخورده و نيكوكار و ارجمندي مي بود و سه مسجد در تهران ساخته و بنياد هاي نيك ديگر هم گذارده بود آوردند......در اين هنگام حاجي سيد اسماعيل خان را كه سرهنگ توپخانه و هم يكي از بازرگانان قند مي بود را نيز آوردند و او به هنگام در آمدن به اطاق به شيوه ي در باريان تعظيم نكرد و به شيوه ي ديگران تنها سلام بس كرد. اين رفتار خشم علا الدوله را فزونتر گردانيد و دستور داد او را با حاجي سيد قند چي به فلك بستند و به زدن پرداختند.“
در پي اين حادثه كه خبر آن سريعا در شهر تهران پيچيد، شهردر حمايت از اين دو بازرگان به حالت شورش در آمد. دلجويي هاي مشيرالدوله، وزير خارجه از دو تاجر سرشناس نيز اكنون حاصلي به بار نياورده و مردم در حرم حضرت عبدالعظيم دوباره متحصن ميگردند.

با گسترش فشار هاي مردمي و رشد و نفوذ جنبش به ديگر شهر ها ي كشور، سرانجام شاه در 22 ديماه به خواسته هاي متحصنين مبني بر تشكيل “ عدالتخانه “ تن داده و با اعزام هيئتي به سرپرستي “ امير بهادر “ وزير دربار به حرم، مردم به تحصن خود پايان ميدهند. مظفرالدين شاه طي دستخطي در اين باره از جمله چنين مينوسيد: “ جناب اشرف اتابك اعظم- چنانكه مكرر اين نيت خودمان را اظهار فرموده ايم، ترتيب و تاسيس عدالتخانه دولتي براي اجراء احكام شرع مطاع آسايش رعيت از هر مقصود مهمي واجب تر است و اين است بالصراحه مقرر ميفرماييم براي اجراء اين نيت مقدس، قانون معدلت اسلاميه كه عبارت از تعيين حدود و احكام شريعت مطهره است، بايد در تمام ممالك محروسه ي ايران عاجلا داير شود بر وجهي كه ميان هيچيك از طبقات رعيت فرق گذاشته نشود و در اجراء عدل و سياسات بطوريكه در نظامنامه اين قانون اشارات خواهيم كرد، ملاحظه ي اشخاص ، طرفداري ها ي بي وجه قطعا ممنوع باشد ....“
كتاب بيداري ايرانيان
اما عدالتخانه چه بود؟ “ عدالتخانه چسيت؟ چرا علما آنرا ميخواستند؟ عدالتخانه همانست كه امروز مردم عدليه مينامند. اداره يي كه در آن داوراني به دادخواهي مردم رسند و داوري نمايند. گاهي بيدادگراني از درباريان و ديگران پيدا شدندي و دست به دارايي مردم باز كردندي و در اين هنگام بودي كه نياز به دادگاه افتادي و اين در ايران نمي بود. دوم براي برپا كردن عدليه، بدان سان كه خواست علما مي بود، ناگزير شدي كه قانون بگذارد و اين خود گامي در راه قانوني كردن كشور مي بود “
تاريخ مشروطه ايران – احمد كسروي

يك سال بعد و بدنبال كشته شدن طلبه يي بنام “ سيد حميد“ در بازار تهران، مردم بهمراه آقايان طباطبايي و بهبهاني، سران جنبش در تهران كه خواستار راه حل هاي مسالمت آميز و حل و فصل از طريق “ كدخدا منشي“ بودند ، به قم رفته و تا 6 مرداد 1285 در آنجا به تحصن نشستند. همزمان با اين اعتراضات، تظاهرات هاي گسترده يي در شهر هاي مختلف به حمايت از متحصصنين بوقوع پيوست. در تبريز مردم خواستار تدوين قانون اساسي طي ده روز شده بودند و جنبش روز بروزدامنه ي وسيعتري به خود ميگرفت.
در پي گسترش اعتراضات، سرانجام مظفرالدين شاه به خواسته هاي جنبش تن داد و ناچار گرديد تا عين الدوله را عزل و بجاي وي مشيرالدوله را بر سر كار بياورد. وي در 13 مرداد همان سال فرمان “ مشروطه“ را امضاء نمود وفرداي آنروز كه مصادف با روز تولد مظفرالدين شاهؤ آن فرمان را انتشار بيروني دادند. با اين فرمان مردم نخستين پيروزي خود بر “ استبداد سلطنت “ و “ ارتجاع شيخ فضل الله يي“ را جشن گرفتند. گرچه شاه و شيخ ظاهرا به خواسته هاي حق طلبانه ي مردم تن داده بودند، اما از هيچ تلاشي براي به اسارت كشاندن اين “ نهال نوپا ي آزادي “ كوتاهي نكردند. در شهريور همان سال فرمان تشكيل مجلس شوراي ملي و مقررات انتخابات صادر گرديد و نخستين جلسه ي مجلس با“ شكوه فراوان“ در تاريخ مهر 1285 تشكيل گرديد.
مجلس اول با تمامي نواقص و كار شكني هايي كه از سوي عمله هاي استبداد و ارتجاع صورت ميگرفت، هم از لحاظ عمل و هم از لحاظ مجموعه فعاليتهاي خود، موفق به تدوين و تصوسيب قاندن اساسي گرديد. ليرانيان بيدار شده و انقالب كرده، اكنون در پي آن بودن تا امتيازات داده شده به دول استعماري را باز پس بگيرند و منافع ملي كشور را دوباره احيا نمايند. نمايندگان مجلس اول بدليل بافت طبقاتي و نزديكي اشان به دربار، فئودال ها، ملاكين بزرگ، بدون اينكه خدشه يي به اساس سيستم مالكيت فئودالي بياورند، نخست خواهان خرده اقداماتي بيش نبوده و فقط به اقدامات و اصلاحاتي جزيي در دستگاه دولتي، سيستم بازخريد، تنظيم قوانين قيمت گذاري بر ارزاق عمومي و تاسيس اتاقهاي بازرگاني و انجمنهاي ولايتي بسنده كرده كردند.
صوراسرافيل در باره ي نمايندگان مجلس اول ميگويد:
“ در انتخاب وكلا جز به بزرگي شكم، كلفتي گردن، بزرگي عمامه، بلندي ريش و زيادي اسب . كالسكه دقت كزده اند. بيچاره ها خيال كرده اند كه گويا اين وكلا را ميخواهند به مهر و وعده به پلوخوري بفرستند.“ چند ماه پس از امضاء اولين قسمت از قانون اساسي، مظفرالدين شاه در گذشت و محمدعلي ميرزا كه بر نظامي استبدادي بار آمده بود و با مشروطه همدلي نداشت، به سلطنت رسيد. وي كه در واقع از پاييز همان سال بنام پدر بيمارش امور مملكت را اداره ميكرد، از آغاز برآن بود تا به كمك ايادي خود در مجلس، نهال نوپاي مشروطه را ريشه كن نمايد و استبداد را دوباره بر كشور مستولي سازد. اما مردم بجان آمده، خواهان انقلاب و نه رفرم هاي ساختگي بودند. بر اين اساس بود كه بين مردم متشكل در“ انجمن هاي ملي “ از يك سو و محمد علي شاه و مجلس از سوي ديگر اختلافات و تنش هايي پيش آمد. بدليل مردمي بودن اين انجمنهاي ملي و از آنجاييكه خواسته هاي مردم را نمايندگي ميكردند، سرانجام با اعمال نفوذ معنوي، روساي مجلس استعفا داده و بازوي اجرايي حركات و اعتراضات مجاهدان تبريز ، پيش قراولان انقلاب مشروطه گرديدند.


هفته ی خوبی برایتان آرزومندم
مهرداد هرسینی

فدیه ازادی

فدیه ازادی
سالها پیش در نوجوانی یکی از بهترین تفریحاتم خواندن تاریخ ایران بود ،با اشتیاق فراوان شرح پیروزی ها و افتخارات میهن را دنبال می کردم و از ذکر رشادتهای نامداران کشورم بسیار لذت می بردم . اما وقتی به صفحات مربوط به مصیبتها و اشغال ایران توسط بیگانگان می رسیدم ،با خشم و به سرعت آن صفحات را می خواندم بلکه زودتر تمام شود .ولی وقتی مطلب به درازا می کشید و سالهای اشغال و ستم بیگانگان به دها صفحه می رسید ،مایوس و غمگین می شدم. یادم هست وقتی مثلا در مورد سالهای سیطره یونانیان، اعراب ،مغولها ، ترکها و انگلیسیها می خواندم و مظالم شگفت انگیز ی که در این دوران بر ملت ایران رفته بود را مطالعه می کردم ،همواره یک سئوال تمام ذهنم را به خود مشغول می کرد و آنهم این بود که چرا در تمام طول آن سالها یی که بیگانگان جنایات وحشتناک در حق ملت روا میداشتند، در این سرزمین پهناور هیچ ایرانی وطن پرستی پیدا نمیشد که حرکت موثری برای پایان دادن به این وضعیت اسف بار انجام دهد. با خودم فکر می کردم آیا در میان ملتی که داریوش و کوروش و آریو برزن و لطفعلی خان زند داشته است، در آن دوران ستم و اسارت حتی یک جوانمرد که نصیبی از دلاوران پیشین با خود داشته باشد در کل ایران پیدا نمی شد؟ هر چه فکر می کردم نمی فهمیدم که مثلا چه جوری ملتی که بزرگترین قدرت دنیای باستان یعنی روم را شکست می دهد چگونه در عرض سی سال چنان ذلیل می شود که از یک سری بیابانگرد وحشی پاپتی با چنان خفتی شکست می خورد و برای صدها سال تحت استیلای جابرانه آنها می ماند . جمله "حتی یک مرد جسور هم نبود..." به شدت آزارم می داد و باورم نمی شد تحت آنهمه تحقیر و توهین و ظلم و غارت و تجاوز سالها وبعضا قرنها مردم با تیره روزی زندگی کرده باشند و دم برنیاورده اند. یکی از اندوه بار ترین فصل مشترک این شرح حالها همکاری و خدمت هموطنان به متجاوزین و بیگانگان است شخصیت " قاضی شارع" در سریال تلوزیونی سربداران که قاضی شرع دوران حکومت مغولها بود مصداقی از این هموطنان است که متاسفانه بیشمار نمونه از آن در تاریخ ایران وجود دارد. بدون شک خیانت یا انفعال توده های ملت بزرگترین و جرارترین دشمن آزادیخواهانی بوده است که ننگ وذلت را نپذیرفته اند. جالب این است که این هموطنان گرامی ! همواره از خیانت های خود با توجیهات رندانه و انواع سفسطه ها، چه تمجید ها کرده اند و حتی با وقاحت بابت ابن عمل ننگین خود از بقیه طلبکار هم هستند! بازهم همان شخصیت"قاضی شارع" را مثال میزنم که در جواب پرسشی از او که چرا در دستگاه سرکوب و جنایت مغولها حکم به اعدام جوانان مبارز می دهد؟ پاسخ داد "من روزی ۲۰۰ نفر را محاکمه می کنم برای ۲ نفر حکم اعدام می دهم و بقیه را به زندان محکوم می کنم در حالی که اگر به جای من یک مغول قضاوت می کرد برای همه حکم به اعدام می داد ." در اینجا به سرعت عبارت شوم مترادف این فرهنگ رذیلانه در ذهنم تداعی می شود که امروزه توسط اصلاح طلبان به عنوان یک خط مشی اساسی بارها و بارها به صورت" انتخاب میان بد وبدتر" عنوان شده و می شود. کسی نگفت چرا از "انتخاب بین بد وخوب" و " سرانه هزینه انتخاب خوب" توسط ملت صحبت نمی شود.و اما شرح احوال امروز ما را در کتابهای درسی نوجوانان قرن های بعد خواهند نوشت .آنجا از هولناکترین جنایات و نفرت انگیز ترین خیانتهایی که در دوره آخوندهای رذل بر ملت و کشور ایران رفته است می نویسند.و احتمالا آنزمان هم کودکی مایوس و خشمگین و متعجب در درک میزان ذلت پذیری اجدادش عاجز می ماند.نمی دانم کودک فردا چه احساسی خواهد داشت وقتی بخواند و بداند که در میان بی تفاوتی توده ملت، ملیاردها ملیارد پول نفت توسط چند تا آخوند ریغوی رنگ زرد و اجنبی به تاراج می رفت و در عوض ملیونها دختر ایرانی برای گذران زندگی تن فروشی میکردند و ملیونها پسر ایرانی مجبور به دزدی و گدایی یا اشتغال به مشاغل پست بودند. وقتی آیندگان عکس احمدی نژاد را ببینند احتمالا با خود خواهند گفت وقتی این همه جنایات را این چنین بوزینه های ریغویی انجام دادند ، "حتی یک انسان آزاده..." هم نبود که جلوی اینها را بگیرد. از تن فروشی دختران ایرانی در شیخ نشین های خلیج همیشه فارس! خواهند نوشت. از آمار نا امید کننده اعتیاد ،از نرخ عجیب بیکاری و شرایط استثماری بازار کار،از سرکوبهای وحشیانه و گستاخانه اقوام ایرانی عرب و لر و کرد و ترک و بلوچ خواهند نوشت در حالی که همزمان رژیم با پررویی و وقاحت شگفت انگیز هر روز حداقل یک سوم اخبار خود را به فلسطین و عراق و لبنان و ....اختصاص می دهد.از انحرافات تکان دهنده اجتماعی،از انحطاط غم انگیز ارزشهای فرهنگی چند هزار ساله ،از شیوع سکس با محارم،از اعطای امتیارات شگفت انگیز رژیم از کیسه ملت به نیروهای سرکوبگر خود مثل بسیج و سپاه در قبال تفتیش و تعرض به خصوصی ترین زوایای زتدگی مردم ، از بانک مرکزی تروریسم جهانی بودن رژیم ،از زندان اوین که جلوی چشم ملت رشیدترین فرزندان میهن در آن بند از بندشان جدا گشت ،از نماز های جمعه که تا کنون سه دهه است هر هفته توسط بیشعورترین وبیشرفترین آدمهای این مملکت سیرکی برپا می شود و مزخرفترین چرندیات عالم را با ادبیات هزارو چهارصد سال پیش در قرن بیست ویکم برای مفلوکترین ملت دنیا موعظه و پندهای حکیمانه!! می گویند و عده ای هم با بیشرمی بی پایان مثل گوسفند با گوشهای آویزان و با دهان باز چشم به دهان اهریمن پشت تریبون می دوزند و ،از اکبر رفسنجانی آخوند لواط دهنده (طبق شواهد محکم) که یک تنه یک ایران را به خارجیها فروخته است ،از ننگین ترین قرارداد تجاری طول تاریخ این سرزمین یعنی پروژه میدان گازی پارس جنوبی ،از سنگسار و اعدام جوانان،از میلیاردها دلار کمک به پست ترین تروریستهای دنیا وهمزمان فقر باورنکردنی توده های عظیم مردم ..... همه اینها در تاریخ نوشته خواهد شد و بابت دیدن و تحمل کردن این رذالتها ،تحقیرآمیزترین نگاه به عموم آدمیانی که در این دوره زیستند خواهد شد.لابد آیندگان هم مثل من که در مورد گذشتگان قضاوت می کنم ،خواهند گفت سگ هم تحمل این مصائب را ندارد.یعنی این آدمها از سگ هم پست تر بودند که اینچنین در میان کثافت زیستند و هیچ نگفتند.اما تاریخ کشور ما به جز این گونه ذلت پذیری شاهد جنبش های آزادیبخشی هم بوده است که بارقه عشق و امید و غرور را در ذهن ما شعله ور می سازد یعقوب لیث صفاری،اردشیر بابکان، آل بویه، نهضت سربداران، حسن صباح و ......همگی اسوه هایی واقعی از منتها آمال آزادیخواهانه مردم کوچه و بازار است که اگرچه بدلیل روزمره گری توان رفتن در این راه خطیر را ندارند لکن با ساختن و پروبال دادن به افسانه هایی نظیر امام حسین و سیاوش شاهنامه تمنای بی پایان خود را به عشق و صفا و آزادگی که برایشان عقده شده است را نشان می دهند. سوم مرداد شصت و هفت سالروز عملیات "فروغ جاویدان" هم روزی فراموش نشدنی در تاریخ آزادیخواهی ایران است . این روز در مسیر آزادیخواهی این دیار بدون شک یک "قُله" است. بدور از تعارف و تعصب این حادثه پشتوانه ای بی نظیر از ایدئولوژی ، آرمانخواهی ، اتحاد ،صمیمیت و صداقت را در بالاترین سطح در خود دارد که آنرا از سایر نهضتهای آزادیخواهانه تاریخ ایران متمایز می کند. یک وجه تمایز عمده دیگر عملیات "فروغ جاویدان" (و البته سایر عملیات مجاهدین) حضور شگفت انگیز و واقعی زنان و دختران میهنمان در خط نخست مبارزه با دشمن اشغالگر است. گفتن این نکته شاید یک جمله بیشتر نباشد ولی درک این رویداد بی نظیر در کشورمان و ارزشی که مجاهدین برای "زن"در فرهنگشان قایل می شود بعضا آنچنان با فرهنگ "ذلیلانه"روزمره ما فاصله دارد که متاسفانه برای عوام تصنعی و غیر قابل ادراک می نماید . آیا بازهم می توان گفت "امام حسین" و "سیاوش" اسطوره هستند ، وقتی که شش هزار نفر نیروی پیاده نظام با چند صد هزار نفر مزدور کاملا مسلح به انواع وسایل و تجهیزات نظامی و هواپیما و هلی کوپتر بجنگد و دهها هزار کشته از مزدوران بگیرد. آیا راه دیگری به جز پیکار بی امان برای پایان اشغال میهن توسط آخوندهای اجنبی متصور است؟ به قول خانم مریم رجوی " با همین ارتش می توان و باید این رژیم را سرنگون کرد" به امید آزادی
برگرفته از وب لاگ آزدیخواهان زاگرسی

به منظور فراخوان نيروها در شرايط بحراني

به منظور فراخوان نيروها در شرايط بحراني
ارتباط 50 هزار بسيجي با "شبکه فراخوان"
اسفنديار صفاري
۱۵ مرداد ۱۳۸۵
roozonline
به دنبال تجهيز گردان هاي عاشورا و الزهرا به سلاح هاي نيمه سنگين، و تشکيل هسته هاي 22 نفره از نيروهاي گزينشي و ويژه بسيج، اين هفته شبکه فراخوان بسيج به منظور فراخوان نيروها در شرايط بحران و برقراري ارتباط فرماندهان و نيروهاي ميدان افتتاح شد.
20 هزار بسيجي براي اتصال به شبکه فراخوان مجهز شده اند، اما به گفته مقامات اين شبکه توانايي برقراري ارتباط محرمانه ميان فرماندهان نظامي و 50 هزار بسيجي را دارا است. صندوق پيامهاي صوتي و سيستم دريافت sms از جمله ديگر امکانات پيش بيني شده در شبکه فراخوان بسيج است. فرمانده کل سپاه پاسداران در مراسم افتتاح اين سيستم، يکي از مواهب راه اندازي سيستم فراخوان بسيج را به کار گيري آن در جريان نا امني ها ارزيابي کرد و خواست اين سيستم به اندازه‌اي در زمينه ارتباطات پيشرو باشد كه وقتي سيستم مخابراتي و برقي كشور از كار افتاد در كار آن هيچ اختلالي پيش نيايد. همزمان با آغاز فعاليت شبکه فراخوان بسيج، محمود احمدي نژاد نيز در جمع مديران وزارت فن آوري و اطلاعات خواستار راه اندازي هرچه سريعتر شبکه ملي شد.
حسين حسن زاده، مسوول دايره فراخوان بسيج در گفت و گو با خبرگزاري ايرنا پيرامون دلايل راه اندازي اين شبکه و کاربرد آن گفت: "در حال حاضر از دو طريق استفاده از بيسيم بسيج و ارتباط تلفني با اپراتورهاي اين شبكه مي‌توان با اين فراخوانها ارتباط برقرار كرد و پيغام‌هاي خود را براي كاربران فرستاد."وي ظرفيت شبکه فراخوان بسيج را 50 هزار نفر عنوان و اعلام کرد در حال حاضر حدود ‪ ۲۰‬هزار بسيجي در ‪ 14 ‬استان كشور به منظور استفاده از اين شبکه تجهيز شده‌اند. حسن زاده در ارتباط با امكانات شبکه فراخوان بسيج، اين فراخوان هارا داراي امكانات صندوق صوتي، دريافت پيامهاي ‪ sms‬تلفنهاي همراه و روزنامه هاي الكترونيكي عنوان و اظهاراميدواري کرد حداكثر ظرف سه ماه آينده اين سيستم اجرايي شود.خبرگزاري رسمي جمهوري اسلامي، به نقل از مهدي شيراني نژاد، معاون فناوري و ارتباطات و اطلاعات ستاد مشترك سپاه، سيستم فعلي ارتباطي بسيج، راسيستم بيسمي خواند. شيراني نژاد اگر چه ظرفيت بيسيمي بسيج را نسبت به نيروي انتظامي و نظامي كشور از نظر كيفيت و كميت داراي جايگاه بهتري دانست ولي با اين وصف راه اندازي سيستم فراخوان بسيج را ضروري ارزيابي کرد. به گفته اين مقام نظامي، سيستم فراخوان بسيج در محدوده شبكه افق، كه بزرگترين شبكه اينترانت [اينترنت اختصاصي] کشور است، راه اندازي شده و در چند ماه آينده به تمام مناطق کشور گسترش خواهد يافت.
فرمانده کل سپاه پاسداران ولي در مراسم افتتاح شبکه فراخوان بسيج به صراحت از کاربرد اين شبکه سخن گفت. به گزارش ايرنا، يحيي رحيم صفوي تاکيد کرد: "از نظر ما ارتباطات، كارايي سلسله اعصاب در بدن را انجام مي‌دهد و اگر اين سلسله اعصاب چه در زمان صلح و چه در زمان جنگ به درستي كار كند مشكلات و اطلاعات با سرعت بيشتري منتقل مي‌شود و در رده تصميم‌گيري، تصميمات بهتري اتخاذ خواهد شد."وي ناامني ها در مناطق مختلف کشور را يکي از دلايل ايجاد چنين شبکه اي بر شمرد وگفت: "فرماندهي و كنترل تنها توسط اين سلسله اعصاب امكان پذير است و ما اميدواريم اين سيستم هر چه زودتر توسعه يابد." فرمانده سپاه با تاکيد بر اينکه "اين سيستم بايد در زمينه ارتباطات پيشرو باشد" خواست اين شبکه به شکلي در بيايد که "زماني كه سيستم مخابراتي و برقي كشور از كار افتاد در كار اين سيستم اختلالي به وجود نيايد."صفوي افزود: "بايد اين سيستم به نحوي مناسب به كاربران بسيجي آن آموزش داده شود كه به نحو ايده‌آلي از آن استفاده شود و خدمات شخصي نيز به كاربران اين فراخوانها، همچون توانايي ارتباط خانواده بسيجيان با آنان وجود داشته باشد تا بسيجيان فراخوانها را هميشه همراه خود داشته باشند." فرمانده سپاه در عين حال گفت "مي‌توان اين وسايل ارتباطي را در دسترس پزشكان، پرستاران، معلمان، رانندگان اتوبوس شركت واحد و كارگران كارخانجات نيز قرار داد تا از وجود اين افراد زحمت كش اجتماع بيشتر استفاده" كرد.
توصيه هاي نظامي به مخابرات
سخنراني فرمانده سپاه پاسداران در جمع مديران وزارت فن آوري و ارتباطات خبر از نگراني هاي مقامات کشور در مورد تبعات اخلال در سيستم ارتباطي کشور در صورت يک بحران گسترده مي دهد. رحيم صفوي در اين سخنراني تاکيد کرده که نصب تجهيزات در ارتفاعات و مناطق مختلف بايد به گونه‌اي انجام شود كه دشمن نتواند با يك موشك، امكانات ارتباطي و تجهيزات مخابراتي كشور رانابود كند. فرمانده سپاه در سخناني که خبرگزاري ها آن را منتشر کردند، به مقامات اين وزارتخانه گوشزد کرد که: "نصب تجهيزات در ارتفاعات و مناطق مختلف بايد به گونه‌اي انجام شود كه دشمن نتواند با يك موشك امكانات ارتباطي و تجهيزات مخابراتي كشور رانابود كند و به سادگي اختلال در ارتباطات ايجاد كند و ارتباط بين نقاط مختلف كشور را مختل كند."
فرمانده سپاه با اشاره به اينکه "ما در معرض خطر آمريكا و اسراييل هستيم و از ناحيه هوايي برخي آسيب‌پذيري‌ها را داريم" تاکيد کرد که: "بايد از طريق پدافند غيرعامل، به حفظ امنيت ارتباطي توجه كنيم و حتي با صرف هزينه بيش‌تر، نقاط آسيب‌پذير را كاهش دهيم." وي با اشاره به اينکه "در ساخت منطقه عسلويه شركت‌هاي خارجي مخازن سوخت را در سطح بالاتر و ارتفاعات قرار داده‌اند و كارخانجات و تاسيسات را در پايين دست و دامنه ساخته‌اند. در نتيجه، يك انفجار مي‌تواند به مخزن سوخت لطمه بزند و آتش به نقاط پايين‌دست و كارخانجات و پالايشگاه‌ها لطمه بزند و آن‌ها را ذوب كند" خواست تا در طراحي صنعتي، شبكه‌هاي مخابراتي و شهرك‌هاي صنعتي و سرمايه‌گذاري‌هاي بزرگ، نكات امنيتي و ملاحظات نظامي براي مقابله با خطرات دشمن مورد توجه باشد: "حتي با صرف هزينه‌هاي بيش‌تر، بايد آسيب‌پذيري را در مقابل خطرات دشمن كاهش دهيم."
سخنان صفوي آنجا بوي جنگ گرفت که وي گفت: "با همكاري دولت و بدون حضور شركت‌هاي خارجي بايد مصالح امنيتي كشور را به پيش ببريم زيرا از نظر نظاميان، سلسله اعصاب يك كشور را مخابرات و ارتباطات تشكيل مي‌دهد. در زمان جنگ نيز دشمن به دنبال آن است كه در حركت‌هاي اول تاسيسات مخابراتي و ارتباطي را ازبين ببرد. بنابراين ما به دنبال مخابرات امن با پايداري زياد هستيم... زيرساخت‌هاي ارتباطي فيبرنوري، ماهواره و... باعث توسعه و كارآمدي است و گسترش فيبر نوري، امنيت بيش‌تري را فراهم مي‌آورد و مديران مخابرات بايد اقدامات مؤثري را براي خنثي‌سازي تهديدات به كار گيرند... اطلاعات طبقه‌بندي شده نبايد درز كند و مخابراتي ايده‌آل است كه دشمن را از دسترسي به اطلاعات محروم مي‌كند."خبرگزاري فارس نيز اين هفته سخنان مشابهي از جانب محمود احمدي نژاد منتشر کرد. به نوشته اين خبرگزاري احمدي نژاد خطاب به مديران و مسولان وزرات فن آوري و ارتباطات تاکيد کرده: "تاسيس و راه‌اندازي شبكه ملي را در اولويت كار خود قرار دهيد چرا كه استفاده از شبكه جهاني بسيار نامطمئن است و خطرهاي بالايي دارد. اگر شبكه جهاني قطع شود ارتباطات بطور كلي در كشور قطع مي شود و هيچ اعتباري به اين شبكه جهاني نيست."
راه اندازي شبکه فراخوان بسيج و تجهيز شبه نظاميان به تجهيزات نيمه سنگين و اين همه سخن از شرايط اضطراري، تير دو نشاني است که در جنگ پيش بيني مي شود؛ جنگي که طرفش فرق نمي کند خارجي باشد يا داخلي.

جنگ لبنان ازديدگاه لوموند

جنگ لبنان ازديدگاه لوموند
اسراييل در جنگ غيرمستقيم با ايران
آلن فراشون

roozonline
از ديد دولت يهود، جنگ عليه حزب الله لبنان به مانند سرآغاز يک درگيري غيرمستقيم، ولي ريشه اي، با ايران است. اين جنگ صرفاً به دليل واکنش نسبت به ربودن دو سرباز اسراييلي نيست؛ صرفاً به اين دليل هم نيست که شبه نظاميان شيعه از آنسوي مرز اقدام به شليک موشک مي کنند. دليل اصلي آن بازگرداندن وجهه و آبروي ارتش اسراييل است که پس از خروج از لبنان در بهار سال 2000 و از غزه در تابستان 2005 به کلي از دست رفت.
پشت منطق اين جنگ اعلام شده به حزب الله، يک هدف استراتژيکي بسيار مهم نهفته است: اورشليم با حمله به گروهي که در نظرش بازوي مسلح ايران در خاورنزديک است، قصد دارد به جمهوري اسلامي بفهماند در درگيري هاي بين اسراييل و اعراب جايگاهي ندارد. اين مسأله از مصاحبه ها و نشست هاي دولت اورشليم براي اطلاع رساني به روزنامه هاي اروپايي برداشت مي شود. نشست هايي که پيام آنها گاهي به صورتي فرموله مي شوند که پاسخي به انتقادات وارده بر دولت يهود باشند: "عدم تناسب عکس العمل با عمل".
آيا اقدامات تلافي جويانه در پاسخ به تهديدهاي حزب الله، تعداد قربانيان غيرنظامي در لبنان و نابودي زيرساخت هاي غيرنظامي و شهري اين کشور را توجيه مي کند؟ جاده ها، اتوبان ها، پمپ هاي بنزين، مراکز برق، کارخانه ها، فرودگاه ها و هزاران ساختمان که سالها وقت و سرمايه مردم اين کشور را به خود معطوف داشته بودند، اکنون ازبين رفته اند.
زئيف شيف، سرشناس ترين تحليلگر نظامي اسراييلي هفته گذشته در روزنامه هاآرتص نوشت: "نبرد فعلي در لبنان جايگاه ايران را در خاورنزديک مشخص خواهد کرد."
شکست حزب الله شکستي براي مؤسس و حامي ايراني آن خواهد بود. اسراييلي ها نسبت به اين نکته غافل نيستند که حزب الله يک تشکيلات رخنه کرده در واقعيت لبنان است؛ هر چندآنها به خوبي مي دانند اکثريت شيعيان لبنان خود را از اعضاي اين تشکيلات به حساب مي آورند و آنها را مطمئناً نمي توان با عمليات نظامي ازبين برد.
ولي اسراييلي ها همچنين مي دانند که ايدئولوژي حزب الله مبني بر نابودي کامل اسراييل، ذاتاً از ايدئولوژي جمهوري اسلامي نشأت مي گيرد. حزب الله ساليانه 100 ميليون دلار کمک مالي، ازجمله پيشرفته ترين تجهيزات را دريافت مي کند؛ کادر و شبه نظاميان آن توسط گروهي از اعضاي سپاه پاسداران ايران که علناً در شرق لبنان مستقر هستند آموزش مي بينند؛ موشک هايي که اکنون بر سر شهرهاي اسراييل مي بارند، از مقصد ايران يا سوريه آمده اند؛ اکثر مردم شيعه لبنان تابع آيت الله خامنه اي، رهبر جمهوري اسلامي هستند و با او بيعت کرده اند.
جمهوري اسلامي مانند هر حکومت ديگري نيست. اين حکومتي است که مقصودش رسيدن به تسليحات هسته اي و رييس جمهورش خواهان نابودي اسراييل و حذف آن از روي نقشه جهان است. تاريخ خاورنزديک نشان مي دهد که معمولاً هر چه در اين منطقه گفته مي شود، به مرحله اجرا نيز مي رسد، از جمال عبدالناصر گرفته تا آريل شارون.
خانم تزيپي ليوني، وزير امور خارجه اسراييل و يک شخصيت مشهور در سياست دولت يهود، حسن نصرالله را به مثابه سخنگوي سياست جمهوري اسلامي در منطقه مي بيند. تهران در کمال وضوح اهداف خود را به تصوير کشيده: رد هرگونه راه حل قابل مذاکره در درگيري هاي فلسطين و اسراييل و نابود کردن هرگونه طرح اوليه در اين خصوص؛ يقين داشتن نسبت به اينکه اسراييل بايد روزي از اين منطقه ناپديد شود و در پايان اينکه، تأسيس يک دولت فلسطيني در کنار آن نشان از شکست پذيري اسراييل و سياست هايش دارد.
خانم ليوني در اين خصوص مي گويد: "به هيچ وجه نبايد اجازه داد که ايران انقلابي و متحدان جديد آن که از جبهه ديگري آمده اند [سوريه و حماس]، به قدرتي تبديل گردند که خيلي سريع بر خاورنزديک چيره شوند." و اين مهم مگر با شکست دادن حزب الله به طور تمام و کمال در جنگ فعلي لبنان به دست نخواهد آمد.
از زمان خروج ارتش اسراييل از لبنان، در يک خط مرزي که توسط سازمان ملل مشخص شده، ديگر هيچ اختلافي بين لبنان و دولت يهود وجود نداشت. پس گردهم آوردن 17000 موشک توسط حزب الله لبنان براساس چه انگيزه اي صورت گرفت؟ اورشليم پاسخ اين سؤال را اينگونه مي دهد: به دليل حضور نظامي و سياسي جمهوري اسلامي در منطقه. اهداف اين حکومت مشخص اند: تأثير گذاشتن بر روند درگيري هاي اعراب و يهوديان در يک جهت خاص؛ جواب دندان شکن دادن به اسراييل درصورت کوچک ترين حمله عليه ايران.
بسياري از سران عرب نيز مانند مقامات اسراييلي فکر مي کنند و براي اولين بار است که اين موضوع را با صداي بلند بر زبان مي آورند. مصر، عربستان سعودي، اردن و چندين دولت عربي در خليج عدم مسؤوليت حزب الله را در دومين گروگانگيري که در مورخ 12 ژوئيه انجام شد، به طور عمومي اعلام کرده اند. اين کشورها همچنين اميدوارند که حزب الله از جنگ جديد لبنان پيروز خارج نشود. ولي اين سران عرب برخلاف جريان فکري ملت و مرئوسين خود حرکت مي کنند. افکار عمومي در اين کشورها به سمت حزب الله معطوف است و با هر بمباراني که در شهرهاي لبنان صورت مي گيرد و با هر تصويري که از غيرنظاميان وحشت زده، مجروح يا کشته شده پخش مي شود، تشديد مي گردد.
حسن نصرالله با "قهرمان دنياي عرب" شدن فاصله چنداني ندارد. وي يکي از منجي هايي است که به طور مرتب هر از چند گاهي در جهان عرب ظاهر مي شوند و و مي گويند انتقام "تحقير" اعراب را از دشمنان خود مي گيرند و نويد آزادي و رهايي فلسطين از چنگال اسراييل را سر مي دهند: جمال عبدالناصر در سال هاي 1960 و پس از آن صدام حسين در سال هاي 1990 و 1991.
محبوبيت رهبر حزب الله اما براي دادن اطمينان لازم به انديشمندان عرب، به ويژه سني ها، کافي نيست. آنها وقتي مي بينند ايران به قدرت خود بازمي گردد، ترسشان جدي تري مي شود؛ ايراني که آنها فکر مي کردند قدرتش متعادل شده. اکنون رييس جمهور احمدي نژاد زنگ خطر اين ملقمه منفجره را که ترکيبي از ناسيوناليسم فوق ارتجاعي، منجي گرايي و موعودگرايي است، به صدا درمي آورد. اينها همان باورهايي هستند که سوخت اصلي انقلاب ايران را تأمين کردند.
اکنون در قاهره، در رياض و در امان، ترس اين است که شايد يک مجموعه قدرتمند از شيعيان درحال شگل گرفتن باشد؛ مجموعه اي که از تهران تا بيروت گسترده شده باشد. سرنگوني صدام حسين منجر به تشکيل يک قدرت شيعه عراقي شد که با سياست هاي ايران بسيار همگرايانه عمل مي کند.
اين تحليل استراتژيک يکي از عناصري است که تصميم کليدي از جانب اسراييل را رقم خواهد زد: چه زماني بايد آتش بس را پذيرفت؟
منبع: لوموند، 2 اوت 2006
مترجم: علي جواهرفروش

هر اتفاقي بيافتد، ايران پيروز است

تفسيري از ها آرتص:
هر اتفاقي بيافتد، ايران پيروز است
بردلي برستون
۱۵ مرداد ۱۳۸۵
roozonline
محمود احمدي نژاد، در غرب القاب بي شماري دارد که بسياري از آنها قابل چاپ نيست. اما زماني رسيده است که با لقبي که در مواجهه با غرب بدست آورده است، ناميده شود: نابغه.
هنوز چيزي از يک سال نگذشته است که احمدي نژاد با عنوان رئيس جمهور ايران، موقعيتي براي اين کشور کسب کرده است که در خاورميانه و حتي در جهان، بي همتا است: هر اتفاقي که بيافتد، ايران پبروز است.
عراق را در نظر بگيريد. هرچه آمريکا در آمريکا ناکام تر مي شود، لبخند بزرگ تري بر لب هاي احمدي نژاد نابغه، مي نشيند. جورج بوش با حمله به عراق، اين کشور را ويران و خنثي کرده است. دشمن منفور ايران در منطقه، براي ايران کاري را انجام داد که ايران در دوران جنگ ده ساله اش با عراق، موفق به انجام دادنش نشده بود.
مسئله ديگري که به نفع احمدي نژاد است، اين است که هرچه موقعيت در لبنان و عراق بحراني تر مي شود، قيمت نفت بالا تر مي رود و هر سنتي که در پمپ بنزين ها خرج مي شود، ميليارد ها دلار براي ذخيره ارزي ايران به ارمغان مي آورد.
پيشرفت تحسين برانگيز احمدي نژاد در اين موقعيت- که واشنگتن با سرمايه گذاري بي حساب و کتابش در ارتش و سياست هايش در عراق و جنگي که از هر سو به فاجعه ختم مي شود- باعث شده است که اين فکر در اذهان شکل بگيرد که غرب در آينده ، با وجود تضمين هايي که در صورت ادامه برنامه هاي اتمي ايران وجود دارد، اميدي براي لشگرکشي به ايران، نداشته باشد.
برداشت هاي متفاوت از جنگ با تروريسم، براي ايران ايجاد مصونيت کرده است. کارت رايگان خروج از زندان هم از سوي صدام حسين به احمدي نژاد هديه شده است. اين نکته را هم نبايد فراموش کرد؛ احمدي نژاد، بيش از هر کس ديگري ارزش منطقه اي بي حرمتي کردن را دريافته است.
تمام اظهارات احمدي نژاد درباره هولوکاست، پيشنهاداتش مبني بر از ريشه کندن اسرائيل، اينکه مي خواهد اثبات کند که انرژي هسته اي حق مسلم ايران است و وراجي هايش درباره شيطان بزرگ فقط پايه هاي مجسمه احمدي نژاد را به عنوان ستاره بزرگ مسلمانان سرکش و بينواي سرتاسر جهان را محکم مي کند.
بعلاوه احمدي نژاد و طرفداران خشن اش از يکي از ارکان هاي مهم "جهاد" سود مي برند که مي گويد همه پيروزند و در معيارهاي نظامي شان آمده است:1- اگر تو را بکشم، من پيروزم.2- اگر تو من را بکشي، من شهيد مي شوم و به پيروزي بزرگتري مي رسم.3- در سرزمين هاي دشمن، هيچ بي گناهي وجود ندارد. اگر من کودکان ، سالخوردگان، زنان باردار را حتي با آگاهي به اين موضوع بکشم، من پيروزم.4- اگر دشمن من، مردم عادي را حتي اشتباها هدف قرار بدهد و حتي اگر متحدانش هم او را به بي رحمي محکوم کنند، من پيروزم.
تعابير متفاوتي از اين نکته که " ايران در هر صورت پيروز است" وجود دارد، بي شمار است. اما بهترين تعبير متعلق به فيليپ دوست- بلازي، وزير امور خارجه فرانسه است که اين هفته و در جريان بازديد از مناطق جنگزده بيروت، ابراز کرد.
فرانسه که زماني پاريس خاورميانه (بيرو)، مستعمره اش بود، هنوز هم به لبنان علاقه اي خاص دارد. اما نکته اي که خيلي ها هنوز متوجه آن نشده اند، علاقه خاص فرانسه به ايران است.
اين نکته کاملا مشخص است. دوست- بلازي در کنفرانس مطبوعاتي اش در بيروت، اغلام کرد: «ما هرگز نمي توانيم بي ثباتي در لبنان را بپذيريم زيرا منجر به بي ثباتي منطقه مي شود.»
وزير امور خارجه فرانسه در ادامه گفت:« مسلما کشوري مثل ايران وجود دارد که کشوري بزرگ است و مردم و تمدن بزرگي دارد که بسيار قابل احترام است و نقش ثبات دهنده در منطقه را ايفا مي کند.»
منبع: ها آرتص 4 اوت 2006

آمريکا و اسرائيل يکي هستند

جنگ لبنان در گفت و گو با هوشنگ امير احمدي
آمريکا و اسرائيل يکي هستند
شيلا پارسي
۱۳ مرداد ۱۳۸۵
خلاصه:
ابعاد جنگ لبنان گسترده تر مي شود، اما آمريکا همچنان با حق وتو جلوي تصويب هر قطعنامه اي عليه اسرائيل را مي گيرد. درخصوص رفتارهاي تناقض آميز آمريکا و تاثير لابي هاي اسرائيلي در کاخ سفيد با دکتر هوشنگ امير احمدي رييس مرکز مطالعات خاورميانه دانشگاه راتگرز آمريکا گفت و گو کرده ايم. او هيچ تفاوتي بين آمريکا و اسرائيل نمي بيند، مافياي اسرائيلي در آمريکا را ترسناک توصيف مي کند و از اسرائيليزه کردن آمريکا در خاورميانه مي گويد.
-->
ابعاد جنگ لبنان گسترده تر مي شود، اما آمريکا همچنان با حق وتو جلوي تصويب هر قطعنامه اي عليه اسرائيل را مي گيرد. درخصوص رفتارهاي تناقض آميز آمريکا و تاثير لابي هاي اسرائيلي در کاخ سفيد با دکتر هوشنگ امير احمدي رييس مرکز مطالعات خاورميانه دانشگاه راتگرز آمريکا گفت و گو کرده ايم. او هيچ تفاوتي بين آمريکا و اسرائيل نمي بيند، مافياي اسرائيلي در آمريکا را ترسناک توصيف مي کند و از اسرائيليزه کردن آمريکا در خاورميانه مي گويد.
آمريکا در خاورميانه چه سياستي را دنبال مي کند؟سياست تسلط. تسلط به منابع انرژي اولين هدف آمريکاست. هدف دومش حفظ وضعيت و موقعيت برتري نظامي اسرائيل است. سومين هدف حذف جريان غيراسرائيلي و تضعيف دولت ها و نيروهايي که ضد آمريکا هستند و يا حتي مي توانند در آينده ضدش باشند. در عين حال هدف ديگر آمريکا هم در خاورميانه اين است که رقباي جهاني خود در آينده، مثل چين و روسيه و اروپا را در وضعيت دشواري نگه دارد و برتري خود را به آنها، از طريق تسلط بر خاورميانه تحميل کند.
اين طرح خاورميانه جديد که اخيرا کاندوليزا رايس گفت چيست؟ آيا جايگزين طرح خاورميانه بزرگ شده است؟نه طرح خاورميانه بزرگ و نه اين طرح، هيچکدامشان طرح هاي صادقانه اي نيستند. مفاد طرح اصلي همان چهارموردي است که گفتم . حالا در عين حال در يک جاهايي دموکراسي و حقوق بشر منافع آمريکا را تامين مي کند، در جاهايي هم ديکتاتوري. ولي در هر حال آمريکا در خاورميانه، اصلي به عنوان اصل تامين دموکراسي و حقوق بشر به هر قيمت، نداشته و ندارد. آمريکا به خاورميانه به عنوان منطقه اي نگاه مي کند که در آن منافع حياتي دارد و اين منافع بايد به هر قيمتي حفظ شود و توسعه يابد. حالا در اين نبرد و روند اگر قرار باشد نيروهايي از بين بروند يا تغيير شکل هم بدهند از نظر آمريکا مساله اي نيست.
چرا آمريکا درمقابل برخوردهاي اسرائيل، مخصوصا فاجعه قانا سکوت و همواره از اسرائيل پشتيباني مي کند؟براي اينکه هدف آمريکا ازبين بردن تمام نيروهايي است که مخالف آن هستند يا فکر مي کنند که مخالفند. بنابراين آمريکا در اين وضعيت فکر مي کند، يا حداقل اسرائيلي ها اينگونه به آمريکا قبولانده اند که کشتار و از بين بردن ساختارهاي انساني حزب الله مفيد و به سود آمريکا است. اگر هم اشتباهي مي شود و تعدادي غيرنظامي کشته مي شوند اسرائيلي ها و حتي آمريکايي ها فکر مي کنند آن هزينه اي است که بايد براي چنين وضعيتي پرداخت. البته آمريکا مطمئنا خوشحال نيست که اسرائيل قانا را مي زند و 50، 60نفر از غيرنظاميان راکه کودکان و زنان هم جزشان بودند،مي کشد؛ ولي از طرفي آمريکا هم به منافعش فکر مي کند نه به انسانيت و دموکراسي و حقوق بشر. از آن طرف هم متاسفانه اسرائيلي ها به آمريکا اينگونه قبولانده اند که هرچه اسرائيل در منطقه انجام مي دهد در چارچوب منافع حياتي آمريکاست و منافع حياتي آمريکا و اسرائيل در منطقه و براي منطقه به هم گره خورده و قابل جداشدن از هم نيست. بنابراين عملا آمريکا و اسرائيل دو کشور نيستند، بلکه يک کشورند. واقعا هم يک کشور هستند. من ديگر فرقي بين اسرائيل و آمريکا نمي بينم. در واقع هردو دو روي يک سکه هستند.
پس نفوذ لابي هاي صهيونيستي بايد در کاخ سفيد بسيار زياد باشد.بسيار بسيار بسيار زياد. يعني بالاي 70، 80درصد سياست هاي آمريکا توسط لابي اسرائيلي اداره مي شود. در واقع نيروهاي به اصطلاح قراردادي و سنتي محافظه کار آمريکا عملا بازيچه نيروهايي هستند که طرفدار اسرائيل اند. نومحافظه کاران يا راست هاي جديد هم که اکنون قدرت را در آمريکا در دست دارند کاملا تحت تاثير اسرائيل هستند. حقيقت اين است که اين نيروها حرف آخر را مي زنند و برجامعه سياسي آمريکا تسلط دارند . اين قدرت چه در وزارت امورخارجه و چه در وزارت دفاع و اصلا دراکثريت سازمان هاي ريز و درشت آمريکايي سرايت کرده و به صورت يک حقيقت درآمده است.
نظر افکار عمومي آمريکا نسبت به اين جنگ و حمايت بي چون و چراي دولتش از اسرائيل چيست؟دو آمريکا داريم. يک آمريکاي جنگ طلب و ديگري آمريکاي صلح طلب. آمريکاي جنگ طلب همان محافظه کاران جديد هستند که دارند با اسرائيل کار مي کنند و فاجعه قانا را به وجود مي آورند. همان نيرويي که جنگ با افغانستان و عراق را هم به وجود آورد. اما نيروهاي صلح طلب آمريکا هم لزوما نيروهاي ضديهود يا ضد اسرائيل نيستند. بخشي از آنها حتي طرفداران اسرائيل هم هستند. اما با سياست جنگي و به کار بردن خشونت توسط آمريکا و اسرائيل مخالفند. در واقع در حاليکه در آمريکا نيروهاي ضدجنگ دارند رشد مي کنند، در کنار آنها نيروهاي ضد لابي اسرائيلي هم رشد مي کنند. اما اين نيروهاي ضد جنگ نه قدرت مهمي هستند و نه کار مهمي مي توانند انجام دهند. متاسفانه شرايط سياسي در جامعه آمريکا به اين صورت شکل گرفته که نيروهاي مخالف کار زيادي از پيش نمي برند و بنابراين در تحليل نهايي و در آينده نزديک قدرت نيروهاي طرفدار اسرائيل بلامنازع خواهد شد.
در جريان جنگ افغانستان و عراق نيروهاي ضدجنگ در آمريکا تظاهرات اعتراض آميزي بسياري برپا کردند اما اين امر در مورد جنگ لبنان به چشم نمي خورد. اين امر چه دليلي دارد؟دليلش قدرت لابي هاي اسرائيل است. يعني در جنگ عراق و افغانستان، آمريکا به اسرائيل ميدان نداد. مردم هم جرات بيشتري نشان مي دادند و روشنفکرانش هم با تصميم قاطع تري با جنگ مخالفت کردند؛ اما وقتي پاي اسرائيل به ميدان مي آيد اکثر اين نيروها در مي روند و فرار مي کنند. چون مي ترسند و به ميدان نمي آيند تا مخالفتشان را با جنگ ابراز کنند. الان اسرائيل است که دارد در لبنان دارد مي جنگد، پس هرگونه مخالفتي با جنگ عملا به معناي مخالفت با اسرائيل محسوب مي شود. و اين يعني اينکه نيروهاي مخالف در مقابل نيروهاي طرفدار لابي اسرائيل در همه سطوح جامعه آمريکا مي ايستند و صادقانه بگويم بسياري از بخش هاي جامعه آمريکا چه دانشگاهي و چه روشنفکرش از اين مقابله مي ترسند. چون مافياي اسرائيلي که در آمريکا ست ترسناک است.
نظرشما درباره ادعاي آمريکا و اسرائيل در خصوص ارتباط اين جنگ با ايران و سوريه چيست؟جنگ به هردوي اين کشورها به خصوص ايران مربوط مي شود. اسرائيلي ها دارند به طور مستقيم و غيرمستقيم به آمريکايي ها مي گويند اگر بتوانند حزب الله را از بين ببرند يا حداقل قدرت تهاجمي شان را کاهش دهند آن وقت برخورد آمريکا با ايران آسان تر خواهد شد. چون ايران هميشه به يک شکلي، چه مستقيم و چه غير مستقيم از حزب الله و نيروهاي مخالف آمريکا و اسرائيل حمايت کرده و اين حمايت را نيز به رخ آمريکا و اسرائيل کشانده است. آمريکا و اسرائيل هم در واقع اکنون هدفشان اين است که نيروهايي را در منطقه که به کمک ايران مي آيند از بين ببرند. اين جنگ به نوعي مبارزه ايران و آمريکا هم هست. اعتقاد دارم وضعيتي که در لبنان به وجود آمد هدف اصلي اش رابطه ايران و آمريکا بود. قبل از اين جريان، يک پيشنهادي از طرف اروپا شده و آمريکا هم پذيرفته بود که اگر ايران توقف غني سازي را قبول کند براي حل مسائل با جمهوري اسلامي ايران مذاکره کند. به هرحال اين امر شدني بود اما متاسفانه جريان نزديکي ايران و آمريکا دشمنان عظيمي دارد. دشمنانش هم در اسرائيل هستند هم در حزب الله و حماس وجود دارند و هم حتي در درون حکومت ايران. بنابراين به طور خيلي غيرمعقولانه و غيرمنتظرانه اي اين نيروهاي مخالف نزديکي ايران و آمريکا، وضعيتي را به وجود آوردند که صددرصد هدفش نشان گرفتن نزديکي ايران و آمريکا است. من معتقدم هدف اصلي اين جنگ اين بود که نگذارند ايران و آمريکا به هم نزديک شوند. حزب الله لبنان و موساد اسرائيل و تندروهاي داخل ايران در اين مورد باهم منافع مشترک دارند. اينها فکر مي کردند اگر آشوبي به وجود بيايد مي شود آن را در سطح محدودي نگه داشت اما اسرائيل که دنبال بهانه اي بود تا رابطه ايران و آمريکا را به طور کلي خراب کند از اين بازي که قرار بود کوچک باشد استفاده کرد و ابعادش را بزرگ تر کرد، و به نظر من متاسفانه بزرگ تر هم خواهد شد. من بسيار نگران اين جنگ هستم...
يعني امکان گسترش اين جنگ به کشورهاي ديگر منطقه هم وجود دارد؟واقعيت اين است که اگر اسرائيل بخواهد اين جريان را براي دو سه هفته ديگر هم ادامه دهد حتي اگر بين کشورهاي مختلف با اسرائيل جنگ نشود مطئنا وضعيتي در منطقه به وجود خواهد آمد که آمريکا احساس نگراني زيادي خواهد کرد. از آن طرف هم کشورهايي مثل ايران که اين همه حزب الله حزب الله مي گويند و مي خواهند که همه به داد حزب الله برسند هم بي آبرو مي شوند. يعني فکر کنيد جمهوري اسلامي آنجا نشسته و نيروهاي طرفدارش دارند کشته مي شوند و خودش اما نمي تواند کاري بکند. واقعا هم نمي تواند کاري انجام دهد و نبايد هم انجام دهد. چون آمريکا و اسرائيل دنبال بهانه هستند و اگر ايران کوچکترين حرکتي به صورت عملي به نفع حزب الله لبنان بکند آنها حتما ايران را مي زنند. حتي اعتقاد دارم که اسرائيل ممکن است جريان حمله به حزب الله را به ايران هم بکشاند. مثلا اگر ايران نخواهد غني سازي را متوقف کند اسرائيلي ها و آمريکايي ها صد در صد اين جريان را به ايران هم خواهند کشاند. هميشه اعتقاد داشتم و دارم که براي اسرائيل و آمريکا جريان غني سازي يک بهانه بوده تا در صورت نافرماني جمهوري اسلامي، به ايران حمله کنند. البته نه آن حمله اي که به عراق يا افغانستان شد.متاسفانه ما مشکلي که هميشه با نيروهايي مثل طالبان و صدام حسين و تندروهاي داخل ايران داشتيم و داريم اين است که اين ها هميشه فکر مي کنند که آمريکا و اسرائيل بلوف مي زنند و هيچ غلطي هم نمي توانند بکنند. اما واقعيتش اين است که متاسفانه بلوف نمي زنند و هر غلطي هم که بخواهند مي کنند و کسي هم نيست که جلوي غلط کردن هايشان را بگيرد. اسرائيلي ها هم الان درحال دعوا هستند. اينها الان اصلا در فضاي صلح و آشتي نيستند و تا جايي که بتواند آشوب راه مي اندازند و هيچ ابايي هم از اين جريان ندارند.
با اين اوصاف آيا اميدي به صلح در خاورميانه هست. اصلا چگونه صلح در منطقه ايجاد مي شود؟به نظر من هيچ اميدي به صلح در خاورميانه نيست مگر اينکه مشکل ايران و آمريکا حل شود. به نظر من مرکز ثقل منطقه از دعواي اسرائيل و اعراب بيرون آمده و به دعواي ايران و آمريکا منتقل شده. در يک طرف ايران و نيروهاي طرفدارش مانند حماس و حزب الله قرار دارند و در طرف ديگر اسرائيل و آمريکا. يعني من در وضعيت جنگ و صلح در خاورميانه که ريشه و مشکلش دعواي اعراب و اسرائيل نيست، يک تغيير استراتژيک مي بينم. اگرچه آن جريان هنوز هم وجود دارد اما به نظر من جريان اصلي مشکل خاورميانه دعواي ايران و آمريکا است که خودش را در دعواي حزب الله و اسرائيل نشان مي دهد. بنابراين اگر ايران و آمريکا نتوانند با هم کنار بيايند صد در صد در خاورميانه شاهد جنگ ها و تخريبات بيشتري خواهيم بود.
چگونه شد که آمريکا تا اين اندازه با اسرائيل يکي شد؟اسرائيلي ها در گذشته هدفشان اين بود که از آمريکا کمک نظامي بگيرند و بعد خودشان دعوايشان را انجام دهند اما الان به جاي اينکه از آمريکا اسلحه بخواهند از آمريکا بچه هايش را مي خواهند. يعني در اين دعوا حضور فيزيکي آمريکا را مي خواهند که من به اين مي گويم اسرائيليزه کردن آمريکا در خاورميانه. به اين ترتيب اسرائيلي ها توانستند با يک برنامه ريزي و استراتژي بلند مدت، آمريکايي ها را در منطقه اسرائيليزه کنند. اگر زماني دعوا بين اسرائيل و فلسطين بود، الان دعوا بين آمريکا و منطقه است. اسرائيليزه کردن آمريکا هم براي ايالات متحده خوب نيست اما اسرائيلي ها از آن نهايت استفاده را مي کنند. آن وقت اسرائيل يک ابرقدرت منطقه مي شود و آمريکا هم نمي تواند از گرداب اسرائيل بيرون بيايد.

جنگ های بی پایان

جنگ های بی پایان
و
فجایع جنگ لبنان
معلول ها ما را به گلایه وا می دارند، علّت ها را باید جستجو کرد!
جنگ لبنان اولین جنگ تاریخ معاصر نبوده و به یقین آخرین هم نخواهد بود. اولین بار نیست که جان و دل صلح طلبانِ بشر دوست به درد می آید و حیرت و تاسف جهانیان از اینهمه شقاوت و بیرحمی نسبت به کودکان و زنان و مردان بیگناه برانگیخته می شود. و باز اولین بار هم نبوده که در عکس العمل به این اندازه درد و رنج، به بیراهه رفته و بجای علتها به جنگ معلولها رفته شده باشد! تاریخ معاصر هنوز فجایع دو جنگ جهانی اول و دوم،……. جنگ ایران و عراق و دست به نقدتر از همه، جنگ آمریکا و عراق… و جنگ لبنان را از یاد نبرده است جنگهایی که میلیون ها انسان بیگناه بدون آنکه نقشی در شروع و پایان آنها داشته باشند را بکشتن داد. متاسفانه عکس العمل ها و موضع گیری های نادرست برخی صلح دوستان و حامیان حقوق بشر باعث شده که در پس ابراز انزجار از این حق کُشی ها، گاهاً آتش جنگ شعله ورتر شده و یا نطفۀ جنگ خانمانسوز دیگری بسته شود. برای مثال در عکس العمل به جنایات فاشیسم هیتلری، جریانات افراطی و نژادپرستانه صهیونیستی شکل میگیرد و در مقابل جریانات منحط صهیونیستی، جریانات ارتجاعی حزب اله و حماس! خلاصه آنکه تفکرات ارتجاعی یکدیگر را باز تولید میکنند و چنین است که شاهد جنگهای بی پایان در جهان و به ویژه در منطقه هستیم آنچه موجب بررسی اجمالی این نوع عکس العمل های نادرست در پوشش بشر دوستانه و صلح طلبی شد درج چند مقاله در سایتها توسط افرادی از منفردین چپ و دل آزرده از وقایع لبنان بود. در یکی از این مقالات با اشاره به خطر یهود سالاری و در مقاله ای دیگر-بدون توجه به اینکه حزب اله با استفاده از سپر مردمی بعنوان آلت دست آخوندها زمینه کشتار مردم بیگناه را فراهم کرده-آگاهانه یا ناآگاهانه به حمایت از حزب اله پرداخته است. ولی ادامه و پاگیری این نوع تفکر چیزی جز تشویق و ترویج جنگهای مذهبی در آینده و فجایع مرگبار دیگر نخواهد بود! دوستان! علت را باید جست!
شیپور جنگ علیه یهودیت زدن و حمایت از حزب اله-آنهم توسط روشنفکران مشکلی از مردم فلسطین حل نخواهد کرد! و این نوع جنگها بی پایان خواهند بود. تقویت جریانات صلح طلب و برسمیّت شناختن حق حیات دو ملّت فلسطین و اسرائیل برای یک همزیستی مسالمت آمیز تنها راه برقراری صلحی پایدار و جلوگیری از کشتار مردم بیگناه در حال و آیندۀ منطقه خواهد بود. نه آنگونه که احمدی نژاد میگوید دیگر میشود اسرائیل را از پهنۀ گیتی حذف کرد و نه خواست افراطیون اسرائیلی مبنی بر حذف فیزیکی فلسطینیان عملی است تنها راه به رسمیّت شناختن دو ملّت و دو کشور فلسطین و اسرائیل است !
اگر قرار است کشتار انسانهای بیگناه محکوم شود چه فرقی دارد باید کشتار مردم بیگناه اسرائیلی، فلسطینی و لبنانی تماماً از جانب هرکس که باشد محکوم گردد!
چپ تاآنجا که به خاطر می آید بعنوان نیرویی رو به آینده و ترقی خواه بود نه واپس گرا و هیزم بیار آتش گرایشات مذهبی و قومی! دوستان! جنگهای مذهبی متعلق به قرون وسطی است! بحث روز چگونگی رسیدن به صلح و آزادی است! دموکراسی و همزیستی مسالمت آمیز و پذیرش یکدیگر با هر مرام و عقیده تحت یک نظام قانون گرا و انسانی است اگر مرهم نیستیم لااقل درد هم نباشیم!
مجید آریا-آمریکا

تاثیر بحران لبنان بر نفوذ ایران در خاور میانه

bbc
تاثیر بحران لبنان بر نفوذ ایران در خاور میانه

روزنامه های آمريکا از درگيری های نظامی پيکارجويان حزب الله لبنان و ارتش اسرائيل به عنوان نبردغيرمستقيم ايران و ايالات متحده نام می برند.
روزنامه های لس آنجلس تايمز و نيويورک تايمز روز یک شنبه در گزارش های جداگانه ای به نقل از جورج بوش رييس جمهور آمريکا و برخی از مقام های اين کشور، درگيری های لبنان را زورآزمايی واشنگتن با تهران عنوان کرده اند.
جورج بوش روز جمعه در مصاحبه مطبوعاتی مشترک با تونی بلر نخست وزير بريتانيا، خواستار برخورد با حزب الله برای برقراری ثبات بلندمدت در خاورميانه شده بود.
او در اين سخنان ضمن نام بردن از ايران به عنوان پشتيبان اصلی جنبش حزب الله، هدف جمهوری اسلامی از حمايت اين گروه را گسترش نفوذ خود در منطقه دانسته بود.
در اين حال به نوشته اين روزنامه يکی از مقام های ارشد آمريکايی که خواسته نامش فاش نشود، شکست حزب الله در اين نبرد را به نفع منافع دراز مدت ايالات متحده دانسته و خودداری کاخ سفيد از اعمال فشار بر اسرائيل برای پايان دادن به خشونت ها را در همين راستا دانسته است.
از سوی ديگر به نوشته نيويورک تايمز، طولانی شدن درگيری های لبنان، مقام های ايرانی را از ضعيف شدن قوای نظامی حزب الله نگران کرده است.
به گزارش اين روزنامه مقام های ايرانی از نتيجه اين جنگ چندان مطمئن نيستند و نمی دانند در پايان، شاهد از دست رفتن منافع خود در منطقه خواهند بود يا با افزايش قدرت نفوذ خود در بين کشورهای خاورميانه مواجه خواهند شد.
نيويورک تايمز بدون نام بردن از يکی مشاوران دولت ايران، به نقل از او می نويسد در صورتی که پيکارجويان حزب الله بتوانند برای مدتی به آتش باری خود بر مناطق اسرائيلی ادامه دهند، شاهد افزايش نفوذ جمهوری اسلامی در صحنه سياسی لبنان همانند عراق خواهيم بود.
در اين حال در صورتی که درگيری ها به نفع گروه حزب الله پايان يابد، سران کشورهای عربی که رابطه خوبی با اين گروه ندارند برای حضور درعرصه سياسی لبنان ناچار به توسل به ايران خواهند بود که اين موضوع به افزايش قدرت ايران در خاورميانه کمک خواهد کرد.
از سوی ديگر همزمان با ادامه درگيری ها مقام های ايرانی سعی دارند به مردم منطقه نشان دهند که نگرانی از قدرت گرفتن اين کشور و گروه های همسوی آن ساخته و پرداخته آمريکا و دولت های وابسته به آن است و اين کشور سعی دارد با مقابله با اسرائيل در جهت منافع آنها حرکت کند.


مطالب مرتبط
بررسی شرايط آتش بس توسط آمريکا و اسرائيل
30 ژوئيه، 2006 صفحه نخست
مرز لبنان به سوريه بر اثر حمله هوايی بسته شد
29 ژوئيه، 2006 صفحه نخست
رد درخواست سازمان ملل برای آتش بس موقت
29 ژوئيه، 2006 صفحه نخست
نخست وزير لبنان: اسرائيل 'ديوانگی' می کند
18 ژوئيه، 2006 صفحه نخست
اخبار روز
شرط رهبر حزب الله برای آتش بس
حضور کمرنگ اعراب در نشست سازمان کنفرانس اسلامی
درخواست تشکيل هيئت حقيقت ياب در مورد مرگ اکبر محمدی
مذاکرات ايران، هند و پاکستان بر سر بهای گاز

فروپاشی اسطوره ی شکست ناپذیری ارتش اسرائیل

فروپاشی اسطوره ی شکست ناپذیری ارتش اسرائیل


کورش عرفانی korosherfani@yahoo.com


عقب نشینی اسرائیل از نوار غزه به عنوان یکی از علائم اصلی بحران ایدئولوژیک رژیم صهیونیستی ارزیابی شده بود. [1] حمله ی فاجعه آمیز ارتش آدمکش صهیونیستی به کشور لبنان اینک بحران دیگری را آشکار ساخته است : فروپاشی اسطوره شکست ناپذیری ارتش اسرائیل.
دولت جنایت پیشه ی اسرائیل که موفق شده بود با بهره برداری از فن آوری مدرن اهدایی آمریکا،[2] انگلستان، اروپا در جنگ های سال 1948، 1967 و 1973 بر ارتش های نامجهز و فاقد سازماندهی کشورهای عرب، که به تازگی از سلطه ی استعمار گریخته بودند، بر آید با تبلیغات فراوان این فکر را جا انداخته بود که شکست ناپذیر است و خود را به عنوان ارتش قدرتمند چهارم – یا پنجم جهان معرفی کرده بود. اما واقعیت این است که ارتش جنایت پیشه ی اسرائیل از سال 1973 و پایان جنگ کیپور هیچ نبرد نظامی کلاسیکی نکرده و تنها به قتل عام مردم بی دفاع فلسطین و لبنان پرداخته بود. ارتش صهیونیستی به معنای واقعی کلمه یک ارتش زن و بچه کش بوده و هست.

به ذلت کشیده شدن ببر کاغذی

ارتش صهیونیستی که قرار بود ابزار سلطه ی یهودیان بر خاورمیانه و بعد جهان شود اینک ضعف وزبونی را در لبنان تجربه می کند. سال ها بود که فرماندهان ارتش آدمکش اسرائیل می پنداشتند بتوانند با استفاده از ناوگان هوایی خود متشکل ازهواپیماهای شکاری، هلیکوپترهای جنگی و هواپیماهای بی سرنشین هدایت شونده مانع از هرگونه آتشباری بر روی شهرهای اسرائیل توسط نیروهای مبارز لبنانی مانند حزب الله شوند.[3] با این تصور خام بود که ارتش صهیونیستی حمله ی اخیر خود را به لبنان آغاز کرد. اما به فاصله ی کمی این رویا به کابوس جنایتکاران صهیونیست بدل شد. نه فقط این خیال خام تحقق نیافت که موشک های بزرگ و کوچک حزب الله بر سر شهرهای یهودی نشین اسرائیل فرو گرفت و بیش از یک میلیون و نیم اشغالگر را از خانه های غصبیشان بیرون ریخت. در بیست و یکمین روز از نبرد و درست زمانی که اهود اولمرت نخست وزیر جنایت پیشه ی رژیم صهیونیستی قبل از ظهر خبر از «نابودی کامل زیر ساخت های حزب الله » می داد، مبارزان این جنبش 180 موشک راهی شهرهای اشغال شده ی اسرائیل نمودند.[4]
نیروی هوایی ارتش جنایتکار اسرائیل که در مهار قدرت نظامی مبارزان لبنانی عاجز مانده بود به فلسفه ی اصلی خویش که زن و بچه کشی بود بازگشت و در خشمی حیوان وار روستای قانا و ساکنان آنرا با خاک یکسان کرد.
فرمانده آدمکش نیروی هوایی جنایت پیشه ی اسرائیل که سه ماه پیش در جریان یک سمینار امنیتی از قدرت نیروهای تحت فرمان خویش دم می زد در این روزها چهره ای تو سری خورده به خود گرفته و اعتراف کرده است که از دستیابی به اهداف تعیین شده ی خویش دور می باشد. با بیش از 7 هزار پرواز، نیروی هوایی اسرائیل تنها به موفقیت در تخریب زیربناهای اقتصادی مردم بی دفاع لبنان و قتل عام پیرمردان و کودکان و بمباران بیمارستان ها و منازل دست یافته است.

معامله با جان انسان ها

باید دانست که اسرائیل سالانه بیش از 3 میلیارد دلار تسلیحات به کشورهای مختلف می فروشد و قرار بود عملیات نابودی حزب الله نمایش قدرتی برای بازاریابی های جدید تولیدات هوایی رژیم صهیونیستی باشد. اما این نمایش بازاریابی از حیث نظامی به افتضاحی کشیده است و تنها در زمینه ی جنایت پیشگی کارنامه ی رژیم ضد انسانی اسرائیل راسیاهتر کرد.
کارشناسان اضافه گویی های فروشندگان یهودی را درباره ی توان وکارآیی واقعی تجهیزات جنگی شان زیر سوال می برند و حرف از یک آبروریزی جدی در این زمینه می کنند و احتمال مشکلات تازه ای را در قراردهای فروش تجهیزات رژیم صهیونیستی پیش بینی می کنند. آنها می گویند که یهودیان اسلحه فروش از این پس باید لاف کمتری بزنند زیرا اکثریت چند صد کشته ی لبنانی[5] در جنگ اخیر شهروندان عادی بوده اند. بدیهی است که مشتریان تجهیزات اسرائیلی، برخلاف ارتش زن و بچه کش رژیم صهیونیستی، تسلیحات را برای مبارزه با نظامیان می خواهند و نه مثل ارتش یهودی اسرائیل برای قتل عام بیگناهان .
روبرت هیسون سردبیر هفته نامه ی تخصصی ایرلانچ ویپونز[6] عملکرد ارتش صهیونیستی را به مسخره گرفته و می گوید : « آنچه در این گونه موقعیت ها مهم است قتل عام مردمی نیست که قرارست آزادشان کنیم. این شکست بزرگ هجوم اسرائیل است.» [7]
ناظران می بینند که در بیست ویکمین روز از تجاوز اسرائیل به خاک لبنان، پس از 7000 پرواز عملیاتی، فروریحتن دهها هزار گلوله ی توپخانه ی سنگین، استفاده از بمب های فسفری، سلاح های غیر متعارف و حضور بیش از 8000 سرباز آدمکش در خاک لبنان، نیروهای مبارز حزب الله همچنان باران موشک را بر سر صهیونیست ها فرو می پاشند. اسطوره دروغین شکست ناپذیری ارتش زن و بچه کش اسرائیل فرو ریخته است. جهان عرب و مسلمان بیدار می شود. آرزوی نابودسازی قدرت نظامی اسرائیل قوت می گیرد. صهیونیسم به بحران فرو رفته است. باید دید آیا این بحران جنون یهودیان حاکم بر اسرائیل را افزایش خواهد داد یا کاهش.
حکومت ایالات متحده که تحت نفوذ لوبی یهود، دست اسرائیل را برای آدمکشی نتیجه دار باز گذاشته بود اینک در مقابل قتل عام های بی نتیجه ارتش جنایت پیشه اسرائیل حیران مانده است و به گفته ی تحلیل گر روزنامه ی وال استریت ژورنال آمریکا برای این همدستی خود بهای سنگینی خواهد پرداخت.
در یک کلام می توان گفت که باردیگر در تجربه ی مقاومت قدرتمند مردم لبنان می بینیم هیچ قدرتی بالاتر از اراده ی انسان هایی که می خواهند آزاد زیست کنند نیست. آیا ما ایرانیان نباید از مبارزه ی شرافتمندانه ی لبنانی ها در مقابل آدمکش ترین و جنایت پیشه ترین ارتش جهان درس بگیریم و اسطوره ی شکست ناپذیری رژیم جنایتگر جمهوری اسلامی، این همدست قدیمی صهیونیسم را، درنبردی شجاعانه از میان بریم ؟

* *
www.korosherfani.com
02/08/2006




[1] http://www.korosherfani.com/neveshteha/aghabneshini.htm
[2] http://www.monde-diplomatique.fr/2006/01/ALGAZY/13115
[3] بحث ارزشیابی و قضاوت در مورد حزب الله لبنان و وابستگی آن به رژیم ایران را به فرصتی دیگر واگذار می کنیم.
[4] http://fr.news.yahoo.com/02082006/342/les-represailles-de-l-operation-commando-de-balbeeck-ne-se.html
[5] تا پایان روز 2 اوت آمار رسمی کشته شدگان لبنانی به حداقل 853 نفر رسیده است. اکثریت مطلق آنان غیر نظامی هستند.
[6] l'hebdomadaire spécialisé Jane's Air-Launched Weapons.
[7] http://fr.news.yahoo.com/02082006/290/le-liban-a-revele-a-isra-euml-l-l-insuffisance.html

از جمعه تا جمعه در ایران69

سلامی چو بوی خوش آشنا

قطعنامه ی 1696

سرانجام شواری امنیت ملل متحد با صدور نخستین قطعنامه ی خود, از دیکتاتوری مذهبی خواست تا به رای جامعه جهانی گردن نهاده و تمام فعالیت‌های مربوط به غنی‌سازی اورانیوم، از جمله فعالیت‌های تحقیقاتی را ظرف یکماه متوقف سازد. در قطعنامه ی صادره که با اکثریت آرا بتصویب رسید, آمده است که در صورت تخطی رژیم آخوندی از این قطعنامه روند جریانات به اعمال تحریم‌های اقتصادی و سیاسی کشیده خواهد شد. همچنین ملل متحد از تمامی کشورها خواستار آن گردید تا از انتقال کالا هایی با مصارف دوگانه یعنی آندسته از تکنولوژِی که رژیم آخوندی برای ساختن بمب و حمل موشکی میتواند استفاده نماید, خودداری ورزند.
تلويزيون سي.ان.ان در گزارشي میگوید: همانطور كه انتظار مي رفت شوراي امنيت قطعنامه يي تصويب كرد كه به ايران ضرب الاجلي داده تا غني سازي اتمي را تا پايان ماه ا وت متوقف سازد. ايران به بسته مشوقهاي بين المللي جواب نداد. اعضاي شورا با رأي 14 به 1 به نفع اين قطعنامه رأي دادند. پيشنويس اين قطعنامه توسط فرانسه، بريتانيا و آلمان تهيه شده بود. اين قطعنامه گفته است كه اگر ايران متابعت نكند شوراي امنيت اقدامات مناسب را در نظر خواهد گرفت. اين اولين قطعنامه در مورد ايران است كه قدرت اجرايي دارد و تهديد كرده است كه تحريمها را در نظر مي گيرد.,,
مشارکت و رای تمایل کشورهای طرفدار رژیم در صدور این قطعنامه خود نیز از جمله تحولات اخیر می باشد. در حالیکه روسیه و چین بکرات از هرگونه همکاری در راه صدور قطعنامه ئی علیه رژیم خود داری میکردند, در اجلاس اخیر شورای امنیت , سرانجام در پی فشارهای غرب, آنان نیز به جرگه ی موافقان پیوسته و نشان دادند که منافع طولانی مدت برای این دوکشور, نه در راستای طرح های دیوانه وار آخوندی و تولید سلاح اتمی بدست مشتی قدرت پست نهفته است, بلکه منافع دراز مدت برای ایندو کشور در رابطه با غرب و همکاری با آنان است. این خود یکی از تحولات عمده در پی صدور قطعنامه می باشد و مبنائی است تا با آن بتوان قدمهای احتمالی بعدی را پیش بینی نمود.
بی بی سی در این رابطه میگوید: ,, بعضی از مسئولان پرونده هسته ای ايران اميدوار بودند که روسيه و چين بتوانند تعريف جديدی از تعليق غنی سازی اورانيوم به اعضای ديگر شورای امنيت بقبولانند و در نتيجه جمهوری اسلامی با کوتاه آمدن در مورد تعليق غنی سازی در مقياس بزرگ حداقل برای حفظ آبرو و راضی نگهداشتن طرفداران خود بتواند غنی سازی در سطح کوچک و تحقيقی را ادامه دهد. ,,
رژیم که به عمد سیاست خرید زمان و کش دادن اوضاع را در دستور کار خود قرار داده بود و به یمن آتش افروزی ها در لبنان هرگز تصور صدور قطعنامه , آنهم در این اوضاع و احوال را نداشت. آخوندها بر این باور بودند که اکنون جهان با معضل بزرگتری دست به گریبان است و بطور اصولی توان حل دو تضاد آنهم در منطقه ی مهمی مانند خاورمیانه را دارا نمی باشد. یعنی با براه انداختن جنگ افروزی در لبنان و به کشتن دادن مردم بیگناه این کشور, تلاش داشت تا مسئله اتمی و پروژکتورهای بین الملل را هرچه بیشتر و بیشتر بروی پروژه های اتمی اش کم نور تر نماید. عدم پاسخ نهائی به بسته ی پیشنهادی از سوی کشورهای 5 بعلاوه 1 نیز با همین بینش و به عمد به تاخیر انداخته میشد. دیپلماسی کودن و جنگ افروز آخوندی بر این باور بود که با پیدایش جنگی همه جانبه در خاورمیانه و انحراف نگاهها به لبنان , اکنون با خیال راحت میتواند در خفا و با خریدن وقت زرادخانه ی اتمی را شتاب بیشتر بخشیده و با خیالی آسوه بدنبال ,, معبود ,, خود, همانا بمب اتم باشد.
اما پاسخ رژیم به این شوک چه بود. جلالي مخبر كميسيون امنيت ملي و سياست خارجي رژیم در واكنش به تصويب قطعنامه‌ي شوراي امنيت می گوید: قطعنامه‌ي شوراي امنيت مورد پذيرش ما نيست و اين قطعنامه فضا را به سمتي مي‌برد كه به نفع هيچ‌كس نخواهد بود. آمريكايي‌ها مطمئن باشند كه ايران بازي برد - باخت را نخواهد پذيرفت و اگر قرار باشد در اين بازي بازنده‌اي وجود داشته باشد، بازنده كساني هستند كه مسير پرونده‌ي ايران را از راه گفتگو و حركت مصالحه‌جويانه خارج كرده باشند.,,
بهرحال اکنون توپ در زمین ولی فقیه ارتجاع است و این رژیم است که یا باید از عربده کشی و باج خواهی از مردم ایران وجهانیان دست بردارد و جام زهر دیگری نوش جان نماید و یا بر همین بستر به مانند ماشینی که ترمز اش بریده و در جاده ی سقوط قرار دارد, تا به آخر بر طبل اتمی بکوبد. از ظواهر امر چنین بر می آید که آخوندها از سر ناچاری و آبروباختگی راه دوم را همچان در دستور کار دارند. از واکنش های هراس آلود پاسدار احمدی نژاد در راستای رد قطعنامه و دیگر مقامات ریز و درشت آخوندی میتوان نتیجه گرفت که استفاده از بند 41 منشور ملل متحد علیه رژیم آخوندی روز بروز جدی تر میگردد.

جنگ افروزی آخوندی در لبنان

سرانجام دولت پاسدار احمدی نژاد به دستور ولی فقیه ارتجاع مذهبی حاکم بر ایران آن کاری که نباید میکرد, انجام داد و منطقه را به جنگ حانمان سوزی دیگر سوق داد. اگر تا سال گذشته کسی تهدید های رژیم را برای بحرانی کردن منطقه را باور نمیکرد و به آن با دیده ی شک و تردید ناه مینمود, اکنون دیگر بر همگان ثابت شده است که با آمدن پاسدار احمدی نژاد , رژیم به جهان و کشورهای منطقه ئی اعلان جنگ داده است. این جنگ اکنون در سه جبهه خود را به نمایش گذاشته است. نخست اتمی, دوم جبهه ی عراق و سوم جبهه ی لبنان و کشور فلسطین می باشد. دبیر خانه ی شورای ملی مقاومت در اطلاعیه خود در این رابطه میگوید:
,, اظهارات خامنه اي هيچ ترديدي در اهداف شوم رژيم آخوندي براي به آتش كشيدن منطقه باقي نميگذارد و نشان ميدهد فاشيسم مذهبي حاكم بر ايران, مانع اصلي صلح و آرامش دراين منطقه از جهان است. جامعه جهاني بايستي يك سياست قاطع در مقابل رژيم آخوندي اتخاذ نموده و به مقابله بلادرنگ با آتش افروزي و صدور تروريسم و بحران از سوي اين رژيم برخيزد همانطور كه رئيس جمهور برگزيده مقاومت ايران در ابتداي بحران جديد خاورميانه گفت : راه حل , خلع يد از رژيم ملايان در سراسر خاورميانه بويژه در لبنان و فلسطين و عراق توسط شوراي امنيت ملل متحد است. تنها بازنده صلح در منطقه و دمكراسي در عراق, ديكتاتوري ديني حاكم بر ايران است. اين رژيم برخلاف دعاوي دجالگرانه اش, بيشترين ضربه را به مردم فلسطين و لبنان زده است.,,
قریب دو هفته است که لبنان دستخوش جنگی ناخواسته گردیده است. جنگی که خود در آن هیچ منفعتی نداشته و بواقع دستخوش دسیسه های منطقه ئی و بویژه از سوی دیکتاتوری مذهبی حاکم بر ایران شده است. به باور بسیاری از کارشناسان , گرچه طرح حمله به لبنان و قطع دستان آخوندی در منطقه از مدت ها پیش کشیده و برنامه ریزی شده بود, اما نقطه ی قلیان آن یعنی درگیری و موشک پرانی و همچنین گروگانگیری های آخرین, دست طرف مقابل را برای دخالت نظامی هرچه بیشتر و بیشتر باز نمود و خود توجیهی شد برای لشکر کشی به مردم بی گناه این سرزمین. آخوندها بر این باور بودند که با گشودن جبهه ئی دیگر در خاورمیانه , نگاهها را که طی ماههای گذشت بسوی سیاست های اتمی, دخالت در امور داخلی عراق و همچنین به وضعیت وخیم حقوق بشر در ایران معطوف شده بود, منحرف نمایند. واقعیت این است که دیکاتوری مذهبی اطمینان داشت که با ربودن سربازان طرف مقابل, میتواند به مانند سنوات گذشته همچنان با اهرم ,, گروگانگیری ,, دست به معامله بزند و برای مدتی بحران هایش را حل و فصل نماید. اما اینبار اشتباه محاسبه ی عظیمی کرد که با بازتاب بسیار سنگین و خشنی روبرو گردید. زاویه ورود رژیم به این بازی خطرناک نیز همان مسئله ی اتمی بود. جنگ ناعادلانه ئی که اکنون به مردم این سرزمین تحمیل شده , اساسا برآیند خواسته های مردم لبنان نمی باشد, بلکه جنگی است تحمیلی که راه به کشتار کودکان و سالخوردگان و تهی دستان برده است. دیدن صحنه های تکان دهنده ی کشتار مردم بی دفاع لبنان یقیننا دل هر انسانی را بدرد می آورد. دیدن اجساد قطعه قطعه شده ی کودکان و نوجوانان لبنانی که این چنین ورد تعرض بی رحمانه و تجاوزکارانه قرار میگیرند, نمونه ی بارز و انکار ناپذیز جنایت علیه بشریت است. عدم تعادل قوای نظامی راه بدانجا برده که تا به امروز بیش از 900 نفر از شهروندن این کشور قتل عام شده اند و قریب یک میلیون آواره گردیده اند. با هر دید و تصوری به این صورت مسئله نگاه کنیم, هیچ چیز نمی تواند اینگونه جنایات علیه شهروندان بیگناه را توجیه نماید. با نگاهی به موضعگیری بسیااری از سیاستمداران, بویژه کشورهای عربی بخوبی میتوان دریافت که بواقع مردم منطقه براین اعتقاد اند که دستان پلید آخوندی دراین جنگ افروزی نقش عمده ئی داشته و اساسا طرح ها و نقشه های شوم آنان بوده که لبنان را اکنون به ویرانه ئی تبدیل کرده است. تجهیز نیرو های شبه نظامی و آموزش سیاسی, ایدئولوژیک و تقویت مالی آنان که سالیان متمادی در بستر سیاست ,, گسترش انقلاب اسلامی ,, نهفته بود, کار به آنجا برده که طرف مقابل با دستی باز به نیروی قهریه ی نظامی روی بیاورد. در حالیکه رسانه های غربی با زاویه و احتیاط اخبار مربوط به جنگ را دنبال میکنند, با نگاهی اجمالی به دستگاه تبلیغات آخوندی, میتوان خشنودی دیکتاتوری مذهبی از براه افتادن جنگی دیگر و آنهم بیش از 2000 کیلومتر دورتر از مرزهای رژیم, بغایت استقبال میکنند و روزی نیست که بر تنور ادامه ی جنگ ندمند.
نکته ی قابل تامل در این رابطه اینکه آخوندها به هیچ وجه تمایل شرکت مستقیم در این جنگ را ندارند, زیرا از ابعاد ضربات نظامی احتمالی آن بخوبی آگاهی دارند. اما تا میتوانند از جیب مردم لبنان و فلسطین برای حفظ بقای خود سوء استفاده مینمایند. قضیه جکایت آن مثل معروف را دارد که میگوید , مرگ خوب است اما برای همسایه.

یکی از تحلیل گران بنام عرب بنام فواد عظیم در مصاحبه با شبکه ی سی بی اس میگوید: ,, این ایران است که پشت خزب الله است که نخ حزب الله را در دست دارد و اين جنگ را برافروخته است. در واقع جنوب لبنان, هم مرز نيست, اين ايران است كه هم مرز با سوريه است. اين ايران است كه هر گاه كه بخواهد و منافعش اقتضا كند, سرنخ حزب الله را تكان ميدهد و به خاطر منافعي كه دارد, حزب الله را به حركت و اقدام وادار ميكند. شيخ نصرالله آخوند جواني است كه كاملا بر اساس منويات روحانيون حاكم بر ايران كار ميكند و خواسته هاي آنها را انجام ميدهد».

وليد جنبلاط دبيركل حزب سوسياليست و نماينده مجلس لبنان كه با روزنامه فرانسوي فيگارو مصاحبه مي كرد، گفت كه حزب الله با ربودن دو سرباز اسرائيلي بازي بسيار خطرناكي را آغاز كرده و افراطي‌گري مورد حمايت رژيمهاي ايران و سوريه را به اجرا در مي آورد. جنبلاط افزود : يك سال است كه سوريه به كشوري از اقمار تهران تبديل شده است. دمشق سعي مي كند لبنان را بي ثبات سازد و دولتش را سرنگون نمايد.,,



هفته ی خوبی برایتان آرزومندم مهرداد هرسینی

گلي سرخ دوباره به خاك افتاد نوشته شده توسط

گلي سرخ دوباره به خاك افتاد نوشته شده توسط
جواد شفايي

گلي سرخ دوباره به خاك افتاد

چه خوب هم رزمانش گفتن نه مي بخشيم ونه فراموش مي كنيم وحتماراهش راادامه خواهند داد.
رژيم ضد بشري آخوندي اكبرمحمدي رابه قتل رساند.
تجربه زندان دريك كلام چيزي نيست جزعبورلحظه به لحظه ازيك تراژدي فوق متناقض.جنگ نابرابرد رسرزمين دشمن.آنهم دشمني كه چنان مرزهايي رادرشقاوت درنورديده كه نظيرش رادرهيچ كجاي اين كره خاكي نمي توان يافت.دوران زندان براي بچه هايي كه زندان بودند هيچ وقت فراموش نمي شود.
ازشكنجه تاشكنجه گرش تاشعبه هاي بازجويي تابچه هايي كه جلوي چشممان دارزدند{مجاهدشهيدحبيب اله اسلامي}وفعل واقعه به گفته اشرف شهيد دنياخبردارنشدكه برمردم ايران چي گذشت اماهيچ چيزمخفي نخواهد ماند.بخصوص رزم وپايداري فرزندان رشيدخلق درسياهچالهاي رژيم ضدبشري آخوندي ويك روزتاريخ گواهي خواهدداد برپايداري نسلي كه به رژيم آخوندي گفت نه وبرسراصول وعهدوپيمان خودپايدارماند.وذره ايي ازشرف خلقش كوتاه نيامد.
اكبرمحمدي هم مثل شمع شبانه خوش وبي پرواسوخت تاروشنايي بخش شبهاي تيروتارمردمش باشد.اودرپيكاري نابرابربادژخيمان زندان درحالي كه دراثرسال ها شكنجه وآزارگرفتاربيماري هاي مختلف شده بود بابدني ضعيف وفرسوده همه قدرت وتوانش را جمع كرد ودربرابررژيم آخوندي ايستاد وازآرمانش دفاع كرد ودريك كلام زجركش شد.البته اكبرمحمدي آخرين نفرنخواهدبود وهستند هزاران هزارقهرمان و
مشعل هاي آزادي كه راه اورا ادامه دهند.

درود برشهيد قهرمان اكبرمحمدي
درودبرتمامي زندانيان سياسي مجاهد و مبارزدرسياهچالهاي رژيم ضدبشري آخوندي
جواد شفايي ايتاليا