اسرائيل بر لبۀ پرتگاه ايران - وال ستريت ژورنال و جنگ رواني

اسرائيل بر لبۀ پرتگاه ايران
وال ستريت ژورنال و جنگ رواني - سه شنبه 4 تیر 1387 [2008.06.24]
‏مشهور است که اسرائيل حساس ترين طرح هاي نظامي خود را به طور علني تجزيه و تحليل نمي کند. اما شک داريم ‏که مقامات اورشليم از ديدن اخبار رزمايش هاي اخير نيروي هوايي خود که با حروف درشت روي صفحات اول ‏مطبوعات غرب چاپ شدند، ناراحت شده باشند. ‏

اين رزمايش ها – که بنا بر گزارش هاي رسيده شامل 100 هواپيماي جنگنده، بمب افکن هاي تاکتيکي، هواپيماهاي ‏سوخت گيرنده و بالگردهاي امداد و نجات بودند – حدوداً در 900 مايلي غرب سواحل اسرائيل در درياي مديترانه انجام ‏شدند. تأسيسات هسته اي ايران در بوشهر، اصفهان و نطنز همگي به طور تقريبي در همين شعاع ولو در جهت مخالف ‏واقع شده اند. اين اقدام اسرائيل از نظر تهران دور نماند و بلافاصله هشدار داد که در صورت حمله بازدارندۀ اسرائيل با ‏‏"ضربات سنگيني" تلافي خواهد کرد. ‏

مسأله مهم تر اين است که آيا پيام رزمايش نظامي اسرائيل در پايتخت هاي غرب منعکس شده است؟ شش سال از زمان ‏افشاي علني برنامه هاي مخفيانه هسته اي ايران مي گذرد و در اين مدت که اروپا و دولت بوش با اتخاذ ديپلماسي بدنبال ‏اقناع ايران براي توقف غني سازي اورانيوم بوده اند، اسرائيل کمابيش منتظر يک موقعيت مناسب بوده است. ‏

اما ديپلماسي کارگر نبوده است. ايران پيشنهادهاي مکرر در خصوص مساعدت هاي فني و اقتصادي را که تازه ترين ‏آنها بسته مشوق هاي ماه جاري است، رد کرده است. به رغم چهار سال التماس و درخواست، چيزي جزء تحريم هاي ‏ضعيف سازمان ملل عايد دولت بوش نشده است. روسيه در نظر دارد موشک هاي پيشرفته ضدهوايي به ايران بفروشد ‏و کار راکتور اتمي بوشهر را به اتمام برساند، اگرچه سوخت مصرفي اين راکتور مي تواند مجددا ً فرآوري و به ‏پولوتونيوم قابل استفاده براي سلاح تبديل شود. لازم به ذکر است که محمد البرادعي مديرکل آژانس بين المللي انرژي ‏اتمي به کرات تهديد هسته اي ايران را دست کم گرفته است، و در همين حال شرکت هاي چيني همچنان در ايران ‏سرمايه گذاري مي کنند.‏

انتشار ارزيابي گمراه کنندۀ سازمان ملي اطلاعات آمريکا در دسامبر سال گذشته مبني بر توقف فعاليت تسليحات اتمي ‏ايران، نشان دهندۀ عدم جديت آمريکا در قبال بلندپروازي هاي ايران است. باراک اوباما در صدر کانديداهاي انتخابات ‏رياست جمهوري آمريکا قرار دارد و وعدۀ خود را دربارۀ مذاکره با ايران "بدون پيش شرط" يک مزيت مي داند – به ‏اين معنا که او تأکيدي بر توقف غني سازي اورانيوم ندارد. تا روي کار آمدن رئيس جمهور جديد آمريکا، ايران همچنان ‏مشغول غني سازي و نصب هزاران سانتريفيوژ جديد با طراحي پيچيده تر خواهد بود و تأسيسات مهم خود را در ‏زيرزمين پنهان خواهد کرد.‏

بنابراين تعجبي ندارد که اسرائيل به اين نتيجه برسد که براي جلوگيري از ايران هسته اي بايد به تنهايي عمل کند. اوايل ‏ماه جاري شول مفاز معاون نخست وزير اسرائيل و رئيس سابق ستاد ارتش اين کشور هشدار داد،"در صورتي که ‏ايران همچنان برنامه ساخت سلاح هاي اتمي خود را ادامه دهد، به اين کشور حمله خواهيم کرد." ساير مقامات اسرائيل ‏از اين قبيل اظهارات فاصله گرفتند، اما حمله ناگهاني اين کشور به راکتور اتمي سوريه در ماه سپتامبر دليل بر عزم و ‏ارادۀ اسرائيل است.‏

البته حمله اسرائيل به سايت هاي هسته اي ايران شبيه عمليات سوريه نخواهد بود. در اين حمله مسافت ها طولاني تر ‏هستند؛ اهداف پراکنده و تحت پشتيباني هستند و در عين حال مقاوم سازي شده اند؛ و علاوه بر اين صدها پرواز ‏عملياتي و چندين روز زمان لازم است. اما ايران نيز به نوبه خود با کمک حماس و حزب الله تلافي خواهد کرد و ‏احتمالا ً يک درگيري منطقه اي به بزرگي جنگ يوم‎ ‎‏ کيپور در سال 1973 براه خواهد انداخت.‏

در همين حال البرادعي در مصاحبه روز جمعه با شبکه العربيه پيش بيني کرد که اين حمله، خاورميانه را به يک ‏‏"گلولۀ آتش" مبدل خواهد کرد. با اين وجود، حمايت هاي خود او از ايران و شکست هاي ديپلماتيک غرب عامل ‏کشاندن منطقه به اين مخمصه خواهند بود. آنها آخوندها را متقاعد کرده اند که قدرت هايي که مسئول حفظ نظم جهان ‏هستند، ارادۀ متوقف کردن ايران را ندارند.‏

يقيناً اسرائيلي ها از جنگي که باعث رنج و گرفتاري آنها شود، استقبال نخواهند کرد. اما آنها چاره اي جزء دفاع از خود ‏در برابر دشمني که وعدۀ نابودي آنها را داده است، ندارند. پارادوکس تراژيک شش سال گذشته اين است که بهانه هاي ‏ديپلماتيک و اطلاعاتي که به نام جلوگيري از جنگ با ايران ارائه شدند، ما را بسيار به لبه اين پرتگاه نزديک کرده اند. ‏کسب آرامشي که به جنگ ختم شود، موضوع آشناي تاريخ است.‏
roozonline