Monday, July 28, 2008

اوباما از روابط خارجي مي گويد - مصاحبه وال استريت ژورنال با نامزد رياست جمهوري آمريکا

اوباما از روابط خارجي مي گويد
مصاحبه وال استريت ژورنال با نامزد رياست جمهوري آمريکا - سه شنبه 8 مرداد 1387 [2008.07.29]
‏

جي سولومون‏

باراک اوباما، نامزد انتخابات رياست جمهوري آمريکا از حزب دموکرات، هنگام بازگشت از لندن به سوي ‏شيکاگو روز شنبه در مصاحبه اي به روابط خارجي از جمله مسائل مربوط به ايران پرداخته است. قسمت ‏هايي از اين مصاحبه را در زير مي خوانيد. ‏

‎‎آيا بخش هاي خاصي از سياست خارجي وجود داشت که شما را در طول اين سفر غافلگير کرده ‏باشد؟‎ ‎
اين نکته که بازيگران خاورميانه درمورد نگراني از ايران اتفاق نظر دارند، جالب بود. من فکر مي کنم ديدن ‏همدلي مردم در ابراز نگراني از اقدامات القاعده و طالبان در نواحي تحت کنترل طوايف، و اينکه چطور بايد ‏اين مسأله را در کانون تلاش ها قرار داد، اينکه پاکستان را بايد به سوي همکاري بيشتر در ريشه کن کردن ‏اين گونه نواحي امن (براي طالبان) پيش ببريم، جالب توجه بود. من از پيشرفت چشمگيري که در گفتگوهاي ‏صلح ميان اولمرت- نخست وزير اسرائيل- و عباس- رئيس جمهور فلسطين- بوجود آمده و اينکه همه طرف ‏ها اميدوارند اگر صلح کامل در زمان دولت فعلي (آمريکا) بدست نيايد، دولت بعدي خيلي زود وارد عمل شده ‏و براي رسيدن به صلح کامل سخت تلاش مي کند، غافلگير شدم. مردم نسبت به توانايي ما در حل اين مشکل ‏خوشبين هستند و اين براي پرداختن به موضوعات بزرگتر در منطقه اهميت دارد. من فکر مي کنم اگر ما ‏بتوانيم مشکل فلسطين را حل کنيم، براي رهبران کشورهاي عرب ميانه رو تشکيل يک اتحاد قوي تر با ما ‏عليه ايران، آسانتر خواهد بود.‏

‎‎آيا امکان بالقوه اي براي صلح اسرائيل و سوريه مي بينيد؟‏‎ ‎
درباره اين موضوع اتفاق نظر وجود نداشت. اما شکي نيست که بعضي بازيگران منطقه اي، احتمال آن را مي ‏دهند. من فکر مي کنم ما بايد وضعيت را از نزديک زير نظر داشته باشيم.‏

‎‎آيا شما از اينکه ايران، جامعه جهاني را در مقابل تأخير و وقفه قرار داده، نگران هستيد؟‏‎ ‎‎‎
سه کشور اروپايي بعلاه سه قدرت ديگر دنيا، چهارچوب جدي را براي مذاکراتارائه داده اند. اينکه دولت بوش ‏يک ديپلمات برجسته نظير برنز (معاون وزير خارجه) را به آن گفتگوها اعزام کرد، مي بايست به ايراني ها ‏نشان دهد ما جدي اما ناشکيبا هستيم. نمي خواهم آنها فکر کنند با کش دادن اين موضوع، مذاکرات آسانتري را ‏با دولت بعدي خواهند داشت. آنها بايد اين مسير را الان طي کنند. ‏

‎‎چه تنبيهاتي را بايد دربرابر ايران درنظر گرفت؟‎ ‎
اگر ايران درباره مسأله تسليحات هسته اي لجاجت کند، بدون شک ما بايد تحريم ها عليه آن کشور را تشديد ‏کنيم. هدف هر گفتگوئي مي بايست درک منافع ايران، گوش کردن و توجه کردن به آنها و هرچيزي که مي ‏گويند باشد. اما درمورد منافع ما يک خط قرمز وجود دارد و آن اين است که نمي خواهيم درمنطقه مسابقه ‏تسليحاتي راه بيفتد. ايران هسته اي، بازي را تغيير مي دهد. ما بايد به هروسيله اي جلوي اين وضعيت را ‏بگيريم.‏

‎‎آيا آمريکا بايد واردات بنزين به ايران را قطع کند؟‏‎ ‎
من فکر مي کنم اين گزينه اي است که مي تواند جدي باشد. احتمالاً اين اقدام، محاسبات آنها را به هم مي زند. ‏اين کاري است که لازم است انجام دهيم. لازم است هويج و چماق خيلي بزرگتري داشته باشيم تا بتوانيم نحوه ‏محاسبات آنها درباره منافعشان در اين وضعيت را تغيير بدهيم. ‏

‎‎آيا شما نگران اين هستيد که کره شمالي و ايران نشان بدهند جدي نيستند؟‏‎ ‎
پرداختن به موضوع کره شمالي و ايران مشکل است. ما بايد در بررسي و اعمال فشار بر آنها براي گردن ‏نهادن به الزامات شان، حتي وقتي توافق دچار مشکل شده، سعي زيادي بکنيم. ولي من فکر نمي کنم هيچ شکي ‏دراين مورد وجود داشته باشد که نسبت به گذشته، در وضعيت بهتري با کره شمالي هستيم؛ زمانيکه حاضر به ‏گفتگو با آنها نبوديم و آنها توان توليد هشت تا ده سلاح هسته اي را بدست آوردند. اين درحالي بود که ما در ‏حاشيه قرار گرفته بوديم. ‏

‎‎نقش ايران در عراق و افغانستان چيست؟‎ ‎
ما درباره ايران صحبت کرديم. فکر مي کنم اين احساس وجود دارد که آنها هميشه کمک کننده نيستند. اما آنها ‏در کانون تلاش هاي طالبان و القاعده هم نيستند. در شرايط فعلي، اردوگاه هاي نظامي موجود در نواحي ‏مرزي پاکستان بزرگترين مشکل هستند. ‏

‎‎در عراق چطور؟‎ ‎
من فکر مي کنم ايران بازيگر بزرگي در عراق است. شکي نيست اگر ايران رفتار مسؤوليت پذيرتري را در ‏پيش بگيرد، ثبات در عراق تا اندازه زيادي بهبود پيدا مي کند. ‏

‎‎آيا ايده جديدي درباره نحوه برخورد با پاکستان داريد؟‏‎ ‎
ما از پاکستان ديدار نکرديم. اين را مي دانم که قرار است نخست وزير جديد آن کشور به واشنگتن بيايد. خيلي ‏مايلم صحبت هاي او را بشنوم... واضح است که آنها دولت جديد هستند. بايد جا بيفتند. خيلي مهم است که به ‏آنها تأکيد کنيم تا چه حد درباره موضوع پايگاه هاي نظامي (مرزي) جدي هستيم. تعطيل کردن اين پايگاه ها ‏فقط به نفع امنيت افغانستان يا آمريکا نيست، بلکه در درازمدت به نفع امنيت خود پاکستان هم هست. ‏

‎‎آيا آمريکا مي بايست نقشي در مذاکرات هند و پاکستان برعهده بگيرد؟‏‎ ‎
اين موضوع را به عنوان يک مثال درنظر بگيريد که چگونه مي بايست درباره منطقه به طور فراگير فکر ‏کنيم. اگر يکي از نگراني هاي پاکستان، موقعيت امنيتي آن کشور درقبال هند است، پس بايد اين موضوع را ‏پاي ميز مذاکره بياوريم و بحث کنيم، همانطور که سعي مي کنيم مشکل را در افغانستان حل کنيم. کشمير ‏همچنان موضوع تنش زا ميان هند و پاکستان است. با توجه به سابقه تاريخي، پاکستان شکيبايي دارد، البته ‏زماني مجاهدين را تأسيس کرد چون فکر مي کرد در موضوع کشمير به دردشان مي خورد. ما بايد درباره ‏اينکه اين موضوع تا چه حد مخرب است، يک گفتگوي صادقانه ترتيب بدهيم. ‏

‎‎در مورد اندونزي چطور؟‏‎ ‎
بايد اين را فهميد که کشورهاي اسلامي خيلي با هم فرق دارند. ما همه آنها را با يک ديد نگاه مي کنيم. ‏اندونزي هميشه يک دوست واقعي براي آمريکا بوده، و اگر مديريت کارآمدي داشته باشيم، هميشه هم باقي ‏خواهد ماند. ‏

منبع: وال استريت ژورنال- 27 ژوئيه
roozonline

No comments: