اوباما چگونه مي تواند ايران را رام کند؟ - نيوزويک و سياست هاي آينده دموکرات ها

اوباما چگونه مي تواند ايران را رام کند؟
نيوزويک و سياست هاي آينده دموکرات ها - دوشنبه 7 مرداد 1387 [2008.07.28]
سليگ هريسون
فرض کنيد باراک اوباما پاييز امسال بعنوان رئيس جمهور آمريکا انتخاب شود و وعدۀ خود را براي مذاکره با ايران بدون پيش ‏شرط عملي کند. واکنش تهران چه خواهد بود؟ مصاحبه هاي اخيري که با سه مقام متنفذ ايراني داشته ام، حاکي از آن است که ‏تهران پيش شرط هاي خود را خواهد داشت. به گفتۀ اين مقامات، قبل از اينکه ايران به پاي ميز مذاکره بيايد، آمريکا ابتدا بايد ‏‏"سياست هاي خصمانۀ" خود را در قبال ايران کنار بگذارد. مهم ترين اقدام آمريکا همان است که اوباما وعده داده است: تعيين ‏يک جدول زمانبندي براي عقب نشيني کامل نظاميان آمريکايي از عراق. اما اقدامات ديگر مانند پايان دادن به تحريم هاي ‏اقتصادي با وعده هاي مبارزاتي اوباما تناقض دارند و حتي در واشنگتن جنجال بيشتري ايجاد خواهند کرد. علاء الدين بروجردي ‏رئيس کميسيون سياست خارجي و امنيت ملي مجلس و متحد نزديک احمدي نژاد به من گفت: "قبل از اينکه (اوباما) در کاخ سفيد ‏به قدرت برسد، علامت هايي دربارۀ مذاکره به ما داده شده است. آنها از طريق سفراي دوست پيام داده اند که مايل به مذاکره با ‏ما هستند." بروجردي تأکيد کرد،"اما توپ در زمين (واشنگتن) است. اين آمريکا بود که با ما قطع رابطه کرد و نحوۀ از ‏سرگيري روابط بايد اين موضوع را نشان دهد."‏
بروجردي گفت، براي ايجاد "يک تغيير واقعي در فضا"، اوباما بايد تلاش هاي جاري سازمان سيا را براي سرنگوني ‏جمهوري اسلامي متوقف کند، دارائي هاي بلوکه شدۀ ايران را در بانک هاي آمريکا از زمان بحران گروگانگيري ‏‏1979 آزاد کند، به تحريم هاي بانکي پايان دهد و فروش هواپيماي غيرنظامي را از سربگيرد. ليست اقداماتي که ‏آمريکا بايد اتخاذ کند، طولاني است، اما بروجردي خاطر نشان کرد که هر يک از اين اقدامات در کنار جدول زمانبندي ‏عراق براي شروع گفتگو کفايت خواهند کرد. ‏
عليرضا شيخ عطار معاون وزير خارجۀ ايران نيز بر اهميت طرح عقب نشيني نظاميان آمريکايي از عراق تأکيد کرد. ‏او گفت،"اينکه اين طرح سه ماه يا هشت ماه يا بيشتر طول بکشد، مسأله مهم اين است که آمريکا قصد واقعي خود را ‏براي خروج تدريجي از عراق نشان دهد." شيخ عطار در پاسخ به اين سؤال که آيا هيچ يک از نظاميان آمريکايي مي ‏توانند در عراق بمانند، گفت،"بله، بعضي از آنها مي توانند بمانند تا به آموزش نيروهاي عراقي کمک کنند." او در عين ‏حال بر هرگونه اقدام آمريکا براي تبديل عراق به "سکويي براي ضربه زدن به امنيت ايران و ديگر همسايه ها" خط ‏بطلان کشيد.‏
شيخ عطار بر اين واقعيت تأکيد کرد که آمريکا در حال حاضر کنترل حريم هوايي عراق را در اختيار دارد، امري که ‏باعث "نگراني" نوري المالکي نخست وزير عراق شده است. او گفت، "عراقي ها بايد يک نيروي هوايي واقعي داشته ‏باشند. چرا آنها را از داشتن هواپيما به غير از هواپيماي مسافربري منع مي کنند؟ آنها فقير نيستند. آنها مي توانند ‏هواپيماي جنگنده بخرند و براي امنيت داخلي و خارجي، هواپيماهاي خودشان را داشته باشند." من سؤال کردم، آيا اين ‏اقدام يک تهديد امنيتي براي ايران نخواهد بود؟ شيخ عطار پاسخ داد،"در صورتي که عراق يک دولت مستقل و ‏دموکرات داشته باشد، خير. چون که اکثريت مطلق عراق طرفدار ايران هستند."‏
از حسين شريعتمداري سردبير روزنامۀ کيهان دربارۀ اوباما سؤال کردم، با محافظه کاري پاسخ داد، "جانشيني هر کس ‏بجاي بوش يک پيشرفت خواهد بود. ناديده نمي گيرم که اوباما واقعا ً خواهان يک رويکرد جديد در قبال ايران است. اما ‏بايد ببينيم که آيا او صادق است يا اينکه تحت نفوذ همان نيروهاي صهيونيستي است که از پشت پرده بوش را هدايت ‏کرده اند. حتي اگر اوباما بخواهد مذاکره کند، بايد ببينيم آيا ما مي خواهيم با او مذاکره کنيم؟" پاسخي که از گفتگوهاي ما ‏برمي آيد، اين است که ايران قطعا ً خواهان مصالحۀ موقت با آمريکاست.‏
اگر اوباما به وعدۀ خود در خصوص عقب نشيني نظاميان آمريکايي از عراق ظرف 16 ماه پايبند باشد و در عين حال ‏بمب افکن هاي آمريکا را از پايگاههاي هوايي عراق دور کند، قطعا ً در موضع چانه زني بزرگ قرار خواهد داشت. ‏در عوض، اوباما مي تواند تقاضا کند که ايران مانع از حملات پي در پي شبه نظاميان شيعۀ عراق به نيروهاي ‏آمريکايي در حين خروج آنها از اين کشور شود و در عين حال به ريشه کن کردن القاعده در عراق – هدف مشترک ‏تهران و واشنگتن – کمک کند.‏
اوباما به منظور شروع گفتگوي گسترده در خصوص موضوع هسته اي ايران بايد يک گام اساسي را که ايران بدنبال ‏آن است، بردارد: به حمايت سازمان سيا و نيروهاي ويژه از شورشياني که بدنبال سرنگوني جمهوري اسلامي هستند، ‏به ويژه جدايي طلبان کرد و سازمان مجاهدين خلق، پايان دهد. اما نيازي نيست اين اقدام علني گردد. بنابراين، بهاي ‏سياسي چنداني در داخل براي اوباما نخواهد داشت.‏
بروجردي در همين راستا خاطر نشان کرد، اگر واشنگتن حق ايران را براي ادامۀ غني سازي اورانيوم در جهت ‏مقاصد صلح آميز بپذيرد، بقيۀ مسأله هسته اي "قابل مذاکره" خواهد بود. او گفت،"ما درک مي کنيم و قبول داريم که ‏خط قرمز ساخت سلاح اتمي خواهد بود."‏
پايان دادن به سياست تغيير رژيم دولت بوش در قبال ايران احتمالا ً کليد برگزاري مذاکرات سازندۀ هسته اي و بهايي ‏قابل قبول براي پرداخت خواهد بود. اما آيا اوباما در برابر نيروهاي سنگر گرفتۀ پنتاگون، سيا و سرويس هاي متحد ‏اطلاعاتي که هم اکنون در فعاليت هاي پنهاني بر ضد ايران مشارکت دارند، ايستادگي خواهد کرد؟ اين اقدام آسان ‏نخواهد بود؛ رئيس جمهور بعدي آمريکا علاوه بر تهران با دشمنان سرسخت در واشنگتن مواجه خواهد بود. ‏
منبع: مجلۀ نيوزويک، 26 ژوئيه