بحران گرجستان مانع اجماع عليه تهران نشد
تفسير نيويورک تايمز از صدور قطعنامه چهارم - دوشنبه 8 مهر 1387 [2008.09.29]
نيل مک فارکوهار
اعضاي شوراي امنيت سازمان ملل روز شنبه به اتفاق آرا قطعنامه اي را به تصويب رساندند که ايران را ملزم مي کند از تلاش هاي بين المللي در خصوص نظارت بر برنامه توسعه هسته اي خود پيروي نمايد. اين قطعنامه در عين حال مهر تأييدي بر تحريم هاي ابتدايي و پيشنهاد پايان دادن به درگيري از طريق مذاکرات است.
ويتالي چرکين نماينده روسيه در سازمان ملل مي گويد: "ارزش مضاعف قطعنامه اي که ما امروز به تصويب رسانديم اين است که افکار همگان را به سمت اقدامات سياسي و نه نظامي معطوف مي دارد." اين اقدام دربرگيرنده هيچگونه تحريم جديدي بر ضد ايران، که مورد حمايت غرب و مورد مخالفت روسيه و چين است، نمي باشد.
نکته قطعنامه اين بود که اين نگرش را که تنش ايجاد شده بر سر گرجستان به مسائل ديگر سرايت کرده است، تعديل مي کند. گفتني است روسيه پنجشنبه گذشته از شرکت در نشستي که قرار بود اقدامات بيشتر بر ضد ايران را مورد بحث و گفتگو قرار دهد، امتناع کرد.
اين قطعنامه اولين واکنش دسته جمعي نسبت به گزارش آژانس بين المللي انرژي اتمي در ماه جاري است که از ايران بخاطر عدم همکاري انتقاد کرده و نشان داده است که احتمالا ً ايران آزمايشات نظامي مربوط به برنامه هسته اي را پنهان مي کند. هيئت ايراني حاضر در سازمان ملل با صدور بيانيه اي تحريک آميز اين قطعنامه را "بي دليل" و "غيرسازنده" خوانده است.
در اين بيانيه آمده است: "ملت ايران بدون توجه به اين قبيل اقدامات غيرقابل توجيه مانند آنچه که امروز در شوراي امنيت اتخاذ شده است، همچنان مصمم خواهد بود از حقوق مسلم خود براي مصارف صلح آميز فناوري هسته اي استفاده کند."
چانه زني با اندونزي چند ساعتي طول کشيد تا اجماع درباره اين آخرين قطعنامه حاصل شود. اولين نسخه اين قطعنامه که تنها دو پاراگراف طولاني بود، مورد موافقت وزراي پنج عضو دائمي شوراي امنيت و آلمان قرار گرفت و در آن به ايران تأکيد شده است "بي درنگ" از تمامي قطعنامه هاي قبلي تحريم درباره مسأله هسته اي خود پيروي کند.
در نسخه نهايي اين قطعنامه يک خط در ابتداي مطلب و دو پاراگراف در متن آن اضافه شده اند که به ترتيب بر اهميت معاهده منع گسترش سلاح هاي اتمي و ضرورت پيگيري مذاکرات همزمان با تحريم ها تأکيد مي کنند.
مارتي ناتالگاوا نماينده اندونزي در سازمان ملل مي گويد: "در حال حاضر خيلي زياد بر مذاکرات تأکيد مي شود، بنابراين هيچگونه اشتباهي مبني بر ضرورت وجود يک رويکرد دوگانه نمي تواند وجود داشته باشد." او گفت، اميدوار است تأکيد بر مذاکرات مقدمه اي براي شوراي امنيت باشد تا از مشکلات مذاکرات مطلع بماند.
پنج عضو دائمي شوراي امنيت که با ايران مذاکره کرده اند، عبارتند از: انگليس، آمريکا، فرانسه، روسيه و چين. هدف سه دور قبلي تحريم هايي که از دسامبر سال 2006 بر ايران اعمال شده اند، محدود کردن فعاليت سازمان هايي بوده است که در برنامه هسته اي ايران مؤثر هستند.
برنارد کوچنر وزير امور خارجه فرانسه در همين راستا خاطر نشان کرد، هرگونه پيشرفت در مسير مذاکرات احتمالا ً تا انتخابات رياست جمهوري آمريکا به تعويق خواهد افتاد، چرا که ايرانيان "قطعا ً خواهان مذاکره با آمريکايي ها هستند." اما هدف اين قطعنامه اساسا ً اين بود که تأکيد کند اعضاي گروه 1+5 همچنان در تلاش براي ممانعت از دستيابي ايران به سلاح هاي اتمي متحدند.
ديويد ميليبند وزير امور خارجه انگليس نيز اظهار داشت،"عزم و اراده ما براي حصول اطمينان از اينکه ايران مسير ساخت سلاح اتمي را ادامه نمي دهد و برنامه غني سازي اورانيوم خود را به حال تعليق درآورده، به هيچ وجه تضعيف نشده است. مهم است که اتحادي که درباره اين موضوع قطعا ً وجود دارد، خدشه دار نشود."
منبع: نيويورک تايمز، 28 سپتامبر، 2008
Sunday, September 28, 2008
بحران گرجستان مانع اجماع عليه تهران نشد -تفسير نيويورک تايمز از صدور قطعنامه چهارم
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment